euroradiofm

Па краіне бадзёра крочыць “Год беларускай жанчыны”. І вось новае дасягненне: дзяўчат будуць браць у Ваенную акадэмію вучыцца на лётчыкаў. Што да мерапрыемстваў, адпаведных назве года, то яны ёсць, толькі робяць іх жанчыны для жанчын, а не дзяржава. Нешта, відаць, буксуе, і магчыма, што гэта новая міністарка працы і сацабароны Пяткевіч, вернутая з ЗША ў сінявокую Беларусь, не дапрацоўвае. У гэты ж час да краіны і жанчын няўмольна набліжаецца 8 сакавіка, з яго добразычлівым сэксізмам… Што дзяржава прапануе жанчынам у год, ім нібыта прысвечаны, і якія дзверы для жанчын у Беларусі адчынены? Чым паказальны разнос Лукашэнкам міністаркі Пяткевіч, і як выглядае звонку памілаванне палітзняволенай Наталлі Левай і сюжэт з ёй на прапагандысцкім тэлеканале? Якія кампліменты жанчынам дазволена рабіць, у чым не правы Шандэровіч, і ў чым небяспека добразычлівага сэксізму? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з гендарнай даследчыцай Ірынай Сідорскай

Беларускі эквілібрыст і яго страхі — Еўразум за 23 лютага | Новости Беларуси за 23 февраля by Euroradio

Легендарны і без перабольшвання культавы беларускі гурт Gods Tower выбраўся ў зімовы еўрапейскі тур. Але тут важныя яшчэ як мінімум два моманты. Найперш тое, што гэты тур прымеркаваны да 30-годдзя Gods Tower. Але галоўнае ў тым, што прыхільнікі творчасці гомельскіх металістаў ужо і не спадзяваліся пабачыць сваіх улюбёнцаў на сцэне. Крыху больш за год таму фронтмен гурта Gods Tower Уладзіслаў “Lesley Knife” Наважылаў у эфіры Еўрарадыё на пытанне пра адраджэнне гурта і вяртанне на сцэну казаў, што гэта малаверагодна. Асабліва з улікам вымушанай эміграцыі, якая, да ўсіх іншых жыццёвых нягод, раскідала музыкаў па розных краінах. Але ніколі не кажы ніколі, як кажуць сапраўдныя рокеры! Як атрымалася вярнуць Gods Tower на сцэну, і што дае веру ў неабходнасць працягу творчасці? З якім творчым багажом гурт сустракаем 30-годдзе і што адмысловага падрыхтавалі для сваіх паклоннікаў? Ці ёсць цікавасць у мясцовых прыхільнікаў цяжкай музыкі да беларускага металу, і ці чакаць новага альбома? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае фронтмен гурта Gods Tower Уладзіслаў “Lesley Knife” Наважылаў

Прадукцыі Беллегпрама на складах назапасілася столькі, што 4 месяцы прадпрыемствы лёгкай прамысловасці могуць не працаваць увогуле. Вось толькі ні самі беларусы айчынныя тавары набываць не імкнуцца, аддаючы перавагу сэканд-хэндам, ні за мяжу, усходняму суседу і асноўнаму гандлёваму партнёру, іх прадаць ніяк не атрымліваецца. А ў гэты час Расія ўводзіць мытны кантроль на мяжы з Беларуссю, Літва санкцыі на транзіт калію не здымае, а Украіна санкцыі на Лукашэнку наклала. Здавалася б, Мінск павінен яшчэ больш актыўна сігналы на Захад пасылаць пра гатоўнасць да перамоў, але прыходзяць адтуль толькі звесткі пра новыя рэпрэсіі. Што адбываецца з Беллегпрамам, беларускай прамысловай вытворчасцю і ўвогуле з эканомікай апошнім часам? Чаму Расія вырашыла ўвесці мытны кантроль на мяжы з Беларуссю, калі беларускі калій патрапіць у порт Клайпеды, і ці здольна Пяткевіч скараціць “нескарачальнае”? Якія знакі падае рэжым вызваленнем Статкевіча і затрыманнямі выдаўцоў ды кніганошаў, і як так выйшла, што ў 2020-м нас заклікалі не “дзяўбці” рэжым, а змяняць яго дабрынёй і любоўю? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з рэдактаркай выдання “План Б”, былой палітзняволенай Вольгай Лойка

Мікалая Статкевіча па выніку перамоў паміж Мінскам і Вашынгтонам вызвалілі, але вытурыць з краіны не здолелі. Дакладней, ён не даў сябе вытурыць. І таму яго ізноў кінулі за краты. Ну як кінулі… Калі верыць прэсавай сакратарцы “гуманіста” Лукашэнкі Эйсманд, Статкевіч сам вярнуўся ў турму. Нацягнуўшы мех на галаву і сцяжкі на рукі. Але “гуманіст” ізноў яго вызваліў. Праз 5 месяцаў і пасля інсульту. А ў гэты час за мяжой усё гучнейшыя скандалы ў дыяспары… Што з сябе ўяўляе медычная дапамога за кратамі, і ці магчыма “палітычнаму” патрапіць у шпіталь без прамога ўказання Лукашэнкі? Як лекары тлумачаць адсутнасць дапамогі зняволеным, і ці мусяць вязні дзякаваць адміністрацыі калоніі за тое, што яна дазволіла меддапамогу аказаць? Ці праўда, што дапамога вызваленым аказваецца недастатковая і несвоечасовая, і чаму беларусы так апантана ваююць паміж сабой? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае былы палітвязень, грамадскі актывіст Павел Вінаградаў

Першае пасяджэнне Рады міру, якое Трамп сабраў 19 лютага, прайшло не толькі без Лукашэнкі, але і без міністра замежных спраў Рыжанкова. Як вядома, Лукашэнка не паляцеў у Вашынгтон праз шчыльны працоўны графік — меў запланаваную сустрэчу са спікеркай парламента Зімбабве. А вось з Рыжанковым і іншымі членамі планаванай дэлегацыі сітуацыя цікавая: ім проста не далі візы ЗША. Ці не проста, а ў якасці намёку. Тут можна толькі здагадвацца, але 20 лютага Лукашэнка “памілаваў” Мікалая Статкевіча і цяжарную Наталлю Левую. Дарэчы, 20 лютага яшчэ адна беларуская дэлегацыя апынулася ў двухсэнсоўнай сітуацыі: прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі, каб не прысутнічаць не выступленні Святланы Ціханоўскай, пакінулі залу, дзе праходзіла пасяджэнне Парламенцкай асамблеі АБСЕ. Што на мове дыпламатаў азначае адмова ў візах для беларускай дэлегацыі, і ці сапраўды гэта знак Лукашэнку? Чаму Мінск не спяшаецца ісці з Трампам на “вялікую здзелку”, і ці звязаны вызваленне Статкевіча і “бязвіз” для Рыжанкова? Якой рэакцыі чакалі прадстаўнікі дэлегацыі з Мінска, пакінуўшы пасяджэнне ПА АБСЕ на час выступлення Ціханоўскай, і як выглядае выхад з КР фракцыі, якую ўзначальваюць Пракоп'еў і Ягораў? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з дацэнткай, кандыдаткай гістарычных навук, эксперткай па міжнароднай палітыцы Розай Турарбекавай

