Podcasts about katoliko

13 CELEBRITIES na Nagbago ang Pananaw Ko — Catholic apologetics, punto por punto, pananampalataya Katoliko! Alamin kung bakit nagbago ang tingin ko kina Alex Eala, Andrea Brillantes, BINI, Ivana Alawi, Charlie Kirk, at Brett Cooper.Kumusta? Ako si Jay Aruga, host ng The Jay Aruga Show — ang unang conservative Catholic podcast sa Pilipinas. Sa compilation video na ito, pinagsama-sama ko ang anim na episodes kung saan tinalakay ko ang iba't ibang celebrities at kung paano nagbago ang pananaw ko sa kanila matapos manood ng ISANG video. Catholic Faith Defender ang tawag natin dito — hindi para mang-atake, kundi para ipakita ang katotohanan sa likod ng kanilang mga kuwento ng pananampalataya.Marami sa atin ang naniniwala na ang mga artista ay shallow lang ang pananampalataya. Pero sa video na ito, makikita ninyo kung paano binago ng iisang video ang tingin ko sa kanila. Mula kay Alex Eala na may KATOLIKONG sikreto sa kanyang mga panalo, hanggang kay Brett Cooper na isang Protestante na malapit nang maging KATOLIKO — grabe ang revelations!Kung nag-eenjoy kayo sa content na tulad nito, please hit that subscribe button at i-share sa inyong mga kaibigan. Tulungan nating ipalaganap ang pananampalatayang Katoliko sa YouTube!

Bawat Hunyo, parang automatic na lumalabas ang mga Pride flags sa logo ng mga kumpanya, schools, at kahit government offices. Pero tanong ko lang: ano ba talaga ang ginugunita dito?Sa video na ito, susuriin natin ang salitang "Pride" mismo, hindi lang ang kilusan, kundi ang konsepto nito sa moral philosophy ng Simbahan at ng Kanluran. Ipapakita rin natin ang isang istatistika na malamang hindi mo pa narinig tungkol sa Pilipinas, at babalikan natin ang sinabi ni C.S. Lewis sa Mere Christianity tungkol sa Pride bilang ugat ng lahat ng kasalanan.Hindi ito tungkol sa pag-atake sa mga taong nagdurusa ng totoong same-sex attraction o gender dysphoria. Malinaw nating ihihiwalay ang mga taong may totoong hinaing sa mga ideology at activists na gumagamit sa kanila. Ang layunin ng video na ito ay tumingin tayo nang malalim, gamit ang lens ng Catholic apologetics, kung ano talaga ang pinagdiriwang sa Pride Month, at kung tugma ba ito sa katotohanan tungkol sa tao bilang nilikha ng Diyos.Kung interesado ka sa mga usaping pananampalataya, kultura, at moral philosophy mula sa perspektibong Katoliko, subscribe ka sa channel para sa karagdagang commentary tulad nito.#PrideMonth #CatholicApologetics #Faith #TheJayArugaShow #CSLewis #CatholicPhilippinesSubscribe to our Youtube channel:http://www.youtube.com/@OfficialTheSentinelPH?sub_confirmation=1

HINDI TOTOONG SUMASAMBA SA REBULTO ANG KATOLIKO! 7 BIBLE VERSES na HINDI NILA MASAGOT — Punto por Punto gamit ang Banal na Kasulatan! Nakakagulat na Katotohanan!

Bansang Protestante, Muslim, at Atheist DUMADAMI KATOLIKO! Punto por Punto ng Catholic conversion at Simbahang Katoliko. Catholic Faith Defender pananampalataya.TEKA! ALAM MO BA?!

Paano ba talaga dapat tumugon ang isang seryosong Katoliko kapag hinarap tayo ng secular world pagdating sa usapin ng LGBT at Pride culture?Marami sa atin ang natatakot magsalita. Natatakot tayo na baka magtunog "uncharitable" o mapunta lang sa walang kabuluhang bardagulan sa internet. Pero ang tanong: Posible bang ipaglaban ang Katotohanan (Truth) nang may tunay na Pagmamahal (Pastoral Charity)?Sa episode na ito ng The Sentinel Ph, hihimayin natin ang nakalimutang turo ng Simbahang Katoliko tungkol sa tamang paggabay at pakikitungo sa ating mga kapatid na nakakaranas ng same-sex attraction o gender dysphoria. Kasama rin natin dito ang mahahalagang paalala mula sa sikat na Catholic author at speaker na si Jason Evert.Hindi kailangang magtago sa bunker o makipag-away nang walang direksyon. Panoorin ang video na ito para malaman kung paano maging tunay na representative ni Kristo sa gitna ng modernong panahon.Anong opinyon mo tungkol sa Jason Evert clip? I-comment mo sa ibaba!

3 REASONS Bakit Simbahang Katoliko ang Totoong Tinatag ni Kristo | Punto por Punto debateng Katoliko vs INC, Born Again & JW gamit ang Biblia — Catholic Faith Defender

38 Artista na DEBOTONG KATOLIKO PALA! Punto por Punto ng pananampalataya mula sa Catholic Faith Defender ng Pilipinas.

Dapat bang ipagdiwang ng mga Catholic Schools sa Pilipinas ang Pride Month?Sa video na ito, direkta akong makiki-usap sa mga Catholic school administrators, guro, at estudyante tungkol sa isang napaka-seryosong isyu: ang ilang Catholic schools sa ating bansa ay aktibong nagse-celebrate ng Pride Month.Bilang isang Catholic, hindi ko ito maaaring hayaang lumipas nang walang sinasabi.Pag-usapan natin ang:Bakit ang pagdiriwang ng Pride Month sa loob ng isang Catholic institution ay hindi lang contradiction, ito ay isang pagtataksil sa misyon ng paaralan?Ito ay hindi hateful. Ito ay katotohanan na sinasabi ng may pagmamahal, nakasandal sa Natural Law at Katolikong Katuruan.Hindi tayo pwedeng manahimik. Hindi ito ang oras para maging tahimik.Panoorin. Mag-isip. Tumayo para sa Katotohanan.Kung gusto mo ring marinig ang mas malalim na pagsusuri tungkol sa pananampalatayang Katoliko sa modernong panahon, mag-subscribe at i-click ang notification bell para hindi ka mahuli sa bagong videos.#CatholicPhilippines #PrideMonth #CatholicSchool #Apologetics #FilipinoKatoliko #LGBT #Faith #NaturalLaw #CatholicTeaching #Pilipinas00:00 - Intro01:36 - Navigating gender confusion, social transition, and preferred pronouns02:38 - Pope Francis on welcoming individuals and the danger of gender ideology03:09 - The importance of remaining charitable in internet discussionsSubscribe to our Youtube channel:http://www.youtube.com/@OfficialTheSentinelPH?sub_confirmation=1

Nagdadasal ba talaga ang Katoliko sa mga patay? 7 Bible Verses na NAGPAPATUNAY ng intercession ng mga santo | Simbahang Katoliko | PananampalatayaSinasabi nila na idol worshippers ang mga Katoliko na nagdadasal tayo sa mga patay, na walang basis sa Banal na Kasulatan ang ating pananampalataya. Pero paano kung ang BIBLIYA MISMO ang nagpapaliwanag kung BAKIT TAMA ang Simbahang Katoliko? Sa video na ito, bibigyan ko kayo ng 7 Bible Verses na nagpapatunay na ang intercession ng mga santo ay hindi lang pinahihintulutan ng Diyos — ito ay AKTIBONG NANGYAYARI sa langit para sa atin. Ito ang Catholic apologetics na kailangan ng bawat Pilipinong Katoliko, malinaw, direkta, at ayon sa Catechism of the Catholic Church at sa Tradisyon ng ating Pananampalataya. Punto por punto ay sinagot ng Banal na Kasulatan. ✅ Pananampalataya Katoliko | Catholic Doctrine | Catholic Tradition ✅ Simbahang Katoliko | Banal na Kasulatan | Catechism of the Catholic Church ✅ Catholic Faith Defender | Spiritual Warfare ✅ Bible Verses Tagalog | Catholic Apologetics | Patron Saint HINDI NILA MASAGOT ITO.

