MISCHA!

Ze zet haar worstelingen - groot én klein - om in liedjes en nu is er ook haar eerste theatervoorstelling. We spreken over existentiële twijfels, haar talent om schaamteloos te zijn, de schoonheid van ongemak en een mini-workshop 'zo blijf je vrienden met mensen die al kinderen hebben'. 

Zijn theaterproducties zijn 19 keer genomineerd voor de Musical Awards. Hij geeft een kijkje achter de schermen van een musicalproductie, van aankoop tot uitvoering. We spreken over de risico's van het vak, de concurrentie en zijn liefde voor live entertainment. 

Als correspondent ging ze de afgelopen tien jaar lang op zoek naar het échte Amerika, de échte Amerikanen en het échte verhaal. Wat bleek? Die vond ze vooral heel dichtbij huis. 

Natuurlijk praten we over The Beatles, over dat ene nummer dat over hemzelf lijkt te gaan, over dat andere nummer dat in iedere levensfase een andere betekenis krijgt. En over de vele levensinzichten die hij de afgelopen jaren heeft opgedaan. En de beste versie van jezelf, wat is dat eigenlijk? 

We spreken over erkenning, over dans als uitingsvorm, hoe je er als choreograaf voor zorgt dat het afleesbaar is, zonder plat te worden. Hoe je talent ontdekt en hoe hij in de kern altijd een skater is gebleven.

Wat is een goed leven? En wat kunnen we voor elkaar doen om dat te bereiken? We spreken over het accepteren van risico's, het letterlijk openen van deuren en het kunnen veranderen van systemen, die hebben we zelf in het leven geroepen, dus die kunnen we ook weer afbreken. 

Ze zegt altijd wat ze denkt. En is dan verbaasd als blijkt dat ze op tenen is gaan staan. We blikken terug op Sophie Hilbrand-gate, ze vertelt over haar jeugd, ze geeft ondernemerstips en ja, ze weet het zeker: er is meer tussen hemel en aarde. 

Hij houdt van vogels en hij vreest de arbeidsmarkt. Hij is dichter. Draagt een prachtig gedicht voor over vogels. En nu is er zijn eerste roman. Over iemand die 117 pagina's lang op een stoel zit. En er wel naar verlangt om in beweging te komen, maar - spoiler - dat lukt niet. 

We bespreken de vierdaagse werkweek, wat volgens hem de definitie is van werk, hij legt uit hoe je een bedrijfscultuur verandert, waarom plannen niet werkt en hij eindigt met een kruisvaart om nicotine te verbieden. 

Opeens bleek hij journalist te zijn. Tot zijn eigen verbazing. Met een accreditatie voor de Tweede Kamer. We bespreken de grens tussen activisme en journalistiek. Hij vertelt over Het andere systeem, dat hij nastreeft. En over hoe hij zijn onafhankelijkheid waarborgt. 

Ze schreef een boek over haar tijd als hoofdredacteur bij DWDD. Omdat ze zichzelf wilde verlossen. Van het beeld dat van haar was gecreeërd. Omdat ze wilde weten hoe de angstcultuur was ontstaan. En wat haar aandeel hierin was. 'Ik heb mijn boek door Chat GPT gehaald en het regent van de zelfreflectie, spijt en schaamte.' 

In zijn nieuwe expo 'Pentimenti' geeft hij met zijn foto's antwoord op het werk van de oude meesters in het Mauritshuis. We spreken over de aanvaarding van mislukking, het toch blijven proberen en de schoonheid van het verlangen. Over de momenten waarop hij juist geen foto wil maken. En over de toename van zeggingskracht zodra een foto abstracter wordt. 

Hij schreef een boek over de bijzondere vriendschap tussen een goeroe en een baron. Waarom? 'Omdat het gewoon een heel goed verhaal is.' Ommen als Mekka van de wereld, en over een goeroe die geen goeroe wilde zijn. Verder spreken we over cynisme (is hij niet), hoffelijk interviewen (leerde hij in Londen) en over spiritualiteit (is hij met mate). 

Natuurlijk wil ze geen Miss Niertransplantatie zijn, maar soms moet je die kroon opzetten om iets te bereiken. In dit geval: dat je jezelf de vraag stelt hoe ver je voor een ander zou willen gaan. We spreken over haar jeugd, over de kunst van het ontvangen, en vooruit, nog even over diversiteit. 

