Podcasts about ngunit

Parang isang kislap ng bituin ang pagdating ng isang tao sa buhay. Ngunit kumupas man ang kanilang ilaw, ang ningning ng kanilang alaala'y hindi malilimutan. Pakinggan ang kwento ni Apollo sa Barangay Love Stories.

Meron ka rin bang hinihintay na kasagutan sa matagal mo nang panalangin? Gaya ni Jelo, puwedeng may mabago kung mananalangin ka ayon sa kalooban ng ating Panginoon. A lot of times, may mga gusto kang mangyari sa buhay mo. Ngunit napakagandang maalala na higit na mas maganda ang plano ng Diyos para sa iyo. All Rights Reserved, CBN Asia Inc.https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Kung papasok sa isang relasyon dapat handa kang maging tapat sa lahat ng pagkakataon. Pero nang magbago na ang itsura ng misis ni Jonathan, nagsimula siyang maghanap ng mas kaaya-aya sa paningin niya. Ngunit malupit ang tadhana, ang mga manloloko sa huli ay makakaranas din ng parusa. Pakinggan ang kwento ni ​Jonathan sa Barangay Love Stories.

The daily lives of many Australians revolve around toilet access. But while public toilets are a vital part of urban infrastructure, they're often unsafe, unusable or hard to find. - Ang pang-araw-araw na buhay ng maraming Australyano ay umiikot sa access sa public toilet o palikuran. Ngunit kahit mahalagang bahagi ng imprastraktura sa lungsod ang mga pampublikong palikuran, madalas itong hindi ligtas, hindi magamit, o mahirap hanapin.

Patuloy na dumarami ang mga Pilipino sa Australia ayon sa datos ng Australian Bureau of Statistics. Ngunit sa kabila ng tumataas na gastos, pressure sa trabaho, at walang katiyakan sa visa, lumalalim ang tanong kung posible pa ba ang ‘Australian dream'?

Now on that same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem, and talking with each other about all these things that had happened. While they were talking and discussing, Jesus himself came near and went with them, but their eyes were kept from recognizing him. And he said to them, “What are you discussing with each other while you walk along?” They stood still, looking sad. Then one of them, whose name was Cleopas, answered him, “Are you the only stranger in Jerusalem who does not know the things that have taken place there in these days?” He asked them, “What things?” They replied, “The things about Jesus of Nazareth, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people, and how our chief priests and leaders handed him over to be condemned to death and crucified him. But we had hoped that he was the one to redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things took place. Moreover, some women of our group astounded us. They were at the tomb early this morning, and when they did not find his body there they came back and told us that they had indeed seen a vision of angels who said that he was alive. Some of those who were with us went to the tomb and found it just as the women had said, but they did not see him.” Then he said to them, “Oh, how foolish you are and how slow of heart to believe all that the prophets have declared! Was it not necessary that the Messiah should suffer these things and then enter into his glory?” Then beginning with Moses and all the prophets, he interpreted to them the things about himself in all the scriptures. As they came near the village to which they were going, he walked ahead as if he were going on. But they urged him strongly, saying, “Stay with us, because it is almost evening and the day is now nearly over.” So he went in to stay with them. When he was at the table with them, he took bread, blessed and broke it, and gave it to them. Then their eyes were opened, and they recognized him, and he vanished from their sight. They said to each other, “Were not our hearts burning within us while he was talking to us on the road, while he was opening the scriptures to us?” That same hour they got up and returned to Jerusalem, and they found the eleven and their companions gathered together. They were saying, “The Lord has risen indeed, and he has appeared to Simon!” Then they told what had happened on the road and how he had been made known to them in the breaking of the bread. Luke 24:13-35 NRSVUE INTRODUKSYON Tayo ngayon ay nasa ikatlong bahagi ng ating serye. Pangatlong beses na rin nating binabasa at naririnig ang Gospel mula kay Luke, ang kwento ng paglalakbay patungong Emmaus. At gusto ko kayong tanungin: Ano ang naging impact ng marinig ito sa pangatlong pagkakataon? May nabago ba sa mensahe? Meron ba kayong bagong napulot mula sa kwento na hindi pa natin napag-uusapan sa nakaraang dalawang linggo? Ang tema natin sa araw na ito ay “Christ in Our Meals”—si Kristo sa ating mga hapag. PAGBABALIK-TANAW SA PARTS 1 & 2 Pero bago ang lahat, magbalik-tanaw muna tayo sa nakaraang dalawang linggo. Sinamahan natin sina Cleopas at ang kanyang mga kasama sa kanilang paglalakbay, at sa prosesyong iyon, tila tayo rin ay naglakbay kasama nila. Sa Part 1, napag-usapan natin ang kahalagahan ng pagiging present sa ating journey. Madalas sa bigat ng ating dinadala—mga responsibilidad, problema, at mga bagay na hindi natin kontrolado—nakakalimutan nating huminto at namnamin ang kasalukuyan. Tulad ng dalawang disciples, hindi nila napansin na si Jesus ay kasama nila sa daan all along sa kanilang journey. We learned that Emmaus is not just a place; it is a state of being. A moment where our disappointment meets God’s divine presence. At kahit tayo ay tila naglalakad palayo sa pag-asa, si Kristo ay lumalapit sa atin, sinasamahan tayo sa bawat hakbang. Napag-usapan din natin ang involvement ng kababaihan sa journey ng historical Jesus—mula sa pagpondo ng mga ministry ni Jesus, sa kanyang crucifixion, hanggang sa pagkabuhay niyang muli, at sa pagbabahagi ng unang Gospel. Women were always there. Sa ikalawang bahagi naman, nakita natin na si Hesus ay hindi lamang kasama sa ating paglalakbay kundi pati sa ating pakikipamuhay sa kapwa. Through conversations with others, with our community, and even with ourselves, we encounter Christ. I also shared about the importance of clarity through inner work gamit ang M.I.C.K.: Motivate, Inspire, Cheer, Be kind. Mula sa book ni Coach Pia Acevedo na “Focus on What Matters”, we learned that if we don’t do inner work, we don’t just suffer alone; the people we love also encounter a compromised version of us. Napag-usapan natin ang struggle ng pagiging [LGBTQ+]—[LGBTQ+] na nga, breadwinner pa! At kung bakit tila napakahirap para sa ating mga Pilipino ang mag-set ng boundaries sa ating mga mahal sa buhay. Hindi lang ito struggle ng [LGBTQ+] people kundi pati na rin sa ating straight allies. Ang pagsabayin ang pagiging anak, magulang, breadwinner, at tagapagtaguyod ng pamilya sa mga ganitong pagsubok. Mahalaga ang maayos na pag-uusap at pag-engage sa conversations that are uncomfortable but necessary. PART 3: CHRIST IN OUR MEALS Para naman sa ating ikatlong bahagi, ang ating tema ay “Christ in Our Meals.” Alam natin kung gaano kahalaga ang pagkain sa ating buhay upang tayo ay magkaroon ng lakas, makakilos, at makapagpatuloy sa ating journey. Gayun din kahalaga ang presensya ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo. Ang pagkain ay esensyal upang tayo ay mabuhay. At kung babalikan natin ang naging paglalakbay ni Kristo kasama ang mga unang Kristiyano, malaking bahagi ng ministry ni Jesus ang umikot sa pagkain. Oh ‘di ba? Unlimited food! Sa ating Gospel nga, nakita natin na matapos silang magbahagi ng tinapay, doon lamang nila naunawaan na si Hesus pala ang kasama nila. Ito rin ang iniwan sa atin ni Kristo: “Sa tuwing pagsasaluhan ninyo ang tinapay at inumin, ako ay inyong alalahanin.” Bukod sa isang paalala, ito rin ay isang covenant, isang pangako na si Kristo ay kasama natin. Christ is revealed when the bread is broken. Isa sa pinakasikat na miracle ni Jesus ay ang pagpapakain niya sa 5,000 katao, at ang kwentong ito ay makikita sa apat na Gospels. Meron ding kwento sa John 21:9-14, kung saan matapos mangisda si Peter at ang kanyang mga kasama, niyaya sila ni Hesus, “Come and have breakfast.” Sa mga oras na iyon, wala ni isa sa kanila ang nagtanong kung sino siya dahil alam nilang iyon ay si Kristo. Inabutan niya sila ng tinapay at isda. Ito ang ikatlong pagkakataon na nagpakita si Hesus sa mga disciples matapos siyang mabuhay muli. Meron din sa Luke 5:29-32 kung saan si Hesus ay kumakain sa bahay ni Levi kasama ang ibang tax collectors. Dito, tinanong siya ng mga Pharisees at scribes, “Why do you eat with tax collectors and sinners?” Isang account kung saan pinili ni Kristo na makisalo at makisalamuha sa mga taong itinuturing na “unclean” at immoral noong panahon na iyon. Let us also remember the best meal chika na matatagpuan din sa Luke 14:15-21, kung saan si Jesus ay inimbita sa isang banquet during Sabbath. Before this, he healed a man with dropsy, and he also challenged the religious leaders. Then someone said, “Blessed is anyone who will eat bread in the kingdom of God.” Then Jesus replied with the Parable of the Great Dinner. A man prepares a great banquet and invites many guests. At nang handa na, inutusan niya ang kanyang servant para papuntahin na ang mga ito. Ngunit wala ni isa sa kanila ang dumalo. At ang excuse? Sila ay busy bumili ng lupa, ng oxen, at ‘yung isa naman ay just got married. Umay, ‘no? So nagalit ngayon ‘yung host and told the servant to invite the poor, the crippled, the lame, and the blind instead of the wealthy friends who can repay them. Then the parable ends with a warning: “None of those invited will taste my dinner.” Sa Jewish culture, very symbolic ang mga banquets at isa itong serious social commitment. Kaya deeply insulting na after mong mag-accept, biglang hindi ka pupunta. Ang parable na ito ay ginamit ni Jesus to speak about God’s invitation to the Kingdom, tungkol sa radical na hospitality at inclusion. Malaking bahagi rin ng pagkain sa ating buhay. I mean, hello, not to state the obvious, isa sa aking love languages ay ang pagluto at paghain ng masarap na pagkain para sa aking mga mahal sa buhay. I also hold it as my personal advocacy ang magbahagi ng pagkain sa mga homeless whenever I am able. Para sa akin, ito ang pinakamadaling paraan upang iparamdam ang presence ni Kristong buhay, dahil ito rin ang mas kailangan nila sa mga sandaling iyon. Habang patuloy tayong lumalaban para sa mundo kung saan ang lahat ay binibigyan ng sapat sa araw-araw, ang mga kwentong ito ang nagpapaalala sa atin na Christ is present in our journey, in our conversations, and in our meals. PAKIKIBAKA AT HUSTISYA Siyang tunay, hindi ba? Ang mga kwentong ito ang ating realization sa pagbasa ng ating Gospel ngayon. Nakaraang dalawang linggo, ang kwento ng journey to Emmaus ay tila buod, isang summary at pagpapatotoo sa presensya ni Kristo sa ating buhay—ang kanyang presence with us by default. A presence that is ever inclusive, mapangyakap, at welcoming, tulad ng isang open table o bukas na hapag, regardless of our sexual orientation, gender identity, race, o katayuan sa buhay. Si Kristo ay kasama natin every step of the way. Hindi lamang sa mga panahon ng festive at masaya, kundi lalo’t higit sa mga panahon ng kalungkutan, galit, at pagluluksa. Si Kristo ay kasama natin tuwing tayo ay nakikisangkot at nakikibahagi sa taunang Pride March, at sa iba pang pagkilos laban sa korupsyon at pang-aabuso; sa ating pakikiisa sa manggagawang Pilipino sa panawagan para sa nakabubuhay na sahod; sa pakikibaka ng mga tsuper na Pilipino sa gitna ng oil crisis; at sa ating panawagan para sa pagtigil ng walang kabuluhang digmaan at karahasan. Patuloy tayong nananawagan ng hustisya para kay Alicia Alano at sa iba pang nasawi noong April 19, 2026, sa isang engkwentro sa Barangay Salamanca, Toboso, Negros Occidental. Si Alicia ay isang estudyante at student leader mula sa University of the Philippines Diliman, at nasa Negros noon para sa community immersion at pananaliksik tungkol sa kalagayan ng mga magsasaka, kabilang ang mga alegasyon ng land grabbing at militarisasyon sa lugar. Imagine being killed in a supposed “legitimate encounter” against alleged members of the NPA. Ito ba ang kinabukasang nais nating ipamana sa ating mga kabataan? Isang mundong sapat na ang “umano” at hinihinala upang kumitil ng buhay ng mga pag-asa ng bayan? Kaya kailangan nating makisangkot at makibahagi sa difficult conversations upang labanan ang ganitong klaseng kaisipan at kultura ng karahasan. Patuloy nating bitbitin ang kwento ni Alicia, kasama ang iba pang naging biktima ng karahasan at ng war on drugs ng nakaraang administrasyon. At sa mga ganitong panahon, dalangin natin na patuloy na yakapin ni Kristo ang pamilya at mga mahal sa buhay ni Alicia at iba pang biktima sa panahon ng kanilang pagluluksa. Nawa’y puspusin sila ng pag-ibig, yakap, at paghilom ng Diyos habang patuloy tayong nakikibaka para sa hustisya—because God’s love must always be tied to justice. INTERNATIONAL SOLIDARITY & SAINTS OF THE CHURCH I cap this preaching series na may bitbit na mga bagong kwento mula dito sa Taipei, Taiwan, kasama ang ilang sa ating mga members at music team leaders sa event na International [LGBTQ+] Alliance Christian Church. This event is also a popular culmination of what we learned sa Walk to Emmaus. Narinig natin ang journey ng ating Asian neighbors and their stories of struggles of being [LGBTQ+] Christians. Now they went through the same but different situations, just like the two disciples. Hindi nalalayo ang kwento natin as Open Table sa mga struggles ng ating [LGBTQ+] Christian siblings. Ang struggles nila sa mainland China, Korea, maging dito sa Taiwan, Japan, Hong Kong at iba pa, Christians are considered a minority. The Philippines may have the highest percentage of Christians, but we are also a minority within the wider church. We are here to tell our stories, to share a meal with each other, and be a holy conversation with a wider community. (Pasensya na po habang ano, kasama ‘yung sipon sa pagtanda…) To be with the wider community, to be in communion with each other, to be each other’s hope, knowing that even a small light in a great darkness is still light. I got this directly from a pastor from Japan kung saan she was asked just to remain silent and not embrace being [LGBTQ+] and Christian. Sa kwento ng isa nating church sa Singapore, they could not hold a Pride protest. And I will always remember the story of Pride from Bora, Korea. Isang straight sweet ally na literal na inalay ang kanyang buhay to fight along with her [LGBTQ+] siblings in Korea, even facing persecution from conservative churches and the government. I am truly blessed and honored to have met her here during Amplify 2018, and was saddened to hear about her passing a few years ago. Ngunit ang kanyang kwento at ang kanyang buhay ay hindi naiuwi lang sa wala. Ito ngayon ang pinanghahawakan nila upang magpatuloy. Let’s always remember our Christian faith is much about remembering as it is remaining hopeful. At nawa ay patuloy nating alalahanin ang ating mga [LGBTQ+] saints: si Father Richard M. at ang kanyang passion; si Pastor Egay at ang kanyang gentleness at compassion; si Ninong Mike sa kanyang ever-welcoming spirit; at si Maxi Choy sa kanyang tapang at adbokasiya laban sa stigma and awareness about HIV and AIDS. I also remember Himalaya, and my promise to always guide our younger generations of [LGBTQ+] Christians. KONGKLUSYON Mga kapatid, sa pagtatapos ng ating series, ito marahil ang pinakamahalagang paalala ng Emmaus story : Na kailanman ay hindi mawawala si Kristo sa ating buhay. Naroon siya sa ating paglalakbay, pag tayo ay pagod na. Sa ating pag-uusap, when we comfort each other kapag tayo ay sugatan, nalilito, o naghahanap ng sagot. At naroon siya sa ating mga hapag—sa bawat paghahati ng tinapay, sa bawat salo-salo, at sa bawat pagkakataon na tayo ay nagbabahaginan ng buhay, pagmamahal, at pakikibaka. Dahil ang tunay na komunyon ay hindi lamang tungkol sa tinapay at alak; ito rin ay pagkilala niya sa atin, sa uring manggagawa, sa [LGBTQ+] community, sa kabataang lumalaban, at sa ating mga straight allies who journey with us. At nawa’y manatiling nag-aalab ang ating mga puso sapagkat si Kristo ay buhay. Kasama natin sa daan, kasama natin sa hapag, at kasama natin sa paglaban. Amen. The post Easter: The Walk To Emmaus Part 3 appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Sa gitna ng kontrobersyal na enkwentro na kumitil sa buhay ng ilang kabataan, ano ba talaga ang dapat nating tingnan—ang choices nila, o ang sistemang naglagay sa kanila sa ganitong sitwasyon? Nakikiramay kami sa mga pamilya ng mga nasawi. Ngunit sa halip na magturo agad ng sisi o mag “name-calling,” mas mahalagang tanungin: May accountability ba ang schools? Ang teachers? Ang system mismo? Sa video na ito, pag-uusapan natin ang mga claims na: • Hindi raw NPA ang mga napatay, kundi mga researchers • May alegasyon na armado ang ilan sa kanila • At ang mas malalim na tanong: Paano napunta ang mga estudyante sa ganitong delikadong lugar? Bilang isang magulang, ibang perspektibo ang dadalhin natin— Kung anak mo ang nasa sitwasyon, sino ang dapat managot? Balikan din natin ang mga nakaraang insidente kung saan schools were held accountable, ang tanong: Bakit parang iba ang standard ngayon? Hindi ito simpleng usapin ng politika. Ito ay usapin ng responsibilidad, impluwensya, at kaligtasan ng kabataan.

