Podcasts about De Speld

Je kunt pindakaas nog zo lekker vinden, als je elke dag pindakaas eet is de lol er snel af. Maar als het je werk is om de obscuurste uiteinden van het schap te verkennen, hoe lekker en vernieuwend is de zoveelste koffie-kokos-variant of chili-lemongrass-creatie? En blijf je überhaupt overeind in tijden van overkill, terwijl je zelf bent opgegroeid in de tijd van ‘gewoon’ of ‘met stukjes’? Nu willen we natuurlijk allemaal weten: hoe werkt dit mechanisme in het hoofd van dé reisjournalist van Nederland? Hoe kijkt Floortje Dessing naar haar eigen vertrouwde vakgebied, dat inmiddels nog onherkenbaarder veranderd is dan het pindakaasschap? Hoe synchroniseert zij haar eigen wereldbeeld met haar professionele leven? En vooral, hoe voelt als precies dat wat de hele wereld doet om te ontsnappen aan werk, je werk wordt? Welkom dus Floortje Dessing

De Congo en de Nijl. Het zijn tegenpolen die niets gemeen lijken te hebben, die totaal gescheiden werelden vertegenwoordigen, maar die hun wortels in hetzelfde gebied hebben. Bij de bronnen zijn ze identiek. En midden in dit gebied vinden we Rwanda: het Land van de Duizend Heuvels. En het lot wil dat Rwanda bekendstaat om een even zo scherpe dualiteit. Hutu’s en Tutsi’s. Ruim dertig jaar na dato zijn Rwanda en genocide nog steeds synoniemen van elkaar. Geen mens vergeet deze menselijke hel op te nemen in de lijst met grootste onmenselijkheden die de mensheid ooit heeft begaan. Maar inmiddels staat er een zon op de Rwandese vlag. Het land telt weer mee, en hoe. Het verhaal van Rwanda leest als een sprookje. Is het ook een sprookje?

Samoa heeft het niet getroffen. Lig je totaal buiten het gezichtsveld van de gemiddelde atlaslezer, deel je ook nog je naam met een overzees territorium van het machtigste land ter wereld. Hoeveel Samoanen zouden er in de VS keer op keer moeten uitleggen dat zij een onafhankelijk land zijn? En, for the record, dat hun Amerikaans-Samoaanse broeders gewoon Amerikaanse staatsburgers zijn? Andersom: zou de rest van de wereld weten dat Amerikaans-Samoa bestaat? Als ze al weten dat het land Samoa bestaat? En waar het dan ligt ten opzichte van al die andere Oceanische eilandstaatjes? Die trouwens een stuk kleiner zijn dan het machtige Samoa? Dus, onderschat Samoa niet, mensen.

Op het Utrecht Centraal van de Zijderoute kwam heel wat bij elkaar. Intercitykaravanen vertrokken en arriveerden op de sporen van Buchara en Samarkand, in een permanente windhoos van ideeën en overtuigingen. Geleerden, kooplui en geestelijken waren de middeleeuwse influencers die de wereld voorzagen van spiritual quotes en job opportunities. Oezbekistan vervulde deze hubfunctie met verve. Maar zo fijnmazig als de sporen van dit station met elkaar vervlochten waren, zo rücksichtslos waren de grote rijken die een heel andere dienstregeling voor ogen hadden. De een gooide het volledig plat, om het te vervangen door een gigantische paardenstal. De ander verbouwde het station tot brutalistische kolos met hamers en sikkels op de gevels. Wat je zoal niet kan doen met zo’n plek. Maar een ding is zeker. De Appie To Go serveert elk moment van de dag grote, dampende schalen met?

In de eindeloze Arabische woestijn, waar de schepen bulten hebben, navigeert men naar het water in plaats van naar het land. “Oase in zicht!” Waar wij onszelf vloekend in de regen blut staan te tanken bij de pomp, bidden de Saoedische karavanen dagelijks voor een wolkje aan de lucht. In deze verschroeiend hete zee van zand kabbelt het leven voort op het ritme van de wind, en bieden die onmetelijke hoeveelheden stof veel stof tot nadenken. Over de enige god Allah en zijn boodschapper, de profeet. De eindeloze leegte vult de harten en hoofden met kennis en toewijding. Maar in het huidige Saoedi-Arabië is het eeuwige niets van de woestijn ingeruild voor het bombastische alles. Het land is een merk geworden, dat zich laat beleven als een waar petro-Islamitisch omnichannel. Wie laat zich betoveren?

Zo lang als ze bestaan, houden de Verenigde Staten de gemoederen bezig van het buitenland. Al 250 jaar zijn ze een verslavende soap waar de wereld van smult, en die zichzelf alle grote prijzen van het genre waard vindt. Ze zijn een verslavende app met zorgvuldig uitgedachte algoritmes, die zelfs de grootste Amerika-haters aangehaakt houden. Maar bovenal zijn ze een extra crispy, double fried snack met extra kaas en een maple syrup glaze. Weinig verfijnd, slecht voor je hart, maar je blijft ervan eten. MSG voor de geest. Maar de laatste jaren zit er zand in de ketchup. Een bewust opgestoken middelvinger van de kok - Amerika smaakt ons niet meer. Hoe moeten we ons daarbij voelen? Om de saus heen eten of onze eigen tomaten telen? Hoe het ook zij, we nemen nog een hapje om het af te leren. We zetten nog een nieuwe aflevering op van de thriller die de Verenigde Staten van Amerika heet. Enjoy.

