Podcasts about Soylu

Küçükken karşımızdaki çocukları köşeye sıkıştırmak, sinir krizinin eşiğine getirmek için kullandığımız “yapamaz ki yapamaz ki” sloganı, bugün Merkez Bankası'nın para politikasını tanımlamak için kullanılır hale geldi. Koskoca Para Politikası Kurulu'nu mahallenin mızıkçı çocuğu konumuna düşürmek de herhalde sadece bizim makroekonomik tarihimize nasip olurdu.

CHP bölünüyor mu? Özgür Özel ve Ekrem İmamoğlu yeni parti kurarlar mı, kurarlarsa ne olur? Mutlak butlan sonrası kriz içerisindeki CHP'de Kılıçdaroğlu ve ekibinin yapmak istediği şeyler neler? Çavuşesku'nun Termometresi'nde Prof. Dr. Burak Bilgehan Özpek ve İlkan Dalkuç, Mutlak Butlan sonrasında Özgür Özel ve Ekrem İmamoğlu'nun parti kurma ihtimalini, Kılıçdaroğlu'nun parti içinde izleyeceği politikaları ve bu krizin Türkiye siyaseti için ne anlama geldiğini tartışıyor.00:00 Giriş00:30 Bu yayında neyi farklı yapacağız?01:55 CHP'de son haftada neler oldu? Hangi niyetler ortaya çıktı?03:20 Kemal Bey cephesinden doğru bildiğimizi de unutturan açıklamalar04:30 Bu dönemde mikro aktörlere, Ankara kulislerine asla kulak asmayın05:45 CHP'nin bölünmesi/bölünmemesi başka mesele AK Parti tarafından yönetilmesi başka mesele07:50 CHP'deki garip ve hizipsel olarak bile garip durum: Mehmet Sevigen, Gürsel Tekin'i Kılıçdaroğlu devre dışı bırakmıştı 10:25 Siyasetçiler daima kendi çıkarını düşünür ama biz onlara uhrevi roller atfediyoruz11:30 İktidar, bu kadar maliyeti ödedikten sonra geri adım atmaz; CHP'de yapılabilecek hukuki bir şey kalmadı13:50 Siyaset mitingle değil siyasi programla olur. Özel, İmamoğlu bunu yapabilecek mi?15:40 Özgür Özel's Choice: A.parti kurarak siyaseti domine etmek ama özgürlükten olma riskini almak16:10 B. Kemal Bey'in koruma kalkanına girmek17:35 Özgür Özel ve ekibinin "Kılıçdaroğlu kazanamıyor, biz kazanıyoruz" söyleminden farklı bir ayrışma noktasına ihtiyacı var20:05 Özgür Özel's Choice: C. Parti kurmaya paran yok, borçlanacaksın ve borçlanacağın adamlar da tekinsiz adamlar olacak ve alacağını tahsil edecek23:10 CHP'nin ideolojik bütünlükten çok çıkar bütünlüğüne ihtiyacı var24:50 CHP bölünmesin istiyorsanız tek seçeneğiniz var: Yeni parti kurmak27:25 Genel başkanını Erdoğan'ın atadığı CHP, senin partin olamaz29:40 AK Parti başlangıçta Batı'dan destek alabilmişti, bugün CHP de destek almak istese Batı kurumlarının etkisi yok31:30 Elitlerin taraf değişiminin anlamı o kadar önemli değil: taraf değiştirince seçim kazanılmaz; kazanacak tarafa yanlarlar35:30 Yerel seçim zaferi genel seçim zaferinin habercisi değil çünkü37:05 Özgür Özel'i halk seviyor, ben de seviyorum (valla) ama bu iş sevgiyle değil şöyle olur40:20 Etyen Mahçupyan'ın vahim, çok vahim, vasvahim çıkarımları46:05 Her olayı ülkeyi 15 yıl yöneten Atatürk'e bağlıyoruz ama 24 yıldır yöneten Erdoğan'a bağlamıyoruz49:45 İlkesel (etik) olanla faydacı (çıkar) olmanın farkı, pardon, farksızlığı50:40 Bazı insanlar ilkesizlikle, ilkelerini terk ederse kazanacağını sanıyor54:20 Özgür Özel'ün Koç Topluluğu 100. yıl kutlamasına katılması demenin zeka spektrumundaki karşılığına dair58:00 Devlet Bahçeli'ye çok büyük rol atfediyorsunuz ama audition'a giremez, pre-castingde elenir01:01:25 Abdülhamit Gül, Süleyman Soylu kişileri; Türkgün, Milat gazeteleri.01:04:20 Bunlar Erdoğan'ın maruz kaldığı şeyler değil, tercih ettiği şeyler01:05:40 Özgür Özel yeni parti kurarsa ve yeni parti de kapatılırsa ne olur?01:07:05 Erdoğan, varlığıyla gradolu, kalibresi yüksek AK Partililerin dahi önünü kesiyor01:10:00 Daktilo1984'ü desteklemenizin gerekliliğine dair bir, (1) neden⌨️━━━━━━━DAKTİLO1984 AİLESİNİN BİR PARÇASI OLUN!━━━━━━━⌨️