With the growing global appetite for Filipino flavours, ube is making its way into cafés, bakeries, and markets across different countries, including Australia. But as it gains attention, many still ask: how do you pronounce it, and what does it really taste like? - Mula sa mga café hanggang sa weekend markets, unti-unting nagiging pamilyar ang ube bilang flavour. Ngunit kasabay ng pagsikat nito sa ibang bansa, may kaakibat ding hamon: paano nga ba ipapaliwanag ang tamang pagbigkas sa ube at lasa nito sa mga hindi pa ito natitikman?

Now on that same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem, and talking with each other about all these things that had happened. While they were talking and discussing, Jesus himself came near and went with them, but their eyes were kept from recognizing him. And he said to them, “What are you discussing with each other while you walk along?” They stood still, looking sad. Then one of them, whose name was Cleopas, answered him, “Are you the only stranger in Jerusalem who does not know the things that have taken place there in these days?” He asked them, “What things?” They replied, “The things about Jesus of Nazareth, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people, and how our chief priests and leaders handed him over to be condemned to death and crucified him. But we had hoped that he was the one to redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things took place. Moreover, some women of our group astounded us. They were at the tomb early this morning, and when they did not find his body there they came back and told us that they had indeed seen a vision of angels who said that he was alive. Some of those who were with us went to the tomb and found it just as the women had said, but they did not see him.” Then he said to them, “Oh, how foolish you are and how slow of heart to believe all that the prophets have declared! Was it not necessary that the Messiah should suffer these things and then enter into his glory?” Then beginning with Moses and all the prophets, he interpreted to them the things about himself in all the scriptures. As they came near the village to which they were going, he walked ahead as if he were going on. But they urged him strongly, saying, “Stay with us, because it is almost evening and the day is now nearly over.” So he went in to stay with them. When he was at the table with them, he took bread, blessed and broke it, and gave it to them. Then their eyes were opened, and they recognized him, and he vanished from their sight. They said to each other, “Were not our hearts burning within us while he was talking to us on the road, while he was opening the scriptures to us?” That same hour they got up and returned to Jerusalem, and they found the eleven and their companions gathered together. They were saying, “The Lord has risen indeed, and he has appeared to Simon!” Then they told what had happened on the road and how he had been made known to them in the breaking of the bread. Luke 24:13-35 NRSVUE Isang mapayapang araw sa inyong lahat. For today and the next dalawang Linggo, iisang Scripture reading lamang ang ating tatalakayin, ngunit hahatiin natin ang preaching sa tatlong bahagi. For this Sunday, I'd like to talk about being present. Sa ating buhay, madalas tayong nagiging masyadong pokus sa pagtapos ng mga gawain (tasks). Masyado tayong nagmamadali na nakakalimutan na nating maramdaman o ma-appreciate ang proseso—ang “smelling the roses” at ang tunay na pag-enjoy sa journey. Nang una kong mabasa ang tekstong ito mula sa Ebanghelyo ni Lucas (The Road to Emmaus), naisip ko: “Parang ang lakas mang-power trip ni Jesus?” Dahil sa isang kisap-mata, pinigilan niyang makilala siya ng mga alagad, at sa isang kisap-mata rin ay ipinakilala niya ang kanyang sarili. Pero kalaunan, na-realize ko na si Jesus ay kasama na nila sa buong biyahe. Hindi niya ito ginawa para paglaruan sila; sadyang ang dalawang alagad ay masyadong nakapokus sa ibang bagay. Marahil sila ay puno ng kalituhan at emosyon dahil sa balita ng muling pagkabuhay. Unveiling the Characters: Who Was on the Road? Habang binabasa ang kuwento, may mga tanong na lumitaw sa isip ko: Bakit sila papuntang Emmaus? Taga-doon ba sila? At isa pang mahalagang tanong: Sino ang kasama ni Cleopas? Sa kuwento, si Cleopas lamang ang pinangalanan. Sabi ng ilang scholars, maaaring si Simon Peter ito, pero marami ang naniniwala na ang kasama niya ay si Mary of Cleopas—ang kanyang asawa. Ayon sa tradisyon ng Simbahan, si Cleopas ay kapatid ni Jose (na asawa ni Maria, ang ina ni Jesus). Ibig sabihin, sila ay magbilas. Bago natin sagutin ang ibang tanong, nais kong bigyang-diin ang presensya ng mga kababaihan sa buhay at ministeryo ni Jesus. Mula simula hanggang sa krus, at maging sa muling pagkabuhay, laging nandoon ang mga babae. Sila ang may lakas ng loob at pananampalataya na hindi iniwan si Jesus. Minsan, ang pangalawang disipulo ay sadyang hindi pinangalanan sa Bibliya upang makita natin ang ating mga sarili sa kuwento. Tayo ang kasama ni Cleopas sa paglalakad. The Retreat from Hope Bakit nga ba sila papuntang Emmaus? Walang record na taga-doon sila. Maaaring ito ay nagsilbing temporary refuge o “halfway house” para sa kanila. Alam natin ang nangyari: Marami ang umasa na si Jesus ang magpapalaya sa kanila mula sa Imperyong Romano. Nang siya ay mamatay, tila namatay din ang kanilang mga pangarap. Ang pag-alis nila sa Jerusalem patungong Emmaus ay simbolo ng kanilang pag-atras mula sa pag-asa at komunidad. Ngunit narito ang maganda: Ang pagpapakita ni Jesus sa kalsada ay patunay na ang “Divine Presence” ay sumasalamin sa atin kahit sa mga sandaling tayo ay tumatalikod na sa pag-asa. Si Jesus ang nag-adjust para sa kanila. Nakipagtagpo siya sa kanila kung nasaan man sila. Ipinahayag niya ang kanyang sarili sa pamamagitan ng Kasulatan at sa pagpipiraso ng tinapay (Breaking of the Bread). At nang muling mag-alab ang pag-asa sa kanilang puso, bumalik agad sila sa Jerusalem nang gabing iyon upang magbahagi ng mabuting balita. Vulnerability as Strength Sa ating sariling buhay, madalas tayong nahihirapang lumapit sa Diyos kapag tayo ay nasa gitna ng pagsubok. Kadalasan, lumalapit lang tayo para magpasalamat kapag “tapos na” ang problema. Minsan naman, lumalapit lang tayo kapag nasa breaking point na tayo. Hindi ba natin naiisip na sa gitna ng ating mabigat na problema, malumanay na tumatawag si Jesus: “Hello, I am here. You can be vulnerable with me.” Your vulnerability is as beautiful as your strength. Madalas din nating mahalin ang ating “privacy” hanggang sa punto na hindi na tayo nakakapag-open up sa mga kaibigan o mahal sa buhay. Sinasabi lang natin ang kuwento kapag “overcome” na natin ang challenge. Paano naman yung mga struggle na kasalukuyan nating nilalabanan? Nasaan ang diwa ng komunidad? Bilang inyong pastor, nais kong malaman ninyo na maaari kayong maging vulnerable sa akin. Maaaring hindi ko masolusyunan ang lahat ng inyong problema, lalo na kung pinansyal, pero nangangako akong sasamahan ko kayo sa inyong paglalakbay. We are here to journey with you in your “Emmaus moments.” Learning to Pause Sa gitna ng trabaho at buhay, marami tayong bitbit na “baggages”: job security, inflation, midlife crisis, and the search for purpose. Para silang mabibigat na bag na isa-isang pinapasan hanggang sa tayo ay “ma-freeze” o ma-paralyze sa bigat. Minsan, kailangan nating tumigil at mag-assess: Bakit ito mabigat? 2. Alin sa mga ito ang pwede ko nang bitawan? 3. Alin dito ang pwede kong ipagkatiwala sa iba? Huwag nating kalimutang tumingin sa paligid. May mga taong handang tumulong sa pagpasan ng ating dalahin. Matutong huminga, tumigil, at pahalagahan ang mga kasama sa journey. Conclusion: Today is a Gift Bilang isang “frustrated wanderlust,” aminado akong hindi ako magaling sa direksyon o Maps. Umaasa lang ako sa mga landmarks. Sa paggamit ng mapa, mahalagang malaman mo muna kung nasaan ka (orienting yourself) bago mo malaman kung saan ka pupunta. Gayundin sa ating spiritual journey: Minsan kailangan nating mag-reflect kung nasaan na tayo. Gamitin natin si Jesus bilang ating compass at ang ating komunidad bilang sacred space para sa paghilom. Tandaan natin: Yesterday is history, tomorrow is a mystery, and today is a gift. That's why it's called the PRESENT. Pahalagahan natin ang kasalukuyan at magtiwala na ang Kristong nabuhay ay kasama natin sa bawat hakbang ng ating paglalakbay. The post Easter: The Walk To Emmaus appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

