Podcasts about partisi

İngiltere Başbakanı ve İşçi Partisi lideri Keir Starmer görevinden istifa etti. Ankara'da 7-8 Temmuz'daki NATO Zirvesi gerekçesiyle 13 günlük eylem yasağı getirildi.Bu bölüm Akbank Wings hakkında reklam içermektedir. Akbank, Wings kullanıcılarına sunduğu seyahat ve yaşam tarzı ayrıcalıklarının toplam değerinin son bir yılda 2 milyar TL'yi aştığını açıkladı. Ayrıntılı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Böyle olmaz. Sosyalizmin adı ve itibarı böylesine harcanamaz. Her biri tarihî bir öncüle yaslandığını iddia eden, bir bölümü geçmişin partilerinin ve sosyalizmin önderlerinin adını bayrağı yapan birtakım sosyalist partiler, en azından Kılıçdaroğlu'nun 2017'de düzenlediği “Adalet Yürüyüşü” adı verilen gösteriden bu yana seçimlerde, en azından cumhurbaşkanı seçimlerinde CHP'yi halka umut olarak göstererek toplumun önünde sosyalizmin adını yerle yeksan ediyorlar! Devrimci İşçi Partisi, Erdoğan ile Kılıçdaroğlu'nun yarıştığı 2023 cumhurbaşkanı seçimi öncesi ve sonrasında Altılı Masa'nın ve onun seçimdeki uzantısı olan Millet İttifakı'nın nasıl hem gerici hem de son derece kırılgan olduğunu ısrarla ortaya koydu. Kılıçdaroğlu'nun seçimi kazansa bile istibdad rejimine son vermeyeceğini, CHP'nin temsil ettiği TÜSİAD burjuvazisinin kurulan düzenin (büyük aşırılıklar olmadıkça) devamından yana olduğunu ifade etti. Ayrıca, Altılı Masa'nın seçim öncesinde ya da sonrasında dağılabileceğine de işaret etti.Biz de köşe yazılarımızda bunları dile getirdik. Ayrıca, Akşener'in Mart ayında masadan kalkıp gitmesinin ardından hem diğer partilerin başkanlarının, hem de İmamoğlu ve Yavaş'ın Cumhurbaşkanı Yardımcısı sıfatıyla Kılıçdaroğlu'nun başına gardiyan olarak dikildiğinin de altını çizdik. Bu konuyu işlediğimiz yazının başlığını da tiyatro tarihimizin en popüler oyunlarından biri olan “Yedi Kocalı Hürmüz”den ödünç aldık. Yedilinin her birine Kılıçdaroğlu'nun gardiyanı olarak yaklaştık.Kılıçdaroğlu şimdi sekizinci bir gardiyanın himayesi altında CHP'nin başına döndü. Bu seferki gardiyan öyle Babacan ya da Davutoğlu gibi arkasında herhangi bir güç olmayan türden değil. İstibdad rejiminin baş aktörü Tayyip Erdoğan. Tam anlamıyla sefil bir manzara! Çok sayıda sosyalist partinin Türkiye'yi istibdaddan ve onun baş aktöründen kurtarma gerekçesiyle halkı oy vermeye çağırdığı şahıs, Erdoğan'ın CHP içindeki kayyımı konumunda!Ama bundan en ufak bir ders çıkaran yok. Nerede başını elleri arasına alıp “Yahu biz ne yaptık? Bu adamı halka nasıl çözüm olarak sunduk?” demek? Nerede “yanılmışız” diye açıklama yapmak, halktan özür dilemek. Sosyalizmin geleneği, bırakın böyle devasa hataları, bireysel düzeyde bile yapılan politik, örgütsel ve kişisel hataların özeleştirisini davanın ilerletilmesi için önkoşul sayar. Oysa özeleştiri vermek bir yana yine aynen Adalet Yürüyüşü'nde yaptıkları gibi, yalnız bu sefer Kılıçdaroğlu'nun yanında değil karşısında aynı tutumu tekrarlıyor sosyalist partiler.Oysa perşembenin gelişi çarşambadan belliydi. Biz, seçimlerin hemen ertesinde Kılıçdaroğlu/İmamoğlu çekişmesinin büyük sorunlara yol açacağını yazdık. Birkaç ay sonrasında da “CHP'nin Geleceği (Var mı?)” başlığını taşıyan bir yazı yazdık. Kim bilir, o zaman Kılıçdaroğlu'na oy vermiş partilerin bazı kadroları dudak büküp yazıyı okumaktan sarfınazar etmişlerdir. Kısaca alıntılayalım:“Öyle görünüyor ki partinin önünde üç ihtimal var. İlki CHP'nin daha küçük partilere ayrışarak orta vadede sahneden silinmesidir. Cumhuriyet kuruculuğuyla övünen bu partinin cumhuriyetin 100. yıldönümünde ufalanmaya başlaması tarihin ilginç bir cilvesi olur.” Bu senaryoya şimdi “katiyen olmaz” diyebilecek yiğit var mı? İki kanadın dışında başka parçalanmalar da mayalanmaya başladı (Mansur Yavaş sadece ilk örnektir). Kılıçdaroğlu'nun nerelere kadar alçalabileceğini de üçüncü ihtimal olarak saymıştık. Seçimin iki turu arasında Ümit Özdağ'la imzaladığı, o an gizli tutulan ama sonradan bu faşist politikacıya İçişleri Bakanlığı'nı ve MİT Müsteşarlığı'nı vadeden anlaşmaya yaslanarak partiyi onunla birlikte yönetebileceğini yazmıştık. Şimdi “CHP ülkücüleri” diye andığı çeteler CHP Genel Merkezi'ni polisten önce tehdit edenler oldu.

