Podcasts about huwag

May Diyos na nakakaalam ng bawat pinagdaraanan mo, at Siya ang tunay na magpapalaya sa'yo mula sa bigat na matagal mo nang dinadala.Huwag mawalan ng pag-asa, dahil kay Lord tunay ka nang Malaya!Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

[Intro] Aalalahanin kita... Kahit saan, kahit kailan... Makinig ka. [Verse 1] Kung kailangan mang lumayo ng aking landas At ang oras natin ay tuluyan nang magwakas Baon ko ang alaala ng iyong mga ngiti Hindi magsisisi sa ating bawat sandali Salamat sa pag-ibig na iyong ibinigay Sa maikling panahon, binigyan mo ng kulay. [Verse 2] Huwag kang iiyak kung ako'y wala na sa tabi Isipin mo na lang ang init ng aking labi Ang tadhana natin ay sadyang mapaglaro Ngunit ang pagtingin ko'y hinding-hindi magbabago Lalayo ako na may ngiti sa aking mukha Dahil naging bahagi ka ng aking ligaya. [Pre-Chorus] Ang distansya ay hindi hadlang sa damdamin Ang puso ko'y sa'yo pa rin ang huling hiling Kahit magkahiwalay ang ating daan Ang pag-ibig ko sa'yo'y walang katapusan. [Chorus] Kahit magkaiba ang ating mundo Mananatili ang pangako sa iyo Sa bawat tibok ng pusong binihag mo Habang buhay kitang mamahalin Asahan mo, ikaw pa rin. [Verse 3] Sana'y makatagpo ka ng totoong kaligayahan Sa bagong simula na iyong pupuntahan Huwag mong iisipin na ikaw ay iniwan Nandito lang ako sa iyong nakaraan Isang tawag mo lang, ako'y maaalala Sa bawat awitin na ating kinanta. [Pre-Chorus] Ang distansya ay hindi hadlang sa damdamin Ang puso ko'y sa'yo pa rin ang huling hiling Kahit magkahiwalay ang ating daan Ang pag-ibig ko sa'yo'y walang katapusan. [Chorus] Kahit magkaiba ang ating mundo Mananatili ang pangako sa iyo Sa bawat tibok ng pusong binihag mo Habang buhay kitang mamahalin Asahan mo, ikaw pa rin. [Bridge] At kung dumating ang araw na tayo'y magkita muli Yayakapin kita nang walang pag-aalinlangan Walang sumbatan, walang sakit Puro pag-ibig lang ang muling mabalik! [Final Chorus] Kahit magkaiba ang ating mundo Mananatili ang pangako sa iyo Sa bawat tibok ng pusong binihag mo Habang buhay kitang mamahalin Asahan mo... Habang buhay kitang mamahalin! [Outro] Ikaw pa rin... Habang buhay. Asahan mo... ikaw pa rin.

[Intro] Pakiusap... huwag kang bibitaw. Dito ka lang. [Verse 1] Huwag mong bibitawan ang aking mga kamay Kung mawawala ka, walang saysay ang buhay Ikaw ang aking kanlungan sa bagyo at ulan Pakiusap naman, huwag mo akong iiwan Ang dami nang dumaan at sumira sa aking puso Ngunit sa piling mo, muling nabuo ang gumuho. [Verse 2] Natatakot ako na baka isang araw magbago ka Na ang pagmamahal mo sa akin ay biglang mawala Kaya't gabi-gabi, ako'y nagdarasal sa langit Na ang yakap mo sa akin ay manatiling mahigpit Ikaw ang aking pahinga sa mundong nakakapagod (Correction : fluidité du verbe) Sa bawat hamon ng buhay, sa iyo lang sumasandal. [Pre-Chorus] Kung may pagkukulang man ako, sabihin mo lang Handang magbago para sa iyong kapakanan Huwag mo lang isipin ang tuluyang lumisan Dahil ang mawala ka ang aking kamatayan. [Chorus] Ikaw ang aking simula at huling pag-ibig Ang tanging boses na gustong marinig sa daigdig Kung hihinto man ang pag-ikot ng mundo Basta't kasama ka, ligtas ang puso ko Ikaw ang aking huling pag-ibig... tandaan mo ito. [Verse 3] Hawakan mo ang mukha ko at tingnan aking mata Makikita mo ang katapatan na walang kapareho Lahat ng aking pangarap, kasama ka sa plano Walang maiiwan, sabay nating bubuuin ito Kaya't pakiusap, sa hirap at ginhawa Tayo ang magkasama, walang bibitaw na una. [Pre-Chorus] Kung may pagkukulang man ako, sabihin mo lang Handang magbago para sa iyong kapakanan Huwag mo lang isipin ang tuluyang lumisan Dahil ang mawala ka ang aking kamatayan. [Chorus] Ikaw ang aking simula at huling pag-ibig Ang tanging boses na gustong marinig sa daigdig Kung hihinto man ang pag-ikot ng mundo Basta't kasama ka, ligtas ang puso ko Ikaw ang aking huling pag-ibig... tandaan mo ito. [Bridge] (Correction : phrase raccourcie pour caler le tempo rapide) Kahit na dumaan ang pinakamalaking unos Ang pag-ibig ko sa'yo ay hindi mauubos Ipaglalaban kita hanggang sa huling patak ng dugo Dahil sa'yo lang nahanap ang totoong tahanan ko! [Final Chorus] (Drop final, grosse intensité) Ikaw ang aking simula at huling pag-ibig Ang tanging boses na gustong marinig sa daigdig Kung hihinto man ang pag-ikot ng mundo Basta't kasama ka, ligtas ang puso ko Ikaw ang aking huling pag-ibig... tandaan mo ito. [Outro] (La musique redescend, fin intime) Ang aking huling pag-ibig... Huwag kang bibitaw... Dito ka lang sa aking tabi. (Fade out)

Huwag bigyan ng malisya ang mabuting bagay na ipinapakita ng iba. Bigyan din ng limitasyon ang iyong pakikisama dahil baka nalilito mo na pala sila. Pakinggan ang kwento ni Anji sa Barangay Love Stories.

Bakit tila mas pinipili pa rin ng karamihan ang kasinungalingan kaysa sa magsabi ng katotohanan? Maaaring dahil sa rasong pansarili, umiwas sa consequences ng nagawa, o makuha ang pag-apruba ng iba. Kung ano man ang dahilan, ipinapakita ng pagsisinungaling kung ano talaga ang nilalaman ng ating mga puso. Ating pag-aralan ang ika-9 na Utos: "Huwag kang sasaksi sa kasinungalingan laban sa iyong kapwa,” at tuklasin ano ang tunay na disenyo ng Diyos para sa tapat na pamumuhay at may integridad.Speaker: Ptr. Paul De VeraSeries: 10 CommandmentsScripture: EXODUS 20:16, JOHN 8:31-35, JOHN 8:44Watch the full message here: https://go.ccf.org.ph/05312026Tag

We often hear this advice given to spouses, "Huwag mong ibigay lahat!" It is framed as a survival tool or a form of empowerment. "Magtabi ka para sa sarili mo." is aimed at protecting the spouses, especially the one who isn't the breadwinner, in case of a broken relationship. But whilethese pieces of advice may have noble intentions of protection, we must ask this question: Does this secrecy actually serve a healthy, high-FQ partnership, or is it a sign of a shaky foundation? Watch this.

DisclaimerThe information contained in this presentation is provided for informational purposes only and should not be construed as legal advice. We do not guarantee any results, and the information in this presentation may not constitute the most up-to-date legal or other information. You should not act based on any content included without seeking legal or professional advice. Only your attorney can provide assurances that the information contained herein and your interpretation of it is applicable or appropriate to your particular situation."Nahuli ko sa akto, bakit kailangan ko pa siyang bigyan ng notice?!"

DisclaimerThe information contained in this presentation is provided for informational purposes only and should not be construed as legal advice. We do not guarantee any results, and the information in this presentation may not constitute the most up-to-date legal or other information. You should not act based on any content included without seeking legal or professional advice. Only your attorney can provide assurances that the information contained herein—and your interpretation of it—is applicable or appropriate to your particular situation. Working hard abroad pero naguguluhan kung paano ang tax mo sa Pilipinas?

We got the master on the decks... Make some noise for DJ Scientifik! Bring that pressure! Drop that beat! Let's go! [Verse 1 - ] Tingnan mo ang paligid, lahat ay nag-aabang Sa bagsak ng tunog, walang urungan Isang sulyap mo lang, alam ko na ang gusto Sumunod sa agos, sumabay sa tiyempo [Verse 2 - ] Huwag nang pigilan, ibuhos ang lakas Ang gabing ito ay walang batas Hawakan ang kamay, sumama sa hanay Ito ang sayaw na magbibigay-buhay [Pre-Chorus -] Ramdam mo ba ang bagsak ng bass? Ang tunog na ito, lumalaki ang space! Ihanda ang katawan, ihanda ang sigaw... Sa bilang ng apat, sabay-sabay hahataw! [Chorus ] (Sumunod sa beat at sige, igiling! (Ligne 1) Sumunod sa beat at sige, italon! (Ligne 2 - Variante 1) Sumunod sa beat at sige, ikembot! (Ligne 3 - Variante 2) Sumunod sa beat at sabay-sabay, isigaw! (Ligne 4 - Variante 3) [Ad-lib - Male Vocal Run] (Oh-woah! Allez! Sige, igiling mo pa, baby!) [Verse 3 - Rap ] Galaw sa plasa, hiyaw sa screen Ang galaw natin, laging pamatay-in! Mula umaga hanggang sa magdamag Ang tugtog na ito, walang kupas ang yabag Let's go, ibuhos na natin ang laro! [Bridge - ] Kahit na mapagod ang ating mga paa Ang saya sa puso, hindi mawawala Basta't magkasama sa gitna ng tugtugan Ang pag-ibig na ito, walang katapusan... [Chorus -] Sumunod sa beat at sige, igiling! Sumunod sa beat at sige, italon! Sumunod sa beat at sige, ikembot! Sumunod sa beat at sabay-sabay, isigaw! [Ad-lib - Male Vocal Run] (Yeah-yeah-yeah... Sumunod sa beat... Turn it up!) [Outro ] Sige, igiling... (Igiling!) DJ Scientifik on the track... Let's move, hit it!