Elton John. Freddie Mercury. Ray Charles. Johnny Cash. Stuk voor stuk zijn het beroemde namen over wie films gemaakt zijn die het bekende recept volgen: dat van onbeduidende ‘nobodies’ met supertalenten die ze doen opbloeien tot supersterren. Maar halverwege de film, als ze op hun absolute piek zijn, draaien de motoren van succes zichzelf dol en volgt een ineenstorting van ongekende proporties. Zo zweef je in de hemel, zo smak je op de grond. Waarschijnlijk onder invloed van het een of ander. Maar. De biopics zijn niet compleet zonder opbeurend slotstuk, waardoor fans toch fans kunnen blijven. De supersterren komen tot inkeer, krijgen hulp van buiten, verjagen hun demonen, kicken af en staan op. Eind goed, al goed. Detroit, heb je opgelet?

Thomas Hogeling, hij studeerde ooit rechten maar koos uiteindelijk niet voor wetten maar voor het bevragen van alles daaromheen. Hij schreef jarenlang voor De Speld, werkte bij de Volkskrant, maakte podcasts, columns en satire en lijkt altijd bezig met dezelfde vraag: wat is echt en wat is goed verteld? Volgens hem bestaat objectieve journalistiek eigenlijk niet, achter elk verhaal zit een keuze en een mening. En misschien nog wel belangrijker: waar we onze aandacht op richten, zegt meer dan wat we opschrijven. Nu is er Inktvingers, de podcast die hij maakt met Yvonne Zonderop. Over media, journalistiek en alles wat daar inmiddels tussenin zit. Want als nieuws steeds vaker voelt als entertainment… wat blijft er dan nog over om serieus te nemen?”

De beste nieuwssite van Nederland heet De Speld. Want laten we Sybrand Buma maar aanhalen: de Speld is waarheid, de rest is fictie. Daar is zelfs voormalig fractievoorzitter en Tweede Kamer-nestor Kees van der Staaij het mee eens.

750 jaar, en bruisend als nooit tevoren. Met elke jaarring werd onze hoofdstad wereldser, Amsterdam ging in zichzelf geloven, en werd de zelfverklaarde vaandeldrager van progressiviteit, diversiteit en inclusiviteit. We Are-sterdam. En jawel, in ‘the global village' werd Amsterdam een van de gezelligste straathoeken. Maar de binnenlandse houding van veel Amsterdammers doet verrassend dorps aan, waarbij de selectieve open blik wordt uitgelegd als hoofdstedelijke arrogantie. Wat is dat toch met Amsterdam? Hoe aantrekkelijk is de stad nog? Wie trekt de stad aan, en wie trekt er aan het langste eind? Wie er aan de touwtjes trekt, is gelukkig wel duidelijk. Het is de hoeder van de kernwaarden van de stad, en zij zit vandaag tegenover ons. Hartelijk welkom in de aflevering, burgemeester Femke Halsema! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Als wij bij de wedkantoren mogen inzetten op nieuwe regionale conflicten in West-Afrika, dan kiezen we Togo en Gambia. “Die dekselse horizontalen aan de westkust!”, moeten de verticale Togolezen denken. Met Chili kunnen we tenminste praten. En met oosterbuur Benin eigenlijk ook wel. Maar vergis je niet, het kleine stukje kust in dit smalle landje trok veel bekijks, met alle gevolgen van dien. Hier hebben zó veel Europese onruststokers rondgelopen dat het Esperanto in Togo uitgevonden had kunnen zijn. Meerdere walletjes hebben dus gegeten van Togo. Dus dan rijst nu de vraag: hier opeten of meenemen? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Een eiland in een zee van water in een zee van zand die baadt in aardolie waarmee ze geld verdienen als water. Jawel, het gaat Bahrein net zo voor de wind als de andere Golfstaten. En Manamanaman, wat een futuristische aanblik heeft de hoofdstad met spiegelende wolkenkrabbers en kunstmatige eilanden. Dus wordt dit ook zo'n copy-paste-aflevering van middeleeuwse zeevaarders, parelduikers, van oliebaronnen en van machtige sjeiks die van hun land een sharia-utopia maken? Korte antwoord: beetje wel. Maar wees niet bang, hier zitten drie geografen die ervan overtuigd zijn dat Bahrein zeker geen huismerk-Dubai of -Qatar is. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

De geopolitieke juicekanalen smulden van de heisa rondom de merknaam ‘Macedonië'. Mag je een hele band vernoemen naar een album van een andere artiest, omdat je ooit een nummer hebt geschreven voor dat album? Deze naamkwestie houdt de zuidelijke Balkan bezig en de uitkomst zie je in de titel van deze aflevering. Een diplomatieke schikking die de gemoederen moet bedaren.Maar we zitten hier vandaag niet om Noord-Macedonië te reduceren tot de helft van een uit de hand gelopen burenruzie. We vieren dit land, en onze zakken zijn vandaag dieper dan het meer van Ohrid!We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Behalve backpackers die hun fotoalbum van een zomertje Thailand, Cambodja en Vietnam steevast “Azië” noemen, is er geen grotere geografische generalisatie dan het concept ‘Afrika'. 54 landen plus een rafelrandje, gereduceerd tot een handzaam pakketje vooroordelen en snel getrokken conclusies, die zó makkelijk toepasbaar zijn op nieuwsberichten en borrelpraat dat ze ons altijd in ons gelijk bevestigen. Nuance is het schrikbeeld in ons denken over Afrika, want nuance kost moeite. En dus is het lopen op linguïstische eieren. Is het Afrika-correspondent of correspondent Afrika? Spreken we simpelweg van ‘Afrika' of van ‘het Afrikaanse continent'? Nuance, nuance, nuance. Veel meer dan wij in deze anderhalf uur kunnen bieden.

