Podcast e Haft | پادکست هفت

در بخش «همراه» این هفته، به دو گوشه‌ متفاوت دنیا سر می‌زنیم: کامرون و نپال؛ جایی که یک معبد، فقط یک ساختمان نیست، بلکه می‌تونه بهانه‌ای برای نزدیک‌تر شدن آدم‌ها به هم باشه.از دل این دو روایت، می‌بینیم که چطور همکاری، خدمت و مشارکت مردم، کم‌کم یک فضای مشترک برای امید، همدلی و احساس تعلق می‌سازه.دو کشور با فرهنگ‌ها و تجربه‌های متفاوت، اما با یک پرسش مشترک: چطور می‌شه مکانی ساخت که آدم‌ها در اون، کنار هم بودن رو عمیق‌تر تجربه کنن؟

بعضی تغییرها یک‌شبه اتفاق نمی‌افتن؛ آروم‌آروم، از دل افکار و نگاه‌های تازه شروع می‌شن و شاید سال‌ها طول بکشه تا اثرشون رو توی زندگی یک جامعه ببینیم.این هفته در «پادکست هفت»، سراغ یکی از پادکست‌های سرویس خبری جامعه جهانی بهائی می‌ریم و همراه دکتر موژان مؤمن، پزشک و پژوهشگر تاریخ، نگاهی دوباره به بخشی از تاریخ ایران می‌اندازیم.روایتی از ایده‌هایی که درباره آموزش، برابری، همکاری و شیوه‌ی زندگی اجتماعی.این برنامه راجع به نقش آئین های بابی و بهائی در ایجاد تحول اجتماعی در جامعه ایرانه

این هفته در «پادکست هفت»، از ایران و از یک گفت‌وگوی تاریخی شروع می‌کنیم؛ جایی که همراه دکتر موژان مؤمن، پزشک و پژوهشگر تاریخ، به این فکر می‌کنیم که تغییرهای ماندگار چطور آرام‌آرام از دلِ اندیشه‌ها، ارزش‌ها و شیوه‌های تازه‌ زندگی شکل می‌گیرن.اما سفرمون به همین‌جا ختم نمی‌شه؛ در بخش «همراه» از ایران فاصله می‌گیریم و سری هم به کامرون و نپال می‌زنیم؛ دو نقطه‌ متفاوت از جهان که در اون‌ها، ساخت معابد بهائی به فرصتی برای گردهم‌آمدن، خدمت، همکاری و تقویت حس وحدت در جامعه تبدیل شده.

وقتی از «صلح» حرف می‌زنیم، شاید اولین تصویری که در ذهن‌مان شکل می‌گیرد، جهانی بدون جنگ و درگیری باشد؛ کشورهایی که با هم نمی‌جنگند، انسان‌هایی که در امنیت زندگی می‌کنند و سلاح‌هایی که دیگر استفاده نمی‌شوند. اما صلح چیزی بسیار فراتر از نبودن جنگ است. صلح از نگاه عمیق‌تر، نوعی شیوه زندگی و نوعی نگاه به انسان‌های دیگر است؛ این که بتوانیم دیگری را، حتی وقتی با ما متفاوت است، انسانی ببینیم که مثل خود ما نیاز به احترام، امنیت، محبت و شنیده شدن دارددر «با شما» صدای شما را می‌شنویم.

وقتی از صلح حرف می‌زنیم، شاید اولین چیزی که به ذهن‌مون میاد اتفاق‌های بزرگ و تصمیم‌های مهم جهانی باشه؛ اما سهم خود ما کجای این ماجراست؟این بار در «پادکست هفت» از سه قاره، سه نگاه متفاوت رو کنار هم گذاشتیم؛ سارا ندافیان از هندوستان، بهمن یزدانی از استرالیا و ساناز خسروی از آمریکا.با هم فکر می‌کنیم به این که آیا یک آدم معمولی، در زندگی معمولی هر روزش، واقعا می‌تونه فاصله‌ بین خود و دیگری رو کمتر کنه و قدمی به سمت هم‌زیستی برداره؟شاید صلح چیزی نباشه که فقط منتظرش بمونیم؛ شاید چیزی باشه که هر کدوم از ما، به شیوه‌ خودمون، در ساختن‌اش سهم داریم