SUMABAY SA GALAW [Intro] Yeah! Check the rhythm, feel the heat! The boys are back to make you move your feet! Turn the volume up for the man on the mix... Show some love for DJ Scientifik! (Sub-bass drop / Electric siren sound) Let's get it started! Drop the beat now! [Verse 1] Sumasayaw ang anino sa dingding Ang bawat hakbang mo ay napapansin Huwag nang dumaan sa mabilisang tingin Lumapit ka na at ako ay harapin [Chorus] (Budots Drop) Sumabay sa galaw at huwag hihinto! Sumabay sa galaw at iikot ang mundo! Sumabay sa galaw at itaas ang noo! Sumabay sa galaw at ibuhos ang puso! [Verse 2] Ang tibok ng gabi ay sumasariwa Sa bawat galaw, may dalang hiwaga Iwanan ang lungkot sa labas ng pintuan Dito sa loob, walang katapusan [Pre-Chorus] Naririnig mo ba ang hiyaw ng trumpeta? Ang gabing ito ay para sa ating dalawa! Ihanda ang hakbang, ihanda ang sigaw... Sa billing ng apat, lahat ay lulundag! [Chorus] (Budots Drop) Sumabay sa galaw at huwag hihinto! Sumabay sa galaw at iikot ang mundo! Sumabay sa galaw at itaas ang noo! Sumabay sa galaw at ibuhos ang puso! [Ad-lib] (Oh-woah! Sige lang! Huwag kang hihinto, baby!) [Verse 3 - Rap] Isang padyak sa kaliwa, dalawa sa kanan Walang nakatayo sa buong daanan Ang bagsak ng tunog ay umaalingawngaw Lahat ng narito, sabay-sabay sumayaw Let's go, ibuhos ang lakas ng hataw! [Bridge] Kahit na matapos ang tugtugan na ito Ang himig ng pag-ibig ay nasa puso mo Basta't magkasama sa ilalim ng bituin Ang bawat sandali ay ating mamahalin... [Chorus] (Budots Drop) Sumabay sa galaw at huwag hihinto! Sumabay sa galaw at iikot ang mundo! Sumabay sa galaw at itaas ang noo! Sumabay sa galaw at ibuhos ang puso! [Ad-lib] (Yeah-yeah-yeah... Sumabay sa galaw... Bring it back!) [Outro] Huwag hihinto... (Hihinto!) DJ Scientifik spinning the track... Let's keep it moving! Hit it one more time! (Heavy percussion roll & Sharp Final Electronic Cut)

Sa panahon ng hirap at kabiguan, minsan parang gusto mo nang tumigil at sumuko. Pero tandaan mo may Diyos na siguradong nakikinig sa bawat panalangin mo at may magandang plano para sa iyong buhay. Huwag palampasin ang pang-apat na gabi ng ating LIVE TV Special: Kay Lord, Sure Ka!Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Huwag padalos-dalos sa galit na nadarama, sa tamang panahon ay matututo ka ring ipaubaya ang nakaraan na. Pakinggan ang kwento ni Allaine sa Barangay Love Stories.

[John12:44-50, Wednesday of the 4th Week of Easter]

Sermon: Stand Firm: Huwag Mong I-Deny Si Jesus—His Love Won't Let You Go Series: God's Perfect Servant Speaker: Ptr. Allan Rillera Scripture: Mark 14:66-72 Malamang nakaramdam ng pagkabigo si Peter matapos niyang ikaila si Kristo, dahil sa kanyang katigasan ng ulo at sobrang tiwala sa sarili na nagdulot ng kanyang pagbagsak. Ngayong Linggo, ipinapaalala ni Pastor Allan Rillera na ang pag-ibig ng Diyos ay walang katapusan. Huwag nating hayaang pigilan ng anumang takot o kabiguan ang ating paglapit at pagbalik kay Kristo. Peter must have felt like a complete failure after he denied Christ, for his stubbornness and overconfidence led to his downfall. This Sunday, Pastor Allan Rillera reminds us that God's love is unrelenting. Let us not allow our fears or failures to keep us from returning to Christ. Sermon Notes: https://drive.google.com/file/d/1NbaoZeUu6ITPZQv8dvqPvpjbD4LhbSCk/view?usp=drive_link On our website: https://cbcp.org/blog/2026/04/26/stand-firm-huwag-mong-i-deny-si-jesus-his-love-wont-let-you-go-2/ Join a Life Group: https://cbcp.org/lifegroups Find an event: https://cbcp.org/events Learn how to give: https://cbcp.org/giving Website: https://cbcp.org Facebook: https://facebook.com/cbcponline YouTube: https://youtube.com/cbcponline Soundcloud: https://soundcloud.com/cbcponline Instagram: https://instagram.com/cbcponline

“Huwag mo nang isipin ha. Ako na ang bahala ha? Ang kailangan mong gawin ngayon eh magpaka-tatag ka. Okay? Wag mo nang isipin yung ibang bagay. Isipin mo sarili mo, isipin mo si Grace, okay?” #DearMORKawalan- The William StoryFollow us:Youtube: https://www.youtube.com/c/MOREntertainment Twitter: https://www.twitter.com/MORentPHInstagram: https://www.instagram.com/morentertainmentph