Welkom in het Stralende Baken van de Revolutie, waar de velden bloeien door de wijsheid van het socialisme! Waar de fabrieken donderen als hart van de vooruitgang. Waar kameraad Kim zorgt voor vrede, voorspoed en verheffing, in deze glorieuze culminatie van menselijke kracht. Jawel, de Democratische Volksrepubliek Korea is de stralendste ster aan de horizon. U hoort, wij bevinden ons vandaag in rode sferen. Met donderend tromgeroffel en luid trompetgeschal presenteren wij u: een aflevering met veel hoofdletters en bijvoeglijke naamwoorden. En nu: vuist in de lucht! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Op de grens van goede smaak is het Eurovisie Songfestival al sinds mensenheugenis een cultureel ijkpunt in Europa. Er wordt gedanst, gezwaaid met vlaggetjes, en huiskamers in Europa worden begroet met ontelbare handkusjes.Maar er is nóg een thema waarbij het songfestival graag de grenzen opzoekt, namelijk de afbakening van Europa als werelddeel. Want wie bekend is met de Oeral als eenduidige oostgrens, zal toch vreemd opkijken van de definitie die het Songfestival erop nahoudt.Geopolitiek met een glitterende hoofdletter G, dus. En ook binnen Europa zelf kent het Songfestival een heel eigen stelsel van onderlinge verhoudingen, stempatronen, diplomatieke flirts en fitties. Uw razende geopolitieke reporter, de Grote Podcastlas, reisde vandaag naar Groningen om het uit te pluizen met niemand minder dan een expert. En dan nu graag een daverend applaus en douze points, voor Felix Pot! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Mirthe Westrik (24) is schrijver, journalist en interviewer met een goed gevoel voor humor. Tijdens haar studie antropologie liep ze stage bij Lubach, en daar is ze nooit meer weggegaan. Inmiddels werkt ze daar als redacteur en combineert dit met haar rol adjunct-hoofdredacteur bij journalistiek platform Red Pers. Daarnaast schrijft ze als freelancer voor De Speld, maakt ze voor Businesswise (DPG Media) de podcast ‘Hoe overleef ik werken met Gen Z?', en schreef ze eerder ook voor BNR. Presentator: Max Terpstra

Wie regelmatig iPhones koopt op eBay is het gesneden koek, maar voor de rest van de wereld is het even wennen. De nieuwe naam van Swaziland klinkt voor velen als digitale variant van het aloude bordspel Swatini, terwijl de vlag herinneringen oproept aan potjes backgammon op de computer in de jaren ‘90. En ach, wat zal het ook. Diversiteit vieren we ook op deze manier! Weg met de horizontale driekleuren, weg met standaard landsnamen. En doe ook maar meteen weg kustlijnen, met parlementaire democratieën en met monogame koningen zonder harem. Ja toch? Of gaan we nu iets te snel? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