گاهی برای فهمیدن یک موضوع، باید به صداهای مختلف گوش بدیم؛ صداهایی که از جاهای دور میان، اما از یک دغدغه‌ مشترک حرف می‌زنن.در این قسمت از «پادکست هفت»، سه مهمان از هندوستان، استرالیا و آمریکا از نگاه خودشون درباره‌ صلح، هم‌زیستی و نقش آدم‌های عادی در ساختن دنیایی قابل‌تحمل‌تر حرف می‌زنن.اما این گفت‌وگو فقط به مهمان‌های برنامه محدود نمی‌شه؛ در بخش «با شما» نظرها و تجربه‌های مخاطبان «پادکست هفت» رو هم می‌شنویم.شاید پاسخ‌ها با هم فرق داشته باشن، اما همین تفاوت‌هاست که گفت‌وگو رو معنا می‌ده.این بار، صلح رو نه به‌عنوان یک شعار، بلکه از میان تجربه‌ها، نگاه‌ها و صداهای واقعی دنبال می‌کنیم.

بعضی آدم‌ها فقط وارد زندگی‌مون نمی‌شن؛ بی‌سروصدا چیزی رو در ما تغییر میدن.گاهی با یک سؤال، گاهی با همراه شدن در یک روز سخت، و گاهی فقط با نوع نگاه‌شون به زندگی.اما چه چیزی یک رابطه رو از «رفاقت» به یک دوستی واقعی تبدیل می‌کنه؟ و مهم‌تر از اون، ما خودمون چه جور دوستی برای آدم‌های زندگی‌مون هستیم؟در این قسمت از «ذره‌بین»، آرش و شیما از دوستی حرف می‌زنن؛ از رابطه‌ای که شاید ارزش‌اش بیشتر از هر چیز، در اثری باشه که در زندگی هم می‌ذاریم.

سینما شاید تنها جایی باشه که می‌تونیم برای چند دقیقه، دنیا رو از چشم کسی ببینیم که هیچ‌وقت جای او نبودیم.جایی که مرزِ «ما» و «دیگری» کم‌رنگ می‌شه و با ترس‌ها، شادی‌ها، عشق‌ها و امیدهای شخصیت‌های فیلم می‌شه زندگی کرد.به بهانه‌ روز ملی سینما در ایران، در این قسمت از «پادکست هفت» با حسن فاضلی، فیلم‌ساز اهل افغانستان، درباره قدرت روایت و مسئولیتی که پشت دوربین پنهان شده حرف می‌زنیم.این‌که آیا سینما فقط قصه تعریف می‌کنه، یا می‌تونه ما رو وادار کنه کمی متفاوت‌تر به آدم‌های آن‌سوی مرزها نگاه کنیم.شاید بعضی مرزها رو نشه روی نقشه پاک کرد، اما می‌شه در ذهن و دل آدم‌ها کم‌رنگ‌ترشون کرد.

تو قسمت دویست و هفتاد و نهم از پادکست هفت با آقای حسن فاضلی فیلم‌ساز اهل افغانستان همراه می‌شیم و درباره نقش این هنر در تغییر نگاه ما به انسان‌ها حرف می‌زنیم. در ادامه هم آرش و شیما با یک بخش دیگه از «ذره‌بین» از مفهوم دوستی حقیقی برامون می‌گن.

اگر قرار باشه دنیا کمی بهتر بشه، نقطه آغاز این تحول کجاست؟این بار در «همراه» به برزیل سفر می‌کنیم؛ سرزمینی پر از رنگ و تفاوت، با پرسش‌هایی آشنا درباره عدالت، طبیعت و زندگی در کنار هم.در میان رودخانه‌ها، محله‌ها و گفت‌وگوهای مردم، دنبال امیدی می‌گردیم که فقط یک احساس نیست، بلکه به عمل تبدیل می‌شه.شاید در این سفر، رد پای پاسخ‌هایی رو پیدا کنیم که از زندگی خود ما هم چندان دور نیستن.