Now on that same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem, and talking with each other about all these things that had happened. While they were talking and discussing, Jesus himself came near and went with them, but their eyes were kept from recognizing him. And he said to them, “What are you discussing with each other while you walk along?” They stood still, looking sad. Then one of them, whose name was Cleopas, answered him, “Are you the only stranger in Jerusalem who does not know the things that have taken place there in these days?” He asked them, “What things?” They replied, “The things about Jesus of Nazareth, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people, and how our chief priests and leaders handed him over to be condemned to death and crucified him. But we had hoped that he was the one to redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things took place. Moreover, some women of our group astounded us. They were at the tomb early this morning, and when they did not find his body there they came back and told us that they had indeed seen a vision of angels who said that he was alive. Some of those who were with us went to the tomb and found it just as the women had said, but they did not see him.” Then he said to them, “Oh, how foolish you are and how slow of heart to believe all that the prophets have declared! Was it not necessary that the Messiah should suffer these things and then enter into his glory?” Then beginning with Moses and all the prophets, he interpreted to them the things about himself in all the scriptures. As they came near the village to which they were going, he walked ahead as if he were going on. But they urged him strongly, saying, “Stay with us, because it is almost evening and the day is now nearly over.” So he went in to stay with them. When he was at the table with them, he took bread, blessed and broke it, and gave it to them. Then their eyes were opened, and they recognized him, and he vanished from their sight. They said to each other, “Were not our hearts burning within us while he was talking to us on the road, while he was opening the scriptures to us?” That same hour they got up and returned to Jerusalem, and they found the eleven and their companions gathered together. They were saying, “The Lord has risen indeed, and he has appeared to Simon!” Then they told what had happened on the road and how he had been made known to them in the breaking of the bread. Luke 24:13-35 NRSVUE Sermon Part 2: Christ in Our Conversations So for this part two, our theme of our preaching is “Christ in our conversations.” Sabi nga sa Matthew chapter 18:20, “For where two or three are gathered in my name, I am there among them.” But of course, we also honor and value ‘yung mga intimate at personal conversations natin with God through prayer. While it is true na mas yumayabong at nabibigyan ng buhay ang ating mga conversations with each other and the community. After all nga ‘di ba, bilang isang Metropolitan Community Church, community is our middle name. Tama ba?. I also believe na mahalagang pagtuunan din natin ng pansin and a good practice ‘yung pagiging self-aware. Ang matutong makinig sa pansariling pangangailangan, to listen to our bodies, to affirm ourselves first na hindi kasalanan ang pagiging bakla, so that we can also affirm others. We need to resolve our own struggles before we can do that for other people. The famous line: you cannot pour from an empty cup. And we have clarity in our personal lives to inspire that capacity to others. Shit ba? Paborito na ni Joseph?. Mga kasita, we miss you, Chang. So we know that God, through Jesus, has always been with us in our journey. At napakinggan din natin ang isa sa mga pinaka-life-changing na holy conversation moment doon sa ating gospel reading , kung saan, after nilang mag-sharing about scripture ng breaking of bread ay bigla na lang naglaho ‘yung stranger na kasalubong nila patungong Emmaus. At sa punto ring ‘yon, na-realize nila na it was Jesus, that it was him all along. Christ is present in our conversations. Hindi lamang tuwing linggo sa ating praise and worship, kundi sa mga ordinary moments in our lives. Hindi lamang sa mga masasaya, lalo’t higit sa mga masasalimuot at difficult conversations that we have to deal with. Naalala ko ‘yung chika ko, paniniwala ako nung bago ako dumating sa MCC sa Open Table. Pansin niyo ba na sa mga moments na when we have personal conversations with God, may mga times na tayo lang ‘yung nagsasalita, where we cry out to Jesus. We give thanks, we ask forgiveness, and may mga moments naman na tayo ay tahimik lang and letting our hearts speak the prayers that our mouths couldn’t utter. Parang ‘yung mga moments na ‘yon na siya naman ‘yung nangungusap sa atin. Man through words, pero alam mo at ramdam mo ‘yung healing, ‘yung kagaanan ng loob, at sa mga ganitong moments natin tila mas nararamdaman ang kanyang presence sa ating buhay. So last week ay na-mention ko ‘yung tungkol sa mga naging struggle ko sa work recently at kung paano ko binaka ‘yung feeling of being overwhelmed. I mean, I am glad that I was able to get through it, but I am also aware that it’s not the same for everyone. Some people may still be in that situation or perhaps find themselves in the loop na paulit-ulit lang or paikot-ikot lang. Sa dami ng aking iniisip—trabaho, travels, at iba pang ganap as an extrovert at natural people person. At the same time, ‘yung mga gampanin sa ating simbahan as pastor in discernment, in that journey, I stumbled upon ‘yung podcast of Coach Pia Acevedo. Kilala niyo ba si Coach Pia? So si Coach Pia is a life coach, author, and a leadership trainer with over two decades of experience in coaching and counseling. She helps people cut through confusion and live with clarity, purpose, and intention so that they can focus on what truly matters. Isa sa mga magandang napulot ko from her ay connected sa pagiging present. Hindi man lingid sa kaalaman ng lahat na marami sa ating mga akla ay mga breadwinner. Imagine as a queer person who is already struggling to fight discrimination on top of the fight for the same rights as our straight allies. Isa pa sa mga dagdag na challenge ang pagiging breadwinner. Hindi ko na alam kung ilang beses ko nang na-tackle ang topic na ito. I think deserve na nito ng isang preaching series at malalang holy conversation moments at kasama na sa mga listahan ng mga personal advocacies na malapit sa aking puso. Pero habang wala pa tayo doon, I suggest you can grab muna ‘yung copy nung books from Coach Pia. Nag-promote pa, not sponsored. So I’m yet to finish ‘yung first book and ito ‘yun. Ito ‘yung unang “Focus on What Matters”. I’m yet to finish this and plan to start ‘yung isa pa, ‘yung “Moment to Moment”, right after. I hope na makatulong ito upang magkaroon tayo ng clarity sa dami ng ating mga iniisip. So anyway, I’m sure nag-aantay na kayo kung ang haba na ng sinabi ko at wala pa ako doon sa main point. Ito na nga, bilang isang breadwinner na bakla, at another example is sa ating mga straight allies na as a parent, sa mga kapatid nating OFWs na nagtatrabaho at kumakayod , ginagawang araw ang gabi para lang makapagpadala ng pera sa kanilang mga mahal sa buhay. ‘Di ba nga sila ‘yung mga sagot natin sa tanong na, “Para kanino ka bumabangon?”. “Para sa pamilya, para sa future ng mga anak ko.” ‘Di bale nang magkalayo kami kaysa naman sama-sama kaming mamatay na dilat at gutom. At dahil sa dami na nating iniisip, siyempre wala na tayong capacity para sa maliliit na bagay. Tama ba?. No more time to play with the kids after work dahil madalas pagod na lang sa trabaho kung ‘di pa rin sa commute. Buti kung ganun lang, pero minsan mas malala. At personally, ganito ‘yung eksena ko nung mga unang taon ko sa BPO industry bilang isang breadwinner. Napansin ko na sobrang mainitin ang ulo ko at ang dali kong ma-trigger, ‘yung angil sa mga tao kahit na wala pa naman silang ginagawang masama or kahit sa mga maliliit na bagay. Kayo rin ba may ganitong eksena? Let’s pause for a moment at balikan ‘yung mga sandali ng ating mga buhay na tayo ay napasabi ng, “Ang dami ko nang iniisip, dumagdag pa ‘to.”. Ito ang isang manifestation ng kawalan ng clarity. Akala ko ba para sa kanila ka bumabangon, pero sila rin ‘yung unang nakakaramdam ng mga angil at frustrations mo sa buhay. And si Coach Pia reminds us that when we don’t do our inner work, we don’t just suffer alone. The people we love encounter a compromised version of us. ‘Yun ‘yon. Meet the compromised version of you. Imagine that you’re in front of the mirror ng mahiwagang salamin, boy, for a few moments. Look at that compromised version of you. Do you like what you see?. And imagine kung ano na kaya ang extent ng damage that it had cost you and your loved ones. So paano natin matutulungan ‘yung ating compromised version? What does it take to achieve clarity and focus sa ating mga buhay?. So sa book na “Focus on What Matters,” Coach Pia talks about the need for inner work, which is a journey that starts by laying the groundwork for clarity through practices like self-mastery, self-development, and self-commitment. She talked about habits that we can commit to in order to achieve personal clarity. And for today, I’d like to share to you about M.I.C.K. abbreviation siya. That stands for motivating, inspiring, cheering, and being kind to ourselves. It is both a habit that we can commit to and a muscle we exercise because, again, we can’t pour from an empty cup. And these intentional habits will help us fill our cup. So number one is ‘yung letter M, Motivation. Motivation habit is any regimen or routine that you know works well for you. It involves committing to routines, no matter how trivial, that bring out the best in you. Through these personalized activities, we nurture ourselves and anchor on the stability they provide. An example could be making your bed in the morning, listening to music, and preparing breakfast. One more example could be dedicating a time to exercise, let’s say three times a week. So how do we know if a habit or activity is worth committing to?. We know when we feel something is missing if we skip it, and when we distinctly feel recharged by integrating it into our schedule regularly. Motivation habit serves as a fuel to our tank. By committing to these habits, we experience a steady rhythm that keeps us grounded, whether these are daily, weekly, or monthly habits. Next is your Inspiration, your I. If motivation muscle provides the structure for self-care, inspiration muscle naman brings a wave of joy that refreshes us. Unlike motivation habits which follow rhythm, inspiration habits are done less frequently but offer a full recharge. It enables us to stay connected to what makes us feel alive, providing a surge of deep joy in moments when it is needed. Tapping our sources of inspiration which ignite our natural creativity can foster positive energy and overall well-being. And sabi ni Coach Pia, among doon sa mga clients niya, travel is the most common source of inspiration. We can only take trips every so often, but when we do, there’s infusion of new energy. Traveling reconnects us to the natural enthusiasm and joy reminiscent of childhood. And to activate inspiration muscle is to take ownership of your need for mga picker-upper choices and activities that infuse you with the surge of energy. Other than travel, this can also range from planning a trip or to simple pleasures like enjoying a YouTube video or tuning into a podcast. Mga ka-eme. May mga ka-eme ba dito? Yes. Or listening to music that swiftly recharges you to become your best self. Learning something new or engaging in hobbies that awaken your creativity can also serve this purpose. Even revisiting ‘yung mga old hobbies that once sparked joy can once again ignite your enthusiasm for life and tap into the best version of yourself. As clarity is a personal journey, only you yourself are capable of choosing the inspiration that you need. An inspired person feels alive. Whatever brings you inspiration is a non-negotiable in your life. Next naman is ‘yung C which stands for Cheer. Picture yourself as your own personal cheerleader. The cheer muscle involves encouraging ourselves to push past our limits, especially in our adversity. Cheer is a non-negotiable habit we put in place to help us manage stress. We can proactively anticipate stressful times and plan ahead by intentionally plotting activities and inserting habits into our schedule. This will help us manage the demand of our hectic schedule. Sensitivity toward ourselves is crucial in strengthening our cheer muscle. Start exercising sensitivity and observation skills. Look at your calendar and anticipate which specific meetings, social events, projects, or deliverables you know will trigger your stress, anxiety, or heaviness. Kumbaga paghahandaan mo na siya. Pag alam mo mas-stress ako sa week na ‘to , kailangan gumawa na ako ng mga habits na magre-recharge sa akin. This approach provides you with the support needed to manage potential heaviness or disengagement. Since we know ourselves best, let’s prepare ourselves for anticipated stress and activities. Just like a cheerleader motivates the team during the final seconds of a game, we cheer for ourselves to stay resilient and persevere towards our goals. Even when the going gets tough, our cheer muscle enables us to face life’s challenges well-prepared as they often come relentlessly unexpected. A strong cheer muscle enhances our resilience, enabling us to bounce back more quickly from stressful situations. Last naman is ‘yung Kindness. Kindness is your capacity to be nurturing, kind, patient, and compassionate towards yourself just as you would a loved one or a best friend. The strength of our kindness muscle should allow you to be intentional in your caring for others as you would care for yourself. One strong measure of the strength of your kindness muscle is our capacity to forgive ourselves, forgive others, or ask for forgiveness for when we feel we may have hurt. And kindness is the most difficult muscle to strengthen. As often than not, we did not grow up with strong models of people around us living a life of kindness, nurturing patience and love for ourselves. Nabanggit ko rin ‘to doon sa ano natin, parang hirap para sa atin na maging forgiving of ourselves. From a young age, we are also taught to prioritize the needs of others. Yet, our ability to care for others hinges on how well we take care of ourselves. Showing kindness to ourselves is important, especially when we face setbacks or disappointments. It’s about offering ourselves the same support and encouragement that we readily give others. Strengthening our kindness muscle means taking the time to pause, relax, and rest. Doing anything that nurtures you, like eating well, enjoying your favorite food, and getting plenty of sleep is essential. We must accept that we cannot always meet our own expectations and let go of attachments to specific outcomes. By forgiving ourselves when we falter, honoring the progress we’ve made, and staying open to learning from failures, we create a space for us to grow into the best versions of ourselves. Being kind to yourself is also a non-negotiable in your life. So ano siya, pwedeng magkakahalo siya, ‘yung mga what motivates you can also inspire you. Pwedeng-pwede siyang pumasok doon sa alin sa mga iyon. So our internal guide has a big say in how we make decisions. It’s all about progress, learning, and embracing our imperfections along the way. This journey of growth allows us to center ourselves and focus on what truly counts in life. The more we nurture this process, the better we become at self-care and connecting with our genuine selves. So I hope that you also learned something as much as I did nung sa book na ‘to at marami pa. Ipapa-hiram ko kasi hindi pa ako tapos. At ‘yun sa part na nai-share ko sa inyo about sa “Focus on What Matters” by Coach Pia, ito ‘yung mga simpleng bagay na pwede nating gawin para sa ating mga sarili to move from a compromised version to the best version of ourselves. Pero hindi natatapos doon ang lahat. As we strive to become the best version of ourselves, mahalaga ring pag-usapan ang pagse-set ng boundaries. Beep beep. Baka may matamaan sa pagse-set ng boundaries. Minsan parang profound pakinggan kasi nung boundaries at hindi siya ganoon ka-common sa kultura nating mga Pilipino. Pero just because it’s not common doesn’t mean hindi na natin ito dapat pagtuunan ng pansin. Halimbawa sa pagiging breadwinner, dahil ikaw na ‘yung naghahanap-buhay, mahalagang mag-set ka ng boundaries through shared responsibility sa inyong mga bahay, mga tahanan. I-delegate mo ang mga simpleng gawain upang kahit papaano ay mabawasan ang iyong iniisip. Some might say na madaling sabihin pero mahirap gawin , lalo na para sa ilan na bukod sa pagiging breadwinner ay magulang din, or to be specific, nanay. Mahirap talagang iwalay ang pagiging nanay sa pagiging provider as a mother. Pero mahalaga na naiintindihan ito ng mga tao sa paligid mo. Oo, nanay ka , maghahanda ka ng pagkain, mag-aasikaso ka ng gamit ng mga anak mo, but it’s also important to set boundaries. Tandaan mo na kailangan mo rin ng sapat na pahinga para makapag-focus ka sa trabaho na siyang nagbibigay ng kakayahan mong mag-provide para sa iyong pamilya. Kailangan itong ma-communicate. Kailangan ng maayos na usapan kung paano mas mapapagaan ang inyong sitwasyon. At isa lang ito sa marami pang mga halimbawa. Iba’t iba ‘yung dynamics ng bawat isa. Pero ang punto ay ito: Huwag mong piliting saluhin ang lahat. Matutong manghingi ng tulong kapag kailangan. Alam ko hindi ‘to madali, but I hope you are able to do so and have these conversations. After all, wala namang hindi nadadaan sa maayos na usapan. So now let’s go back to the journey ni Cleopas at isa pang disciple. Let us be reminded of their enthusiasm when they realized that they had been in conversation with Jesus all along. This story reminds us that God is always with us sa ating paglalakbay, that we can be that other disciple na unnamed. Hindi man tayo ever makapaglalakad kasama ang historical Jesus, ‘di ba, o baka sa panaginip, pero ano ba ‘yung pangako? That we have each other. We experience Christ in our many conversations with our families, with our loved ones, with our chosen families like here sa ating simbahan, at lalo na when we are intentional sa ating pakikinig at pagiging in solidarity sa iba’t iba pang community lalo na sa mga maralita. As I close this part two, keyword “close,” napaisip rin ako baka lumalayo na ako sa theme na “Christ in our conversations.”. Pero I had a Holy Spirit activate moment. I feel that this is a perfect opportunity to also talk about self-love —ang matutunang makinig sa kung anong sinasabi ng ating mga katawan at isip. After all, magkaugnay ang pagkakaroon ng personal clarity sa ating buhay at ang pagkakaroon ng meaningful conversations sa ating kapwa. By building these small habits for ourselves ay mas mapapayabong natin ang ating mga conversation at ang pag-unawa sa journey ng bawat isa, dahil hindi naman tayo pare-pareho ng kwento, and that’s the beauty of our diversity. Maaaring hindi tayo pare-pareho ng ating pinagdadaanang struggle pero pareho lang naman ang ating pinaglalaban. At sa bawat pakikipag-usap natin sa iba, we find Christ in their stories and hope that they find Christ in us and through us. Napapalalim ang ating pakikipagbahagi at pakikisangkot sa pakikinig ng kanilang kwento. We hold the power to carry these stories and share them with others. And being with Open Table MCC for almost 10 years now, marami na akong nakasama, nakasalamuha, nakadaupang-palad, nakausap at narinig ng mga kwento—ang mga Lumad, ang mga persons deprived of liberty sa QC Women’s Penitentiary , ang mga magsasaka sa Lupang Ramos, ang mga batang PLHIV na nasa pangangalaga ng Duyan Foundation at Project Red Ribbon, at ang ilan sa mga communities na naabutan ng tulong ng Pride Cares, mga nasalanta ng bagyo sa Rodriguez, Rizal at iba pang naabutan ng tulong through our partnership sa iba’t iba pang LGBTQIA+ organizations. Ang kanilang mga kwento ay patuloy kong dadalhin at subukang maibahagi sa marami pang pakikipag-usap, lalo na sa panibagong responsibility as pastor in discernment. Ganito rin ang sinasabi ko sa mga students who come and be in immersion with us. Iilan lang sa kanila ang bakla at may katulad na kwento sa atin, pero ibinabahagi natin ang ating mga kwento in the hope na dalhin nila ito as they go on in their lives hanggang makarating na sila sa kanilang adulting journey, sharing the good news sa mga kapwa nila estudyante who still struggle to resolve their sexuality with their spirituality, to tell them about the small church where you can come as you are in your most authentic self, where you can express your love of God in the most fantabulous and flamboyant way. Amen ba? At bilang Easter people, dahil hindi lang natapos ang kwento sa muling pagkabuhay ni Kristo, let us be reminded that we are the continuation of the story. Galing kay RD ‘yan at lagi kong panghahawakan ‘yang narinig ko sa preaching niya. Ayan, nawala na ako. And with that comes the power na magpatuloy at bilang Open Table MCC to have meaningful conversations, even difficult ones, to take part in the call for ceasefire and to put an end to meaningless war. Conversations that continue to create safe spaces, and our participation in the wider work of justice and peace through Jesus who proclaimed a radically inclusive love for all people, at ‘pag kinakailangan ay harapin ang mga usapang mahirap lalo na sa mga kakilala or kapamilya natin na patuloy nagbubulag-bulagan at pumipili at naghahalal ng mga leader na corrupt at sangkot sa katiwalian. Hindi man ito madali, I hope that we’re always reminded na parte rin sila ng pinaglalaban, that there’s more that unites us than separates us. Let us also be intentional sa pangangamusta sa mga mahal natin sa buhay knowing always that Jesus is present in our conversations to speak with love and compassion. At kung ikaw naman ‘yung may kinikimkim sa loob mo kung ano man ‘yan, I hope that the Holy Spirit touches your heart so you can find the courage to have that conversation, one that could inspire, heal, and transform you and others, knowing that God, Jesus, will be there with you. Amen. The post Easter: The Walk To Emmaus Part 2 appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