De globalisering schrijdt voort en injecteert prikkels voor elk zintuig in de haarvaten van wereldwijde culturele netwerken. En dus is er een select gezelschap van culinaire lekkernijen die doorgedrongen zijn tot zo'n beetje elke menukaart ter wereld. We hebben het over koffie, thee, de hamburger, pizza, Coca-Cola, en wat al niet meer. En vandaag bespreken we er een uit de lijst. We schetsen een geografisch profiel van een van de meest geglobaliseerde brouwsels ter wereld: bier. En niet zonder reden, want we hebben vrienden gemaakt met de rijzende sterren van het Nederlandse craft beer-landschap, namelijk de Groningers van Folkingebrew. Welkom dus, frontman en brouwer Eelko IJsselstein!We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Heb je een blender in huis, en zin om een landje te maken als lunch? Pak de olie van Saoedi-Arabië, de ideologie van Cuba, de economische ineenstortingen van Argentinië en de natuur van Colombia, en grote kans dat je iets krijgt dat smaakt als Venezuela. Een beeldschone cocktail, zoet en bitter tegelijk. Helaas wel te koop voor een paar miljard bolivar, maar dan krijg je er wel een parasolprikkertje in met een middelvinger naar de VS erop. Maar ook al bestaat het uit herkenbare ingrediënten, er is geen drankje dat zo smaakt als dit brouwsel. Dus, eindvraag: wat maakt dit land uniek? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Op 20 mei 2002 verliet Oost-Timor gehavend het nest der rafelrandjes en vestigde zich als etymologische matroesjka tussen de onafhankelijke landen. Onderneem je zo'n stap, dan moet je wel wat unique selling points hebben om zichtbaar te zijn tussen alle reuzen waarmee je je omringt. En wij verklappen alvast, die hebben ze wel in Oost-Timor. Soms met veel trots, soms met tegenzin. Hoe het ze sindsdien vergaat? Laten we zeggen, met vallen en opstaan. Maar in deze oogverblindend mooie hoek van de wereld zijn wij erg blij dat de landkaart naast een paar reuzen ook bestaat uit wat kleintjes. Nog mooie varaantjes hier? ✋ Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door Lendahand, het Nederlandse crowdfundingplatform dat ondernemers in ontwikkelingslanden helpt. Begin met investeren en gebruik de code GROTEPODCASTLAS500 (bij het afrekenen van je order), en ervaar een positieve start met een garantie tot 500 euro.We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Aardolie! Zo, dat is eruit. Hoewel, eigenlijk zit Libië nog wel een paar decennia gebakken. Het is bekend dat olie en gas werken als Extreme Makeover voor veel zanderige niemandslanden. Niemand keek naar ze om, maar de oliedollars gaven de landen onbegrensde mogelijkheden om zichzelf op de kaart te zetten. Hetzij met een wat kunstmatig en ordinair beeld. Libië kreeg helemaal een onorthodox aangezicht, geschapen door een doorgedraaide plastisch chirurg wier naam u allen bekend is. Maar waar concurrenten Burj Khalifa's en sportstadions bouwden, berustte het imago van Libië ondanks de oliedollars vooral op clowneske grootheidswaan. En nu? Nu is de spiegel gebarsten door het aanblik van de ruïnes van de Makeover. Nog verder van huis.We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Het is toch wat, ons collectief gezwijmel bij knäckebröd en gehaktballetjes. Bij minimalistisch gestylede meubels, koffiemomenten met taart, rode houten huisjes en elanden. Ja, we zijn in Zweden. We adoreren hun goede smaak op gebied van mode, design en vrije tijd. Als Arctische tegenhanger van Italië, en nog gematigd en beheerst ook.In een tijd waarin een onbegrijpelijke IKEA-handleiding de enige ergernis is die Zweden wekt, is het aan ons om het kussen eens flink op te schudden. Of dat sappige verhalen oplevert, weet je over een dik uur. Of bijna twee. Maar je mag best weten, wat hebben wij genoten. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

FOSFAAT! Zo, dat is eruit. Einde aflevering. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Iedereen die romantische gevoelens koestert voor de schoonheid van sub-Saharaans Afrika, zit met Kenia in zijn hoofd. Zon, zee, safari. De lionkingisering van een continent. Maar luisteraar, wees op je hoede. Niet elke aap is wijs en vriendelijk, niet alle hyena's zijn stom, en nee, niet iedere Keniaan is een Masai. De moderne maatschappelijke voedselketen vind je in de urban jungle van Nairobi, waar traditie en ambitie met elkaar concurreren. Een kapitalistische circle of life waar miljoenen werklui, daklozen, politici, ontwikkelingswerkers en expats zich nestelen in de keten. Hier is het eten of gegeten worden. Laten wij kijken of we wat dieper kunnen graven in hét Oost-Afrikaanse alfa-land: Kenia. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.✋ Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door Lendahand, het Nederlandse crowdfundingplatform dat ondernemers in ontwikkelingslanden helpt. Begin met investeren en gebruik de code GROTEPODCASTLAS500 (bij het afrekenen van je order), en ervaar een positieve start met een garantie tot 500 euro.

Libanon is een lange tafel van etnische en religieuze mezze. Sterke smaken, complementair aan elkaar, voedzaam en goed uitgedacht. Maar hoe vernuftig en gebalanceerd deze maaltijd ook in elkaar zit, het evenwicht is precair. Zéker als alle buren aanschuiven, die ook hun eigen meegebrachte gerechten op tafel zetten. Daar gaat het evenwicht. En het wordt nog drukker aan tafel. Neven, nichten, verre vrienden, ze komen allemaal om zich te goed te doen aan de Libanese lekkernijen. De helft neemt zelfs doggybags mee naar huis, waarvan de inhoud hun eigen keuken zeker zal verrijken. We staan dus vandaag stil bij Libanon. Klein land, grote belofte. Wordt dit een ode? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Wie de naam Kaapverdië letterlijk neemt en een met regenwoud begroeide Groene Kaap verwacht, kan nog wel eens bedrogen uitkomen. Wie zijn marslander alvast afstoft voor deze buitenaardse eilanden, zit dichter in de buurt. Een absoluut einde-van-de-wereld-gevoel, de laatste Afrikaanse eilanden voordat er niets anders is dan water voordat de Nieuwe Wereld in zicht komt. En wie eindelijk aankomt in de Amerika's, kan daar de gevolgen aanschouwen van het voornaamste Kaapverdische exportproduct. Berg je maar. Maar mocht dit wat ver weg klinken, Kaapverdië is verrassend dichtbij en dat mogen Nederlanders best weten. Tijd om de banden aan te halen! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