گاهی تغییر، نه از تصمیم‌های بزرگ، که از یک گفت‌وگوی ساده میون چند خانواده شروع می‌شه.در شهرهای بندری مانتا و هارامیهو در اکوادور، آدم‌ها یاد گرفتن به‌جای منتظر موندن، دست هم‌دیگه رو بگیرن و برای فردایی بهتر قدم بردارن.در این قسمت از «پادکست هفت»، شنونده بخشی از گفت‌وگوی سرویس خبری جامعه بهائی با بالِس کروز هستیم؛روایتی انسانی از این که چه‌طور می‌شه حتی در دل دشواری‌ها، پناه‌گاهی از وحدت، امید و صلح ساخت.

تو قسمت دویست و هفتاد و هشتم از پادکست هفت با هم به یکی از قسمت‌های پادکست سرویس خبری جامعه بهائی گوش می‌کنیم که سفری داره به کشور اکوادور و از تلاش خانواده‌ها برای ایجاد تغییر حرف می‌زنه. در بخش بعدی برنامه هم همراه لوا و شایان به برزیل سفر می‌کنیم. جایی که مردم برای تقویت احساس امید و اجرای عدالت در محله‌ها تلاش می‌کنن.

                                                                        این روزها هوش مصنوعی آروم‌آروم داره وارد همه بخش‌های زندگی ما می‌شه؛ از کار و تحصیل گرفته تا تربیت فرزند، روابط، سلامت و حتی تصمیم‌های روزمره. خیلی از ما وقتی سوالی برامون پیش میاد، قبل از این که با دوست‌مون، خانواده‌مون یا هم‌کارمون مشورت کنیم، سراغ هوش مصنوعی می‌ریم.اما این فن‌آوری جدید، در کنار همه فرصت‌هایی که ایجاد کرده، سوال‌های مهمی رو هم جلوی ما گذاشته: آیا هوش مصنوعی می‌تونه جای گفت‌وگوهای انسانی رو بگیره؟ چه‌طور می‌تونیم حقیقت رو از اطلاعات نادرست تشخیص بدیم؟ چه مسئولیتی در قبال استفاده از این ابزار داریم و اصلا آینده رابطه انسان و هوش مصنوعی قراره چه شکلی باشه؟مریم از تجربه تاثیر هوش مصنوعی بر ارتباطاتش تعریف می‌کنهو امید کمی از نگاه فنی، نحوه کار کردن هوش مصنوعی رو می‌گه و این که از نگاه اون چه‌طور و با چه اخلاقی باید از هوش مصنوعی استفاده کرد.

هوش مصنوعی هر روز بیشتر وارد زندگی‌مون می‌شه؛ جواب می‌ده، پیشنهاد می‌ده، می‌نویسه و حتی گاهی به جای ما فکر می‌کنه.اما شاید سؤال مهم‌تر این باشه که وسط این همه هوش‌مندی، نقش خودِ ما قراره چی باشه؟چه‌طور از این امکان تازه استفاده کنیم، بدون این که قدرت انتخاب، گفت‌وگو و تشخیص حقیقت رو کم‌کم بهش واگذار کنیم؟در این قسمت از «پادکست هفت» با ساناز خسروی، کارشناس نرم‌افزار، از فرصت‌ها و چالش‌های زندگی در کنار هوش مصنوعی حرف می‌زنیم؛گفت‌وگویی درباره‌ آینده‌ای که شاید بیشتر از اون که به هوش‌مندتر شدن ماشین‌ها وابسته باشه، به آگاه‌تر شدن ما بستگی داره.

تو قسمت دویست و هفتاد و هفتم از پادکست هفت، با خانم ساناز خسروی، کارشناس نرم‌افزار همراه می‌شیم و از چالش‌های استفاده روزمره از ابزارهای هوش مصنوعی صحبت می‌کنیم. در ادامه هم ثمر نظرات شما مخاطبین خوب برنامه رو در ارتباط با موضوع برنامه جویا شده که در بخش «با شما» باهم می‌شنویم.