In de serie 'Oorlog is erfelijk' van WarChild vertelt ze over haar jeugd, hoe de Tweede Wereldoorlog haar heeft gevormd. Verder bespreken we hoe ze omging met emoties tijdens haar jaren bij de NOS. Ze geeft haar definitie van geluk. En er zijn de avonturen van haar blauwe jasje. 

Samira Rafaela is mijn gast. Voormalig Europarlementariër, voorvechter van gelijke kansen, maar nu ook schrijver van een boek dat veel dichter op de huid zit. In Let's Talk About Our Bodies schrijft ze openhartig over haar eigen ervaringen met pijn, vleesbomen en de stilte rondom vrouwengezondheid. Waarom weten we nog steeds zo weinig over klachten waar zoveel vrouwen mee leven?

Soms verandert één nacht, een heel leven.  In oktober 2023 overleed de broer van Soesja van Grondelle na een avond stappen in Amsterdam.  Wat volgde was een zoektocht door de stad, een familie in shock en een werkelijkheid die nooit meer hetzelfde zou zijn. Soesja besloot niet stil te vallen, maar woorden te geven aan iets waar bijna niemand woorden voor heeft: rouw.  Via haar boek Sam, ik neem je altijd mee en via video's op Instagram spreekt ze open over verlies, angst, liefde en verder leven terwijl alles in jou stil lijkt te staan.

In deze aflevering spreek ik met Nellie Benner. Podcastmaker, radiomaker bij 3FM en vanaf 18 mei te zien in Hunted VIPS. Een gesprek over nieuwsgierigheid, over de behoefte om te begrijpen wat je meemaakt en over hoe haar werk vaak begint bij vragen waar geen simpel antwoord op is. We hebben het over haar documentaire Ik rouw van jou, die ze maakte na het verlies van haar moeder op haar 28e en over hoe zo'n ervaring je blik op het leven verandert.

Soms zie je iemand spelen… en denk je: dit voelt te echt om alleen maar gespeeld te zijn. Ahlaam Teghadouini is zo'n acteur. Ze brak door met rollen waarin het schuurt, pijn doet… en blijft hangen. Van TV serie Sihame... waarvoor ze in 2025 een Gouden Kalf won tot haar nieuwe serie Rippers, waarin ze een vrouw speelt die keuzes maakt in een wereld waar loyaliteit alles is. Maar achter die rollen zit iemand die zegt: Om dit te spelen, moet je iets van jezelf terughalen Echte pijn en echte herinneringen. Dat roept bij mij natuurlijk vragen op, want hoe dichtbij moet je komen… om geloofwaardig te zijn?

Ze begon op het podium. Met woorden die je niet alleen hoort… maar voelt. En nu ligt er een boek. In haar debuutbundel Chameleon… die nu uit is, schrijft ze over identiteit, over pijn en veranderen. Maar ook over blauw. De kleur van lucht, zee… en blauwe plekken. Zaïre Krieger is schrijver, performer en maker. Ze beweegt zich tussen poëzie, spoken word en kunst… en zoekt daarin steeds opnieuw naar wie ze mag zijn. Ze vertaalt niet alleen woorden, zoals ze eerder deed bij het werk van Amanda Gorman… ze vertaalt ook zichzelf. Want hoe blijf je trouw aan wie je bent… als je tegelijk zoveel versies van jezelf in je draagt?

Sommige mensen maken grappen om te lachen. En sommige mensen maken grappen… omdat ze iets zien wat de rest nog niet ziet. Stefan Pop groeide op met moppen uit Roemenië, moppen waarin de waarheid verstopt zat. Niet omdat het leuker was… maar omdat het soms de enige manier was om iets te zeggen. En nu, jaren later, maakt hij een voorstelling die misschien wel over hetzelfde gaat. Alleen heet het nu geen censuur meer… maar een algoritme. In zijn nieuwe show Genoeg over mij…  die eind deze maand in première gaat…  stelt hij een simpele vraag: je mag alles zeggen… maar wie hoort het eigenlijk nog?

