Podcasts about de joodse

Bondi Beach, ooit een symbool voor de multiculturele identiteit van Sydney, is na de aanslag in december 2025 veranderd in een grimmige herinnering aan het levende antisemitisme binnen de Australische maatschappij. Bondi Beach heeft een speciale plek binnen de Australische geschiedenis. In een land waar ruim 90 procent van de bevolking binnen 50 kilometer van de kust woont, staan stranden symbool voor de kern van het Australische gedachtegoed; een openbare plaats waar iedereen gelijk is. Een plek met zonlicht en een verre horizon, passend bij het optimistische karakter van het land. Bondi belichaamt dit credo. Kunstenaars en fotografen gebruiken deze 800 meter lange sikkel al jaren als inspiratiebron. Maar het bloedbad van 14 december heeft de idealen verstoord en dwingt Australiërs hun identiteit en samenleving in twijfel te trekken. Nadat twee in het zwart geklede schutters een Chanoekaviering op het strand beschoten, kwamen minstens twaalf mensen om het leven en raakten negenentwintig mensen gewond. [Later is het uitgekomen op vijftien overledenen en veertig gewonden.] Door sociale media is ontstellend beeldmateriaal van deze gebeurtenis snel in het publieke domein terechtgekomen, bijvoorbeeld van de man die door de Australische televisie werd geïdentificeerd als Ahmed El Ahmed, een winkeleigenaar en vader van twee, die eigenhandig een schutter neerhaalde. Ook is vastgelegd hoe de politie de schutters aanhield. Op de beelden is te zien hoe agenten een razende menigte moeten tegenhouden die klaarstaat om wraak te nemen. Joodse gemeenschap Hoewel Bondi een oord is voor backpackers en surfers, vormt het ook het epicentrum van de Joodse gemeenschap van Sydney. In de decennia voor en na de Tweede Wereldoorlog vestigden Joodse vluchtelingen uit Europa zich in Bondi – eerst op de vlucht voor de nazi's, later voor de communisten. Tussen Bondi Beach en het stadscentrum van Sydney ligt een rijke, heuvelige buitenwijk, waar een groot deel van de Joodse gemeenschap woont. De schutters hebben het hart van deze wereld getroffen, een wereld die decennialang open en ontspannen was, zelfs zodanig geïntegreerd dat die term niet meer van toepassing was. Maar ook vóór deze aanslag was het relatief onbezorgde bestaan van Joden in Sydney al aan het afbrokkelen. Slechts twee weken voor de schietpartij publiceerde de Executive Council of Australian Jewry een verslag over een toenemend aantal antisemitische incidenten, van graffiti en posters tot brandstichting en aanvallen. Ook vóór deze aanslag was het relatief onbezorgde bestaan van Joden in Sydney al aan het afbrokkelen Na de terroristische aanval op Israël van 7 oktober door Hamas en de daaropvolgende invasie van Gaza door het Israëlische leger, is het aantal antisemitische incidenten ernstig toegenomen. Aan het begin van dit decennium schommelde het aantal incidenten in Australië rond de 450. Dit stabiele jaargemiddelde is gestegen naar 2062 voorvallen in 2024, met 1654 voorvallen in de twaalf maanden tot 30 september 2025. In de provincie New South Wales, waar Sydney een groot deel van uitmaakt, vond ongeveer 40 procent van deze incidenten plaats. In het verslag komt een verontrustende reeks gebeurtenissen voorbij. Joodse mensen worden geconfronteerd met de Hitlergroet of krijgen grove woorden naar hun hoofd geslingerd. Een auto werd in de as gelegd en er werd brand gesticht in een restaurant en een kinderopvang. Nazisymbolen en -leuzen werden herhaaldelijk op muren en ramen van Joodse synagogen en scholen gekladderd. Vervolgens stonden er begin november zestig zwartgeklede betogers buiten het parlementsgebouw van New South Wales met een spandoek met daarop de tekst ‘schaf de Joodse lobby af'. ‘Er heerst een ziekte in de hedendaagse Australische maatschappij, en dat is Jodenhaat,' zei Daniel Aghion van de Executive Council of Australian Jewry bij de publicatie van het verslag. Maar zelfs hij had zich de gruwel die op de loer lag niet kunnen voorstellen. Deur open De aanslag bij Bondi Beach is niet alleen de ergste antisemitische aanslag die Australië ooit heeft gekend, het is tevens de dodelijkste terroristische op Australisch grondgebied ooit. Op een aantal opmerkelijke uitzonderingen na hebben Australische steden nauwelijks rassenrellen meegemaakt. Stemmers scharen zich zelden achter het soort militante anti-immigratiepopulisten die de Europese peilingen tegenwoordig domineren. Australiërs zullen zich nu afvragen