Yılbaşında 2026 yılı geneli için öngörülen %16'lık enflasyon hedefi, henüz ilk beş ay tamamlandığında gerçekleşen %16,61'lik kümülatif artışla birlikte tamamen aşılmış ve ocak ayında yapılan ücret zamları enflasyon karşısında fiilen erimiş durumda.

Türkiye ekonomisinin ilk çeyrek büyüme rakamları, sektörel bazda belirgin bir ayrışmayı ve yapısal bir dengesizliği gözler önüne seriyor. Yüzde 2,5'lik büyümenin arka planında, %9,5 oranında büyüyen bilgi-iletişim ve hizmet sektörlerinin sürükleyici etkisi yatarken; üretimin omurgası olan sanayi sektörünün %0,8 oranında daralması dikkat çekici bir asimetriye işaret ediyor.

Küresel ölçekte Fed'in enflasyon endişesiyle faizleri beklenenden daha uzun süre yüksek tutacağı sinyali, güçlü dolar ve tahvil getirileri faiz getirmeyen altını baskılarken; Çin ve Avrupa'daki büyüme yavaşlamasının tetiklediği talep yorgunluğu ile ABD-İran arasındaki İslamabad kaynaklı arka kapı diplomasisinin yarattığı yumuşama plasebosu petrol fiyatlarını aşağı çekiyor. Merkez bankalarının faiz indirim patikaları netleşene kadar nakit akışını doğru yönetenlerin ve varlıklarını çeşitlendirerek geri çekilmeleri uzun vadeli fırsat olarak değerlendirenlerin kazançlı çıkacağı defansif bir nakit kraldır döneminden geçiliyor.

Ekonomi yönetimi uzun zamandır kapı kapı dolaşıp, “Enflasyonu düşürmek için iç talebi soğutmamız lazım” diyordu. Biz de saf saf dinliyorduk. Meğer Kurban Bayramı bekleniyor imiş. Biz ahali olarak bütçeye uygun tosuna, düveye ortak ararken; Merkez Bankası çoktan rasyonel rasyoları bileyip, KOBİ'yi, esnafı ve tüketiciyi sıraya dizmiş bile. Hatırlarsanız eskiden bayram arifelerinde piyasaya nakit pompalanır, esnafa can suyu verilir, milletin cebi üç beş kuruş da olsa harçlık görürdü. 1001 gecedir ise tam tersi bir eğilim tercih ediliyor.

Kaç bayramdır ağzımızın tadını kaçıran, kahvehaneden bayram sofrasına kadar her yeri esir alan o bitmek bilmeyen ekonomik meselelerden, otobüs biletlerindeki sıfırların ve kurbanlık fiyatlarının hesabını yapmaktan hepimize fenalık gelmişti.