When it was evening on that day, the first day of the week, and the doors were locked where the disciples were, for fear of the Jews, Jesus came and stood among them and said, “Peace be with you.” After he said this, he showed them his hands and his side. Then the disciples rejoiced when they saw the Lord. Jesus said to them again, “Peace be with you. As the Father has sent me, so I send you.” When he had said this, he breathed on them and said to them, “Receive the Holy Spirit. If you forgive the sins of any, they are forgiven them; if you retain the sins of any, they are retained.” But Thomas (who was called the Twin), one of the twelve, was not with them when Jesus came. So the other disciples told him, “We have seen the Lord.” But he said to them, “Unless I see the mark of the nails in his hands and put my finger in the mark of the nails and my hand in his side, I will not believe.” A week later his disciples were again in the house, and Thomas was with them. Although the doors were shut, Jesus came and stood among them and said, “Peace be with you.” Then he said to Thomas, “Put your finger here and see my hands. Reach out your hand and put it in my side. Do not doubt but believe.” Thomas answered him, “My Lord and my God!” Jesus said to him, “Have you believed because you have seen me? Blessed are those who have not seen and yet have come to believe.” Now Jesus did many other signs in the presence of his disciples that are not written in this book. But these are written so that you may continue to believe that Jesus is the Messiah, the Son of God, and that through believing you may have life in his name. John 20:19-31 NRSVUE Magandang hapon sa inyong lahat. Kamusta kayo? Napansin niyo ba na parang ang haba ng Good Friday? Kahit Easter na, parang hindi natin maramdaman. Napakatahimik ng buong linggo. Pagod ang mga tao, walang gaanong sasakyan sa labas, at dahil na rin siguro sa mahal ng gas kaya nananatili lang tayo sa loob. Parang kailan lang nung kumanta tayo ng “Happy Day” noong Easter Sunday, pero heto na naman tayo, bumalik na sa tahimik at matamlay nating mga buhay. Ito ang nais kong pag-usapan natin ngayon: kung paano natin matututunang mapansin ang mga “glimpses of Easter” o ang mga bakas ng pag-asa sa gitna ng ating pang-araw-araw na buhay na madalas nating binabalewala. Ngayon ay ikalawang linggo na natin sa panahon ng Easter, at sinusundan natin ang naging buhay ng mga alagad pagkatapos mamatay ni Jesus. Sa ating pagbasa ngayon, makikita natin silang nasa loob ng isang silid na nakakandado ang pinto dahil sa takot. Takot sila sa mga awtoridad na baka sila ay hulihin o usigin dahil kakamatay lang ni Jesus. Noong mga oras na iyon, iilan pa lamang ang nakakita sa libingan, kabilang sina Simon Pedro at Juan. Tanging kay Maria Magdalena pa lamang nagpapakita si Jesus, at siya ang unang inutusan ni Jesus na ipahayag ang balita ng muling pagkabuhay. Sa katunayan, maaari nating sabihin na ang unang itinalagang ministro ni Jesus ay isang babae. Isipin natin ang nararamdaman ng mga alagad habang nakakulong sila sa silid na iyon. Isipin niyo ang takot na kailangan niyo pang i-lock ang pinto dahil sa sobrang paranoia. Ginagawa nila ito para lang maramdaman ang kahit katiting na seguridad. Wala na si Jesus. Patay na ang kanilang pinuno at hindi nila alam kung ano ang mangyayari sa kanila. Siguro ay hindi pa nga sila tapos mag-luksa, pero heto na agad ang banta ng pag-uusig. At ang mga kinatatakutan nila ay hindi lang basta ordinaryong tao; sila ay mga makapangyarihan at may awtoridad. Nakita nila ang sinapit ng kanilang lider, at iniisip nila na baka sila na ang susunod. Napakasakit ng kawalang-pag-asang nararamdaman nila. Wala na silang aasahan. Ang taong sandigan nila, ang nagbibigay sa kanila ng lakas at suporta, ay wala na. Naalala ko tuloy noong nalaman nating magsasabbatical si Pastor Sean—grabe ang naging reaksyon natin. Marami ang nalungkot at nagtanong, “Paano na tayo?” Gayong alam naman nating babalik din siya. Paano pa kaya ang mga alagad na sa isip nila ay tuluyan nang nawala si Jesus?. Kahit sino naman ay gagawin ang ginawa nila. Tayo rin, madalas nating “ikandado ang ating mga pinto” sa panahon ng kawalang-pag-asa at kalungkutan. Ang pagkakandado ng pinto ay maaaring maging porma ng pag-isolate sa sarili, ang hindi pagpapakita sa iba, at ang pagkawala ng gana sa mga bagay-bagay. Minsan ay napapatanong tayo: “Para saan pa? Bakit ko pa kailangang magpatuloy kung parang bale-wala rin ang lahat?”. Ang takot na nararamdaman natin ay hindi lang basta personal; madalas ito ay bunsod ng mga sistemang mas malawak sa atin. Sa ating panahon, marami tayong kinatatakutang “awtoridad” at mga pangyayaring hindi natin kontrolado. Andiyan ang takot para sa ating bansa. Malapit na ang 2028, at may personal akong pangamba: muli ba tayong mabibigoy? Ma-iistuck na naman ba tayo sa isang gobyernong mas malala pa sa nararanasan natin ngayon? Minsan, nakakapagod nang lumabas at makisangkot kung parang walang nangyayari sa ating mga pagsisikap na humanap ng mga lider na may tunay na malasakit sa bayan. Maging sa mga simpleng bagay tulad ng pagbabayad ng pamasahe o pagpapagas, pinapaalalahanan tayo ng mga epekto ng mga desisyong ginagawa ng mga makapangyarihang lider sa mundo. Nakakalungkot isipin na ang mga “tantrums” at reckless na desisyon ng mga taong ito ay nagdudulot ng pasakit sa buhay nating mga ordinaryong tao. Ito ay isang trend sa buong mundo—mga lider na tila walang pakialam sa kapakanan ng kanilang nasasakupan. Bukod sa politika, isa pang bumabagabag sa akin ay ang tila pag-atras o pag-regress ng pagtingin ng lipunan sa mga kababaihan. Kaya naman ngayong taon, ang ating tema ay nakatutok sa queer at feminist theology. Ito ang dahilan kung bakit naramdaman namin ang pangangailangang ilabas ang aming unang single na “She Preached” noong nakaraang Easter. Nais nating ipaalala na sa kasaysayan ng ating pananampalataya, ang unang boses na nagpahayag ng pinakamahalagang balita—ang muling pagkabuhay—ay boses ng isang babae. Minsan, ang mundo ang mismong nagsasara ng pinto para sa atin. Ngunit tulad ng mga alagad, sa gitna ng ating pagtatago at takot, doon tayo kailangang puntahan ng pag-asa. Ang nakakalungkot na katotohanan ay hindi lamang iisang tao ang ganito; ito ay naging trend na sa buong mundo—mga lider na tila walang tunay na malasakit sa bayan at inuuna ang sariling “tantrums” kaysa sa kapakanan ng nakararami. Ang problema, kapag nag-tantrums sila, tayong mga ordinaryong tao ang pumapasan ng hirap at pasakit. Isa pa sa mga bagay na personal na bumabagabag sa akin ay kung paano tila umaatras o nag-re-regress ang pagtingin ng lipunan sa mga kababaihan. Ito ang dahilan kung bakit, bukod sa pagiging tema natin ang queer at feminist theology ngayong taon, naramdaman namin ang bigat at pangangailangang ilabas ang ating unang single na “She Preach” noong nakaraang Easter. Ito ang aming paraan ng paglaban sa mga mapanirang naratibo at sentimyento laban sa mga kababaihan. Sa kabila ng lahat ng mga “pinto” na isinasara sa atin ng mundo—maging ito man ay dahil sa takot, politika, o diskriminasyon—ang mensahe ng Easter ay nananatili. Tulad ng mga alagad na nakakulong sa silid, doon tayo kailangang puntahan ng muling nabuhay na Kristo. Ang hamon sa atin ngayong panahon ng Easter ay ang matutong kumilala sa mga “glimpses” o bakas ng pag-asa na madalas nating hindi napapansin sa gitna ng ating pagod at takot. Huwag nating hayaang manatiling nakakandado ang ating mga puso. Sa bawat pagkakataon na tayo ay nagmamalasakit, tumitindig para sa katotohanan, at kumikilala sa halaga ng bawat isa, doon natin nararanasan ang tunay na muling pagkabuhay. Salamat sa inyong pakikinig, at nawa’y maging inspirasyon ito sa inyong pagharap sa bagong linggo. Amen. The post Easter: Pagkilala Sa Pag-Asa appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Early on the first day of the week, while it was still dark, Mary Magdalene came to the tomb and saw that the stone had been removed from the tomb. So she ran and went to Simon Peter and the other disciple, the one whom Jesus loved, and said to them, “They have taken the Lord out of the tomb, and we do not know where they have laid him.” Then Peter and the other disciple set out and went toward the tomb. The two were running together, but the other disciple outran Peter and reached the tomb first. He bent down to look in and saw the linen wrappings lying there, but he did not go in. Then Simon Peter came, following him, and went into the tomb. He saw the linen wrappings lying there, and the cloth that had been on Jesus's head, not lying with the linen wrappings but rolled up in a place by itself. Then the other disciple, who reached the tomb first, also went in, and he saw and believed, for as yet they did not understand the scripture, that he must rise from the dead. Then the disciples returned to their homes. But Mary stood weeping outside the tomb. As she wept, she bent over to look into the tomb, and she saw two angels in white sitting where the body of Jesus had been lying, one at the head and the other at the feet. They said to her, “Woman, why are you weeping?” She said to them, “They have taken away my Lord, and I do not know where they have laid him.” When she had said this, she turned around and saw Jesus standing there, but she did not know that it was Jesus. Jesus said to her, “Woman, why are you weeping? Whom are you looking for?” Supposing him to be the gardener, she said to him, “Sir, if you have carried him away, tell me where you have laid him, and I will take him away.” Jesus said to her, “Mary!” She turned and said to him in