hoe een samenleving die lang de deur openhield voor migratie en trots was op de bijkomende tolerantie, zo heeft kunnen veranderen. Het land heette in de jaren zestig voor het eerst groepen Italiaanse en Griekse migranten welkom, die een enorme invloed hebben gehad op de cultuur. Vervolgens kwamen er in de jaren zeventig en tachtig Vietnamese vluchtelingen, evenals Libanezen die de burgeroorlog ontvluchtten. Net als de Zuid-Europeanen stuitten ze aanvankelijk op lokale achterdocht of zelfs vijandigheid, alvorens hun niche te vinden in het – toen nog – flexibele Australië. In de jaren negentig waren de Chinezen en Koreanen aan de beurt. Rond deze tijd verscheen de roodharige, populistische Pauline Hanson ten tonele, die verkondigde dat Australië te veel Aziatische immigranten toeliet. Stemmers scharen zich zelden achter militante anti-immigratiepopulisten die de Europese peilingen domineren De toenmalige conservatieve regering onder John Howard wist de toenemende zorgen over immigratie te bedaren door ‘de bootjes tegen te houden' – doelend op illegale migratie vanuit het noorden. De overheid gebruikte dit optreden tegen illegale migratie om legale migratie toegankelijker te maken. Er volgde een vloedgolf aan migrerende families en hoogopgeleiden, waarbij migranten uit het Indische subcontinent de afgelopen jaren het voortouw namen. Het aantal Australiërs dat in het buitenland is geboren, steeg sinds de eeuwwisseling van 23 naar 32 procent. De migratie van moslims begon tijdens de vele conflicten in het Midden-Oosten en ontstak misschien wel een van de grootste culturele conflicten tot nu toe, hoewel het aantal Australiërs dat zich als moslim identificeert nauwelijks boven de 3 procent uitkomt. In december 2005 brak er een gevecht uit tussen witte mannen en Libanese Australiërs op Cronulla Beach in Sydney – ook al een deuk in het imago van het strand, dat symbool stond voor egalitaire openheid. ‘We grew here, you flew here', luidde het motto. Hanson kwam onlangs onder de internationale aandacht toen ze de plenaire zaal van de Australische senaat betrad in een boerka. De Joodse emigratiegolf ging vooraf aan deze ontwikkelingen, evenals de bijkomende antisemitische reacties. Joden bedragen nu ongeveer 0,4 procent van de bevolking, een aantal dat overeenkomt met het VK [en Nederland]. © Pexels Zo raakte ook de Joodse gemeenschap in Australië verzeild in de grote kwesties van onze tijd: de toekomst van migratie en multiculturalisme en de ogenschijnlijk onoverbrugbare polarisatie die deze onderwerpen oproepen. Al in de eerste verslagen werd gemeld dat een van de schutters een recentelijk ontslagen metselaar was van Pakistaans-Islamitische afkomst. De focus van het debat rond antisemitisme kan hierdoor overgaan in een gesprek over het gevaar van de islam op Australisch grondgebied. Dit debat zal genuanceerd worden door het heldhaftige optreden van Ahmed El Ahmed op 14 december, die zijn landgenoten eraan herinnerde dat groepen mensen niet over één kam te scheren zijn. Niemand weet dit beter dan de Joodse gemeenschap, die dagelijks te maken heeft met de vage grens tussen pro-Palestina- of anti-Israëlsentiment en antisemitisme. Het opvallende aan de positie van de Joodse bevolking is dat ze haast politiek omsingeld zijn. Zelfs als de woede vanuit het overwegend linkse, pro-Palestijnse kamp niet ontaardt in antisemitisme, draagt het nog bij aan een klimaat waarin neonazigroepen – zoals de in het zwart gehulde parlementbetogers – hun eigen boosaardigere complottheorieën kunnen promoten. Het opvallende aan de positie van de Joodse bevolking is dat ze haast politiek omsingeld zijn. In de buitenwijken ten oosten van Sydney zijn de oorlogsvluchtelingen en hun nakomelingen er lang van uitgegaan dat ze de schaduw van het antisemitisme goed en wel hadden achtergelaten op het besneeuwde continent. Nu werpt het een lijkwade over het zonovergoten strand. De lokale Joodse gemeenschap staat samen met alle andere Australiërs voor de vraag: zal de geopolitieke vloedgolf de nationale mythe van het openbare democratische strand met zich meesleuren als het weer eb wordt? En deze vraag gaat niet alleen Australiërs aan. Europese regeringen, waaronder de Britse, zijn momenteel bezig de beveiliging van Chanoeka-vieringen opnieuw te beoordelen. Zoals Marina Rosenberg van de Anti-Defamation League al vóór de gruwelijke gebeurtenissen zei: ‘Wat in Australië gebeurt, is een alarmbel voor de hele wereld.'

