Podcasts about impe

Je kunt pindakaas nog zo lekker vinden, als je elke dag pindakaas eet is de lol er snel af. Maar als het je werk is om de obscuurste uiteinden van het schap te verkennen, hoe lekker en vernieuwend is de zoveelste koffie-kokos-variant of chili-lemongrass-creatie? En blijf je überhaupt overeind in tijden van overkill, terwijl je zelf bent opgegroeid in de tijd van ‘gewoon’ of ‘met stukjes’? Nu willen we natuurlijk allemaal weten: hoe werkt dit mechanisme in het hoofd van dé reisjournalist van Nederland? Hoe kijkt Floortje Dessing naar haar eigen vertrouwde vakgebied, dat inmiddels nog onherkenbaarder veranderd is dan het pindakaasschap? Hoe synchroniseert zij haar eigen wereldbeeld met haar professionele leven? En vooral, hoe voelt als precies dat wat de hele wereld doet om te ontsnappen aan werk, je werk wordt? Welkom dus Floortje Dessing

Aujourd'hui, nous parlons de l'impératoire, une plante des montagnes. C'est une de ces plantes oubliées qui mériterait qu'on s'y intéresse à nouveau, et je vais vous expliquer pourquoi. Abonnez-vous au podcast ici : ➜ www.altheaprovence.com/podcast-lettreinfo ---------------------------- La transcription du podcast : www.altheaprovence.com/imperatoire-peucedanum-ostruthium/

Some sets are built around rhythm. Others are carried by melody. This session definitely falls into the second camp, with one melodic thread leading into the next and shaping the journey from start to finish. Tracklist 01 Nuage - The Owl (Extended) 02 VOLTAIRE - Unity 03 Content of Void - Slipstream 04 RAN - Mørke Dage, Lyse Nætter 05 The Micronaut - Headjet 06 Impérieux - Fo Pio 07 Nathan Fake - Bialystok 08 Jurango - Hibiscus 09 Aquarian - Deep V 10 Dharma - Mirror 11 Blomfelt & Narby - Somewhere Far 12 James Shinra - Back 13 Felix Leifur - Brot 6 14 Impérieux - Gider 15 Ash Is, Astro - Replica 16 Jabes - Etch a Sketch https://www.facebook.com/lowfrequencypodcast https://www.facebook.com/itsmestevedj https://soundcloud.com/st-eve_dj https://soundcloud.com/low-frequency-podcast

De Congo en de Nijl. Het zijn tegenpolen die niets gemeen lijken te hebben, die totaal gescheiden werelden vertegenwoordigen, maar die hun wortels in hetzelfde gebied hebben. Bij de bronnen zijn ze identiek. En midden in dit gebied vinden we Rwanda: het Land van de Duizend Heuvels. En het lot wil dat Rwanda bekendstaat om een even zo scherpe dualiteit. Hutu’s en Tutsi’s. Ruim dertig jaar na dato zijn Rwanda en genocide nog steeds synoniemen van elkaar. Geen mens vergeet deze menselijke hel op te nemen in de lijst met grootste onmenselijkheden die de mensheid ooit heeft begaan. Maar inmiddels staat er een zon op de Rwandese vlag. Het land telt weer mee, en hoe. Het verhaal van Rwanda leest als een sprookje. Is het ook een sprookje?

In ‘De afspraak op vrijdag' van 5 juni heeft Ivan De Vadder de minister van Defensie Theo Francken (N-VA) te gast, samen met de hoofdredacteur van Nieuwsblad/GVA Liesbeth Van Impe en professor internationale politiek David Criekemans (UAntwerpen). Ze hebben het over de rellen in Brussel, de oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten en de Belgische begroting.

Samoa heeft het niet getroffen. Lig je totaal buiten het gezichtsveld van de gemiddelde atlaslezer, deel je ook nog je naam met een overzees territorium van het machtigste land ter wereld. Hoeveel Samoanen zouden er in de VS keer op keer moeten uitleggen dat zij een onafhankelijk land zijn? En, for the record, dat hun Amerikaans-Samoaanse broeders gewoon Amerikaanse staatsburgers zijn? Andersom: zou de rest van de wereld weten dat Amerikaans-Samoa bestaat? Als ze al weten dat het land Samoa bestaat? En waar het dan ligt ten opzichte van al die andere Oceanische eilandstaatjes? Die trouwens een stuk kleiner zijn dan het machtige Samoa? Dus, onderschat Samoa niet, mensen.