Gazeteci ve Türkiye İşçi Partisi İstanbul Milletvekili Ahmet Şık, Ali Deniz Çakır'ın programında CHP'deki mutlak butlan kararı, Kemal Kılıçdaroğlu-Özgür Özel gerilimi, Devlet Bahçeli'nin tutumu, DEM Parti'nin süreçteki pozisyonu, erken seçim ihtimali ve Türkiye siyasetinin geleceğine ilişkin dikkat çeken değerlendirmelerde bulundu. Ahmet Şık, CHP'ye yönelik yargı süreçlerinin siyasi sonuçlarını, iktidar-muhalefet dengelerini, Ekrem İmamoğlu'nun siyaset sahnesindeki etkisini, olası seçim senaryolarını ve Türkiye'deki ekonomik kriz ile gençlerin geleceksizlik sorununu kapsamlı şekilde değerlendirdi. Programda ayrıca yeni anayasa tartışmaları, Kürt sorunu, demokratikleşme, seçim stratejileri ve muhalefetin geleceği üzerine çarpıcı analizler yer alıyor. Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices

Türkiye İşçi Partisi İstanbul Milletvekili Ahmet Şık, Ali Deniz Çakır'ın sunduğu Konuşmazsak Olmaz programında CHP'de yaşanan mutlak butlan tartışmalarını, Kemal Kılıçdaroğlu ve Özgür Özel arasındaki siyasi gerilimi değerlendirdi. Ahmet Şık, Türkiye'deki siyasi süreci "anayasasızlaştırma, seçimsizleştirme ve muhalefetsizleştirme" kavramları üzerinden analiz ederken, CHP'deki son gelişmelerin muhalefet üzerindeki etkilerini yorumladı. Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices

Amerika ile ilk görüşen Çinli lider Mao, ilginç bir karakterdi. Kültür Devrimi, Çin'i tarım toplumundan başka bir yere taşımıştı. Hareketinin gerici unsurların yok edilmesi kılıfıyla yayılmasını sağlamıştı. Ama asıl amacı Çin Komünist Partisi'ndeki gücünü kaybetmesine engel olmaktı. Mao, devlet gazetesindeki yazılarıyla dönemin gençlerini kışkırttı; öğrencilere "gerici sembolleri yıkın, gerici kişileri yargılayın" diyordu. Çağrılar kitlesel histeriye yol açtı; öğretmenler, fabrika müdürleri, tarihî eserler yakıldı, yıkıldı, asıldı. Asıl hedef ise diğer komünist kadrolar ve entelektüellerdi. On yıl süren bu dehşet, Mao'nun sözlerini karşı çıkılamaz hale getirdi ve partide ona biat etmeyen herkes tasfiye edildi.

CHP'den istifa eden Afyonkarahisar Belediye Başkanı Burcu Köksal, AK Parti'ye katıldı. İngiltere'de iktidardaki İşçi Partisi'nde Başbakan Starmer'a yönelik istifa baskısı büyüyor.Bu bölüm Garanti BBVA Portföy hakkında reklam içermektedir. Birikimlerinize yarı iletken teknolojileri ile yön vermek ister misiniz? Garanti BBVA Portföy'ün fon evreninde yer alan ve bu temaya yatırım yapma imkânı sunan fon hakkında ayrıntılı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

İngiltere'de asistan doktorlar, 7-13 Nisan 2026'da altı günlük greve çıktı. İşçi sınıfına düşman İşçi Partisi hükümetinin başındaki Keir Starmer, sorunu çözmek yerine tehdidi seçti. Britanya Tabipler Birliğinin (BTB) yürüttüğü görüşmelerde hükümetin 2026–27 için önerdiği ücret artışı yalnızca yüzde 3,5 oldu. Asistan doktorların yanıtı ise eriyen ücretlerinin telafisi, daha fazla asistan doktor kadrosu açılması, zorunlu sınav ücretlerinin karşılanması ve insanca çalışma-eğitim koşulları talebiyle greve gitmek oldu.İngiltere Ulusal Sağlık Sistemi, 1948'de sağlık hizmetinin esas olarak vergilerle finanse edildiği bir model olarak kurulmuştu. Ancak 1979'dan itibaren Thatcher hükümetleriyle simgeleşen neoliberal politikalar, sağlık alanını da piyasa mantığına göre yeniden düzenledi. İMF ve Dünya Bankası'nın programlarıyla pek çok ülkede kamu harcamaları kısıldı, sağlık hizmetleri piyasalaştırıldı, emekçiler daha güvencesiz hale getirildi. İngiltere'de ve pek çok ülkede asistan doktorların bugün yaşadığı sorunlar da bu uzun sermaye saldırısının sağlık alanındaki sonuçlarından biri.İngiltere'de asistan doktorlar bugün ilk kez greve çıkmıyor. Bu, 2023'ten beri çıktıkları 15. grev. Talepler uzun süredir aynı başlıklarda düğümleniyor: reel ücret kaybının telafisi, eğitim kadrolarının artırılması, sınav ücretlerinin karşılanması, insanca çalışma ve nitelikli eğitim koşulları. Hükümet ise yüzde 3,5'lik artışı, sınav ücretlerinin geri ödenmesini ve üç yıla yayılan 4.000–4.500 ek asistan doktor kadrosunu “tarihî teklif” gibi sundu. Bu tablo Türkiye'deki asistan doktorlara hiç yabancı değil. Türkiye'de de asistan doktorlar performans sistemi, angarya, günaşırı nöbet, eğitim hakkının hizmet baskısı altında ezilmesi ve düşük ücretlere karşı önemli mücadeleler yürüttüler. 2011'de Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesinde başlayan asistan grevi bu açıdan özel bir yere sahipti. Bu grev, asistan doktorların kendi emeklerine ve eğitim haklarına sahip çıkmasının simgesel örneklerinden biri olmuştu. Öyle ki grevin kazanımla sonuçlandığı 5 Nisan, TTB tarafından Asistan Hekimler Günü olarak sahiplenildi. Trakya, Ege ve Çukurova'daki üniversitelere haftalar içinde yayılan bu grev dalgası, sorunların tek tek hastanelere özgü değil sistemsel olduğunu ve mücadelelerin patlayıcı biçimde yayılabileceğini göstermişti.Bugün İngiltere'de asistan doktorların ücret, eğitim kadrosu ve çalışma koşulları için greve çıkmasını, Türkiye'deki bu deneyimlerle birlikte düşünmek gerekir. Aradaki önemli farklardan biri örgütsel zemin. İngiltere'de BTB, asistan doktorlar adına hükümetle doğrudan toplu pazarlık yürüten bir güçken, Türkiye'de TTB ve tabip odaları böyle bir yetkiden yoksun bırakılmış, çoğu zaman muhatap bile kabul edilmemekte. Bu nedenle doktorların ücretleri, çalışma koşulları ve uzmanlık eğitimi sorunları, TTB'nin taraf olduğu gerçek bir toplu pazarlığın konusu yapılamamakta.İngiltere'de greve çıkan asistan doktorlar, dünyadaki meslektaşlarına önemli bir mücadele örneği sunuyor. Hakları kazanmanın ve korumanın yolu kararlı ve örgütlü mücadeleden geçiyor. Türkiye'deki deneyim de bunu gösteriyor. 2011 grev dalgası ve sonrasında yürütülen asistan doktor mücadeleleri, nöbet ertesi izin hakkı başta olmak üzere önemli kazanımlar elde etmişti. Ancak bugün asistan doktorlar, nöbet ertesi izin hakkı dahil pek çok kazanılmış hakkı dahi kullanırken engellerle karşılaşmakta. Ücret, eğitim ve çalışma koşulları gibi temel başlıklarda ciddi sorunlar yaşamaya devam etmekte.Bugün Türkiye'de asistan doktorlar alabildiğine örgütsüz durumdalar. Tabip odaları/TTB, örgütlenmek için eldeki en önemli mevzilerden biri. Asistan doktorların daha iyi koşullarda çalışabilmesi ve eğitim alabilmesi için tabip odalarına üye olmaları, sahip çıkmaları, denetlemeleri ve kendi talepleri etrafında örgütlenmeleri gerekmekte. Ücretsiz, nitelikli, eşit ve kamu eliyle planlanan bir sağlık sistemi de ancak böylesi mücadelelerin ulusal ve enternasyonal ölçekte büyümesiyle kurulabilir.

