Podcasts about impe

Het sleutelwoord in de reeks der rafelrandjes: autonomie. Baskenland kan erover meepraten. Hoe dwing je het af? Hoe hard moet je ervoor willen vechten? En hoeveel autonomie wil je dan precies? Het zijn vragen waar menig rafelrandje nog geen antwoorden op heeft. Maar Baskenland is al een paar stappen verder. Eeuwenlang hing de dreigende verzwelging door het machtige Spanje - en Frankrijk - als een zwaard van Damocles boven de groene Baskische bergen. Maar nu hangen er overal weer trotse, maar kletsnat geregende rood-wit-groene vlaggen boven de huizen, en de letters T, Z en X rollen weer over de tongen. Eind goed, al goed? Zo snel willen we niet gaan. Maar het is hier wel eens minder gezellig geweest.

“Alleen de bergen zijn onze vrienden”, is het motto van de Koerden. Dat suggereert niet dat ze aan de geopolitieke speeltafel zelf aan de knoppen zitten. En ja, het is de bikkelharde realiteit. Het is het lot van een volk dat overal in de minderheid is, zoals rozijnen nooit een hele notenmix zullen overnemen maar de boel wel wat spannender laten smaken. En wat rest de Koerden? Een eeuwige strijd om zichtbaarheid en erkenning, in de wetenschap dat er maar weinig klanten zitten te wachten op een rozijnenmix zonder noten. Zeker niet als stabiliteit in het notenschap prioriteit nummer één is van de rest van de winkel.

Diep in het Austronesische paradijs ligt een groep eilanden die zich de toekomst heel anders hadden voorgesteld. Een zeevarend leven van vis, rijst en specerijen. Gelijkwaardig handelend met omliggende eilanden die eveneens als knalgroene kegels uit de zee verrijzen. Hier geen grote problemen. Maar het liep anders. Als je in de beginnende wereldhandel te boek staat als The Spice Islands, dan weet je dat je vroeg of laat bezoek krijgt van Hollanders wiens culinaire vocabulaire gemonopoliseerd wordt door piepers, selderij en boerenkool. Over monopolie gesproken. Adverteren in deze podcast, een op maat gemaakte pubquiz als werkuitje of zoek je een andere samenwerking? Mail dan naar info@grotepodcastlas.nl

In de échte boreale wereld, die van eeuwige dagen en nachten, is de mens een merkwaardige verschijning. In een gevecht tegen de kou zijn bont, wol en rendierhuiden onmisbaar voor een menswaardig bestaan in een land van poolvossen en sneeuwuilen. Leven in harmonie met de natuur is voor de Sámi geen keuze. Maar de moderne tijd bracht UV-lampen, Gore-Tex en sneeuwscooters, en plots dreigt noodzakelijke traditie te degraderen tot nostalgische folklore. Aangewakkerd door een toenemende stroom van toeristen, die het met de moderne snufjes wel aandurven om het noorderlicht te komen bekijken. Met een voorspellende app, welteverstaan. Welkom dus, in de zoveelste koorddans tussen het heden en verleden. Maar wel een van de koudste. ⛄ Zorgeloze groepsreizen naar de meest uitdagende uithoeken van de wereld? Laat de planning aan de experts over en beleef het avontuur van je leven! Kijk voor meer info op Sawadee.nl

Pakistan, zindabad! Hup Pakistan! Een Brits kerstcadeautje, namelijk een doe-het-zelf-pakket voor een fonkelnieuwe religieuze eenheidsstaat. Alsof de handleiding nog niet ingewikkeld genoeg is, krijg je ook nog een huisgenoot die je actief tegenwerkt. Dan weet je zeker dat je niet binnen een middagje klaar bent. Inmiddels zijn we zeventig jaar verder en past het bouwwerk niet meer terug in de doos. En er wonen ook meer dan 240 miljoen mensen, dan zal het er wel erg gezellig zijn? Nou nee, niet altijd. Maar welke vormen en kleuren de bouwsteentjes ook mogen zijn, Pakistan bezit een onmetelijke schoonheid die zijn weerga niet kent. Laten we hopen dat de constructie blijft staan.

In het huizenblok van middelgrote West-Afrikaanse kustlanden is er één raam totaal aan diggelen geschoten. Het is de kustlijn van Guinee-Bissau, het land waar alles slingert en meandert. Helaas ook de politiek. In dit land, waar geen weg recht is, rijdt ook menig politicus regelmatig een scheve schaats. Maar hoe spannend is dit land verder? Deze oud-Portugese enclave in een Brits en Frans taalgebied? Hebben ze nog wat beroemdheden voortgebracht die groter zijn dan hun land? En kunnen we producten in de winkel tegenkomen die van Bissause makelij zijn? Het antwoord is: jazeker. In alle hoofdstukjes zit er wel eentje. Mag jij bepalen welke je het meest dierbaar is.