Hebrew, “Rabbouni!” (which means Teacher). Jesus said to her, “Do not touch me, because I have not yet ascended to the Father. But go to my brothers and say to them, ‘I am ascending to my Father and your Father, to my God and your God.' ” Mary Magdalene went and announced to the disciples, “I have seen the Lord,” and she told them that he had said these things to her. John 20:1-18 NRSVUE Sa mapagpalang hapon po sa inyo. Tuwing pumupunta ako sa ibang simbahan, ang pulpito lagi ang una kong tinitingnan para malaman kung kasya ba ako at makikita doon. Finally, nandito na rin ako sa inyong harapan; tuwing busy ang buong linggo at hindi makauwi sa bahay tuwing hapon ng Linggo, nanonood lamang ako ng inyong live. Ang pakiramdam ay parang nasa iisang tahanan na rin tayo. Tayo po ay manalangin para sa ating pagbubulay ng mensahe ng ating Panginoon. Salamat po dakilang Diyos sa pagkakataon na ito na kami ay pare-parehong magbubulay at makikinig ng inyong mensahe. Dalangin namin Panginoon na ang inyong abang lingkod ay magamit na instrumento sa paghahatid ng inyong mabuting balita sa bawat isa sa pangalan ni Hesus, Amen. Ang Pagbabalik ni Maria Magdalena at ang Huling Paglilingkod Si Maria ay muling bumalik at may dalang mabuting balita. Sa tuwing ako ay nagbibigay ng mensahe, iniisip ko kung anong komunidad ang aking dadalhan at kung ano ang mabuting balita para sa kanila. Hindi po tayo pumipili kung ano ang ating dadalhin, kundi kung ano ang ating pinaniniwalaan na iyon ang mabuting balita para sa inyo. Bakit nga ba patungo sa libingan si Maria Magdalena? Ang layunin ni Maria Magdalena at ng ibang alagad ay pumunta roon para magbigay sana ng maayos na libing kay Hesus—isang huling pagkakataon ng paglilingkod, isang “last ritual”. Ngunit ang kanilang kalungkutan at takot ay napalitan ng pagkagulat, pananabik, at kagalakan. Ang Kakulangan ng Pag-asa: Kasama ba si Maria sa mga alagad na sinabihan ni Hesus na Siya ay muling mabubuhay? Sa mga ebanghelyo nina Mateo, Marcos, at Lucas, malinaw na binanggit ni Hesus na ang Anak ng Tao ay ipagkakanulo, papatayin, ngunit muling bubuhayin sa ikatlong araw. Sa Ebanghelyo ni Juan, may mga pahiwatig tulad ng “Gibain ninyo ang templong ito at sa loob ng tatlong araw ay muli kong itatayo,” at “Kaunting panahon na lamang at hindi na ninyo ako makikita at pagkaraan ng kaunti pang panahon ako’y inyong makikitang muli.” Ang Pangamba ng mga Alagad: Bagama’t may mga pahayag si Hesus, hindi ito lubusang naunawaan at inasahan ng mga alagad. Nang mamatay si Hesus, binalot silang lahat ng takot at nagtago; walang naitalang nagpakita ng pag-asa na Siya ay mabubuhay muli. Naniwala na lamang sila noong Siya ay kanilang narinig, nakita, at muling nakasalo sa pagkain. Ang Nagmamadaling Paglilibing: Dahil namatay si Hesus noong Biyernes at ang kasunod na araw ay Sabado (Sabbath kung saan bawal gumawa), dali-dali lamang ang ginawang pagbabalot at pagpapahid ng pabango upang mapreserba ang Kanyang katawan. Kaya naman noong Linggo ng umaga, inipon nila ang kanilang mga pabango at nagtungo sa libingan upang iayos ang katawan ni Hesus. Hindi sila pumunta para tingnan kung Siya ay nabuhay, kundi para pahiran ng langis ang Kanyang katawan. Ang Mga Batong Humaharang at ang Pagbibigay-Access ni Hesus Sa kabilang banda, nakarating sa mga pinunong pari ang balita na mabubuhay si Hesus, kaya’t hiniling nila sa mga Romano na i-seal ang libingan. Nilagyan ito ng malaking bato, lubid, at wax, pati na ng Roman Seal, upang walang makabukas nito; ang sinumang sumira sa selyo ay maaaring patayin. Ngunit hindi na inabot ni Maria ang ganitong tagpo dahil naigulong na ang bato nang sila ay makarating doon. Hindi na rin nila kinailangang tangkain na buksan ito. Ang ganitong pagharang at pagkontrol sa katawan ni Hesus ay hindi na bago sa mga gawain ng mga political and religious leaders. Kinokontrol nila at sila ang may access sa lahat ng bagay: sa pera, sa kaayusan, at sa mga ritwal. Sila ang nagpapasya at nagtatakda kung sino ang matuwid, kung sino ang makasalanan, kung sino ang karapat-dapat, at kung sino ang mga hamak. Ginagamit nila ang buwis, templo, at batas upang manipulahin ang mga tao, na nagresulta sa pagmamayagpag ng injustice kung saan maraming naging alipin at naghirap. Ang Ministeryo ni Hesus: Kabaligtaran ito ng ginawa ni Hesus. Kung hinaharangan ng mga lider ang access, ibinubukas naman ito ni Hesus para sa lahat. Nagbigay Siya ng access sa kagalingan para sa mga may sakit, pagpapatawad, pagtanggap sa mga makasalanan, at pag-asa sa mga itinakwil ng lipunan, habang hinahamon ang pagpapaimbabaw ng mga nasa kapangyarihan. Ang Kanyang buhay, ministeryo, at muling pagkabuhay ay nangangahulugang pagbibigay ng access sa kaganapan ng buhay; wala nang pwedeng humadlang sa kabutihan ng Diyos. Noon, kamatayan ang laging panakot sa mga tao, pero muling nabuhay si Hesus para mawala ang hadlang tungo sa buhay na ganap. Mga Makabagong “Bato” sa Ating Buhay: Sa ating buhay ngayon, marami pa ring “bato” na tila nagsasara ng pagkakataon upang makamit natin ang biyaya ng Diyos. Sa buong mundo, nariyan ang tatlong malalaking bato: imperialism, feudalism, at capitalism. Madalas ding pinipigilan, at kung minsan ay humahantong pa sa kamatayan, ang gawain at ministeryo ng mga sumusunod kay Hesus. Tila paulit-ulit na nakukulong si Hesus at sinasaraduhan ang pagkakataong malapitan Siya. Napakayaman sana natin sa resources, ngunit dahil nakaharang ang mga bato, pare-pareho tayong nahihirapang makamit ang access sa biyaya ng Panginoon. Lalo na para sa LGBTQ community, alam kong danas ninyo ang maraming batong iniharang—mga sandaling “access denied” kayo, sinasabihang bawal o hindi kabilang. Ngunit patuloy na ipinapaalala ng Panginoon na ang access ay ibinigay na Niya; walang nakaharang para tayo ay dumiretso, manalangin, at maniwala sa Kanya. Kahit may mga pumipigil sa pagtatayo ng ganitong simbahan, dito ninyo mararanasan ang pag-ibig ng ating Panginoon. Ang Mga Ebidensya ng Muling Pagkabuhay 1. Ang Mga Nakatiklop na Telang Lino Nang pumasok si Pedro sa libingan, nakita niya ang mga telang lino, at ang telang nakatakip sa ulo ni Hesus ay nakatiklop at inilagay nang hiwalay. Para sa mga Hudyo, mahalagang igalang ang katawan at gawin itong disente kaya ibinabalot sa lino. Praktikal din ito dahil wala silang embalsamo, at ang lino ang sumisipsip sa mga likidong lumalabas sa katawan. Ang ritwal ng pagbabalot sa telang lino ay ang kaganapan ng kamatayan. Kung ninakaw ang katawan, walang magnanakaw ang mag-aaksaya ng oras na tanggalin ang lino lalo’t ito ay didikit na sa sugatang katawan ni Hesus. Nawala ang katawan hindi dahil ito ay kinuha, kundi nabuhay si Hesus at hindi na Niya kailangan pang manatiling nakabalot. Ang simpleng telang ito na maayos na nakatupi ay ebidensya na Siya ay bumangon. Aplikasyon: Sa ating buhay pananampalataya, dapat din tayong magpakita ng ebidensya na tayo ay kasamang muling nabuhay. Kailangan nating kumawala sa mga “telang lino” na bumabalot sa atin na nagpapakitang tayo ay patay; kung hindi, magiging parang mga “mummy” o walking dead tayo na naging komportable na sa maling pakikitungo at panggigipit. Ipinapakita ng Panginoon na kayang pagtagumpayan ang kamatayan, at dapat din tayong mag-iwan ng ebidensya ng Kanyang muling pagkabuhay. 2. Ang Luklukan ng Awa (Ang Dalawang Anghel) Nakita ni Maria ang dalawang anghel na nakaupo kung saan inilagay ang bangkay ni Hesus, isa sa ulo at isa sa paa. Bakit sila nakaupo? Kung titingnan natin ang Exodo 25, inilalarawan doon ang Kaban ng Tipan (Ark of the Covenant) kung saan may dalawang kerubin sa magkabilang dulo ng “luklukan ng awa” (mercy seat). Doon nagtatagpo ang Diyos at nagaganap ang pagbabayad-sala. Ang mga anghel sa libingan ay nakaupo dahil hindi na nila kailangang magbantay kung maghahandog ng dugo ang mga tao. Naganap na ang pinakamainam na handog at nakamit na ang pagpapatawad; bukas na ang mesa para sa lahat, at may direkta na tayong ugnayan sa Diyos. Konklusyon: Tayo ang Patunay Paano tayo niligtas ng kamatayan ni Hesus? Hindi lamang ito nakatuon sa mismong kamatayan sa krus. Ang kaligtasan ay makikita sa Kanyang kapanganakan, ministeryo, kamatayan, muling pagkabuhay, at ang Kanyang mga ginawa sa pamamagitan ng mga alagad. Dahil sa muling pagkabuhay, ang kamatayan sa krus ay hindi isang pagkatalo kundi isang mapagpalayang tagumpay ng buhay laban sa kamatayan. Ang pagkabuhay muli ay hindi lamang mangyayari pagkatapos nating mamatay; maaari natin itong maranasan araw-araw. Mararanasan natin ito tuwing tayo ay tumutulong na alisin ang mga gumagapos sa mga tao, sa ating pagmiministeryo, at sa tuwing ipinapangaral natin ang mabuting balita. Ang pinakamagandang patunay na muling nabuhay si Kristo ay hindi ang puntod na walang laman, at hindi rin ang krus. Tingnan ninyo ang inyong katabi: ang bawat isa sa atin at kung paano natin ipinaparanas ang kabutihan ng Diyos, ang ating buhay mismo ang siyang pinakamagandang patunay. Muli, si Kristo ay buhay. Siya ay muling nabuhay, at ang buhay natin ang magiging patunay. Sa pangalan ng Diyos Ama, Anak, at Espiritu Santo, Amen. The post Easter: The Unsealed Entrance appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Intentionally triggering, offensive and outrageous videos about Australian migrant communities are proliferating online. But the videos aren't real — they're AI-generated — and the networks profiting off them are based overseas. - Sadyang nakakasakit at nakagugulat ang ilang video tungkol sa mga migranteng komunidad sa Australia na kumakalat online. Ngunit hindi ito totoo, gawa ng AI ang mga video at ang mga network na kumikita mula rito ay nakabase sa ibang bansa.