Статкевіч на волі, дэмсілы сварацца — Еўразум за 20 лютага | Новости Беларуси за 20 февраля by Euroradio

Тыдзень у беларускіх уладаў атрымаўся такі сабе. Расіяне вяртаюць мытны кантроль на мяжы з Беларуссю, каб абараніць(!) свой рынак ад беларускіх тавараў. Рыжанкова не пусцілі ў Вашынгтон. А Лукашэнку давялося апраўдвацца за выключанае вулічнае асвятленне і чарговы раз перажываць траўму 2020 года. Затое ён выпусціў з-за кратаў Міколу Статкевіча, якога, аказваецца, "памілаваў" яшчэ паўгода таму. Абмяркоўваем галоўныя тэмы і падзеі палітыкі і эканомікі Беларусі і свету з блогерам Аляксандрам Кныровічам.

На што Расія намякае Лукашэнку? — Еўразум за 19 лютага | Новости Беларуси за 19 февраля by Euroradio

У лютым Лукашэнка мог паехаць да Трампа, удыхнуць паветра свабоды і пашырыць свае гарызонты. Але замест гэтага абраў апраўдвацца перад расіянамі і выслухоўваць папярэджанні пра тое, што Расія не дапусціць умяшальніцтва ў яе справы з Беларуссю. У дэмсілах — свае жарсці. Ціханоўская кажа еўрапейцам, што на рэжым трэба “ціснуць, ціснуць, ціснуць”, а яе апаненты сцвярджаюць, што такім чынам яна запавольвае працэс вызвалення палітвязняў. Крытык падобных заяваў — кіраўнік Агенцтва еўраатлантычнага супрацоўніцтва і сябра Кааліцыі за вызваленне палізняволеных Валерый Кавалеўскі — у 16:00 па Мінску адказвае на нашы пытанні, датычныя гэтых трэкаў.

Украіна працягвае трымаць руку на “пульсе беларускага пытання”, і следам за прэзідэнтам Уладзімірам Зяленскім пра беларускую будучыню выказаўся міністр замежных спраў гэтай краіны Андрэй Сібіга. Па яго словах, украінцы вераць у “еўрапейскую будучыню беларускага народа пасля таго, як ён вызваліцца ад Лукашэнкі”. Таго самага грамадзяніна Беларусі, супраць якога Украіна толькі ў лютым 2026 года ўвяла персанальныя санкцыі за саўдзел у расійскай агрэсіі. Што мяняе для Лукашэнкі ўнясенне яго ў санкцыйны спіс Украіны, і якой можа быць рэакцыя Мінска? Чаму Кіеў працягвае падвышаць стаўкі і эскаліраваць адносіны з рэжымам Лукашэнкі? Ці магчыма сёння “адарваць” Беларусь ад Расіі, і якія пагрозы нясе адмова ядзерных дзяржаў ад кантролю за распаўсюджаннем ядзернай зброі? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з палітычным аглядальнікам, гісторыкам Аляксандрам Фрыдманам

Лукашэнка змушаны апраўдвацца перад Крамлём за дыялог са Злучанымі Штатамі. Увогуле ў яго адрас Масква апошнім часам даслала цэлы каскад папярэджанняў, як праз Службу знешняй выведкі, так і праз прадстаўніцу МЗС Расіі Захараву. Аднак значнасць Беларусі для сябе падкрэслівае не толькі Масква, але і Еўропа. І гэта было пацверджана падчас Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы. Паўдзельнічаць у якой былі запрошаны як Святлана Ціханоўская, так і Марыя Калеснікава. З іх розным бачаннем ролі Еўропы адносна Беларусі і рэжыму Лукашэнкі. Што так трыгерыць расійскую эліту, і чаму Лукашэнка ўсё адно паспрабуе захаваць амерыканскі трэк? Пра што сведчаць пагрозы з боку Масквы, і што там з “Арэшнікам”? Чаму для рэжыму абавязкова трэба паказальна пакараць усіх датычных “Справы Гаюна”, і ці варта спадзявацца на спыненне рэпрэсій? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аналітык праекта "Позірк" Аляксандр Класкоўскі

19 лютага ў эфіры Еўрарадыё — пісьменнік, музыкант і выкладчык англійскай літаратуры ва ўніверсітэце Ханоя Дзяніс Трусаў. Так склалася, што беларусы спрадвеку жывуць на тэрыторыі, якая стала памежжам Еўропы і Азіі. Мы нібыта рака паміж гэтымі двума берагамі розных культур, традыцый і палітычных сістэм. І гэта як стварае шмат нязручнасцей і трагедый, так і дае шмат шанцаў. Бо калі мы станем мастком паміж гэтымі двума берагамі розных цывілізацый, зможам з абедзвюх гэтых цывілізацый і чэрпаць, перакананы Дзяніс Трусаў. Пра тое, чаму беларусы не навучыліся выгадна карыстацца станам памежжа, як у гэтым стане захаваць сваю ідэнтычнасць, і ў чым падабенства ды адрозненне беларусаў і в'етнамцаў, мы і разважаем у праграме “Ідэя Х” з Дзянісам Трусавым.

Лукашэнка пад санкцыямі і прэсам — Еўразум за 18 лютага | Новости Беларуси за 18 февраля by Euroradio

У аўторак кіраўнік Беларусі заявіў, што айчынная эканоміка знаходзіцца пад сур'ёзным прэсам. Прычым як з боку Захаду, так і з боку Усходу. Аднак, па яго словах, праблемы ствараюць і самі чыноўнікі. То ўрад і Нацбанк знаходзяцца ў "эйфарыі макраэканамічнай стабільнасці", то Наталля Пяткевіч "буксуе" і не прымае належных рашэнняў. Чаму пастаянныя "разборы палётаў" не змяняюць сітуацыю? Што Лукашэнка мае на ўвазе пад "прэсам" з боку Расіі? Як айчынная эканоміка будзе вяртаццаа з ваеннага стану ў рэчаіснасць? Гэта ды іншае ў 16:00 па Мінску абмяркоўваем з эканамістам, кіраўніком праекта "Кошт урада" Уладзімірам Кавалкіным.