[Matthew 28:8-15, Monday in the Easter Octave]

[Mark 1:40-45, Thursday of the 1st Week in the Ordinary Time]

New season. New beginnings. A good future. A happy family. A healthy well-being. Ilan lamang iyan sa mga pinapangarap ng marami sa atin. Added to these, we might have a “bucket list” o mga bagay na gusto nating magawa bago tayo mamatay. These are the things — possessions or circumstances — that, we think,  will make our lives better. All Rights Reserved, CBN Asia Inc.https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Now on that same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem, and talking with each other about all these things that had happened. While they were talking and discussing, Jesus himself came near and went with them, but their eyes were kept from recognizing him. And he said to them, “What are you discussing with each other while you walk along?” They stood still, looking sad. Then one of them, whose name was Cleopas, answered him, “Are you the only stranger in Jerusalem who does not know the things that have taken place there in these days?” He asked them, “What things?” They replied, “The things about Jesus of Nazareth, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people, and how our chief priests and leaders handed him over to be condemned to death and crucified him. But we had hoped that he was the one to redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things took place. Moreover, some women of our group astounded us. They were at the tomb early this morning, and when they did not find his body there they came back and told us that they had indeed seen a vision of angels who said that he was alive. Some of those who were with us went to the tomb and found it just as the women had said, but they did not see him.” Then he said to them, “Oh, how foolish you are and how slow of heart to believe all that the prophets have declared! Was it not necessary that the Messiah should suffer these things and then enter into his glory?” Then beginning with Moses and all the prophets, he interpreted to them the things about himself in all the scriptures. As they came near the village to which they were going, he walked ahead as if he were going on. But they urged him strongly, saying, “Stay with us, because it is almost evening and the day is now nearly over.” So he went in to stay with them. When he was at the table with them, he took bread, blessed and broke it, and gave it to them. Then their eyes were opened, and they recognized him, and he vanished from their sight. They said to each other, “Were not our hearts burning within us while he was talking to us on the road, while he was opening the scriptures to us?” That same hour they got up and returned to Jerusalem, and they found the eleven and their companions gathered together. They were saying, “The Lord has risen indeed, and he has appeared to Simon!” Then they told what had happened on the road and how he had been made known to them in the breaking of the bread. Luke 24:13-35 NRSVUE Isang mapayapang araw sa inyong lahat. For today and the next dalawang Linggo, iisang Scripture reading lamang ang ating tatalakayin, ngunit hahatiin natin ang preaching sa tatlong bahagi. For this Sunday, I'd like to talk about being present. Sa ating buhay, madalas tayong nagiging masyadong pokus sa pagtapos ng mga gawain (tasks). Masyado tayong nagmamadali na nakakalimutan na nating maramdaman o ma-appreciate ang proseso—ang “smelling the roses” at ang tunay na pag-enjoy sa journey. Nang una kong mabasa ang tekstong ito mula sa Ebanghelyo ni Lucas (The Road to Emmaus), naisip ko: “Parang ang lakas mang-power trip ni Jesus?” Dahil sa isang kisap-mata, pinigilan niyang makilala siya ng mga alagad, at sa isang kisap-mata rin ay ipinakilala niya ang kanyang sarili. Pero kalaunan, na-realize ko na si Jesus ay kasama na nila sa buong biyahe. Hindi niya ito ginawa para paglaruan sila; sadyang ang dalawang alagad ay masyadong nakapokus sa ibang bagay. Marahil sila ay puno ng kalituhan at emosyon dahil sa balita ng muling pagkabuhay. Unveiling the Characters: Who Was on the Road? Habang binabasa ang kuwento, may mga tanong na lumitaw sa isip ko: Bakit sila papuntang Emmaus? Taga-doon ba sila? At isa pang mahalagang tanong: Sino ang kasama ni Cleopas? Sa kuwento, si Cleopas lamang ang pinangalanan. Sabi ng ilang scholars, maaaring si Simon Peter ito, pero marami ang naniniwala na ang kasama niya ay si Mary of Cleopas—ang kanyang asawa. Ayon sa tradisyon ng Simbahan, si Cleopas ay kapatid ni Jose (na asawa ni Maria, ang ina ni Jesus). Ibig sabihin, sila ay magbilas. Bago natin sagutin ang ibang tanong, nais kong bigyang-diin ang presensya ng mga kababaihan sa buhay at ministeryo ni Jesus. Mula simula hanggang sa krus, at maging sa muling pagkabuhay, laging nandoon ang mga babae. Sila ang may lakas ng loob at pananampalataya na hindi iniwan si Jesus. Minsan, ang pangalawang disipulo ay sadyang hindi pinangalanan sa Bibliya upang makita natin ang ating mga sarili sa kuwento. Tayo ang kasama ni Cleopas sa paglalakad. The Retreat from Hope Bakit nga ba sila papuntang Emmaus? Walang record na taga-doon sila. Maaaring ito ay nagsilbing temporary refuge o “halfway house” para sa kanila. Alam natin ang nangyari: Marami ang umasa na si Jesus ang magpapalaya sa kanila mula sa Imperyong Romano. Nang siya ay mamatay, tila namatay din ang kanilang mga pangarap. Ang pag-alis nila sa Jerusalem patungong Emmaus ay simbolo ng kanilang pag-atras mula sa pag-asa at komunidad. Ngunit narito ang maganda: Ang pagpapakita ni Jesus sa kalsada ay patunay na ang “Divine Presence” ay sumasalamin sa atin kahit sa mga sandaling tayo ay tumatalikod na sa pag-asa. Si Jesus ang nag-adjust para sa kanila. Nakipagtagpo siya sa kanila kung nasaan man sila. Ipinahayag niya ang kanyang sarili sa pamamagitan ng Kasulatan at sa pagpipiraso ng tinapay (Breaking of the Bread). At nang muling mag-alab ang pag-asa sa kanilang puso, bumalik agad sila sa Jerusalem nang gabing iyon upang magbahagi ng mabuting balita. Vulnerability as Strength Sa ating sariling buhay, madalas tayong nahihirapang lumapit sa Diyos kapag tayo ay nasa gitna ng pagsubok. Kadalasan, lumalapit lang tayo para magpasalamat kapag “tapos na” ang problema. Minsan naman, lumalapit lang tayo kapag nasa breaking point na tayo. Hindi ba natin naiisip na sa gitna ng ating mabigat na problema, malumanay na tumatawag si Jesus: “Hello, I am here. You can be vulnerable with me.” Your vulnerability is as beautiful as your strength. Madalas din nating mahalin ang ating “privacy” hanggang sa punto na hindi na tayo nakakapag-open up sa mga kaibigan o mahal sa buhay. Sinasabi lang natin ang kuwento kapag “overcome” na natin ang challenge. Paano naman yung mga struggle na kasalukuyan nating nilalabanan? Nasaan ang diwa ng komunidad? Bilang inyong pastor, nais kong malaman ninyo na maaari kayong maging vulnerable sa akin. Maaaring hindi ko masolusyunan ang lahat ng inyong problema, lalo na kung pinansyal, pero nangangako akong sasamahan ko kayo sa inyong paglalakbay. We are here to journey with you in your “Emmaus moments.” Learning to Pause Sa gitna ng trabaho at buhay, marami tayong bitbit na “baggages”: job security, inflation, midlife crisis, and the search for purpose. Para silang mabibigat na bag na isa-isang pinapasan hanggang sa tayo ay “ma-freeze” o ma-paralyze sa bigat. Minsan, kailangan nating tumigil at mag-assess: Bakit ito mabigat? 2. Alin sa mga ito ang pwede ko nang bitawan? 3. Alin dito ang pwede kong ipagkatiwala sa iba? Huwag nating kalimutang tumingin sa paligid. May mga taong handang tumulong sa pagpasan ng ating dalahin. Matutong huminga, tumigil, at pahalagahan ang mga kasama sa journey. Conclusion: Today is a Gift Bilang isang “frustrated wanderlust,” aminado akong hindi ako magaling sa direksyon o Maps. Umaasa lang ako sa mga landmarks. Sa paggamit ng mapa, mahalagang malaman mo muna kung nasaan ka (orienting yourself) bago mo malaman kung saan ka pupunta. Gayundin sa ating spiritual journey: Minsan kailangan nating mag-reflect kung nasaan na tayo. Gamitin natin si Jesus bilang ating compass at ang ating komunidad bilang sacred space para sa paghilom. Tandaan natin: Yesterday is history, tomorrow is a mystery, and today is a gift. That's why it's called the PRESENT. Pahalagahan natin ang kasalukuyan at magtiwala na ang Kristong nabuhay ay kasama natin sa bawat hakbang ng ating paglalakbay. The post Easter: The Walk To Emmaus appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