Gerçek gazetesi olarak 200. sayımızla okurlarımızla birlikteyiz. 2009'un Temmuz ayında kamu işçilerinin toplu sözleşme mücadelesini “Bir saat yetmez! Haydi Genel Greve” sloganıyla manşete taşıyarak yolculuğuna başlayan gazetemiz 18 yıl ve 200 sayı boyunca işçi sınıfının gündemini ülkenin gündemi haline getirmek için mücadele etti. Sermayenin ve yalanlarının karşısında emeğin ve gerçeklerinin sesi oldu. 2014 yılının Nisan ayında çıkan 54. sayımızdan bu yana fabrikalardan haberler sayfalarımızda öncü işçiler hem iş yerlerinin hem ülkenin gündemini yorumluyor. Gerçek gazetesi işçilerin hem okuru hem yazarı olduğu bir gazete olarak yoluna devam ediyor. Gerçek gazetesi, Devrimci İşçi Partisi'nin Merkez Yayın Organı olarak salt bir basın yayın organı değildir. Bir örgütlenme aracıdır. Pandemi döneminde dahi her ay düzenli çıkmamızın en önemli sebebi budur. Ölümcül hastalık kol gezerken işçi sınıfı evinde kalamamış, fabrikalara sürülmüştür. Gerçek gazetesi de öyle! Her sayımız işçi sınıfının devrimci mücadelesinde tuğla üstüne koyulan bir tuğladır. Gerçek devrimci sınıf siyaseti pusulasıdır. Her sayfası işçi sınıfı partisinin inşasında politik bir iskeledir. Bu yönüyle kökleri çok geriye 1900'lerin başına gider. Gerçek'in anası ve atası Bolşevik Partisi'nin yayın organları olan Iskra (Kıvılcım) ve Pravda (Gerçek) gazeteleridir. Bolşevik Partisi, 1917 Ekim Devrimi'ni zafere ulaştıran, insanlığa emperyalizme, istibdada ve sermayeye karşı muzaffer olan ilk işçi devrimini armağan eden partidir. Bolşevik Partisi'nin ve Ekim Devrimi'nin büyük önderi Lenin, “Ne Yapmalı?” isimli eserinde işçi sınıfının öncüsünü örgütlemenin bir aracı olan politik bir gazetenin vazgeçilmez önemini vurgulamıştır. Köklerimiz geçmişe dayanır ama fikirlerimiz taze ve günceldir, çağrımız yepyenidir. Liberal, milliyetçi, dinci, sağcı ya da solcu hangi sosa bulanmış olursa olsun burjuvazinin “böyle gelmiş böyle gider” düşüncesini vazedenlerin karşısında yepyeni bir yola çağırıyoruz. Ama bilinmeyen bir yola değil. İş, aş, hürriyet için tüm dünyada ve Türkiye'de milyonlarca işçinin emekçinin günbegün gerçekleştirdiği sınıf mücadelesi yöntemlerini temel alıyoruz. Sloganımız işgal, grev, direniş! Baş sayfamızda her zaman işgalci, grevci, direnişçi, mücadeleci işçiler, emekçiler var! 1 Mayıs alanlarında haykırdığımız gibi: Hürriyet işçilerle gelecek! Zaten yaşamak için yaptığımız ve bildiğimiz şeyi insanlığın kurtuluşu için ileri taşımayı öneriyoruz. İşçi sınıfı iktidarı için planlı, programlı, örgütlü bir politik mücadeleye çağırıyoruz. Düzen siyaseti içinde kalan bin defa denenmiş bin defa hüsranla sonuçlanmış sınıf işbirlikçiliğinin karşısına devrimci sınıf siyasetiyle çıkıyoruz. Emperyalizmin, sermayenin, paranın değil, emeğin gücüne yaslanıyoruz. Elinizde tuttuğunuz, bir telefon ya da bilgisayar ekranından okuduğunuz gazetemiz sadece gerçekleri yazar ve gerçekler devrimcidir. Devrim emperyalist kapitalizmin çürüme ve çöküş çağında tek gerçek ve gerçekçi çözüm yolu olarak karşımızdadır. Gerçeğimiz ortadadır ve gözümüzün önündedir. Mesela asgari ücrette ne verecekler diye bekleyenlerin eli boş kalmıştır. Açlık ücreti dayatmasını kıranlar sadece hak verilmez alınır diyerek örgütlenenler olmuştur. AKP'sinden MHP'sine CHP'sine kadar düzen partilerinin peşinden yürünen yollar hep hüsranla sonuçlanmıştır. Geleceğin kapıları düzen siyasetinden koparak ve sınıf siyasetinde birleşerek açılacaktır. Devrimci sınıf siyaseti hem yeni hem de gerçekçi siyasettir. Gerçek gazetemiz işçi sınıfının devrimci bir silahıdır. Oku ve okut! Örgütlen ve örgütle!