Трамп збірае сваю Раду міру. Ужо вядома, што з удзельнікаў гэтага першага пасяджэння збяруць 5 мільярдаў долараў на “аднаўленне Газы”. Але Лукашэнка, адзін нібыта з “заснавальнікаў” гэта трампаўскай Рады, на яе пасяджэнне ў Вашынгтон не ляціць. Афіцыйна — праз шчыльны працоўны графік. Затое скідвацца “на Газу” не давядзецца. І Пуціну спакайней — не трэба перажываць за “малодшага брата”. А то ў Маскве ўжо нават рыхтавацца пачалі да транзіту ўлады на выпадак чаго трагічнага з Лукашэнкам… Чаму Лукашэнка так паспешліва кінуўся апраўдвацца перад Грызловым і клясціся ў вернасці Пуціну і Расіі? Чаму Мінск не спяшаецца ісці з Трампам на “вялікую здзелку” і ці цікавая тая здзелка для Трампа па-ранейшаму? Чым адметная сёлетняя Мюнхенская канферэнцыя па бяспецы, і чаму выступленне на ёй Ціханоўскай спарадзіла столькі спрэчак у асяродку дэмсіл? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аглядальнік Віталь Цыганкоў

На канферэнцыі па бяспецы ў Мюнхене Святлана Ціханоўская заклікала Еўропу не спыняць ціск на рэжым Лукашэнкі і заставацца, насуперак ЗША, “злым паліцэйскім” у пытанні гандлю з Мінскам за вызваленне палітвязняў. Гэта выклікала абурэнне ў той часткі дэмсіл, якія заклікаюць Еўропу перагледзець сваю палітыку адносна Мінска і распачаць перамовы з Лукашэнкам як хутчэй. “Святлана Ціханоўская спрабуе стрымаць Еўропу ад выкарыстання санкцыйных паслабленняў, якія могуць прывесці да вызвалення палітвязняў у Беларусі і спынення рэпрэсій”, — напісаў Валерый Кавалеўскі. Але адвакат Дзмітрый Лепрэтар перакананы, што гэта Кавалеўскі “сваёй рыторыкай запавольвае вызваленне палітвязняў”. Што з сябе ўяўляе перамоўны трэк паміж Вашынгтонам і Мінскам, і які Big deal цікавы Трампу? Чаму Мінск не спяшаецца ісці з Трампам на “хуткую здзелку”, і ад каго Лукашэнка разлічвае атрымаць лепшую цану за свой “тавар”? Чаму для рэжыму непрымальныя спыненне рэпрэсій і аднаўленне законнасці, і пра якое вяртанне да нармальнасці сёння можна казаць? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае адвакат Дзмітрый Лепрэтар

Чарговая Мюнхенская канферэнцыя па бяспецы скончылася. Удзельнікі і арганізатары сцвярджаюць, што яшчэ ніколі на ёй не надавалася столькі ўвагі Беларусі, як сёлета. А было ж яшчэ і выступленне прэзідэнта Зяленскага, праграмная прамова дзяржсакратара ЗША Марка Рубіа, іншых палітыкаў, кіраўнікоў краін і экспертаў, да меркавання якіх не проста прыслухоўваюцца, а якімі кіруюцца ў выбудове стратэгіі і сістэмы бяспекі. Прычым не толькі рэгіянальнай. Адпаведна, варта прыгледзецца да таго, якія змены нас чакаюць і якім будзе “свет пасля Мюнхена”. Што значнага прагучала ў Мюнхене гэтым разам, і якім будзе “свет пасля Мюнхена”? Што засталося ад суб'ектнасці Лукашэнкі, і пры чым тут Саюзная дзяржава? Ці магчыма сёння “адарваць” Беларусь ад Расіі, і якія пагрозы нясе адмова ядзерных дзяржаў ад кантролю за распаўсюджаннем ядзернай зброі? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з кандыдаткай гістарычных навук, эксперткай па міжнароднай палітыцы Розай Турарбекавай

Наезд на Пяткевіч і інсайды Лукашэнкі — Еўразум за 17 лютага | Новости Беларуси за 17 февраля by Euroradio

BELPOL апублікаваў першую частку спіса беларускіх прадпрыемстваў, якія працуюць на расійскі ваенна-прамысловы комплекс. Прасцей кажучы, дапамагаюць расійскім акупацыйным войскам у іх вайне супраць Украіны. І такіх прадпрыемстваў сотні. Што сведчыць, у тым ліку, і пра фактычна татальную залежнасць беларускай эканомікі ад Расіі. Залежнасць, на фоне якой усе размовы пра імкненне “адцягнуць Беларусь ад Расіі” нават эканамістам падаюцца бессэнсоўнымі. Што адбываецца на беларускім рынку працы і чаму нават на МАЗе не хапае рабочых? Чым тлумачыцца падзенне прамысловай вытворчасці, і ў чым прычына істэрыкі Тарбіна? Ці сапраўды залежнасць Беларусі ад Расіі ўжо практычна татальная, і ці магчыма сёння “адарваць” Беларусь ад Расіі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае аўтар і вядоўца праграмы Оптымум на канале “Беларусы і рынак”, эканамічны аглядальнік Андрэй Махоўскі

Асуджанага рэжымам за “дзяржздраду”, а потым вызваленага па незразумелай працэдуры і дэпартаванага з Беларусі ксяндза Генрыха Акалатовіча напаткаў той жа лёс, як і іншых асуджаных палітвязняў: яго маёмасць па рашэнні КДБ была арыштавана, а зараз прадаецца з аўкцыёну. І калі раптам вызваленага з калоніі ксяндза аб'явяць у вышук як “збеглага”, гэта наўрад ці некага здзівіць. А ў гэты час праваслаўны і пралукашэнкаўскі протаіерэй Лемяшонак распавядае вернікам гісторыю “брата Алега” са Свята-Елісавецінскага манастыра, які стаў штурмавіком у расійскім акупацыйным войску, прыводзіць яго як прыклад і жадае “перамогі”… А ў Беларусь едзе “спеўны спецназ” з Расіі. Чаму рэжым працягвае пераслед асуджаных ксяндзоў нават пасля іх вызвалення, і як да такога паставіцца Ватыкан? Ці не з'яўляюцца расповеды Лемяшонка пра “брата-штурмавіка Алега” прыхаванай агітацыяй ісці па кантракце ў расійскае войска, і пры чым тут хрысціянства? Пра што сведчыць вынік швейцарскага тура гандлярак “святымі сувенірамі” са Свята-Елісавецінскага манастыра, і чаму маўчаць святары пра рэпрэсіі? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з тэалагіняй, эксперткай у галіне рэлігіі, палітыкі і абароны правоў Наталляй Васілевіч