May PURGATORY ba sa Biblia? Ito ang tanong na HINDI MASASAGOT ng INC at ng mga nagdududa sa pananampalatayang Katoliko. Sa video na ito, bibigyan natin ng 3 MALALIM na dahilan kung BAKIT totoo ang Purgatoryo — at lahat ito, NAKASULAT sa Kasulatan. Kung miyembro ka ng Iglesia ni Cristo, Jehovah's Witness, Protestant, o naghahanap ka ng katotohanan tungkol sa buhay pagkatapos ng kamatayan — panoorin mo ito hanggang dulo.

DIYOS BA SI KRISTO?

⚠️ BABALA! DELIKADO ang Communion Kung Hindi Mo Ito Alam?! (1 Corinthians 11:27–29 Explained) Araw-araw, milyon-milyong Katoliko ang nagcocommunion… pero alam mo ba na ayon sa Biblia, may paraan ng pagtanggap nito na pwedeng makasira sa kaluluwa mo? Sa video na ito, tatalakayin natin ang isang NAKAKAGULAT na katotohanan na madalas hindi napapansin ng maraming Kristiyano:

"Diyos ba talaga si Kristo?"

Akala ng marami, humihina na ang Christianity sa Amerika… pero may isang trend na hindi nila inaasahan.

A majority of Filipinos are Catholic, and many in Australia continue to practice their faith and traditions during Lent. - Mayorya ng mga Pilipino ay Katoliko ang relihiyon at ilang Pinoy sa Australia ay ipinagpapatuloy pa rin ang pananampalataya at tradisyon tuwing Kuwaresma.

