این روزها، حکایتهایی است جالب و شنیدنی و تأمّل برانگیز از تجربههای روزهای همه ما، تجربههایی از شکست ها و پیروزیها، از همدلی ها و همدردیها و از یادآوریها و یادگیریها! حکایتهایی که گاهی الهام گرفته و گاهی هم بازگو کنندۀ رویدادهای واقعی است. این روزها، هر دو هفته یکبار، روزهای دوشنبه، از صدای…
weekly
infrequent
daily
infrequent
infrequent
infrequent
every other week
weekly
weekly
وقتی هنر را تجربه میکنیم، در مغز ما چه اتفاقی میافتد؟ وقتی محو تماشای یک نقاشی میشویم، وقتی با شنیدن یک موسیقی به خاطرهای دور پرتاب میشویم، یا مقابل یک بنای شگفتانگیز میایستیم...واقعا در مغز ما چه میگذرد؟ چرا هنر میتواند ما را برای لحظاتی از زمان و مکان جدا کند؟
هشتم سپتامبر روز جهانی سوادآموزی است. با وجود دستآوردهای چشمگیر جهانی طبق آمارهای سازمان ملل متحد هنوز میلیونها نفر از دسترسی به آموزش و یادگیری محروماند.
بیش از صد سال پیش در چنین روزی یعنی ۳۱ اوت، گروهی از مردم آفریقاییتبار در نخستین کنفرانس بینالمللی مردم سیاهپوست جهان، در شهر نیویورک گرد هم آمدند. اما در این روزهای امروز، تنها به این مناسبت جهانی به عنوان یک رویداد تاریخی نگاه نمیکنیم. بلکه به تاریخی میاندیشیم که یادآور تلاش دیرپای بشر برای تحقق عدالت و برابری است. تلاشی که همچنان در بسیاری از نقاط جهان ادامه دارد.
«تحول اجتماعی لزوما از تصمیمهای بزرگ و نهادهای بزرگ شروع نمیشود؛ میتواند از یک محله، یک مدرسه، یک گروه دوستان یا حتی یک جوان آغاز شود که تصمیم میگیرد برای بهتر شدن محیط اطرافاش کاری انجام دهد...»
در سال ۱۹۱۲، در جریان سفر تاریخی حضرت عبدالبهاء به آمریکا، ایشان به گرین اَکر رفتند. و با اشاره به آن مکان، از آیندهای بزرگ برای گرین اَکر سخن گفتند؛ آیندهای که در آن مراکز علم، آموزش و دین در کنار یکدیگر قرار خواهند گرفت.
هفته گذشته جمعی از گزارشگران ویژه و کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل متحد با صدور بیانیهای مشترک، نسبت به بازداشتهای خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و بدرفتاری با اعضای جامعه بهائیان ایران هشدار دادند. این کارشناسان میگویند که آنها گزارشهایی دریافت کردهاند که نشان میدهد برخی بهائیان در دوران بازداشت از هرگونه تماس با بیرون محروم شدهاند و در معرض شکنجه و ناپدیدسازی قهری قرار دارند.
با شعری از پروین اعتصامی تاملی داریم در مفهوم کمال، از اسماء و صفات پروردگار.
در زمانی که ماشینها روزبهروز هوشمندتر و قدرتمندتر میشوند و کارهایی را که زمانی تنها انسان قادر به انجام آنها بود را بهتر و سریعتر انجام میدهند، چه ویژگیهایی همچنان مختص انسان باقی میماند؟ آیا میتوان خصائلی چون عشق، فداکاری، بخشش، صبر و انصاف را در ماشینها هم مشاهده کرد؟
این روزها، جوانی از ایران، از دل رنجها و محرومیتها، با ما از امید میگوید؛ از امید داشتن و امیدوار ماندن، از تابآوری، سازندگی و نگاهی روشن به آینده.