Падчас сёлетняй Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы вялікая ўвага была нададзена Беларусі. Нават адмысловая панэль беларускай тэме была прысвечана, на якой выступала Святлана Ціханоўская. Але гэта дыскусія была не адзінай падчас канферэнцыі — івэнтаў з удзелам беларускіх палітыкаў, экспертаў і журналістаў было некалькі. А гэта сведчыць пра змены ў разуменні ролі Беларусі ў сістэме еўрапейскай бяспекі — як мінімум. Што прымусіла арганізатараў сёлетняй Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы столькі ўвагі надаць Беларусі, і хто прасоўваў такое бачанне праграмы канферэнцыі? Чым былі цікавыя іншыя івэнты, дзе ўзгадвалася Беларусь альбо бралі ўдзел прадстаўнікі Беларусі? Ці разумее Еўропа ролю Беларусі ў сістэме рэгіянальнай бяспекі, і ці атрымалася такое бачанне данесці да прадстаўнікоў ЗША? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае паліталагіня, экспертка стратэгіі і аналітыкі, міжнародная сакратарка Задзіночання беларускіх студэнтаў Аліна Харысава

Расія баіцца, што Беларусь яе кіне — Еўразум за 16 лютага | Новости Беларуси за 16 февраля by Euroradio

Цягам 2025 года амерыканскія дэлегацыі неаднаразова наведвалі Беларусь. Хоць пытанне вызвалення палітвязняў таксама ўзнімаецца, і людзі ў выніку з-за кратаў выходзяць (хай сабе і на ўмовах дэпартацыі з тэрыторыі Беларусі), але першасная задача гэтых перамоў для Вашынгтона — пытанні вайны ва Украіне і рэгіянальнай бяспекі. Вось толькі акурат наконт гэтага нічога не паведамляецца — у рэпартажах у асноўным асвятляліся жарты паміж Лукашэнкам і Джонам Коўлам пра прэпараты для пахудзення ці запанкі з сувенірнай крамы Белага дома, якія прынёс Коўл. Без асвятлення пазіцыі ЗША адносна, напрыклад, размяшчэння ў Беларусі расійскага “Арэшніка”. Што прымушае Вашынгтон пашыраць адносіны з Лукашэнкам, і чым ён можа быць цікавы Трампу? Чым Лукашэнка “гандлюе” з ЗША, і ці сапраўды гэта тавар, які Белы дом згодны набываць доўга? Ці стала пагрозай для перамоў размяшчэнне ў Беларусі расійскіх “Арэшнікаў”, і які ўплыў на перамоўную пазіцыю Лукашэнкі мае Пуцін? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае экспертка па міжнароднай бяспецы, даследчыца Lawfare Institute Кацярына Шмаціна

Рэпрэсіі ў Беларусі працягваюцца, тая ж справа “Беларускага Гаюна” развіваецца, і ўжо нават пачуліся пагрозы з боку Расіі ў адрас суверэнітэту Беларусі. А пэўныя прадстаўнікі дэмсіл, разважаючы пра неабходнасць пачатку перамоў паміж ЕС і Лукашэнкам, кажуць пра тое, што нават “збеглыя” мусяць працаваць на падвышэнне і ўмацаванне “суб'ектнасці Лукашэнкі”. Бо інакш застанемся без Беларусі. Той Беларусі, якая сёння актыўна мілітарызуецца ва ўсіх сферах і пашырае працу на расійскі ваенны комплекс. Чаму рэжым працягвае рэпрэсіі на фоне перамоў з ЗША, і якія знакі Еўропе падае Мінск? Чаму для рэжыму абавязкова трэба паказальна пакараць усіх датычных “Справы Гаюна”, і пра што сведчыць правал як “Гаюна”, так і ЧКБ ды Плана “Перамога”? Пра што сведчаць пагрозы з боку Масквы, і што там з “Арэшнікам”? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з прадстаўніком ініцыятывы BELPOL Уладзімірам Жыгарам

Прэзідэнт Францыі Макрон, выступаючы на Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы, заявіў, што ЕС павінен далучыцца да перамоў з Расіяй пра мір ва Украіне. Менавіта таму Францыя і накіравала свайго прадстаўніка ў Маскву. А як вынікае з інфармацыі з МЗС РБ, то і ў Мінск таксама. Са свайго боку Святлана Ціханоўская падчас дыскусіі “Беларусь у цэнтры ўвагі” адзначыла: “Пытанне Беларусі павінна быць часткай усіх перамоў пра бяспеку ў рэгіёне”. Тэма бяспекі ў рэгіёне, а значыць і вайны ва Украіне, была галоўнай на Канферэнцыі. Адпаведна пра яе выказваліся практычна ўсе: ад прэзідэнта Украіны Зяленскага і кіраўніка НАТА да дзяржсакратара ЗША Марка Рубіа і міністра замежных спраў Кітая Ван І. Пра што сведчыць актывізацыя перамоў Францыяй, і якая роля ў гэтым працэсе адводзіцца Парыжам Лукашэнку? Чаму апошнім часам ізноў гучаць словы пра адсутнасць у Лукашэнкі суб'ектнасці, і як пытанне ўзмацнення гэтай суб'ектнасці звязана з заклікамі да ЕС распачаць перамовы з Лукашэнкам? Ці сапраўды рэжыму Лукашэнкі пагражае “пераварот”, і пры чым тут Масква? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аглядальнік Радыё Свабода Валерый Карбалевіч

Чыноўнікі, ідэолагі і сілавікі рэжыму Лукашэнкі не пакідаюць без увагі сістэму адукацыі. Але ў сваім, арыгінальным стылі, які змушае адмыслоўцаў сумнявацца ў тым, што вынік для адукацыі і для вучняў будзе станоўчы. Да прыкладу, дзяржаўная праграма "Беларусь інтэлектуальная" прадугледжвае, што 50% дзевяцікласнікаў павінны пайсці ў ПТВ. Ці, здавалася б, што можа быць дрэннага ў рашэнні аб стварэнні "беларускага Гарварда", але неяк так складваецца, што гэты "беларускі Гарвард” звязаны з сістэмамі залпавага агню… Што дрэннага ў стварэнні "беларускага Гарварда”, і як ён звязаны з сістэмамі залпавага агню? Чым небяспечны дзіцячы тэхнапарк, і на што скіравана дзяржаўная праграма "Беларусь інтэлектуальная"? Ці здольная дзяржава вырашыць пытанне якаснай адукацыі, і пры чым тут навуковыя ступені ў выкладчыкаў ВНУ? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з дарадцам Святланы Ціханоўскай па навуцы і адукацыі, гісторыкам Паўлам Церашковічам