Tumakas si Simon mula sa kanyang isinumpang pamilya ng mga aswang sa probinsya upang magsimula ng normal na buhay sa Maynila kasama ang kanyang napangasawa. Ngunit ang pangarap niyang tahimik na pamilya ay magiging isang madugong bangungot nang matunton sila ng kanyang mga kamag-anak sa mismong gabi ng panganganak ng kanyang misis. Maililigtas ba niya ang kanyang mag-ina mula sa kapahamakan, o tuluyan na siyang lalamunin ng pagiging halimaw na nananalaytay sa kanyang sariling dugo?

Sermon: Ang Pagtugon Kay Christ: Three Heart Responses Series: God's Perfect Servant Speaker: Rev. Michael Cariño Scripture: Mark 14:1-11 Iba-iba ang tugon ng mga tao kay Kristo. May ibang nagagalit at may nagpapakita ng pagkukunwari. Ngunit ang tunay na sumasamba kay Kristo ay nagpaparangal sa Kanya nang buong puso. Ngayong Linggo, ito ang tanong ni Rev. Mike Cariño: “Paano tayo tumutugon kay Kristo?” Nilalabanan ba natin Siya, tinatalikuran, o pinipili nating sumunod sa Kanya? People respond to Christ in different ways. Some react with anger, while others show hypocrisy. But those who truly worship Him honor Him with their whole hearts. This Sunday, Rev. Mike Cariño asks: "How do we respond to Christ?" Do we resist Him, turn away from Him, or choose to follow Him?" Sermon Notes: https://drive.google.com/file/d/1pSVGddhfs6BJOrE_zt-E8QGwh6TAF_wj/view?usp=drive_link On our website: https://cbcp.org/blog/2026/03/15/ang-pagtugon-kay-christ-three-heart-responses/ Join a Life Group: https://cbcp.org/lifegroups Find an event: https://cbcp.org/events Learn how to give: https://cbcp.org/giving Website: https://cbcp.org Facebook: https://facebook.com/cbcponline YouTube: https://youtube.com/cbcponline Soundcloud: https://soundcloud.com/cbcponline Instagram: https://instagram.com/cbcponline

Nang makipaghiwalay ang long-term girlfriend ni James, nahirapan siyang magpatawad. Sobra siyang nasaktan pero kailangang magpatawad upang makapagpatuloy sa buhay. Kaya nang makilala niya si Melissa, muling natutong magmahal ang kanyang puso. Ngunit sa pagnanais ni Melissa na makabuo sila ng sariling pamilya, ito ang susubok sa kanilang pagsasama. Pakinggan ang kwento ni James sa Barangay Love Stories.

Awe came upon everyone because many wonders and signs were being done through the apostles. All who believed were together and had all things in common; they would sell their possessions and goods and distribute the proceeds to all, as any had need. Day by day, as they spent much time together in the temple, they broke bread at home and ate their food with glad and generous hearts, praising God and having the goodwill of all the people. And day by day the Lord added to their number those who were being saved. Acts 9:1-18 (NRSVUE) When he came to Nazareth, where he had been brought up, he went to the synagogue on the Sabbath day, as was his custom. He stood up to read, and the scroll of the prophet Isaiah was given to him. He unrolled the scroll and found the place where it was written: “The Spirit of the Lord is upon me, because he has anointed me to bring good news to the poor. He has sent me to proclaim release to the captives and recovery of sight to the blind, to set free those who are oppressed, to proclaim the year of the Lord's favor.” And he rolled up the scroll, gave it back to the attendant, and sat down. The eyes of all in the synagogue were fixed on him. Then he began to say to them, “Today this scripture has been fulfilled in your hearing.” Luke 4:16-21 (NRSVUE) Mula sa Rejection Tungo sa Komunidad Sa ating mga teksto ngayon, makikita ang dalawang magkaibang eksena. Sa Lucas, naranasan ni Jesus ang pagsubok—mula sa paghanga ng kanyang mga kababayan hanggang sa matinding pagtanggi (rejection). Dahil tumanggi si Jesus na magsagawa ng mga milagro para lamang sa kanilang aliw, napuno sila ng galit at sinubukang itulak siya sa bangin. Sa kwentong ito, tila si Jesus mismo ang nangangailangan ng paglaya at pagtakas. Sa kabilang banda, ang teksto sa Acts ay nagpapakita ng “Life Among the Believers”. Ito ang simula ng paglalakbay ng mga apostol kung saan ang konsepto ng komunidad ang nagpalago sa Kristiyanismo. Ito ang bersyon ng “bigyan ng sapat ang lahat sa araw-araw”—isang radikal na pagbabahagi at pagmamahalan. Pag-unawa sa Soteriology Ngayon, pag-uusapan natin ang Soteriology o ang teolohiya ng kaligtasan. Ang salitang ito ay nagmula sa Griyego na soteria (salvation) o soter (savior). Ito ang pag-aaral kung paano inililigtas ang tao, mula sa ano, at para sa ano. Para sa marami sa atin, lalo na sa LGBTQ+ community, ang salitang “salvation” ay may dalang mabigat na bagahe o trauma. Madalas itong ginagamit bilang panakot—na kung hindi mo ititigil ang pagiging bakla, hindi ka mapupunta sa langit. Para bang may monopoly ang ilan sa kaligtasan. Marami sa atin ang lumaki sa takot na mapunta sa impiyerno, at ang turing sa kaligtasan ay hindi inclusive kundi divisive. Ngunit bakit takot at discomfort ang dulot nito kung ang ibig sabihin naman talaga nito ay “deliverance” o “redemption”? Subukan nating bawiin o i-salvage ang tunay na kahulugan ng salvation mula sa Bibliya. Biblical Meaning: Kaligtasan Bilang Paglaya at Pagbabalik Sa orihinal na konteksto ng Bibliya, ang kaligtasan ay bihirang tumutukoy sa kabilang buhay (afterlife). Ang sinaunang Israel ay walang konsepto ng afterlife sa Genesis, Exodus, o mga Awit. Ang unang malinaw na pagbanggit sa buhay pagkatapos ng kamatayan ay lumitaw lamang sa Aklat ni Daniel, na isinulat noong 165 BCE. Kaya naman, narito ang apat na pangunahing balangkas ng biblical meaning ng salvation na dapat nating tandaan: Liberation from Bondage (Paglaya sa Pagkaalipin): Ang kwento ng Exodus mula sa Ehipto ang humubog sa salitang ito. Iniligtas ng Diyos ang mga Israelita mula sa pang-aalipin ng Faraon sa pamamagitan ng pamumuno ni Moises. Ito ay paglaya patungo sa isang bagong buhay at tipan (covenant) sa Diyos sa Bundok Sinai. “Ang Panginoon ay aking kalakasan at aking kapangyarihan. Siya ang naging aking kaligtasan” (Awit 118:14). Return from Exile (Pagbabalik mula sa Pagkakabihag): Ito ang ikalawang mayor na balangkas. Noong ika-6 na siglo BCE, sinakop ng mga Babilonia ang Jerusalem at binihag ang mga tao. Sila ay inapi, pinahirapan, at nawalan ng kapangyarihan sa loob ng 50 taon. Natapos lamang ito nang sakupin ng Persia ang Babilonia, at pinayagan sila ni Cyrus na bumalik sa kanilang tinubuang-lupa. Ito rin ang konteksto ng ikalawang bahagi ng Aklat ni Isaias—ang parehong teksto na binasa ni Jesus sa scroll. “Ang Israel ay iniligtas ng Panginoon ng isang walang hanggang kaligtasan” (Isaias 45:17). From Infirmity to Wellbeing (Mula sa Karamdaman Tungo sa Kagalingan): Ang mga Ebanghelyo ay naglalaman ng maraming kwento ng pagpapagaling ni Jesus. Sa kontekstong ito, ang kaligtasan ay nangangahulugang paghahilom ng ating mga sugat at pagiging buo (whole). Ito ay mas literal na panggagamot. Fear to Trust (Mula sa Takot Tungo sa Pagtitiwala): Ang pagtatagumpay laban sa takot at pagkabalisa (anxiety) ay isang karaniwang tema sa Bibliya. Ang “Huwag kang matakot” ay isa sa mga pinakamadalas na parirala. Sa Lucas 12, sinabihan ni Jesus ang kanyang mga tagasunod na huwag mag-alala kundi magtiwala sa Diyos. Sa 1 Pedro 5:7, sinasabing: “Ilagak ninyo sa kanya ang lahat ng inyong kabalisahan, sapagkat siya ay nagmamalasakit sa inyo.” Higit Pa sa Personal na Kaligtasan: Justice at Peace Bagaman ang kaligtasan ay mahalaga para sa bawat indibidwal, ito rin ay consistently “corporate” o pangkalahatan sa Bibliya. Kabilang dito kung paano tayo namumuhay nang sama-sama sa mga komunidad, lipunan, at bansa. Ayon sa biblical scholar na si Marcus Borg, ang kaligtasan sa Bibliya ay politikal tulad ng pagiging personal nito, na may dalawang pangunahing focal points: Katarungan (Justice) at Kapayapaan (Peace). From Injustice to Justice: Ang pangunahing isyu sa Bibliya ay ang “economic injustice.” Libu-libong taon na ang nakalipas, umiiral pa rin ang kawalang-katarungan kapag ang mga makapangyarihan at mayayamang elite ay binubuo ang mundo ayon sa kanilang sariling interes. Ang mga modern-day Pharaoh, Herod, at Caesar ay nasa paligid pa rin natin, iba lang ang pangalan o apelyido. Mula sa kanila, kailangan pa rin nating mailigtas. From Violence to Peace: Ang isa pang malawak na politikal na kahulugan ng kaligtasan ay ang kapayapaan. Ang kapayapaan sa Bibliya ay may parehong personal at politikal na kahulugan. Kabilang dito ang kapayapaan ng isip at kapayapaan sa ating mga relasyon sa ating pamilya at mga kaibigan. Ngunit ito rin ay tungkol sa pagwawakas ng karahasan at digmaan. Sinabi ni Jesus sa Mateo 5:9: “Mapalad ang mga mapagpayapa, sapagkat sila ay tatawaging mga anak ng Diyos.” Ang Pangarap ng Diyos at ang Ating Hamon Ayon kay Verna Dozier, isang African-American author at theologian, “Ang kaligtasan bilang isang mundo ng katarungan at kapayapaan ay ang pangarap ng Diyos.” Gayundin, ayon kay Archbishop Desmond Tutu, “Ang pangarap ng Diyos, ang pasyon ng Diyos ay isang transpormadong mundo ng katarungan at kapayapaan.” Napakaganda ng pangarap ng Diyos para sa atin. Ngunit libu-libong taon pagkatapos, tila imbes na mapalapit, ay palayo tayo nang palayo sa pangarap na iyon. Hangga’t may ilang taong nasa kapangyarihan na nangkakamkam ng lupang hindi naman sa kanila, mga politikong sakim na kinukurakot ang pera ng bayan, at mga bansang bully na nagti-trigger ng karahasan, patuloy ang injustice, kahirapan, at oppression. Dito pumapasok ang isa pang biblical meaning ng salvation: nang iligtas ni Jesus ang mga tao at dalhin sila mula sa kamatayan patungo sa buhay. Sa kabila ng ating mga limitasyon bilang tao, taglay natin ang kapangyarihang tuparin ang pangarap ng Diyos—ang magkaroon ng “heaven on earth.” Konklusyon: Isang Lifelong Journey ng Pagbabago Ngayong Panahon ng Kuwaresma (Lent season), nanalangin ako na tayo ay patuloy na makalaya sa mga traumang naidulot sa atin ng salitang “salvation.” Madaling sabihin, pero sa lalim ng sugat na naiwan nito, hindi ito parang magic na kayang hilumin agad. Patuloy natin itong i-challenge, araw-araw nating harapin nang personal at bilang isang komunidad. I pray for continuous healing. Kapag sinasabi ng mundo na kasalanan ang maging LGBTQ+, may kapangyarihan tayong “iluwal muli” (be born again) ang ating sarili nang mas malaya at mas buo. At kapag mas buo ka na, kapag mas malaya ka na, palayain mo na rin ang iba. Be transformed so we can transform others and the world. Maging isang “wounded healer.” Magsimula sa isang LGBTQ+ kid, isang homeless person, o isang rally laban sa korapsyon. Magsimula tayo sa pagbabahagi ng magandang balita na dito sa Open Table, may isang ligtas na espasyo kung saan ka tunay na tinatanggap. Balikan natin at maging inspirasyon kung paano nagsimula ang Kristiyanismo noon. Naniniwala akong kaya natin itong gawin muli, sa gabay ng Banal na Espiritu at sa kapangyarihan ng pag-ibig ni Jesus. Achieve natin ang paglaya at paghilom dito, ngayon, at para sa lahat. Salamat po. The post Paglaya at Paghilom appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Isang masipag na ate ang nagtiis sa kalupitan ng kanyang mga magulang hanggang sa siya ay makapag-asawa ng isang misteryosong lalaking nag-ahon sa kanya sa hirap. Ngunit ang inaakalang magandang buhay ay nauwi sa isang bangungot nang matuklasan ng kanyang kapatid na ang pinakasalan pala nito ay isang mapanganib na engkanto. Ngayong nagdadalang-tao na siya sa sanggol ng mga nilalang na ito, maililigtas pa kaya siya mula sa madilim na mundong tuluyang umaangkin sa kanyang pagkatao?

