POPULARITY
Categories
#Jezus #żydzi #izrael #chrześcijanie #zadarmo #ewangelia #dobrawiadomość Zacznij wspierać ten kanał, a dostaniesz te bonusy: https://www.youtube.com/channel/UCUZ9x49ZuhZt1QVJafMy5rA/join
O tym, że Jezusa zaprasza a nie przymusza. I trochę o św. Karolu de Foucauld (w momencie kiedy jeszcze nie za bardzo był świętym).
Marlena Solon - graficzka i kolażystka, tworząca obrazy rodzące się w sercu podczas modlitwy. Członkini wspólnoty „Janki” w Krakowie. Dorastała w domu, w którym była wiara „gdzieś w tle”, ale też alkohol, przemoc, chaos i brak poczucia bezpieczeństwa. Z doświadczeniem wstydu, lęku i odpowiedzialności, która spadła na dziecko. Z obrazem Boga dalekiego - kogoś, kto „patrzy z góry”, ale niekoniecznie jest blisko. Do momentu, w którym „spotkała Jezusa jako człowieka” i rozpoczął się proces wychodzenia z ciemności krok po kroku...
Ana mrzlično išče stanovanje in ji bolj slabo uspeva. Razjezi se na Jezusa. Ji je uspelo? Ali je znova zapadla v obup?
Niektóre książki, sposoby wiary i interpretacji Słowa Bożego zapominają, że chrześcijaństwo nie jest zbiorem zaklęć, właściwych formuł słownych i sposobem na zaspokojenie naszych egoizmów. Jest ono raczej drogą, na której nie jesteśmy sami ze słownymi formułkami i dogmatami. Wykład przedstawia kilka przykładów mitologicznego podejścia do naszej wiary w Jezusa. Jeśli masz pragnienie wesprzeć to, co robię, a moja służba przynosi Ci zachętę, posilenie i duchowy pożytek, możesz wesprzeć mnie i postawić wirtualną kawę. Oczywiście nic na siłę, jeśli to nie ten moment, życzę Ci błogosławieństwa i owocnego czasu z Bożym Słowem < Wirtualna kawka ☕️: https://buycoffee.to/mirek-kulec
W najnowszym odcinku wideokastu „Polityka o historii”: judaizm bez tajemnic, czyli jak wyglądały początki judaizmu. Nasz gość, prof. Łukasz Niesiołowski-Spanò, historyk starożytności, przybliża ze szczegółami, jak powstał judaizm. Rozmawiamy o tym, jak wyglądały dzieje Żydów i czy Stary Testament to na pewno najlepsze źródło wiedzy. Zastanawiamy się, jak wyglądał judaizm w czasach Jezusa, jaki był Bóg Izraela i co byśmy o nim wiedzieli, gdyby Biblia się nie zachowała. W rozmowie poruszamy takie wątki jak niewola babilońska, obrzezanie religijne jako znak odrębności, ale też narzędzia kontrolującego wspólnotę. Rozmawiamy też o tym, kiedy powstała Biblia i czy Biblia została zmieniona – a jeśli tak, to co to oznacza. Czy Biblia jest dziś wiarygodna? Z prof. Łukaszem Niesiołowskim-Spanò rozmawia Agnieszka Krzemińska, tygodnik „Polityka”.
W Polsce rośnie w siłę grupa zwolenników kato-pato prawicy. W rozsądnych ludziach budzi to politowanie, zgorszenie lub strach. Wyznawcy Brauna myślą jednak, że ratują Polskę i Kościół oraz są najlepszymi sługami Jezusa. Jak im pomóc? #NauczaniePastora #IPPTV #prawica #Braun ----------------------------------------------------
W Polsce rośnie w siłę grupa zwolenników kato-pato prawicy. W rozsądnych ludziach budzi to politowanie, zgorszenie lub strach. Wyznawcy Brauna myślą jednak, że ratują Polskę i Kościół oraz są najlepszymi sługami Jezusa. Jak im pomóc? #NauczaniePastora #IPPTV #prawica #Braun ----------------------------------------------------
„Wy jesteście solą ziemi… Wy jesteście światłem świata” (Mt 5, 13-14). Te słowa Jezusa są dla nas wszystkich zaproszeniem i wyzwaniem. Jak możemy być solą i światłem dla naszego świata? Jak sprawić, aby blask miłości bijący od krzyża Chrystusa przeniknął wszystkie wymiary naszego życia wspólnotowego i społecznego?
#świat #polityka #strach #człowiek #przesłanie #dobrawiadomość #goodnews #tobeornottobe Zacznij wspierać ten kanał, a dostaniesz te bonusy: https://www.youtube.com/channel/UCUZ9x49ZuhZt1QVJafMy5rA/join
Govorili bomo o prazniku luči in srečanja z Gospodom. To je svečnica, ki jo praznujemo drugega februarja. Skupaj se bomo vrnili k svetopisemskemu dogodku, ko sta Marija in Jožef prinesla Jezusa v tempelj ter tam srečala Simeona in Ano, ki sta v judovskemu dečku prepoznala obljubljeno Luč sveta. Razmišljali bomo o simboliki sveče kot znamenju Kristusove navzočnosti, vere in upanja ter o blagoslovu sveč, ki nas spremljajo v molitvi skozi vse leto. Dotaknili se bomo tudi ljudskih običajev in pregovorov, ki so se skozi čas prepletali z verskim praznovanjem ter odražali povezanost človeka z naravo in Božjim stvarstvom. Novinar, voditelj in urednik Nejc Krevs bo gostil dr. Matjaža Celarca, docenta na Katedri za sveto pismo in judovstvo ter duhovnika ljubljanske nadškofije.
Nie opuszczaj mnie, Panie, Boże mój! Nie oddalaj się ode mnie! Ps 38,22 Jair błagał Jezusa usilnie, mówiąc: Córeczka moja kona, przyjdź, włóż na nią ręce, żeby odzyskała zdrowie i żyła. Mk 5,23
Nedelja božje besede in nova izdaja Malo Sveto pismo.Laiki kot bralci in strežniki v krški škofiji.Kako oznanjati Jezusa sodobnim družinam?Uspešen Dan odprtih vrat Gimnazije Želimlje in Doma Janeza Boska.
Krótko k pierwszym nauczaniu Jezusa.
W dzisiejszej Ewangelii św. Mateusz opowiada o początku misji Jezusa. Jej częścią jest powołanie pierwszych apostołów. „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim” (Mt 4,19-20). A my? Czy słuchamy Jego głosu? Czy jesteśmy gotowi zwrócić się ku światłu, którym jest sam Jezus, aktywnie naśladując Go w naszym życiu? W jaki szczególny sposób zaprasza nas On do udziału w Jego misji?