Waar een stuk of acht honden vechten om een been, loopt de sterkste ermee heen. Het had een oud Chinees spreekwoord kunnen zijn, afgestoft om te kunne heersen. Want het been, dat is vandaag de Zuid-Chinese Zee. Het paadje door de voortuin van de machtige villa van China, en het moet voelen als een rode loper. Enkel en alleen voor China zelf; lastige buren lopen alleen maar in de weg. Soms zelf bewust. Want waarom is deze tuin eigenlijk alleen van China? Hij was toch gemeenschappelijk? En bovendien, de huizen van de buren staan veel dichterbij. Maar ja, bel bij Beijing aan om te klagen en voor je het weet bijt de hond een gat in je broek. Of erger. Nee, gezellig is het lang niet in deze schitterende zee. En wie kan de gevoelstemperatuur beter peilen dan ’s lands favoriete China-verwonderaar: Ruben Terlou.

Vind jij het ook spannend om bij een verjaardag aan te schuiven waar je niemand echt goed kent? Dan moet je eens gaan praten met Moldavië. Die zijn altijd overal te gast, maar vragen zich altijd af wat ze daar nou precies doen. Maar denk niet dat Moldavië op zo'n verjaardag altijd een beetje in een hoekje op zijn telefoon staat te kijken, hopend op wat aanspraak. Nee, iedereen heeft dit landje er maar wat graag bij. Want stel je voor dat Moldavië naar de ándere verjaardag bij de buren gaat. Dat is niet de bedoeling. En dus is het van groot strategisch geopolitiek belang dat Moldavië zichzelf op ‘attending’ zet. En daar is veel voor geoorloofd. Maar heeft Moldavië zelf eigenlijk wel zin om te komen?

Aan een paradijselijk zonnige kust ligt een hemelse stad met heidense streken. Los Angeles, stad van engelen maar prediker van de zeven duivelse zonden. Een apenrots van hebzucht en gulzigheid, met succes als hoogste doel. Waar pure, haast dierlijke lust een smeermiddel is in een leven onder permanente hoogspanning. En waar elk moment van gemakzucht wordt afgestraft door jaloerse roofdieren, op zoek naar wraak. Gezellig hier hè? Nee, voor wie vroom door het leven gaat is Los Angeles geen plek om van te dromen. Maar wie droomt van glitter and glamour komt als een ekster af op deze stad, waar the stars & stripes net iets stralender glanzen dan elders. Net als de zongebruinde lijven trouwens.

Op een heuvel of zeven ligt een eeuwige stad die niet in een dag is gebouwd. Het schijnt ook dat er nogal wat wegen naartoe lopen, en dat de inwoners van oudsher rare jongens zijn. Jawel, we zijn in Rome: een van ‘s werelds kroonjuwelen van menselijke glorie uit de oudheid en de renaissance. Een wervelstorm van gladiatoren, fresco’s, cryptes en tempels. En van pizza. En pasta. En ijsjes. Jawel, hoe high of low je brow ook staat, Rome zal al je wensen vervullen. En voor wie achterblijft met onvervulde wensen is er altijd nog het sacrale oog in het Romeinse stratenplan. Richt je tot de hemel en beproef je geluk bij wie er waakt over Rome. Of pak gewoon een espressootje op de hoek, kleed je een beetje aan en pluk de dag!

In ‘De afspraak op vrijdag' van 19 december heeft Ivan De Vadder Kamervoorzitter Peter De Roover (N-VA) te gast, samen met hoofdredacteur van Het Nieuwsblad en Gazet van Antwerpen Liesbeth Van Impe en professor internationale politiek Jonathan Holslag. Ze hebben het over de Europese lening aan Oekraïne en ze blikken terug op het nationale en internationale politieke jaar.

Zoals stedelingen bij gebrek aan natuur graag hun heil zoeken in een stadsbos of -plantsoen, zo laaft Malawi zich graag aan de geneugten van hun meer. Geen echte kust, wel een bron van waterleven. Mogen we Malawi verder “het Paraguay van Zuidoost-Afrika” noemen? Een land in de luwte, ingeklemd tussen reuzen die meer belletjes doen rinkelen bij de rest van de wereld. Een land zonder grote watervallen, great migrations en grote burgeroorlogen. Maar schuilt daarin niet juist de charme van Malawi? Moet het altijd zo extreem? En zeg nou zelf, ondergewaardeerde landen blijken in onze afleveringen toch altijd verborgen parels?

Stel je een culturele Ark van Noach voor. Elk land mag twee bijdragen leveren, materieel of immaterieel. Stel je nu élke vakantie voor waarbij de hele familie inclusief bagage in één auto moet passen. Dan is er toch altijd een familielid dat zó veel heeft ingepakt dat het toch nog proppen wordt? Dat is allemansvriend Nieuw-Zeeland op de culturele Ark. Haka’s, varens, kiwi’s, tatoeages, zwarte sportpakjes, Maori’s, en er kan vast ook nog wel een geisertje of gletsjertje mee in de achterbak. Alsof Nieuw-Zeeland, helemaal op het randje van de wereldkaart, zijn unique selling points extra hard van de daken schreeuwt. En, zeg nou zelf, groot gelijk toch?