I thank my God for every remembrance of you, always in every one of my prayers for all of you, praying with joy for your partnership in the gospel from the first day until now. I am confident of this, that the one who began a good work in you will continue to complete it until the day of Jesus Christ. Philippians 1:3-6 NRSVUE “I am the true vine, and my Father is the vine grower. He removes every branch in me that bears no fruit. Every branch that bears fruit he prunes to make it bear more fruit. You have already been cleansed by the word that I have spoken to you. Abide in me as I abide in you. Just as the branch cannot bear fruit by itself unless it abides in the vine, neither can you unless you abide in me. I am the vine; you are the branches. Those who abide in me and I in them bear much fruit, because apart from me you can do nothing. John 15:1-5 NRSVUE Pakinggan natin ang sinasabi ng Espiritu Santo sa atin ngayong araw. Nawa’y ang pangangaral na ating matatanggap ay magbigay-inspirasyon, kalinga, at hamon sa atin. Amen. Kanina, nabanggit ng ating Hermanan na gumagamit tayo ng mga kanta nina Adele at Lady Gaga. Pero ngayon, ibang klaseng kanta ang gagamitin ko—isang K-pop song. Bago ako magsimula, may ipaparinig ako sa inyo. DJ, pasensya na Chris dahil baka ma-copyright tayo, pero gaya ng sabi ko, ito ang ganda ng preaching sa isang inclusive church—meron tayong mga contemporary readings. Ang pamagat ng kanta ay “What It Sounds Like” ng Huntrix. Ito ang huling kanta sa Netflix movie na KPop Demon Hunters (na ngayon ay Oscar's best animated feature film). Para sa akin, maraming bahagi ng movie ang queer-coded at ang plot mismo ay isang malakas na queer allegory, partikular sa pag-explore ng themes ng shame at coming out. Ang kantang ito ay sumasalamin sa kwento ng mga queer Christians. Ang unang verse ay nagpapaalala sa akin ng aking karanasan bago ako nag-come out. Nagsisimula ito sa isang tapat na pag-amin: marami sa ating mga queer Christians ang dumaan sa hiya dahil sa kung sino tayo. Sinubukan nating ayusin ito at nagdasal tayo nang marubdob sa Diyos na baguhin tayo. Nung umuwi ako sa Cavite kamakailan, hinanap ko ang dati kong diary. Hindi ako consistent sa pagsusulat, pero kapag may dinaramdam ako, isinusulat ko ito. Ang simula ng bawat entry ko ay “Dear Jehovah” dahil iyon ang tawag sa Diyos sa kinalakihan kong relihiyon bilang Jehovah’s Witness. May isang pahina doon na ang sabi ko sa Diyos, “Bakit niyo po ako ginawang ganito? Ang hirap-hirap”. Ang prayer ko pa nga noon, gawin niyo na lang po akong bisexual para man lang may option ako at maitawid ko pa rin. Sa dulo ng diary, nakiusap ako sa Diyos na huwag sana akong ma-fall sa aking first love. Pero walang nangyari sa pagbe-beg ko. Siguro ang sabi ng Diyos sa akin, “Deserve mo anak, i-experience mo ‘yan.” Doon natapos ang diary dahil lumandi lang talaga ako at hindi na ako nag-pray. Siguradong may ganyan din kayong moments. Sinubukan ninyong labanan ang inyong nararamdaman at ni-repress ang inyong mga emosyon. Gaya sa kanta, baka nagsinungaling kayo sa inyong pamilya, kaibigan, at lalo na sa inyong sarili. Naramdaman ninyong wala ang Diyos sa inyong panig. Ang mga karanasang ito ay nangyari dahil ang tingin ng maraming simbahan sa queerness ay “unholy”. Madalas sa kanila, ang kabanalan ay kapareho lamang ng moral o sexual purity, o kaya ay pag-conform sa mga tradisyon. Malamang isa yan sa rason bakit kayo narito sa Open Table, dahil na-realize ninyo na ang listahan nila ng rules ay hindi naman talaga sukatan ng holiness. Bawal ang premarital sex, bawal ang same-sex relationships, pati ang pag-aayos ng sarili ay binabantayan. Dahil sa mga rules na ito, marami ang nakakaramdam ng guilt. Sa mga Katoliko, tinatawag itong “Catholic guilt”. Pero ang totoo, karamihan sa mga rules na iyon ay hindi naman talaga Biblical. Sa framework na ito kung saan “conformity” ang goal, nakondisyon tayo na ikahiya ang ating mga katawan at relasyon. Pati ang ating mga straight allies ay biktima rin ng sistemang ito. Ang turo sa kanila, ang sex ay regalo ng Diyos pero sa loob lang ng kasal. Ninakawan sila ng purity culture ng pagkakataong intindihin ang kanilang mga katawan at ang tunay na kahulugan ng intimacy. Na-witness ko kung gaano ka-obsessed ang mga simbahan sa purity. Sa dati kong church, bawal lumabas ang couple nang silang dalawa lang; dapat laging may “chaperone”. Noong bata ako, pabor ito sa akin dahil lagi akong libre sa pakain kapag isinasama ako ng tita ko sa date nila ng boyfriend niya. Bukod doon, matindi rin ang pressure sa mga couple na magpakasal agad para “hindi magkasala”. Sa mga Jehovah’s Witness, maximum na ang dalawang taon ng dating; kapag lumampas doon, minamata na kayo. Kahit hindi pa ready ang couple—hindi lang sa financial kundi pati sa emosyon—napipilitan silang magpakasal dahil sa takot sa “sexual immorality”. May malaking stigma rin, lalo na sa mga kababaihan, pagdating sa virginity—na kapag nawala ito ay “marumi” ka na. Bukod sa pressure na magpakasal, matindi rin ang pressure sa mga kababaihan na manatiling birhen hanggang kasal. Mas malaki ang stigma sa kanila; kapag nawala ang kanilang virginity, itinuturing na silang “marumi” at parang wala nang halaga. Ang mga straight women ay tinuruan din na maging submissive sa kanilang mga asawa, habang ang mga lalaki naman ang dapat na may final say sa lahat ng desisyon. Ang ganitong sistema ay hindi lang nakakaapekto sa mga kababaihan kundi pati sa mga lalaki, dahil itinuturo nito na ang intimacy ay tungkol lamang sa kontrol at hindi sa mutual respect at pag-ibig. Dito pumapasok ang ating pagbasa mula sa Filipos. Sabi ni Pablo, “May tiwala ako na ang nagsimula ng mabuting gawa sa inyo ay ipagpapatuloy ito hanggang sa ganap na matapos sa araw ni Jesu-Cristo”. Ang “mabuting gawa” na ito ay ang proseso ng sanctification o pagpapakabanal. Sa maraming simbahan, ang sanctification ay tinitignan bilang isang checklist ng mga bawal at dapat gawin. Pero ang tunay na kahulugan nito ay ang patuloy na paghubog ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Kanyang grasya. Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto sa mata ng tao, kundi sa pagiging tapat sa kung sino tayo sa harap ng Diyos. Sa ating Ebanghelyo, binanggit ni Jesus na Siya ang puno ng ubas at tayo ang mga sanga. Ang pagbubunga ay hindi nangyayari dahil sa sarili nating pagsisikap na sumunod sa mga panuntunan ng tao. Nangyayari ito kapag tayo ay nananatili sa Kanya. Para sa ating mga queer Christians, ang pananatiling ito ay nangangahulugan ng pagtanggap sa ating sarili bilang mga nilalang na minahal at tinanggap ng Diyos. Ang mga “pruning” o paglilinis na binanggit sa Ebanghelyo ay hindi ang pagtanggal sa ating pagkatao, kundi ang pag-alis sa mga shame, guilt, at takot na humahadlang sa atin na magmahal nang lubos. Ang pagiging isang inclusive church gaya ng Open Table ay isang hamon sa tradisyonal na konsepto ng kabanalan. Ipinapakita natin na ang kabanalan ay matatagpuan sa pag-ibig, sa pagtanggap, at sa pagiging totoo. Hindi kailangang ikahiya ang ating mga katawan o ang ating mga relasyon dahil ang mga ito ay bahagi ng mabuting gawa na sinimulan ng Diyos sa atin. Gaya ng kanta ng Huntrix na “What It Sounds Like,” ang ating kwento ay hindi na tungkol sa pagtatago o pagsisinungaling. Ito ay tungkol na sa pagbangon mula sa hiya at pagyakap sa liwanag ng katotohanan. Sa dulo ng kanta, may pagbabago sa tono—isang pagtanggap na hindi kailangang maging “normal” o sumunod sa dikta ng iba para maging karapat-dapat. Ang ating mga kwento bilang queer Christians ay hindi nagtatapos sa hiya. Gaya ng sinabi ni Pablo, ang Diyos na nagsimula ng mabuting gawa sa atin ay hindi tayo iiwan sa gitna ng daan. Ang bawat “Dear Jehovah” entry sa aking diary, ang bawat dasal ninyo na sana ay maging “straight” na lang kayo, ay bahagi ng mahabang proseso. Ngayon, ang ating mga katawan at relasyon ay hindi na tinitignan bilang “unholy” kundi bilang mga sisidlan ng grasya ng Diyos. Ang sanctification ay hindi isang biglaang pangyayari kundi isang mahabang paglalakbay ng pagpapakabanal. Ito ay ang patuloy na paghubog ng Diyos sa atin, hindi para maging kamukha ng mga tradisyon ng tao, kundi para maging mas malapit sa puso ni Cristo. Huwag nating hayaan na ang “purity culture” ang magdikta ng ating halaga sa harap ng Diyos. Ang ating pananatili sa “Puno ng Ubas” ay sapat na para tayo ay magbunga. Hindi natin kailangang baguhin ang ating pagkatao para mahalin ng Diyos; sapat na ang tayo ay manatili sa Kanya. Sa huli, ang ating pananampalataya ay hindi tungkol sa mga listahan ng bawal. Ito ay tungkol sa kagalakan ng pagkilala sa Diyos na tumitingin sa puso at hindi sa panlabas na anyo o oryentasyon. Nawa’y magpatuloy tayo sa paglalakbay na ito nang may kagalakan at pag-asa, alam na ang Diyos ay kasama natin sa bawat hakbang. Amen. The post Purity and Sanctification appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Minsan, nate-take for granted natin na dito sa Pilipinas, malaya tayong nakakapagsimba kahit kailan natin gusto. Pero alam niyo ba na sa ibang bansa, ang paghawak lang ng Rosaryo o Bibliya ay sapat na para makulong o mabitay?

Sa maraming lugar sa mundo, ang pagiging Kristiyano ay simpleng bahagi lang ng buhay. Pero sa Nigeria, ang pagsusuot ng krus o ang pagpunta sa simbahan tuwing Linggo ay maaaring maglagay sa iyo sa panganib. Halos araw-araw, may mga ulat ng mga simbahan na sinusunog, mga pari na kinikidnap, at mga komunidad na sinisira ng karahasan. Ayon sa Open Doors World Watch List, mas maraming Kristiyano ang pinapatay dahil sa kanilang pananampalataya sa Nigeria kaysa sa kahit anong bansa sa mundo. Sa gitna ng banta mula sa mga grupong tulad ng Boko Haram at iba pang militanteng grupo, tila imposible na mabuhay ang Kristiyanismo sa bansang ito. Pero dito nagiging mas nakakagulat ang kwento. Sa kabila ng persecution, ang Simbahang Katoliko sa Nigeria ay hindi humihina — lalo pa itong lumalago. Punong-puno ang mga simbahan. Dumarami ang mga seminarista. At ang bansa ay nagiging isa sa mga pinakamalaking sentro ng Katolisismo sa buong Africa. Paano nangyayari ito? Sa episode na ito, pag-uusapan natin: ✝️ Bakit napakadelikado maging Kristiyano sa Nigeria ✝️ Ang mga grupong responsable sa maraming pag-atake ✝️ Ang nakakagulat na paglago ng Simbahang Katoliko sa kabila ng persecution ✝️ At ang 3 dahilan kung bakit lalong tumitibay ang pananampalataya ng mga Kristiyano doon Ang kwentong ito ay isang matinding paalala ng sinabi ng sinaunang Kristiyanong manunulat na si Tertullian: "The blood of the martyrs is the seed of the Church." Kung gusto mong malaman kung paano lumalago ang pananampalataya sa gitna ng panganib, watch until the end.