Piše Miša Gams, bereta Maja Moll in Igor Velše. Tomislav Vrečar, “urbani” pesnik, ki kot glasbeno-literarni performer sliši tudi na ime Soma Arsen, vrsto let ustvarja v Novi Gorici, kjer v obmejnem okolju črpa svojo inspiracijo in jo uspešno pretvarja bodisi v verze bodisi v multimedijske performanse. Njegova sedma pesniška zbirka z naslovom Dečki se od prejšnjih (Punk še ni hin, Vaš sin vsako jutro preganja mačke po soseski, Ko se mi vse ponuja, se meni skuja, Naj me koklja brcne, Kurc pesmi, Ime mi je Veronika) loči po precej bolj strukturalističnem pristopu in besednem minimalizmu. Ta razkriva praznino neubesedljivega manka s preprostimi besednimi zvezami, ki se začenjajo z besedo “dečki” in se z njo dostikrat tudi končajo. Če se zdi, da v njegovih zgodnjih pesmih lahko zaslutimo nadrealistično dekonstruktivistični stil z vplivi pesnikov, kot sta Tomaž Šalamun in Srečko Kosovel, so njegove zadnje pesmi našle povsem samosvojo frekvenco, na kateri zelo pomenljivo in iskreno “resonirajo”. Že naslovnica, na kateri se nahaja samostoječa ura v obliki penisa, izpod katere se plazita prestrašena dečka, nam da slutiti, da bo falični označevalec osrednji moment v knjigi in da se bo okrog tega razpela simbolna mreža označencev, ki bodo opozarjali na njegov strukturni manko. In res – najsi gre za namig na politično, socialno, kulturološko, filozofsko ali psihoanalitično situacijo, vedno se v njej znajdejo “dečki”. Okrog njih se v nekaj besednih skicah izostri ideološko neobremenjen pogled na svet, ki ga pesnik sproti ustvarja. Pesmi, ki nimajo naslovov, sestavljajo verzi, ki ne pojasnjujejo, temveč postopoma dopolnjujejo občutenje, ki prehaja v oris univerzalne stvarnosti: “Dečki / Naj čas postane vaš prijatelj. / Dečki. / Olistajte človeštvo. / Dečki razigrani. / Dečki v krošnjah. / Kdor opazuje – vzpostavi red. / Dečki.” V eni izmed najkrajših pesmi Vrečar opiše proces rojevanja dečkov iz blata, ki ga zvečer mati zamesi kot testo, zjutraj pa se njegova forma spet vrne v prvotno razdrobljeno stanje: “Deček iz blata. / Zjutraj razpade. / Zvečer ga mati spet zamesi.” Na drugem mestu jih enači s feta sirom, ki sestavlja pravo kombinacijo s čustvenimi prelivi v politični solati: “Feta dečki. / Dečki v solati. / Dečki s prelivom. / Dečki derivati. / Dečki arrabiati.” V poplavi najrazličnejših opredelitev pokaže na njihovo enakost pred različnimi političnimi sistemi: “Dečki fašisti. / Dečki komunisti. / Dečki kapitalisti. / Dečki fatalisti. / Dečki nihilisti. / Isti, isti … / Isti dečki. / Enaki med enakimi.” Pri tem ne pozabi omeniti ne Jezusa ne partizanov, oboje zapakira v igro, ki se na prvi hip zdi nedolžna, a se ne moremo znebiti občutka, da v ozadju poteka kompleksna ideološka manipulacija: “Dečki! / Jezus je bil star pet let, / ko je iz gline naredil dvanajst vrabcev. / Tlesknil je z dlanmi in vrabci so poleteli. / Dečki so poleteli.” Na drugem mestu pa lahko preberemo tale zapis: “Ne ljubezen. / Dečki. / Ne sovraštvo. / Dečki. / Tovarištvo v hostah. / Dečki. / Naj odmeva pesem iz gozdov. / Na juriš! / Dečki.” Dečke pesnik nenehno prestavlja – v gozd, da se skrivajo za lubjem, v vesolje, kjer jih “zvezde mečkajo”, v morje, kjer skupaj z ribami lovijo zrak, zaprti v plastične vrečke, v zrak, kjer letijo skupaj z visokoletečimi besedami in pticami, med pustne laufarje in začimbe ter med polomljene igrače in razgaljene živali. V eni izmed pesmi se obregne ob zbirko pesniškega kolega Toneta Škrjanca: “Dečki. / Nekaj o nas kot živalih. / Golimo se. / In svet se olista. / Tone je deček. / Potem neki daljni topoli. / Tako mora. / Dečki.” Ne pozabi ustvariti asociativne verige v zvezi z dogajanjem v Gazi, čeprav geografsko Gazo zamenja gaza za rane: “Dečki. / Z gazo v srcu. / Mir se žoga s pravico. / Dečki. / Nihče ne zmaga. / Dečki. / Nasvidenje v naslednji vojni. / Dečki.” Čeprav se zdi, da Tomislav Vrečar na eni strani ostri svojo retoriko v smeri mazohističnega kanibalističnega použitja, na drugi pa mu udarja ven potlačen bes zaradi oblastnih mater in odsotnih očetov, ga zavest o vsestranskem manevriranju z jezikom na nek čuden način osvobaja. Jezik namreč ni samo organ za sporazumevanje, je najbolj oživčen in živ organ, namenjen tako pesniškemu kot seksualnemu zadovoljevanju: “Dečki, jezik je zajebana stvar. / Živ je. / Neprestano se spreminja. / Raste. / In se ovija. / Dečki, kuj za njim! / Naj vam v ustih pristane.” Bralec se ne more znebiti občutka, da se pod besedami, ki na prvo žogo zvenijo kar se da nedolžno, skriva celo brezno jeze in hkrati užitka, lagodja in nelagodja, ki se razrašča ob vsaki prebrani pesmi, ne da bi v resnici vedeli, kam pes tišči taco … Čeprav je stil pisanja preprost, da bolj ne bi mogel biti, in več pove z zakrivanjem kot z razkrivanjem pomena besed, Vrečar v svojo poezijo vtihotaplja numinozno in sublimno komponento, ko stvar deluje najbolj banalno. Čeprav bi včasih za pravi občutek dramaturške zaokroženosti potrebovali še kak verz ali dva, so njegove pesmi zaokrožene, samostoječe celote, ki razpirajo cel segment asociacij, o katerih lahko premlevamo več dni, ne da bi jim prišli do dna. A čar poezije je prav v tem, da njenih označevalcev ni mogoče dobesedno prevesti z označenci in da je določena praznina ključna za obstoj njihove diskrepance, ki ne nazadnje omogoča nastanek vzporednih svetov interpretacije. Tega se Tomislav Vrečar kot pesnik in prevajalec zaveda, zato je bilo samo vprašanje časa, kdaj bo iz urbanega nadrealizma zavil v subjektivni strukturalizem, ki mu omogoča, da končno postavi v ospredje sebe kot dečka, neobremenjenega s poklicno in družinsko perspektivo.