پژمان زارع شهروند بهائی و پدر یک کودک یکساله که در اواخر اسفند ماه سال گذشته، در استان فارس توسط ماموران اطلاعات در منزل شخصیاش بازداشت شد و در بازداشتگاه وزارت اطلاعات تحت بازجویی و شکنجه و فشارهای روحی و روانی قرار گرفت، و امروز پس از گذشت بیش از صد روز همچنان بدون تفهیم اتهام در زندان عادلآباد شیراز زندانی است.
بارها دیدهایم که در روزهای پس از هر فاجعه، انسانها از مرزهای معمول زندگی روزمره فراتر میروند. همسایگان به یاری یکدیگر میشتابند، جوانان برای خدمت به جامعه پیشگام میشوند و افراد، با وجود دیدگاهها و پیشینههای متفاوت، برای هدفی مشترک کنار هم میایستند تا رنج دیگری را کاهش دهند و زندگی را دوباره بازسازی کنند.
اگر به سرعت تحول فنآوری در سالهای اخیر نگاه کنیم، میبینیم که قدرت ابزارهای دیجیتال از ظرفیتهای سنتی ما برای درک و هدایت آنها پیشی گرفته است. مسئولیت اخلاقی در قبال این فنآوریها با چه کسی است؟ با مبتکرین مخترین و سازندگان آنها؟ با استفادهکنندگان؟ یا با کل جامعه؟
«این اصل، رابطۀ میان تنوع، وحدت و همزیستی مسالمتآمیز را روشن میکند؛ زیرا تفاوتها را نه بهعنوان مسالهای که باید مدیریت شود، بلکه بهمثابه منبعی حیاتی برای ساختن اجتماعاتی منسجم و عادلانه میبیند.» - سرویس خبری جامعه جهانی بهائی
۱۱۴ سال پیش در چنین روزهایی در شهر نیویورک حضرت عبدالبهاء به جمعی که برای دیدارشان آمده بودند فرمودند: «شما جمعی هستید که جز محبت به عموم مقصدی ندارید. به غیر از خدمت به نوع بشر آرزویی نخواهید...»
در روز جهانی اقیانوسها، شاید بتوانیم به این نکته بیندیشیم که ما نیز بخشی از یک کل بزرگتر هستیم؛ جهانی که انسانها، طبیعت و آینده مشترکمان را به یکدیگر پیوند میدهد. شاید از همین آگاهی، امیدی تازه برای ساختن جهانی متعادلتر، مهربانتر و پایدارتر بیابیم.
جامعه جهانی بهائی در بیانیه مطبوعاتی اخیر خود، از تشدید کارزار بیرحمانه حمهوری اسلامی برای آزار و سرکوب شهروندان بهائی در ایران خبر میدهد. در طی ماههای اخیر دهها تن از پیروان آیین بهائی بازداشت و زندانی شدهاند. از جمله یک زن باردار جوان به نام بشری مصطفوی، از شهر رفسنجان در جنوب ایران.
با مناجاتی از حضرت عبدالبهاء یادی میکنیم از زندانیان بهائی در شهرهای مختلف ایران؛ زنان و مردان دلیری که با صداقتی وصفناشدنی و ایمانی راسخ، در سختترین شرایط بر باورهای معنوی و آرمانهای راستین خود پایدارند.
موزهها چه نقشی در فرهنگ کشورها دارند و با ما از چه سخن میگویند؟ موزهها فراتر از محلی برای گردآوری، حفاظت، پژوهش و نمایش آثاری که ارزش تاریخی، فرهنگی، هنری یا علمی دارند، نوعی حافظه سازمانیافته جامعه هستند.
فردا، دوازدهم ماه می، روز جهانی پرستار است. روزی که برای همیشه با نام Florence Nightingale گره خورده. بانویی که در قرن نوزدهم میلادی مراقبت از بیماران را از یک کار سنتی، کمارزش و غیرعلمی، به حرفهای تخصصی، نظاممند و مبتنی بر دانش تبدیل کرد که امروز از آن بهعنوان پرستاری مدرن یاد میکنیم. اوهمچنین بنیانگزار اولین مدرسه پرستاری است در St Thomas Hospital است.