Op zondag 25 januari is de Nationale Holocaust Herdenking. In de documentaire 'De Verdwenen Buurt' laat filmmaker Danny Akker zien hoe een bloeiende Joodse gemeenschap compleet uit het centrum van Den Haag is verdwenen en hoe volgende generaties om gaan met dit verlies. Welke lessen kunnen we hier van leren?  In Dit is de Dag gaat presentator Margje Fikse in gesprek met:  * Filmmaker Danny Akker  * Job Cohen, sprak de voice-over in voor de documentaire   

2025 was het jaar waarin de verhoudingen tussen Israël, de Palestijnen en de rest van de wereld explosiever werden dan ooit. Hamas heeft nog altijd niet alle gijzelaars teruggegeven. Israël trad meedogenloos op in Gaza en wordt ervan beschuldigd het internationaal recht te schenden. De internationale spanningen liepen hoog op en dat werkt door, ook in Nederland. Wat betekenen deze ontwikkelingen voor de Joodse gemeenschap hier? En hoe verandert de positie van Israël in de wereldorde? Dat bespreekt presentator Hans van der Steeg met: * Bart Wallet, hoogleraar Joodse studies

Bij een Joods religieus feest op het beroemde strand Bondi Beach in de Australische stad Sydney schoten een vader en zijn zoon 15 mensen dood afgelopen zondag. Ook één van de schutters, de vader, kwam om. Het gaat om een geval van anti-Joodse terreur, volgens de politie. De Joodse gemeenschap in Australië zegt dat het aantal aanvallen op de gemeenschap de jongste jaren is toegenomen. De Australische regering denkt aan een verstrenging van de wapenwetgeving, die in Australië al streng is.

(02:07) Afgelopen dinsdag voerde Israël luchtaanvallen uit op Hamas-leden in Doha, de hoofdstad van Qatar. Tot die tijd was Qatar dé plek waar Hamas en Israël relatief veilig konden onderhandelen over een bestand in Gaza. Ook in conflicten buiten het Midden-Oosten speelt Qatar een diplomatieke rol. Hoe is Qatar het diplomatieke knooppunt van de wereld geworden, en is dat na de aanval voorbij? Dat vertelt Gertjan Hoetjes, Midden-Oostendeskundige aan de UvA.      (14:18) De Joodse schrijfster Charlotte Beradt verzamelde tussen 1933 en 1938 de (angst)dromen van mensen in nazi-Duitsland om zo de terreur te documenteren. Onlangs verscheen voor het eerst een Nederlandse vertaling van haar boek “Het Derde Rijk der dromen”. Historica en terrorismedeskundige Beatrice de Graaf is te gast en deelt haar kijk op het boek.    (26:43) Deze week is de column van Abdelkader Benali.    (29:55) In 1965 werd de TV serie Thunderbirds, met de bekende uitspraak ‘Thunderbirds are Go!', voor het eerst uitgezonden. Uniek bij deze serie is dat de personages niet door acteurs, maar marionetten werden gespeelt. Egon Adel is te gast. Hij speelt elke zondag de poppenkastvoorstelling op de Dam en kan ons uitleggen wat deze serie zo bijzonder maakt.    (37:50) Deze week krijgen we recensies van Wim Berkelaar. Hij bespreekt twee historische romans en een bibliotheek.  Radicale democratie - Dirk Alkemade  Reinder Zwolsman. Een omstreden fenomeen in het Nederlandse vastgoed  - Dick Brongers  De Librije - St. Walburgiskerk in Zutphen    (51:10) Er was een tijd dat de stad in de vroege ochtendschemering tot leven kwam met dienstmeisjes die druk bezig waren lang voordat de families waarvoor ze werkten wakker werden. Het alledaagse tafereel van de dienstmeid staat symbool voor een bredere geschiedenis. Cultureel-antropoloog Caroline Hanken schreef het boek Vrouw en Meid- De geschiedenis van een leven binnenshuis 1550 – 1950, en is te gast.    (1:03:08) In Moeder-Land staan de brieven centraal tussen ouders in een dorp in de Sovjet-Unie en hun dochter Alexandra die na gedwongen werk in Duitsland een leven in Nederland heeft opgebouwd. Ze worden door de Tweede Wereldoorlog en later door het IJzeren Gordijn van elkaar gescheiden. Alexandra ziet haar ouders nooit meer terug.    Haar dochter Frieda (78) heeft de brieven van haar moeder altijd bewaard, maar kan het russisch niet lezen. Programmamaker Yula Altchouler is van Russische afkomst en vertaalde de honderden verkleurde velletjes die de ouders van Alexandra schreven. In iedere brief vragen ze haar om terug te komen.   