➡️ DESCRIPTION: Le pasteur Olivier Imbernon, de l'Église réformée St-Jean-Baptiste de Drummondville vient nous parler du nationalisme chrétien. Dans cette discussion ouverte, nous aborderons le rapport entre Christ et la culture d'un point de vue dominationiste. Faut-il nécessairement souscrire au postmillénarisme et au théonomisme pour défendre la suprématie de Christ sur le monde? Qu'en est-il de la laïcité et du pluralisme dans lequel nous vivons? Nous aborderons toutes ces questions et bien d'autres. TABLE DES MATIÈRES 00:00 - Intro 02:16 - Présentation du CREC 13:20 - Doug Wilson 17:20 - Nationalisme chrétien 33:17 - Quel fondement biblique? 42:06 - Postmillénarisme 49:35 - Pourquoi cette posture adversative? 52:26 - La théonomie 57:10 - Laïcité et pluralisme CONCLUSION 01:09:04 -

Op het Utrecht Centraal van de Zijderoute kwam heel wat bij elkaar. Intercitykaravanen vertrokken en arriveerden op de sporen van Buchara en Samarkand, in een permanente windhoos van ideeën en overtuigingen. Geleerden, kooplui en geestelijken waren de middeleeuwse influencers die de wereld voorzagen van spiritual quotes en job opportunities. Oezbekistan vervulde deze hubfunctie met verve. Maar zo fijnmazig als de sporen van dit station met elkaar vervlochten waren, zo rücksichtslos waren de grote rijken die een heel andere dienstregeling voor ogen hadden. De een gooide het volledig plat, om het te vervangen door een gigantische paardenstal. De ander verbouwde het station tot brutalistische kolos met hamers en sikkels op de gevels. Wat je zoal niet kan doen met zo’n plek. Maar een ding is zeker. De Appie To Go serveert elk moment van de dag grote, dampende schalen met?

Nog heel even is Liesbeth Van Impe hoofdredacteur en Chef politiek bij Het Nieuwsblad. In juli vertrekt ze voor een jaar naar New York.  Even alles on hold. Maar -wees gerust- voor haar podcast Het Punt Van Van Impe zal ze ook daar de actualiteit blijven volgen. Na het wegvallen van haar co-hoofdredacteur Pascal Weiss en een dubbele strijd tegen borstkanker, is het  tijd om stil te blijven staan en te kiezen voor zichzelf. Een podcasts over de kunst van niet te streven naar perfectie en de kracht van het alleen zijn.Gebruik de code FRIETCAST en je krijgt op je eerste drie bestellingen een korting van 20 euro. Meer info vind je  hier https://bit.ly/4aDBe0F VOLG Frietcast op andere kanalen: Luister via: https://linktr.ee/frietcast (Apple podcast, Spotify, Google, YOUTUBE...) Instagram: www.instagram.com/frietcastHet kunnen niet alle dagen frieten zijn en daarom werkt Frietcast samen met FOODBAG. En dat is leuk voor jou! Niets zo belangrijk als het vinden, terugvinden (belonen en bekronen) van een goede frituur. Contact: voor samenwerkingen of boekingen: info@frietcast.be

In de eindeloze Arabische woestijn, waar de schepen bulten hebben, navigeert men naar het water in plaats van naar het land. “Oase in zicht!” Waar wij onszelf vloekend in de regen blut staan te tanken bij de pomp, bidden de Saoedische karavanen dagelijks voor een wolkje aan de lucht. In deze verschroeiend hete zee van zand kabbelt het leven voort op het ritme van de wind, en bieden die onmetelijke hoeveelheden stof veel stof tot nadenken. Over de enige god Allah en zijn boodschapper, de profeet. De eindeloze leegte vult de harten en hoofden met kennis en toewijding. Maar in het huidige Saoedi-Arabië is het eeuwige niets van de woestijn ingeruild voor het bombastische alles. Het land is een merk geworden, dat zich laat beleven als een waar petro-Islamitisch omnichannel. Wie laat zich betoveren?

Zo lang als ze bestaan, houden de Verenigde Staten de gemoederen bezig van het buitenland. Al 250 jaar zijn ze een verslavende soap waar de wereld van smult, en die zichzelf alle grote prijzen van het genre waard vindt. Ze zijn een verslavende app met zorgvuldig uitgedachte algoritmes, die zelfs de grootste Amerika-haters aangehaakt houden. Maar bovenal zijn ze een extra crispy, double fried snack met extra kaas en een maple syrup glaze. Weinig verfijnd, slecht voor je hart, maar je blijft ervan eten. MSG voor de geest. Maar de laatste jaren zit er zand in de ketchup. Een bewust opgestoken middelvinger van de kok - Amerika smaakt ons niet meer. Hoe moeten we ons daarbij voelen? Om de saus heen eten of onze eigen tomaten telen? Hoe het ook zij, we nemen nog een hapje om het af te leren. We zetten nog een nieuwe aflevering op van de thriller die de Verenigde Staten van Amerika heet. Enjoy.

Elton John. Freddie Mercury. Ray Charles. Johnny Cash. Stuk voor stuk zijn het beroemde namen over wie films gemaakt zijn die het bekende recept volgen: dat van onbeduidende ‘nobodies’ met supertalenten die ze doen opbloeien tot supersterren. Maar halverwege de film, als ze op hun absolute piek zijn, draaien de motoren van succes zichzelf dol en volgt een ineenstorting van ongekende proporties. Zo zweef je in de hemel, zo smak je op de grond. Waarschijnlijk onder invloed van het een of ander. Maar. De biopics zijn niet compleet zonder opbeurend slotstuk, waardoor fans toch fans kunnen blijven. De supersterren komen tot inkeer, krijgen hulp van buiten, verjagen hun demonen, kicken af en staan op. Eind goed, al goed. Detroit, heb je opgelet?