We spreken over zijn serie 'Hotline Hongarije', over uit de kast komen bij een conservatieve Orbán-aanhanger, in gesprek blijven met andersdenkenden en over de grens tussen persoonlijk en particulier.

We spreken over polarisatie, veerkracht, zuilen en bubbels. Hij vertelt hoe je cynisme voorkomt: verwonder, stel je verwachtingen bij en zoom uit. 'Kijk naar het landschap om te zien wat er groeit.' 

Hij groeide op met een vader die alles filmde. Misschien is dat waar het begon… het vastleggen, het terugkijken en het willen begrijpen. Want de films van documentairemaker Tom Fassaert gaan zelden over iets kleins. Ze gaan over familie, vooral over wat er niet wordt uitgesproken en over wat generaties lang blijft hangen. In zijn nieuwe film Tussen Broers, die vandaag in première ging… richt hij zijn camera op zijn vader en oom. Twee broers die niet zonder elkaar kunnen… maar ook niet met elkaar. En ergens daartussen zit hij zelf. Niet alleen als maker… maar als zoon en inmiddels ook als vader.

We spreken over haar columns, over haar nieuwe cabaretshow, we luisteren naar Dolly en Youp, we zwijmelen weg bij Rip Wheeler en Chat zit er eens een keer goed naast. 

Hij gaat op zoek naar authentieke eettentjes. Net zoals hij ooit op zoek ging naar zijn eigen authenticiteit. We spreken over zijn jeugd, hoe hij zich gezien voelde. Hoe hij als tiener te maken kreeg met racisme en de strijd aanging. En natuurlijk praten we over Connecting Flavors: 'Iedereen houdt van lekker eten, dus we zijn niet zo verschillend'.

We spreken over de podcast KieftJansenEgmondGijp, over de Engelse voetbalclub die hij nog steeds najaagt, over ego, over deals, over de pijn die je voelt wanneer voetballers je verlaten. En over de schoonheid van opnieuw beginnen.

Thomas Hogeling, hij studeerde ooit rechten maar koos uiteindelijk niet voor wetten maar voor het bevragen van alles daaromheen. Hij schreef jarenlang voor De Speld, werkte bij de Volkskrant, maakte podcasts, columns en satire en lijkt altijd bezig met dezelfde vraag: wat is echt en wat is goed verteld? Volgens hem bestaat objectieve journalistiek eigenlijk niet, achter elk verhaal zit een keuze en een mening. En misschien nog wel belangrijker: waar we onze aandacht op richten, zegt meer dan wat we opschrijven. Nu is er Inktvingers, de podcast die hij maakt met Yvonne Zonderop. Over media, journalistiek en alles wat daar inmiddels tussenin zit. Want als nieuws steeds vaker voelt als entertainment… wat blijft er dan nog over om serieus te nemen?”

Hij is onze Fotograaf der Nederlanden. Maar wat is dat Nederlanderschap eigenlijk? We spreken over het zichtbaar maken én houden van al die Nederlanders, over succes en over zijn moeder en de vele hartjes...

Sommige verhalen moet je niet groter maken dan ze zijn… je moet ze juist kleiner durven vertellen.  Dichterbij. Intiemer. Zodat je als kijker niet weg kunt. Mijn gast Els van Driel is regisseur en documentairemaker en ze maakt films die je niet overspoelen maar langzaam onder je huid kruipen.  In haar nieuwe documentaire Holland Gate – De vlucht uit Kabul neemt ze ons mee naar de chaotische dagen rond de evacuaties uit Kabul. Een verhaal van dichtbij… over mensen die halsoverkop alles achterlaten en over de vraag: wie mag mee… en wie niet?

Hij is een van de grootste artiesten op Spotify, weet miljoenen mensen te raken met muziek waarin bijna niets gebeurt en juist daardoor alles voelbaar wordt. Joep Beving! Maar de aanleiding voor zijn nieuwe album Liminal ligt niet alleen in muziek. Het begint bij een tentoonstelling van Pierre Huyghe... in zijn eigen genre te vergelijken met Johan Cruijff: iemand die het spel niet alleen speelt, maar het opnieuw definieert. Die tentoonstelling heeft hem uit een creatieve impasse getrokken en totaal ongepland iets in gang gezet  Liminal gaat over dat tussengebied… waar je nog niet weet waar je naartoe beweegt, maar wel voelt dat er iets moet veranderen...