مرز بین ما و دیگران دقیقا چه‌طور تعریف می‌شه؟ شاید خیلی از مرزهایی که بین آدم‌ها می‌کشیم، بیشتر توی ذهن ما باشن تا در دنیای واقعی.این بار در «ذره‌بین»، آرش و شیما سراغ همین دایره‌های نامرئی می‌رن؛ دایره‌هایی که بعضی‌ها رو به ما نزدیک می‌کنن و بعضی‌ها رو، حتی بدون این که بشناسیمشون، دور نگه می‌دارن.گاهی ممکنه از زندگی آدمی در آن سوی دنیا باخبر باشیم، اما از کسی که هر روز از کنارمون رد می‌شه تقریبا هیچی ندونیم.شاید فقط کمی کنجکاوی، شنیدن و کنار گذاشتن قضاوت‌های از پیش آماده کافی باشه تا تصویرمون از آدم‌ها و حتی معنی «ما» عوض بشه.

جوان بودن فقط به سن و سال نیست؛ شاید بیشتر به این برگرده که چه‌قدر در جهان اطراف‌مون تاثیرگذاریم. در این قسمت از «پادکست هفت» به سه نقطه از جهان سر می‌زنیم؛ آلمان، هند و کانادا. پای صحبت سه جوانی می‌شینیم که هرکدوم به شکلی در جامعه اطراف‌شون فعال هستن.نورا ثابت، بصیر پورگنجی و کیان صمدانی از تجربه‌هایی می‌گن که نشون می‌ده تغییر همیشه از اتفاق‌های بزرگ شروع نمی‌شه؛ گاهی از یک انتخاب، یک همراهی یا احساس مسئولیت نسبت به آدم‌های اطراف‌مون آغاز می‌شه.می‌خواییم ببینیم امید و نگاه یک جوان به آینده چه‌طور می‌تونه از یک باور شخصی فراتر بره و خودش رو در زندگی یک جامعه نشون بده.

در قسمت دویست و هفتاد و ششم از پادکست هفت، به مناسبت روز جهانی جوانان که دوازدهم ماه اوت هرسال هست، به سراغ سه جوان در سه نقطه از این جهان می‌ریم و از دریچه نگاه اون‌ها زندگی و مفاهیمی مثل امید، تحول اجتماعی و خدمت به جامعه رو می‌بینیم. در ادامه هم در بخش ذره‌بین، آرش و شیما از اهمیت بازنگری در تعریف «ما» و «دیگری» برامون می‌گن.

گاهی مسیر زندگی یک آدم، با یک جمله ساده عوض می‌شه: «من بهت ایمان دارم، امتحان‌اش کن.»اما چه‌قدر به بچه‌ها فرصت می‌دیم استعدادهاشون رو پیدا کنن، بدون این که آرزوهای خودمون رو جای آرزوهای اون‌ها بذاریم؟شاید تشویق واقعی، بیشتر از این که نشون دادنِ راه باشه، فرصت‌دادن برای پیدا کردن راهه.این‌بار در «ذره‌بین»، آرش و شیما درباره نقش خانواده در کشف و پرورش استعدادها حرف می‌زنن؛و این که پذیرفتن تفاوت‌ها در خونه، چه‌طور می‌تونه نگاه ما به آدم‌های متفاوت در جامعه رو هم تغییر بده.