Op het eerste gezicht ligt onze zuiderbuur België om de hoek. Op het tweede gezicht liggen we soms mijlenver uit elkaar, en kennen we België van thema’s waar wij Nederlanders niet dagelijks mee bezig zijn. Een serieus heuvellandschap, een enorme industriële erfenis, een taalgrens en diepe littekens van een Eerste Wereldoorlog. Maar op het derde gezicht zijn onze Belgische broeders en zusters verrassend dichtbij. We lezen Suske en Wiske, kijken Samson en Gert, luisteren Jacques Brel en Stromae, consumeren wafels en bier. En we twijfelen zelfs een beetje over België. Maar er wordt niet alleen getwijfeld, we gaan ook! Naar Brugge, Gent en Antwerpen, we fietsen in de Ardennen, we studeren in Leuven en rijden rondjes in de metro van Charleroi. Hoewel, dat misschien net weer niet. Hoe dan ook, we nemen België graag tot ons. Maar dat, lieve luisteraars, leidt ook tot vooroordelen en misverstanden. En na ons een maand gelaafd te hebben aan België, duiken wij nog één keer de studio in. Deze keer met een echte Belg, en niet de minste: wetenschappelijke omnivoor Lieven Scheire! Adverteren in deze podcast, een op maat gemaakte pubquiz als werkuitje of zoek je een andere samenwerking? Mail dan naar info@grotepodcastlas.nl.

Oh, Brussel, wat moeten we nou van je vinden? Ben je mooi? Lelijk? Chaotisch? Gepland? Kosmopolitisch? Volks? Eigenlijk, Brussel, ben je alles. Je bent de hoofdstad van België, maar misschien wel de minst Belgische stad van het land. Je bent Europeser dan Europa. Meertaliger dan België. Een microkosmos die bestaat uit bijna anderhalf miljoen krioelende atoompjes, en dan tellen we die 9 grote bollen niet eens mee. Je bent oud, je bent nieuw. Je bent het wafelijzer en de wafel tegelijk. Maar bovenal: de hoofdrolspeler in het Belgische amfitheater van tegenstrijdigheden. Met recht een hoofdstad. Adverteren in deze podcast, een op maat gemaakte pubquiz als werkuitje of zoek je een andere samenwerking? Mail dan naar info@grotepodcastlas.nl.

Als je je als land losmaakt van een ander land, bijvoorbeeld in 1830, moet je op zoek naar identiteit. Naar een eigen verhaal, dat je deelt met jouw mensen. Als je je binnen dat land ook nog eens losmaakt van een andere provincie, wat moet je dan? Van welk los zand moet je dan cement maken? Je kunt teruggrijpen op heldhaftige historie. Maar als de grote namen in die historie vooral buitenlandse passanten zijn, wat is dat dan waard? Je kunt je ook vasthouden aan een gemeenschappelijke taal. En komt dat nou even goed uit! Daar begon het allemaal mee, toch? Waarom zo ingewikkeld? Welkom in Brabant Walon!

Zie je België als dartboard, dan is Antwerpen de triple 20 en Brussel de bull’s eye. En ook veel punten waard: Vlaams-Brabant als bull, het omringende groene cirkeltje. En voor die centrale ligging is dit gebied opvallend groen. Al eeuwenlang is dit waar het gebeurt, waar de francs en de euro’s verdiend werden, waar men de hoofdstad niet eens nodig heeft om er economisch wat van te maken. Het verhaal van Vlaams-Brabant is het verhaal van België. Historische figuren, een innige omhelzing met de hoofdstad, een slepende taalkwestie, en een Vlaams-Waalse scheuring. Opletten dus. En dat geldt helemaal voor jullie, Nederlandse Brabo’s. Als je tenminste geïnteresseerd bent in de familiegeschiedenis van je eigen provincie.

Als je geen natuurlijke grenzen hebt, moet je je op cultureel vlak maar laten gelden. Dat moet Oost-Vlaanderen gedacht hebben. Hoe overtuig je die krachtpatsers om je heen, met hun grote havens, gemonopoliseerde kustlijn en hoofdstedelijke allure? Hoe overtuig je hen dat jij er ook mag zijn? Weten ze wel dat jij een van de belangrijkste Belgische provincies bent? Jij hebt ook oude steden, toch? En wat dacht je van de wielerkoersen? Op heuvels zelfs, ja? Heuvels! Jij hebt toch ook Ardennen. En brouwerijen! Wie waren ze zonder jou? Niemand toch. Niemand. Vraag het maar aan de geschiedenis. En aan het heden. We lusten jullie rauw. Welkom in Oost-Vlaanderen.