Maraming Pilipino ang lumaki na may naririnig na ganito: “Dapat binyagan agad ang baby, kung hindi baka maging tiyanak.” Pero pagdating sa usapang pananampalataya, may ibang nagsasabi na mali daw ang pagbibinyag sa mga sanggol. Ayon sa ilang Born Again Christians, kailangan muna daw ng personal profession of faith bago mabinyagan—at dahil hindi pa kayang magsalita ng baby, hindi daw dapat sila binibinyagan. Pero totoo nga ba iyon? Sa video na ito, ipapaliwanag natin ang 3 malinaw na dahilan kung bakit tama at makabuluhan ang pagbibinyag sa mga sanggol ayon sa pananampalatayang Katoliko. Pag-uusapan natin: • Ano ang ginagawa ng unang mga Kristiyano tungkol sa pagbinyag ng buong pamilya • Ano ang mga talata sa Bibliya na sumusuporta sa infant baptism • At ang pinakamalalim na dahilan kung bakit ang pagbinyag ng sanggol ay isang malinaw na patunay na ang kaligtasan ay biyaya ng Diyos At kung makarating ka sa Reason #3, baka magulat ka—dahil kahit ang ilang Born Again Christians ay posibleng sumang-ayon sa puntong ito. Kung gusto mo ng mga videos na nagpapaliwanag ng Catholic faith sa simple at malinaw na paraan, consider subscribing to the channel. Ang mission natin dito ay simple lang: Gawing viral ang pananampalatayang Katoliko.