Лукашэнка не паляціць у ЗША. Афіцыйная версія — запрашэнне даслалі позна, працоўны графік складзены, і неяк уціснуць туды візіт да Трампа немагчыма. Неафіцыйных версій адмовы Лукашэнкі паляцець у ЗША некалькі, самая папулярная — яго да Трампа не адпусціў Пуцін. Затое нарэшце ў Святланы Ціханоўскай усё складваецца як трэба адносна візіту ў Кіеў па запрашэнні Зяленскага. Іншая справа, ці атрымаецца ў яе там дамовіцца наконт стварэння Беларускай вызвольнай арміі… Што насамрэч стала прычынай адмовы Лукашэнкі ляцець у ЗША на першае пасяджэнне Рады міру і ці звязана гэта з пазіцыяй Пуціна па гэтым пытанні? Чаго чакаць ад паездкі ў Кіеў Святланы Ціханоўскай, і ці атрымаецца дамовіцца з Зяленскім наконт вырашэння праблем, што ёсць у беларусаў ва Украіне, і пра стварэнне БВА? У чым прычына цікавасці ЗША да Арменіі, і чым пагражаюць “сусветнаму парадку” файлы Эпштэйна? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з палітычным аглядальнікам, гісторыкам Аляксандрам Фрыдманам

Непераможная Ціханоўская і яе хейтары — Еўразум за 13 лютага | Новости Беларуси за 13 февраля by Euroradio

Марыя Калеснікава заклікае ЕС рабіць усё магчымае для “вяртання да нармальнасці” нашай краіны. Магчыма, гэты заклік тычыцца і беларусаў таксама, але што мы можам зрабіць і як мусім дамаўляцца з рэжымам, з заяў Марыі, выказаных праз замежныя СМІ, незразумела. Асабліва ва ўмовах, калі “ёсць выразна акрэсленая мэта рэжыму, які захаваўся ў Беларусі, — утрыманне ўласнай улады і той скажонай “стабільнасці”, што дазваляе рабіць усё, што забяспечвае дасягненне гэтай мэты”. Гэта, дарэчы, ужо словы Віктара Бабарыкі. Які хоць і кажа, што “гаворка ідзе не пра вяртанне да ранейшага стану”, але не ўдакладняе, якія дзеянні беларусаў сёння неабходныя для дасягнення нашых мэт. Ці можна да слоў Марыі Калеснікавай ставіцца як да палітычных заяў, і ці ўсё правільна ў Марыі з яе “палітычнай камунікацыяй”, на каго яна найперш скіравана? Чаму ў выказваннях і Калеснікавай, і Бабарыкі падчас гаворкі пра змены ў Беларусі не ўзгадваюцца тэмы аднаўлення законнасці і новых выбараў? Ці знойдзе пазіцыя “бабарыкінцаў” водгук у беларусаў і чаму яна ўжо цяпер не падабаецца лукашэнкаўскай прапагандзе? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае экспертка па палітычнай камунікацыі, сяброўка Кааліцыі за вызваленне палітвязняў Настасся Касцюгова

Сыходзячы тыдзень адзначыўся абмеркаваннем слуханняў Святланы Ціханоўскай у Каардынацыйнай рады. Дэмакратычная лідарка давала справаздачу аб сваёй дзейнасці за апошнія 5,5 гадоў. А ініцыявала слуханне фракцыя Пракоп'ева і Ягорава "Беларусы". Як і чакалася, не абышлося без скандалаў і ўзаемных абвінавачванняў. Аднак справа, нарэшце, зроблена: Ціханоўская адказвала на непрыемныя пытанні і нават, як мяркуе філосаф Уладзімір Мацкевіч, перамагла ў гэтай сутычны. Як ацэньваць усю гэтую гісторыю і ці задаволеныя ёй арганізатары? Чаму лідары павінны змяняцца і якім чынам мусяць абірацца (?) прадстаўнікі беларускага народу? І яшчэ: да сябра Лукашэнкі Аліева і былога сябра Пашыняна прыехаў сам Джэй Дзі Вэнс — падпісаныя ядзернныя партнёрствы і дамоўлена пра іншыя прыемныя плюшкі. Ці сумуе кіраўнік Беларусі, што гэта не здарылася з ім і Беларуссю? Вынікі тыдня падводзім з блогерам Аляксандрам Кныровічам.

Наезд на Ціханоўскую і ніякага Вашынгтону — Еўразум за 12 лютага | Новости Беларуси за 12 февраля by Euroradio

Ці сапраўды дзейнасць Святланы Ціханоўскай — гэта “палітычны турызм” і сустрэчы “для здымкаў”? Калі яе ўплыў нулявы — навошта тады патрабаванні, каб яна сышла? І чаму ўнутраная барацьба ў дэмакратычных сілах выглядае больш гарачай, чым супрацьстаянне з рэжымам? У эфіры Еўрарадыё журналіст Дзмітрый Гурневіч разважае пра логіку крытыкаў Ціханоўскай, пра абсурд спрэчак за “першынство” ў сітуацыі, калі ўсе нібыта прызнаюць адсутнасць рэальнага ўплыву, і пра тое, чаму замест канкурэнцыі ідэй мы бачым канкурэнцыю амбіцый. Ці замінае Офіс Ціханоўскай камусьці змагацца? Хто і што перашкаджае працаваць з беларусамі — у краіне і за мяжой? І ці не паўтарае беларуская апазіцыя ўласныя памылкі мінулага?

