Podcasts about niedziela

Św. Feliks III, Mt 17, 1-9

W dzisiejszą drugą niedzielę Wielkiego Postu uczestniczymy razem z najbliższymi uczniami w tajemnicy Przemienienia Pańskiego. To misterium światła i nadziei. Chrystus na Górze Tabor zaprasza nas do wejścia w świetlisty obłok i pozwolenia, aby kontemplacja oblicza Bożego przemieniła nas. Naśladowanie Jezusa w Jego zaparciu się siebie prowadzi nas do Boga. Pełnienie Jego woli przemienia cierpienia w życie. Jak miłość do innych przemieniła twoje poświęcenia w radość? Jak możemy uczyć młodych, że prawdziwa miłość pociąga za sobą umieranie dla siebie?

Niedziela ze Słowem, rozważanie nabożeństwa 1 marca 2026 by Parafia Ewangelicko-Augsburska św. Trójcy w Warszawie

W tygodniu napakowanym jak kabanos ściganiem etapowy Stany sięgnęły po pierwsze od 46 lat złoto w hokeju, KuCoin wpadł w tarapaty, UCI wykonało fikołka na miarę karty reverse z gry UNO, a Remco i Pioter nie robili wymówek ale... Chcesz folołować? – Facebook: https://www.facebook.com/pncastCykChcesz popaczeć? – Instagram: https://www.instagram.com/pncast/Chcesz połoglondać? – YouTube: https://www.youtube.com/channel/UC5hNRM9CimnQAZTho-FBAcQ Chcesz pobiznesować? – e-mail: podnominal@gmail.com Chcesz dać zapomogę? – PATRONITE: https://patronite.pl/pncast Buycoffee: www.buycoffee.to/pncastPatroni : HIGROSYSTEM.PLMarek DrÓb

Katedra św. Piotra (święto), Mt 4, 1-11

W pocie oblicza twego będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz. (1 Mż 3,19)

Trzy pokusy wcale się nie zestarzały. One tylko zmieniły opakowanie: dziś kuszą nas „na skróty” przez natychmiastową gratyfikację, przez popularność, przez obsesję kontroli. I dlatego opowiadam historię o skrzypku Julianie i tajemniczym „nauczycielu perfekcji” — bo czasem można grać bezbłędnie, a jednak… zgubić siebie.Potem dokładam mocny obraz z gabinetu lekarskiego: jak internet potrafi nakarmić człowieka lękiem tak skutecznie, że przestaje słyszeć prawdziwego Lekarza.Na końcu zostawiam też zdanie, które mnie samego zatrzymało na długo: jeśli zły wchodzi do domu, to tylko przez drzwi, którymi wcześniej wyprosiłem Chrystusa. Mocne. Proste. Prawdziwe.Jeśli chcesz wejść w Wielki Post inaczej niż zwykle — nie przez presję, tylko przez odzyskanie serca — to ta „szklanka dobrej rozmowy” jest właśnie po to. Bo droga do wolności nie jest drogą na skróty. Jest drogą z Jezusem.

Opowiadam o Alexisie Carrelu: racjonaliście, który jedzie do Lourdes przekonany, że zobaczy zbiorową histerię… a wraca wstrząśnięty tym, czego był świadkiem. I zadaje Bogu jedno z najuczciwszych pytań, jakie można zadać: „Jeśli to Twoje działanie – pozwól mi dopisać lepszy rozdział do mojego życia.”Później wejdziemy w Ewangelię (J 9), gdzie pada pytanie, które każdy z nas zna aż za dobrze: „Dlaczego ja? Kto zawinił?”Opowiem też co znaczy być dobrym lekarzem. Dobry lekarz leczy do końca. Robi wszystko, co tylko potrafi zrobić medycyna, wiedza, doświadczenie i ludzkie serce. Ale czasem idzie jeszcze krok dalej. Dobry lekarz leczy także wtedy, gdy nie może już wyleczyć. Leczy obecnością, spokojem, prawdą, nadzieją. Ratuje nie tylko ciało, ale także godność, pokój serca, poczucie, że człowiek nie jest sam. I czasem właśnie to „jeszcze trochę dalej” okazuje się najważniejsze — bo medycyna ratuje życie, ale miłość potrafi uratować sens życia.