Now there was a Pharisee named Nicodemus, a leader of the Jews. He came to Jesus by night and said to him, “Rabbi, we know that you are a teacher who has come from God, for no one can do these signs that you do unless God is with that person.” Jesus answered him, “Very truly, I tell you, no one can see the kingdom of God without being born from above.” Nicodemus said to him, “How can anyone be born after having grown old? Can one enter a second time into the mother's womb and be born?” Jesus answered, “Very truly, I tell you, no one can enter the kingdom of God without being born of water and Spirit. What is born of the flesh is flesh, and what is born of the Spirit is spirit. Do not be astonished that I said to you, ‘You must be born from above.' The wind blows where it chooses, and you hear the sound of it, but you do not know where it comes from or where it goes. So it is with everyone who is born of the Spirit.” Nicodemus said to him, “How can these things be?” Jesus answered him, “Are you the teacher of Israel, and yet you do not understand these things? “Very truly, I tell you, we speak of what we know and testify to what we have seen, yet you do not receive our testimony. If I have told you about earthly things and you do not believe, how can you believe if I tell you about heavenly things? No one has ascended into heaven except the one who descended from heaven, the Son of Man. And just as Moses lifted up the serpent in the wilderness, so must the Son of Man be lifted up, that whoever believes in him may have eternal life. “For God so loved the world that he gave his only Son, so that everyone who believes in him may not perish but may have eternal life. “Indeed, God did not send the Son into the world to condemn the world but in order that the world might be saved through him. John 3:1-17 (NRSVUE) Tayo at si Nikodemo Sa ating pagbasa, nakatagpo ni Hesus si Nikodemo sa gitna ng kadiliman. Si Nikodemo ay isang taong may mataas na katayuan ngunit may dalang mga tanong na hindi masagot ng kanyang tradisyon. Sinabi sa kanya ni Hesus, “Maliban na ang tao ay ipanganak na muli, hindi siya makakakita ng kaharian ng Diyos.” Bilang isang Katoliko at Kristiyanong bakla, madalas kong nararamdaman na ako si Nikodemo. Sa Juan 3, pumunta siya kay Hesus sa ilalim ng takip ng gabi. Bakit gabi? Siguro dahil takot siya sa sasabihin ng kapwa niya Pariseo , o siguro dahil hindi pa niya kayang pangatawanan sa harap ng marami ang kuryosidad ng pananampalataya niya. Ganoon din ako; maraming tanong, maraming takot. Until now, hindi pa rin ako sigurado sa aking pananampalataya. Gayon din ang pakiramdam ko sa tuwing naririnig ko ang mga mapanghusgang salita sa paligid na nagsasabing mali ako, makasalanan ako, at hindi karapat-dapat. Ang mga salitang ito ay parang kadiliman na nagpapalayo sa akin sa liwanag ng Diyos. Sa ating paglalakbay bilang mga LGBTQIA+ na mananampalataya, ang pag-uusap nina Hesus at Nikodemo ay tila isang salamin. Tulad ni Nikodemo, marami sa atin ang lumalapit sa Diyos sa gabi o sa gitna ng kadiliman , dala ng takot sa sasabihin ng iba , ng bigat ng ating pagkakakilanlan, at ng tanong na: “Tatanggapin ba ako? Karapat-dapat ba ako?”. Ang Tunay na Ibig Sabihin ng Muling Pagsilang Ang sagot ni Hesus ay hindi pagtataboy kundi isang paanyaya: “Kailangan kayong ipanganak na muli.” Ang muling pagsilang na ito ay hindi nangangahulugang kailangang burahin ang ating kulay. Sa halip, ito ay pagpapaubaya sa Banal na Espiritu na linisin ang ating paningin upang makita natin ang ating sarili ayon sa tingin ng Diyos : mahalaga, banal, at sapat. Ang konsepto ng muling pagsilang ay madalas gamitin laban sa atin upang sabihing kailangan nating magbago o itatwa ang ating tunay na pagkatao. Ngunit sa mas malalim na espiritwal na pag-unawa, ang muling pagsilang na tinutukoy ni Hesus ay hindi pagpatay sa ating katotohanan, kundi pagyakap sa ating banal na pagkakakilanlan bilang mga anak ng Diyos at malaya sa tanikala ng mapanghusgang mundo. Mahirap isabuhay ang gospel na ito sa mundong puno ng limitasyon. Ngunit dito pumapasok ang tunay na milagro ng Espiritu Santo. Aaminin ko, hindi madali. May mga araw na mabigat ang krus ng diskriminasyon at pagdududa. Subalit gaya ng hangin na binanggit sa bersikulo 8 na umiihip kung saan ito nais, ang Espiritu ng Diyos ay hindi nakakulong sa kahon ng tradisyon. Tuwing ako ay humihingi ng patnubay, ipinapaalala ng Diyos sa akin na ang Kanyang grasya ay sapat. Ang aking pagkatao ay hindi hadlang sa aking paglilingkod; ito ay aking natatanging paraan upang ipakita ang makulay at malawak na pag-ibig ng Maylikha. Hindi ako o tayo tinawag para maging perpekto ayon sa pamantayan ng tao, kundi para maging tapat sa ilalim ng biyaya. Paglilingkod sa Pamilya at Trabaho Ang paglilingkod ay hindi lamang ginagawa sa loob ng simbahan. Ito ay isinasabuhay natin sa bawat aspeto ng ating pang-araw-araw na pakikibaka. Sa Ating Pamilya: Madalas, sa pamilya tayo pinakahinahamon. Maraming mga kamag-anak na hanggang ngayon ay hindi pa rin tanggap ang iyong katotohanan , kung saan minsan ay kailangan pa nating patunayan ang halaga sa kabila ng ating pagkakaiba. Naririnig natin ang mga patama sa hapag-kainan o nararamdamang tila may limitasyon ang pagmamahal nila sa iyo. Subalit sa kabila nito, pinipili nating manatiling mapagmahal na anak, kapatid, o kamag-anak. Kapag tayo ang unang tumutulong sa oras ng pangangailangan , o nag-aalaga sa mga magulang na may sakit nang walang pag-aalinlangan, ipinapakita natin ang gospel in action. Pinapatunayan natin na ang pag-ibig ng isang LGBTQIA+ member ay hindi nababawasan ng kanilang panghuhusga. Kahit inaalipusta at sinasaktan ng mga mahal natin sa buhay , kung kailangan nila ng tulong o aruga , tayo ang unang tutugon kahit tayo ay nasasaktan. ‘Yan ang pag-ibig na kaya nating ibigay, at ang tawag diyan ay grasya. Sa Ating Trabaho: Madalas tayong kailangang magtrabaho nang doble upang patunayan sa ating mga kasamahan ang ating halaga. Ang propesyonalismo ay hinahaluan natin ng pagtitimpi at pagmamahal kahit sa mga hindi nakakaunawa sa atin. Hinaharap natin ang mga micro-aggressions o ang pakiramdam na kailangang itago ang ilang bahagi ng ating sarili upang hindi mapag-usapan. Ang ating katapatan sa trabaho at pagiging go-to person sa ating mga kasamahan ay isang porma ng ministeryo. Sa pamamagitan ng pagiging mahusay at mabuting katrabaho, binabali natin ang mga maling akala. Naglilingkod tayo sa pamamagitan ng pagbibigay ng dangal ayon sa ating propesyon , habang tahimik na nananalangin para sa mga kasamahang hindi pa bukas ang isipan. Ang Tahanan Natin sa Open Table MCC Lahat tayo—ako noon—ay takot at naghahanap ng isang community kung saan pwede tayong maging totoo sa ating pagkatao, kung saan tanggap tayo nang walang halong panghuhusga. Dito ako dinala sa simbahan ng Open Table MCC Manila pa noon, year 2000. (Kaya alam niyo na kung ilang taon na ako ngayon; siguro ako ang pinakamalapit nang maging ‘dalawang citizenship’) . Nang sabihin ni Hesus na kailangang ipanganak na muli, hindi Niya ibig sabihin na burahin natin kung sino tayo. Ang muling pagsilang ay ang pag-iwan sa mga lumang paniniwala na ang pag-ibig ng Diyos ay limitado lamang sa iilan. Sa Open Table MCC, natutunan ko na ang aking pagkatao bilang LGBT ay hindi hadlang kundi isang bahagi ng aking paglalakbay. Ang muling pagsilang para sa akin ay ang pagtanggap na tayo ay nilikha ng Diyos nang may layunin , at ang Kanyang Espiritu ay umiihip kung saan Nais Niya. Hindi ito nakakulong sa mga tradisyong puno ng poot. Dito sa ating komunidad, ang paglilingkod ay may ibang lalim. Ito ang ating tahanan kung saan ang pag-ibig ay walang pasubali. Dito natin nararamdaman na ang paglilingkod sa Diyos ay tunay na inklusibo. Juan 3:16-17: Sandigan ng Ating Pananampalataya Madalas gamitin ang Bibliya sa mga katulad natin para takutin tayo. Pero ang Juan 3:16-17 ang pinakamatibay nating sandigan. Actually, ito ‘yung gumising sa akin. Ito ‘yung nagbigay sa akin ng pundasyon na hawak ko until now , at sinasabi kong hinding-hindi ako magkakamali. “Sapagkat gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan , pinadala Niya ang Kanyang Anak at kung sino man ang maniwala ay hindi Niya pababayaan at Kanyang ililigtas.” Hindi sinabi na gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa mga “diretso” ang buhay. Sinabi Niya, “sa lahat,” hindi lang sa iilan. Kasama ako doon, kasama ka doon, kasama tayong lahat. Ang salitang “sanlibutan” ay walang itinatangi; lahat ay yayakapin. At ang pinakamahalaga para sa ating mga nakaranas ng diskriminasyon ay ang talatang 17 : “Sapagkat hindi sinugo ng Diyos ang Anak sa sanlibutan upang hatulan ang sanlibutan, kundi upang ang sanlibutan ay maligtas sa pamamagitan Niya.” Ang Diyos mismo ay hindi naparito upang husgahan tayo. Kaya sino sa mga tao sa paligid natin ang may karapatang gawin ‘yon? Paglilingkod ng mga Sugatan Ang pagod mula sa labas ng mundo ay dinadala natin sa loob ng simbahan. Minsan, mahirap maglingkod kapag ikaw mismo ay sugatan. Hindi tumitigil ang ingay ng mundo kapag tayo ay papasok sa pinto ng simbahan. Bawat isa sa atin ay may dalang bigat na bagahe: mga mapanghusgang tingin mula sa trabaho, ang pagod ng pakikipagsapalaran sa sistemang hindi tayo laging kinikilala, at ang mga sugat ng nakaraan na tila ayaw maghilom. Napakahirap magbigay ng liwanag kung ang sarili mong mitsa ay halos mapundi na. Minsan ang paglilingkod ay nagiging isang pakikibaka. Paano ka aawit ng pag-asa kung ang puso mo ay puno ng pag-aalinlangan? Paano ka mag-aayos ng upuan para sa iba kung ikaw mismo ay naghahanap ng lugar na matitigilan? Ngunit dito papasok ang tunay na diwa ng grasya. Ang paglilingkod ay hindi nangangailangan ng pagiging perpekto. Ang ating mga sugat ay hindi hadlang sa ating ministeryo. Sa halip, ito ang nagbibigay sa atin ng lalim at malasakit na hindi matutumbasan ng sinumang hindi pa kailanman nasaktan. Sa loob ng simbahan, ang ating pagod ay kinikilala at ang ating sugat ay hinahayaang huminga—at damang-dama ko ‘yon dito sa Open Table MCC. Ang pag-aayos ng mga upuan ay hindi lamang paghahanda ng espasyo ; ito ay pagtiyak na mayroong lugar ang bawat ligaw na kaluluwa. Sa pag-awit sa koro o simpleng pagyakap sa isang bagong miyembro na takot at naghahanap ng pagtanggap , ikaw at ako ay nagiging daluyan ng muling pagsilang para sa iba. Isang Radikal na Akto ng Pag-ibig Ang Open Table MCC ay nagiging patunay na ang Diyos ay hindi limitado ng pader ng tradisyon. Ang paglilingkod natin dito ay isang deklarasyon : Narito ako, narito tayo, tinawag ng Diyos at karapat-dapat. Ang bawat maliit na gawain sa loob ng simbahan ay isang radikal na akto ng pag-ibig. Ang pag-awit sa koro ay hindi lamang paglabas ng himig ; ito ay pagpaparinig ng boses na minsang pinatahimik ng tradisyon. Kapag niyakap mo ang isang bagong miyembro na puno ng takot at pag-aalinlangan, hindi mo lang siya tinatanggap sa isang organisasyon ; ibinabalik mo sa kanya ang kanyang dignidad. Ang komunidad na ito ay isang buhay na patunay na ang pag-ibig ng Diyos ay parang karagatan na hindi kayang ikulong ng mga makitid na doktrina. Ang ating paglilingkod ay isang matapang na deklarasyon laban sa lahat na nagsabing ikaw ay kulang o mali. Sa bawat pagkakataon na ikaw ay tumitindig para sa iba , sinasabi mo sa mundo: “Narito ako, hindi dahil sa pahintulot ng tao kundi dahil sa tawag ng Diyos. Ako ay buo, ako ay pinili, at ako ay karapat-dapat.” Hindi madaling maging asin at ilaw sa mundong madalas ay ayaw tayong pasikatin. Ngunit ang muling pagsilang sa Espiritu ay nangangahulugan na hindi tayo umaasa sa sariling lakas. Tuwing nararamdaman mo ang pagod, tandaan mo ang hangin—ang Espiritu ay umiihip kung saan Ito nais. Hayaan mong tangayin ka ng hanging ito patungo sa mga taong nangangailangan ng iyong kalinga. Ang iyong pagkatao ay hindi hadlang ; ito ay natatanging paraan upang ipakita ang grasya ng Diyos para sa lahat. The post Muling Pagsilang appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Sa pagkasiksik at paguumapaw ng reflections and wisdom ng mga guests ko, napahaba kami, buti na lang they're also very engaging and funny, kaya samahan niyo kaming paliparin ang oras sa isang kwentuhan tungkol sa mabuting paraan (at mga kakulangan) nating mga Katoliko pagdating sa ating pinakamahalagang misyon: ang pagbabahagi kay Kristo, kasama sina Fr. Migs Ramirez and Bro. Jonathan Yogawin