Sa gitna ng isang malakas na bagyo noong 1955, isang mahiwagang bato ang humirang sa isang simpleng binata upang maging isang albularyong manlalakbay sa mundo ng mga engkanto at maligno. Kasama ang kanyang mga tapat na kaibigan, susuungin niya ang iba't ibang mapanganib na dimensyon upang magligtas ng mga inosenteng buhay mula sa mga masasamang nilalang. Ngunit sa pagharap sa pinakamatinding sumpa, handa ba siyang isakripisyo ang kanyang sariling buhay alang-alang sa kaligtasan ng kanyang matalik na kaibigan?

Isang maliit na mutya ang natagpuan sa ilalim ng punso na nagbibigay ng suwerte at kayamanan. Ngunit simula nang iuwi ito, may mga yabag na maliliit at kaluskos sa kisame tuwing hatinggabi. Dahil ang mutya ay pag-aari ng mga duwende—at babawiin nila ito kahit kaluluwa pa ang kapalit.

Now there was a Pharisee named Nicodemus, a leader of the Jews. He came to Jesus by night and said to him, “Rabbi, we know that you are a teacher who has come from God, for no one can do these signs that you do unless God is with that person.” Jesus answered him, “Very truly, I tell you, no one can see the kingdom of God without being born from above.” Nicodemus said to him, “How can anyone be born after having grown old? Can one enter a second time into the mother's womb and be born?” Jesus answered, “Very truly, I tell you, no one can enter the kingdom of God without being born of water and Spirit. What is born of the flesh is flesh, and what is born of the Spirit is spirit. Do not be astonished that I said to you, ‘You must be born from above.' The wind blows where it chooses, and you hear the sound of it, but you do not know where it comes from or where it goes. So it is with everyone who is born of the Spirit.” Nicodemus said to him, “How can these things be?” Jesus answered him, “Are you the teacher of Israel, and yet you do not understand these things? “Very truly, I tell you, we speak of what we know and testify to what we have seen, yet you do not receive our testimony. If I have told you about earthly things and you do not believe, how can you believe if I tell you about heavenly things? No one has ascended into heaven except the one who descended from heaven, the Son of Man. And just as Moses lifted up the serpent in the wilderness, so must the Son of Man be lifted up, that whoever believes in him may have eternal life. “For God so loved the world that he gave his only Son, so that everyone who believes in him may not perish but may have eternal life. “Indeed, God did not send the Son into the world to condemn the world but in order that the world might be saved through him. John 3:1-17 (NRSVUE) Tayo at si Nikodemo Sa ating pagbasa, nakatagpo ni Hesus si Nikodemo sa gitna ng kadiliman. Si Nikodemo ay isang taong may mataas na katayuan ngunit may dalang mga tanong na hindi masagot ng kanyang tradisyon. Sinabi sa kanya ni Hesus, “Maliban na ang tao ay ipanganak na muli, hindi siya makakakita ng kaharian ng Diyos.” Bilang isang Katoliko at Kristiyanong bakla, madalas kong nararamdaman na ako si Nikodemo. Sa Juan 3, pumunta siya kay Hesus sa ilalim ng takip ng gabi. Bakit gabi? Siguro dahil takot siya sa sasabihin ng kapwa niya Pariseo , o siguro dahil hindi pa niya kayang pangatawanan sa harap ng marami ang kuryosidad ng pananampalataya niya. Ganoon din ako; maraming tanong, maraming takot. Until now, hindi pa rin ako sigurado sa aking pananampalataya. Gayon din ang pakiramdam ko sa tuwing naririnig ko ang mga mapanghusgang salita sa paligid na nagsasabing mali ako, makasalanan ako, at hindi karapat-dapat. Ang mga salitang ito ay parang kadiliman na nagpapalayo sa akin sa liwanag ng Diyos. Sa ating paglalakbay bilang mga LGBTQIA+ na mananampalataya, ang pag-uusap nina Hesus at Nikodemo ay tila isang salamin. Tulad ni Nikodemo, marami sa atin ang lumalapit sa Diyos sa gabi o sa gitna ng kadiliman , dala ng takot sa sasabihin ng iba , ng bigat ng ating pagkakakilanlan, at ng tanong na: “Tatanggapin ba ako? Karapat-dapat ba ako?”. Ang Tunay na Ibig Sabihin ng Muling Pagsilang Ang sagot ni Hesus ay hindi pagtataboy kundi isang paanyaya: “Kailangan kayong ipanganak na muli.” Ang muling pagsilang na ito ay hindi nangangahulugang kailangang burahin ang ating kulay. Sa halip, ito ay pagpapaubaya sa Banal na Espiritu na linisin ang ating paningin upang makita natin ang ating sarili ayon sa tingin ng Diyos : mahalaga, banal, at sapat. Ang konsepto ng muling pagsilang ay madalas gamitin laban sa atin upang sabihing kailangan nating magbago o itatwa ang ating tunay na pagkatao. Ngunit sa mas malalim na espiritwal na pag-unawa, ang muling pagsilang na tinutukoy ni Hesus ay hindi pagpatay sa ating katotohanan, kundi pagyakap sa ating banal na pagkakakilanlan bilang mga anak ng Diyos at malaya sa tanikala ng mapanghusgang mundo. Mahirap isabuhay ang gospel na ito sa mundong puno ng limitasyon. Ngunit dito pumapasok ang tunay na milagro ng Espiritu Santo. Aaminin ko, hindi madali. May mga araw na mabigat ang krus ng diskriminasyon at pagdududa. Subalit gaya ng hangin na binanggit sa bersikulo 8 na umiihip kung saan ito nais, ang Espiritu ng Diyos ay hindi nakakulong sa kahon ng tradisyon. Tuwing ako ay humihingi ng patnubay, ipinapaalala ng Diyos sa akin na ang Kanyang grasya ay sapat. Ang aking pagkatao ay hindi hadlang sa aking paglilingkod; ito ay aking natatanging paraan upang ipakita ang makulay at malawak na pag-ibig ng Maylikha. Hindi ako o tayo tinawag para maging perpekto ayon sa pamantayan ng tao, kundi para maging tapat sa ilalim ng biyaya. Paglilingkod sa Pamilya at Trabaho Ang paglilingkod ay hindi lamang ginagawa sa loob ng simbahan. Ito ay isinasabuhay natin sa bawat aspeto ng ating pang-araw-araw na pakikibaka. Sa Ating Pamilya: Madalas, sa pamilya tayo pinakahinahamon. Maraming mga kamag-anak na hanggang ngayon ay hindi pa rin tanggap ang iyong katotohanan , kung saan minsan ay kailangan pa nating patunayan ang halaga sa kabila ng ating pagkakaiba. Naririnig natin ang mga patama sa hapag-kainan o nararamdamang tila may limitasyon ang pagmamahal nila sa iyo. Subalit sa kabila nito, pinipili nating manatiling mapagmahal na anak, kapatid, o kamag-anak. Kapag tayo ang unang tumutulong sa oras ng pangangailangan , o nag-aalaga sa mga magulang na may sakit nang walang pag-aalinlangan, ipinapakita natin ang gospel in action. Pinapatunayan natin na ang pag-ibig ng isang LGBTQIA+ member ay hindi nababawasan ng kanilang panghuhusga. Kahit inaalipusta at sinasaktan ng mga mahal natin sa buhay , kung kailangan nila ng tulong o aruga , tayo ang unang tutugon kahit tayo ay nasasaktan. ‘Yan ang pag-ibig na kaya nating ibigay, at ang tawag diyan ay grasya. Sa Ating Trabaho: Madalas tayong kailangang magtrabaho nang doble upang patunayan sa ating mga kasamahan ang ating halaga. Ang propesyonalismo ay hinahaluan natin ng pagtitimpi at pagmamahal kahit sa mga hindi nakakaunawa sa atin. Hinaharap natin ang mga micro-aggressions o ang pakiramdam na kailangang itago ang ilang bahagi ng ating sarili upang hindi mapag-usapan. Ang ating katapatan sa trabaho at pagiging go-to person sa ating mga kasamahan ay isang porma ng ministeryo. Sa pamamagitan ng pagiging mahusay at mabuting katrabaho, binabali natin ang mga maling akala. Naglilingkod tayo sa pamamagitan ng pagbibigay ng dangal ayon sa ating propesyon , habang tahimik na nananalangin para sa mga kasamahang hindi pa bukas ang isipan. Ang Tahanan Natin sa Open Table MCC Lahat tayo—ako noon—ay takot at naghahanap ng isang community kung saan pwede tayong maging totoo sa ating pagkatao, kung saan tanggap tayo nang walang halong panghuhusga. Dito ako dinala sa simbahan ng Open Table MCC Manila pa noon, year 2000. (Kaya alam niyo na kung ilang taon na ako ngayon; siguro ako ang pinakamalapit nang maging ‘dalawang citizenship’) . Nang sabihin ni Hesus na kailangang ipanganak na muli, hindi Niya ibig sabihin na burahin natin kung sino tayo. Ang muling pagsilang ay ang pag-iwan sa mga lumang paniniwala na ang pag-ibig ng Diyos ay limitado lamang sa iilan. Sa Open Table MCC, natutunan ko na ang aking pagkatao bilang LGBT ay hindi hadlang kundi isang bahagi ng aking paglalakbay. Ang muling pagsilang para sa akin ay ang pagtanggap na tayo ay nilikha ng Diyos nang may layunin , at ang Kanyang Espiritu ay umiihip kung saan Nais Niya. Hindi ito nakakulong sa mga tradisyong puno ng poot. Dito sa ating komunidad, ang paglilingkod ay may ibang lalim. Ito ang ating tahanan kung saan ang pag-ibig ay walang pasubali. Dito natin nararamdaman na ang paglilingkod sa Diyos ay tunay na inklusibo. Juan 3:16-17: Sandigan ng Ating Pananampalataya Madalas gamitin ang Bibliya sa mga katulad natin para takutin tayo. Pero ang Juan 3:16-17 ang pinakamatibay nating sandigan. Actually, ito ‘yung gumising sa akin. Ito ‘yung nagbigay sa akin ng pundasyon na hawak ko until now , at sinasabi kong hinding-hindi ako magkakamali. “Sapagkat gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan , pinadala Niya ang Kanyang Anak at kung sino man ang maniwala ay hindi Niya pababayaan at Kanyang ililigtas.” Hindi sinabi na gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa mga “diretso” ang buhay. Sinabi Niya, “sa lahat,” hindi lang sa iilan. Kasama ako doon, kasama ka doon, kasama tayong lahat. Ang salitang “sanlibutan” ay walang itinatangi; lahat ay yayakapin. At ang pinakamahalaga para sa ating mga nakaranas ng diskriminasyon ay ang talatang 17 : “Sapagkat hindi sinugo ng Diyos ang Anak sa sanlibutan upang hatulan ang sanlibutan, kundi upang ang sanlibutan ay maligtas sa pamamagitan Niya.” Ang Diyos mismo ay hindi naparito upang husgahan tayo. Kaya sino sa mga tao sa paligid natin ang may karapatang gawin ‘yon? Paglilingkod ng mga Sugatan Ang pagod mula sa labas ng mundo ay dinadala natin sa loob ng simbahan. Minsan, mahirap maglingkod kapag ikaw mismo ay sugatan. Hindi tumitigil ang ingay ng mundo kapag tayo ay papasok sa pinto ng simbahan. Bawat isa sa atin ay may dalang bigat na bagahe: mga mapanghusgang tingin mula sa trabaho, ang pagod ng pakikipagsapalaran sa sistemang hindi tayo laging kinikilala, at ang mga sugat ng nakaraan na tila ayaw maghilom. Napakahirap magbigay ng liwanag kung ang sarili mong mitsa ay halos mapundi na. Minsan ang paglilingkod ay nagiging isang pakikibaka. Paano ka aawit ng pag-asa kung ang puso mo ay puno ng pag-aalinlangan? Paano ka mag-aayos ng upuan para sa iba kung ikaw mismo ay naghahanap ng lugar na matitigilan? Ngunit dito papasok ang tunay na diwa ng grasya. Ang paglilingkod ay hindi nangangailangan ng pagiging perpekto. Ang ating mga sugat ay hindi hadlang sa ating ministeryo. Sa halip, ito ang nagbibigay sa atin ng lalim at malasakit na hindi matutumbasan ng sinumang hindi pa kailanman nasaktan. Sa loob ng simbahan, ang ating pagod ay kinikilala at ang ating sugat ay hinahayaang huminga—at damang-dama ko ‘yon dito sa Open Table MCC. Ang pag-aayos ng mga upuan ay hindi lamang paghahanda ng espasyo ; ito ay pagtiyak na mayroong lugar ang bawat ligaw na kaluluwa. Sa pag-awit sa koro o simpleng pagyakap sa isang bagong miyembro na takot at naghahanap ng pagtanggap , ikaw at ako ay nagiging daluyan ng muling pagsilang para sa iba. Isang Radikal na Akto ng Pag-ibig Ang Open Table MCC ay nagiging patunay na ang Diyos ay hindi limitado ng pader ng tradisyon. Ang paglilingkod natin dito ay isang deklarasyon : Narito ako, narito tayo, tinawag ng Diyos at karapat-dapat. Ang bawat maliit na gawain sa loob ng simbahan ay isang radikal na akto ng pag-ibig. Ang pag-awit sa koro ay hindi lamang paglabas ng himig ; ito ay pagpaparinig ng boses na minsang pinatahimik ng tradisyon. Kapag niyakap mo ang isang bagong miyembro na puno ng takot at pag-aalinlangan, hindi mo lang siya tinatanggap sa isang organisasyon ; ibinabalik mo sa kanya ang kanyang dignidad. Ang komunidad na ito ay isang buhay na patunay na ang pag-ibig ng Diyos ay parang karagatan na hindi kayang ikulong ng mga makitid na doktrina. Ang ating paglilingkod ay isang matapang na deklarasyon laban sa lahat na nagsabing ikaw ay kulang o mali. Sa bawat pagkakataon na ikaw ay tumitindig para sa iba , sinasabi mo sa mundo: “Narito ako, hindi dahil sa pahintulot ng tao kundi dahil sa tawag ng Diyos. Ako ay buo, ako ay pinili, at ako ay karapat-dapat.” Hindi madaling maging asin at ilaw sa mundong madalas ay ayaw tayong pasikatin. Ngunit ang muling pagsilang sa Espiritu ay nangangahulugan na hindi tayo umaasa sa sariling lakas. Tuwing nararamdaman mo ang pagod, tandaan mo ang hangin—ang Espiritu ay umiihip kung saan Ito nais. Hayaan mong tangayin ka ng hanging ito patungo sa mga taong nangangailangan ng iyong kalinga. Ang iyong pagkatao ay hindi hadlang ; ito ay natatanging paraan upang ipakita ang grasya ng Diyos para sa lahat. The post Muling Pagsilang appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Isang abandonadong kampo militar ang pinamumugaran umano ng mga sundalong matagal nang patay. Ngunit tuwing gabi, may mga unipormadong anino na nagmamartsa sa dilim at naghahanap ng bagong mabibiktima. Dahil ang digmaan nila ay hindi pa tapos—at gutom pa rin sila sa laman ng buhay.