На 124-м месцы (са 182) размясцілі Беларусь складальнікі Індэкса ўспрымання карупцыі. Паводле экспертаў з Transparency International, нашы суседзі па рэйтынгу — заходнеафрыканская дзяржава Тога і ўсходнеафрыканскае Джыбуці. Расія ў гэтым рэйтынгу знаходзіцца побач з Чадам і Гандурасам на 157 месцы, але гэта не той выпадак, калі можна Беларусі асабліва ганарыцца. Дакладней, не Беларусі, а Лукашэнку і яго паплечнікам, якія такую “ўнікальную дзяржаўную мадэль” пабудавалі. З іншага боку, відаць, акурат яна і дапамагае “сям'і” набіваць кішэні. І трымаць беларусаў у падпарадкаванні. Хай сабе гэта і прыводзіць да недахопу працоўных рук Пра што сведчаць вынікі “карупцыйнага” рэйтынгу ад Transparency International, і куды падзеўся галоўны змагар з карупцыяй краіны, Лукашэнка? Чаму на прадпрыемствах ізноў не хапае працоўных рук, і якім чынам улады збіраюцца вырашаць гэта пытанне? Ці кампенсаваў рэжым 18 мільярдаў долараў, страчаных на вайне ва Украіне ў першыя яе два гады, і ці пражывуць дэмсілы без грантаў? Гэтыя ды іншыя эканамічныя тэмы абмяркоўваем у жывым эфіры Еўрарадыё з эксперткай у сферы дзяржаўнага кіравання і міжнароднага развіцця, магістаркай эканомікі, прадстаўніцай па эканоміцы і фінансах Аб'яднанага пераходнага кабінета Алісай Рыжычэнка

Апошнім часам ва Украіну скіроўваецца сапраўдны дэсант прадстаўнікоў беларускіх дэмсіл. Не паспелі з Кіева з'ехаць прадстаўніца Аб'яднанага пераходнага кабінета Вольга Зазулінская і дарадца Святланы Ціханоўскай па прававых пытаннях Леанід Марозаў, як пра свае сустрэчы ў Кіеве пачаў справаздачыцца яшчэ адзін дарадца Ціханоўскай — Анатоль Лябедзька. Выглядае ўсё гэта як падрыхтоўка да візіту ва Украіну Святланы Ціханоўскай (па запрашэнні, атрыманым ад прэзідэнта Уладзіміра Зяленскага). Што стала прычынай для такой актывізацыі візітаў прадстаўнікоў дэмсіл ва Украіну, і ці звязана гэта выключна з будучай паездкай у Кіеў Святланы Ціханоўскай? Якія яшчэ сустрэчы, акрамя як з Зяленскім, мусяць быць арганізаваны ў Кіеве, і што ўжо здолелі запланаваць? Як ва ўкраінскім грамадстве ставяцца да сустрэчы Зяленскага з Ціханоўскай і да ідэі перанесці Офіс ў Кіеў? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае кіраўнік цэнтра “Еўрапейскі дыялог”, дарадца Святланы Ціханоўскай па парламенцкім супрацоўніцтве і канстытуцыйнай рэформе Анатоль Лябедзька

12 лютага ў эфіры Еўрарадыё — сузаснавальнік прасторы “Кропка” ў Вільні, дата-спецыяліст праваабарончага цэнтра “Вясна”, тэхнічны менеджар ініцыятывы “Вольныя” Зміцер Фурманаў. Мы здаўна ведаем жартаўліва-ганебны выраз “хавайся ў бульбу”. Маўляў, у гэтым увесь і беларускі характар, і беларускі менталітэт, і нацыянальная ідэя. І магчыма, сёння для нас сапраўды нацыянальная ідэя ў тым, каб “схавацца ў бульбу”. Але размова ідзе не проста пра тое, каб выжыць, але найперш пра тое, каб захаваць сваю ідэнтычнасць, мову, культуру і спадчыну. Таму мы мусім сёння гэта прыняць і “хавацца ў бульбу” — але без негатыву, перакананы Зміцер Фурманаў. Пра тое, чаму беларусы сёння ізноў пастаўлены перад неабходнасцю выжываць, ці здольны мы гэта зрабіць пры тым узроўні свядомасці і самаідэнтыфікацыі, якія маем, і чаму ў выразе “хавайся ў бульбу” не варта шукаць негатыў, мы і разважаем у праграме “Ідэя Х” са Зміцерам Фурманавым.

Нефармальны дыпламат і запаволеная інфляцыя — Еўразум за 11 лютага | Новости Беларуси за 11 февраля by Euroradio

Пасля пераезду з Вільні ў Варшаву Святлана Ціханоўская паспела не толькі наведаць шэраг тутэйшых ініцыятыў, шэлтараў ды культурніцкіх імпрэз, але і паўдзельнічаць у слуханнях перад дэлегатамі Каардынацыйнай рады ды правесці сустрэчы з мясцовымі палітыкамі. І ўсё гэта адбываецца не проста ў перапынках паміж замежнымі візітамі, але і на фоне чарговай хвалі крытыкі і вострых пытанняў, якія гучаць і ў яе адрас, і ў адрас дэмсіл агулам. Тым не менш, напярэдадні паездкі на Мюнхенскую канферэнцыю па бяспецы і ў чаканні візіту ў Кіеў для сустрэчы з Уладзімірам Зяленскім (і не толькі), Ціханоўская не абмінула студыю Еўрарадыё. Што насамрэч стала прычынай рашэнняў, якія змусілі яе і частку Офіса пераехаць у Варшаву, і як уся гэтая сітуацыя можа адбіцца на адносінах да беларускай дыяспары ў Літве? Два гады таму прагучала прапанова Офісу і Кабінету самараспусціцца, цяпер гучаць прапановы іх рэфармаваць — чаму створаныя структуры камусьці ўвесь час перашкаджаюць? Ці застаецца цікавасць у свеце да праблем Беларусі, і якія пытанні будуць уздымацца падчас сустрэчы з Зяленскім? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з кіраўніцай Аб'яднанага пераходнага кабінета Святланай Ціханоўскай

Першае пасяджэнне Савета міру прэзідэнт ЗША Дональд Трамп плануе сабраць 19 лютага. Чакаецца, што пасяджэнне адбудзецца ў Амерыканскім інстытуце міру, які Дональд Трамп перайменаваў у свой гонар. Паведамляецца, што сустрэча часткова задумана як мерапрыемства па зборы сродкаў. Гэта, а яшчэ той факт, што мерапрыемства будзе ладзіцца на тэрыторыі ЗША, прымушае задумацца пра жаданне Аляксандра Лукашэнкі асбіста ўзяць у ім удзел… Ці змянілася стаўленне да створанага па ініцыятыве Трампа Савета міру, і які сэнс яго збіраць, калі большасць заможных дзяржаў да яго не далучыліся? Ці рызыкне Лукашэнка асабіста паўдзельнічаць у першым пасяджэнні гэтага Савета і ці прыме Трамп адмову? На якім этапе перамовы Вашынгтона з Мінскам, і чаго чакаць ад Стратэгічнага дыялогу, які павінен адбыцца сёлета? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказвае амерыканіст, дарадца Агенцтва еўраатлантычнага супрацоўніцтва Антон Пянькоўскі