De kranten, nieuwsapps en nieuwssites staan elke dag vol met berichten die heftig zijn, die onzeker maken en die soms absurd klinken. Het gaat van oorlog, noodpakketten tot nucleaire paraplu en uitspraken vol vraagtekens van de verse Amerikaanse president Donald Trump. Hoe maak je van al dat nieuws satire? Podcast De Dag ging op bezoek bij de satirische website De Speld. Hoofdredacteur Jochem van den Berg vertelt dat deze crisistijd volop voer is voor satirici. Er is meer behoefte aan duiding en volgens van den Berg troost satire ook in onzekere tijden. Reageren? Mail naar dedag@nos.nl. Presentatie & montage: Marco Geijtenbeek Redactie & verslaggeving: Anouk Kantelberg & Judith van de Hulsbeek

Sinds Vadertje Staat niet meer zorgt voor Mother Russia, is het land verweesd. De babushka's en gopniks zijn uitgeleverd aan graaiende oligarchen en corrupte apparatsjiks. Een bodemloze put aan bodemschatten financiert Ruslands hobby's op het wereldtoneel: sabotage, ontregeling en dubieuze militaire avonturen. Als je zelf niet meer toekomt aan opbouwen, dan breek je je concurrenten maar af. Het grootste land ter wereld als enfant terrible, als gevreesde pestkop, dat is niet hoe de scheppers van glasnost en perestrojka het bedoeld hadden. Rusland lijkt weer terug bij af, gezien de lange traditie van onvrijheid en repressie. Wat, lieve luisteraars, is er nog over van het Rusland van Tsjechov, Tolstoj en Tsjaikovski? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

In het koloniale dobbelspel dat het lot van de Caraïbische eilanden zou bepalen, was het maar afwachten of je hoofdstad, zeg, Port-au-Prince of Kralendijk zou gaan heten. Of Santo Domingo of Bridgeport. Of voor de geopolitiek schizofrene eilanden, Port of Spain. Dus als je Puerto Rico heet en je hoofdstad is San Juan, danste je vroeger vast naar de pijpen van Madrid. Niets nieuws onder de zon, dus. Maar als je nu luistert naar bevelen uit Washington, dan bevind je je in een unieke situatie. En zo zijn er meer Amerikanen die Puerto Ricaanse muzieksterren kennen dan Amerikanen die überhaupt weten dat Puerto Rico bestaat. Laat staan dat the stars and stripes er wapperen. Daarom brengen we vandaag een ode aan Puerto Rico, en leven we la vida loca. Dus let's get loud, maar wel een beetje despacito graag.We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Er was eens een magisch koninkrijk, ver weg in de bergen. Het werd bewoond door vredige monniken wier glimlach een grenzeloze wijsheid verraadde. Er waren tempels, jaks en misschien liep er ook wel een boeddhistische yeti rond. Wie een lange reis vol ontberingen trotseerde was welkom om te komen kijken. Nu is er niets te zien. We verstaan u niet. Xi Jinping is onze spirituele leider, niet de dalai lama. Is je permit in orde? Niet fotograferen! Je bent geen journalist hè? Nee, het Tibet van nu is wat de communistische partij het toestaat te zijn. 75 jaar aan staatsterreur, ideologische zuivering en demografische verdunning hebben Tibet op de knieën gekregen. Maar overal ter wereld wapperen Tibetaanse vlaggen als wanhopige aanklacht tegen de bezetting, en eigenlijk tegen al het onrecht. En zij roepen in koor: Free Tibet!We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Het liefst hadden we zes uur besteed aan deze aflevering over de Westelijke Sahara. Maar helaas, no data. Neemt niemand de moeite om gegevens te verzamelen over deze plek, die toch al niet echt gekwalificeerd kan worden als geopolitieke draaischijf of kruispunt van beschavingen? Of is het vooral de nalatigheid, of misschien zelfs onwil, van de kolonisator? Wat is eigenlijk de status van deze enige overgebleven kolonie van Afrika? Heeft dit gebied überhaupt wel grenzen? Wat doen we hier eigenlijk op aarde? Wat is de zin van het bestaan? Maar voordat we te diep de kosmos induiken, blijven we stevig met onze voeten op de grond. In het saharazand welteverstaan, gewapend met aardse vragen. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Oh, grote ijsreus, ontwaak. Toon ons uw oogverblindende schoonheid, uw allesverslindende leegte, uw ware schaalniveau ten opzichte van Afrika. En onthul ook meteen even uw geopolitieke potentie in een eeuw van smeltende ijskappen en nieuwe zeeroutes.Jawel, lieve luisteraars, we zijn op Groenland. Op Deens grondgebied met een kleine d. Want zoals de ijsbergen afbreken onder druk van globalisering, diezelfde globalisering laat Groenland steeds meer wegdrijven van de Deense kroon. En dus verschijnt het grootste eiland ter wereld misschien op de markt. Kopen? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.Deze aflevering wordt gesponsord door Stichting Vluchtelingenwerk. Check www.vluchtelingenwerk.nl/podcastlas.