Isang kilalang manggagamot ang dinarayo ng mga tao dahil sa kanyang husay magpagaling gamit ang langis at orasyon. Ngunit tuwing may gumagaling, may isa namang biglang nanghihina o nawawala. Sa likod ng kanyang kabaitan, may lihim na gutom—dahil ang bawat pasyente ay hindi lang ginagamot… kundi pinipili.

Anak ng isang kilalang albolaryo ang isang dalagang may likas na galing sa panggagamot. Ngunit imbes na orasyon ang sundin, pinili niya ang madilim na landas ng kulam. Habang lumalakas ang kanyang kapangyarihan, nagsisimula ring bumalik sa kanya ang bawat sumpang kanyang ipinadala—dahil may presyong binabayaran ang bawat ritwal.

Isang lihim na mangangaso ang umiikot gabi-gabi sa baryo, armado ng anting-anting at mga patibong para hulihin ang mga aswang. Marami na siyang napabagsak, kaya't kinatatakutan siya ng mga nilalang sa dilim. Ngunit sa bawat pangangaso, may kapalit—unti-unti siyang nagiging katulad ng mga hinahabol niya.

Isang tahimik at masipag na katulong ang kinuha ng pamilya upang tumulong sa bahay. Sa una'y perpekto siya—malinis, mabilis kumilos, at hindi nagrereklamo. Ngunit tuwing umaga, may nawawalang manok at may bahid ng dugo sa kusina. Hanggang sa may makapansing hindi siya natutulog… at may aninong lumalabas mula sa kanyang likod tuwing hatinggabi.

So they went with haste and found Mary and Joseph and the child lying in the manger. When they saw this, they made known what had been told them about this child, and all who heard it were amazed at what the shepherds told them, and Mary treasured all these words and pondered them in her heart. The shepherds returned, glorifying and praising God for all they had heard and seen, just as it had been told them. When the eighth day came, it was time to circumcise the child, and he was called Jesus, the name given by the angel before he was conceived in the womb. Luke 2:16-21 (NRSVUE) Ano ba ang Queer Theology? Sa pinakasimple nitong paliwanag, ang Queer Theology ay isang paraan ng pag-unawa sa Diyos, pananampalataya, at teolohiya mula sa perspektibo ng mga taong matagal nang nasa laylayan — lalo na ang LGBTQ+ community. Hindi ito simpleng pagdagdag ng bagong label sa teolohiya. Sa halip, ito ay isang paanyaya na tanungin ang mga matagal nang itinuturing na “normal,” “natural,” o “tanging tama” sa loob ng pananampalataya. Queer Theology asks: Sino ang may boses sa teolohiya? Kaninong karanasan ang itinuturing na mahalaga? At sino ang matagal nang hindi naririnig? Teolohiya Mula sa Karanasan Sa tradisyunal na teolohiya, kadalasan ang boses na nangingibabaw ay: lalaki heterosexual nasa kapangyarihan bahagi ng dominanteng kultura Ngunit sa Queer Theology, nagsisimula tayo sa karanasan ng mga taong matagal nang isinantabi — mga taong sinabihang hindi sila kabilang, hindi sila banal, o hindi sila sapat. Dito, ang karanasan ng pagiging queer ay hindi hadlang sa pananampalataya. Ito ay nagiging daan upang mas malalim na maunawaan ang Diyos. Pagbawi sa Salitang “Queer” Ang salitang queer ay minsang ginamit bilang insulto. Ngunit sa paglipas ng panahon, ito ay binawi at ginawang simbolo ng: pagtutol sa mapanupil na pamantayan pagtanggap sa pagkakaiba pagdiriwang ng identidad Sa konteksto ng teolohiya, ang pagiging “queer” ay hindi lamang tungkol sa sekswalidad o kasarian. Ito ay tumutukoy sa anumang pananaw na: humahamon sa nakasanayang sistema naglalantad ng hindi pagkakapantay-pantay nagbibigay-boses sa mga nasa laylayan Ang Diyos sa Gilid, Hindi Lang sa Gitna Isa sa pinakamahalagang paalala ng Queer Theology ay ito: Ang Diyos ay hindi lamang matatagpuan sa sentro ng kapangyarihan — kundi sa gilid, kasama ng mga itinulak palayo. Makikita natin ito sa maraming kuwento ng pananampalataya: sa mga itinaboy ng lipunan sa mga itinuturing na “makasalanan” sa mga walang lugar sa templo Sa mga kuwentong ito, ang banal ay hindi natatakot sa pagkakaiba. Sa halip, doon ito namumukadkad. Isang Paanyaya, Hindi Isang Banta Para sa ilan, ang Queer Theology ay tila pagbabanta sa tradisyon. Ngunit para sa marami, ito ay paanyaya: na palawakin ang ating pag-unawa sa pag-ibig ng Diyos na kilalanin ang dignidad ng bawat tao na gawing mas makatarungan ang ating pananampalataya Hindi nito sinisira ang pananampalataya. Sa halip, tinatanong nito kung paano tayo magiging mas tapat sa mensahe ng pag-ibig, katarungan, at awa. Sa Huli Ang Queer Theology ay hindi lamang teorya. Ito ay buhay na karanasan ng mga taong patuloy na naghahanap ng lugar sa loob ng pananampalataya — at natutuklasan na ang Diyos ay matagal na nilang kasama. Ito ay paalala na ang pag-ibig ng Diyos ay hindi limitado ng ating mga kahon. At marahil, ang tanong ay hindi kung may lugar ba ang queer sa teolohiya — kundi kung handa ba ang teolohiya na kilalanin ang Diyos na matagal nang kumikilos sa gilid. The post Queer Theology Revealed appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Ang magmahal at mahalin ay isang napakalaking kasiyahan para kay Yvette. Kahit pa LDR sila ng longtime boyfriend niyang si Dominic, nangibabaw pa rin ang kanilang commitment at pag-ibig sa isa't-isa. Ngunit tatlong araw bago ang kanilang kasal, binawi ang kasiyahang matagal na sana nilang inaabangan. Pakinggan ang kwento ni Yvette sa Barangay Love Stories.