De stofwolken zijn opgetrokken, de verwoesting is compleet. “Lieve help, wat is hier gebeurd?” Wat kun je uitrichten met moderne wapens in een stokoude beschaving? Het is te aanschouwen in Syrië, waar radicalisering, inmenging, religie en machtslust zich de afgelopen vijftien jaar toonden van hun lelijkste kant. Maar Syrië als clichématig kruispunt van beschavingen staat nu zelf op een kruispunt. De weg naar de toekomst ligt open, maar wie ontwerpt die toekomst? Komen er doodseskaders of komt er democratie? Wahabisme of wijnvelden? Tribalisme of tolerantie? Hoe het ook zij, de toekomst is ongewis. Het kan zijn dat we deze aflevering volgend jaar opnieuw opnemen.

Diep in de Pyrenese bergen ligt Andorra, pleegkind van de buren. Het heeft geen costa’s, geen Lourdes, geen stierengevechten, geen Atlantische oceaan, geen militante afscheidingsbewegingen, geen grootse voetbaltitels en geen tomatengevechten. Wat dan wel? Een paar huisjes, boompjes, beestjes en bergjes, wat toeristjes, drankwinkeltjes, haarspeldbochtjes, en andere verkleinwoordjes die nét genoeg zeggen over het kleine Andorra, zonder voorafgaand aan de aflevering te veel informatie prijs te geven. Vanwege alle belangstelling geven we een EXTRA show. 9 maart in TivoliVredenburg, Utrecht. Een apolitieke ode aan de Nederlandse gemeenten! Haal je tickets hier

Diep in ons collectieve nationale bewustzijn bevindt zich een diepe band met Suriname, de laatste grote kolonie die zich vijftig jaar geleden aan Nederland ontworstelde. Nederland heeft Suriname gevormd, verminkt, uitgezwaaid en verstoten. Maar zo kil als de politieke relaties zijn, zo warm zijn de culturele banden. En steeds meer is de Surinaamse gemeenschap een van de handen die Nederland een zware, duistere spiegel voorhoudt, in de hoop om er samen beter van te worden. Maar toch is Suriname voor veel Nederlanders weinig meer dan een vrolijk wapperende vlag, die ons land voorziet van Fernandes en fawaka, van Kromo en kousenband, en van roti en Rijkaard. Maar mensen, 50 jaar Suriname. Dan moeten we toch wat verder kunnen komen? Moeten we niet verder praten met een gast, die vol in de Nederlands-Surinaamse traditie staat? Laten we groot mikken. Humberto Tan misschien?

In ‘De afspraak op vrijdag' van 21 november heeft Ivan De Vadder minister van Defensie Theo Francken en hoofdredacteur Het Nieuwsblad en Gazet van Antwerpen Liesbeth Van Impe en columnist Fouad Gandoul. Ze hebben het over het vredesplan voor Oekraïne, fraude in België en het vrijwillig dienstjaar.

Als bomen konden praten, dan zou de Surinaamse jungle het uitschreeuwen. In kwantiteit, want de bomen zijn met veel. Maar ook in kwaliteit, want het verhaal van Suriname is het verhaal van de hele gekoloniseerde wereld. Een knalgroen stukje aarde met een gitzwart verleden. Maar in de jungle is het niet stil. Overal laten bijzondere soorten zich horen, met verleidelijke lokroepen, dreigende waarschuwingen en schitterend gezang. Of simpelweg met een roep om aandacht. Het resultaat is een veelkleurig gezelschap, dat zo veel meer is dan de som der delen. Het lijkt de Surinaamse bevolking wel.

Wie een grote broer of zus heeft weet hoe het is om in iemands schaduw te staan. Maar stel je voor dat je dus ook dezelfde naam hebt als hem of haar. Dat wordt lastig googlen. De Republiek Congo kan erover meepraten. Zoek je toevallig soms zijn Belgische halfbroer, de democratische welteverstaan? Nee, echt niet? Oké, zelf weten. Dan gaan we het een uur lang hebben over Brazzaville en niet over Kinshasa. Over een betrekkelijk rustigere oever van de Kongo, laten we die oever met wat politiek gevoel de linkeroever noemen. En, we moeten het ze toch geven: het is niet alsof Kinshasa heel vinexerig klinkt, maar van de naam Brazzaville beginnen de heupjes al te wiegen. Toch?

Als de wereld plat was geweest, bungelden de beentjes van Kiribati over de rand. Als tijdzones je definitie zijn van het eind van de wereld, dan moet je hier zijn. Kiribati leeft in de toekomst, maar dat is een akelige realiteit. Niet alleen vieren de Kiribatiërs als eerste ter wereld nieuwjaarsdag, ze zijn ook de eersten die klimaatverandering als existentiële dreiging recht in de ogen kijken. Het maakt dwergstaat Kiribati relevant op wereldwijde schaal. Maar dit land weet wel hoe het is om in sommige gevallen heel klein, maar ook heel groot te zijn.