When it was evening on that day, the first day of the week, and the doors were locked where the disciples were, for fear of the Jews, Jesus came and stood among them and said, “Peace be with you.” After he said this, he showed them his hands and his side. Then the disciples rejoiced when they saw the Lord. Jesus said to them again, “Peace be with you. As the Father has sent me, so I send you.” When he had said this, he breathed on them and said to them, “Receive the Holy Spirit. If you forgive the sins of any, they are forgiven them; if you retain the sins of any, they are retained.” But Thomas (who was called the Twin), one of the twelve, was not with them when Jesus came. So the other disciples told him, “We have seen the Lord.” But he said to them, “Unless I see the mark of the nails in his hands and put my finger in the mark of the nails and my hand in his side, I will not believe.” A week later his disciples were again in the house, and Thomas was with them. Although the doors were shut, Jesus came and stood among them and said, “Peace be with you.” Then he said to Thomas, “Put your finger here and see my hands. Reach out your hand and put it in my side. Do not doubt but believe.” Thomas answered him, “My Lord and my God!” Jesus said to him, “Have you believed because you have seen me? Blessed are those who have not seen and yet have come to believe.” Now Jesus did many other signs in the presence of his disciples that are not written in this book. But these are written so that you may continue to believe that Jesus is the Messiah, the Son of God, and that through believing you may have life in his name. John 20:19-31 NRSVUE Magandang hapon sa inyong lahat. Kamusta kayo? Napansin niyo ba na parang ang haba ng Good Friday? Kahit Easter na, parang hindi natin maramdaman. Napakatahimik ng buong linggo. Pagod ang mga tao, walang gaanong sasakyan sa labas, at dahil na rin siguro sa mahal ng gas kaya nananatili lang tayo sa loob. Parang kailan lang nung kumanta tayo ng “Happy Day” noong Easter Sunday, pero heto na naman tayo, bumalik na sa tahimik at matamlay nating mga buhay. Ito ang nais kong pag-usapan natin ngayon: kung paano natin matututunang mapansin ang mga “glimpses of Easter” o ang mga bakas ng pag-asa sa gitna ng ating pang-araw-araw na buhay na madalas nating binabalewala. Ngayon ay ikalawang linggo na natin sa panahon ng Easter, at sinusundan natin ang naging buhay ng mga alagad pagkatapos mamatay ni Jesus. Sa ating pagbasa ngayon, makikita natin silang nasa loob ng isang silid na nakakandado ang pinto dahil sa takot. Takot sila sa mga awtoridad na baka sila ay hulihin o usigin dahil kakamatay lang ni Jesus. Noong mga oras na iyon, iilan pa lamang ang nakakita sa libingan, kabilang sina Simon Pedro at Juan. Tanging kay Maria Magdalena pa lamang nagpapakita si Jesus, at siya ang unang inutusan ni Jesus na ipahayag ang balita ng muling pagkabuhay. Sa katunayan, maaari nating sabihin na ang unang itinalagang ministro ni Jesus ay isang babae. Isipin natin ang nararamdaman ng mga alagad habang nakakulong sila sa silid na iyon. Isipin niyo ang takot na kailangan niyo pang i-lock ang pinto dahil sa sobrang paranoia. Ginagawa nila ito para lang maramdaman ang kahit katiting na seguridad. Wala na si Jesus. Patay na ang kanilang pinuno at hindi nila alam kung ano ang mangyayari sa kanila. Siguro ay hindi pa nga sila tapos mag-luksa, pero heto na agad ang banta ng pag-uusig. At ang mga kinatatakutan nila ay hindi lang basta ordinaryong tao; sila ay mga makapangyarihan at may awtoridad. Nakita nila ang sinapit ng kanilang lider, at iniisip nila na baka sila na ang susunod. Napakasakit ng kawalang-pag-asang nararamdaman nila. Wala na silang aasahan. Ang taong sandigan nila, ang nagbibigay sa kanila ng lakas at suporta, ay wala na. Naalala ko tuloy noong nalaman nating magsasabbatical si Pastor Sean—grabe ang naging reaksyon natin. Marami ang nalungkot at nagtanong, “Paano na tayo?” Gayong alam naman nating babalik din siya. Paano pa kaya ang mga alagad na sa isip nila ay tuluyan nang nawala si Jesus?. Kahit sino naman ay gagawin ang ginawa nila. Tayo rin, madalas nating “ikandado ang ating mga pinto” sa panahon ng kawalang-pag-asa at kalungkutan. Ang pagkakandado ng pinto ay maaaring maging porma ng pag-isolate sa sarili, ang hindi pagpapakita sa iba, at ang pagkawala ng gana sa mga bagay-bagay. Minsan ay napapatanong tayo: “Para saan pa? Bakit ko pa kailangang magpatuloy kung parang bale-wala rin ang lahat?”. Ang takot na nararamdaman natin ay hindi lang basta personal; madalas ito ay bunsod ng mga sistemang mas malawak sa atin. Sa ating panahon, marami tayong kinatatakutang “awtoridad” at mga pangyayaring hindi natin kontrolado. Andiyan ang takot para sa ating bansa. Malapit na ang 2028, at may personal akong pangamba: muli ba tayong mabibigoy? Ma-iistuck na naman ba tayo sa isang gobyernong mas malala pa sa nararanasan natin ngayon? Minsan, nakakapagod nang lumabas at makisangkot kung parang walang nangyayari sa ating mga pagsisikap na humanap ng mga lider na may tunay na malasakit sa bayan. Maging sa mga simpleng bagay tulad ng pagbabayad ng pamasahe o pagpapagas, pinapaalalahanan tayo ng mga epekto ng mga desisyong ginagawa ng mga makapangyarihang lider sa mundo. Nakakalungkot isipin na ang mga “tantrums” at reckless na desisyon ng mga taong ito ay nagdudulot ng pasakit sa buhay nating mga ordinaryong tao. Ito ay isang trend sa buong mundo—mga lider na tila walang pakialam sa kapakanan ng kanilang nasasakupan. Bukod sa politika, isa pang bumabagabag sa akin ay ang tila pag-atras o pag-regress ng pagtingin ng lipunan sa mga kababaihan. Kaya naman ngayong taon, ang ating tema ay nakatutok sa queer at feminist theology. Ito ang dahilan kung bakit naramdaman namin ang pangangailangang ilabas ang aming unang single na “She Preached” noong nakaraang Easter. Nais nating ipaalala na sa kasaysayan ng ating pananampalataya, ang unang boses na nagpahayag ng pinakamahalagang balita—ang muling pagkabuhay—ay boses ng isang babae. Minsan, ang mundo ang mismong nagsasara ng pinto para sa atin. Ngunit tulad ng mga alagad, sa gitna ng ating pagtatago at takot, doon tayo kailangang puntahan ng pag-asa. Ang nakakalungkot na katotohanan ay hindi lamang iisang tao ang ganito; ito ay naging trend na sa buong mundo—mga lider na tila walang tunay na malasakit sa bayan at inuuna ang sariling “tantrums” kaysa sa kapakanan ng nakararami. Ang problema, kapag nag-tantrums sila, tayong mga ordinaryong tao ang pumapasan ng hirap at pasakit. Isa pa sa mga bagay na personal na bumabagabag sa akin ay kung paano tila umaatras o nag-re-regress ang pagtingin ng lipunan sa mga kababaihan. Ito ang dahilan kung bakit, bukod sa pagiging tema natin ang queer at feminist theology ngayong taon, naramdaman namin ang bigat at pangangailangang ilabas ang ating unang single na “She Preach” noong nakaraang Easter. Ito ang aming paraan ng paglaban sa mga mapanirang naratibo at sentimyento laban sa mga kababaihan. Sa kabila ng lahat ng mga “pinto” na isinasara sa atin ng mundo—maging ito man ay dahil sa takot, politika, o diskriminasyon—ang mensahe ng Easter ay nananatili. Tulad ng mga alagad na nakakulong sa silid, doon tayo kailangang puntahan ng muling nabuhay na Kristo. Ang hamon sa atin ngayong panahon ng Easter ay ang matutong kumilala sa mga “glimpses” o bakas ng pag-asa na madalas nating hindi napapansin sa gitna ng ating pagod at takot. Huwag nating hayaang manatiling nakakandado ang ating mga puso. Sa bawat pagkakataon na tayo ay nagmamalasakit, tumitindig para sa katotohanan, at kumikilala sa halaga ng bawat isa, doon natin nararanasan ang tunay na muling pagkabuhay. Salamat sa inyong pakikinig, at nawa’y maging inspirasyon ito sa inyong pagharap sa bagong linggo. Amen. The post Easter: Pagkilala Sa Pag-Asa appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Sa video na ito, hihimayin natin ang trending na DINK (Dual Income, No Kids) lifestyle na paboritong pag-usapan ngayon ng mga Millennials at Gen Z sa Pilipinas. Marami ang nagsasabing ito ang susi sa "financial freedom" at "stress-free life," pero ito nga ba ang katotohanan?We're reacting to a viral clip ng isang Pinoy couple spending 86,500 pesos a month on coffee, golf, and dining out—habang pinipiling huwag magkaanak. Pero as a father of three and a conservative advocate, I'll give you 3 solid reasons kung bakit dapat nating i-reject ang mindset na ito.What we will discuss:The Consumerist Trap: Ang difference ng spending for "wants" vs. building a legacy.Character Growth: Bakit ang pagiging magulang ang ultimate training ground for responsibility.The Economic Time Bomb: Ang panganib ng "Aging Population" sa Pilipinas by 2030 (And why India is winning right now!).Huwag magpa-budol sa "aesthetic" lifestyle kung ang kapalit nito ay isang malungkot at unstable na kinabukasan para sa ating bansa. Watch until the end para malaman ang totoong solusyon!Don't forget to:✅ LIKE this video if you agree (or disagree!)✅ SUBSCRIBE to The Sentinel Ph for more "woke-free" content.✅ COMMENT your thoughts: Is the DINK lifestyle a blessing or a curse?#TheJayArugaShow #DINKLifestyle #PinoyFamily #ConservativePhilippines #MillennialParenting #PamilyangPilipinoSubscribe to our Youtube channel:http://www.youtube.com/@OfficialTheSentinelPH?sub_confirmation=1