Historia astronauty (James Irwin) jest jak „zimny prysznic” dla naszej pogoni za podziwem. Punkt ciężkości przenosi się z wielkich osiągnięć na jedno pytanie: kto rządzi moim życiem i co je oświetla?Po misji Apollo 15 wszyscy czekali, że astronauta będzie mówił o wielkości człowieka. A on powiedział coś, co mnie zatrzymało - zapraszam posłuchaj.Popatrzmy dziś na Baranka Bożego w trzech odsłonach:– w słowach Jana Chrzciciela, który nie robi show z siebie, tylko wskazuje na Jezusa,– w genialnym obrazie Zurbarána, gdzie jedno światło sprawia, że zwykły baranek przestaje być „zwykły”,– i w prawdziwych historiach, które pachną życiem: Molokai i św. Damian, cierpienie, zgoda, pokora… i pytanie, którego nie da się ominąć.Na koniec zaproszę Cię do prostego, ale mocnego kroku: przedstaw się Barankowi.Nie ogólnie. Nie „ładnie”. Tylko prawdziwie: Kim jestem dla Ciebie, Jezu? Kim chcę być?Może właśnie w tym miejscu, w Twojej pustyni, Baranek „stuknie kopytkiem” – i popłynie woda.
☞ SŁUCHAM ☞ Jak odzyskać radość życia w kilka dni? ❖ Krzysztof Pałys OP i Katarzyna Olubińska❖ to fragment najnowszej książki Katarzyny Olubińskiej i Ojca Krzysztofa Pałysa OP - CZY BOGU NA PEWNO NIC SIĘ NIE WYMYKA?
Zastanawialiście się może, po co Jezus przyjął od Jana chrzest nawrócenia? Nie? To posłuchajcie komentarza o. Alvaro Grammatica do Ewangelii na Niedzielę Chrztu Pańskiego. Tekst przetłumaczyła i odczytała Elżbieta Wróbel. Napisz do nas! Wesprzyj nas! Wszystkie odcinki z podziałem na cykle tematyczne znajdziesz na www.koinoniagb.pl/podcast Obserwuj kanał Podcast Koinonii Jan Chrzciciel w WhatsAppieRead transcript
Vsem nam želim, da bi si v novem letu znali vzeti čas za občutenje hvaležnosti, za razločevanje in za razmislek o tem, kateri so tisti pravi zavesljaji, ki jih je potrebno narediti. Da ne bi zgolj ponavljali vzorcev, ki so pred 20 leti delovali, danes pa morda ne več. In da bi znali Jezusa povabiti medse ter mu pustiti, da ustavi močne nasprotne vetrove v naših zasebnih in v našem skupnem jezeru.Komentar je pripravil Matej Cepin, direktor Socialne akademije.
W Betlejem był Bóg z nami, na Golgocie widać, że Bóg był tu również za nas. Emmanuel zaczyna się od bliskości, ale dopełnia w ofierze, obecność staje się zastępstwem: Ten, który jest „z nami”, przyjmuje nasz los „za nas”. Betlejem bez Golgoty byłoby jedynie sentymentalne… I takie jest dla wielu. Golgota bez Betlejem byłaby niezrozumiała… Nasz Jezus, który wszedł w ludzką kruchość, nie chciał z niej uciec w godzinie próby. Krzyż nie jest nagłym zwrotem w historii Jezusa, nie zaskoczył Go! Stukot młotków i krzyk są konsekwencją Wcielenia, bo ten krzyż nie jest porażką misji, lecz jej spełnieniem.
Magdalena Opiela - szczęśliwa żona i mama, coach. Jako dziecko modliła się o ratunek i długo nie widziała odpowiedzi. Dorastała z obrazem Boga surowego i wymagającego, Boga, na którego miłość trzeba zasłużyć. Wiara była obowiązkiem, a Kościół miejscem samotności. Do momentu, w którym zaczęła szczerze wołać: „Boże, chcę Cię poznać”.
Ostatnia księga Biblii - Apokalipsa - czyli objawienie Jezusa dotyczy zarówno czasu Kościoła jak i następującego po nim czasu Apokalipsy. Jakie ostatnie przesłanie dał Jezus dla Kościoła? I jak opisuje jego stan przed końcem? #Jezus #Apokalipsa #kościół #Biblia #NauczaniePastora ----------------------------------------------------
Ostatnia księga Biblii - Apokalipsa - czyli objawienie Jezusa dotyczy zarówno czasu Kościoła jak i następującego po nim czasu Apokalipsy. Jakie ostatnie przesłanie dał Jezus dla Kościoła? I jak opisuje jego stan przed końcem? #Jezus #Apokalipsa #kościół #Biblia #NauczaniePastora ----------------------------------------------------
Informacje o podkaście, odcinkach i autorach: https://teologiazkatowic.pl W tym odcinku rozmawiamy o diakonacie i o jednym z najżywiej dyskutowanych obecnie wątków z nim związanych: możliwości dopuszczenia kobiet do tej posługi. Punktem wyjścia jest upubliczniony przez Leona XIV wewnętrzny raport komisji powołanej jeszcze przez papieża Franciszka oraz pytanie, co właściwie wynika z tego tekstu i z ujawnionych w nim głosowań. Zaczynamy od niejednoznacznych świadectw o diakonisach w starożytności (i sporów o to, co one naprawdę znaczą), by przejść do argumentów teologicznych: czym w istocie jest sakrament święceń, jak rozumieć relacje między jego stopniami i gdzie przebiega granica sakramentalności. Zatrzymujemy się przy argumencie z męskości Jezusa i symbolice oblubieńczej, pokazując, że dziś nie działa on już jako „argument rozstrzygający”, a także przy pytaniu, czy ewentualne dopuszczenie kobiet do diakonatu nie uruchomi presji na kolejne stopnie. W tle pojawia się też perspektywa rozeznania w Kościele powszechnym (z głosem Ludu Bożego) i myśl, że sprawa może wymagać decyzji na poziomie soboru powszechnego. Omawiany przez nas dokument znajduje się tutaj: https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2025/12/04/0950/01725.html Wspominaną w rozmowie relację o święceniach diakonisy w Harare, w Zimbabwe znajdziecie tutaj: https://publicorthodoxy.org/good-reads/ordination-of-deaconess-angelic/ Rozmowę Grzegorza Strzelczyka, w której mowa o możliwym przyszłym soborze znajdziecie tutaj: https://wiez.pl/2025/12/12/ks-grzegorz-strzelczyk-dojrzewamy-do-kolejnego-soboru/
Mateusz Joachimiak - muzyk uliczny, twórca projektu drAMNESTIA. Gra dla Jezusa na ulicy i opowiada o wierze, która rodzi się z bezradności. Przez lata pasja do muzyki mieszała się z perfekcjonizmem, a relacja z Bogiem z buntem i odrzuceniem. Do momentu, w którym wszystko się zatrzymało i nie było już planu B.