Dit is de laatste aflevering van het seizoen!In de Amsterdamse Plantage staat sinds 1838 een tuin: Natura Artis Magistra, beter bekend als Artis. Julia van der Krieke ontmoet Job van Tol, die met De oppasser (2021) een boek schreef over zijn werk en over de Artis-mannen van weleer, zoals Jaap Kaas, Rudolf Polak, Eli Heimans en Siegfried van Praag. Daarnaast loopt Julia door het Wertheimpark en de Henri Polaklaan met Ephraïm Goldstoff, die is opgegroeid tegenover Artis. Maar allereerst vertelt hoogleraar Bart Wallet hoe belangrijk Artis was voor Amsterdamse Joden.Het liedje vanaf 3:54 is ‘Naar de Artis' (1935) van Louis Davids (1883-1939).De Joodse stad is een project van het Joods Cultureel Kwartier, de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam en de gemeente Amsterdam. Productie: Julia van der Krieke en Caspar Stalenhoef. Muziek: Akim Moiseenkov.

De Plantage heeft een belangrijke diamant- en vakbondgeschiedenis: in de Henri Polaklaan staat sinds 1900 het eerste vakbondsgebouw van Nederland, de Algemene Nederlandse Diamantbewerkersbond. Maar het was in die tijd ook dé uitgaansbuurt van Amsterdam, met talloze theaters. Hier gingen de toneelstukken van bijvoorbeeld Herman Heijermans (1864-1924) in première. Julia van der Krieke praat in deze aflevering met Karin Hofmeester (directeur onderzoek Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis), Joris Kok (postdoctoraal onderzoeker Radboud Universiteit) en Bart Wallet (hoogleraar Joodse studies, Universiteit van Amsterdam). De Joodse stad is een project van het Joods Cultureel Kwartier, de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam en de gemeente Amsterdam. Productie: Julia van der Krieke en Caspar Stalenhoef. Muziek: Akim Moiseenkov.

(00:00:00) Cold open (00:00:25) Inleiding (00:02:16) In gesprek met Sietske van der Veen (00:17:59) In gesprek met Harry Mock (00:35:53) In gesprek met Esther Kornalijnslijper (00:52:17) Afsluiting Deze aflevering is grotendeels opgenomen in de Rapenburgerstraat. Vóór de Tweede Wereldoorlog was deze twee keer zo smal, reed er nog een tram doorheen en zaten er talloze winkels en instellingen – veruit de meeste, net als de bewoners, waren Joods. Na de oorlog is daarvan bijna niets meer te merken.Historicus Sietske van der Veen vertelt wat er na de oorlog met deze straat gebeurde. Harry Mock, uitgever van Amphora Books, vertelt hoe hij in de jaren 1980 een aantal panden ‘in beheer' kreeg, toen niemand ze nog wilde hebben. Ten slotte zoeken we met Esther Kornalijnslijper naar het verdwenen Boltensgrachtje, waar haar grootmoeder Jansje Gans heeft gewoond tussen 1913 en 1927.De Joodse stad is een project van het Joods Cultureel Kwartier, de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam en de gemeente Amsterdam. Productie: Julia van der Krieke en Caspar Stalenhoef. Muziek: Akim Moiseenkov.