Hier ver, ver vandaan, in de Luxemburgse bossen, voelt de Ronde van Vlaanderen ver weg. Net als de zware dreunen van Tomorrowland, de industriële littekens van Henegouwen en de casual vrijdagmiddagborrel op het Brusselse Place Lux. Hier heerst de rust. De stilte. De duisternis. Maar rustig en stil was het hier vorige eeuw allerminst - de Luxemburgse Ardennen waren de duisterste plek van West-Europa. De grond trilde van de Panzer-tanks, de vliegtuigen brulden het uit boven de Waalse bossen. De bomen zijn het nog niet vergeten. En nu? Nu kanoën we vrolijk over de Ourthe. Spelen we riddertje en prinsesje in kastelen. Drinken we een Orvalleke op het terras en proosten we op het goede leven. En waarom ook niet. Maar, beste bezoeker, eert uw geschiedenis. En het bier zal zoeter smaken.

“Geef Limburg maar aan België”, hoort menig Nederlander van boven de rivieren zichzelf graag zeggen aan de borreltafel. Nu, we hebben goed nieuws: België heeft al een Limburg met, mogen we dit zeggen, een stuk meer historische relevantie. En, mochten beide Limburgen binnenkort tegenover elkaar komen te staan, wie blinkt uit in wat? Wie viert het beste carnaval, wie heeft de mooiste gesloten mijnen, wie heeft de beste vlaaien? Oh en, hoe is de hustle in Hasselt? Wordt er nog een beetje geraced in Genk? Wat is de voertaal in de Voerstreek? We gaan er allemaal antwoord op krijgen. Meld je hier aan voor het Europa Festival op 9 mei in BlueCity Rotterdam, het oude Tropicana.

Het is dat ze niet kunnen zien, anders hadden de mollen in Henegouwen hun ogen uitgekeken. Nergens in België speelt het economische leven zich zo onder de grond af als hier. Of beter gezegd: speelde. Rijdend door het landschap van Henegouwen ontvouwt zich een chronologie van twee eeuwen zware industrie. En ‘what goes up, must come down’. In Henegouwen hebben ze de hele cyclus van opkomst, bloei en neergang doorlopen, en nu is het tijd voor de wederopstanding. Of dat betekent dat er binnen een paar jaar een Guggenheim in Charleroi staat, valt nog te bezien. Maar in een wereld waarin de Glasgows, de Oberhausens en de Gdansks en omliggende regio’s opstaan, zetten wij ons geld op Henegouwen.

Wij Nederlanders kunnen het ook niet laten. Na vier eeuwen kolonisatiedrift en bijbehorende dekolonisatie is vooral duidelijk geworden dat niet de hele wereld zit te wachten op lekker directe en nuchtere Hollanders, die het zichzelf goed naar de zin maken op andermans terrein. Nieuw hoofdstuk op dit gebied: de Antwerpse Meir op een zonnige zaterdagmiddag. Want onze landgenoten weten onze zuiderburen goed te vinden! En niet zonder reden. De provincie Antwerpen is het museum, de haven, het festival, het historische hart en het logistieke powerhouse van België. Daarom duurt deze aflevering 2,5 uur. Ga er maar goed voor zitten. (Dit is een nieuwe versie van de aflevering Antwerpen. In een eerdere versie lieten we ook dEUS en Tourist LeMC horen, helaas mag dat niet van Universal)

Wie het water al in de mond voelt lopen bij het horen van het schitterende Belgische woord ‘wafelijzerpolitiek’, is in de provincie Luik aan het goede adres. Nergens anders versplinteren de suikerkristalletjes zo lekker tussen je tanden. Maar zo gecompartimenteerd als de wafelvakjes zijn, zo gecategoriseerd leven de Luikenaren in hun eigen vakjes, die van elkaar gescheiden zijn door een duidelijke taalgrens. Sommige vakjes smaken zelfs meer naar Duitse Lebkuchen. Maar laat duidelijk zijn: Luik is puik. Bombastische industrie en stadse grandeur zijn hier losjes door elkaar heen gespateld, de Ardennen zijn er felgroen en de politiek rood. En als er al een Belgische provincie is waar je net over de Nederlandse grens meteen in zó’n andere wereld terecht komt, dan is het Luik wel. Toch?

Komt er oorlog? En zijn de jaren ‘30 terug? Die vragen worden vandaag constant gesteld. Maar is de democratie nu echt al op het einde van haar verhaal? Zijn al die vergelijkingen met Hitler en de nazi’s wel terecht? En hoe kunnen we een totale oorlog en een crash van het systeem nog afwenden? In een vierdelige special van onze politieke podcast Het Punt van Van Impe beantwoorden we al die vragen met het nodige historische inzicht. Journalist Hannes Heynderickx ontvangt hoofdredacteur Liesbeth Van Impe en Christophe Busch, directeur van het Hannah Arendt-instituut en expert in studies naar conflict en geweld. “Ik snap alle vragen en bezorgheden”, zegt hij. “Maar het antwoord is niet samen te vatten in een TikTok-filmpje.” Gelukkig wel in een podcast. Beluister deze podcast vanaf 9 april in Luister, het audio-universum in de Nieuwsblad-app. Als abonnee van het Nieuwsblad, De Standaard, GVA of Het Belang van Limburg heb je toegang tot alle afleveringen. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Namen, het grote achterland van Namen, is geen plek van grote namen. Je vindt hier met name kleine namen, hoewel dat voor dit stukje een aangename aanname is. Voor deze geluidsopname drinken we bier uit Namen, van een brouwerij die voornamelijk hard is gegroeid door een overname. Hopelijk leidt die inname niet tot te veel gewichtstoename, wat weer zou leiden tot een ziekenhuisopname en zenuwachtige erfgenamen. U hoort, we zijn vandaag in Namur.