From red carpet… to Roman Catholic Church.

As the Father has loved me, so I have loved you; abide in my love. If you keep my commandments, you will abide in my love, just as I have kept my Father's commandments and abide in his love. I have said these things to you so that my joy may be in you and that your joy may be complete. “This is my commandment, that you love one another as I have loved you. No one has greater love than this, to lay down one's life for one's friends. You are my friends if you do what I command you. John 15:9-14 (NRSVUE) So, this Sunday is the first Sunday in our Lent season. As all of you know naman, Lent season is in preparation for Easter or Resurrection Sunday. This is when Jesus rose again. So that's going to be a month from now — malapit na. And along with that, all the preparations that we as a community is going to face. This is the season where we reflect on the life of Jesus — lahat ng drama bago siya mamatay at mabuhay muli. And in this season we are invited to pray, to fast, reflect, and to be charitable, which I encourage all of us to observe in our own little ways. Even though some of us here are hindi naman Katoliko, and if hindi ka naman religious, the practice of abstinence and self-discipline is still valuable pa rin naman and something that we must all practice. Lent season is not just about the disciplines in themselves. The challenge for all of us Christians this Lent is that these practices will eventually lead us to repentance and transformation. And repentance and transformation all start with the acknowledgement of our sins as an individual and as a collective. That's why this afternoon we would be discussing sin — the nature of sin, and kung ano nga ba ang sin. In the study of theology, sa mga may theology background diyan or nagse-seminary, we also divide theological topics into branches. Just like in science — sa science we have biology, we have chemistry, zoology. In theology, meron din. Dini-divide din natin yung knowledge or study ng theology into branches. So in systematic theology, we also have the likes of Christology, which is the study that concerns the nature of Jesus. We have Soteriology, which we will be discussing in the coming weeks. Soteriology is concerned with salvation in the Christian sense. And for today we would be discussing Hamartiology, which is the study of sin. So yung paglabas niyo mamaya, uy grabe, feeling niyo may MDiv na kayo dahil may natutunan kayong theology on this service. Pwede niyo nang i-flex sa mga friends niyo. So why is it called hamartiology? I-clarify ko lang: hamartiology is spelled — it's a single word. Hindi siya “hamar” and “theology” with space. It's from the Greek word hamartia, which means to miss the mark. So in your New Testament books, when you read the word sin, some of those came from the word hamartia and is translated to sin in English. So I mention na some of those kasi hindi lang naman hamartia yung word for sin. There are many of that. But for this afternoon, we will be focusing on the word hamartia for sin. There are some people who think na pag progressive ka wala ka nang konsepto ng kasalanan. Kasi nga if ang same-sex relationship ay hindi niyo naman tinuturing na kasalanan, then ano pang kasalanan for you? Since parang lahat naman ay pwede — diyan kayo nagkakamali. Kaya nga may community guidelines tayo. The funny thing is, for some people it seems that being gay is the greatest sin that there is — even worse than the seven deadly sins. It seems to be more acceptable to some than gay people getting married or being in a same-sex relationship. Para mas grabe pa ang reaksyon nila dito rather than a president ordering the killing of people, regardless kahit maraming inosente ang madadamay. So the question is: wala nga ba tayong konsepto ng kasalanan bilang progressive Christians? Not at all. Not at all. In fact, the challenge with being a progressive Christian is that what we consider sins are sometimes those that are not obvious and sadly even considered as normal or acceptable in this society that we're in. Pumunta lang kayo sa news feed niyo at sa comment sections ng mga tita at tito niyo. Grabe. Hindi ko naman jine-generalize lahat ng tita, kahit ako naloloka minsan na grabe normal okay lang sa kanila 'to. Minsan napapa-question ako: ako ba yung mali? For example, killing people for the greater good daw is acceptable for some. Makikita mo yan sa comment section. Corruption — some people, even Christians, don't even seem to care or are not angry with the rampant corruption that's happening in our country. Yung iba jina-justify pa at pinagtatanggol. Yung iba may pa-prayer vigil pa. They are even more angry sa pagbuo ng relationships nating mga bakla and even with the recent Supreme Court decision allowing same-sex partnerships to co-own properties. Mas kasalanan pa sa kanila na may dalawang babae o dalawang lalaki na magkaroon ng legal protection to own properties rather than their own favorite politicians na nagnanakaw ng properties that aren't theirs and even killing innocent people in the process — and worse, using God to justify it. And for some of us, we are not immune to societal sins that pervade us. For example, rampant consumerism — from the belief that happiness lies in consuming more and obtaining things that doesn't satisfy us. O ‘di ba? Ilan na yung nasa cart niyo? O hindi ko kayo iju-judge kung kailangan niyo talaga 'yan — i-checkout niyo na. Kung needs naman, go, hindi naman kayo huhusgahan diyan. Pero aminin natin, 'di ba, sometimes tayo can be consumeristic at times. Oo, 'di ba? O labubo — baka ma-bash ako. Ayon. O next topic. Naku ito — how about our dependence sa social media? 'Di ba, na parang… o kita niyo, kahit ako parang social media na rin magsalita with that trend. Social media na nagde-dictate sa atin kung ano yung dapat nating magustuhan, who to vote, and what a good life is. Huwag kasi kayong maniniwala sa aming mga advertisers. I'm raising my hand here, so baka mawalan ako ng trabaho next week. Oh 'di ba? This just all points out na yung mga personal sins natin ay related sa systemic and social sin. But also alam ko din naman that all of us here are middle class and some are even considered poor. Wala naman sigurong nepo baby dito, no — except kay RD. Joke lang. Oo, mukha kasing congressman si John sa recent date nila, so parang nepo vibes ang dating. So it's okay. We are all just getting by for us to bear the burden of these complex systemic issues or sins that all of us are trapped in. So ito na: What is sin and how do we know? Because for some pastors or churches, the very existence of our own church — MCC — and even me, your baklang lay pastor, is considered not just a sin but even an abomination that we deserve na maging panggatong sa impiyerno. 'Di ba? For us progressives, that's what constitutes sin: the likes of rape and abuse that don't reflect Jesus' command for us to love one another. Actions that cause real harm and pain that are felt, lived, and experienced — whether it is spiritual, mental, emotional, physical, sexual, and so on. Sin is two gay men or women having a loving and life-giving relationship na hindi naman nakakaabala or nakakapanakit sa mga buhay ng mga taong naniniwalang isa siyang kasalanan. The sin in this scenario is their judgment and condemnation over something that God obviously intended to be part of the diversity of God's creation. And ito — ito na yung pinaka-favorite nating progressive pero pinakamalaking haggard din sa atin: it is condemning systemic or structural sins. We also name and condemn systemic sins that bring suffering and harm to us and other people. These sins can be political, economical, and religious in nature — such as inequality, religious extremism, homophobia, misogyny, racism, environmental neglect, and so on. These are actually the sins that Jesus cared more about. ossible ba na kahit busy tayo to work on social justice as progressive Christians, we still miss the mark — that we are still capable of hurting others and forgetting the way of Jesus this Lent season? Now maybe this is a good time for all of us as progressive Christians to reflect on how, in our own ways, we are unconsciously becoming perpetrators also of the sin that we condemn. Maybe we can ask ourselves: masyado na rin ba tayong nagiging katulad ng mga Pharisees that Jesus speaks against? That what we only see is the speck in our brother's eye rather than the plank in our own eye? Sabi nga ni Jesus sa Matthew chapter 7. Because of our hyperfixation with justice, we can become the same people that we condemn — oppressive, judgmental, unforgiving. Are our condemnation or correction to other people rooted in our genuine love and care? Or is it just to satisfy our egos or to assert our moral superiority? Do we still give space for grace and transformation? Or do we easily cut short the transformative power of God's grace in the lives of others — realizing that even if they also perpetuate oppression, they too are victims of oppression themselves? Baka naman call-out lang tayo nang call-out that we forgot that we too are in the process of lifetime transformation and also need grace from other people. Tayo rin ba, personally, bukas ba tayo sa correction? O kapag tayo na ang kino-call out, defensive agad? My hope is that we don't get stuck sa pagde-deconstruct at sa pagiging mulat, but we move forward sa bagong faith at kalayaan na natagpuan natin. That in the middle of all the mess in this world, people will see that we are Jesus' disciples — because it is evident in our lives filled with love, joy, gentleness, and fierceness na strategically nilulugar din sa sitwasyon. As progressive Christians, we cannot change the world alone and overnight. We wouldn't even be able to see the fruits of our labor in our lifetime. After all, it is not our labor — it is God's labor. Kaya huwag tayong mag-alala. We just show up. We love. We find ways to be joyful, to be gentle and kind to one another, and to be fierce only when specific situations call for it. And we find strength and hope in the combined efforts of our communities who work for justice. So let us love, be joyful, and do justice where we are. Let us begin again — in our homes and in this community of Open Table. God bless us all. The post Nature of Sin appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.

