MISCHA!

Mijn gast verloor haar baan, haar kinderen gingen het huis uit en ineens zat ze op een retreat in Thailand met een vraag waar geen Google-zoekopdracht antwoord op geeft: wie ben ik nog als alles verandert? Esther Goedegebuure was medeoprichter van JAN Magazine, jarenlang hoofdredacteur en besloot na een onverwachte wending in haar leven boeken te gaan schrijven. Na Moeders richt ze zich nu op de mannen. Voor haar nieuwe boek Vaders sprak ze met onder anderen Kluun, Bart Chabot, Özcan Akyol en Sander Schimmelpenninck over opvoeden, emoties, tekortschieten en de vraag hoe je een goede vader wordt.

Ze ontving de Els Borst Oeuvreprijs voor haar strijd voor een rookvrije generatie. Hoe houdt ze de moed erin? We spreken over de vape-epidemie: hoe ga je als ouder het gesprek aan met je kind? 

Toen hij voor zijn moeder zorgde, werd een winterkoninkje zijn mantelzorger. Een gesprek over vrijheid geven en nemen. 

We voerden een rundfunkiaans gesprek over zijn perfecte jeugd, de nieuwe voorstelling Wagyu, de vervuiling van de Nederlandse taal en over de grenzen van humor. 

Hij zag het al heel lang aankomen: de deelname van zijn geboorte-eiland aan het WK. In zijn documentaire is te zien wat dat teweegbrengt: de Blue Wave. We spreken over het claimen van je Nederlanderschap, over Vandaag Inside en natuurlijk doet hij ook een voorspelling over het WK-verloop!

We spreken over mentale gezondheid, over Goedemorgen Nederland, over haar ambities, en: Nederlander zijn, wat betekent dat anno 2026?

Ze schreef een boek over hoe ze zelf naar films kijkt. En hoe jij naar films zou kunnen kijken. Of niet, want 'je neemt altijd je eigen hoofd mee'. We spreken over de onbevangen blik, over het begrip literatuur en over de levenslessen die ze uit boeken heeft gehaald: 'De essentie in dit leven zijn altijd andere mensen.'

We spreken over zijn serie 'Mocros', over diversiteit, de verantwoordelijkheid die je kunt voelen als je wél zichtbaar bent, over zijn liefde voor film, en over de schreeuw die je diep van binnen voelt en die een weg naar buiten zoekt. 

Binnenkort ontvangt hij de Ere Zilveren Reissmicrofoon. We spreken over fantasie, over de radiowereld, over het vinden van je eigen radiostem. En over de keerzijde van verbeeldingskracht. 

We spreken over het verhaal achter de wijn, over zijn geloof, over Harry Mens. We proeven een witte, we luisteren naar Roon Staal en hij creëert ter plekke de nieuwe zomertrend. 

We spreken over veranderen, verdwalen en ondertussen het omarmen van onzekerheden. 

Natuurlijk spreken we over de traan. Hoe die ruikt, hoe die naar buiten komt, wat die betekent. Over het verschil tussen mannen en vrouwen. En hoe emoties bepalen wat we doen én wie we zijn. 

Ze zet haar worstelingen - groot én klein - om in liedjes en nu is er ook haar eerste theatervoorstelling. We spreken over existentiële twijfels, haar talent om schaamteloos te zijn, de schoonheid van ongemak en een mini-workshop 'zo blijf je vrienden met mensen die al kinderen hebben'. 

Zijn theaterproducties zijn 19 keer genomineerd voor de Musical Awards. Hij geeft een kijkje achter de schermen van een musicalproductie, van aankoop tot uitvoering. We spreken over de risico's van het vak, de concurrentie en zijn liefde voor live entertainment. 

Als correspondent ging ze de afgelopen tien jaar lang op zoek naar het échte Amerika, de échte Amerikanen en het échte verhaal. Wat bleek? Die vond ze vooral heel dichtbij huis. 

Natuurlijk praten we over The Beatles, over dat ene nummer dat over hemzelf lijkt te gaan, over dat andere nummer dat in iedere levensfase een andere betekenis krijgt. En over de vele levensinzichten die hij de afgelopen jaren heeft opgedaan. En de beste versie van jezelf, wat is dat eigenlijk? 

We spreken over erkenning, over dans als uitingsvorm, hoe je er als choreograaf voor zorgt dat het afleesbaar is, zonder plat te worden. Hoe je talent ontdekt en hoe hij in de kern altijd een skater is gebleven.

Wat is een goed leven? En wat kunnen we voor elkaar doen om dat te bereiken? We spreken over het accepteren van risico's, het letterlijk openen van deuren en het kunnen veranderen van systemen, die hebben we zelf in het leven geroepen, dus die kunnen we ook weer afbreken. 

Ze zegt altijd wat ze denkt. En is dan verbaasd als blijkt dat ze op tenen is gaan staan. We blikken terug op Sophie Hilbrand-gate, ze vertelt over haar jeugd, ze geeft ondernemerstips en ja, ze weet het zeker: er is meer tussen hemel en aarde. 