In ‘De afspraak op vrijdag' van 3 april heeft Ivan De CD&V-voorzitter Sammy Mahdi te gast, samen met Liesbeth Van Impe, hoofdredacteur van Het Nieuwsblad en Gazet van Antwerpen, en Egmontdirecteur Sven Biscop. Ze hebben het over de oorlog in Iran, het voortbestaan van de NAVO en de stijgende energieprijzen in ons land.

Verdeel en heers, het lijkt uitgevonden te zijn door België. En nee, we hebben het niet over het koloniale verleden. Binnen de landsgrenzen zelf wordt de taart zo verdeeld dat niemand zich kan overeten. Universiteitje hier, fabriekje daar, voor elk wat wils. Maar er is een uitzondering. De kustlijn is volledig gemonopoliseerd door West-Vlaanderen. En mochten de rest van de Belgische provincies daarover verhaal komen halen, dan zullen zij van dat West-Vlaamse verhaal niet veel begrijpen. Want het mag wel de voortuin van België zijn, uniek is West-Vlaanderen zeker. Schol!

Stel je een huis voor, een gigantisch huis. Met meer dan 50 kamers, variërend van lege balzalen tot kleine gangkastjes. Hoe wil je dan dat de woonkamer eruitziet? Moet het de grootste kamer van het huis zijn? De mooiste? De schoonste? De sjiekste? Vandaag zijn we in de woonkamer. En hij is geen van dit allen. Het is een bescheiden kamertje, maar wat is het een zooitje. De verwarming staat vol aan, er woedt een verhitte discussie waar alle meubelstukken aan meedoen, papieren en puntenslijpers vliegen door de lucht. Ja, wie dit huis bezoekt, betreedt de woonkamer op eigen risico. Maar wie durft, kan worden beloond. High risk, high reward. ✋ Ga naar Lendahand.com, gebruik de code 'podcastlas50' en ontvang 50% garantie op je eerste investering, tot maximaal 500 euro. Adverteren in deze podcast, een op maat gemaakte pubquiz als werkuitje of zoek je een andere samenwerking? Mail dan naar info@grotepodcastlas.nl.

Dames en heren, hooggeëerd publiek. Vanavond staat in het teken van de hotste band uit de Caraïben. Begenadigde musici, voorzien van een uiterst herkenbaar bandlogo dat bestaat uit drie diamanten. Geef ze een hartelijk applaus: Saint Vincent and the Grenadines! Hm, een beetje lauwe reactie. En eerlijk toegeven, er zijn flamboyantere artiesten in het Caribisch gebied. Wat te denken van powerkoppel Trinidad & Tobago, soulzangeres Dominica, rumba-ensemble Cuba en de zusjes Antigua en Barbuda? Om over de solocarrière Saint Lucia nog maar te zwijgen. Daar kan de ingetogen Saint Vincent met zijn hulpjes alleen maar van dromen. Maar hij heeft wél de mooiste artiestennaam te pakken. Adverteren in deze podcast, een op maat gemaakte pubquiz als werkuitje of zoek je een andere samenwerking? Mail dan naar info@grotepodcastlas.nl.

De uitgestrekte Hongaarse graslanden zijn veranderd in een Orwelliaanse weide. Zeventig jaar na publicatie van de roman is er eindelijk een stuk land gevonden om Animal Farm in de praktijk te brengen. Als een diefstal in slow-motion, op klaarlichte dag, heeft Hongarije zichzelf beroofd van de zonneschijn die volgde op de communistische hagelbui. En dus staat er een groot elektrisch hek om deze hedendaagse Animal Farm, en wordt de waarheid nog strenger bewaakt dan de grenzen. Hier regeert het vee, zo klinkt het althans. Maar voelen alle Hongaarse dieren zich nog wel thuis op de boerderij, nu die verworden is tot het zwarte schaap van Europa? Het zal niet de eerste keer zijn dat zij weglopen en opbloeien op een andere boerderij. Herhaalt de geschiedenis zich? Adverteren in deze podcast, een op maat gemaakte pubquiz als werkuitje of zoek je een andere samenwerking? Mail dan naar info@grotepodcastlas.nl.

Perito em moradia adequada divulgou diretrizes para melhorar condições de reassentamento, mas disse que pessoas só devem ser realocadas quando for inevitável; ele defendeu medidas que garantam posse segura da terra, acesso a serviços, meios de subsistência, partilha de benefícios e vida comunitária.

Hoe ver mag je gaan om een probleem op te lossen waar iedereen over klaagt? En hoe ver mag je gaan om wetten in te voeren waar niemand om vraagt? Voor wie het zich afvraagt, dit zijn niet twee introspectieve vragen waar Donald Trump zich dagelijks over buigt. Want je luistert naar de aflevering El Salvador. En waar passen deze vragen beter dan in dit spijkerharde en opportunistische Centraal-Amerikaanse staatje, waar het doel de middelen lijkt te heiligen? En of je hier de dood of juist de gladiolen treft, hangt maar net af van je afkomst, je kerfstok, je tatoeages en je vermogen. Of simpelweg van het lot.