Müzik dünyasının popüler isimlerinden Özgün ve Duygu Soylu, Stüdyo D'de Fatih Uslu'nun konuğu oldu. Bir araya geldikleri yepyeni şarkıları ‘Isırgan' hakkında detayları paylaşan ikili, program içindeki canlı performanslarıyla da göz doldurdu. Klip çekimleri, yeni projeleri ve müzik endüstrisine dair samimi açıklamalarıyla keyifli bir sohbet gerçekleştirdik. Programın video versiyonunu ise @radyod104 YouTube kanalımızdan izleyebilirsiniz.

Siyasetin diline dolanan, vizyonu sadece sosyal medya algılarından ve 1,5 hızda izlenmiş kırpılmış videolardan ibaret olanların, Kocaeli'de yaşanan o muazzam atmosferi anlamasını beklemek zaten en baştan abesle iştigal olurdu. Günlerdir bir koro halinde yükselen “Ücretsiz konser var dediler” nakaratı, aslında bir gerçeği gölgeleme çabasından ziyade, kendi çaresizliklerinin ve gençlerle kuramadıkları bağın apaçık bir itirafıdır.

Bugünün Türkiye'sinde çalışma hayatı toplumsal psikolojinin, kuşak kırılmalarının, geçim baskısının ve modern insanın ayakta kalma reflekslerinin en görünür sahnesi olmaya doğru hızlı adımlarla yürüyor. Çünkü insanlar artık dayanıyor, idare ediyor, erteliyor, bastırıyor ve çoğu zaman iyiymiş gibi davranmayı öğreniyor. Çalışanların kendilerini mutlu, özgüvenli ve işine bağlı olarak tanımladığı araştırmalar ilk bakışta olumlu bir tablo çiziyor gibi görünse de satır aralarına bakıldığında bunun önemli bir kısmının krizlere alışmış bir toplumun geliştirdiği psikolojik dayanıklılıktan beslendiği görülüyor.

Pınarating (13 Mayıs 2026) - Özgün & Duygu Soylu by Kafa Radyo

Bazı geceler vardır… Saat ilerledikçe şehir susar ama bazı insanlar susmaz. Bir ilçe binasının ışığı hâlâ yanıyorsa, bir genç hâlâ eve dönmemişse, birileri hâlâ yarın daha iyi olsun diye birbirine omuz veriyorsa bilin ki orada sadece siyaset yoktur. Orada inanç vardır. Sadakat vardır. Vazgeçmemeye yemin etmiş insanların sessiz yürüyüşü vardır.

Bir zamanlar lahmacun vardı. İnceydi, çıtırdı, hızlıydı. Üzerine biraz maydanoz serpilir, limon sıkılır, ikiye katlanır ve hiç düşünmeden büyük bir zevkle yenirdi. Kimse fotoğrafını çekip paylaşmazdı mesela çünkü mesele deneyim yaşamak değil, gerçekten acıkmış olmaktı. Fiyatı da öyleydi zaten; bir kahve parası, bir öğrenci kurtarıcısı, ay sonuna yaklaşırken insanı mahcup etmeyen küçük bir mutluluk.

Nisan 2026 enflasyon verileri ile piyasaların gerçek görünümü birlikte okunduğunda Türkiye ekonomisinin artık klasik bir enflasyonla mücadele denkleminden çıktığı görülüyor. Başlangıçta her ne kadar masada iç talep, kur, faiz ya da bütçe disiplini olsa da artık enerji jeopolitiği, finansman kanallarının tıkanması, maliyet öngörülemezliği ve şirketlerin hayatta kalma refleksi aynı anda devreye girmiş durumda.