Het sluitstuk van Europa’s geopolitiek is nog altijd op zoek naar zichzelf. Nu de grenzen eindelijk vastliggen en Polen haar eigen toekomst mag vormgeven, komen de grote vragen. Met grote sprongen vooruit of de hakken in het zand? Naar voor, naar achter, naar links of naar rechts? Vergeef ons de woordgrap: in hun liefde voor Polen zijn veel Polen elkaars tegenpolen. Maar dit gesteggel wordt gecompenseerd door een vurige liefde voor hun dierbare land. De Polen nemen niets voor lief, en geef ze eens ongelijk. Op weinig plekken in de wereld zijn de littekens van brute buitenlandse agressie dieper dan hier. En dus is men zuinig en trots op hun Polska. Wij geven ze alvast een welgemeende lange aflevering. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Op het meest heetgebakerde continent - mogen wij dat zeggen, ja, dat mogen wij zeggen - staan de harten, de straten en de velden altijd in brand. En Zuid-Amerikanen leven niet op een waakvlammetje, en het levensritme wordt bepaald door temperament. Een schwalbe op de dansvloer, een verhitte politieke affaire, een aanslag op het voetbalveld. Maar laten we de platgetreden straatjes van hartstocht en passie niet nog verder inrijden. Is het niet tijd voor een nieuw verhaal? Kunnen wij nog iets toevoegen aan de lange lijst van queso’s en peso’s, van nijlpaarden en rebellenbaarden, van cocaïne en gratis benzine? ✋Wil je ook investeren in projecten met échte impact? Maak een gratis account aan op www.lendahand.com en gebruik de code GROTEPODCASTLAS500 bij je eerste investering. Daarmee is je inleg tot 500 euro gegarandeerd. ✋Wil je ook investeren in een extreem glad geschoren huid? Neem een kijkje en ontdek alle specificaties van de Philips Shaver i9000 Prestige (+Ultra). We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Jelle Van Impe zag tijdens vrijwilligerswerk in India dat jongeren meer nodig hebben dan een diploma om hun potentieel waar te maken. Met Studaro wil hij de kloof dichten tussen hoger onderwijs en de arbeidsmarkt door studenten al tijdens hun studies relevante werkervaring te geven. Hij vertelt over de uitdagingen van ondernemen zonder klassiek carrièrepad, de rol van storytelling in zijn business, en waarom risico's nemen cruciaal is voor groei. Van scooters rijden bij Pizza Hut om zijn bedrijf te financieren tot Nasdaq Tower op Times Square: Jelle's verhaal toont dat lef en executie vaak belangrijker zijn dan perfectie.Belangrijkste topics:Het ontstaan van Studaro: van jungle-idee tot scale-up.Skills-based hiring: waarom diploma's niet langer doorslaggevend zijn.Onderwijs van de toekomst: meer passie en vaardigheden, minder diploma-fetisj.Ondernemen zonder klassiek pad: leren door doen, vallen en opstaan.Storytelling als uitdaging: hoe Studaro zich onderscheidt van interimkantoren.Risico's nemen: impulsiviteit, all-in durven gaan en tegelijk leren balanceren.Succes als impact: jongeren en bedrijven helpen voorbij de klassieke regels.Times Square-moment: de Nasdaq Tower als mijlpaal en reality check.Inspirerende citaten:“Executie is altijd belangrijker dan het idee.”“Je leert niet fietsen door er alleen over te lezen.”“Als je het niet probeert, weet je het nooit.”“Impact maken is voor mij de echte maatstaf voor succes.”“Je kunt niet eeuwig groeien op adrenaline alleen.”Luister nu naar de volledige aflevering en ontdek hoe Jelle Van Impe met Studaro het onderwijs- en arbeidslandschap wil veranderen – en waarom lef, executie en impact de drijvende krachten zijn achter zijn ondernemerschap. In Trends podcasts vind je alle podcasts van Trends en Trends Z, netjes geordend volgens publicatie. De redactie van Trends brengt u verschillende podcasts over wat onze wereld en maatschappij beheerst. Vanuit diverse invalshoeken en met een uitgesproken focus op economie en ondernemingen, op business, personal finance en beleggen. Onafhankelijk, relevant, telkens constructief en toekomstgericht. Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

CONTINUED. • Guest Name: Julia Cartwright • Affiliation: Senior Research Fellow in Law and Economics at the American Institute for Economic Research • Summary: The conversation examines the California Environmental Quality Act (CEQA) as a major impediment to housing development, particularly for rebuilding after wildfires. Julia Cartwright details how CEQA, along with restrictive building and zoning codes, creates costly delays, making California the most expensive state for construction. This bureaucracy disproportionately impacts affordable housing and is exacerbated by entities like the California Coastal Commission. 1885 CA

Vier seizoenen. 137 landen. En een hoop provincies, steden, werelddelen, rafelrandjes, Nederlandse Caraïben. En 10 miljoen beluisteringen van fantastische luisteraars die elke week veel vragen op ons afvuren. Zou je liever 24 uur Celine Dion zingen in een karaokeclub in Tokio, of 24 uur een riksja besturen in Delhi? Vandaag zetten wij de microfoon nog eens aan en bespreken we al die duivelse dilemma’s die jullie ons instuurden. Als bonus voor seizoen 4! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