Pauline Hanson's One Nation Party is enjoying unprecedented popularity in the polls. What does the party's rise mean for social cohesion? - Pauline Hanson'ın liderliğindeki Tek Ulus Partisi, anketlerde benzeri görülmemiş bir popülarite kazandı. Peki, partinin yükselişi sosyal uyum için ne anlama geliyor?

İki partili ABD Kongresi'nde bir de üçüncü parti var: “Amerikan-İsrail Halkla İlişkiler Komitesi(AIPAC)” ya da “Önce İsrail Partisi”. İsrail Lobisi'nin en güçlü kuruluşu olan “AIPAC” son yıllarda siyasette daha fazla görünür hale geldi. Bu görünürlük Amerikan kamuoyunda İsrail'e desteğin çözülüşüyle ilgili. İlkin iki partili olarak çalışan “AIPAC” Barack Obama'nın başkanlığı döneminden itibaren ivmesini daha çok Cumhuriyetçiler'e doğru çevirmişti.

Avustralya hükümeti, insansız hava araçları, füze savunması ve denizaltı savaş yeteneklerine yönelik yatırımların önceliklendirilmesini öngören 2026 Ulusal Savunma Stratejisi'ni açıkladı. Hükümet yeni stratejinin rekor düzeyde savunma harcaması tahsisleri içerdiğini iddia ederken, muhalefet İşçi Partisi'ni rakamları yapay olarak şişirmekle suçladı.

ABD ve İsrail'in birlikte komşumuz İran'a açtığı savaş, Trump'ın iktidara gelmesinden bu yana dış politikada en büyük sendelemesinin yolunu döşedi. Venezuela'da Devlet Başkanı Maduro'yu tereyağından kıl çeker gibi kolayca ele geçirip onun yönettiği hükümeti bütünüyle kendi yanına alması, tarihî ölçekte başarılı bir operasyon oldu. Tabii çok riskli bir operasyon, Venezuela'da bir süre sonra büyük patlamalara yol açabilir. Ama şimdilik işler tıkırında. O kaleyi düşürünce Küba'yı sıkıştırmak için en önemli kozu, Venezuela petrolü üzerindeki kontrolü de eline geçirdi. Ama İran'da bir ayı çoktan geçen bir savaşta ABD-İsrail korsanlar kampı tokat üstüne tokat yiyor. Hepimiz seviniyoruz ama bizim gördüğümüz kadarıyla kimse şu soruyu ciddi biçimde sormuyor: İran'ın kolay lokma olmadığını bizim kadar onlar da biliyordu. O zaman savaş neden?Devrimci İşçi Partisi, daha savaş çıkmadan kaleme alınan bir bildiriyle bu savaşa toptan karşı çıktı. Sonra ilk gün ABD İstanbul Başkonsolosluğu'nun önünde savaşı lanetledik. 22 Mart'ta o gün var olan bilgiler ışığında savaşın bütün önemli yanlarını ortaya koyan bir bildiri yayınladık. Ama şimdi ABD-İsrail savaşının dezenformasyon amaçlı açıklamalarla (“biz saldırmasak İran saldıracaktı”, “İsrail zaten saldıracaktı, o zaman daha da kötü bir durum doğacaktı” vb.) kasıtlı olarak karanlıkta bırakılmış olan gerçek nedenini biliyoruz.New York Times gazetesi, tam da bizim son bildirimizin yayınlandığı 22 Mart günü, en kıdemli muhabirlerinden birinin imzasını taşıyan, ama buna rağmen kimsenin çok dikkat etmediği, yaygın tartışmaya açılmayan bir haber yayınladı. Bu savaşın nedeni, daha sonra yeni belgeler ortaya çıkmadıkça kesin olarak biliniyor: İsrail'in dış istihbarat örgütü Mossad'ın önce Netanyahu hükümetini, ardından Ocak ayının ortasında Washington'u ziyaretinde ABD yetkililerini, savaş başladığında İran'da ayaklanma olacağına inandırması. Yani onların her dakika kullandığı deyimle “rejim değişikliği”. Bilimsel adıyla söylersek İran'da iktidarın çökertilmesi. Diyeceksiniz ki bu zaten biliniyor. Hayır, sadece kıyısından köşesinden sızan belirtileri biliniyor. Savaşın Mossad'ın savaşı olduğunu ve bütün varsayımının bu ayaklanma olduğu bilinmiyordu. Bir düzine Amerikan ve İsrail yetkilisinin demeçlerine yaslanan haber, ayaklanma beklentisinin savaşın gerçek nedeni olduğunu delilleriyle ortaya koyuyor. Bırakın ayaklanmayı, İran halkından hükümete karşı en ufak bir muhalefet belirtisi bile görülmeyince, önce Trump'ın, ardından Netanyahu'nun Mossad'a nasıl öfkelendiği, ama İsrail başbakanının ümidini en azından üçüncü hafta sonuna kadar tam olarak yitirmediğini kanıtlarıyla gösteriyor.Bu mesele bizi, Türkiye'nin emekçilerini ve ezilen kitlelerini yakıcı şekilde ilgilendiriyor. Zira bu ayaklanmanın iki ayrı biçimi planlanmış durumda. İlki Aralık sonu-Ocak başı yaşanan türden bir kitlesel kalkışmanın yeniden yaşanması beklentisi. Bunun neden gerçekleşmediğini Trump da, güya onun muhalifi olan New York Times gazetesi de halkın korkusuna yoruyor. Bunda bir gerçek payı olduğu, bir ülke savaştayken ayaklanma başlatmanın bir katliama yol açabileceği doğrudur ama işler bu kadar basit değil. En bilinen örnekleri hatırlatacak olursak 1917 Şubat ayında Petrograd'ın yoksul kadınları ve ardından bütün işçileri, 1918'in Kasım ayında ise Almanya'nın işçi sınıfı dünya savaşının orta yerinde ayağa kalkarak sırasıyla Çar'ı ve Kayzer'i devirdi. İranlılar bunu yapmıyorsa, bunun en azından bir nedeni, Çar ve Kayzer'den farklı olarak mollaların haklı bir savaşı yönetmekte olduğudur. İran halkı onurlu bir halktır, 1979'da yüzlerce binlerce ölü vererek Şah'ı devirmiştir. Ama şimdi, karşı olduğu hükümetin, ülkeyi emperyalistlere ve Siyonistlere karşı savunduğunu biliyor. Bu bize de ders olsun! Ama NATO üyesi Türkiye'nin kolay kolay kendini İran'la aynı durumda bulması düşük mü düşük bir olasılık. Meselenin bizi doğrudan ilgilendiren yanını savaşın birinci haftasında yapılan tartışmalardan dolayı herkesin bilmesi gerekir.