Mart 2026 işgücü verileri izlenen ekonomi programının sahadaki yansımalarından sadece birini yansıtıyor. Kağıt üzerinde her şey İskandinav ülkeleri tadında. İşsizlik oranının %8,1 olarak açıklanması bir başarı hikayesine işaret etse de madalyonun diğer yüzündeki %31,5'luk atıl iş gücü oranı karamsar bir tabloyu gözler önüne seriyor. Yani sokaktaki her 10 kişiden sadece biri işsiz desek, kalan 9 kişinin evine her akşam huzur içinde dönerken birer kilo kıyma götürdüğüne inanmamız bekleniyor. Ama her üç kişiden biri ya işsiz, ya eksik istihdam edilmiş ya da çalışmak isteyip aramayı bırakmış.

Makro göstergelerde kâğıt üzerinde iyileşme, mikro düzeyde sınırlı refah artışı ve algı düzeyinde belirgin bir kötümserlik. Türkiye ekonomisi, son dönemde çok katmanlı doğa olaylarını birlikte yaşıyor. Bir tarafta açıklanan veriler işler düzeliyor diyor, diğer tarafta vatandaşın günlük hayatı zorlaşmaya devam diyor. Bu yüzden rakamların anlattığı hikâye ile insanların yaşadığı gerçeklik arasındaki mesafe giderek açılmak zorunda kalıyor.

Dünya ekonomisi sessiz ama sert bir eşikten geçiyor. Artık mesele ne kadar üretildiği değil, nasıl üretildiği. Karbonun maliyet olduğu, verinin sermaye kadar değer kazandığı ve insanın üretimin merkezine yeniden yerleştiği bir çağdayız. Yeşil dönüşüm çevreyi korumanın ötesinde bir rekabet şartına, dijital dönüşüm operasyonel bir tercihten varoluşsal bir zorunluluğa, beşeri dönüşüm ise sosyal bir gündemden stratejik bir zorunluluğa evrilmiş durumda.

Ankara'nın o soğuk hayatın içinden iktisattan uzak koridorlarında yine hepimizi ilgilendiren ama bir o kadar da duyarsızlaştığımız için ilgilendirmeyen bir karar alınacak. Küresel piyasaların Hürmüz Boğazının açılıp kapanması karşısında lunaparka döndüğü ortamda Goldman Sachs'ın 300 baz puan faiz artış beklentisi bakalım gerçekleşecek mi? Hürmüzde gemilerin yönü değişirken Anadolu'da duran çarkların bir önemi var mı hep birlikte göreceğiz. Politika faizinin bugün Avrupa Bölgesi'nin yaklaşık 18 katı olmasına rağmen, enflasyon hedeflerindeki %350'lik sapma, uygulanan reçetenin bünyeye uymadığını kanıtlıyor. Bir tarafta Merkezin olmasaydık enflasyon %150 olurdusu diğer tarafta saatte kepenk kapatan yaklaşık 13 esnaf.

Yalnızlık, kimsenin dırdırını çekmediğiniz o muazzam özgürlük ile ocağa tek kişilik makarna suyu koyarken duyulan o derin boşluğun tam ortasındaki hayatta kalma sanatıdır. Aslında modern bir aristokrat gibi davranmaya çalışıyoruz ama gerçek şu ki, Tabii ekranında 45 dakika boyunca hiçbir şeyi beğenmeyip en sonunda uyuyakalıyoruz.

Sermayenin dikkatine, fonlara, portföylere, türev ürünlere, yatırım araçlarına, varlık yönetim yapılarına ve finansal işlemlerin kenarlarına güven ve istikrarla “overlok” çekilir.

Türkiye'de anketler uzun zamandır bize vatandaşın canını en çok yakan şeyin hayat pahalılığı olduğunu söylüyor. Artık hepimiz gıda, kira, fatura, okul masrafı, ulaşım derken neredeyse her fiyat düzeyinde bir bunalım yaşamayı sürdürüyoruz.

Ne zaman biraz kafa dağıtacak bir şeyler okumaya yazmaya kalksak, bir şey oluyor. Hiçbir şey olmasa bile bir şey oluyor ve kendimizi yine aynı döngünün içinde buluyoruz. Türkiye ekonomisinin bugün içinde bulunduğu ruh halini de tek bir göstergeye indirgemek ya da sadece jeoekonomik gelişmelere bağlamak gerçeklerin önünü giderek kapatıyor.