Er is een fundamentalistische sluier neergedaald over het oude Perzië. Het oude Perzië, waar talloze dichters en andere kunstenaars hun zwierige letters kalligrafeerden op alles wat nog onbeschreven was. In alle uithoeken van de bekende wereld stonden mensen in contact met Perzië. Soms door het zwaard, vaak door de pen. Nu regeren er in Iran mannen met witte baarden over vrouwen met zwarte gewaden, en staat de artistieke vrijheid op een waakvlammetje. Het land speelt een leidende rol waarin je leidend zowel met korte als lange ij kunt spellen. Onheilspellende redevoeringen van de leiders, jammerende klaagzangen en felle protesten van het volk. Nee, Iran is geen land van samba en carnaval. Maar van die oude kunsten moet toch nog wel iéts over zijn? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Welkom in Nicaragua, het Cuba van Centraal-Amerika. Een snikheet tropisch paradijs waar de Koude Oorlog eindigde in revolutionairen en rode sterren. Een land waar voorspoed en neergang elkaar net zo dramatisch afwisselen als gitzwarte vulkanen en felblauwe meren. En waar de bevolking nog harder gevloerd wordt door een Ortega dan Edwin van der Sar door een andere Ortega. Nee, in Nicaragua is het beslist niet saai. Vergeleken met Costa Rica is het Nicaraguaanse tuintje minder aangeharkt, maar er staan wel minder criminelen in dan in Honduras en El Salvador. Of de bevolking daar genoegen mee neemt? Wat denk je zelf? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.✋ Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door Lendahand, het Nederlandse crowdfundingplatform dat ondernemers in ontwikkelingslanden helpt. Begin met investeren en gebruik de code GROTEPODCASTLAS500 (bij het afrekenen van je order), en ervaar een positieve start met een garantie tot 500 euro. Voorwaarden van de eerste investering garantie kan je hier vinden.✋ Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door Triodos Bank. Zet je geld ook in actie en start met beleggen bij Triodos Bank. Ga naar triodos.nl/maandbeleggen. Let op: beleggen kent risico's. Je inleg kan minder waard worden.

Werp eens een blik op de populairste goede voornemens van Nederland. Afvallen, meer tijd doorbrengen met familie en vrienden, minder drinken, meer bewegen, et cetera, et cetera. Ze staan haaks op de uitdagingen waar je het komende uur over gaat horen. Want alle wereldwijde hoofdpijndossiers staan allemaal op de bingokaart van een doorsnee Nigerees gezin. De meeste helaas al afgevinkt. Droogte, verwoestijning, koloniale erfenis, terrorisme, opportunistische legerbazen met veel macht, Russische inmenging. Hoe lang het nog zal duren voordat Niger in de ban is van stoptober, crossfit-abonnementen en familieweekenden, dat kunnen wij niet zeggen. Maar geef ellende een paar gitaren en de wereld ziet er ineens heel anders uit.We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Na de hagelbui van de Tweede Wereldoorlog schuilde heel Oost-Europa - al dan niet gedwongen - onder de paraplu van Moskou. Buienradar was nog niet uitgevonden en de angst voor nieuwe nattigheid hield iedereen veilig en droog bij elkaar. Maar wie blijft er nog staan, als overal om je heen de zon doorbreekt? De meeste Oost-Europese landen verlieten de paraplu, en dartelden onwennig de kapitalistische wei in. Behalve het zwarte schaap, Belarus. Belarus is zoals die tiener die net voor oudjaarsavond 18 wordt, en uit keuzestress maar thuis blijft. En dan is de vraag: is het nog een beetje gezellig bij paps en mams op de bank?

Donald Duck en Buurman Bolderbast maken elkaar al jaren het leven zuur. Volle vuilniszakken en verfballonnen vliegen over en weer. Eén verkeerde opmerking en tien minuten later staat er een ronkende bulldozer op de stoep. Maar wat als Bolderbast écht de schutting ramt? Grijpt Donald dan meteen naar de sloopkogel, die hij voor de zekerheid al in de garage heeft staan? Lieve aardbewoners, deze duckstadsiaanse vete is real. Op angstaanjagende schaal, met aan beide kanten ideologische Dagobert Ducks als sponsor en Zware Jongens als knokploeg. En hoe leef je dan, als inwoner van Seoul, 40 kilometer van Bolderbasts gedemilitariseerde schutting? Zijn dit dagelijkse kopzorgen voor de 26 miljoen Seoulieten, of zet je gewoon je koptelefoon met K-pop op en haast je je naar werk? Smaakt je kimchi minder lekker door dit conflict? Of leven ze er juist nóg een tandje harder door? Wij hebben dus veel vragen. Reis daarom met ons mee, naar Seoul!

Stel, je ligt als oeroude, schitterende stad op twee continenten. Je bevindt je in zeer select gezelschap, hebt altijd wat te vertellen op feesten en partijen. Je kunt altijd rekenen op een flirt van patserige jonkies als Dubai en Los Angeles. Geen wonder dat Istanbul kan rekenen op een enorme lading street cred. Want Istanbul ligt niet al eeuwen te chillen op twee werelddelen, Istanbul vórmde die werelddelen. Als je tegelijkertijd zeggenschap hebt over Mekka, Jeruzalem, Bagdad en Boedapest, dan heb je wel angstaanjagend gegromd naar de wereld. En dat hebben ze aan de Bosporus aardig gedaan. Maar vlak ook de verleidelijke knipoog niet uit die Istanbul in huis heeft. Want deze Turkse schone verovert nog steeds de harten van de hele wereld.