چه چیزی یه شهر رو از مجموعه‌ای از آدم‌ها و خیابون‌ها، به یک «جامعه» تبدیل می‌کنه؟شاید جستجوی پاسخ‌اش از قدم‌های کوچیکی شروع بشه که آدم‌ها برای نزدیک‌تر شدن به هم برمی‌دارن.در این قسمت «پادکست هفت»، با یکی از اپیزودهای سرویس خبری جامعه بهائی همراه می‌شیم و می‌بینیم جامعه بهائی در سیدنی چه‌طور تلاش می‌کنه زمینه‌ای برای شکل‌گیری پیوندهای عمیق‌تر و مشارکت مردم در ساختن جامعه فراهم کنه.تجربه‌ای که شاید ما رو هم با این سؤال روبه‌رو کنه: هر کدوم از ما چه نقشی در ساختن جامعه‌ای که آرزوش رو داریم، می‌تونیم داشته باشیم؟

در قسمت دویست و هفتاد و پنجم از پادکست هفت، باهم یکی از قسمت‌های دیگه از مجموعه پادکست‌های سرویس خبری جامعه بهائی رو می‌بینیم و می‌شنویم. پادکستی درباره تلاش‌های جامعه بهائی سیدنی در استرالیا برای ایجاد یک تحول اجتماعی. در ادامه هم با آرش و شیما در ذره‌بین همراه می‌شیم و از اهمیت نقش تشویق و حمایت خانواده در پرورش استعداد فرزندان می‌شنویم.

من ثمر هستم و این‌جا براتون روایت‌هایی از شما رو آماده می‌کنمموضوع این هفته دغدغه مشترک تمام پدر مادرهاست . توی دنیایی که بچه‌ها از همون سال‌های اول زندگی با موبایل، شبکه‌های اجتماعی و ویدیوهای چند ثانیه‌ای احاطه شدن، چه‌طور می‌تونیم کمک‌شون کنیم تمرکز، خلاقیت و علاقه‌شون به یادگیری حفظ بشه؟ و مهم‌تر از اون، چه‌طور می‌تونیم کمک کنیم استعدادها و توانایی‌های منحصربه‌فردشون فرصت شکوفا شدن پیدا کنه؟قراره امروز با هم از تجربه‌ها حرف بزنیم، در ادامه لوا و آنیتا تجربیات‌شون رو با ما به اشتراک می‌ذارن.

به‌ نظر می‌رسه صفحه‌های گوشی هر روز سهم بیشتری از دنیای بچه‌ها و نوجوان‌ها رو می‌گیرن و کتاب‌ها آرام‌آرام به حاشیه می‌رن.اما آیا واقعاً راهی هست که بین دنیای دیجیتال و لذت مطالعه تعادل برقرار کنیم؟در این قسمت از «پادکست هفت»، همراه خانم بهار روشن، کارشناس ادبیات، درباره عادت‌های مطالعه، نقش شبکه‌های اجتماعی در کاهش تمرکز در کودکان و نوجوانان و انتخاب‌هایی حرف می‌زنیم که می‌تونن آینده نسل بعد رو شکل بدن.

تو قسمت دویست و هفتاد و چهارم از «پادکست هفت» به سراغ جهان کودکان و نوجوانان امروز می‌ریم. جایی که رسانه‌های اجتماعی حرف اول رو می‌زنن. با خانم بهار روشن کارشناس ادبیات همراه می‌شیم و از تاثیر مطالعه و کتاب‌خوانی بر افزایش تمرکز ذهنی در این نسل می‌گیم. در ادامه هم نظرات شما مخاطبین خوب پادکست هفت رو در ارتباط با موضوع برنامه در بخش «با شما» در کنار ثمر خواهیم شنید.

در این قسمت از «همراه»، راهی بریتانیا می‌شیم؛ سرزمینی که پشت چهره‌ تاریخی و طبیعت سر‌سبزش، قصه‌های تازه‌ای از هم‌دلی و تغییر جریان داره.می‌بینیم وقتی دغدغه‌های بزرگ جهان، از تغییرات اقلیمی تا ساختن آینده‌ای بهتر، به مسئولیت مشترک آدم‌ها تبدیل می‌شن، چه اتفاقی می‌افته.از نقش جوان‌ها تا تلاش‌های محلی، این سفر یادآوری می‌کنه که تغییر واقعی همیشه از تصمیم‌های بزرگ شروع نمی‌شه؛ گاهی از یک گفت‌وگو، یک محله و چند دل امیدوار آغاز می‌شه.