İş Aş Hürriyet için örgütlü mücadeleye!“NATO'dan çık! NATO'yu yık!” şiarı ile safları sıklaştırmaya!1 Mayıs işçi bayramı tüm dünyada işçi sınıfının uluslararası birlik, dayanışma ve mücadele günüdür. 1 Mayıs meydanları din, dil, ırk ayrımı olmaksızın mazlumların zalimlere karşı birleştikleri alanlardır. 1 Mayıs meydanlarında göstereceğimiz birlik; sermayenin, istibdadın ve emperyalizmin dayattığı kimlik temelli bölünmeleri reddetmektir. 1 Mayıs'ta birlik olmak aynı zamanda sınıfsal saflaşmada taraf olmak yani sermayeye karşı iş, aş, hürriyet için emeğin saflarını sıklaştırmak demektir. 1 Mayıs tüm dünyada mazlumların zalimlere, emperyalist ve Siyonist terör cephesine, sömürgecilere ve işbirlikçilerine karşı el ele verdiği, omuz omuza durduğu gündür. İşçi düşmanı Orta Vadeli Program çöpe!1 Mayıs meydanları İngiliz Mehmet'in işçi düşmanı Orta Vadeli Programı'na (OVP) işçi sınıfının cevap vereceği alan olmalıdır. Hak verilmez alınır! İş, aş, hürriyet için örgütlü mücadeleye!İşçi sınıfının bu saldırı programına cevabı fabrikalarda, tersanelerde, madenlerde, okullarda ve her yerde örgütlü mücadeleyle dayatmaları kırmaktır.Emekçi kadınlar en öne!Sınıf mücadeleleri bize bir gerçeği daha göstermektedir. O da iş, aş, hürriyet mücadelesinin kazanım ve zaferlerinde emekçi kadınların imzası vardır. Emekçi kadınlar, erkek egemen kapitalist sisteme karşı, haksızlıklara, eşitsizliklere, baskılara ve özellikle de kadına yönelik şiddete karşı kadınların kurtuluş mücadelesinin temel ve öncü gücüdür. 1 Mayıs'ta da: Emekçi kadınlar en öne!Yaşasın işçilerin birliği halkların kardeşliği!1 Mayıs meydanları her dilden, milletten, memleketten işçilerin grev halaylarındaki, direniş çadırlarındaki yani ekmek kavgasındaki birlikteliğinin yükselmesine vesile olmalıdır. Türk ve Kürt halklarının kardeşliği, sömürgeci sermayenin, emperyalizmin himayesindeki petrol açılımlarıyla sağlanamaz. Kürdün haklarından vazgeçmesini şart koşan, Kürdün ve Kürtçenin eşitliğini sağlamayan bir çözümden bahsedilemez. Bugün istibdad rejimi, Kürt işçisi, emekçisi ve gencini savaş meydanına sürme hazırlığında. Oysa Kürt işçilerinin, emekçilerinin, gençlerinin eşitlik, kardeşlik ve hürriyet taleplerini yükselteceği meydan emperyalizmin savaş meydanı değil 1 Mayıs meydanıdır!NATO'dan çık NATO'yu yık!1 Mayıs'ta meydanlarda birlik olmak; Filistin'de, Lübnan'da, İran'da, Ukrayna'da, Küba'da ve tüm dünyada emperyalist ve Siyonist saldırganlığın yenilgisi için mücadele etmek demektir. Tüm dünyada anti-emperyalist bir uyanışın ayak sesleri duyuluyor. Yaşadığımız topraklarda da bu uyanışı görüyoruz. Öte yandan halkın bu uyanışına karşın Türkiye, İncirlik ve Kürecik başta olmak üzere emperyalist üslere ev sahipliği yapmaya devam etmekte, soykırımcı Siyonist İsrail'le kanlı ticareti sürdürmekte ve nihayet dünyanın en büyük terör örgütü olan NATO'nun uluslararası zirvesine ev sahipliği yapmaya hazırlanmaktadır. Devrimci İşçi Partisi bu zilleti reddediyor ve tüm emekçi halkımızı 1 Mayıs'ta “NATO'dan çık! NATO'yu yık!” şiarının altında buluşmaya davet ediyor. Haydi Devrimci İşçi Partisi ile 1 Mayıs'a! Yeni ve gerçekçi tek siyaset olan devrimci sınıf siyasetinin saflarına! 1 Mayıs meydanına sınıfın saflarını sıklaştırmaya çağırıyoruz. İşçi sınıfının bu büyük taarruzu yenilgiye uğratması için sendikal mücadele yetmez, işçi sınıfının kendi partisini güçlendirmesi gerekir. Devrimci İşçi Partisi siyasette işçi sınıfının öncü partisi anlayışıyla mücadele ediyor. Sermayeyle, emperyalizmle, istibdad rejimiyle ve tüm düzen partileriyle köprüleri atmaya, yeni ve gerçekçi tek siyaset olan devrimci sınıf siyasetinin saflarında buluşmaya çağırıyoruz. Sendikaların ve fabrikaların kortejlerinden sermayeye ve istibdada karşı iş aş hürriyet taleplerini yükseltelim! İşçi sınıfının iktidarına giden yolda Devrimci İşçi Partisi kortejlerinde buluşalım!

Ana muhalefet lideri Angus Taylor, Koalisyonun yeni göçmenlik politikasının ana hatlarını açıkladı. Plan, İşçi Partisi ve insan hakları grupları da dahil olmak üzere birçok taraftan geniş çaplı eleştiri ve sert kınamalar aldı. Bir sonraki federal seçimler 2028'de.

Güney Avustralya'daki eyalet seçimlerinde İşçi Partisi rahat bir şekilde yeniden iktidara geldi. Ancak öne çıkan en önemli gelişme One Nation, Tek Ulus partisinin seçimlerdeki başarısı. Liberal Parti birincil tercihli (first preference) oyların yaklaşık yüzde 19'unu kazanırken One Nation yüzde 22'den fazlasını aldı.