We spreken over veerkracht, over ruimte innemen, over de wens om ergens bij te willen horen, over de liefde en over rouw: om het ziekzijn dat achter haar lag. En over het boek dat af is. 

Sommige mensen proberen hun hoofd stil te krijgen… Fabian Franciscus zette er een microfoon voor. Hij heeft autisme, OCD en een flinke lijst angsten… daar maakt hij natuurlijk geen beperking van, maar materiaal.  Van speciaal onderwijs naar een master op zak en uiteindelijk het podium op. Nu tourt hij met Best Of, speelt binnenkort in de film Kain… die uitkomt op Wereld Autismedag en kreeg het afgelopen jaar ook te maken met een heel andere realiteit, na een mishandeling op Amsterdam Centraal… Te gast: Fabian Franciscus

We spreken over de serie 'Máxima', over de grens tussen feit en fictie. Hoe graag ze even met het Koningspaar op de bank zou willen kijken naar die serie. We luisteren naar 'Zaai' en ze vertelt liefdevol over de olifant van haar vader. En we eindigen met de liefde, de woorden van Sebastiaan en over de dans met Splinter. 

Pieter Wittenberg overleed op 13 maart 2026. In februari 2022 sprak ik hem over zijn werk als hulpverlener op het Griekse eiland Lesbos. Vanwege die activiteiten werd hij door  Griekenland aangeklaagd, in januari van dit jaar werd hij daarvoor vrijgesproken.  'Het is niet klaar, het is niet gedaan. Het leed gaat verder en je hebt erbij gestaan.' 

Ze was jarenlang het gezicht voor jonge kinderen op televisie. Zingend, spelend, altijd met een glimlach... iemand die plezier bracht in huiskamers door het hele land. Mijn gast is presentatrice, actrice en zangeres. Van Zin in Zappelin tot films als Misfit… haar carriere ging razendsnel.  Maar het afgelopen jaar kwam daar een ander verhaal bij. Over beeldvorming, beschuldigingen… en wat er gebeurt als dat botst met wie je zelf denkt te zijn.

Vandaag trok Nederland naar de stembus voor de gemeenteraadsverkiezingen. Een dag die misschien klein voelt… maar groter is dan we denken. Mijn gast schreef daarover voor De Correspondent: als je echt invloed wil uitoefenen, kun je beter de landelijke verkiezingen overslaan dan de lokale. En toch blijft de opkomst laag. Hij is cabaretier, schrijver, columnist, politiek duider en won de Marc Chavannes-prijs Vannacht hebben we het over wat jouw stem nog waard is… en waarom die misschien juist lokaal het verschil maakt.

We spreken over zijn nieuwe album 'Jager', over zijn jeugd, over thuus, het geloof en over die onophoudelijke stroom melodieën en zinnen in de kop die hun weg naar buiten moeten vinden. 

Hij reageert op de aanslag op de Joodse school. We blikken terug op zijn tijd bij de PVV. Hij vertelt over zijn jeugd en over zijn definitie van geluk: 'Omarmen wat je toebedeeld krijgt.' Ook bespreken we de gelekte appjes, en: in hoeverre is vriendschap écht mogelijk binnen de politiek? 

De meeste mensen vertellen geschiedenis uit boeken. Mijn gast van vanavond doet dat liever uit een pan. Vanavond ging haar theatervoorstelling Peper & Zuur?! in première. Samen met comedian Howard Komproe vertelt ze daarin de geschiedenis van Suriname maar dan via eten. Met live koken, humor en verhalen over waar al die smaken eigenlijk vandaan komen.

Laten zien wat er aan een handeling voorafgaat. Verbeelden wat er in het binnenste van een mens gebeurt. Dat is de kern van wat Ahlbom wil maken. We spreken over vervreemding, over je creativiteit aanwakkeren door het onmogelijke na te streven. En het fantasierijke van Pippi Langkous. 

Ze zet een punt achter haar zangcarrière en ze vertrekt maar Israel. We spreken over haar eigen stem, over de zachte stemmen, over de harde verdeeldheid en over haar muze.