گزارش سرویس خبری جامعه جهانی بهائی در مورد انتشار مجموعهای جدید از آثار حضرت بهاءالله و حضرت عبدالبهاء
«بگو ای پسران خاک، یزدان پاک میفرماید آنچه در این روز پیروز شما را از آلایش پاک نماید و به آسایش رساند همان راه راست و راه من است. پاکی از آلایش، پاکی از چیزهائیاست که زیان آرد و از بزرگی مردمان بکاهد و آن پسندیدن گفتار و کردار خود است اگرچه نیک باشد»
عید رضوان به «جشن بهار معنوی» نیز تعبیر میشود. به این معنا که پیام آسمانی حضرت بهاءالله به جسم بیجان جهان که از تاریکی جهل و بیدادگری و زیان افکار پوسیده و گفتار زشت و کردار ناپسند بیمار و خاموش بود، روح جدیدی بخشید.
جامعه جهانی بهائی در بیانیه اخیر مینویسد: «وقایع اخیر نشانه شکنجه یک زندانی بهائی توسط مقامات حکومت ایران به منظور مدرکسازی علیه یک زندانی بهائی دیگر است.»
در آستانه هفتادمین نشست کمیسیون مقام زن (CSW) در سازمان ملل متحد، جامعه جهانی بهائی (BIC) بیانیهای منتشر کرده است که خواستار بازتعریفی عمیق و فراگیر از مفهوم عدالت است.
جامعه جهانی بهائی با انتشار یک بیانیه مطبوعاتی، نسبت به وضعیت یک جوان بهایی در زندانهای جمهوری اسلامی ایران هشدار داده است. پیوند نعیمی، یک جوان بهایی زندانی در کرمان است که در شرایطی بسیار نگرانکننده به سر میبرد. گزارشها از اعمال شکنجههای شدید جسمی و روانی علیه او حکایت دارند. بر اساس این بیانیه، او تاکنون دو بار با اعدام نمایشی مواجه شده. هدف از این اقدامات، وادار کردن او به اعتراف به جرائمی است که گفته میشود هرگز مرتکب نشده است.
در این اولین روزهای سال نو، با مناجاتی از حضرت عبدالبهاء، دعا میکنیم که نوروز این کهن جشن ایرانزمین، نویدبخش روزهای بهتر و روشنتر برای همه ایرانیان باشد.
«ایران مرکز انوار گردد. این خاک تابناک شود و این کشور منور گردد و این بی نام و نشان شهیر آفاق شود و این محروم، محرم آرزو و آمال و این بیبهره و نصیب فیض موفور یابد و امتیاز جوید و سرفراز گردد.»
حضرت عبدالبهاء در آثار خودشان بارها تاکید کردهاند که «انسان برای اصلاح عالم خلق شده» و تنها اعمال نیک انسانی و فضائل والای اخلاقی مانند خدمت و محبت به دیگران میتواند شرایط فرد و جامعه را بهبود ببخشد.
فلسفه روزه از دیدگاه آیین بهائی، توجه به بُعد روحانی انسان تا جسم انسان. یعنی روزه صرفا به معنای امساک از خوردن و نوشیدن نیست و وسیلهای برای ریاضت و توبه و استغفار توصیف نمیشود. بلکه فرصتی است برای توجه و تذکر، فرصتی برای نیایش و تامل و بازنگری در رفتار و کردار و نیتهای ما انسانها.
پیام مشترک دو نشست بینالمللی در واشنگتن دی سی و نیویورک: پیشرفت زمانی تحقق مییابد که در آن آزادی باور، انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی و مسئولیت جمعی، همزمان تقویت شوند تا خیر عمومی و پیشرفت حقیقی در تعامل روزمره انسانها شکل بگیرد و تحقق پذیرد.