O presidente da CPMI do INSS, senador Carlos Viana (PSD-MG), afirmou que o colegiado não permitirá que acordos políticos atrapalhem a atuação da Polícia Federal nas investigações sobre fraudes no sistema previdenciário. Segundo ele, a comissão vai cobrar transparência e ação efetiva contra os responsáveis.Meio-Dia em Brasília traz as principais notícias e análises da política nacional direto   de Brasília.     Com apresentação de José Inácio Pilar e Wilson Lima, o programa aborda os temas mais quentes do cenário político e econômico do Brasil.     Com um olhar atento sobre política, notícias e economia, mantém o público bem informado.   Transmissão ao vivo de segunda a sexta-feira às 12h.   Apoie o jornalismo Vigilante: 10% de desconto para audiência do Meio-Dia em Brasília   https://bit.ly/meiodiaoa   Siga O Antagonista no X:  https://x.com/o_antagonista   Acompanhe O Antagonista no canal do WhatsApp. Boletins diários, conteúdos exclusivos em vídeo e muito mais.  https://whatsapp.com/channel/0029Va2SurQHLHQbI5yJN344  Leia mais em www.oantagonista.com.br | www.crusoe.com.br 

In de miljoenen dagelijkse selfies die genomen worden in India hoeven de vivid color filters niet te worden aangezet. In dit onmetelijke land lijken zwart, grijs en wit niet te bestaan. En geurloos, smaakloos en geruisloos kun je India ook niet bepaald noemen; je zintuigen lopen hier dagelijks een marathon. Behalve felgekleurd is India ook felbegeerd. Sinds mensenheugenis verrijkt India ons kruidenkastje, onze kledingkast en onze medicijnkast, en het Westen raakt vooral niet uitgepraat over India’s eigen kastenstelsel. Maar de ontelbare gezichten waaruit India bestaat, stellen zich steeds meer aan de wereld voor. En dat beeld wordt gelukkig steeds completer dan curry’s, claxons, koeien en callcenters. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Hoeveel wereldsteden ken je waarbij je meteen denkt aan een strand? We moeten het Rio de Janeiro toch nageven: de wereld koestert het zonnige Rio als temperamentvol geschenk van god. Een Cidade Maravilhosa – wonderbaarlijke stad. En ja, veel wereldbewoners zullen teleurgesteld uit hun droom terugkeren als zij horen dat er in Rio geen kokosmelk uit de waterleidingen komt. Maar zoals de goedkoopste plekken van het Maracanã-stadion zich in de bovenste ringen bevinden, zo zijn de kansarmste inwoners van Rio veroordeeld tot favela’s op steile heuvels. Nee, de ene Carioca is de andere niet. Maar in het broeierige Rio is de intense levensstijl er voor iedereen. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten. ✋ Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door Philips. Ga voor meer informatie over de Shaver i9000 Prestige Ultra naar Bol.com ✋ Leer meer over Wind Farmed Seaweed Snacks van Vattenfall op Vattenfall.nl/windfarmed

Op zo’n zes uur rijden van onze huiskamerstudio ligt de samenvatting van de 20e eeuw. Berlijn. Waar hoogmoed voor de val kwam, en waar de val zorgde voor hoogtijdagen. En waar ooit alleen de vogels vlogen van West- naar Oost-Berlijn, fladderen nu ook de nachtvlinders en paradijsvogels door deze vrijzinnige volière van gewapend beton. Maar het wordt inmiddels wel druk, doordat steeds meer trekvogels zich komen nestelen in de unieke Berlijnse volière. En wil Berlijn dus deze vreemde eend in de bijt blijven zijn, laat ze dan geen struisvogelpolitiek bedrijven want alleen zo blijft deze stad zo trots als een pauw. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten. ✋ Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door Philips. Ga voor meer informatie over de Shaver i9000 Prestige Ultra naar https://www.bol.com/nl/nl/ra/ontvang-nu-25-korting-bij-een-geselecteerd-philips-prestige-i9000-scheerapparaat-met-code-dgp25/453490/

A CEO da Mynd e da BillBoard Brasil conta como transformou sua paixão por música e comunicação em um dos maiores negócios do mercado de influência do Brasil. Neste episódio do Do Zero ao Topo, ela revela os bastidores da sua trajetória: das primeiras apostas no digital à construção de um time diverso, com propósito e entrega de resultados. Da amizade com Preta Gil até seu estilo de liderança. Uma conversa sobre erros, acertos, reinvenção e desafios. Faça aqui sua inscrição para a imersão Do Zero ao Topo Xperience: https://bit.ly/3IOkRpc