I thank my God for every remembrance of you, always in every one of my prayers for all of you, praying with joy for your partnership in the gospel from the first day until now. I am confident of this, that the one who began a good work in you will continue to complete it until the day of Jesus Christ. Philippians 1:3-6 NRSVUE “I am the true vine, and my Father is the vine grower. He removes every branch in me that bears no fruit. Every branch that bears fruit he prunes to make it bear more fruit. You have already been cleansed by the word that I have spoken to you. Abide in me as I abide in you. Just as the branch cannot bear fruit by itself unless it abides in the vine, neither can you unless you abide in me. I am the vine; you are the branches. Those who abide in me and I in them bear much fruit, because apart from me you can do nothing. John 15:1-5 NRSVUE Pakinggan natin ang sinasabi ng Espiritu Santo sa atin ngayong araw. Nawa’y ang pangangaral na ating matatanggap ay magbigay-inspirasyon, kalinga, at hamon sa atin. Amen. Kanina, nabanggit ng ating Hermanan na gumagamit tayo ng mga kanta nina Adele at Lady Gaga. Pero ngayon, ibang klaseng kanta ang gagamitin ko—isang K-pop song. Bago ako magsimula, may ipaparinig ako sa inyo. DJ, pasensya na Chris dahil baka ma-copyright tayo, pero gaya ng sabi ko, ito ang ganda ng preaching sa isang inclusive church—meron tayong mga contemporary readings. Ang pamagat ng kanta ay “What It Sounds Like” ng Huntrix. Ito ang huling kanta sa Netflix movie na KPop Demon Hunters (na ngayon ay Oscar's best animated feature film). Para sa akin, maraming bahagi ng movie ang queer-coded at ang plot mismo ay isang malakas na queer allegory, partikular sa pag-explore ng themes ng shame at coming out. Ang kantang ito ay sumasalamin sa kwento ng mga queer Christians. Ang unang verse ay nagpapaalala sa akin ng aking karanasan bago ako nag-come out. Nagsisimula ito sa isang tapat na pag-amin: marami sa ating mga queer Christians ang dumaan sa hiya dahil sa kung sino tayo. Sinubukan nating ayusin ito at nagdasal tayo nang marubdob sa Diyos na baguhin tayo. Nung umuwi ako sa Cavite kamakailan, hinanap ko ang dati kong diary. Hindi ako consistent sa pagsusulat, pero kapag may dinaramdam ako, isinusulat ko ito. Ang simula ng bawat entry ko ay “Dear Jehovah” dahil iyon ang tawag sa Diyos sa kinalakihan kong relihiyon bilang Jehovah’s Witness. May isang pahina doon na ang sabi ko sa Diyos, “Bakit niyo po ako ginawang ganito? Ang hirap-hirap”. Ang prayer ko pa nga noon, gawin niyo na lang po akong bisexual para man lang may option ako at maitawid ko pa rin. Sa dulo ng diary, nakiusap ako sa Diyos na huwag sana akong ma-fall sa aking first love. Pero walang nangyari sa pagbe-beg ko. Siguro ang sabi ng Diyos sa akin, “Deserve mo anak, i-experience mo ‘yan.” Doon natapos ang diary dahil lumandi lang talaga ako at hindi na ako nag-pray. Siguradong may ganyan din kayong moments. Sinubukan ninyong labanan ang inyong nararamdaman at ni-repress ang inyong mga emosyon. Gaya sa kanta, baka nagsinungaling kayo sa inyong pamilya, kaibigan, at lalo na sa inyong sarili. Naramdaman ninyong wala ang Diyos sa inyong panig. Ang mga karanasang ito ay nangyari dahil ang tingin ng maraming simbahan sa queerness ay “unholy”. Madalas sa kanila, ang kabanalan ay kapareho lamang ng moral o sexual purity, o kaya ay pag-conform sa mga tradisyon. Malamang isa yan sa rason bakit kayo narito sa Open Table, dahil na-realize ninyo na ang listahan nila ng rules ay hindi naman talaga sukatan ng holiness. Bawal ang premarital sex, bawal ang same-sex relationships, pati ang pag-aayos ng sarili ay binabantayan. Dahil sa mga rules na ito, marami ang nakakaramdam ng guilt. Sa mga Katoliko, tinatawag itong “Catholic guilt”. Pero ang totoo, karamihan sa mga rules na iyon ay hindi naman talaga Biblical. Sa framework na ito kung saan “conformity” ang goal, nakondisyon tayo na ikahiya ang ating mga katawan at relasyon. Pati ang ating mga straight allies ay biktima rin ng sistemang ito. Ang turo sa kanila, ang sex ay regalo ng Diyos pero sa loob lang ng kasal. Ninakawan sila ng purity culture ng pagkakataong intindihin ang kanilang mga katawan at ang tunay na kahulugan ng intimacy. Na-witness ko kung gaano ka-obsessed ang mga simbahan sa purity. Sa dati kong church, bawal lumabas ang couple nang silang dalawa lang; dapat laging may “chaperone”. Noong bata ako, pabor ito sa akin dahil lagi akong libre sa pakain kapag isinasama ako ng tita ko sa date nila ng boyfriend niya. Bukod doon, matindi rin ang pressure sa mga couple na magpakasal agad para “hindi magkasala”. Sa mga Jehovah’s Witness, maximum na ang dalawang taon ng dating; kapag lumampas doon, minamata na kayo. Kahit hindi pa ready ang couple—hindi lang sa financial kundi pati sa emosyon—napipilitan silang magpakasal dahil sa takot sa “sexual immorality”. May malaking stigma rin, lalo na sa mga kababaihan, pagdating sa virginity—na kapag nawala ito ay “marumi” ka na. Bukod sa pressure na magpakasal, matindi rin ang pressure sa mga kababaihan na manatiling birhen hanggang kasal. Mas malaki ang stigma sa kanila; kapag nawala ang kanilang virginity, itinuturing na silang “marumi” at parang wala nang halaga. Ang mga straight women ay tinuruan din na maging submissive sa kanilang mga asawa, habang ang mga lalaki naman ang dapat na may final say sa lahat ng desisyon. Ang ganitong sistema ay hindi lang nakakaapekto sa mga kababaihan kundi pati sa mga lalaki, dahil itinuturo nito na ang intimacy ay tungkol lamang sa kontrol at hindi sa mutual respect at pag-ibig. Dito pumapasok ang ating pagbasa mula sa Filipos. Sabi ni Pablo, “May tiwala ako na ang nagsimula ng mabuting gawa sa inyo ay ipagpapatuloy ito hanggang sa ganap na matapos sa araw ni Jesu-Cristo”. Ang “mabuting gawa” na ito ay ang proseso ng sanctification o pagpapakabanal. Sa maraming simbahan, ang sanctification ay tinitignan bilang isang checklist ng mga bawal at dapat gawin. Pero ang tunay na kahulugan nito ay ang patuloy na paghubog ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Kanyang grasya. Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto sa mata ng tao, kundi sa pagiging tapat sa kung sino tayo sa harap ng Diyos. Sa ating Ebanghelyo, binanggit ni Jesus na Siya ang puno ng ubas at tayo ang mga sanga. Ang pagbubunga ay hindi nangyayari dahil sa sarili nating pagsisikap na sumunod sa mga panuntunan ng tao. Nangyayari ito kapag tayo ay nananatili sa Kanya. Para sa ating mga queer Christians, ang pananatiling ito ay nangangahulugan ng pagtanggap sa ating sarili bilang mga nilalang na minahal at tinanggap ng Diyos. Ang mga “pruning” o paglilinis na binanggit sa Ebanghelyo ay hindi ang pagtanggal sa ating pagkatao, kundi ang pag-alis sa mga shame, guilt, at takot na humahadlang sa atin na magmahal nang lubos. Ang pagiging isang inclusive church gaya ng Open Table ay isang hamon sa tradisyonal na konsepto ng kabanalan. Ipinapakita natin na ang kabanalan ay matatagpuan sa pag-ibig, sa pagtanggap, at sa pagiging totoo. Hindi kailangang ikahiya ang ating mga katawan o ang ating mga relasyon dahil ang mga ito ay bahagi ng mabuting gawa na sinimulan ng Diyos sa atin. Gaya ng kanta ng Huntrix na “What It Sounds Like,” ang ating kwento ay hindi na tungkol sa pagtatago o pagsisinungaling. Ito ay tungkol na sa pagbangon mula sa hiya at pagyakap sa liwanag ng katotohanan. Sa dulo ng kanta, may pagbabago sa tono—isang pagtanggap na hindi kailangang maging “normal” o sumunod sa dikta ng iba para maging karapat-dapat. Ang ating mga kwento bilang queer Christians ay hindi nagtatapos sa hiya. Gaya ng sinabi ni Pablo, ang Diyos na nagsimula ng mabuting gawa sa atin ay hindi tayo iiwan sa gitna ng daan. Ang bawat “Dear Jehovah” entry sa aking diary, ang bawat dasal ninyo na sana ay maging “straight” na lang kayo, ay bahagi ng mahabang proseso. Ngayon, ang ating mga katawan at relasyon ay hindi na tinitignan bilang “unholy” kundi bilang mga sisidlan ng grasya ng Diyos. Ang sanctification ay hindi isang biglaang pangyayari kundi isang mahabang paglalakbay ng pagpapakabanal. Ito ay ang patuloy na paghubog ng Diyos sa atin, hindi para maging kamukha ng mga tradisyon ng tao, kundi para maging mas malapit sa puso ni Cristo. Huwag nating hayaan na ang “purity culture” ang magdikta ng ating halaga sa harap ng Diyos. Ang ating pananatili sa “Puno ng Ubas” ay sapat na para tayo ay magbunga. Hindi natin kailangang baguhin ang ating pagkatao para mahalin ng Diyos; sapat na ang tayo ay manatili sa Kanya. Sa huli, ang ating pananampalataya ay hindi tungkol sa mga listahan ng bawal. Ito ay tungkol sa kagalakan ng pagkilala sa Diyos na tumitingin sa puso at hindi sa panlabas na anyo o oryentasyon. Nawa’y magpatuloy tayo sa paglalakbay na ito nang may kagalakan at pag-asa, alam na ang Diyos ay kasama natin sa bawat hakbang. Amen. The post Purity and Sanctification appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Awe came upon everyone because many wonders and signs were being done through the apostles. All who believed were together and had all things in common; they would sell their possessions and goods and distribute the proceeds to all, as any had need. Day by day, as they spent much time together in the temple, they broke bread at home and ate their food with glad and generous hearts, praising God and having the goodwill of all the people. And day by day the Lord added to their number those who were being saved. Acts 9:1-18 (NRSVUE) When he came to Nazareth, where he had been brought up, he went to the synagogue on the Sabbath day, as was his custom. He stood up to read, and the scroll of the prophet Isaiah was given to him. He unrolled the scroll and found the place where it was written: “The Spirit of the Lord is upon me, because he has anointed me to bring good news to the poor. He has sent me to proclaim release to the captives and recovery of sight to the blind, to set free those who are oppressed, to proclaim the year of the Lord's favor.” And he rolled up the scroll, gave it back to the attendant, and sat down. The eyes of all in the synagogue were fixed on him. Then he began to say to them, “Today this scripture has been fulfilled in your hearing.” Luke 4:16-21 (NRSVUE) Mula sa Rejection Tungo sa Komunidad Sa ating mga teksto ngayon, makikita ang dalawang magkaibang eksena. Sa Lucas, naranasan ni Jesus ang pagsubok—mula sa paghanga ng kanyang mga kababayan hanggang sa matinding pagtanggi (rejection). Dahil tumanggi si Jesus na magsagawa ng mga milagro para lamang sa kanilang aliw, napuno sila ng galit at sinubukang itulak siya sa bangin. Sa kwentong ito, tila si Jesus mismo ang nangangailangan ng paglaya at pagtakas. Sa kabilang banda, ang teksto sa Acts ay nagpapakita ng “Life Among the Believers”. Ito ang simula ng paglalakbay ng mga apostol kung saan ang konsepto ng komunidad ang nagpalago sa Kristiyanismo. Ito ang bersyon ng “bigyan ng sapat ang lahat sa araw-araw”—isang radikal na pagbabahagi at pagmamahalan. Pag-unawa sa Soteriology Ngayon, pag-uusapan natin ang Soteriology o ang teolohiya ng kaligtasan. Ang salitang ito ay nagmula sa Griyego na soteria (salvation) o soter (savior). Ito ang pag-aaral kung paano inililigtas ang tao, mula sa ano, at para sa ano. Para sa marami sa atin, lalo na sa LGBTQ+ community, ang salitang “salvation” ay may dalang mabigat na bagahe o trauma. Madalas itong ginagamit bilang panakot—na kung hindi mo ititigil ang pagiging bakla, hindi ka mapupunta sa langit. Para bang may monopoly ang ilan sa kaligtasan. Marami sa atin ang lumaki sa takot na mapunta sa impiyerno, at ang turing sa kaligtasan ay hindi inclusive kundi divisive. Ngunit bakit takot at discomfort ang dulot nito kung ang ibig sabihin naman talaga nito ay “deliverance” o “redemption”? Subukan nating bawiin o i-salvage ang tunay na kahulugan ng salvation mula sa Bibliya. Biblical Meaning: Kaligtasan Bilang Paglaya at Pagbabalik Sa orihinal na konteksto ng Bibliya, ang kaligtasan ay bihirang tumutukoy sa kabilang buhay (afterlife). Ang sinaunang Israel ay walang konsepto ng afterlife sa Genesis, Exodus, o mga Awit. Ang unang malinaw na pagbanggit sa buhay pagkatapos ng kamatayan ay lumitaw lamang sa Aklat ni Daniel, na isinulat noong 165 BCE. Kaya naman, narito ang apat na pangunahing balangkas ng biblical meaning ng salvation na dapat nating tandaan: Liberation from Bondage (Paglaya sa Pagkaalipin): Ang kwento ng Exodus mula sa Ehipto ang humubog sa salitang ito. Iniligtas ng Diyos ang mga Israelita mula sa pang-aalipin ng Faraon sa pamamagitan ng pamumuno ni Moises. Ito ay paglaya patungo sa isang bagong buhay at tipan (covenant) sa Diyos sa Bundok Sinai. “Ang Panginoon ay aking kalakasan at aking kapangyarihan. Siya ang naging aking kaligtasan” (Awit 118:14). Return from Exile (Pagbabalik mula sa Pagkakabihag): Ito ang ikalawang mayor na balangkas. Noong ika-6 na siglo BCE, sinakop ng mga Babilonia ang Jerusalem at binihag ang mga tao. Sila ay inapi, pinahirapan, at nawalan ng kapangyarihan sa loob ng 50 taon. Natapos lamang ito nang sakupin ng Persia ang Babilonia, at pinayagan sila ni Cyrus na bumalik sa kanilang tinubuang-lupa. Ito rin ang konteksto ng ikalawang bahagi ng Aklat ni Isaias—ang parehong teksto na binasa ni Jesus sa scroll. “Ang Israel ay iniligtas ng Panginoon ng isang walang hanggang kaligtasan” (Isaias 45:17). From Infirmity to Wellbeing (Mula sa Karamdaman Tungo sa Kagalingan): Ang mga Ebanghelyo ay naglalaman ng maraming kwento ng pagpapagaling ni Jesus. Sa kontekstong ito, ang kaligtasan ay nangangahulugang paghahilom ng ating mga sugat at pagiging buo (whole). Ito ay mas literal na panggagamot. Fear to Trust (Mula sa Takot Tungo sa Pagtitiwala): Ang pagtatagumpay laban sa takot at pagkabalisa (anxiety) ay isang karaniwang tema sa Bibliya. Ang “Huwag kang matakot” ay isa sa mga pinakamadalas na parirala. Sa Lucas 12, sinabihan ni Jesus ang kanyang mga tagasunod na huwag mag-alala kundi magtiwala sa Diyos. Sa 1 Pedro 5:7, sinasabing: “Ilagak ninyo sa kanya ang lahat ng inyong kabalisahan, sapagkat siya ay nagmamalasakit sa inyo.” Higit Pa sa Personal na Kaligtasan: Justice at Peace Bagaman ang kaligtasan ay mahalaga para sa bawat indibidwal, ito rin ay consistently “corporate” o pangkalahatan sa Bibliya. Kabilang dito kung paano tayo namumuhay nang sama-sama sa mga komunidad, lipunan, at bansa. Ayon sa biblical scholar na si Marcus Borg, ang kaligtasan sa Bibliya ay politikal tulad ng pagiging personal nito, na may dalawang pangunahing focal points: Katarungan (Justice) at Kapayapaan (Peace). From Injustice to Justice: Ang pangunahing isyu sa Bibliya ay ang “economic injustice.” Libu-libong taon na ang nakalipas, umiiral pa rin ang kawalang-katarungan kapag ang mga makapangyarihan at mayayamang elite ay binubuo ang mundo ayon sa kanilang sariling interes. Ang mga modern-day Pharaoh, Herod, at Caesar ay nasa paligid pa rin natin, iba lang ang pangalan o apelyido. Mula sa kanila, kailangan pa rin nating mailigtas. From Violence to Peace: Ang isa pang malawak na politikal na kahulugan ng kaligtasan ay ang kapayapaan. Ang kapayapaan sa Bibliya ay may parehong personal at politikal na kahulugan. Kabilang dito ang kapayapaan ng isip at kapayapaan sa ating mga relasyon sa ating pamilya at mga kaibigan. Ngunit ito rin ay tungkol sa pagwawakas ng karahasan at digmaan. Sinabi ni Jesus sa Mateo 5:9: “Mapalad ang mga mapagpayapa, sapagkat sila ay tatawaging mga anak ng Diyos.” Ang Pangarap ng Diyos at ang Ating Hamon Ayon kay Verna Dozier, isang African-American author at theologian, “Ang kaligtasan bilang isang mundo ng katarungan at kapayapaan ay ang pangarap ng Diyos.” Gayundin, ayon kay Archbishop Desmond Tutu, “Ang pangarap ng Diyos, ang pasyon ng Diyos ay isang transpormadong mundo ng katarungan at kapayapaan.” Napakaganda ng pangarap ng Diyos para sa atin. Ngunit libu-libong taon pagkatapos, tila imbes na mapalapit, ay palayo tayo nang palayo sa pangarap na iyon. Hangga’t may ilang taong nasa kapangyarihan na nangkakamkam ng lupang hindi naman sa kanila, mga politikong sakim na kinukurakot ang pera ng bayan, at mga bansang bully na nagti-trigger ng karahasan, patuloy ang injustice, kahirapan, at oppression. Dito pumapasok ang isa pang biblical meaning ng salvation: nang iligtas ni Jesus ang mga tao at dalhin sila mula sa kamatayan patungo sa buhay. Sa kabila ng ating mga limitasyon bilang tao, taglay natin ang kapangyarihang tuparin ang pangarap ng Diyos—ang magkaroon ng “heaven on earth.” Konklusyon: Isang Lifelong Journey ng Pagbabago Ngayong Panahon ng Kuwaresma (Lent season), nanalangin ako na tayo ay patuloy na makalaya sa mga traumang naidulot sa atin ng salitang “salvation.” Madaling sabihin, pero sa lalim ng sugat na naiwan nito, hindi ito parang magic na kayang hilumin agad. Patuloy natin itong i-challenge, araw-araw nating harapin nang personal at bilang isang komunidad. I pray for continuous healing. Kapag sinasabi ng mundo na kasalanan ang maging LGBTQ+, may kapangyarihan tayong “iluwal muli” (be born again) ang ating sarili nang mas malaya at mas buo. At kapag mas buo ka na, kapag mas malaya ka na, palayain mo na rin ang iba. Be transformed so we can transform others and the world. Maging isang “wounded healer.” Magsimula sa isang LGBTQ+ kid, isang homeless person, o isang rally laban sa korapsyon. Magsimula tayo sa pagbabahagi ng magandang balita na dito sa Open Table, may isang ligtas na espasyo kung saan ka tunay na tinatanggap. Balikan natin at maging inspirasyon kung paano nagsimula ang Kristiyanismo noon. Naniniwala akong kaya natin itong gawin muli, sa gabay ng Banal na Espiritu at sa kapangyarihan ng pag-ibig ni Jesus. Achieve natin ang paglaya at paghilom dito, ngayon, at para sa lahat. Salamat po. The post Paglaya at Paghilom appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Ilang beses ka mang nabigo dahil sa mga problema, nais naming ipaalala sa'yo na mayroong Diyos na tutulong sa'yo na makabangon muli. Nakikita Niya ang sitwasyon mo at hindi ka Niya hahayaang mag-isa. Huwag kang mawalan ng pag-asa, kapatid. Tapat ang Diyos. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Mga tunay na kwentong ipinadala sa sindakstories2008@gmail.com.True Ghost Stories of Podcast Listeners. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Magulo man ang sitwasyon ng iyong pamilya ngayon, huwag kang mapagod na ipanalangin sila. Nakikita ng Diyos ang pinagdaraanan ninyo, at kaya Niyang ayusin ang anumang problemang kinakaharap ninyo ngayon. Huwag kang mawalan ng pag-asa, kapatid.  Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