حضرت عبدالبهاء میفرمایند: «محبت نور است در هر خانه بتابد»
در مورد اهمیت احترام به «مقام انسان» و نگه داشتن حرمت جان آدمیان هم در آثار دینی و هم در متون عرفانی و ادبی درسهای ارزشمند بسیاری به چشم میخورد.
در آستانه سال نو میلادی فرصت مغتنمی است برای ارزیابی سالی که به زودی خواهد گذشت و پارسال نام خواهد گرفت. ارزیابی انتظاراتی که از خودان داریم، انتظاراتی که اغلب بر حسب عادت و یا بدون این که متوجه باشیم در ذهنمان شکل میگیرند و ما هم بیچون و چرا به دنبال آنها میدویم.
حضرت عبدالبهاء سخنان خود را اینگونه آغاز کردند: «هر انسانی بايد اول در فکر تربيت خويش باشد، در فکر اين باشد که خودش کامل گردد، زيرا اول تربيت نفس خويش لازم است.»
«مفهوم یک زندگی منسجم بر اساس خدمت، به همان اندازه که در ارتباط با فرد مطرح است به حیات خانواده نیز مربوط است. با مرور زمان، خواستهها و فرصتهای پیچیدهای که خانواده با آن مواجه است نیز همواره تغییر میکند.» - بیتالعدل اعظم، پیام ۱۹ مارس ۲۰۲۵
این روزها برگ سبزی است تقدیم به آنان که با دستآوردهای چشمگیرعلمی وهنری تاریخ دیروز و امروز بشر را آراستند و جهان زیباتر و مرفهتری برای مردمان ساختند و بیان حضرت عبدالبهاء: «علم اعظم منقبت عالم انسانی است... علم، خدمت به عالم حقیقت است» را حیات بخشیدند.
سالانه نزدیک به یکسوم غذای تولید شده در جهان، معادل حدود ۱.۳ میلیارد تُن، پیش از مصرف از بین میرود. این در حالی است که بیش از ۸۰۰ میلیون نفر در جهان همچنان از گرسنگی یا سوءتغذیه رنج میبرند.
روز جهانی دموکراسی، یادآور ارزشی مشترک و جهانی است؛ ارزشی که بر پایه مشارکت مردم، احترام به حقوق بشر و حاکمیت قانون استوار است. این روز فرصتی است برای بازاندیشی دراصول و راهکارها و روندهایی که به سوی آزادی، عدالت و برابری میتوانند ما را هدایت کند. دموکراسی تنها در صندوقهای رأی خلاصه نمیشود؛ بلکه در روابط انسانها، روح انساندوستی و خدمت به نوع بشر و یگانگی و انسجام جامعه، فارغ از همه تفاوتها معنا مییابد.
دعا و نیایش از بنیادیترین نیازهای روح انسان است. انسان در مواقع سختی، یاس، امید، غم و شادی، ناخودآگاه رو به منبعی برتر میآورد و سخن دل با او میگوید.
بر اساس مطالعهای که توسط سیستم مراقبتهای بهداشتی چند سال پیش در CentraState در آمریکا انجام شد، مزایای روانشناختی دعا و نیایش میتواند شامل کاهش استرس و اضطراب باشد، دیدگاه مثبتتری را در انسان تقویت کند و اراده برای زندگی را افزایش دهد.
صد و سیزده سال پیش در چنین روزهایی حضرت عبدالبهاء در شهر آرام و سرسبز و زیبای دابلین در ایالت نیوهمپشایر در آمریکا، در کلیسای موحدین شهر، در مورد اهمیت تربیت فرمودند: «انسان را تربیت، انسان کند.»
در جهانی که رسانههای بزرگ و قدیمی بینالمللی منابع بیپایان مالی، انسانی، فنآوری و هنری خود را صرف پوشش وقایع جنجالبرانگیز و اخبار اسفناک میکنند سرویس خبری جامعه جهانی بهائی، با منابعی بسیار محدود از مشارکت و همکاری اقشار گوناگون جوامع انسانی در راستای سازندگی روایت میکند.
© 2020-2026 Ivy Podcast Discovery LLC