در این قسمت از «پادکست هفت»، سراغ گفت‌وگویی می‌ریم که فقط درباره‌ ماهیت یک جامعه نیست؛ درباره‌ی رنج، امید، هویت و تعلق اون‌ها به وطنشون هست.آقای وثاق سنایی، سخن‌گوی جامعه‌ بهائی، در گفت‌وگو با آقای علیرضا محبی در شبکه‌ ایران اینترنشنال، از تجربه‌ای می‌گن که سال‌ها کمتر شنیده شده.تجربه‌ای از ایستادگی، خدمت و تعلق بهائیان به ایران، حتی وقتی فشار و تبعیض ادامه داشته.این گفت‌وگو فرصتیه برای این‌که کمی دقیق‌تر به بخشی از واقعیت امروز و تاریخ معاصر ایران نگاه کنیم.

تو قسمت دویست و هفتاد و سوم از پادکست هفت باهم بخش‌هایی از گفتگوی آقای وثاق سنائی، سخن‌گوی جامعه بهائی رو با آقای علیرضا محبی، خبرنگار تلویزیون ایران اینترنشنال می‌شنویم. گفتگویی درباره ماهیت رنج‌ها و دلایل استقامت سازنده جامعه بهائی ایران. در ادامه هم با لوا همراه می‌شیم و سفرمی‌کنیم به بریتانیا. جایی که جوان‌ها تلاش می‌کنن سردمداران تغییر باشن.

مسیر عدالت، همیشه از راه‌روهای دادگاه‌ها و کتاب‌های قانون‌ شروع نمی‌شه؛ گاهی از همون لحظه‌ای آغاز می‌شه که تصمیم می‌گیریم دیگری رو واقعا ببینیم.شاید بزرگ‌ترین سؤال این نباشه که «حق با کیه»، بلکه این باشه که «چه‌طور می‌شه منصفانه کنار هم زندگی کرد؟»در این قسمت از «ذره‌بین»، آرش و شیما از مفهومی حرف می‌زنن که هر روز باهاش روبه‌رو هستیم، اما کمتر مکث می‌کنیم تا معنای واقعی‌اش رو دوباره کشف کنیم.اگه دوست دارین از زاویه‌ای تازه به عدالت، رابطه‌ها و زندگی روزمره نگاه کنین، این گفت‌وگو رو از دست ندین.

آدم‌ها رو می‌شه برای پیدا کردن یک شغل آماده کرد؛ اما برای ساختن یک زندگی معنادار چه‌طور؟شاید مهم‌ترین درس‌هایی که مسیر آینده ما رو شکل می‌دن، همون‌هایی باشن که هیچ‌وقت نمره‌ای براشون ثبت نمی‌شه.این بار در پادکست هفت، همراه با خانم ماندانا کمالی، از آموزش به‌عنوان ابزاری فراتر از کتاب‌ها و کلاس‌ها حرف می‌زنیم؛ از این که آیا مدرسه قراره فقط مهارت یاد بده، یا باید بتونه انسان هم تربیت کنه.اگر این سؤال برای شما هم آشناست، این گفت‌وگو می‌تونه دریچه تازه‌ای پیش روی شما باز کنه.

تو قسمت دویست و هفتاد و دوم از پادکست هفت با خانم ماندانا کمالی، کارشناس آموزش و پرورش، همراه می‌شیم و درباره نقش نظام‌های آموزشی در شکل‌گیری مهارت‌های اجتماعی و شغلی حرف می‌زنیم. در ادامه هم آرش و شیما در یک قسمت دیگه از مجموعه ذره‌بین سعی می‌کنن پاسخی برای  این پرسش پیدا کنن: آیا عدالت در خانواده فقط تقسیم مسئولیت‌هاست یا چیزی بیشتر از اون؟

گاهی یک سفر، فقط دیدن شهرها و خیابان‌ها نیست؛ فرصتیه برای دیدن این که آدم‌ها در لحظه‌های سخت چه‌طور کنار هم می‌ایستن.در این قسمت از «همراه»، به اسپانیا می‌ریم؛ جایی که در دل یک بحران، بذرهای امید، خدمت و پیوند دوباره جوانه زد.می‌خوایم ببینیم وقتی زندگی ناگهان زیر و رو می‌شه، چه چیزی می‌تونه مردم رو به هم نزدیک‌تر کنه.با ما همراه باشید در سفری به روایت‌هایی از هم‌دلی، تاب‌آوری و شروع دوباره.