Akala ng marami, kapag Muslim country — mahirap na para sa Christianity. Pero alam mo ba na sa bansang Indonesia, na may pinakamalaking Muslim population sa buong mundo, may steady at documented growth ang Catholic population sa ilang rehiyon? Sa video na ito, tatalakayin natin ang history kung paano dumating ang Katolikong pananampalataya sa Indonesia — mula sa early missions, colonial period, hanggang sa pagtatatag ng local Church hierarchy — at kung bakit may mga lugar doon na patuloy ang pagdami ng mga Katoliko ngayon. Paanong ang ilang kabataan sa Indonesia ay Muslim noon, Katoliko na ngayon? Pag-uusapan din natin ang mga key factors tulad ng Catholic education, charity and service institutions, personal relationships, inculturation, at sacramental life — at kung paano ito nakakaapekto sa faith growth kahit sa isang Muslim-majority nation. Clue: hindi dahil sa debate ng Katoliko vs Muslim. Kung gusto mo ng ganitong Catholic history + global faith growth content — panoorin hanggang dulo at sumali sa usapan sa comments. #Catholic #Indonesia #ChurchHistory #CatholicGrowth #Apologetics Bansang Muslim, DUMADAMI KATOLIKO Join Filipino podcaster and vlogger, Jay Aruga host of The Jay Aruga Show, the first conservative podcast and vlog in the Philippines.Jay Aruga's Book "Conservative Ka Ba? A 3-Step Approach to Protecting the Family from Woke Ideology" is NOW Available in Shopee:https://shopee.ph/product/274489164/25685460706/Hallow - Try Hallow's Premium contents for FREE: https://hallow-web.app.link/e/jayarugaFollow The Sentinel Ph Facebook Page: https://www.facebook.com/TheSentinelPh LIKE & SUBSCRIBE for new videos. https://www.youtube.com/@JayAruga?sub_confirmation=1Listen and learn from previous episodes of The Jay Aruga Show podcast here https://podcasters.spotify.com/pod/show/thejayarugashow Follow on Twitter: https://twitter.com/jagaruga Follow on Instagram: https://www.instagram.com/jay.aruga Follow on Facebook: https://www.facebook.com/TheJayArugaShow Subscribe on YouTube: https://www.youtube.com/@JayAruga?sub_confirmation=1Get vidIQ to grow your channel faster!

Ang modern world ay puno ng pagdududa at pagwawalang-bahala sa pananampalataya — pero may mga bagay na hindi kayang ipaliwanag ng science. Isa na rito ang katawan ng ilang mga santo na nanatiling buo at hindi nabubulok sa kabila ng paglipas ng daan-daang taon — isang misteryong patuloy na bumibighani sa Simbahang Katoliko. Sa episode na ito, sabay-sabay nating susuriin ang 14 na pinaka-kahanga-hangang kaso ng mga incorrupt na katawan ng mga santo, kabilang sina St. Bernadette Soubirous, St. Padre Pio, St. Francis Xavier, at marami pang iba na magpapatunay na may mga bagay talaga na lampas sa kaya ng agham. Milagro ba ito? O isa lang bang hiwaga na ayaw pagtuunan ng pansin ng modern world? Panoorin hanggang dulo at tuklasin ang mga ebidensyang patuloy na nagpapa-nganga sa mga nagsasabing walang saysay ang pananampalataya. Huwag kalimutang i-like, mag-subscribe, at i-share ang video na ito para mas marami pa ang ma-inspire!