Wszyscy znamy znaki towarzyszące przyjściu Jezusa 2 tys. lat temu - żłóbek, Gwiazda Betlejemska, trzej królowie, pastuszkowie, aniołowie itp. Jezus jednak odchodząc, zapowiedział, że przyjdzie ponowie. Jakie znaki towarzyszyć będą drugiemu przyjściu Jezusa i dlaczego kler o nich nie mówi...? #Jezus #Apokalipsa #bożenarodzenie #Biblia #NauczaniePastora ----------------------------------------------------
Wszyscy znamy znaki towarzyszące przyjściu Jezusa 2 tys. lat temu - żłóbek, Gwiazda Betlejemska, trzej królowie, pastuszkowie, aniołowie itp. Jezus jednak odchodząc, zapowiedział, że przyjdzie ponowie. Jakie znaki towarzyszyć będą drugiemu przyjściu Jezusa i dlaczego kler o nich nie mówi...? #Jezus #Apokalipsa #bożenarodzenie #Biblia #NauczaniePastora ----------------------------------------------------
Frančišek je po vrnitvi iz Svete dežele želel obhajati rojstvo Jezusa tudi v domačih krajih. To je storil v votlini v Grecciu. A tam je bila samo slama, premakljiv oltar ter vol in osel. Brez kipov ali živih oseb je želel pokazati, kako je Jezusovo rojstvo povezano z mašo, ki jo je izven cerkve takrat dovolil pripraviti sam tedanji papež.Katehezo je pripravil p. Robert Bahčič OFM.
Damian Szafranek "Narodziny Jezusa" by SCh Północ
W najnowszym (i świątecznym) odcinku wideokastu „Polityka o historii”: prof. Robert Wiśniewski. Czy Jezus żył naprawdę i co o tym mówi Biblia? Pierwsi chrześcijanie i wiara w narodziny Jezusa. Ile historii jest w Biblii i jakim dzieckiem był Jezus, jak wyglądał chrzest Jezusa w Jordanie. A może Jezus był postacią historyczną? Prof. Wiśniewski wyjaśnia, jak żyli chrześcijanie pierwszych wieków, jakie mieli obrzędy religijne. Kim byli Trzej Królowie, czy Gwiazda Betlejemska naprawdę ukazała się trzem Mędrcom? Narodzenie Jezusa do dziś budzi zainteresowanie i wiele osób zastanawia się, czy Jezus istniał naprawdę. Sprawdzamy, czy Biblia ukrywa niewygodną prawdę na ten temat, weryfikujemy, jak wyglądał początek chrześcijaństwa. Z prof. Robertem Wiśniewskim rozmawia Agnieszka Krzemińska, Polityka o historii.
Świąteczne nabożeństwo skupione na uwielbieniu Jezusa jako Króla: dla Żydów, dla Kościoła, dla całego wszechświata, a przede wszystkim dla każdego z nas osobiście. Zapraszamy: www.SpolecznoscMIASTO.pl Obserwuj nas na:
Boże Narodzenie bez lukru: fakty, mity i symbole. Rozbieramy święta na czynniki pierwsze – od choinki i historii św. Mikołaja, przez datę 25 grudnia i Saturnalia, po Heroda, Betlejem vs. Nazaret i „stajenkę”, której w źródłach… nie ma. Wchodzimy w apokryfy o dzieciństwie Jezusa, demitologizujemy Trzech Króli (to byli magowie), pokazujemy, jak różne kultury przeżywają to samo święto i gdzie Ewangelie się rozchodzą. Na koniec: gwiazda betlejemska, skąd wzięły się kolędy i dlaczego współcześnie ważniejsza od prezentów bywa uwaga i wspólny stół. Rozmowa z prof. Marcinem Majewskim – teologiem i biblistą – o świętach jako nowym początku i zwycięstwie światła nad mrokiem.
Narodzenie w grocie czy w stajence? A może w królewskim pałacu? Czy zawsze są przy tym Maryja i Józef? Od kiedy w malarstwie Maryja zaczyna przytulać Jezusa, a Józef - gotować owsiankę? I jak na nasze polskie pocztówki świąteczne wpłynęła św. Brygida Szwedzka? Fascynującą historię przedstawień Bożego Narodzenia opowiada nam dzisiaj dr Tomasz Kowalski OP, z chrystologicznym komentarzem naszej podcastowej ekspertki, dr Terezy Huspekovej CHR.
Zdravo, v tokratni epizodi začnemo s pozabljivostjo, spomnimo se na Festivus, na Dan JLA in mimo mehkega prehoda pridemo do verskih čustev, ki bodo, če bomo v 8. sezoni brali Sveto pismo, zagotovo užaljena. Vprašamo se tudi, ali je število sledilcev merilo uspeha in se spomnimo na modela iz Nazareta, ki jih je imel v primerjavi s svojimi sodobniki skoraj nič (dvanajst). Preden se zapodimo v birokracijo, tudi o tem, da smo sami sebi največji sovražnik in da je zadnja klop na avtobusu skoraj vedno dobra izbira, sledi pa vprašanje, ali je birokracija gonilna sila ali slepo črevo družbe. Naši junaki se proti prestolnici peljejo v taksiju brez sklopke, Douglasovo iskanje zobne ščetke pa se sprevrže v nadrealistično eksistencialno krizo polno kokoši, fotokopircev na ulici in čudnih lekarn. Ker se bliža konec leta, končamo z zvrhanim košem ljubezni: objemite svoje bližnje in se imejte radi. Lepe praznike vsem.