گاهی یک نهضت فقط با یک پیام تازه شروع نمی‌شه؛ با یک پرسش تازه آغاز می‌شه: چه کسی می تونه مفهوم زندگی رو دوباره معنا کنه؟در این قسمت از «پادکست هفت»، با آقای پویا موحد، مترجم و جامعه‌شناس، به روزگاری برمی‌گردیم که ظهور حضرت باب، فقط یک رخداد دینی نبود؛ تحولی بود در فهم جامعه، انسان و آینده.گفت‌وگویی درباره‌ تفاوت آئین بابی با سنت‌های پیش از خود و این که چرا آن ظهور در زمانه‌ خودش چنین تازه، جسورانه و تحول‌خواه‌ بود.به مناسبت سال‌روز شهادت حضرت باب، با ما همراه باشید.

تو قسمت دویست و هفتاد و یکم از پادکست هفت، به مناسبت سال‌روز شهادت حضرت باب، بنیان‌گذار آئین بابی، با آقای پویا موحد، مترجم و جامعه‌شناس، همراه می‌شیم و در خصوص شالوده پیام متفاوت حضرت باب و نقش‌اش در زمینه‌سازی حضور پررنگ زنان در جامعه حرف می‌زنیم. در ادامه هم با یک قسمت دیگه از مجموعه همراه به کشور اسپانیا سفر می‌کنیم و از تلاش هم‌دلانه اعضای یک جامعه در زمانه بروز بحران می‌شنویم.

خوش اومدین به «با شما». من ثمر هستم و این‌جا براتون روایت‌هایی از شما رو آماده می‌کنم، فقر رو می‌شه بسیار فراتر از کمبود پول تعریف کرد. اگرچه اقتصاددانان معمولا فقر رو با شاخص‌هایی مثل درآمد، مصرف یا توانایی تأمین نیازهای اولیه می‌سنجن، اما در علوم اجتماعی، روان‌شناسی و مطالعات توسعه، فقر نوعی محرومیت چندبعدی در نظر گرفته می‌شه.در همین رابطه شنونده بخشی از دریافت‌ها و تجربیات مانی، مهرسا و کیان هستیم.

وقتی اسم فقر میاد، معمولا ذهن‌مون سریع می‌ره سمت پول. اما شاید فقر، خیلی وقت‌ها از جایی متفاوت‌تر شروع می‌شه: از دیده نشدن، فرصت نداشتن، یا حسِ بی‌اثر بودن در زندگی و جامعه.در این قسمت از پادکست هفت، با آقای دکتر ایرج عابدیان، اقتصاددان، همراه می‌شیم تا کمی متفاوت‌تر به فقر نگاه کنیم؛ نه فقط به‌عنوان یک مشکل اقتصادی، بلکه به‌عنوان پرسشی درباره انسان، امید، مشارکت و آینده.شاید عبور از شرایط سخت، قبل از هر چیز، از تغییر نگاه ما شروع بشه.

تو قسمت دویست و هفتادم از پادکست هفت، با آقای دکتر ایرج عابدیان، اقتصاددان، همراه می‌شیم و از لزوم بازتعریف مفهوم فقر حرف می‌زنیم. ثمر هم در بخش «با شما» سعی کرده دیدگاه‌های شما مخاطبین خوب برنامه رو در ارتباط با همین موضوع برامون به همراه بیاره.