In deze aflevering bespreken we drie Amsterdams-Joodse vrouwen die met hun activisme zorgden voor betere omstandigheden voor Amsterdamse kindertjes, voor vrouwen wereldwijd én voor Joden uit de buurt.Julia van der Krieke praat met Myriam Everard over Rosa Manus (1881–1942), met Sophie Josephus Jitta over Emma Gompertz-Josephus Jitta (1853–1941) en met Onno Warns – in de woning van Frederieke van Wijk – over Mathilda ‘Tilly' de Vries (1913–1942). De Joodse stad is een project van het Joods Cultureel Kwartier, de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam en de gemeente Amsterdam. Productie: Julia van der Krieke en Caspar Stalenhoef. Muziek: Akim Moiseenkov.

Wat maakt deze buurten zo bijzonder? Wanneer kwamen ze tot stand? En wat is er nog te zien van de vooroorlogse Joodse geschiedenis van dit deel van de stad? Julia van der Krieke krijgt antwoorden van Bart Wallet, hoogleraar Joodse studies; Paul Verberne, voormalig uitbater van café Eik en Linde; en cabaretier Micha Wertheim, in het Wertheimpark, vernoemd naar zijn betovergrootvader.De Joodse stad is een project van het Joods Cultureel Kwartier, de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam en de gemeente Amsterdam. Productie: Julia van der Krieke en Caspar Stalenhoef. Muziek: Akim Moiseenkov.

Vandaag blikken we vooruit op enkele programma’s die u deze week nog kan beluisteren op Radio Maria: In het programma ‘De rots in de branding’: De heilige paus Johannes Paulus II zelf aan het woord op Radio Maria. Een unieke vierdelige reeks! Het is exact 40 jaar geleden dat hij op bezoek kwam in ons […]

Ad Verbrugge in gesprek met dominee Paul Visser over de betekenis en achtergrond van Pinksteren.Dit is een herhaling van een uitzending uit 2024.--Kom op 28 juni naar De Nacht van De Nieuwe Wereld. Bestel je kaarten hier: https://dnw.eventgoose.com/--Bronnen en links bij deze uitzending:- Een eerder gesprek met dominee Visser over Kerst: https://www.youtube.com/watch?v=rSdsTVci8mo- Een eerder gesprek met dominee Visser over Pasen: https://www.youtube.com/watch?v=VQlNJCGx50E--Steun De Nieuwe Wereld. Word patroon op https://petjeaf.com/denieuwewereld of doneer op NL61 RABO 0357 5828 61 t.n.v. Stichting De Nieuwe Wereld.Alvast bedankt.--0:00 Intro3:01 De Joodse achtergrond van Pasen en Pinksteren8:21 Bijbellezing en -exegese16:54 Vuur, verschijning, openbaring en metanoia28:17 Hegel en de God van de filosofen 36:56 "Want waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn Naam, daar ben Ik in het midden van hen"49:31 Terug naar de Bijbel: wijsheid van de wereld en Gods verborgen wijsheid58:41 De astrologische zin van Pinksteren1:05:59 Afronding--De Nieuwe Wereld TV is een platform dat mensen uit verschillende disciplines bij elkaar brengt om na te denken over grote veranderingen die op komst zijn door een combinatie van snelle technologische ontwikkelingen en globalisering. Het is een initiatief van filosoof Ad Verbrugge in samenwerking met anchors Jelle van Baardewijk en Marlies Dekkers. De Nieuwe Wereld TV wordt gemaakt in samenwerking met de Filosofische School Nederland. Onze website: https://denieuwewereld.tv/ DNW heeft ook een Substack. Meld je hier aan: https://denieuwewereld.substack.com/

Jelle van Baardewijk in gesprek met Maxime van Gelder. "De joodse gemeenschap is als een dorp in de stad."--Steun DNW en word patroon op http://www.petjeaf.com/denieuwewereld.Liever direct overmaken? Maak dan uw gift over naar NL61 RABO 0357 5828 61 t.n.v. Stichting De Nieuwe Wereld. -- Bronnen en links bij deze uitzending: - 'Ik ben een optimistische Jood', het artikel van Rosanne Hertzberger: https://www.nrc.nl/nieuws/2019/05/05/ik-ben-een-optimistische-jood-a3959187