Заявы Марыі Калеснікавай (і маўчанне Віктара Бабарыкі) узмацнілі пазіцыі прыхільнікаў перамоў з рэжымам і зняцця санкцый з Мінска дзеля вызвалення палітвязняў і выцягвання Беларусі і беларусаў з ізаляцыі. А тое, як праходзілі слуханні Святланы Ціханоўскай у Каардынацыйнай радзе, зрабіла гучнейшымі галасы тых, хто патрабуе ад яе пацвярджэння легітымнасці і, па выніку, сыходу з пазіцыі лідара. На фоне гэтага апошнім рамантыкам выглядае філосаф Уладзімір Мацкевіч, які спрабуе ўратаваць дэмсілы і дыяспару ад развалу. Ці сталі на Захадзе больш прыслухоўвацца да заклікаў распачынаць перамовы з рэжымам, і што дае падставы меркаваць, што Лукашэнка такіх перамоў сапраўды хоча? Ці прывядуць гэтым разам перамовы і вызваленне палітвязняў за зняцце санкцый да палітычнай адлігі ўнутры краіны, і ці цікавіць гэта ЗША? Хто выйграе ад “пасоўвання” Ціханоўскай, і як сёння магчыма з карысцю перафарматаваць структуры дэмсіл? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аглядальнік Радыё Свабода Юрый Дракахруст

Святлана Ціханоўская адсправаздачылася перад дэлегатамі Каардынацыйнай рады, але меркаванні беларусаў з гэтай нагоды падзяліліся: адны засталіся задаволены тым, што пачулі, другія — канчаткова расчараваліся. Некаторыя пачалі казаць пра неабходнасць тэрміновага перафарматавання ўсіх структур дэмсіл. У гэты ж час шырацца размовы пра неабходнасць перамоў з рэжымам Лукашэнкі, і ўсё больш людзей заўважаюць нейкія таемныя сігналы, якія Мінск нібыта пасылае ў бок ЕС — пра сваю гатоўнасць размаўляць. А рэпрэсіі ў Беларусі тым часам працягваюцца. Што паказалі слуханні Ціханоўскай у КР, і ці не позна перафарматоўваць дэмсілы? Ці гатовы Еўрасаюз перагледзець палітыку адносна рэжыму Лукашэнкі і пачаць з ім перамовы, і якая з гэтага карысць будзе беларусам? Ці існуе рэальная пагроза ўцягвання Беларусі ў вайну з Украінай? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з сябрам “Вольнай Беларусі”, кіраўніком варшаўскага Цэнтра палітычнага аналізу і прагнозу, доктарам палітычных навук Паўлам Усавым

У Беларусі дэмаграфічная сітуацыя становіцца ўсё больш напружанай: нараджальнасць падае, людзі з'язджаюць за мяжу, а рэгіёны развіваюцца вельмі няроўна. Усё гэта ўплывае на эканоміку і сацыяльныя паслугі. Што адбываецца на рынку нерухомасці? Ці лёгка ўзяць крэдыты на жыллё і наколькі яно даступнае для звычайных беларусаў? Усе гэтыя пытанні цесна звязаныя: дэмаграфія і міграцыя фармуюць попыт, а даходы людзей і інфляцыя вызначаюць, наколькі рэальна купіць кватэру ці аформіць крэдыт. Калі кошты працягваюць расці, а крэдыты застаюцца непад'ёмнымі, шмат хто сутыкаецца з абмежаванымі магчымасцямі на рынку нерухомасці. Пра гэта і не толькі ў эфіры Еўрарадыё пагаворым з эканамісткай Анастасіяй Лузгінай.

Пакуль Святлана Ціханоўская займаецца пераездам свайго Офіса з Вільні ў Варшаву, у ЗША Вадзім Пракоп'еў працягвае старанна працаваць над стварэннем з Сяргея Ціханоўскага вобраза “дзяжурнага адваката” па Беларусі. У іх дасье ўжо ёсць выступленні ў некалькіх знакавых СМІ, лекцыя ва ўніверсітэце і ўдзел у слуханнях у Кангрэсе. У самога Пракоп'ева ёсць яшчэ і ўдзел у слуханнях Святланы Ціханоўскай у Каардынацыйнай радзе. Там лідар фракцыі “Беларусы” не даваў спуску кіраўніцы АПК. Чым займаецца ў ЗША Сяргей Ціханоўскі, і якую ролю пры ім грае Вадзім Пракоп'еў? Ці сапраўды беларускаму дэмруху і агулам Беларусі ў Вашынгтоне неабходны “дзяжурны адвакат”, і хто будзе плаціць за яго “паслугі”? Чаму, маючы 30 пытанняў да Ціханоўскай, Пракоп'еў марнаваў час на пытанні, якія не маюць прынцыповага значэння, і як на рыторыку і канфігурацыю дэмсіл уплывае вяртанне ў публічную прастору Калеснікавай і Бабарыкі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказвае лідар фракцыі Каардынацыйнай рады “Беларусы”, бізнесмен Вадзім Пракоп'еў

Як Ціханоўская шукае майстра па манікюру і Мінск у цемры — Еўразум за 10 лютага | Новости 10 февраля by Euroradio

У вымушанай эміграцыі, асабліва калі ў цябе на чужыне няма сваякоў альбо сяброў, якія могуць прытуліць хаця б на першы час, галоўнай праблемай з'яўляецца жытло. З гэтай праблемай сутыкаюцца і тыя, хто быў з краіны прымусова дэпартаваны, і тыя, хто быў эвакуіраваны, і тыя, хто самастойна, але ратоўна вымушаны былі з Беларусі выязджаць. І паратункам сталі шэлтары: месца, дзе можна спыніцца хаця б на некалькі месяцаў. Каб агледзецца на новым месцы і знайсці сабе кватэру. Але і шэлтары сутыкаюцца з праблемамі. Найперш — фінансавымі. Бо ратаванне беларусаў на чужыне — справа саміх беларусаў у першую чаргу. З якімі праблемамі сёння найперш сутыкаюцца беларусы ў эміграцыі, і ці дастаткова магчымасцей, каб ім дапамагчы? Ці гатова дыяспара аказаць дапамогу ў выпадку, калі будзе вялікая колькасць вызваленых палітвязняў і дэпартацыя іх з Беларусі? Чым дабрачынным арганізацыям могуць дапамагчы лідары дэмсіл, і ці хапае ў беларусаў эмпатыі, каб дапамагаць іншым? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказваюць сузаснавальніцы фонду “Прытуляй мяне” Ганна Федаронак і Алеся Буневіч