“Enflasyon enflasyon dediğin nedir ki gülüm, ben senin için onunla yaşamayı göze almışım…” Enflasyon dediğiniz şey bugünlerde bir ruh hali, bir alışkanlık bir refleks. Artık enflasyonu anlamak için Merkez'in beklenti raporlarına TÜİK'in göstergelerine duyulan ihtiyaç giderek azalıyor. Neden mi? Markete girin, sebze reyonuna yürüyün, fiyat etiketine bakın ve derin bir nefes alın, yani derinden derinden… Muhtemelen son derin nefesiniz olacak.

Bugün Türkiye ekonomisi öyle bir yol ayrımında ki bir taraf başarı ve istikrar programı masalları anlatıyor, diğer taraf üretim yapabilmek için son bir nefes arıyor. Vergisiz döviz, yüksek enflasyon, kudretli faiz, bizim olmayan rezerv, Çin istilası, akaryakıtta ÖTV, Cumhur reyonu, Hürmüz boğazı derken, adeta yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe…

Küresel ekonomi politik düzlemde son otuz yılda yaşanan dönüşüm, klasik askeri güç projeksiyonlarının yerini giderek daha fazla jeoekonomik araçlara bıraktığını gösteriyor. Günümüzde küresel rekabet, her ne kadar barut dumanı ve askeri yığınaklarla karşımıza çıkıyor olsa da aslında arka planda lojistik ağlar, tedarik zincirleri ve üretim kapasitesi üzerinden şekillenmeyi sürdürüyor.

Biraz halktan biraz haktan biraz da senden yana yazıyorum bugün. Uzunca süredir ekonomik gelişmeleri fiyatlar üzerinden okuduğumuz gözünü sevdiğimin dünyasında mesele artık fiyat meselesinin çok ötesinde bir varlık meselesine dönüşmüş durumda. Yani artık pahalı hayat kavramı out, varlığı ile yokluğu arasındaki ince çizgide seyreden bir hayat in. Hayat pahalılığı, fiyat oynaklığı, madem hayat pahalı bu kafeler bu restoranlar neden çakılı nidaları arasında adım adım bir yokluk krizine doğru gidiyoruz ellam.

Türkiye'nin demografik tablosu artık yalnızca nüfus istatistiklerinin konusu değil; ekonomi politikalarının, sosyal devlet mekanizmalarının ve hatta toplumsal ilişkilerin geleceğini belirleyen yapısal bir dönüşümün habercisi olarak dikkat çekiyor. Bir zamanlar genç ve dinamik Türkiye anlatısının merkezinde yer alan nüfus yapısı, bugün yavaş fakat kararlı bir şekilde farklı bir hikâyeye evriliyor. Bu yeni hikâyede başrolde emeklilikte yaşa takılanlar değil, yaşlılıkta hayata takılanlar öne çıkıyor.

Hürmüz Boğazı çevresinde artan jeopolitik gerilim, küresel enerji ve ticaret ağlarının ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha ortaya koydu. Artık hepimiz biliyoruz ki Hürmüz Boğazı yalnızca petrol tankerlerinin geçtiği dar bir su yolu değil; küresel ekonominin enerji, petrokimya ve tarımsal girdi akışını taşıyan kritik bir arter. Burada yaşanan her tıkanma, enerji fiyatları üzerinden üretim maliyetlerine, tarımsal girdiler üzerinden gıda fiyatlarına ve nihayetinde tüketici refahına kadar uzanan çok katmanlı bir ekonomik etki biriktiriyor. Kısacası Hürmüz'de bir gemi sıkıştığında, dünyanın başka bir köşesinde tencere biraz daha zor kaynamaya başlıyor.