Efezjanie byli poruszeni. Ich wielką świątynię Artemidy spalił kiedyś szewc, Herostrates, w akcie czystej żądzy sławy. Teraz przyszedł wyrabiacz namiotów, apostoł Paweł, i twierdzi, że Artemida nie jest boginią, a bogowie stworzeni rękami ludzkimi są niczym. To uderzało nie tylko w wiarę, ale i w dochody rzemieślników wytwarzających posążki bogini. Wybuchły rozruchy. Zgromadzeni ludzie przez dwie godziny krzyczeli: “Wielka jest Artemida Efeska!” (Dzieje 19:34). Tak Biblia opisuje działalność Pawła w Efezie. Ale jak powstało to miasto i wielka świątynia Artemidy?Legendarne początki Efezu są związane z Amazonkami. To właśnie one miały ustawić pierwszą drewnianą podobiznę tej bogini. Artemida miała wiele cech przypisywanych Amazonkom. W mitologii jest on przedstawiana z łukiem i kołczanem. Była zarówno łowczynią jak i opiekunką zwierząt. Unikała mężczyzn, a wielu z nich zabiła. Później jej symbolem stała się pszczoła czyli królowa matka. Świątynię Artemidy zbudował słynny z bogactwa król Lidii Krezus. Ta świątynia była uznawana za jeden z 7 cudów świata.W Efezie mieszkał filozof Heraklit. Jest on znany z wypowiedzi, że wszystko płynie, nic nie stoi w miejscu, jest w ciągłym ruchu. Inna słynna osoba z Efezu to szewc Herostrates. Postanowił unieśmiertelnić swoje imię przez spalenie Artemizjonu czyli świątyni Artemidy. Został skazany na śmierć oraz na zapomnienie. Jego imię usunięto z wszystkich dokumentów w Efezie. Jego imię zapisał jednak historyk z innego miasta i tak przetrwało do naszych czasów. Ten szewc spalił świątynię zbudowaną przez Krezusa.Artemida nie była jedyną boginią matką czczoną przez Efezjan. Archeolodzy znaleźli w Efezie także dowody na istnienie tam świątyni Izydy czyli egipskiej bogini matki. Zachowały się stamtąd posągi Izydy karmiącej piersią małego Horusa. Inna bogini matka, którą czczono w Efezie to frygijska Kybele czyli bogini płodności. Zauważmy, że były to różne boginie matki, które czczono w tym jednym mieście. Wydaje się, że to jest ta sama bogini czczona pod różnymi imionami. Pojawia się ona także w Biblii.W Jeremiasza 7:18 czytamy: “Dzieci zbierają drwa, a ojcowie rozniecają ogień; kobiety ugniatają ciasto, aby wypiekać placki dla królowej niebios, cudzym bogom wylewa się ofiary z płynów, aby mnie obrażać”. Prawdopodobnie chodzi o kananejską boginię Asztarte (Isztar). Znaleziono egipskie dokumenty określającą ją jako “królową niebios Asztarte”. Czy jednak Asztarte jest podobna do Artemidy, bogini Amazonek?W 1 Samuela 31:10 czytamy: “Zbroję zaś jego złożyli w świątyni Asztarty, a jego zwłoki powiesili na murze Bet-Szeanu”. Zwycięskie trofea zwykle umieszczano w świątyniach bożków, którym przypisywano dane zwycięstwo. Wydaje się, więc, że Filistyni traktowali Asztarte nie tylko jako boginię matkę, ale także jako boginię wojny. Zauważmy jakie to podobne do efeskiej Artemidy, która była zarówno boginią matką jak i wojowniczką. Wprawdzie nie można tego udowodnić, że to ta sama bogini, ale podobieństwo jest uderzające. Podobnie zrobili później Rzymianie swoich bogów upodobnili do ich greckich odpowiedników.Wydaje się, że w Efezie doszło do synkretyzmu. Połączono kult amazońskiej bogini Artemidy z kultem frygijskiej Kybele oraz egipskiej Izydy. W czasach rzymskich Artemida była przedstawiana była z wieloma piersiami jak egipska Izyda. Nie była to już tylko boginka amazonek. Na tym polega synkretyzm czyli łączenie wierzeń. Apostoł Paweł wszędzie głosił, “że nie są bogami ci, którzy są rękami zrobieni” (Dzieje 19:26). Jednak tylko w Efezie spotkało się to z tak wielką reakcją. Ludzie byli tam bardzo przywiązani do kultu bogini matki Artemidy.W Efezie znajdował się teatr, który był największy w Azji Mniejszej czyli na terytorium dzisiejszej Turcji. Był używany nie tylko do wystawiania sztuk. W Dziejach 19:39 czytamy: “I napełniło się miasto wrzawą, i ruszyli gromadnie do teatru, porwawszy z sobą Gajusa i Arystarcha, Macedończyków, towarzyszów Pawła”. Jak widać właśnie tam odbywały się wiece. Czytamy, że gdy trzeba było coś obgadać wszyscy gromadnie ruszyli do teatru. Ale odbywały się tam też być może walki.Apostoł Paweł w 1 Liście do Koryntian 15:32 napisał: “Jeśli ja na sposób ludzki walczyłem z dzikimi zwierzętami w Efezie, jaki z tego dla mnie pożytek? Jeśli umarli nie bywają wzbudzeni, jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy”. Niektórzy bibliści twierdzą, że to przenośnia. Inni skłaniają się ku temu, że Paweł naprawdę walczył w Efezie z jakimiś zwierzętami. Jeżeli to prawda to mogo się to wydarzyć w wielkim teatrze, który mógł pomieścić około 25 tys. ludzi. Ale jak wyglądała historia chrześcijaństwa w Efezie?W Dziejach Apostolskich 18:19 czytamy, że Paweł a wraz z nim małżeństwo Akwilasa i Pryscylli przybyli razem do Efezu. Jednak zaraz kolejne wersety mówią o tym, że Paweł odpłynął z tego miasta. Akwilas z żoną tam pozostał i między innymi sprawił, że chrześcijaninem został Apollos, Żyd z Aleksandrii. Można chyba powiedzieć, że to właśnie to małżeństwo zapoczątkowało ewangelizację w Efezie. Później jednak Paweł wrócił.W Dziejach 19:10 czytamy o działalności Pawła w Efezie: “I działo się to przez dwa lata, tak że wszyscy mieszkańcy Azji, Żydzi i Grecy, mogli usłyszeć Słowo Pańskie”. Potrafił on przekonywać, o czym świadczy werset z Dziejów Apostolskich 19:19, gdzie czytamy o nowonawróconych, którzy zniszczyli własne księgi czarnoksięskie warte 50 tys. srebrnych drachm. W