Bu yazımda konuyu ele alırken, bireylerin din-iman meseleleriyle ilgili olmadığımı baştan söylemiş olayım. Bu memleket insanı kök olarak Müslümandır. Her bir gruba dışarıdan yüklenen ideolojiler vardır; zaman zaman bu köpük uçar gider, kökte olan kalır. Dolayısıyla bu yazıda Cumhuriyet Halk Partili bireyler üzerinden bir cümle kurmuyoruz.

Türkiye İşçi Partisi İstanbul Milletvekili Ahmet Şık, Konuşmazsak Olmaz'da Ali Deniz Çakır'ın sorularını yanıtlıyor. Şık, programında Türkiye'nin en kritik gündem başlıklarını tüm açıklığıyla değerlendiriyor. Söyleşisinin ikinci bölümünde Ahmet Şık, iktidar içindeki taht savaşlarının sürüp sürmediğini, Türkiye'deki yolsuzlukların sebebini, 19 Mart sürecinde ve sonrasında muhalefetin verdiği sınavı, Ekrem İmamoğlu'nun siyasi geleceğini ve Türkiye İşçi Partisi'nin 2023 seçimlerinden önce yaşadıklarını anlatıyor. Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices

Türkiye İşçi Partisi İstanbul Milletvekili Ahmet Şık, Konuşmazsak Olmaz'da Ali Deniz Çakır'ın sorularını yanıtlıyor. Şık, programında Türkiye'nin en kritik gündem başlıklarını tüm açıklığıyla değerlendiriyor. Ahmet Şık, bu söyleşide Kürt meselesinde gelinen aşamayı, Devlet Bahçeli ve MHP'nin rolünü, Selahattin Demirtaş'ın neden serbest bırakılmadığını ve Ahmet Özer, Osman Kavala, Can Atalay ile Tayfun Kahraman dosyalarının siyasi arka planını anlatıyor. Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices

Yargıtay her yıl Ocak ve Temmuz aylarında yaptığı gibi siyasi partilerle ilgili verileri açıkladı. Bu verilere göre Türkiye'de 188 siyasi parti faaliyette bulunuyor. Ama siyasi ve sınıfsal açısından bakarsanız 188 rakamını epey bir sadeleştirebilirsiniz. İkiye kadar indirebilirsiniz. Düzen partisi bir tarafta devrimci parti bir tarafta. Düzen partisi demek temel amacı ve işlevi sermayenin hakimiyetine dayanan mevcut kapitalist sistemi korumak olan parti demek. 2023'te Türkiye'nin kaderini çizeceği söylenen bir seçime girdik değil mi? Bir tarafta AKP lideri Tayyip Erdoğan vardı karşısında da CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu! Zafer Partisi üçüncü bir aday olarak Sinan Oğan'ı çıkardı. Bir anda 188 parti üç partiye düştü. İkinci turda Sinan Oğan Erdoğan'a, onu aday gösteren Ümit Özdağ da Kılıçdaroğlu'na katıldı. Sadece ama sadece bizim partimiz Devrimci İşçi Partisi Erdoğan'a da Kılıçdaroğlu'na da oy yok diye çağrı yaptı! Artık iki parti kalmıştı. Ne var ki bunda seçim sistemi böyle mi diyeceğiz? Eğer konu esas olarak iki turlu seçim sistemi olsaydı Sinan Oğan'ın seçimlerden sonra yani turlar bittikten sonra Erdoğan'a katılmasını ama çok daha önemlisi Kılıçdaroğlu'nun bugün fiilen Erdoğan'ın safına geçmiş olmasını nasıl açıklarız?Kılıçdaroğlu sattı diyelim, peki ya onun yerine geçen Özgür Özel? 2024 yerel seçimlerine CHP'nin başında gitti ve AKP'yi yendi. Madem yendi neden yerden kaldırmak için normalleşme sürecine dahil olup, erken seçim için bastırmak yerine önemli olan ekonomiyi düzeltmek diyerek İngiliz Mehmet'in işçi düşmanı Orta Vadeli Programı'na kredi açtı? Zaten Erdoğan'ı rasyonel politikalardan sapmakla suçlayan CHP'nin ekonomi politikası tam olarak rasyonel politikalara yani uluslararası ve yerli tekellerin çıkarlarına uygun politikalara dönüş vadeden Mehmet Şimşek'in anlayışı ile paraleldi. Ama orada da kalmadı. Yerel seçimde zafer kazanan Özgür Özel “içerde ana muhalefet partisiyiz dışarıda Türkiye'nin partisiyiz” diyerek AKP'yle aynı çizgiyi savunacaklarını ilan etti. Arada Özgür Özel'in Cumhurbaşkanı adayı hapse atıldı, CHP'li belediyelere kayyım atandı, CHP'nin kendisine kayyım atanmaya çalışıldı ve İstanbul örgütüne fiilen atandı da… Ve şimdi Özgür Özel bakın ne diyor: “Bundan sonra çağrımdır; CHP'li belediyeler AKP ve MHP'li başkanları, yöneticileri davet etsinler. Biz de davet edildiğimiz her yere gideceğiz!”Yargıtay listesi size bu düzenin asla değişmeyeceğini, en büyükler dışındaki partilerin ve dolayısıyla siyasetin de anlamsız olduğunu anlatır. Sınıf siyaseti ise AKP'ye, MHP'ye CHP'ye düzen partisinin hangi amblemine basmış olursa olsun gerçekte bu sömürü düzeniyle uzlaşmaz bir hayat yaşamakta olan milyonlarca işçi ve emekçiyi devrim partisinin asli gücü olarak göreceğiniz bir pencereyi açar. Burada artık sorular ve kriterler değişir. “Kime oy verdin? Hangi partiyi tutuyorsun?” değil “İşin var mı”, “Nerede çalışıyorsun”, “Geçinebiliyor musun?” soruları anlam kazanır. Gücünü kaç üyen olduğuna, kaç oy aldığına, kaç milletvekilin olduğuna göre değil “Kaç fabrikada örgütlendin?”, “Kaç işçi direnişine, greve, fabrika işgaline önderlik ettin?” sorularıyla ölçersin. Devrim için üye sayını değil önderlik kapasitesini arttırmaya çalışırsın. Herkesi kaydetmeye değil devrimci kadrolar yetiştirmeye ve öncü işçileri kazanmaya uğraşırsın. 188 partiden bir tanesini daha değil düzen partisine karşı devrim partisini inşa etmeye çalışırsın! Bu köhne düzenin yıkılmasının değil sürmesinin gerçekçi olmadığını anlarsın! Devrimin tek gerçekçi çözüm ve emeğin tek gerçek güç olduğunu kavrarsın. Bir ömür vermeye değer olan kavgadasın. Devrimci İşçi Partisi'nin saflarındasın!