Bon biní na Korsou! We zetten vandaag onze tanden in het hoofdeiland van de Nederlandse Cariben, het sluitstuk van ons zomerse zesluik. Curaçao. Een kakelbont cultureel mozaïek van pijnlijke koloniale geschiedenis, van culturele uitwisseling en van hechte familiebanden. Want ja, Nederland en Curaçao zijn complementair aan elkaar zoals stortregen en zonneschijn dat zijn. Maar om het beste in elkaar naar boven te halen, is er altijd meer toenadering en wederzijds begrip nodig. En dat betekent meer dan Curaçao gebruiken als tropisch huisjespark, waarin toeristisch Curaçao en lokaal Curaçao twee gescheiden werelden zijn. Als een soort Punda en Otrobanda die elkaar liggen te begluren, gescheiden door een denkbeeldige culturele Sint Annabaai. Maar gelukkig ligt er al een prachtige brug. Dus waar wachten we op? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Op de Gouden Rots, die wij nu Sint Eustatius noemen, is het al eeuwenlang een drukte van jewelste. Het was er niet altijd gezellig, maar het gaf Statia wel een plek op de wereldkaart. Behalve met rum zijn de vaten hier gevuld met sterke verhalen, en dus echode Statia haar stem veel verder dan het eilandje zelf. En er is een plek waar je als kleintje heel groot kunt worden, áls je maar op de juiste momenten van je laat horen. Welke plek daarom goede vrienden is geworden met Sint Eustatius, weet je over een halfuurtje. En wie er juist vrienden zijn geworden met Sint Eustatius, hoor je nu. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Vind je Aruba te Amerikaans en Curaçao te druk? Dan is Bonaire je eiland. Bonaire manifesteert zich op vele fronten op 0,8x afspeelsnelheid ten opzichte van haar grote broers. Er is nog lege ruimte, niet elk huis is een lodge en de nachtrust wordt gerespecteerd. Maar enige waakzaamheid is geboden: de cruiseschepen weten Bonaire ook te vinden en reality-minigolfbanen schieten als paddenstoelen uit de grond. Dus nee, Bonaire is al lang niet meer het beeldschone muurbloempje. Steeds bekender maakt steeds beminder, met alle gevolgen van dien. Het is een oneindige balanceeract. Dus sta je zelf te balanceren op een windsurfplank op het Bonairiaanse water, besef dan hoe gezegend de wereld is met dit eiland. En zorg er een beetje goed voor. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Cette 14e étape a été marquée par l'abandon de Remco Evenepoel. Se pose donc à nouveau la question du successeur de Lucien Van Impe. A quand, à nouveau, une victoire finale belge dans le Tour de France ? C'était le débat du jour dans Complètement Tour avec David Houdret, Samuël Grulois et Rik Verbrugghe. On connait nos Classiques ... et même le Tour de France ! La 112e édition du Tour de France est à suivre chaque jour sur les médias de la RTBF. Rendez-vous chaque après-midi sur Viva Sport en DAB+ pour vivre la course en direct. Et chaque soir dans Complètement Tour avec David Houdret, Samuël Grulois et Rik Verbrugghe pour le débriefing de l'étape du jour, les réactions, les interviews et la parole aux acteurs de la Grande Boucle !Hébergé par Audiomeans. Visitez audiomeans.fr/politique-de-confidentialite pour plus d'informations.

Aan het ontbijtbuffet openen de oogjes zich langzaam onder begeleiding van een paar extra sterke espresso’s. De Casino Night van gisteravond lijkt nog maar een paar uur geleden. “Where are we today? Another Saint, I guess?” Gister was het Saint Thomas, morgen Saint Kitts. “Then today must be Sint Maarten. Wait, what? Are we in France? Or Holland? Or both?” Jawel, het cruiseleven zit vol ingewikkelde vragen. Elke dag een nieuwe droombestemming vereist snel schakelen. Onze drijvende stad meert aan en spuwt ons uit, samen met duizenden anderen. Iedereen waaiert uit. Het eiland heeft tot 16:00 vanmiddag even een tijdelijke bevolkingsgroei van 10 procent, zet alle zeilen bij totdat vanavond de rust wederkeert. En dan, aan het avondbuffet, varend naar het volgende paradijs, buigen alle cruisepassagiers zich over dezelfde vraag? Wat maakte dit eiland uniek? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

We bevinden ons vandaag op Saba, het Nederlandse Hawai’i. Met Mount Scenery als Mauna Loa. Deze knalgroene Toren van Babel rijst op uit de warme zee, als onneembare vesting zonder veilige plekken om aan te meren. En dus is het hier eens geen kakofonie van verbrande toeristen, maar van vogels, reptielen en amfibieën. Saba is een paradijs. En waar wij Europese Nederlanders muggenbulten als de Cauberg en de Keutenberg koesteren als serieuze beklimmingen, kijken ze in Saba niet op een metertje meer of minder. Dus, Amstel Gold Race, waar wachten jullie op? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