tekście greckim jest mowa o sztukach srebra. Jeżeli były to drachmy jak przetłumaczono to w Biblii warszawskiej to każda taka drachma była zapłatą za dzień pracy robotnika.Dalsza część 19 rozdziału Dziejów Apostolskich opisuje rozruchy ludzi, który wołali: “Wielka jest Artemida Efezjan!” Wywołał je Demetriusz, którego słowa o Pawle zacytowano w Dziejach 19:26, gdzie czytamy: “Widzicie też i słyszycie, że ten Paweł nie tylko w Efezie, lecz nieomal w całej Azji namówił i zjednał sobie wiele ludzi, mówiąc, że nie są bogami ci, którzy są rękami zrobieni”. Nawet przeciwnicy mówili o tym, że Paweł przekonał “wielu ludzi”. Czy to tą sytuację opisywał Paweł gdy mówił o walce z dzikimi zwierzętami? Niektórzy bibliści się ku temu skłaniają.Zauważmy, że Paweł miał wielu współpracowników. Kiedy pierwszy raz odwiedził Efez na krótko pozostawił tam Akwilasa i Pryscylę. Później postąpił tak samo. W 1 Liście do Tymoteusza 1:3 czytamy: “Gdy wybierałem się do Macedonii, prosiłem cię, żebyś pozostał w Efezie i żebyś pewnym ludziom przykazał, aby nie nauczali inaczej niż my”. Potem w 2 Liście do Tymoteusza 4:12 pisał: “A Tychikusa posłałem do Efezu”. Później z więzienia w Rzymie napisał List do Efezjan. Co wiemy o trudnej sytuacji Pawła w Efezie?Niestety jesteśmy zdani na domysły. Paweł pisał do Koryntian, że walczył z dzikimi zwierzętami. Później w 2 Liście do Tymoteusza 1:18 pisał o Onezyforze: “jak wiele usług oddał mi w Efezie, ty wiesz najlepiej”. O Akwilasie i Pryscylli napisał w Rzymian 16:4 gdzie czytamy: “Którzy za moje życie szyi swej nadstawili, którym nie tylko ja sam dziękuję, ale i wszystkie zbory pogańskie”. Nie pada tutaj nazwa miejsca, gdzie oni ryzykowali życie dla apostoła, ale być może także chodzi o Efez.Później Efezem najwyraźniej zajmował się apostoł Jan. W księdze Objawienia rozdziałach 2 i 3 są zawarte listy do 7 zborów - pierwszym z nich jest właśnie Efez. W Objawieniu 2:1-7 jest mowa o tym, że w tym zborze osłabła miłość, ale odrzucili nauki sekty Nikolausa. Ta grupa jest wspomniana jeszcze w liście do Pergamonu, który znajdował się na północ od Efezu także w Azji Mniejszej. Chodzi więc pewnie o jakąś lokalną sektę, ale to są tylko przypuszczenia.Ciekawa jest późniejsza historia tego miasta mocno związana z interpretacją tekstu biblijnego. W 431 roku cesarz Teodozjusz II wezwał biskupów na trzeci sobór powszechny do Efezu. Wcześniej na pierwszym soborze w Nicei uznano boskość Jezusa. Teraz przedmiotem obrad była nie “boskość Maryi”, lecz kwestia chrystologiczna: czy Maryję można nazywać Matką Bożą (Theotokos), ponieważ urodziła Jezusa Chrystusa, który jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem.Wybór Efezu jako miejsca obrad od dawna nasuwa skojarzenia kulturowe, ponieważ miasto było ważnym ośrodkiem kultu bogiń-matek: Artemidy Efeskiej, egipskiej Izydy oraz anatolijskiej Kybele. Zachowały się dość dokładne sprawozdania z przebiegu soboru efezkiego i nigdzie nie pojawia się argument, że skoro lud czcił boginie-matki, należy dać mu chrześcijańską Matkę Bożą. Niemniej po ogłoszeniu tytułu Theotokos mieszkańcy Efezu wyszli na ulice z pochodniami i skandowali na cześć biskupów, którzy ogłosili tę doktrynę, co pokazuje, jak silnie decyzja teologiczna rezonowała z lokalną pobożnością.Widzicie też i słyszycie, że ten Paweł nie tylko w Efezie, lecz nieomal w całej Azji namówił i zjednał sobie wiele ludzi, mówiąc, że nie są bogami ci, którzy są rękami zrobienihttp://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Dzieje-Apostolskie/19/26Dzieci zbierają drwa, a ojcowie rozniecają ogień; kobiety ugniatają ciasto, aby wypiekać placki dla królowej niebios, cudzym bogom wylewa się ofiary z płynów, aby mnie obrażaćhttp://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Ksiega-Jeremiasza/7/18Zbroję zaś jego złożyli w świątyni Asztarty, a jego zwłoki powiesili na murze Bet-Szeanuhttp://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/1-Ksiega-Samuela/31/10I działo się to przez dwa lata, tak że wszyscy mieszkańcy Azji, Żydzi i Grecy, mogli usłyszeć Słowo Pańskie.https://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Dzieje-Apostolskie/19/10A niemało z tych, którzy się oddawali czarnoksięstwu, znosiło księgi i paliło je wobec wszystkich; i zliczyli ich wartość i ustalili, że wynosiła pięćdziesiąt tysięcy srebrnych drachm.https://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Dzieje-Apostolskie/19/19
W rodowodzie Pana Jezusa wg. św. Mateusza, który czytamy w ostatnich dniach przed Bożym Narodzeniem, znajdujemy postaci o mocno kontrowersyjnych życiorysach. Bóg wchodzi w nasz świat w rodzie, który jest mieszanką wielkości i podłości. Jak ludzkość, jak każdy z nas. (ks. Michał Kwitliński)
Odcinek #230, w którym siadamy z Kubą Kulasą w krakowskim mieszkaniu, w którym pisał powieść "Szczęśliwa ręka" i rozmawiamy o światach z książkowego debiutu.Zaczynamy od cytatu i szukamy autora Próbujemy prześledzić jak powstawały poszczególne opowieści napisane dla nas przez tytułową R jak rękę.Przeglądamy ofertę tybetańskiego biura P jak podróży i omawiamy przy okazji znaczącą O jak okładkę.Wybieramy najlepszy tekst, ja stawiam na P jak psa Jezusa, Kuba idzie zupełnie inną drogą. Skupiamy się na O jak obcości i N jak nieświadomym, tym co przychodzi do autora przez Z jak zderzenia zdarzeń i skojarzeń. I okazuje się, że tak powstaje L jak literatura.I tak - P jak prognozujemy i P jak próbujemy przepowiadać.