İngiltere'nin İsrail'le ilgili politikasında 7 Ekim 2023'ten sonra herhangi bir değişim olmuş mudur sorusunun cevabını bazı gelişmeler ışığında ele almak gerekiyor. Keir Starmer hükûmetinin aldığı kararları ve bu kararların devamı olarak fiilî tutumu ortaya çıkarmak en azından Doğu Akdeniz eksenli gelişmeleri daha iyi yorumlaya imkân sağlayacaktır. Aslında iki yılı aşan sürede İngiltere Kraliyet ailesi ile İşçi Partisi arasında da İsrail konusunda herhangi bir farklılaşma olmadı.

İki Savaş Bir Yazar'da Prof. Dr. Korgün Koral ve Prof. Dr. Burak Bilgehan Özpek; Arthur Koestler'in 20. yüzyılın sert politik ikliminde şekillenen yolculuğunu anlatmaya devam ediyorlar. Bu bölümde Koestler'in Alman Komünist Partisi'ne katılışı, Sovyetler Birliği'nde geçirdiği zaman ve Hitler iktidara geldikten sonra Almanya'ya dönemeyişi üzerinden hem kişisel hem de ideolojik dönüşümünün izlerini takip ediyorlar.Bizi Patreon'dan Destekleyin

Federal hükümet, Woodside Kuzey Batı Sahanlığı gaz projesine bir dizi koşulla nihai onayı verdi. Onay, Albanese liderleğindeki İşçi Partisi hükümetinin 2035 emisyon azaltma hedefini açıklamasının ve Avustralya'nın iklim değişikliğiyle mücadele konusundaki kararlılığını Pasifik liderlerine vurgulamasının ardından geldi.

Henüz altı yaşında iken ailesiyle birlikte Almanya'ya gelen Berivan Aymaz, Yeşiller Partisi'nden Köln Belediye Başkanlığına aday. Bingöl'ün eski CHP'li Belediye Başkanı (1973-1977) Sait Aymaz'ın kızı olan Berivan Aymaz, sekiz yıldır Kuzey Ren-Vestfalya Eyalet Meclisi milletvekilliği yapıyor. Aynı zamanda meclis başkan yardımcılığı görevini yürütüyor. Almanya Kürt Toplumu'nun kurucularından olan Aymaz, 2022'den beri WDR Radyo Konseyi üyesi. Stüdyomuza konuk ettiğimiz Aymaz, sunucumuz Eren Mahir Gençer'in hayat hikayesi, seçim kampanyası ve Köln'ün önemli sorunlarını nasıl çözmek istediğine dair sorularını yanıtladı. Von Eren Mahir Gençer und Serap Doğan.

Bu hafta Polonya'dan 2 adet konu ile karşınızdayız. Bölümün ilk aşamasında şakayla karışık kurulan ''Bira Sevenler Partisi''nin nasıl meclise girdiğini anlattık ve akabinde Polonya'yı çalkalayan ve bir çok masumun ölümüne neden olan ''ambulans / cenaze'' skandalına derin dalış gerçekleştirdik. Keyifli dinlemeler dileriz!

Soli Özel ile Sınır Ötesi Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices

Bu bölümde, CHP'yi konuşuyoruz. Lütfü Savaş'ın “DEM'lenme” çıkışından, partiden ihracına; oradan da kurultayın şaibeli ilan edilmesine ve savcılık iddianamesine uzanan süreci masaya yatırıyoruz. Ve bir adım geri çekilip soruyoruz: CHP Atatürk'ün partisi mi, yoksa Türkiye'nin sakıncalı vatandaşlarının mı? Ben Ozan Gündoğdu, hazırsanız başlayalım. ------- Podbee Sunar ------- Bu podcast, On Dijital Bankacılık hakkında reklam içerir. Bankacılık On'la Rahat. Dünya Döndükçe EFT-Havale- Fast Ücreti Yok. ⁠ON Mobil'i _ndir!⁠ Bu podcast, Pegasus hakkında reklam içerir. Yeni seyahat rotanı planlamak için hemen ⁠https://www.flypgs.com/⁠ 'u veya Pegasus Mobil uygulamasını ziyaret et! Bu podcast, Garanti BBVA hakkında reklam içerir. See Privacy Policy at ⁠https://art19.com/privacy⁠ and California Privacy Notice at ⁠https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info⁠.

İşçi Partisi'nin Superanuation Özel Emeklilik Fonları üzerindeki vergileri değiştirme planı toplumun bir kesiminde tepkiye yol açtı. Peki bu değişiklik ne anlama geliyor?

1975, küresel çapta bir değişim dönemiydi. Pol Pot soykırımının dehşeti ve Vietnam Savaşı'nın sona ermesi takip ediliyordu. Avustralya'da ise İşçi Partisi'nden Whitlam hükümeti görevden alındı. Aynı zamanda, Avustralya'nın bugün tanık olduğumuz çok kültürlü topluma hızla dönüştüğü dönem başlıyordu. Bu da ülkenin çok dilli yayıncısı SBS'nin doğuşuyla aynı zamana denk geliyordu.

İki konuyu birleştirdim bu bölümde.Hem Harvard Üniversitesi'yle Trump yönetimi arasında yaşanan kavgayı hem de genel olarak üniversitelerin tarihini ve misyonunu anlatmak istedim.O yüzden hem çok geriye gittik hem de lafı fazla uzatmadan konuyu bir noktada Harvard'a bağladık.Bölümün iki sonu var bu defa üstelik. Zira kaydı yaptıktan sonra Amerikan yönetimi Harvard'ın yavancı öğrenci alımını yasaklamak istedi.Bu tuhaf kararın yürütmesi şimdilik mahkeme tarafından durduruldu.Yine de Harvard gibi bir üniversitenin pek çok şeyle birlikte "Çin Komünist Partisi"yle iş birliği yapmakla suçlanması akıllara ziyan bir vaziyet.Buyurun.Biliyorsunuz Yeni Haller sizlerin desteğiyle yayın hayatına devam eden bir podcast kanalı.Beni aşağıdaki link'lerden destekleyebilirsiniz:www.patreon.com/yenihallerYeni Haller'in bir de Buy Me A Coffee hesabı var artık. Buradan destek olmak çoook daha kolay. Patreon'da sorun yaşayanlar için açtım efendim. Buyurun:https://www.buymeacoffee.com/yenihallerBölümde bahsi geçen Yeni Haller'in T24 Youtube kanalındaki özel içeriklerine şuradan ulaşabilirsiniz:T24 Youtube Yeni Haller ListesiBana ulaşmak için:https://www.instagram.com/eray_ozerhttps://twitter.com/ErayOzeryenihallerpodcast@gmail.com