Wyobraź sobie lekarza, który mówi: „Najważniejsze, żeby zbić gorączkę… a przyczyna? - nieważna”. Brzmi jak żart? A teraz powiedz szczerze: czy my czasem nie robimy dokładnie tego samego z własną duszą?Opowiem Ci historię człowieka, który miał otwarte drzwi wolności, a jednak przez 10 lat nie umiał wyjść… oraz moment z mojego dzieciństwa, kiedy byłem „idealny” tylko dlatego, że bałem się reakcji surowego wujka — a gdy drzwi się zamknęły… powiedziałem: „No, teraz już mogę”. To zabawne i bolesne zarazem, bo pokazuje prawdę o nas: bez przemiany serca dobro staje się maską. Na koniec usłyszysz mocne świadectwo przełomu: jak jedno zdanie wypowiedziane publicznie uruchomiło lawinę, a zwykły raport z telefonu stał się znakiem, który zmienił rytm życia i odzyskał czas dla Boga.Jeśli chcesz przestać „naprawiać się” na siłę, a zacząć naprawdę oddychać wolnością — posłuchaj do końca. Bo być może Twoje życie ma otwarte drzwi… tylko przeszkoda jest w środku.

Wschodnia przypowieść o sułtanie, którego mogła uratować jedynie „koszula człowieka szczęśliwego”, wprowadza nas w mądrość zawartą w Ewangelii. Nie chodzi o idealizowanie niedostatku, lecz o uważność, wdzięczność i zaufanie, które pozwalają zobaczyć sens mimo strat i niepewności. To propozycja nowej perspektywy - by szukać szczęścia nie tyle w kolejnych nabytych warstwach, ile w tym, co pozostaje – nawet gdy wszystko inne odpadnie.Edward Rickenbacker, pionier lotnictwa i bohater wojenny, przez 24 dni dryfował na Pacyfiku z kilkoma towarzyszami po awaryjnym wodowaniu. Przeżyli dzięki prostym, wręcz skrajnym środkom i codziennej modlitwie: łapali deszcz do ubrań, jedli przypadkowo złapaną mewę, z jej wnętrzności zrobili przynętę na ryby. Po latach Rickenbacker mówił, że dopiero gdy człowiekowi pozostaje samo życie, uczy się właściwego stosunku do rzeczy. Co piątek karmił mewy na wybrzeżu – gestem wdzięczności za ocalenie.Podobną lekcję dystansu pokazuje anegdota o Leopoldzie Staffie. Gdy podczas wojennej tułaczki nieznajomy „pomógł” mu nieść ciężką walizkę i zniknął z całym dobytkiem, poeta miał powiedzieć żonie: „Widocznie on bardziej potrzebował tych rzeczy niż my. Poradzimy sobie.” Człowiek jest naprawdę wolny dopiero wtedy, gdy nie musi niczego posiadać, żeby być szczęśliwym.

Św. Klaudiusz La Colombiere SJ, Mt 5,17-37

„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić” (Mt 5,17). Pan Jezus zaprasza nas do pójścia w naszym życiu dalej poza zwykłe wypełnianie prawa i do otwarcia naszego serca na Ojca, aby wraz z Nim czynić nasze życie bardziej sprawiedliwym i braterskim, bardziej ludzkim, wykorzeniając z niego wszystko co stanowi źródło grzechu. Jak różna jest Mądrość Boża od duchowej światowości? Jak możemy ukazywać innym prawdziwe znaczenie Bożych przykazań i dawać świadectwo braterskiej miłości, które będzie promieniujące i pociągające?