Huiskamervraag over weekdagen: is Dominica het zondagskind onder de Caraïbische eilandstaten? Daar gaan we ons vandaag over buigen. Vast staat dat Dominica genoeg meegemaakt heeft om beroemde herdenkingsdagen een nieuwe definitie te geven. Witte Donderdag, Zwarte Zaterdag, Blue Monday. En ze hebben ook goede redenen om een paarse dag te bedenken. In ieder geval, in de geschiedenisboeken slingeren Dominica alle kanten op. Maar helaas slingeren de geschiedenisboeken op Dominica ook alle kanten op. Het regent en waait hier harder dan ze hebben kunnen, en daar kan geen zondagsgebed tegenop.

Al vele afleveringen van De Grote Podcastlas moeten de koloniale machten het ontgelden. Britten, Portugezen, Spanjaarden, Fransen en zelfs Duitsers. Voor veel landen waren dit geen eigenaren, maar bezetters. Geen weldoeners, maar verwoesters. En vandaag zijn we aanbeland bij een prachtige archipel, een tropisch luilekkerland waar wij Nederlanders de roofdieren zijn. Hoe senang moeten we ons daarbij voelen?Indonesië is een schitterend kleurrijk doek, met een paar grote gitzwarte strepen. Was geverfd: de VOC-mentaliteit. Maar dit schilderij is nooit af, en de Indonesiërs hebben de kwasten stevig in eigen handen. En hoe permanent de zwarte strepen ook zijn, op de hedendaagse ezel knallen de kleuren als nooit tevoren.We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.✋ Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door Lendahand, het Nederlandse crowdfundingplatform dat ondernemers in ontwikkelingslanden helpt. Begin met investeren en gebruik de code GROTEPODCASTLAS500 (bij het afrekenen van je order), en ervaar een positieve start met een garantie tot 500 euro. Voorwaarden van de eerste investering garantie kan je hier vinden.

Peter Buurman is schrijver. Hij is een van de satirische schrijvers van De Speld, Zondag met Lubach, Makkelijk Scoren, Promenade en Plakshot. Hij debuteerde in 2020 met de roman ‘Een goede nachtrust'. Nu verschijnt zijn tweede boek ‘Een kern van waarheid', een roman over het steeds troebelere onderscheid tussen feiten en gevoelens, over nepvogels en Paul McCartney-look a likes. En over de dingen die we onszelf vertellen om het leven draaglijk te houden. Eva Koreman gaat met Peter Buurman in gesprek.

Alle vredige donderdraken verzamelen! Als de thumbnail van de aflevering geel en oranje kleurt, weet je dat vandaag in het teken staat van innerlijke vrede. Ook binnen de landsgrenzen dus. De draak moest flink wat vuur spuwen om niet opgesloten te worden in een koloniale kooi, maar bleek afschrikwekkend genoeg om vrij rond te mogen blijven lopen.Bhutan is deze week ons land. Een land dat klinkt als een boeddhistisch luilekkerland, met overal boeketten van symmetrisch gerangschikte lotusblaadjes, als symbool voor een zuiver en volmaakt leven. Waar opgevoerde scooters en kant-en-klaar-lasagnes niet bestaan, en waar geduld nog een schone zaak is. Adem in, adem uit. Hebben we deze aflevering eigenlijk nog wel nodig?We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.En natuurlijk, de wereld krijgt eindelijk een boek! Samen met De Speld maken we een satirische reis langs alle landen. Bestel 'm hier!Ben je op zoek naar de shownotes? Die vind je op onze website.

Jamaica is het land van de filter van felle kleuren en knallende smaken. Het bruist hier. Geen gehaktkruiden, maar onvervalste Jamaican jerk die je smaakpapillen doen stuiteren. Geen smartlappen in een partycentrum, maar dancehall in je sound system. Maar dat stuiteren lijkt hier wel te gebeuren op 0,5x afspeelsnelheid. De mellow grooves van de reggae laten je meedeinen op een groen-geel-rode golf van tropisch genot. Een muzikale piña colada.Maar duik wat dieper in de lyrics en je vindt een politieke aanklacht. Een stem van de burgerrechtenbeweging. Een snak naar eerherstel van het Afrikaanse continent. Laten wij alvast proberen om tussen de regels van die lyrics door te lezen. Welkom dus, in Jamaica!We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.En natuurlijk, de wereld krijgt eindelijk een boek! Samen met De Speld maken we een satirische reis langs alle landen. Bestel 'm hier!Ben je op zoek naar de shownotes? Die vind je op onze website.

Het kleine Europa denkt graag groot. We bedachten stoepkrijt en radioactiviteit, de guillotine en amfetamine, ethiek en Lambik, gabberhouse en bolognesesaus. De wereld kon niet zonder ons, vinden we vooral zelf. We eigenden ons de wereldkaart toe, gaven elk wit vlekje een eigen naam. ‘Ontdekken', noemden we dat. We brachten de hele planeet met elkaar in contact, lieten stambomen vervlechten van families die duizenden kilometers verderop woonden. Ten koste van miljoenen doden en miljarden beschadigde levens. Maar ook. We leerden, studeerden en filosofeerden alsof ons leven ervan afhing. Van de kleinste moleculen tot de allergrootste zonnestelsels, het hele universum is door Europeanen ingekleurd. Laten wij dus vandaag een ode brengen aan de grootsheid van Europa, te beginnen met een verrassing. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.En natuurlijk, de wereld krijgt eindelijk een boek! Samen met De Speld maken we een satirische reis langs alle landen. Bestel 'm hier!Ben je op zoek naar de shownotes? Die vind je op onze website.