Dołącz do ŹRÓDŁA – przestrzeni wielowymiarowego rozwoju: https://kursy.wysokie-wibracje.pl/zaproszenie-do-zrodla/?el=yt267 ***Partnerem dzisiejszego odcinka jest Vibes Goods – marka, która ubiera w przesłania. Otrzymujesz od nas kod zniżkowy “WysokieWibracje” na -15%, który zrealizujesz w sklepie: https://vibesgoods.com***#wysokiewibracje #prawozałożenia #kościół #religia #wiaraCo się dzieje się, kiedy religia przestaje prowadzić do Boga, a zamiast tego prowadzi do strachu, kontroli i odłączenia od własnej mocy? Co się naprawdę dzieje na mszy? W dzisiejszym odcinku dotykam tematu, który dla wielu jest niewygodny, dla innych wyzwalający, a dla jeszcze innych… absolutnie transformujący.Odpowiadam na pytania, które większość ludzi boi się zadać:- dlaczego ostatnio ludzie uciekają z duchowości z powrotem do kościołów?- jak instytucje religijne systemowo odcinają nas - zwłaszcza kobiety - od bezpośredniego kontaktu ze Źródłem?- dlaczego kościoły tak strasznie boją się energii żeńskiej?- skąd się wzięło wiele obrządków religijnych, które dziś uznaje się za te przekazane czy nawet ustalone przez Jezusa?- co tak naprawdę jest w kościele czczone?Ten odcinek nie daje gotowych odpowiedzi, a otwiera drzwi do myślenia i odwagi, która jest fundamentem doświadczania Boskiej mocy w sobie – bez pośredników, bez lęku, bez udawania.Z miłością,Sylwia*** Obserwuj nas tutaj: https://www.facebook.com/wysokiewibracje.zrodlohttps://www.instagram.com/wysokie_wibracje_pl/ Współpraca: kontakt@wysokie-wibracje.pl *** O WYSOKICH WIBRACJACH: WYSOKIE WIBRACJE to podcast poświęcony tematyce rozwoju duchowego, emocjonalnego i mentalnego. Gospodarzami podcastu są Honorata Lubiszewska i Sylwia Sikorska. Jeśli jesteś zainteresowana poszerzaniem własnej świadomości o sobie, o tym, jak działają Uniwersalne prawa Wszechświata, jak podnieść swoje wibracje, jak połączyć się ze Źródłem Wszystkiego Co Jest i czerpać moc z niego – zapraszamy Cię do słuchania odcinków. Nowy odcinek w każdą niedzielę. Naszą intencją jest dzielić się tym, czego same doświadczyłyśmy. To właśnie praktykowanie duchowości w połączeniu z ciągłym rozwojem biznesowym, pozwala nam cieszyć się wolnością wyboru, wnosi wiele spokoju w nasze codzienne życie i daje spełnienie w każdej ze sfer.
Pomimo swej wielkiej inteligencji i talentów diabeł atakuje każdego z nas w dość przewidywalny sposób. Poznaj jego taktyki, a łatwiej będzie Ci żyć i odnosić sukces dla Jezusa! #NauczaniePastora #diabeł #ataki ----------------------------------------------------
Katolik Macierewicz okazał się być wyszkolonym przez Moskwę agentem. Ilu z nas dało się nabrać na ten pozór? Na tej samej zasadzie diabeł stara się umieścić wśród uczniów Jezusa swoich agentów. Jak możesz ich rozpoznać? #NauczaniePastora #agent #macierewicz ----------------------------------------------------
Jan 7,37-44 (37) A w ostatnim, wielkim dniu święta Jezus stanął i głośno zawołał: Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do Mnie i pije. (38) Kto wierzy we Mnie, jak głosi Pismo, z jego wnętrza popłyną rzeki wody żywej. (39) To zaś powiedział o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w Niego uwierzyli. Duch bowiem nie zstąpił jeszcze na ludzi, gdyż wciąż nie dokonało się uwielbienie Jezusa. (40) Po tych słowach niektórzy wśród tłumu zaczęli mówić: To jest naprawdę ten Prorok. (41) Inni utrzymywali: To jest Chrystus. A jeszcze inni powątpiewali: Czy Chrystus ma przyjść z Galilei? (42) Przecież samo Pismo stwierdza, że Chrystus będzie pochodził z rodu Dawida i z Betlejem, miasteczka, w którym Dawid mieszkał. (43) I tak, właśnie z Jego powodu, doszło wśród nich do rozłamu. (44) Niektórzy chcieli Go nawet schwytać, ale nikt nie tknął Go palcem. Nauczanie z dnia 16 listopada 2025
Takie proste pytanie, nie? Każdy zna tą historię, odpowiedź powinna być prosta. Z punktu widzenia paru przywódców politycznych i religijnych to może i prosta: przeciwników politycznych się eliminuje. Ale to punkt widzenia paru osób. A co z resztą? W końcu to nie garska psychopatów wołał "ukrzyżuj" pod siedzibą Piłata, tylko wielka masa zwyczajnych ludzi. Czym im ten Jezus tak podpadł? Nawiasem mówiąc: czym ja wam, dobrze ludzie, tak podpadłem, że w setkach komentarzy do tego programu dostałem wyzwiska, bluzgi i groźby? Może odpowiedź na jedno pytanie pozwoli znaleźć odpowiedź na drugie.