Ngayong 2026, aalamin natin kung alin-aling bansa ang may pinaka-maraming Katoliko sa buong mundo

Kung may nakita kang tao na nag-aantanda o nag-Sign of the Cross, malaki ang chance na Katoliko siya.

Lingid sa kaalaman ng marami, may mga bansa sa mundo na halos 0% ang Catholics ngunit biglang naging majority Catholic nations. Hindi ito gawa-gawa. Ito ay kasaysayan. Sa video na ito, bibilangin natin ang Top 5 Countries na Biglang Dumami ang Katoliko — mula Africa hanggang Oceania — at kung paano ginamit ng Diyos ang misyon, sakripisyo, digmaan, at awa para palaganapin ang pananampalataya. Kung proud Catholic ka, maupo ka lang at i-enjoy ang kwentong ito. Kung hindi ka pa proud sa pagiging Katoliko, huwag kang aalis — dahil pagdating natin sa #1, baka magbago ang pananaw mo sa pananampalatayang ipinasa sa'yo ng iyong mga magulang. Mula sa missionary martyrs, hanggang sa mga simbahan na naging kanlungan sa gitna ng digmaan, at sa mga bansa na yumakap sa Catholic faith hindi dahil sa kolonyalismo kundi dahil sa habag at katotohanan — ito ang kapangyarihan ng Simbahang itinatag ni Kristo.

On SBS Filipino's Trending Ngayon podcast this week, history is made at the recently concluded Traslación 2026 in Manila. The event drew nearly 10 million devotees of the Black Nazarene, who took part in what is considered the longest procession of its kind in Philippine history. - Sa Trending Ngayon podcast ng SBS Filipino ngayong linggo, viral na pinag-uusapan ang kakatapos na Traslacion 2026 na ginanap sa Maynila na dinaluhan ng halos sampung milyong deboto ng Itim na Hesus Nazareno na naki-isa sa itinuturing na pinakamalaking prusisyon ng mga Katoliko sa buong mundo.

Maraming nagtatanong tuwing Traslacion: “Hindi ba ito pagsamba sa rebulto ng mga Katoliko?”

Kaya bang maging valid ang isang Misa kahit walang congregation?

Welcome sa Katoliko Trivia Quiz series!

Ito ang Part 3 ng cross-examination sa Katoliko vs Iglesia ni Cristo debate nina Karl Keating at Jose Ventilacion. Sa episode na ito, susuriin natin ang isang weird argument mula sa panig ng INC tungkol sa Church of Christ / Iglesia ni Cristo, at kung paano ito nauwi sa isang inconsistency sa kanilang sariling paraan ng pakikipagdebate. Tatalakayin din dito ang usapan tungkol sa Acts 15, kina Peter at James, at kung sapat ba ang isang pangyayari para itanggi ang leadership ni Peter sa Simbahan. Bilang Catholic faith defenders, mahalagang maintindihan ang context ng Bible at hindi lang literal na pagbasa ng mga salita.

Sa video na ito, magre-react tayo sa pangalawang cross-examination ng Katoliko vs Iglesia ni Cristo debate nina Karl Keating at Jose Ventilacion, kung saan ang main topic ay kung si Peter ba talaga ang Rock na tinutukoy ni Cristo. Makikita dito kung paano kinorner ni Karl Keating si Ventilacion sa tanong na matagal niyang iniwasan—at kung paanong umabot sa word games, pagbago-bago ng Bible versions, at 3-vs-1 na setup ang debate. Tatalakayin din natin kung bakit mahalaga ang context ng Cephas, Peter, at Petra, at kung bakit hindi logical na biglang nagpalit ng subject si Jesus sa Matthew 16 kung Siya mismo ang rock. Kung interesado ka sa Catholic apologetics at gusto mong makita kung paano humarap ang catholic faith defenders sa mga argumento ng Church of Christ (INC), panoorin mo hanggang dulo at i-comment kung sa tingin mo fair ba ang laban.

Sa video na ito, mag-re-react tayo sa unang cross-examination ng katoliko vs iglesia ni cristo debate sa pagitan nina Karl Keating (Catholic apologist) at Jose Ventilacion ng Iglesia ni Cristo (Church of Christ / INC). Si San Pedro ba talaga ang “Bato” (Rock) sa Matthew 16:18? Dito nagsimula ang main issue—ang claim ng Simbahang Katolika tungkol sa papacy at kung paano ito hinamon ng Iglesia ni Cristo. Paano naman kaya ito ipinagtanggol ng mga Catholic faith defenders gamit ang Bible, church history, at logic? Hindi ko ito rinecord para magsimula ng away—kundi seryosong paghihimay ng mga argumento para mas maintindihan ng bawat Kristiyano ang opinion ko from a Catholic perspective sa Catholic Church vs INC (Church of Christ) discussion na ito.

Sa video na ito, magre-react tayo sa isa sa pinaka-interesting na content ni Alex O'Connor, a well-known atheist YouTuber na lately ay parang papalapit nang papalapit sa pananampalatayang Kristiyano.

Hindi lang pala pang-simbahan ang mga Katoliko… pati sa comic book universe, meron palang mga SUPERHEROES na proudly CATHOLIC!

Ang mga atletang Pinoy ay hindi lang world-class—matitibay din ang loob at matatag ang pananampalataya.

Si Brett Cooper, dating Daily Wire host, maganda, matalino, crush ng marami — pero ngayon, tila malapit na siyang maging Katoliko!

Alam mo ba na merong santo na naglakad habang hawak ang sarili niyang ulo?

Marami ang nagsasabi na bawal daw magdasal ng paulit-ulit, kasi sabi raw ni Jesus sa Bible: “Do not use vain repetitions.” Pero totoo ba ito?

Alam mo ba na kahit sa mga bansang ARABO na majority Muslim, dumarami ang mga Katoliko at Kristiyano?

Protestanteng si Charlie Kirk, may matinding komento sa Simbahang Katoliko tungkol kay Mama Mary!

Bago pumanaw si Charlie Kirk, may sinabi siya tungkol kay Birheng Maria na ikinagulat ng marami—lalo na ng mga Protestante.

Si Saint Carlo Acutis ang tinaguriang “Patron Saint of the Internet.” Kahit teenager lang siya, ginamit niya ang kanyang galing sa computers para ipalaganap ang pagmamahal kay Jesus sa Eucharist. Pero hindi naging madali ang buhay niya—mula sa pagiging halos walang gabay sa pananampalataya sa bahay, hanggang sa biglang pagharap sa malubhang sakit na leukemia sa edad na 15. Sa video na ito, alamin kung paano ginamit ni Carlo ang kanyang talento, kabutihan, at sakripisyo para kay Lord… at kung paano siya naging inspirasyon sa ating lahat na pwedeng maging banal, kahit sa panahon ng social media at technology.

From being a Calvinist pastor to becoming a Catholic theologian—ito ang inspiring story ni Dr. John Bergsma.

Alam niyo ba na may mga sikat na celebrities na hindi nahihiyang ipakita ang kanilang Catholic faith?