Niedziela ze Słowem, rozważanie nabożeństwa 15 lutego 2026 by Parafia Ewangelicko-Augsburska św. Trójcy w Warszawie

Nagrania homilii i kazań wygłoszonych w parafii WNMP w Opolu Gosławicach

Grudniowy wieczór 2016 roku. Samochód stoi pod domem. W środku cisza. To historia zaginięcia Danuty Wielochy — sprawy, która przez wiele miesięcy poruszała całą Polskę. Bez jasnych odpowiedzi, za to z coraz większą liczbą pytań i niepokojących szczegółów.W tym odcinku krok po kroku odtwarzam ostatnie znane godziny, tropy, które pojawiały się z opóźnieniem, oraz drogę śledztwa prowadzącą do finału tej sprawy. Sprawa jest rozwiązana.⚠️ Materiał o charakterze dokumentalnymwww.zmorderstwem.plWsparcie

Św. Hieronim Emiliani, Mt 5, 13-16

Niedziela ze Słowem, rozważanie z nabożeństwa z 8 lutego 2026 by Parafia Ewangelicko-Augsburska św. Trójcy w Warszawie

„Wy jesteście solą ziemi… Wy jesteście światłem świata” (Mt 5, 13-14). Te słowa Jezusa są dla nas wszystkich zaproszeniem i wyzwaniem. Jak możemy być solą i światłem dla naszego świata? Jak sprawić, aby blask miłości bijący od krzyża Chrystusa przeniknął wszystkie wymiary naszego życia wspólnotowego i społecznego?

Nagrania homilii i kazań wygłoszonych w parafii WNMP w Opolu Gosławicach

Wasza miłość jest jak obłok poranny i jak rosa, która szybko znika. Oz 6,4 Jezus powiedział: Trwajcie w miłości mojej. J 15,9

Każdy człowiek pragnie szczęścia. W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi nam, że źródłem prawdziwego szczęścia jest Bóg, a drogami do niego jest osiem błogosławieństw. Jezus już przeszedł ich szlakiem i zaprasza nas do tego samego, abyśmy mogli stać się tak szczęśliwi jak On. Jak dążenie do szczęścia wyraża się w moim życiu? Co mnie naprawdę uszczęśliwia?

Nagrania homilii i kazań wygłoszonych w parafii WNMP w Opolu Gosławicach

Odnaleziono poszukiwany od 80 lat - obraz Józefa Mehoffera. Wisiał… w miejscu, którego nikt by nie podejrzewał. I kiedy na niego patrzę, widzę coś więcej niż historię sztuki. Widzę Ewangelię.Na płótnie: Powstanie Warszawskie, mrok, cierpienie i dramat. A jednak – snop światła, Archanioł Michał i znak, że ostatnie słowo należy do Boga. I dokładnie o tym jest dzisiejsza Ewangelia: Jezus nie wybiera bezpiecznych dróg. Idzie do ziemi Zabulona i Neftalego – do miejsca najbardziej napiętego, poranionego, pogmatwanego. Bo On zawsze wchodzi w to, co w nas najsłabsze.Opowiem też o czymś, co mocno nas dotyka dzisiaj: o życiu „na zdjęcia”, o tym jak łatwo utrwalić wszystko na telefonie… i nie przeżyć niczego. I na koniec – historia, która wygląda jak gotowy scenariusz, a jest prawdziwa: małżeństwo z Sycylii, sen, Jan Paweł II i adopcja rodzeństwa, w której widać cichą, ale konkretną logikę Bożego prowadzenia.„Ciemność nie znika od narzekania — znika, gdy odsuwasz zasłonę.”„Bóg nie obiecuje łatwej drogi. Obiecuje światło, które prowadzi przez mrok.”

W dzisiejszej Ewangelii św. Mateusz opowiada o początku misji Jezusa. Jej częścią jest powołanie pierwszych apostołów. „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim” (Mt 4,19-20). A my? Czy słuchamy Jego głosu? Czy jesteśmy gotowi zwrócić się ku światłu, którym jest sam Jezus, aktywnie naśladując Go w naszym życiu? W jaki szczególny sposób zaprasza nas On do udziału w Jego misji?