As the Father has loved me, so I have loved you; abide in my love. If you keep my commandments, you will abide in my love, just as I have kept my Father's commandments and abide in his love. I have said these things to you so that my joy may be in you and that your joy may be complete. “This is my commandment, that you love one another as I have loved you. No one has greater love than this, to lay down one's life for one's friends. You are my friends if you do what I command you. John 15:9-14 (NRSVUE) So, this Sunday is the first Sunday in our Lent season. As all of you know naman, Lent season is in preparation for Easter or Resurrection Sunday. This is when Jesus rose again. So that's going to be a month from now — malapit na. And along with that, all the preparations that we as a community is going to face. This is the season where we reflect on the life of Jesus — lahat ng drama bago siya mamatay at mabuhay muli. And in this season we are invited to pray, to fast, reflect, and to be charitable, which I encourage all of us to observe in our own little ways. Even though some of us here are hindi naman Katoliko, and if hindi ka naman religious, the practice of abstinence and self-discipline is still valuable pa rin naman and something that we must all practice. Lent season is not just about the disciplines in themselves. The challenge for all of us Christians this Lent is that these practices will eventually lead us to repentance and transformation. And repentance and transformation all start with the acknowledgement of our sins as an individual and as a collective. That's why this afternoon we would be discussing sin — the nature of sin, and kung ano nga ba ang sin. In the study of theology, sa mga may theology background diyan or nagse-seminary, we also divide theological topics into branches. Just like in science — sa science we have biology, we have chemistry, zoology. In theology, meron din. Dini-divide din natin yung knowledge or study ng theology into branches. So in systematic theology, we also have the likes of Christology, which is the study that concerns the nature of Jesus. We have Soteriology, which we will be discussing in the coming weeks. Soteriology is concerned with salvation in the Christian sense. And for today we would be discussing Hamartiology, which is the study of sin. So yung paglabas niyo mamaya, uy grabe, feeling niyo may MDiv na kayo dahil may natutunan kayong theology on this service. Pwede niyo nang i-flex sa mga friends niyo. So why is it called hamartiology? I-clarify ko lang: hamartiology is spelled — it's a single word. Hindi siya “hamar” and “theology” with space. It's from the Greek word hamartia, which means to miss the mark. So in your New Testament books, when you read the word sin, some of those came from the word hamartia and is translated to sin in English. So I mention na some of those kasi hindi lang naman hamartia yung word for sin. There are many of that. But for this afternoon, we will be focusing on the word hamartia for sin. There are some people who think na pag progressive ka wala ka nang konsepto ng kasalanan. Kasi nga if ang same-sex relationship ay hindi niyo naman tinuturing na kasalanan, then ano pang kasalanan for you? Since parang lahat naman ay pwede — diyan kayo nagkakamali. Kaya nga may community guidelines tayo. The funny thing is, for some people it seems that being gay is the greatest sin that there is — even worse than the seven deadly sins. It seems to be more acceptable to some than gay people getting married or being in a same-sex relationship. Para mas grabe pa ang reaksyon nila dito rather than a president ordering the killing of people, regardless kahit maraming inosente ang madadamay. So the question is: wala nga ba tayong konsepto ng kasalanan bilang progressive Christians? Not at all. Not at all. In fact, the challenge with being a progressive Christian is that what we consider sins are sometimes those that are not obvious and sadly even considered as normal or acceptable in this society that we're in. Pumunta lang kayo sa news feed niyo at sa comment sections ng mga tita at tito niyo. Grabe. Hindi ko naman jine-generalize lahat ng tita, kahit ako naloloka minsan na grabe normal okay lang sa kanila 'to. Minsan napapa-question ako: ako ba yung mali? For example, killing people for the greater good daw is acceptable for some. Makikita mo yan sa comment section. Corruption — some people, even Christians, don't even seem to care or are not angry with the rampant corruption that's happening in our country. Yung iba jina-justify pa at pinagtatanggol. Yung iba may pa-prayer vigil pa. They are even more angry sa pagbuo ng relationships nating mga bakla and even with the recent Supreme Court decision allowing same-sex partnerships to co-own properties. Mas kasalanan pa sa kanila na may dalawang babae o dalawang lalaki na magkaroon ng legal protection to own properties rather than their own favorite politicians na nagnanakaw ng properties that aren't theirs and even killing innocent people in the process — and worse, using God to justify it. And for some of us, we are not immune to societal sins that pervade us. For example, rampant consumerism — from the belief that happiness lies in consuming more and obtaining things that doesn't satisfy us. O ‘di ba? Ilan na yung nasa cart niyo? O hindi ko kayo iju-judge kung kailangan niyo talaga 'yan — i-checkout niyo na. Kung needs naman, go, hindi naman kayo huhusgahan diyan. Pero aminin natin, 'di ba, sometimes tayo can be consumeristic at times. Oo, 'di ba? O labubo — baka ma-bash ako. Ayon. O next topic. Naku ito — how about our dependence sa social media? 'Di ba, na parang… o kita niyo, kahit ako parang social media na rin magsalita with that trend. Social media na nagde-dictate sa atin kung ano yung dapat nating magustuhan, who to vote, and what a good life is. Huwag kasi kayong maniniwala sa aming mga advertisers. I'm raising my hand here, so baka mawalan ako ng trabaho next week. Oh 'di ba? This just all points out na yung mga personal sins natin ay related sa systemic and social sin. But also alam ko din naman that all of us here are middle class and some are even considered poor. Wala naman sigurong nepo baby dito, no — except kay RD. Joke lang. Oo, mukha kasing congressman si John sa recent date nila, so parang nepo vibes ang dating. So it's okay. We are all just getting by for us to bear the burden of these complex systemic issues or sins that all of us are trapped in. So ito na: What is sin and how do we know? Because for some pastors or churches, the very existence of our own church — MCC — and even me, your baklang lay pastor, is considered not just a sin but even an abomination that we deserve na maging panggatong sa impiyerno. 'Di ba? For us progressives, that's what constitutes sin: the likes of rape and abuse that don't reflect Jesus' command for us to love one another. Actions that cause real harm and pain that are felt, lived, and experienced — whether it is spiritual, mental, emotional, physical, sexual, and so on. Sin is two gay men or women having a loving and life-giving relationship na hindi naman nakakaabala or nakakapanakit sa mga buhay ng mga taong naniniwalang isa siyang kasalanan. The sin in this scenario is their judgment and condemnation over something that God obviously intended to be part of the diversity of God's creation. And ito — ito na yung pinaka-favorite nating progressive pero pinakamalaking haggard din sa atin: it is condemning systemic or structural sins. We also name and condemn systemic sins that bring suffering and harm to us and other people. These sins can be political, economical, and religious in nature — such as inequality, religious extremism, homophobia, misogyny, racism, environmental neglect, and so on. These are actually the sins that Jesus cared more about. ossible ba na kahit busy tayo to work on social justice as progressive Christians, we still miss the mark — that we are still capable of hurting others and forgetting the way of Jesus this Lent season? Now maybe this is a good time for all of us as progressive Christians to reflect on how, in our own ways, we are unconsciously becoming perpetrators also of the sin that we condemn. Maybe we can ask ourselves: masyado na rin ba tayong nagiging katulad ng mga Pharisees that Jesus speaks against? That what we only see is the speck in our brother's eye rather than the plank in our own eye? Sabi nga ni Jesus sa Matthew chapter 7. Because of our hyperfixation with justice, we can become the same people that we condemn — oppressive, judgmental, unforgiving. Are our condemnation or correction to other people rooted in our genuine love and care? Or is it just to satisfy our egos or to assert our moral superiority? Do we still give space for grace and transformation? Or do we easily cut short the transformative power of God's grace in the lives of others — realizing that even if they also perpetuate oppression, they too are victims of oppression themselves? Baka naman call-out lang tayo nang call-out that we forgot that we too are in the process of lifetime transformation and also need grace from other people. Tayo rin ba, personally, bukas ba tayo sa correction? O kapag tayo na ang kino-call out, defensive agad? My hope is that we don't get stuck sa pagde-deconstruct at sa pagiging mulat, but we move forward sa bagong faith at kalayaan na natagpuan natin. That in the middle of all the mess in this world, people will see that we are Jesus' disciples — because it is evident in our lives filled with love, joy, gentleness, and fierceness na strategically nilulugar din sa sitwasyon. As progressive Christians, we cannot change the world alone and overnight. We wouldn't even be able to see the fruits of our labor in our lifetime. After all, it is not our labor — it is God's labor. Kaya huwag tayong mag-alala. We just show up. We love. We find ways to be joyful, to be gentle and kind to one another, and to be fierce only when specific situations call for it. And we find strength and hope in the combined efforts of our communities who work for justice. So let us love, be joyful, and do justice where we are. Let us begin again — in our homes and in this community of Open Table. God bless us all. The post Nature of Sin appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Mga SAMU'T-SARING KWENTONG KABABALAGHAN at KATATAKUTAN na ipinadala sa sindakstories2008@gmail.com.True / Fiction Horror Stories of Podcast Listeners. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Kapag sinabing Foreplay, kaagad-agad ang naiisip ng marami ay ORAL SEX. Huwag nating kalimutan ang sarap ng magpakalunod sa lambot at bango ng BOOBS. At mapalalaki man, walang Supremo ang hindi nanlambot sa pag-lavish ng kanilang nipples! Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Meron ka bang pinagdaraanan and you feel alone right now? That is a lie from the enemy! Huwag mong kalimutan na hindi ka hahayaang mag-isa ng Panginoon. All Rights Reserved, CBN Asia Inc.https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Kung gusto mong maging mas matagumpay, kailangan mong patuloy na magsumikap. Huwag kang maging kuntento sa nagagawa mo ngayon. You can go further with God's help.All Rights Reserved, CBN Asia Inc.https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Ang modern world ay puno ng pagdududa at pagwawalang-bahala sa pananampalataya — pero may mga bagay na hindi kayang ipaliwanag ng science. Isa na rito ang katawan ng ilang mga santo na nanatiling buo at hindi nabubulok sa kabila ng paglipas ng daan-daang taon — isang misteryong patuloy na bumibighani sa Simbahang Katoliko. Sa episode na ito, sabay-sabay nating susuriin ang 14 na pinaka-kahanga-hangang kaso ng mga incorrupt na katawan ng mga santo, kabilang sina St. Bernadette Soubirous, St. Padre Pio, St. Francis Xavier, at marami pang iba na magpapatunay na may mga bagay talaga na lampas sa kaya ng agham. Milagro ba ito? O isa lang bang hiwaga na ayaw pagtuunan ng pansin ng modern world? Panoorin hanggang dulo at tuklasin ang mga ebidensyang patuloy na nagpapa-nganga sa mga nagsasabing walang saysay ang pananampalataya. Huwag kalimutang i-like, mag-subscribe, at i-share ang video na ito para mas marami pa ang ma-inspire!