Support for One Nation has reached record levels following Pauline Hanson's anti-immigration stance, but experts say the rise to 26 per cent primary support signals a broader shift in Australian politics. - Umabot sa record ang antas ng suporta para sa One Nation kasunod ng anti-immigration na paninindigan ni Pauline Hanson. Ngunit ayon sa mga eksperto, ang pag-angat sa 26 porsiyentong primary support ay senyales ng mas malawak na pagbabago sa pulitika ng Australia.

Ang pamimilit sa iba ay hindi magdadala ng kaligayahan. Ngunit ang pagtanggap ay pwedeng maging susi sa kapayapaan. Pakinggan ang kwento ni Agatha sa Barangay Love Stories.

Australia's new ban blocking under 16 from major social media apps takes effect today. In this episode of Usapang Parental, we look at why some parents welcome the move. - Epektibo simula ngayong araw, ika-10 ng Disyembre ang social media ban. Ibig sabihin ang lahat ng batang mas bata sa 16 ay ipagbabawal sa piling social media platforms. Sa episode ngayon, binahagi ng isang ina kung bakit tanggap niya ang bagong panukala.

It was over 15 years ago that International Needs Australia scholar Sherwin Mariano was given several opportunities to work overseas. However, despite the promise of a more comfortable future, he decided to stay and pay it forward. - Mahigit sa may labing-limang taon na noong unang naharap sa oportunidad na makapagtrabaho si Sherwin Mariano sa ibang bansa; ngunit, pinili niyang suklian ang mga oportunidad na natanggap niya mula tulong sa International Needs Australia.

Bagamat nakakaranas ng kahirapan sa buhay, hindi ito naging hadlang kay Mazy upang magsikap sa pag-aaral. Ngunit, katulad ng ibang estudyante, hindi naging madali para kay Mazy ang maabot ang tagumpay. Humarap siya sa sunod-sunod na pagsubok sa kaniyang pag-aaral na dulot ng kahirapan. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

The Andrei Gineta Story - Part 4Labis ang pasasalamat ni Andrei nang makilala niya ang Panginoon. Naranasan niya ang pagmamahal ng mga kapwa Kristiyano, na naging malaking tulong upang mapatatag ang kaniyang pananampalataya. Ngunit may isa pa rin siyang problemang tila hindi niya kayang takasan. Ano ito? Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Minsan ba'y nakakaramdam ka na kulang ka o nahihiya sa sarili? Madaling maniwala na hindi tayo sapat para magdulot ng pagbabago.Ngunit hindi tinitingnan ni Hesus ang kung ano ang mayroon tayo, ang mahalaga sa Kanya ay ang puso nating handang magpasakop. Hindi Niya hinahanap ang laki ng ating maibibigay, kundi ang ating kahandaang isuko ito para sa Kanya.Tuklasin natin kung paano ka magagamit ng Diyos upang makapagbigay-lakas sa iba!Speaker: Ptr. Bong SaquingSeries: God Empowers: Influence That Shapes GenerationsScripture Reading: John 6:1-14Watch The Full Message here: https://go.ccf.org.ph/10122025Eng

More than one in five Australians have a disability. But this large, diverse group faces disproportionate levels of discrimination and prejudice. - Higit sa isa sa bawat limang Australyano ay may kapansanan. Ngunit sa kabila ng dami nila at pagkakaiba ng grupong ito, madalas pa rin silang makaranas ng diskriminasyon.

The Reymark Mena Story - Episode 4Laking pasasalamat ng asawa ni Reymark nang makilala niya ang Panginoon. Naging aktibo siya sa simbahan at miyembro pa ng dance ministry. Ngunit sa kabila ng kaniyang aktibong paglilingkod sa Panginoon, mas lumakas at patuloy pa rin ang mga tukso kay Reymark. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Masalimuot ang pamilyang kinagisnan ng kaibigan ni Dave. Iniwan na si Jaimee ng kanyang ina sa palabugbog nitong ama. Naging ka-phone pal ni Dave si Jaimee pero kahit sa telepono lang nagkakausap, totoo ang naging pagkakaibigan nila noong bata pa sila. Ngunit nang tumigil sa pagtawag si Jaimee, sinubukan pa rin sana siyang hintayin ni Dave pero para sa isang bata, mahirap talagang makahanap ng paraan para humingi ng tulong sa iba. Lumipas ang maraming taon, maayos na ang buhay ni Dave at nang makatagpo niya ulit si Jaimee, nangangailangan na pala talaga ng tulong ang kaibigan niya. Pakinggan ang kwento ni Dave sa Barangay Love Stories.

Matagal mo na bang inaasam na may mangyaring kaayusan at paggaling sa loob ng pamilya mo? Ngunit alam mo ba na isang humahadlang dito ay ang hindi pagpapatawad?Ang pagpapatawad sa kapwa ay isa sa pinakamahirap na gawin lalo na sa loob ng pamilya natin, pero kapag ito ay naibigay natin, nagiging daan ito upang manumbalik ang maayos na relasyon.Speaker: Ptr. Bong SaquingSeries: Knowing God: The Creator of FamilyScripture Reading: Colossians 3:12-13Watch the full message here: https://go.ccf.org.ph/09282025Tag

Marami ang mga batang lumaki sa hirap at pilit na umaahon habang tumatanda sila. Kaya nang magkaroon ng kakayanan sa buhay si Maryjoy, kinuha niya ang kapatid niyang si Chelsea para suportahan at pag-aralin. Kaso si Chealsea, kahit lumaki rin sa hirap ay hindi yata marunong mag-appreciate sa mga bagay na binibigay ng ate niya. Alam niya namang grabe ang hirap ni Maryjoy para buhayin sila at pag-aralin siya pero luho pa rin niya ang inuuna niya. Mahal ni Maryjoy ang kapatid niya kaya pilit niya itong iniintindi at dinidisiplina, buo pa ang pag-asa niyang magbabago ito. Ngunit hindi pala lahat ng kamalian ni Chelsea ay mapapalampas niya. Pakinggan ang kwento ni Maryjoy sa Barangay Love Stories.

Pinahahalagahan ng Diyos ang bawat pamilya. Dinisenyo Niya ang pamilya para pagpalain tayo. Sa lahat ng mga nagtitiwala sa Kanya, inihahayag Niya ang Kanyang sarili bilang ating perpektong Ama na nasa Langit. Ngunit ano ang tunay na ibig sabihin ng pagtawag sa Diyos na ating Ama?Speaker: Ptr. Leo MataSeries: Knowing God: The Creator of FamilyScripture Reading: Romans 8:14-17Watch the full message here: https://go.ccf.org.ph/09072025Eng

Pinahahalagahan ng Diyos ang bawat pamilya. Dinisenyo Niya ang pamilya para pagpalain tayo. Sa lahat ng mga nagtitiwala sa Kanya, inihahayag Niya ang Kanyang sarili bilang ating perpektong Ama na nasa Langit. Ngunit ano ang tunay na ibig sabihin ng pagtawag sa Diyos na ating Ama?Speaker: Ptr. Leo MataSeries: Knowing God: The Creator of FamilyScripture Reading: Romans 8:14-17Watch the Full Message: https://go.ccf.org.ph/09072025Eng

The Iking Caspe Story - Part 4Nagkaroon ng matinding galit noon si Iking sa kaniyang ama dahil sa bisyo at magulong pamumuhay nito. Ngunit ngayon, mas mabigat na pagsubok ang dinaranas ni Iking at halos patapon na ang kaniyang buhay. Paano siya makakalaya sa ganitong sitwasyon? Mayroon pa bang tatanggap sa kaniya sa kabila ng kanyang magulong buhay? Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

The Iking Caspe Story - Part 3Nagpasya si Iking na lumuwas ng Maynila upang makatulong sa kaniyang ina. Pinasok niya ang iba't ibang trabaho, subalit palagi siyang nasasangkot sa gulo. Kaya naman, hindi rin nagtagal at bumalik siya sa puder ng kaniyang ina. Ngunit imbes na magbago, muling binalikan ni Iking ang bisyo. Makalaya pa kaya siya mula sa adiksyon? Saan niya mahahanap ang kapayapaan?Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Lemuel Lopez began his journey in Australia as an international student and scholar at the University of Melbourne. It was there that he met his wife, Lucille, and together they had a son named Lucas. However, their life together was not without challenges—especially when the pandemic hit. What kind of challenges did they face? - Nagsimula si Lemuel Lopez sa Australia bilang international student at scholar ng University of Melbourne. Dito niya nakilala ang kanyang asawa na si Lucille, at nagkaroon sila ng anak na si Lucas. Ngunit hindi naging madali ang kanilang pagsasama nang dumating ang pandemya—ano kaya ang mga pagsubok na kanilang hinarap?

The Elmer Victoria Story - Part 5Muling nasubok ang pananampalataya ni Elmer nang siya'y magkaroon ng matinding sakit na nagdulot ng takot sa kaniyang buhay. Malaking tanong para sa kaniya kung bakit niya nararanasan ang ganitong klaseng pagsubok. Ngunit ang isa pang tanong: Muli nga bang magiging matatag si Elmer sa gitna ng pagsubok? Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Batay sa 2022 research ng The Banyans Healthcare Group, halos kalahati ng mga Australiano ang nahihirapang makatulog dahil sa stress, at pera, trabaho, at relasyon ang madalas na pinagmumulan nito. Ngunit posible itong malagpasan sa pamamagitan ng tamang suporta at healthy coping strategies.

Namumuhay tayo sa mundong inuuna ang sariling kahulugan ng pag-ibig—isang pag-ibig na nakabatay lamang sa damdamin at romansa. Ngunit bakit tila ganito ang uri ng pag-ibig na mas madalas nag-iiwan ng sugat kaysa nagbibigay ng kagalingan?Mahirap makilala ang huwad na pag-ibig kung hindi mo pa naranasan ang tunay na pag-ibig. Huwag kang makuntento sa peke. Tuklasin ang pinagmumulan ng pag-ibig na kailanman ay hindi pumapalya, hindi sumusuko, at hindi nauubos.Speaker: Ptr. Bong SaquingSeries: Knowing GodScripture Reading: 1 John 4:7-8;10Watch the full message here: https://go.ccf.org.ph/08242025Tag

#Restart LIVE TV Special Day 10Minsan, pakiramdam natin ay tapos na ang lahat. Wala nang pag-asa at wala nang bagong simula. Ngunit sa Diyos, laging may pagkakataong magsimula muli, kapatid. Siya ang nagbibigay ng panibagong lakas at pag-asa. Kung kasama mo ang Diyos, laging posible ang isang bagong simula.Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Marami sa atin ang tumatanggap ng Banal na Komunyon nang hindi naiintindihan ang bigat at kabanalan ng Eukaristiya. Ngunit ayon sa turo ng Simbahang Katolika, ang pagtanggap sa Katawan ni Kristo habang nasa estado ng mortal na kasalanan ay isang malubhang kasalanan. Sa video na ito, ipapaliwanag namin ang:

Tumatamlay na ba ang pananalangin mo? Kapag nagiging routine na ang buhay, maaring mawala na ang pagkamangha natin sa Diyos. Ngunit ang panalangin ay hindi kailanman dapat maging matamlay. Ito ay isang sagradong pakikipagtagpo sa Diyos na lumikha sa atin. May magbabago ba kapag tayo ay lumalapit ng may paggalang at pagkamangha sa Kaniya?Speaker: Ptr. Leo MataSeries: True PrayerScripture Reading: 2 Samuel 7:18-22Watch The Full Message here: https://go.ccf.org.ph/06222025Tag