Piotr zaś otworzył usta i rzekł: Teraz pojmuję naprawdę, że Bóg nie ma względu na osobę, Lecz w każdym narodzie miły mu jest ten, kto się go boi i sprawiedliwie postępuje. (Dz 10,34-35)

Nagrania homilii i kazań wygłoszonych w parafii WNMP w Opolu Gosławicach

Chociaż nasze winy świadczą przeciwko nam, uczyń, o Panie, jak ci każe twoje imię, gdyż liczne są nasze wykroczenia, którymi przeciwko tobie zgrzeszyliśmy! (Jr 14,7)

Nad Jordanem Jan odkrył, że Jezus to oczekiwany Mesjasz, Syn Boży i daje o Nim świadectwo. „Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym” (J 1,34). Czy mam takie samo poczucie, że Jezus jest tym, na którego czekałem, kto ofiaruje mi prawdziwe spełnienie i nie pozwoli upaść? Gdzie i w jaki sposób w mojej codzienności mogę dać świadectwo o Jezusie?

Nagrania homilii i kazań wygłoszonych w parafii WNMP w Opolu Gosławicach

Historia astronauty (James Irwin) jest jak „zimny prysznic” dla naszej pogoni za podziwem. Punkt ciężkości przenosi się z wielkich osiągnięć na jedno pytanie: kto rządzi moim życiem i co je oświetla?Po misji Apollo 15 wszyscy czekali, że astronauta będzie mówił o wielkości człowieka. A on powiedział coś, co mnie zatrzymało - zapraszam posłuchaj.Popatrzmy dziś na Baranka Bożego w trzech odsłonach:– w słowach Jana Chrzciciela, który nie robi show z siebie, tylko wskazuje na Jezusa,– w genialnym obrazie Zurbarána, gdzie jedno światło sprawia, że zwykły baranek przestaje być „zwykły”,– i w prawdziwych historiach, które pachną życiem: Molokai i św. Damian, cierpienie, zgoda, pokora… i pytanie, którego nie da się ominąć.Na koniec zaproszę Cię do prostego, ale mocnego kroku: przedstaw się Barankowi.Nie ogólnie. Nie „ładnie”. Tylko prawdziwie: Kim jestem dla Ciebie, Jezu? Kim chcę być?Może właśnie w tym miejscu, w Twojej pustyni, Baranek „stuknie kopytkiem” – i popłynie woda.

Wspominając chrzest Pana Jezusa w Jordanie, myślimy także o naszym chrzcie, który jest początkiem i fundamentem naszego chrześcijańskiego życia. W chrzcie Ojciec potwierdza, kim jest Jezus, umiłowany Syn, który staje się naszym sługą. Jest to również zaproszenie do ponownego odkrycia i życia naszym chrztem, który czyni nas Jego dziećmi i braćmi. Jak możemy nieustannie wzrastać w jedności z Jezusem i naśladowaniu Go? Jak możemy uczynić z chrztu celebrację i przekaz wiary?

Bóg, Wszechmocny Pan, przemówił i wezwał ziemię od wschodu słońca aż do zachodu jego. Ps 50,1 Jezus powiedział: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. Mk 16,15

Nagrania homilii i kazań wygłoszonych w parafii WNMP w Opolu Gosławicach

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.To nie jest odcinek o potępianiu świata.To jest rozmowa o tęsknocie, o prawdzie, o wierze, która potrzebuje gorąca, żeby w ogóle mogła zaistnieć.Jeśli czujesz, że coś ważnego jest dziś systematycznie usuwane z języka, kultury i serca – zapraszam.Zaparzmy razem herbatę. Ale ostrzegam: zimna woda nie wystarczy.

Śś. Młodziankowie, Mt 2, 13-15. 19-23

Bł. Piotr Friedhofen, Mt 1,18-24

Św. Jan od Krzyża, Mt 11, 2-11

Św. Ambroży, Mt 3,1-12

30. Św. Andrzej, Apostoł, Mt 24,37–44

Bł. Michał Augustyn Pro, Łk 23, 35-43

Św. Roch Gonzales SJ i towarzysze, Łk 21,5–19

Bazylika Laterańska (Święto poświęcenia), J 2, 13-22

Wszyscy Wierni Zmarli, J 14, 1-6

bł. Celina Borzęcka, Łk 18, 9-14

bł. Jerzy Popiełuszko, Łk 18, 1-8