“Vermink alle zionisten” en oproepen tot “Jodenjacht”: na antisemitische boodschappen op social media wil burgemeester Bart De Wever meer beveiliging op straat. Maar hoe onveilig voelen de mensen zich daar zelf? We vragen het aan GVA-reporters Elien Vanwynsberghe en Sasha Van Wiele. “Ze zeggen dat ze zich veilig voelen. Maar als je die verhalen hoort: dat hoort eigenlijk niet normaal te zijn.”See omnystudio.com/listener for privacy information.

Heb je de preek gemist? Luister hem hier terug of bekijk hem op ons YouTube kanaal. Óók kun je daar de hele dienst terugzien (via het kopje LIVE).

Een heel belangrijk uitgangspunt voor onze theologische beschouwingen wordt door Kuitert besproken in zijn boek "Jezus, nalatenschap van het christendom." Dat vind je in hoofdstuk 10, "Christologie en de religie van Christus," in de eerste paragraaf: "over de joodse context." Een vast en ferm uitgangspunt is dat Jezus een jood uit de eerste eeuw was. Drie zaken kunnen daarmee worden verbonden.  1. Jezus dacht als een Jood2. Het Christendom berust op de historische Jezus3. De Joodse context is niet de dogmatische christologieHet komt erop aan nauwkeurig te bepalen wat die joodse matrix inhoudt om vast te stellen wat dan eigenlijk toch betekenis kan hebben voor wie binnen die matrix staat. Zoals mij aangereikt door een vriend uit Israël: zonder een nieuwe wending blijft de betekenis van Jezus beperkt tot een onderdeel van de Joodse geschiedenis zonder breuk met de traditie."We hebben dan Jezus ook niet nodig, gezien de enorme veelheid van grote Joodse geleerden uit diezelfde tijd."Ik kies voor eerste visie: een tragische Joodse held wordt de kern van een eschatologische gemeenschap, die geinspireerd wordt door het idee van het komende koninkrijk ter hemelen – niet de Jezus van de dogmatiek moet centraal staan, maar zijn heldhaftige poging een goddelijke interventie uit te lokken door de voetstappen van de Messias te volgen; dat vormt de kern van het latere christendom. Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/koinonia-bijbelstudie-live--595091/support.

Dit is de gehele uitzending van dr Kelder en Co, met aandacht voor leiderschap met prof. dr. Mark van Vugt. - bevat deze nieuwe ministerploeg goede leiders? We bellen Sandra Palmen (NSC) over de online stemhulp. Onze jonge dr. Sietske van der Veen onderzocht de vooroorlogse joodse elite en we hebben aandacht voor het allerkleinste levende, de microbe, met prof. dr. ir. Remco Kort. 

Vincent van Gogh kon zijn ogen niet van dit schilderij afhouden: De Joodse bruid van Rembrandt. En ook van directeur Taco Dibbits is het een van zijn favorieten. Het is een teder portret van twee mensen in een tijdloze setting. De liefde spat er vanaf. Maar is de vrouw op het schilderij wel een Joodse bruid? Dibbits gaat in gesprek met Humberto Tan over waarom het schilderij zo genoemd is, en welk verhaal het vertelt. En hoe Rembrandt zijn gewaagde techniek inzette om tot dit aansprekende werk te komen. Wil je weten hoe de objecten die ter spraken komen eruit zien? Kijk dan op rijksmuseum.nl/podcastHet gesprek kun je ook lezen via de uitgeschreven tekst. Die vind je hier: Joods bruid (rijksmuseum.nl) “In het Rijksmuseum” is powered by ING