Het sleutelwoord in de reeks der rafelrandjes: autonomie. Baskenland kan erover meepraten. Hoe dwing je het af? Hoe hard moet je ervoor willen vechten? En hoeveel autonomie wil je dan precies? Het zijn vragen waar menig rafelrandje nog geen antwoorden op heeft. Maar Baskenland is al een paar stappen verder. Eeuwenlang hing de dreigende verzwelging door het machtige Spanje - en Frankrijk - als een zwaard van Damocles boven de groene Baskische bergen. Maar nu hangen er overal weer trotse, maar kletsnat geregende rood-wit-groene vlaggen boven de huizen, en de letters T, Z en X rollen weer over de tongen. Eind goed, al goed? Zo snel willen we niet gaan. Maar het is hier wel eens minder gezellig geweest.

“Alleen de bergen zijn onze vrienden”, is het motto van de Koerden. Dat suggereert niet dat ze aan de geopolitieke speeltafel zelf aan de knoppen zitten. En ja, het is de bikkelharde realiteit. Het is het lot van een volk dat overal in de minderheid is, zoals rozijnen nooit een hele notenmix zullen overnemen maar de boel wel wat spannender laten smaken. En wat rest de Koerden? Een eeuwige strijd om zichtbaarheid en erkenning, in de wetenschap dat er maar weinig klanten zitten te wachten op een rozijnenmix zonder noten. Zeker niet als stabiliteit in het notenschap prioriteit nummer één is van de rest van de winkel.

Diep in het Austronesische paradijs ligt een groep eilanden die zich de toekomst heel anders hadden voorgesteld. Een zeevarend leven van vis, rijst en specerijen. Gelijkwaardig handelend met omliggende eilanden die eveneens als knalgroene kegels uit de zee verrijzen. Hier geen grote problemen. Maar het liep anders. Als je in de beginnende wereldhandel te boek staat als The Spice Islands, dan weet je dat je vroeg of laat bezoek krijgt van Hollanders wiens culinaire vocabulaire gemonopoliseerd wordt door piepers, selderij en boerenkool. Over monopolie gesproken. Adverteren in deze podcast, een op maat gemaakte pubquiz als werkuitje of zoek je een andere samenwerking? Mail dan naar info@grotepodcastlas.nl

In de échte boreale wereld, die van eeuwige dagen en nachten, is de mens een merkwaardige verschijning. In een gevecht tegen de kou zijn bont, wol en rendierhuiden onmisbaar voor een menswaardig bestaan in een land van poolvossen en sneeuwuilen. Leven in harmonie met de natuur is voor de Sámi geen keuze. Maar de moderne tijd bracht UV-lampen, Gore-Tex en sneeuwscooters, en plots dreigt noodzakelijke traditie te degraderen tot nostalgische folklore. Aangewakkerd door een toenemende stroom van toeristen, die het met de moderne snufjes wel aandurven om het noorderlicht te komen bekijken. Met een voorspellende app, welteverstaan. Welkom dus, in de zoveelste koorddans tussen het heden en verleden. Maar wel een van de koudste. ⛄ Zorgeloze groepsreizen naar de meest uitdagende uithoeken van de wereld? Laat de planning aan de experts over en beleef het avontuur van je leven! Kijk voor meer info op Sawadee.nl

Pakistan, zindabad! Hup Pakistan! Een Brits kerstcadeautje, namelijk een doe-het-zelf-pakket voor een fonkelnieuwe religieuze eenheidsstaat. Alsof de handleiding nog niet ingewikkeld genoeg is, krijg je ook nog een huisgenoot die je actief tegenwerkt. Dan weet je zeker dat je niet binnen een middagje klaar bent. Inmiddels zijn we zeventig jaar verder en past het bouwwerk niet meer terug in de doos. En er wonen ook meer dan 240 miljoen mensen, dan zal het er wel erg gezellig zijn? Nou nee, niet altijd. Maar welke vormen en kleuren de bouwsteentjes ook mogen zijn, Pakistan bezit een onmetelijke schoonheid die zijn weerga niet kent. Laten we hopen dat de constructie blijft staan.

In het huizenblok van middelgrote West-Afrikaanse kustlanden is er één raam totaal aan diggelen geschoten. Het is de kustlijn van Guinee-Bissau, het land waar alles slingert en meandert. Helaas ook de politiek. In dit land, waar geen weg recht is, rijdt ook menig politicus regelmatig een scheve schaats. Maar hoe spannend is dit land verder? Deze oud-Portugese enclave in een Brits en Frans taalgebied? Hebben ze nog wat beroemdheden voortgebracht die groter zijn dan hun land? En kunnen we producten in de winkel tegenkomen die van Bissause makelij zijn? Het antwoord is: jazeker. In alle hoofdstukjes zit er wel eentje. Mag jij bepalen welke je het meest dierbaar is.