De wereld piept en kraakt onder de levensdrift van de mens, en tegelijkertijd dalen autoritaire bravoure en klimaatscepsis als een zure regen neer op onze aardbol. Het gesprek lijkt weg. En laat dat gesprek nou net het fundament zijn van alle instanties die ons moeten beschermen tegen de door onszelf ontketende klimaatcrisis. Hoe staat de dialoog ervoor aan een tafel waar vooral met vuisten op geslagen wordt? Wordt er nog een beetje gepolderd in de wereld van klimaat en energie? En heeft de markt de politiek nog wel nodig? Dat vragen we vandaag aan een bijzondere gast, die ons land wereldwijd vertegenwoordigde als minister voor Klimaat en Energie. Welkom dus, in de show: Rob Jetten! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Bon bini! 27 kilometer, net zo ver als van de Euromast tot Hoek van Holland. Als het helder weer is, kunnen de Amerikaanse toeristen vanaf hun Arubaanse strandbedje het creperende Venezuela zien. Een geïmplodeerde socialistische oliestaat op steenworp afstand van het paradijselijke Aruba, waar de auto’s lijken te rijden op piña colada. Dit moet wel One Happy Island zijn. Niet zichtbaar vanaf het Arubaanse strand zijn de andere Nederlandse eilanden in de Caribische Zee. En als Willemstad en Kralendijk al ver weg voelen, hoe zit het dan met Amsterdam? Is Aruba ons verste neefje? Qua afstand: zeker weten. Gevoelsmatig: hopelijk na een uurtje al een stuk minder. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Elke dag varen tienduizenden stervelingen richting de hemel. Om vervolgens weer neer te dalen in het aardse paradijs, aan de andere kant van de wereld. De landingsbaan van Suvanabhumi Airport is de rode loper die hen toegang verschaft tot het paradijselijke Thailand, gezegend met een overvloed aan geuren, kleuren en smaken. De toegang is tijdelijk, voor een periode die ingekapseld is door vakantiedagen en jetlags. Maar voor even wanen de stervelingen zich in goddelijke sferen, door de onbegrensde gastvrijheid van de Thai of door de oneindige stroom aan cocktailbuckets op het strand. Serene infinity pools of een boeddhistisch Cherso, en alles daartussenin. Voor ieder wat wils. Maar voordat je Instagram Thailand inkleurt, geef ons de kans om dit prachtige land te belichten vanuit geografisch perspectief. Dat verdient dit paradijs wel. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

750 jaar, en bruisend als nooit tevoren. Met elke jaarring werd onze hoofdstad wereldser, Amsterdam ging in zichzelf geloven, en werd de zelfverklaarde vaandeldrager van progressiviteit, diversiteit en inclusiviteit. We Are-sterdam. En jawel, in ‘the global village' werd Amsterdam een van de gezelligste straathoeken. Maar de binnenlandse houding van veel Amsterdammers doet verrassend dorps aan, waarbij de selectieve open blik wordt uitgelegd als hoofdstedelijke arrogantie. Wat is dat toch met Amsterdam? Hoe aantrekkelijk is de stad nog? Wie trekt de stad aan, en wie trekt er aan het langste eind? Wie er aan de touwtjes trekt, is gelukkig wel duidelijk. Het is de hoeder van de kernwaarden van de stad, en zij zit vandaag tegenover ons. Hartelijk welkom in de aflevering, burgemeester Femke Halsema! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Als wij bij de wedkantoren mogen inzetten op nieuwe regionale conflicten in West-Afrika, dan kiezen we Togo en Gambia. “Die dekselse horizontalen aan de westkust!”, moeten de verticale Togolezen denken. Met Chili kunnen we tenminste praten. En met oosterbuur Benin eigenlijk ook wel. Maar vergis je niet, het kleine stukje kust in dit smalle landje trok veel bekijks, met alle gevolgen van dien. Hier hebben zó veel Europese onruststokers rondgelopen dat het Esperanto in Togo uitgevonden had kunnen zijn. Meerdere walletjes hebben dus gegeten van Togo. Dus dan rijst nu de vraag: hier opeten of meenemen? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Een eiland in een zee van water in een zee van zand die baadt in aardolie waarmee ze geld verdienen als water. Jawel, het gaat Bahrein net zo voor de wind als de andere Golfstaten. En Manamanaman, wat een futuristische aanblik heeft de hoofdstad met spiegelende wolkenkrabbers en kunstmatige eilanden. Dus wordt dit ook zo'n copy-paste-aflevering van middeleeuwse zeevaarders, parelduikers, van oliebaronnen en van machtige sjeiks die van hun land een sharia-utopia maken? Korte antwoord: beetje wel. Maar wees niet bang, hier zitten drie geografen die ervan overtuigd zijn dat Bahrein zeker geen huismerk-Dubai of -Qatar is. We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

De geopolitieke juicekanalen smulden van de heisa rondom de merknaam ‘Macedonië'. Mag je een hele band vernoemen naar een album van een andere artiest, omdat je ooit een nummer hebt geschreven voor dat album? Deze naamkwestie houdt de zuidelijke Balkan bezig en de uitkomst zie je in de titel van deze aflevering. Een diplomatieke schikking die de gemoederen moet bedaren.Maar we zitten hier vandaag niet om Noord-Macedonië te reduceren tot de helft van een uit de hand gelopen burenruzie. We vieren dit land, en onze zakken zijn vandaag dieper dan het meer van Ohrid!We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Behalve backpackers die hun fotoalbum van een zomertje Thailand, Cambodja en Vietnam steevast “Azië” noemen, is er geen grotere geografische generalisatie dan het concept ‘Afrika'. 54 landen plus een rafelrandje, gereduceerd tot een handzaam pakketje vooroordelen en snel getrokken conclusies, die zó makkelijk toepasbaar zijn op nieuwsberichten en borrelpraat dat ze ons altijd in ons gelijk bevestigen. Nuance is het schrikbeeld in ons denken over Afrika, want nuance kost moeite. En dus is het lopen op linguïstische eieren. Is het Afrika-correspondent of correspondent Afrika? Spreken we simpelweg van ‘Afrika' of van ‘het Afrikaanse continent'? Nuance, nuance, nuance. Veel meer dan wij in deze anderhalf uur kunnen bieden.