Türkiye'de televizyon dizileri sadece bir eğlence sektörü değil; milyonlarca insanın her akşam aynı travma etrafında kenetlendiği devasa bir toplumsal terapi seansıdır. İnsanlar ekran karşısına geçip sadece karakterleri izlemezler; kendi imkânsız arzularını, bastırılmış öfkelerini ve komşuda olunca izlemesi keyifli olan felaketleri seyrederler.

Türkiye ekonomisi 2025 yılını yüzde 3,6 büyüme ile kapattı. İlk bakışta bu oran olumsuz görünmeyebilir. Ancak büyümenin kompozisyonu ve aynı dönemde yaşanan fiyat gelişmeleri birlikte okunduğunda tablo daha karmaşık bir yapıya işaret ediyor. Mevsim ve takvim etkilerinden arındırılmış çeyreklik artışın yalnızca yüzde 0,4 olması büyüme ivmesinin belirgin biçimde zayıfladığını gösteriyor. Ekonomi yavaşlarken fiyatların yüksek hızda artmaya devam etmesi, klasik anlamda maliyet baskısı ile beklenti enflasyonunun birlikte çalıştığı bir yapıyı gözler önüne seriyor.

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın (TCMB) 2026 Şubat ayı Hanehalkı Beklenti Anketi (HBA) sonuçları, para politikasının kağıt üzerinde teknik başarısı ile vatandaşın psikolojik temkini arasındaki ince çizgiyi açık biçimde ortaya koyuyor. Merkez'in yayımladığı verilere göre, gelecek 12 aya ilişkin enflasyon beklentisi %48,8; dolar kuru artış beklentisi %19; konut fiyat artış beklentisi ise %35,4 düzeyinde. Daha çarpıcı olan ise yatırım tercihlerinde ortaya çıkan tablo. Katılımcıların %55,5'i öncelikli tercih olarak altını gösteriyor; döviz ise yalnızca %2,4 seviyesinde kalıyor.

Türkiye ekonomisinde bir süredir her şeyin bir “sudan sebebi” var. Gıda pahalıysa yağmur, kur yükseldiyse yabancı, faiz arttıysa enflasyon… Enflasyon varsa zaten enflasyon var. Kimse sorumlu değil ama herkes açıklama yapıyor. Ekonomi haberleri neredeyse meteoroloji bültenine bağlanmış durumda.

TÜİK tarafından açıklanan son Tüketici Güven Endeksi ve Yaşam Memnuniyeti Araştırması verileri, Türkiye'nin mevcut sosyo-ekonomik ruh hâline dair dikkat çekici bir paradoks sunuyor. Ekonomik göstergeler kırılgan, enflasyon algısı yüksek, tüketim davranışı korunma refleksiyle şekilleniyor. Buna rağmen biz fakirler, hayatın küçük alanlarında denge kurarak sistemin yarattığı baskıyı yumuşatmaya çalışıyoruz.

Kadınların ekonomik ve sosyal hayata tutunmalarını sağlamaya yönelik girişimcilik, finansal ve dijital okuryazarlık ile kooperatifçilik programlarının yaygınlaştırılması artık bir tercih değil, toplumsal bir zorunluluk hâline gelmiş durumda. Türkiye'de kadın âtıl işgücü oranı %38,3 seviyesinde; küresel ölçekte kadınlar her gün ortalama 4,7 saatlerini ücretsiz bakım ve ev işlerine ayırıyor. Çalışma hayatında yer alan kadınlar ise başka bir yükle karşı karşıya. Wellbees'in 2025 Esenlik Haritası, evlilik ve ilişki sorunlarının çalışan performansında %30'a varan kayıplara yol açtığını; kaygı, stres ve iletişim problemlerine yönelik başvuruların toplamının %56,5'e ulaştığını ortaya koyuyor. TEDÜ, XSIGHTS ve TurkishWIN iş birliğiyle yürütülen 2025 Kadın ve İstihdam Araştırması'na göre toplumun %83,4'ü “bir çocuğa en iyi annesi bakar” derken, kadınların %40'ı çocuk sahibi olmanın kariyerleri önünde engel oluşturduğunu düşünüyor. Beyaz yaka annelerin yalnızca %17'si bakıcı desteğine sahip; her üç anneden ikisi bakım yükünü tek başına üstleniyor ve kadınların %68'i “yalnızca kendime güvenebilirim” diyor.