Huwag mong tuldukan ano man ang sitwasyon ng buhay mo ngayon. Makapangyarihan si Hesus at kayang gumawa ng imposibleng bagay sa buhay mo. Huwag kang mawalan ng pag-asa. Hindi ka Niya pababayaan. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Mga tunay na kwentong ipinadala sa sindakstories2008@gmail.com.True Ghost Stories of Podcast Listeners. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Huwag hayaang mangibabaw ang galit sa iyong kalooban. Sikapin na pang-unawa ang mauna at maging kalmado ang puso't isipan. Pakinggan ang kwento ni Efraim sa Barangay Love Stories.

Patuloy ka bang nakakaranas ng panghihina dahil sa walang katapusang mga problema? Huwag kang sumuko, kapatid! Kasama mo ang Diyos at handa Siyang palakasin ka upang mapagtagumpayan ang bawat pagsubok. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Kaya bang maging valid ang isang Misa kahit walang congregation?

Gaano man kagulo ang naging buhay mo noong nakaraang taon, mayroong Diyos na kayang baguhin ang iyong sitwasyon at bigyan ka ng bagong simula. Huwag kang mawalan ng pag-asa. May magandang plano ang Diyos para sa buhay mo. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Ano mang season ang kinakaharap mo ngayon, nais naming ipaalala sa'yo na hindi ka nag-iisa. Kasama mo ang Diyos, at tutulungan ka Niya na malampasan ang bawat pagsubok. Patuloy ka lang lumapit at kumapit sa Kaniya. Huwag kang mawalan ng pag-asa. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Ano mang season ang kinakaharap mo ngayon, nais naming ipaalala sa'yo na hindi ka nag-iisa. Kasama mo ang Diyos, at tutulungan ka Niya na malampasan ang bawat pagsubok. Patuloy ka lang lumapit at kumapit sa Kaniya. Huwag kang mawalan ng pag-asa. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Tila ba nababalot ka ng madilim na sitwasyon dahil sa sunod-sunod na pagsubok na iyong kinakaharap?  Huwag kang mag-alala, nariyan si Hesus upang maging liwanag at gabay mo patungo sa pag-asa. Hindi ka lang Niya palalakasin, tutulungan ka pa Niya na malampasan ang bawat problema. Patuloy ka lang manampalataya sa Kaniya. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Nagkakaroon na ba ng epekto sa iyong katawan ang sunod-sunod na problema? Nais mo na bang makalaya sa walang katapusang pagsubok? Kapatid, laging available ang kapayapaang mula kay Hesus. Ang kailangan mo lang gawin ay lumapit sa Kaniya nang walang alinlangan. Tutulungan ka Niya. Huwag kang mawalan ng pag-asa. Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Huwag mong pansinin ang sinasabi ng iba dahil ikaw lang ang nakakakilala kung sino ka talaga. Pakinggan ang kwento ni Lorie sa Barangay Love Stories.

"Sa Kawalan ng Pag-Asa, Sagot ka ni Lord"Naghahanap ka ba ng makakapitan sa oras ng pangangailangan? Huwag kang mag-alala, kapatid, dahil sa oras ng kawalan ng pag-asa, sagot ka ni Lord! Ang kailangan mo lang gawin ay lumapit at magtiwala sa Kaniya.Support CBN Asia today!https://www.cbnasia.com/giveSupport the show

Huwag umasang masusuklian sa ginagawang kabutihan dahil ang biyaya ay dumarating sa mga taong malinis ang kalooban. Pakinggan ang kwento ni Erol sa Barangay Love Stories. 

Sermon Title: Huwag Sumuko!Speaker: Rev. Provy R. CadelinaDate: February 5, 2023Service: Sunday Morning Worship ServiceIlocano Preaching

Bago pumanaw si Charlie Kirk, may sinabi siya tungkol kay Birheng Maria na ikinagulat ng marami—lalo na ng mga Protestante.

Huwag gawin sa iba ang ayaw mong gawin nila sa'yo. Kung gusto ng tahimik na buhay, tratuhin lalo nang maayos ang kapitbahay. Pakinggan ang kwento ni Prince sa Barangay Love Stories.

Namumuhay tayo sa mundong inuuna ang sariling kahulugan ng pag-ibig—isang pag-ibig na nakabatay lamang sa damdamin at romansa. Ngunit bakit tila ganito ang uri ng pag-ibig na mas madalas nag-iiwan ng sugat kaysa nagbibigay ng kagalingan?Mahirap makilala ang huwad na pag-ibig kung hindi mo pa naranasan ang tunay na pag-ibig. Huwag kang makuntento sa peke. Tuklasin ang pinagmumulan ng pag-ibig na kailanman ay hindi pumapalya, hindi sumusuko, at hindi nauubos.Speaker: Ptr. Bong SaquingSeries: Knowing GodScripture Reading: 1 John 4:7-8;10Watch the full message here: https://go.ccf.org.ph/08242025Tag