Hij houdt van vogels en hij vreest de arbeidsmarkt. Hij is dichter. Draagt een prachtig gedicht voor over vogels. En nu is er zijn eerste roman. Over iemand die 117 pagina's lang op een stoel zit. En er wel naar verlangt om in beweging te komen, maar - spoiler - dat lukt niet. 

We bespreken de vierdaagse werkweek, wat volgens hem de definitie is van werk, hij legt uit hoe je een bedrijfscultuur verandert, waarom plannen niet werkt en hij eindigt met een kruisvaart om nicotine te verbieden. 

Opeens bleek hij journalist te zijn. Tot zijn eigen verbazing. Met een accreditatie voor de Tweede Kamer. We bespreken de grens tussen activisme en journalistiek. Hij vertelt over Het andere systeem, dat hij nastreeft. En over hoe hij zijn onafhankelijkheid waarborgt. 

Ze schreef een boek over haar tijd als hoofdredacteur bij DWDD. Omdat ze zichzelf wilde verlossen. Van het beeld dat van haar was gecreeërd. Omdat ze wilde weten hoe de angstcultuur was ontstaan. En wat haar aandeel hierin was. 'Ik heb mijn boek door Chat GPT gehaald en het regent van de zelfreflectie, spijt en schaamte.' 

In zijn nieuwe expo 'Pentimenti' geeft hij met zijn foto's antwoord op het werk van de oude meesters in het Mauritshuis. We spreken over de aanvaarding van mislukking, het toch blijven proberen en de schoonheid van het verlangen. Over de momenten waarop hij juist geen foto wil maken. En over de toename van zeggingskracht zodra een foto abstracter wordt. 

Hij schreef een boek over de bijzondere vriendschap tussen een goeroe en een baron. Waarom? 'Omdat het gewoon een heel goed verhaal is.' Ommen als Mekka van de wereld, en over een goeroe die geen goeroe wilde zijn. Verder spreken we over cynisme (is hij niet), hoffelijk interviewen (leerde hij in Londen) en over spiritualiteit (is hij met mate). 

Natuurlijk wil ze geen Miss Niertransplantatie zijn, maar soms moet je die kroon opzetten om iets te bereiken. In dit geval: dat je jezelf de vraag stelt hoe ver je voor een ander zou willen gaan. We spreken over haar jeugd, over de kunst van het ontvangen, en vooruit, nog even over diversiteit. 

In de serie 'Oorlog is erfelijk' van WarChild vertelt ze over haar jeugd, hoe de Tweede Wereldoorlog haar heeft gevormd. Verder bespreken we hoe ze omging met emoties tijdens haar jaren bij de NOS. Ze geeft haar definitie van geluk. En er zijn de avonturen van haar blauwe jasje. 

Samira Rafaela is mijn gast. Voormalig Europarlementariër, voorvechter van gelijke kansen, maar nu ook schrijver van een boek dat veel dichter op de huid zit. In Let's Talk About Our Bodies schrijft ze openhartig over haar eigen ervaringen met pijn, vleesbomen en de stilte rondom vrouwengezondheid. Waarom weten we nog steeds zo weinig over klachten waar zoveel vrouwen mee leven?

Soms verandert één nacht, een heel leven.  In oktober 2023 overleed de broer van Soesja van Grondelle na een avond stappen in Amsterdam.  Wat volgde was een zoektocht door de stad, een familie in shock en een werkelijkheid die nooit meer hetzelfde zou zijn. Soesja besloot niet stil te vallen, maar woorden te geven aan iets waar bijna niemand woorden voor heeft: rouw.  Via haar boek Sam, ik neem je altijd mee en via video's op Instagram spreekt ze open over verlies, angst, liefde en verder leven terwijl alles in jou stil lijkt te staan.

In deze aflevering spreek ik met Nellie Benner. Podcastmaker, radiomaker bij 3FM en vanaf 18 mei te zien in Hunted VIPS. Een gesprek over nieuwsgierigheid, over de behoefte om te begrijpen wat je meemaakt en over hoe haar werk vaak begint bij vragen waar geen simpel antwoord op is. We hebben het over haar documentaire Ik rouw van jou, die ze maakte na het verlies van haar moeder op haar 28e en over hoe zo'n ervaring je blik op het leven verandert.

Soms zie je iemand spelen… en denk je: dit voelt te echt om alleen maar gespeeld te zijn. Ahlaam Teghadouini is zo'n acteur. Ze brak door met rollen waarin het schuurt, pijn doet… en blijft hangen. Van TV serie Sihame... waarvoor ze in 2025 een Gouden Kalf won tot haar nieuwe serie Rippers, waarin ze een vrouw speelt die keuzes maakt in een wereld waar loyaliteit alles is. Maar achter die rollen zit iemand die zegt: Om dit te spelen, moet je iets van jezelf terughalen Echte pijn en echte herinneringen. Dat roept bij mij natuurlijk vragen op, want hoe dichtbij moet je komen… om geloofwaardig te zijn?