Пасля слуханняў у Каардынацыйнай радзе Святланы Ціханоўскай наноў (сярод іншага) пачаліся размовы пра неабходнасць “перафарматавання структуры дэмакратычных сіл”. Пакуль яшчэ на паверхню не ўсплыла адна з любімых апошнім часам тэм — “перадачы Ціханоўскай сваёй легітымнасці і лідарства” некаму іншаму, але, як сведчыць гісторыя, чакаць гэтага доўга, хутчэй за ўсё, не давядзецца. Бо тых, хто здольны вучыцца, гісторыя вучыць: нават у найноўшай палітычнай гісторыі Беларусі ўсё ўжо было. І спроба “ратацыйнага лідарства” — таксама. Дый не толькі ў Беларусі. Як доўга здольны існаваць за мяжой Урады ў выгнанні ці якія-небудзь іншыя эмігранцкія палітычныя структуры? Якім чынам у такіх структурах ладзілі перадачу лідарства, і чаму ўрад дэ Голя гэта змог зрабіць, а Рада БНР — не? Аслабляе ці ўзмацняе рух за мяжой наяўнасць некалькіх “цэнтраў сілы”, і ці ёсць у тых цэнтрах сэнс, калі на сітуацыю ўнутры краіны яны не ўплываюць? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з кандыдатам гістарычных навук Яўгенам Красуліным

Святлана Ціханоўская з часткай свайго Офіса ўжо пераехала з Вільні ў Варшаву. І цяпер арганізоўвае сваю працу і працу сваёй каманды на новым месцы. Але арганізоўваць трэба не толькі працу, але і побыт. І лягчэй вырашыць гэта “па рэкамендацыі мясцовых”. Вось якраз па рэкамендацыю наконт цырульніка, касметолага і трэнера па боксе ў Варшаве Ціханоўская праз Threads звярнулася да сваіх падпісчыкаў. Атрымала ў адказ не толькі парады ды рэкамендацыі, але і хейт з абразамі. А таксама зневажальныя каментары ў абмеркаваннях пад адпаведнай публікацыяй у беларускім СМІ. Чаму звычайны “бытавы” допіс выклікаў столькі негатыўнай рэакцыі, і чаму, па меркаванні часткі каментатараў, жанчына-палітык не мае права на побыт? Чаму гэтая гісторыя насамрэч не пра цырульню і манікюр, і пры чым тут медыя? Чым айчынныя медыя не дагадзілі Калеснікавай, і чаму любая крытыка ці нязгода з яе выказваннямі аўтаматычна запісваецца ў хейт? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з гендарнай даследчыцай Ірынай Сідорскай

7 лютага ў Варшаве прайшлі слуханні кіраўніцы Аб'яднанага пераходнага кабінета Святланы Ціханоўскай у Каардынацыйнай радзе. Абмяркоўвалі санкцыі, палітвязняў, яе статус і будучыню дэмакратычных сіл. Было ўсё: камусьці не падабаліся адказы Ціханоўскай, камусьці — пытанні, камусьці — паводзіны прысутных, а нехта абураўся расстаноўкай сталоў, банераў ці рассадкай у прэзідыуме. Але найбольшае абурэнне выклікала змена рэгламенту і скарачэнне абяцанага (і нібыта ўсімі бакамі ўзгодненага) часу слуханняў. З якімі праблемамі сутыкнуліся арганізатары слуханняў, і якія былі папярэднія дамоўленасці па працэдуры і рэгламенце? Хто быў ініцыятарам змены рэгламенту, і чаму пра гэта не паведамілі ўдзельнікам слуханняў? Чым па выніку былі найбольш незадаволены асобныя ўдзельнікі слуханняў, і ці маюць іх прэтэнзіі падставы? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказваюць прадстаўніца па справах моладзі і студэнцтва Аб'яднанага пераходнага кабінета Маргарыта Ворыхава і спікер Каардынацыйнай рады Арцём Брухан

На чым эканомяць беларусы — Еўразум за 9 лютага | Новости Беларуси за 9 февраля by Euroradio

На нарадзе па пытаннях развіцця Віцебскай вобласці Аляксандр Лукашэнка падняў пытанне вулічнага асвятлення. Паводле яго слоў, зараз раніцай яно адключаецца занадта позна, а ўключаецца занадта рана, калі на вуліцы і так дастаткова светла. Пытанне, калі апошні раз Лукашэнка прагульваўся начнымі вуліцамі Мінска альбо Віцебска, узнімаць не будзем — яно рытарычнае. Як і тое, якой была рэакцыя чыноўнікаў: кінуліся выконваць, і ўжо на наступны дзень у Мінску асвятленне ўключылі на гадзіну пазней, чым звычайна. Што выклікала абурэнне ў сацсетках. Праўда, паводле Лукашэнкі, абурэнне гэта было справакавана з-за мяжы. “А ніхто не палічыў, што гэтыя 10–15 хвілін за год даюць па кошце тры малочна-таварныя комплексы і сем прафілакторыяў для цялят, як цяпер модна казаць…” Ці падвышэнне пенсій на 10%. Колькі можна зэканоміць, калі святло ў гарадах уключаць пазней, і пры чым тут прафілакторыі для цялят, пенсіі і “збеглыя”? Колькі разоў на год беларускія пенсіянеры могуць за свае беларускія пенсіі адпачыць у беларускіх санаторыях? Ці дапаможа снюс Лукашэнку расслабіцца і загадаць спыніць рэпрэсіі ды правесці транзіт улады, і як фармат працы дэмсіл мяняе пераезд Ціханоўскай і часткі яе Офіса ў Варшаву? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з рэдактаркай выдання “План Б”, былой палітзняволенай Вольгай Лойка

Ва Украіне затрымалі беларускую журналістку, якая насамрэч аказалася шпіёнкай КДБ. Прынамсі, украінскія спецслужбы сцвярджаюць, што маюць неабходныя доказы, і частку з іх апублічылі. І ўжо вядома, што вядома, што тая агентка працавала на ўкраінскім кірунку не адзін год. А ў Польшчы асудзілі польскага грамадзяніна, які працаваў на КДБ. І такіх выпадкаў, калі выяўляюць альбо агентаў, альбо завербаваных ФСБ і КДБ, ужо даволі шмат. Чым сітуацыя з Кардаш адрозніваецца ад затрымання ва Украіне іншых агентаў КДБ, і якім чынам у яе атрымалася так доўга пратрымацца? Ці можна лічыць супадзеннем, што раскрыццё гэтай агенткі КДБ супала па часе з заявамі Зяленскага адносна рэжыму Лукашэнкі і яго сустрэчай з Ціханоўскай? Ці гатовы ўкраінскія вайскоўцы да правакацый на беларуска-ўкраінскай мяжы як рэакцыі Лукашэнкі на візіт Ціханоўскай у Кіеў, і ці пойдзе Украіна на падтрымку ідэі стварэння Беларускай вызвольнай арміі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказвае ваенны аналітык, былы супрацоўнік СБУ Іван Ступак