Welkom in het Stralende Baken van de Revolutie, waar de velden bloeien door de wijsheid van het socialisme! Waar de fabrieken donderen als hart van de vooruitgang. Waar kameraad Kim zorgt voor vrede, voorspoed en verheffing, in deze glorieuze culminatie van menselijke kracht. Jawel, de Democratische Volksrepubliek Korea is de stralendste ster aan de horizon. U hoort, wij bevinden ons vandaag in rode sferen. Met donderend tromgeroffel en luid trompetgeschal presenteren wij u: een aflevering met veel hoofdletters en bijvoeglijke naamwoorden. En nu: vuist in de lucht! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Op de grens van goede smaak is het Eurovisie Songfestival al sinds mensenheugenis een cultureel ijkpunt in Europa. Er wordt gedanst, gezwaaid met vlaggetjes, en huiskamers in Europa worden begroet met ontelbare handkusjes.Maar er is nóg een thema waarbij het songfestival graag de grenzen opzoekt, namelijk de afbakening van Europa als werelddeel. Want wie bekend is met de Oeral als eenduidige oostgrens, zal toch vreemd opkijken van de definitie die het Songfestival erop nahoudt.Geopolitiek met een glitterende hoofdletter G, dus. En ook binnen Europa zelf kent het Songfestival een heel eigen stelsel van onderlinge verhoudingen, stempatronen, diplomatieke flirts en fitties. Uw razende geopolitieke reporter, de Grote Podcastlas, reisde vandaag naar Groningen om het uit te pluizen met niemand minder dan een expert. En dan nu graag een daverend applaus en douze points, voor Felix Pot! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Wie regelmatig iPhones koopt op eBay is het gesneden koek, maar voor de rest van de wereld is het even wennen. De nieuwe naam van Swaziland klinkt voor velen als digitale variant van het aloude bordspel Swatini, terwijl de vlag herinneringen oproept aan potjes backgammon op de computer in de jaren ‘90. En ach, wat zal het ook. Diversiteit vieren we ook op deze manier! Weg met de horizontale driekleuren, weg met standaard landsnamen. En doe ook maar meteen weg kustlijnen, met parlementaire democratieën en met monogame koningen zonder harem. Ja toch? Of gaan we nu iets te snel? We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

De globalisering schrijdt voort en injecteert prikkels voor elk zintuig in de haarvaten van wereldwijde culturele netwerken. En dus is er een select gezelschap van culinaire lekkernijen die doorgedrongen zijn tot zo'n beetje elke menukaart ter wereld. We hebben het over koffie, thee, de hamburger, pizza, Coca-Cola, en wat al niet meer. En vandaag bespreken we er een uit de lijst. We schetsen een geografisch profiel van een van de meest geglobaliseerde brouwsels ter wereld: bier. En niet zonder reden, want we hebben vrienden gemaakt met de rijzende sterren van het Nederlandse craft beer-landschap, namelijk de Groningers van Folkingebrew. Welkom dus, frontman en brouwer Eelko IJsselstein!We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar wel liefhebbers. Hebben we tóch iets verkeerd gezegd of zijn we iets cruciaals vergeten? Volg ons en laat het weten.

Nesta edição, Cleber Facchi (@cleberfacchi), Isadora Almeida (@almeidadora), Renan Guerra (@_renanguerra) e Nik Silva (@niksilva) comemoram o aniversário de sete anos do programa e recebem diferentes convidados, amigos e ouvintes para falar sobre discos que são nota dez.Apoie a gente: https://apoia.se/podcastvfsmNão Paro De Ouvir➜ Kacey Musgraves https://tinyurl.com/2s3d4yyd➜ Subsonic Eye https://tinyurl.com/mfeucjx4➜ Sault https://tinyurl.com/yc7u2nez➜ Chat Pile https://tinyurl.com/mspe25rb➜ Adrianne Lenker https://tinyurl.com/3mbfmtth➜ Marrakesh https://tinyurl.com/ym8am8zv➜ Catto https://tinyurl.com/2pkdwste➜ Lorde https://tinyurl.com/58n3tnh4➜ Fernando Motta https://tinyurl.com/3hyc7zb6➜ Vera Fischer Era Clubber https://tinyurl.com/5b8rf7p8➜ Jambu https://tinyurl.com/mryees55➜ Stefanie https://tinyurl.com/29yandsn➜ Nazar https://tinyurl.com/56d7hsyw➜ Maria Somerville https://tinyurl.com/3k5pjvjc➜ DjRum https://tinyurl.com/24hzx4fk➜ Ventura Profana https://tinyurl.com/mrwe6yvyVocê Precisa Ouvir Isso➜ Avenida Paulista, da Consolação ao Paraíso (SESI)➜ São Paulo Sociedade Anônima (Globoplay)➜ Rio, Zona Norte (Globoplay)➜ Madison McFerrin https://tinyurl.com/5n6y45ek➜ L'Impératrice https://tinyurl.com/4fpu349a➜ Homem com H (Cinemas)Playlist Seleção VFSM: https://bit.ly/3ETG7oEContato: sobremusicavamosfalar@gmail.com

Today's Song of the Day is “Any Way” feat. Maggie Rogers from L'Impératrice's album Pulsar, out now.Song of the Day is supported by Surly Brewing Company.