References Arena, "Strage di Brescia, l'ultima inchiesta: Toffaloni e «Ludwig», camerati di liceo Fracastoro," January 29, 2022. Carlo Bonini, Massimo Pisa, Benedetta Tobagi, "La nuova inchiesta sulla strage neofascista di Brescia porta lì dove nessuno poteva immaginare. Il comando Nato di Verona," La Repubblica, January 27, 2022. Corriere della Sera, "Dalla Loggia a Ludwig, il Veneto torna sempre," December 22, 2021. Corriere della Sera, "Militante di Ordine Nuovo appassionato di esoterismo," Ferbuary 11, 2012. Corriere del Veneto, "Piazza della Loggia un pentito evoca Ludwig”  February 13, 2012. Marianna Cuccuru, "I Segreti dei Serial Killer: Ludwig," Query Online, March 10, 2021. Marco Dondi, L'Eco del Boato. Storia della strategia della tensione 1965-1974. Gius. Bari: Laterza & Figli, 2023 Alessandro Farina, "Ludwig, il mistero del “terzo uomo”Ludwig, il mistero del 'terzo uomo,'” Cronaca di Verona, ND. Giuseppe Fin, "Ludwig, il 26 febbraio 1983 a Trento venne ucciso don Armando Bison. Gli fu conficcato in testa uno scalpello con attaccata una croce," Il Dolomiti, February 26, 2017. Nicola Guerra. "Ludwig: a revolt against the modern world. The language and ideology of an Italian Neo-Nazi group in the Years of Lead." Behavioral Sciences of Terrorism and Political Aggression (2022): 1-22. Stefania Limita, Doppio Livello: Come si organizza la destabilizzazione in Italia. Milano: Chiarelettere, 2014. Luca, "Marco Affatigato – dichiarazioni 05.12.1984," La strage dell'Italicus – 4 agosto 1974, March 30, 2014. Mattino Padova, "I delitti di Ludwig con 'il mattino,'" June 14, 2013, https://mattinopadova.gelocal.it/padova/cronaca/2013/06/14/news/i-delitti-di-ludwig-con-il-mattino-1.7257804Max Moszkowicz, "'De triomf en tragiek van Zwarte Joop' – De Joodse penoze van Mokum," Jonet.net, December 26, 2022. Stefano Nazzi, "La strage di Brescia, i nazisti e i piromani folli," Il Post, February 14, 2014. Giuseppe Pietrobelli, "Milano ricorda il rogo “dimenticato” del cinema Eros: un totem nel luogo in cui i neonazisti di Ludwig uccisero sei persone," Fatto Quotidiano, May 15, 2023. Thomas Porena, "Fuori da ogni schema – Il terrore di destra del 'Gruppo Ludwig,'" NSU Watch, March 25, 2021. Andrea Priante, "«Voglio comprare e donare al Comune la torretta dove Ludwig uccise mio figlio»," November 11, 2010. Andrea Priante, "La verità di Stimamiglio: «Ci fu un regista cinico»," Corriere della Sera February 2012. Andrea Priante, "Ordine Nuovo e Ludwig, quel legame tra riti esoterici, sesso e nazismo," Corriere del Veneto, January 29, 2022. Radio Radicale, Ludwig. Storie di fuoco, sangue, follia. May 14, 2020. Redazione, "Orrore a Monte Berico: il massacro dei frati firmato Ludwig e il terzo assassino misterioso," VicenzaToday, March 11, 2016. Eike Sanders, Monica Zornetta, "L'intervista a Monica Zornetta," NSU Watch, March 25, 2021. Tribunale di Brescia la Sezione Assise, Verbale di Udienza Redatto in Forma Stenoptica, Procedimento Penale N. 03/08 R.G., 2009

‘Een verloren liedje' Thessaloniki kende ooit een grote Joodse gemeenschap. In de 16e eeuw was zelfs de meerderheid van de inwoners Joods. In de Holocaust werd deze gemeenschap grotendeels vermoord. De Joodse muziek uit Thessaloniki vertelt over de ooit zo rijke tijd. Anoniem Una machacha en Selanica Savina Yannatou, zang & Primavera en Salonici (album: Songs of Thessaloniki)

Die Slag om Arnhem (1944) blijft ons maar boeien. Soms lijkt het alsof elke steen is omgedraaid,maar dan komer er tóch nog interessante verhalen naar boven. Verhalen die meer dan de moeite waard zijn om te onderzoeken en te vertellen. Vandaag hebben we het over Joodse vluchtelingen in Britse dienst die vochten bij Arnhem. Jongens die vanuit Duitsland en Oostenrijk zijn daar waren aangekomen en zich aansloten bij de 1st Airborne Division. Hoe ging dit? Wat is hun verhaal? Om dat te vertellen hebben we Jory Brentjens te gast. Jory is conservator bij Airborne Museum te Oosterbeek. Daar is nu een tentoonstelling te zien over dit onderwerp. Hij schreef ook het boek 'Gevlucht om te vechten, de Joodse vluchtelingen van de 1st Airborne Division'. Dit boek kan je trouwens winnen! Hoe? Dat hoor je in de aflevering.