Waar een stuk of acht honden vechten om een been, loopt de sterkste ermee heen. Het had een oud Chinees spreekwoord kunnen zijn, afgestoft om te kunne heersen. Want het been, dat is vandaag de Zuid-Chinese Zee. Het paadje door de voortuin van de machtige villa van China, en het moet voelen als een rode loper. Enkel en alleen voor China zelf; lastige buren lopen alleen maar in de weg. Soms zelf bewust. Want waarom is deze tuin eigenlijk alleen van China? Hij was toch gemeenschappelijk? En bovendien, de huizen van de buren staan veel dichterbij. Maar ja, bel bij Beijing aan om te klagen en voor je het weet bijt de hond een gat in je broek. Of erger. Nee, gezellig is het lang niet in deze schitterende zee. En wie kan de gevoelstemperatuur beter peilen dan ’s lands favoriete China-verwonderaar: Ruben Terlou.

Vind jij het ook spannend om bij een verjaardag aan te schuiven waar je niemand echt goed kent? Dan moet je eens gaan praten met Moldavië. Die zijn altijd overal te gast, maar vragen zich altijd af wat ze daar nou precies doen. Maar denk niet dat Moldavië op zo'n verjaardag altijd een beetje in een hoekje op zijn telefoon staat te kijken, hopend op wat aanspraak. Nee, iedereen heeft dit landje er maar wat graag bij. Want stel je voor dat Moldavië naar de ándere verjaardag bij de buren gaat. Dat is niet de bedoeling. En dus is het van groot strategisch geopolitiek belang dat Moldavië zichzelf op ‘attending’ zet. En daar is veel voor geoorloofd. Maar heeft Moldavië zelf eigenlijk wel zin om te komen?

Aan een paradijselijk zonnige kust ligt een hemelse stad met heidense streken. Los Angeles, stad van engelen maar prediker van de zeven duivelse zonden. Een apenrots van hebzucht en gulzigheid, met succes als hoogste doel. Waar pure, haast dierlijke lust een smeermiddel is in een leven onder permanente hoogspanning. En waar elk moment van gemakzucht wordt afgestraft door jaloerse roofdieren, op zoek naar wraak. Gezellig hier hè? Nee, voor wie vroom door het leven gaat is Los Angeles geen plek om van te dromen. Maar wie droomt van glitter and glamour komt als een ekster af op deze stad, waar the stars & stripes net iets stralender glanzen dan elders. Net als de zongebruinde lijven trouwens.

Op een heuvel of zeven ligt een eeuwige stad die niet in een dag is gebouwd. Het schijnt ook dat er nogal wat wegen naartoe lopen, en dat de inwoners van oudsher rare jongens zijn. Jawel, we zijn in Rome: een van ‘s werelds kroonjuwelen van menselijke glorie uit de oudheid en de renaissance. Een wervelstorm van gladiatoren, fresco’s, cryptes en tempels. En van pizza. En pasta. En ijsjes. Jawel, hoe high of low je brow ook staat, Rome zal al je wensen vervullen. En voor wie achterblijft met onvervulde wensen is er altijd nog het sacrale oog in het Romeinse stratenplan. Richt je tot de hemel en beproef je geluk bij wie er waakt over Rome. Of pak gewoon een espressootje op de hoek, kleed je een beetje aan en pluk de dag!

Zoals stedelingen bij gebrek aan natuur graag hun heil zoeken in een stadsbos of -plantsoen, zo laaft Malawi zich graag aan de geneugten van hun meer. Geen echte kust, wel een bron van waterleven. Mogen we Malawi verder “het Paraguay van Zuidoost-Afrika” noemen? Een land in de luwte, ingeklemd tussen reuzen die meer belletjes doen rinkelen bij de rest van de wereld. Een land zonder grote watervallen, great migrations en grote burgeroorlogen. Maar schuilt daarin niet juist de charme van Malawi? Moet het altijd zo extreem? En zeg nou zelf, ondergewaardeerde landen blijken in onze afleveringen toch altijd verborgen parels?

Stel je een culturele Ark van Noach voor. Elk land mag twee bijdragen leveren, materieel of immaterieel. Stel je nu élke vakantie voor waarbij de hele familie inclusief bagage in één auto moet passen. Dan is er toch altijd een familielid dat zó veel heeft ingepakt dat het toch nog proppen wordt? Dat is allemansvriend Nieuw-Zeeland op de culturele Ark. Haka’s, varens, kiwi’s, tatoeages, zwarte sportpakjes, Maori’s, en er kan vast ook nog wel een geisertje of gletsjertje mee in de achterbak. Alsof Nieuw-Zeeland, helemaal op het randje van de wereldkaart, zijn unique selling points extra hard van de daken schreeuwt. En, zeg nou zelf, groot gelijk toch?