We betreden vandaag de grootste tempel van pan-Afrikaans zelfbewustzijn: Ethiopië. Het beloofde land voor iedereen die dit continent en haar bevolking een warm hart toedraagt. Als enige Afrikaanse land dat de westerse kolonisatoren buiten de deur wist te houden, blijft Ethiopië een onuitputtelijke bron van inspiratie. Maar in eigen land toonden de bronnen zich verre van onuitputtelijk. Droogtes, hongersnoden en andere ellendige zaken proberen al een halve eeuw in te beuken op het krachtige beeld van een onoverwinnelijk Ethiopië. En helaas, met succes. Want weinig mensen zullen dit land alleen nog maar zien als een fleurig boeketje van rozengeur en maneschijn. Voorlopige tussenstand: een land van plussen en minnen. Maar reken maar dat Ethiopië swingend door onze hoofdstukjes vliegt.We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.En natuurlijk, de wereld krijgt eindelijk een boek! Samen met De Speld maken we een satirische reis langs alle landen. Bestel 'm hier!Ben je op zoek naar de shownotes? Die vind je op onze website.

De De Speld Podcast is terug! Deze week bespreken we wie de volgende premier van Nederland kan worden, spelen we het pikante spel 'Saillant of Brisant?' en praten we met een examenstuntman.Speciale actie voor luisteraars: tot en met 1 september kunnen zij het museum bezoeken met 50% korting op doordeweekse dagen (dan betaal je € 8,25). Gebruik de kortingscode SPELD2024. Tickets bestellen kan via teylersmuseum.nlOok sponsor worden van De De Speld Podcast? Mail naar adverteren@streamtree.nlPresentatie: Vera van Zelm en Pepijn SchoneveldTe gast: Bob Stoop, Mirthe Westerik, Kiki BosmaMontage Yanno PostScenario Jochem van den Beg en Jaap van de VenisProducer Jochem van den BergZie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

De koloniale tijd schonk de menselijke beschaving op Mauritius het leven. Ten koste van ander leven. Maar op de golf van dekolonisatie was het ook voor Mauritius tijd om uit te vliegen. Je blijft tenslotte ook niet je hele leven bij je ouders wonen. Dappere dodo's als ze waren betraden zij zelfstandig de wereldmarkt, gewapend met een dosis goede moed en een unieke samenstelling van culturen en religies. ‘Als we gaan, dan gaan we met z'n allen'. Het resultaat is een landje dat prima op eigen benen kan staan, dat niet alleen leeft van fastfood en dat zelfs netjes zorgt voor zijn voor- en achtertuin. Want als het gras ergens smaragdgroen is, dan is het hier wel, mensen. Of azuurblauw, of stralend geel, of gloeiend rood. Zouden ze nog een vlag nodig hebben? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.En natuurlijk, de wereld krijgt eindelijk een boek! Samen met De Speld maken we een satirische reis langs alle landen. Bestel 'm hier!Ben je op zoek naar de shownotes? Die vind je op onze website.

Stel je voor dat het Vrijheidsbeeld op de Amerikaanse vlag zou staan. Of de Brandenburger Tor op de Duitse. Dat zou nogal een uiting van nationale cultuurhistorische trots zijn. Niemand durfde zoiets aan, of niemand vond het nodig. Behalve Cambodja, en met recht. Maar het gevaar is dat we Cambodja gaan zien als Angkor Wat plus achterland. Een toeristische knaller met een grote achtertuin. En wij zijn er natuurlijk om uit te zoeken of dat wel of niet terecht is. Laten we voorlopig concluderen: het is niet terecht. Cambodja is het mooie, bescheiden meisje op de dansvloer dat tegenwoordig geen aandacht tekort komt. Maar leuk is die aandacht lang niet altijd, en Cambodja zou wel wat feller van zich af mogen bijten. Maar zo fel als ze vijftig jaar geleden haar tanden in zichzelf zette, dat nooit meer. Dat nooit meer. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.En natuurlijk, de wereld krijgt eindelijk een boek! Samen met De Speld maken we een satirische reis langs alle landen. Bestel 'm hier!Ben je op zoek naar de shownotes? Die vind je op onze website.

NLP practitioners: this episode is for you. From the awareness of linguistic elements and annotation to getting the necessary people in the room, Vincent Warmerdam presents to Jon Krohn a recipe for a successful project and the open-source NLP tools to get there. This episode is brought to you by epic LinkedIn Learning instructor Keith McCormick (https://linkedin.com/learning/instructors/keith-mccormick). Interested in sponsoring a SuperDataScience Podcast episode? Visit JonKrohn.com/podcast for sponsorship information. In this episode you will learn: • How Vincent came to work with De Speld [08:57] • Vincent's role at Explosion [18:59] • How users can apply spaCy [21:46] • Prodigy: Annotate training data more efficiently with scripts [26:28] • How to manage “skill anxiety” with Calmcode [32:32] • How Vincent fixed bad labels [42:47] • The value of understanding linguistics for NLP [54:42] • How to constrain artificial stupidity [1:02:38] Additional materials: www.superdatascience.com/659