Her şey, Çin'in üretim başkenti Yiwu'daki “Happy Sister” fabrikasında, bir işçinin dikiş iğnesini planlananın tam tersi bir açıyla kumaşa batırmasıyla başlıyor. Ay Yeni Yılı ve “At Yılı” kutlamaları için tasarlanan, aslında neşeyle sırıtan bir figür olması gereken kırmızı peluş atlar, bir üretim hatası sonucunda yüzünde derin bir keder taşıyarak banttan iniyor. Ağız kısmı ters dikilmiş, burun deliklerinden sanki sessizce yaş sızan “Ağlayan At”, modern hayatın yüz ifadesine dönüşüyor. Başlangıçta Ay Yeni Yılı'nın yüksek enerjisini temsil etmesi beklenen bu oyuncak, bugün milyonlarca beyaz yakalının “ofisteki iç sesi” olmayı başararak post-modern tükenmişliğin peluş kürsüsüne dönüşmüşe benziyor.

Ekonomi politikası çoğu zaman zamana sığınır. Bugünü açıklamak zorlaştığında, cümleler ileri doğru kurulur. Orta vadeden söz edilir, uzun vadeye işaret edilir, sabır talep edilir. Zaman, bir tür politik tampon gibi kullanılır. Oysa hayat, bu tamponları tanımaz. İnsanlar bugünü yaşar; faturalar bugün gelir, okul taksitleri bugün ödenir, hastane randevuları bugün alınır.

TÜİK'in Aralık 2025 verileri, manşetlerde işsizlik oranının %7,7'ye gerilemesiyle bir kez daha iyimserlik üretmeyi başarmışa benziyor. Kağıt üzerinde bakıldığında bu tablo, ekonomik programın meyve verdiği ya da işgücü piyasasının dirençli kaldığı izlenimini ima ediyor.

İlk bakışta gözler, ister istemez bir La Fontaine yazısı arıyor. Belki bir tilki, belki bir karga, belki de ders veren kısa bir fabl… Ama merak etmeyin. Bu eksiklik, uygulanan ekonomi politikaları ve ortaya çıkan sonuçlar yanında son derece önemsiz bir detay. Çünkü bugün masallar artık kitaplarda değil; para politikası metinlerinde yazılırken, dersi ise çocuklar değil, milyonlarca yetişkin alıyor.

Bu topraklarda bayrak bir askerin cebinden çıkan “merak etmeyin” diye başlayıp yarım kalan bir mektup, bir annenin sabaha kadar açık kalan lambası, bir çocuğun “babam nerede” sorusuna verilen suskun bir cevaptır. Bu yüzden Türk bayrağına uzanan o kirli eller aslında bu milletin hafızasına, acısına ve umuduna uzanan ellerdir.

Görünürde bir çuval çöp, içinde bir ömür “keşke” diyen hayatlar… Her biri başka bir sokağın köşesinde, başka bir takvim yaprağında takılı kalmış. Kimisi yarım kalan bir eğitimin, kimisi ertelenmiş bir evliliğin, kimisi hiç gelmeyen bir iş haberinin ağırlığını taşıyor.

Geçen hafta bu saatlerde Avcılar'da yine ekmeğimizin peşindeyiz. Nedeni ve nasılından öte belki bir arkadaş hatırı belki de bir arkadaş kurbanı olarak oradaydım. Sabah saat 10.00, Avcılar Yeşilkent mahallesi Muş İli ve İlçeleri Yardımlaşma Derneğinde sıcak bir kahvaltı organizasyonu. Bir bakan yardımcısı, muhtar, ilçe başkanı, il yöneticileri, il teşkilatı, esnaf ve diğerlerinden oluşan bir topluluk. Kimsenin sizi bilmediği tanımadığı bir ortam. Anadolu'dan büyük umutlarla İstanbul'a göç eden etmiş misafirperver insanlarla aynı kahvaltı sofrasında buluşmanın o ince, sessiz mutluluğu.