ZAAK 15 – Samuel Hartveld, slachtoffer van de nazi roofmachine. De Joodse kunsthandelaar Samuel Hartveld bemachtigd in juni 1940 een levensreddend visum voor Amerika. Twee maanden later vlucht hij met zijn vrouw op een stoomschip naar New York. Ze laten alles achter wat ze niet dragen kunnen, waaronder hun gebouw in Antwerpen waarin zijn winkel, woning en enkele appartementen gevestigd zijn. Na de oorlog blijken alle 61 schilderijen uit de kunstgalerie verdwenen te zijn.Geert Sels, Journalist van De Standaard, zoekt uit wat er met de schilderijen verzameling van Hartveld is gebeurd. Hij stelt dat naziroofkunst ook mogelijk werd gemaakt door verplichte liquidatie van Joodse eigendommen, waarna deze door handelaren willens en wetens aangekocht en doorverkocht werden. Deze podcast kwam tot stand door een interview metjournalist Geert Sels die aan deze geschiedenis een hoofdstuk wijdde in zijn boek Kunst voor das Reich. https://www.lannoo.be/nl/kunst-voor-das-reichhttps://www.kunst-verzekering.nl/ De podcast Kunstmaffia wordt mede mogelijk gemaakt door VLC & Partners. Dé adviseur die gespecialiseerd is in het verzekeren van kunst, verzamelingen en bijzondere bezittingen.Instagram: @KunstmaffiaLuister je graag naar onze podcast serie? Je kunt ons een fooi (elk gewenst bedrag, anoniem, eenmalig of maandelijks) geven via: https://fooienpod.com/kunstmaffiaKunstmaffia is een podcast over roof, vervalsing en zwendel in de internationale Kunst- en Antiekwereld. Door Rik Bouman en Robert Tetteroo

Het stond vast voor podcastmaker Rose Heijnen. Zij zou gaan uitzoeken hoe het zat met het drama dat haar joodse familie overkwam. Want niet alleen kwam bijna niemand van haar familie terug uit de oorlog, ook raakte de familie de grote warenhuizen, ooit door grootvader Jacob Menko opgericht, kwijt. Wat was er gebeurd met die winkels? Dat de Duitsers ze roofden, was duidelijk, maar waarom kreeg de familie ze na de oorlog niet terug? Daarover maakte ze de podcast De verdwenen winkels. Rose is samen met haar oma Emmy Menko te gast.

Je bent vier jaar en staat met je moeder samen met een grote groep andere opgepakte joodse mensen voor het station in Antwerpen, op het punt om weggevoerd te worden. Dan zegt je moeder tegen je: 'loop weg en kijk niet om.' Dat overkwam het joodse jongetje Fred in 1942. Hij overleefde daardoor als enige van het gezin de oorlog. Het verhaal van Fred is één van de drie verhalen die centraal staan in de Vlaamse podcastserie De kunst van het verdwijnen. Naast het verhaal van Fred vertelt de podcast ook het verhaal van een recente bankoverval en dat van een vergeten aanslag op een groep joodse kinderen uit 1980. De drie verhalen spelen zich allemaal af in dezelfde wijk: ‘de zevende wijk' in Antwerpen, nu beter bekend als de Jodenbuurt of hetDiamantkwartier. Bart van Nuffelen is de maker van de podcast en is te gast om te vertellen over de bijzondere geschiedenis van de zevende wijk.

De Joodse Raad preekte consequent gehoorzaamheid aan Duitse bevelen. Na 1945 werd de Raad al snel symbool voor de ergste soort verraad: verraad van je eigen mensen. Hoe terecht is dat oordeel, en helpt het wel om te begrijpen wat de rol is geweest van de Raad? Lineke Rijxman is regisseur van het toneelstuk ‘De Joodse Raad' bij mugmetdegoudentand. Historicus Bart van der Boom reconstrueert met zijn boek ‘De politiek van het kleinste kwaad' het perspectief van de Joodse Raad. Presentatie: Frénk van der Linden