Ze begon op het podium. Met woorden die je niet alleen hoort… maar voelt. En nu ligt er een boek. In haar debuutbundel Chameleon… die nu uit is, schrijft ze over identiteit, over pijn en veranderen. Maar ook over blauw. De kleur van lucht, zee… en blauwe plekken. Zaïre Krieger is schrijver, performer en maker. Ze beweegt zich tussen poëzie, spoken word en kunst… en zoekt daarin steeds opnieuw naar wie ze mag zijn. Ze vertaalt niet alleen woorden, zoals ze eerder deed bij het werk van Amanda Gorman… ze vertaalt ook zichzelf. Want hoe blijf je trouw aan wie je bent… als je tegelijk zoveel versies van jezelf in je draagt?

Sommige mensen maken grappen om te lachen. En sommige mensen maken grappen… omdat ze iets zien wat de rest nog niet ziet. Stefan Pop groeide op met moppen uit Roemenië, moppen waarin de waarheid verstopt zat. Niet omdat het leuker was… maar omdat het soms de enige manier was om iets te zeggen. En nu, jaren later, maakt hij een voorstelling die misschien wel over hetzelfde gaat. Alleen heet het nu geen censuur meer… maar een algoritme. In zijn nieuwe show Genoeg over mij…  die eind deze maand in première gaat…  stelt hij een simpele vraag: je mag alles zeggen… maar wie hoort het eigenlijk nog?

We spreken over zijn serie 'Hotline Hongarije', over uit de kast komen bij een conservatieve Orbán-aanhanger, in gesprek blijven met andersdenkenden en over de grens tussen persoonlijk en particulier.

We spreken over polarisatie, veerkracht, zuilen en bubbels. Hij vertelt hoe je cynisme voorkomt: verwonder, stel je verwachtingen bij en zoom uit. 'Kijk naar het landschap om te zien wat er groeit.' 

Hij groeide op met een vader die alles filmde. Misschien is dat waar het begon… het vastleggen, het terugkijken en het willen begrijpen. Want de films van documentairemaker Tom Fassaert gaan zelden over iets kleins. Ze gaan over familie, vooral over wat er niet wordt uitgesproken en over wat generaties lang blijft hangen. In zijn nieuwe film Tussen Broers, die vandaag in première ging… richt hij zijn camera op zijn vader en oom. Twee broers die niet zonder elkaar kunnen… maar ook niet met elkaar. En ergens daartussen zit hij zelf. Niet alleen als maker… maar als zoon en inmiddels ook als vader.

We spreken over haar columns, over haar nieuwe cabaretshow, we luisteren naar Dolly en Youp, we zwijmelen weg bij Rip Wheeler en Chat zit er eens een keer goed naast. 

Hij gaat op zoek naar authentieke eettentjes. Net zoals hij ooit op zoek ging naar zijn eigen authenticiteit. We spreken over zijn jeugd, hoe hij zich gezien voelde. Hoe hij als tiener te maken kreeg met racisme en de strijd aanging. En natuurlijk praten we over Connecting Flavors: 'Iedereen houdt van lekker eten, dus we zijn niet zo verschillend'.

We spreken over de podcast KieftJansenEgmondGijp, over de Engelse voetbalclub die hij nog steeds najaagt, over ego, over deals, over de pijn die je voelt wanneer voetballers je verlaten. En over de schoonheid van opnieuw beginnen.

Thomas Hogeling, hij studeerde ooit rechten maar koos uiteindelijk niet voor wetten maar voor het bevragen van alles daaromheen. Hij schreef jarenlang voor De Speld, werkte bij de Volkskrant, maakte podcasts, columns en satire en lijkt altijd bezig met dezelfde vraag: wat is echt en wat is goed verteld? Volgens hem bestaat objectieve journalistiek eigenlijk niet, achter elk verhaal zit een keuze en een mening. En misschien nog wel belangrijker: waar we onze aandacht op richten, zegt meer dan wat we opschrijven. Nu is er Inktvingers, de podcast die hij maakt met Yvonne Zonderop. Over media, journalistiek en alles wat daar inmiddels tussenin zit. Want als nieuws steeds vaker voelt als entertainment… wat blijft er dan nog over om serieus te nemen?”

Hij is onze Fotograaf der Nederlanden. Maar wat is dat Nederlanderschap eigenlijk? We spreken over het zichtbaar maken én houden van al die Nederlanders, over succes en over zijn moeder en de vele hartjes...

Sommige verhalen moet je niet groter maken dan ze zijn… je moet ze juist kleiner durven vertellen.  Dichterbij. Intiemer. Zodat je als kijker niet weg kunt. Mijn gast Els van Driel is regisseur en documentairemaker en ze maakt films die je niet overspoelen maar langzaam onder je huid kruipen.  In haar nieuwe documentaire Holland Gate – De vlucht uit Kabul neemt ze ons mee naar de chaotische dagen rond de evacuaties uit Kabul. Een verhaal van dichtbij… over mensen die halsoverkop alles achterlaten en over de vraag: wie mag mee… en wie niet?