بعضی خونه‌ها فقط با دیوار و سقف ساخته نمی‌شن؛ بلکه با نگاهی که می‌گه «راحت باش»، با یک لبخند، یا حتی با یک لیوان چای.در این قسمت از ذره‌بین، آرش و شیما از مهمان‌نوازی حرف می‌زنن؛ از فرهنگی که شاید ساده به نظر برسه، اما می‌تونه دل آدم رو آروم کنه.قراره کمی دقیق‌تر ببینیم که صمیمیت واقعی از کجا شروع می‌شه و چرا گاهی یک رفتار کوچک، بیشتر از هزار کلمه به ما حس امنیت می‌ده.

گاهی آدم‌ها سال‌ها کنار هم زندگی می‌کنن، اما هنوز همسایه‌ واقعی هم نشدن.در این قسمت از پادکست هفت، به گفت‌وگویی از سرویس خبری جامعه جهانی بهائی گوش می‌کنیم؛ با حضور جنیس وندندول، فرح قوچانی-روزنبرگ، کن باورز و یوانیا دچتیار.آن‌ها از محله‌هایی در آمریکا می‌گن که در اون‌ها دوستی، دعا، آموزش و خدمت، کم‌کم فاصله‌ها رو کمتر می‌کنه.صحبت از تغییرهای بزرگ و دور از دسترس نیست؛ از قدم‌های ساده‌ایه که خود مردم، کنار هم، برای ساختن زندگی جمعی برمی‌دارن.شاید این گفت‌وگو یادمون بیاره که انسجام اجتماعی، از همین سوال ساده آغاز می‌شه: چه‌طور می‌تونیم هم رو بهتر ببینیم و بشناسیم؟

تو قسمت دویست و شصت و نهم از پادکست هفت، باهم به یکی از بخش‌های پادکست سرویس خبری جامعه بهائی گوش می‌دیم که نگاهی داره به مفهوم انسجام اجتماعی در محله‌های آمریکا و نقش جامعه بهائی این کشور در همین راستا. در ادامه هم آرش و شیما از مفهوم و اهمیت مهمان‌نوازی برامون می‌گن

این بار در «همراه»، راهی سرزمینی می‌شیم که اسمش شاید اول ما رو یاد برف، جنگل و دریاچه بندازه؛ اما قصه‌اش فقط قصه‌ طبیعت نیست.کانادا، با همه‌ پهناوری و تنوع‌اش، جایی هست که آدم‌ها از فرهنگ‌ها و زبان‌های مختلف یاد گرفتن کنار هم آینده‌ای مشترک بسازن.در این سفر، دنبال ردپای امید، خدمت و هم‌زیستی می‌گردیم؛ نگاهی که زندگی رو فقط در موفقیت فردی خلاصه نمی‌کنه.با ما همراه باشین تا ببینیم در دل این سرزمین دور، چه تجربه‌هایی می‌تونه برای امروز ما هم آشنا و الهام‌بخش باشه

گاهی یک جمله، فقط یک جمله است؛ اما گاهی مثل تیری می‌شه که از پشت صفحه‌ گوشی، مستقیم به دل آدم می‌شینه.در دنیای رسانه‌های اجتماعی، خشم خیلی زود تایپ می‌شه، منتشر می‌شه و گاهی اسمش رو می‌گذاریم «نظر دادن».اما مرز بین بیان احساس و خشونت کلامی کجاست؟ و چه‌طور می‌شه ناراحت بود، معترض بود، اما آسیب نزد؟در این قسمت از پادکست هفت، با خانم هدی نبیلی، روان‌درمان‌گر، درباره‌ همین مرزهای ناپیدا گفت‌وگو می‌کنیم.

تو قسمت دویست و شصت و هشتم از پادکست هفت، با خانم هدی نبیلی، روان‌درمان‌گر، همراه می‌شیم و درباره دلایل افزایش روزافزون خشونت کلامی در رسانه اجتماعی می‌گیم. هدی سعی می‌کنه از راه‌کارهایی برای مقابله با این خشونت افسارگسیخته برامون بگه. در ادامه همراه شایان و لوا به کشور کانادا سفر می‌کنیم و با تلاش‌های جامعه بهائی این کشور بیشتر آشنا می‌شیم.