Dijital kumar, artık karanlık salonlara saklanmış bir eylem değil; akıllı telefonlarımızla bir tık uzağımızda, hayatımızın olağan bir parçası. Bu erişim kolaylığının arkasında ise çoğu zaman sessizce ilerleyen, yıkıcı bir gerçeklik yatıyor. Enstitü Sosyal tarafından yayımlanan "Türkiye'de Dijital Kumar” raporu bu sorunun artık marjinal bir alışkanlık olmaktan çıktığını ve dijital çağın ortasında bir "toplumsal kırılma hattını" temsil ettiğini gözler önüne seriyor. Bir tuş kadar yakın, bir kayıp kadar sessiz, bir borç kadar ağır…

Yıl olmuş 2071… Takvimler 1071'den 2071'e zaman tüneli diye ileri sarıyor, vizyon metinleri “küresel güç”, “dijital çağ”, “yerli ve millî atılım” diye başlıyor. Ama sahne arkasında manzara tanıdık…

Bugün Türkiye'de hayat pahalılığı, sadece fiyatların artışı değil; aynı zamanda emeğin görünmezleşmesi, bakım yükünün tek taraflılaşması ve geleceğin ertelenmesi demek. Emekli maaşıyla ay sonunu getiremeyenler, asgari ücretle çalışıp yine de yoksulluk sınırının altında kalanlar, yağmura çıkarken şemsiyeyle korunanlar, ıslanmak hayatın gerçeği denilerek ıslanmaya bırakılanlar, çalışmak isteyen ama sistem dışında bırakılan milyonlar…

Evet, takvim yaprağı değişti. Evet, havai fişekler atıldı. Evet, “Hoş geldin 2026” cümlesi kuruldu. Ama asıl soru şu: Gerçekten girdik mi? Malum yeni bir yıla sadece sayılarla girmek mümkün olmuyor. Dünün ruh hali, hafızası ve taşıdığı yükle giriyoruz yeni yıla, yanımızda 2025'ten kalan ağır bir bavulla.

Kimi yerde umut sessizce büyüdü, kimi yerde tereddüt içimizde. Bazen rakamlar konuştu, bazen suskunluklarımız. Aylar aktı, kelimeler değişti, vicdan dijitalleşti. Geriye kalan ise yaşananlardan süzülen küçük ama kalıcı izler... Yılın enlerini değil, zamanın tek çırpıda ne hissettirdiğini bırakıyorum aşağıya. Hepimizin başka duygusunu, hikayesini, dünyasını bilerek…

Kobraların radarında şu başlıklar var: 00:00 Açılış 03:49

EMNİYETTEN BOMBA BİLGİ SOYLU... SOYLU... SOYLU...

Eski İçişleri Bakanı ve AKP İstanbul Milletvekili Süleyman Soylu aktif siyaseti bırakacağını açıkladı. Soylu, AKP döneminin en uzun süre görev yapan İçişleri Bakanı olarak tarihe geçti. Ruşen Çakır, Soylu'nun açıklamalarını yorumladı ve "Ben gazeteciliğe devam" dedi. Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices

Peri Soylu is a Gene Keys Guide and a Course in Miracles Coach. She's the host of the HappyCoolLove Podcast where she shares her experience with the principles of A Course in Miracles translating its spiritual principles into everyday life.   The Pioneer Series are conversations with awakened individuals from all walks of life who are dedicated to help create a Real Home World. For more info visit the Podcast Homepage: https://journ.tv/category/pioneers-of-the-great-awakening/ — Learn How to Awaken Your Deepest Purpose in Life and Bring Your Unique Genius Into the World— https://pearlplanet.net