De stofwolken zijn opgetrokken, de verwoesting is compleet. “Lieve help, wat is hier gebeurd?” Wat kun je uitrichten met moderne wapens in een stokoude beschaving? Het is te aanschouwen in Syrië, waar radicalisering, inmenging, religie en machtslust zich de afgelopen vijftien jaar toonden van hun lelijkste kant. Maar Syrië als clichématig kruispunt van beschavingen staat nu zelf op een kruispunt. De weg naar de toekomst ligt open, maar wie ontwerpt die toekomst? Komen er doodseskaders of komt er democratie? Wahabisme of wijnvelden? Tribalisme of tolerantie? Hoe het ook zij, de toekomst is ongewis. Het kan zijn dat we deze aflevering volgend jaar opnieuw opnemen.

Diep in de Pyrenese bergen ligt Andorra, pleegkind van de buren. Het heeft geen costa’s, geen Lourdes, geen stierengevechten, geen Atlantische oceaan, geen militante afscheidingsbewegingen, geen grootse voetbaltitels en geen tomatengevechten. Wat dan wel? Een paar huisjes, boompjes, beestjes en bergjes, wat toeristjes, drankwinkeltjes, haarspeldbochtjes, en andere verkleinwoordjes die nét genoeg zeggen over het kleine Andorra, zonder voorafgaand aan de aflevering te veel informatie prijs te geven. Vanwege alle belangstelling geven we een EXTRA show. 9 maart in TivoliVredenburg, Utrecht. Een apolitieke ode aan de Nederlandse gemeenten! Haal je tickets hier

Diep in ons collectieve nationale bewustzijn bevindt zich een diepe band met Suriname, de laatste grote kolonie die zich vijftig jaar geleden aan Nederland ontworstelde. Nederland heeft Suriname gevormd, verminkt, uitgezwaaid en verstoten. Maar zo kil als de politieke relaties zijn, zo warm zijn de culturele banden. En steeds meer is de Surinaamse gemeenschap een van de handen die Nederland een zware, duistere spiegel voorhoudt, in de hoop om er samen beter van te worden. Maar toch is Suriname voor veel Nederlanders weinig meer dan een vrolijk wapperende vlag, die ons land voorziet van Fernandes en fawaka, van Kromo en kousenband, en van roti en Rijkaard. Maar mensen, 50 jaar Suriname. Dan moeten we toch wat verder kunnen komen? Moeten we niet verder praten met een gast, die vol in de Nederlands-Surinaamse traditie staat? Laten we groot mikken. Humberto Tan misschien?

Als bomen konden praten, dan zou de Surinaamse jungle het uitschreeuwen. In kwantiteit, want de bomen zijn met veel. Maar ook in kwaliteit, want het verhaal van Suriname is het verhaal van de hele gekoloniseerde wereld. Een knalgroen stukje aarde met een gitzwart verleden. Maar in de jungle is het niet stil. Overal laten bijzondere soorten zich horen, met verleidelijke lokroepen, dreigende waarschuwingen en schitterend gezang. Of simpelweg met een roep om aandacht. Het resultaat is een veelkleurig gezelschap, dat zo veel meer is dan de som der delen. Het lijkt de Surinaamse bevolking wel.

CONTINUED. • Guest Name: Julia Cartwright • Affiliation: Senior Research Fellow in Law and Economics at the American Institute for Economic Research • Summary: The conversation examines the California Environmental Quality Act (CEQA) as a major impediment to housing development, particularly for rebuilding after wildfires. Julia Cartwright details how CEQA, along with restrictive building and zoning codes, creates costly delays, making California the most expensive state for construction. This bureaucracy disproportionately impacts affordable housing and is exacerbated by entities like the California Coastal Commission. 1885 CA

O presidente da CPMI do INSS, senador Carlos Viana (PSD-MG), afirmou que o colegiado não permitirá que acordos políticos atrapalhem a atuação da Polícia Federal nas investigações sobre fraudes no sistema previdenciário. Segundo ele, a comissão vai cobrar transparência e ação efetiva contra os responsáveis.Meio-Dia em Brasília traz as principais notícias e análises da política nacional direto   de Brasília.     Com apresentação de José Inácio Pilar e Wilson Lima, o programa aborda os temas mais quentes do cenário político e econômico do Brasil.     Com um olhar atento sobre política, notícias e economia, mantém o público bem informado.   Transmissão ao vivo de segunda a sexta-feira às 12h.   Apoie o jornalismo Vigilante: 10% de desconto para audiência do Meio-Dia em Brasília   https://bit.ly/meiodiaoa   Siga O Antagonista no X:  https://x.com/o_antagonista   Acompanhe O Antagonista no canal do WhatsApp. Boletins diários, conteúdos exclusivos em vídeo e muito mais.  https://whatsapp.com/channel/0029Va2SurQHLHQbI5yJN344  Leia mais em www.oantagonista.com.br | www.crusoe.com.br 

A CEO da Mynd e da BillBoard Brasil conta como transformou sua paixão por música e comunicação em um dos maiores negócios do mercado de influência do Brasil. Neste episódio do Do Zero ao Topo, ela revela os bastidores da sua trajetória: das primeiras apostas no digital à construção de um time diverso, com propósito e entrega de resultados. Da amizade com Preta Gil até seu estilo de liderança. Uma conversa sobre erros, acertos, reinvenção e desafios. Faça aqui sua inscrição para a imersão Do Zero ao Topo Xperience: https://bit.ly/3IOkRpc