Federal seçimlerden sonra bakanlıktan uzaklaştırılan Ed Husiç, İşçi Partisi liderliğini eleştirdi. Husiç, Gazze konusundaki tutumunun ve İşçi Partisi içindeki hizipler arası rekabetin bakanlıktan uzaklaştırılmasına neden olduğunu iddia etti. Bu arada seçimlerdeki tarihi yenilginin ardından Liberallerin liderlik yarışı da ardından devam ediyor.

3 Mayıs seçimlerinde oylar sayılmaya devam ediyor ancak sonuçlar belli. Liberal/Ulusalcılar Koalisyonu tarihinin en büyük yenilgisine uğradı. Koalisyonun lideri Peter Dutton kendi seçim bölgesinde bile yenildi.

Avustralya'da bugün gerçekleşen federal seçimlerde iktidardaki İşçi Partisi'nin ana muhalefet koalisyonla arayı daha da açarak seçimleri kazandığı belirtiliyor.

2025 Federal Seçimleri kampanyası sona eriyor. İşçi Partisi'nin kampanyasının merkezinde Medicare yer alıyor. Koalisyon ise Avustralya'da hayat pahalılığı arttıkça seçmenlerin hayal kırıklığından yararlanmaya çalıştı.

2025 federal seçimlerinin son haftasında İşçi Partisi, yeniden seçilmesi halinde uluslararası öğrenci vizesi başvuru ücretlerini artıracağını duyurdu.

İşçi Partisi'nin İsrail'in Gazze'deki savaşına tepkisi seçimlere olumsuz yansıyabilir. Avustralya'nın Müslüman ve Arap toplumlarının bazı üyeleri İşçi Partisi'nin seçimi kaybetmesi için ellerinden geleni yapacaklarını söylüyor. Bazı bağımsız adaylar İşçi Partisi'nin Müslüman toplumdan gelecek desteği çantada keklik olarak gördüğünü düşünüyor.

Geçen Çarşamba Calwell seçim bölgesini ziyaret ettik. 1984'te ilk defa seçim bölgesi olarak belirlendikten sonra Callwell İşçi Partisi'nin kalesi oldu. Broadmeadows Central'da adaylarla buluşan SBS 3 Mayıs seçimleri öncesi politikalarını sordu.

Muhalefetteki Koalisyon, seçimi kazanması halinde savunma harcamalarını GSYİH'nın yüzde 3'üne çıkarma sözü verdi. İşçi Partisi, planda hiç ayrıntı olmadığını söylüyor.

Şu anda Başbakan Anthony Albanese liderlik yaptığı Avustralya İşçi Partisi, 1890'lardan siyasetin bir parçası. Köklerindeki işçi hakları odaklı politikalarından daha geniş bir yelpazeye hitap etse de sendikalarla bağlarını sağlam tutmaya çalışıyor.

Şu anda David Littleproud liderliğindeki Avustralya Ulusal Partisi (National Party of Australia), 100 yılı aşkın bir süredir Avustralya'daki bölgesel ve kırsal toplumları temsil ediyor. Hiçbir zaman tek başına hükümeti kurmasa da Avustralya Parlamentosu'nda önemli bir gücü oldu.

Avustralya'da en fazla seçim kazanmış partisi olan Liberal Parti şu anda Peter Dutton liderliğinde ana muhalefette.

İşçi Partisi, Adil Çalışma Komisyonu'ndan 3 milyon Avustralyalı için ekonomik olarak sürdürülebilir bir ücret artışı sağlamasını istedi. Muhalefet, işletmeler için engelleri ve bürokrasiyi azaltma sözü verdi.

En son yayınlanan anketlere göre, 3 Mayıs'taki federal seçimlerde İşçi Partisi tek başına hükümeti kurmaya tek sandalye kadar yakın. YouGov'un bulguları, Şubat ayında yayınlanan benzer bir ankette geride kalan İşçi Partisi'nin kısa sürede durumu tamamen değiştirdiğini gösteriyor

Ana muhalefet lideri Peter Dutton, iktidardaki İşçi Partisi'nin geçen gün açıkladığı federal bütçeye yanıtını dün akşam sundu. Avustralya'nın ulus olarak önemli bir dönüm noktasında olduğunu söyledi. Dutton, Koalisyonun yaklaşan seçimleri kazanması durumunda göçmenlik, barınma, enerji ve hayat pahalılığına odaklanacağını söyledi.

İşçi Partisi'nin yaklaşan federal seçimler öncesi açıkladığı bütçede hayat pahalılığına karşı kapsamlı önlemler dikkat çekiyor. Ancak bütçenin önümüzdeki birkaç yıl açık vereceği de tahmin ediliyor.

Muhalefet, İşçi Partisi'nin vergi indirimlerini desteklemeyeceğini ve seçim bütçesinin dar görüşlü olduğunu söylüyor.

Muhalefetteki koalisyon yeni fikirlerle ortaya çıktıkça İşçi Partisi hükümeti resti görüyor. Şimdi de koalisyonun ortaya koyduğu yabancıya konut satışı yasağı fikrini kopyaladılar. Anketler koalisyonla İşçi Partisi arasında çekişmeli bir seçim geçeceğini öngörürken halka verilen sözlerde hayat pahalılığından sonra konut fiyatlarının önemli bir rol oynaması bekleniyor.

Gündemin öne çıkan gelişmelerinden derleyerek hazırladığımız Kısa Dalga Bülten yayında... Kısa Dalga'dan herkese merhaba… Gündemin öne çıkan gelişmelerinden derleyerek hazırladığımız Kısa Dalga Bülten'e başlıyoruz... Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices

Necip Bahadır | AKP; Mangal Partisi! by Tr724