św. Teresa od Jezusa (z Avili), Łk 11, 42-46
O tym, jak nie dopuścić do sytuacji, jaka wydarzyła się po spotkaniu Jezusa z dziesięciu trędowatymi, a może jeszcze o czymś więcej, napisał w swoim komentarzu do Ewangelii na XXVIII niedzielę zwykłą o. Alvaro Grammatica. Za przetłumaczenie i odczytanie jego słów dziękujemy - jak zwykle - Elżbiecie Wróbel. Napisz do nas! Wesprzyj nas! Wszystkie odcinki z podziałem na cykle tematyczne znajdziesz na www.koinoniagb.pl/podcast Obserwuj kanał Podcast Koinonii Jan Chrzciciel w WhatsAppieRead transcript
Donald Trump ogłasza plan zakończenia wojny na Bliskim Wschodzie. Zakłada rozejm, uwolnienie zakładników, odbudowę Gazy i stworzenie międzynarodowej Rady Pokoju. Czy to możliwe, że Trump wprowadzi wieczny pokój między Żydami a Palestyńczykami? Dlaczego niemieckie media są sceptyczne i mówią o "zatrutej nienawiści pokoleń"? Co na to Biblia? Czy daje nam jasną odpowiedź, jak zakończy się ta historia? W programie: Pastor Paweł Chojecki i Kornelia Palimąka analizują plan Trumpa. Rozmowa o antysemityzmie, nienawiści i tym, dlaczego bez Jezusa nie ma pokoju. Apokalipsa – czy naprawdę właśnie wchodzi w życie? ZOBACZ nauczanie (2023) pastora Pawła Chojeckiego o wojnie w Izraelu: www.youtube.com/watch?v=fb4RVuaKRjc #IPPTV #KtórędyDoNieba #Izrael #Palestyna #Trump ----------------------------------------------------
#katolik #ostrzeżenie #Jezus #Biblia #katolicy #ksiądz #kk #Kościółkatolicki #cud #Eucharystia #przesłanie #fałsz Zacznij wspierać ten kanał, a dostaniesz te bonusy: https://www.youtube.com/channel/UCUZ9x49ZuhZt1QVJafMy5rA/join
Temat tej Bożej lekcji to: „Nie dziel swojego serca!” Pan Jezus powiedział: „Nikt, kto przykłada rękę do pługa i ogląda się na to, co zostało w tyle, nie jest zdatny do Królestwa Bożego.” Ja pragnę być przydatny, dlatego chcę się uczyć. W tym fragmencie mamy obraz zaczerpnięty z rolnictwa w Palestynie I wieku. Rolnik, który prowadził pług, musiał patrzeć przed siebie, aby bruzdy były proste. Gdy oglądał się za siebie, pług zbaczał z toru. Nie tylko bruzda była krzywa, zdarzało się też, że wchodził na cudze pole. A to właśnie i nam często się przydarza. Dlatego nie oglądaj się wstecz. Bo gdy się odwracasz, tracisz Jezusa z oczu. Im bardziej się odwracasz, tym słabiej Go widać. To trochę tak, jakby dziś powiedzieć komuś, że nie można patrzeć za siebie, jadąc na rowerze. Sens jest ten sam. Nasza decyzja sprowadza się do wyboru: albo do przodu, albo wstecz, bo nie da się w obie strony naraz. Obraz rolnika orzącego pole pokazuje, że uczeń Jezusa musi patrzeć przed siebie. Rozdarte serce, między dawnym życiem a nowym powołaniem, nie pozwala iść prosto za Nim. Jeśli masz pragnienie wesprzeć to, co robię, a moja służba przynosi Ci zachętę, posilenie i duchowy pożytek, możesz postawić mi wirtualną kawę. Oczywiście nic na siłę — jeśli to nie ten moment, życzę Ci błogosławieństwa i owocnego czasu z Bożym Słowem < Wirtualna kawka ☕️: https://buycoffee.to/mirek-kulec
Co sprawia, że każdy występ dr. Marcina Majewskiego – biblisty z wykształcenia, a z pasji bezlitosnego badacza tekstów – zbiera setki tysięcy wyświetleń? W najnowszym podcaście próbujemy to uchwycić, zaglądając nie tylko do samej Biblii, lecz także do biografii człowieka, który jeszcze w liceum deklarował się jako niewierzący, a dziś potrafi cytować hebrajski oryginał niemal z pamięci.Rozmawiamy o tematach, które rzadko przebijają się do publicznej dyskusji:Satanizm i Biblia – skąd w ogóle wzięła się legenda o Lucyferze, czym różni się pop-kulturowy „Lord of Darkness” od biblijnego „szatana” i czy satanizm naprawdę wyrasta z Pisma?„Zakryte” fragmenty Pisma – dlaczego Kościół przez wieki przemilczał niektóre wersety (np. o braciach Jezusa) i wciąż niechętnie je nagłaśnia?Data Bożego Narodzenia – dlaczego 24/25 grudnia jest historycznie wątpliwe, a mimo to stało się oczywistą tradycją?Fenomen Majewskiego – jak to możliwe, że biblista przyciąga widzów bardziej niż niejeden influencer, i co – jego zdaniem – decyduje dziś o „wiralności” rozmów o Biblii?Kulisy pasji – pytamy Marcina, w którym momencie życia „zaiskrzyło” i otworzył pierwszą interlinearną Biblię, oraz jak reagowała rodzina, gdy nastolatek wolał Alfabet hebrajski od weekendu na stadionie.Podczas nagrania dotykamy dziesiątek mikro-wątków: od różnicy między biblijnym a popkulturowym Lucyferem, przez zapomnianą Księgę Henocha, po to, jak AI już dziś wspiera tłumaczenia starożytnych rękopisów. Gość kilkakrotnie podkreśla, że rzadko spotyka się z taką listą przygotowanych pytań – co dla nas jest sygnałem, że warto było drążyć głębiej.Jeśli szukasz rozmowy, która nie boi się kontrowersji, ale nie tonie w taniej sensacji, zostań z nami do końca.Rozdziały: 00:00:00 WSTĘP03:38 - Wspomnienia z dzieciństwa i wpływ rodziny05:49 - Dar do nauki i edukacja muzyczna09:53 - Zainteresowania muzyczne i sportowe13:39 - Studia, wybór kierunku i początki kariery20:18 - Praca dorywcza i początki na uczelni23:24 - Proces rozwoju kariery i popularność na YouTube27:58 - Techniczne aspekty nagrywania i plany rozwoju kanału30:23 - Popularność i znaczenie kanału w mediach30:54 - Geneza i charakter Biblii34:08 - Biblia jako literatura i jej interpretacja39:46 - Kontrowersje i sprzeczności w Biblii55:44 - Inspiracje autorów biblijnych i kontekst kulturowy01:02:37 – Trudne i kontrowersyjne teksty biblijne01:21:08 – Postać Judasza i mity z nią związane01:24:32 – Ewangelia Tomasza i jej znaczenie01:29:53 – Księga Henocha i jej rola w judaizmie i chrześcijaństwie01:34:16 – Współczesne odniesienia i popkultura01:49:01 – Piekło i jego interpretacje w teologii 01:51:08 – Błędy tłumaczeniowe w Biblii i ich konsekwencje01:54:42 – Refleksje na temat rozwoju osobistego i dalszych planów02:00:23 – Rekomendacje i zakończenie rozmowy