Podcasts about joodse

Nu de aanval op Iran verder escaleert in de regio, stelt Jort Kelder de vraag in de nazit aan zijn gasten Middden-Oosten expert drs. Paul Aarts en defensiespecialist dr. Tim Sweijs (HCSS) hoe houdbaar is Israël? Netanyahu heeft optimaal gebruik gemaakt om de aardsvijand Iran en de ayatollah's uit te schakelen met hulp van de VS, maar neemt het aantal vijanden nu niet nog meer toe? Is er een toekomst voor de Joodse staat?   

In deze aflevering onderzoeken we een radicaal andere kijk op Jezus: niet als de hemelse God-mens die vanaf het begin wist wat zijn missie was, maar als een Joodse leraar die bewust probeerde Messias te worden—en daarin tragisch faalde. Matteüs 4:1–11 vormt het vertrekpunt. In de drie verzoekingen kiest Jezus heel bewust tegen de populaire messiaanse verwachtingen van zijn tijd: hij weigert de rol van wonderbaarlijke voorziener, van spectaculaire tempelprofeet en van politieke bevrijder. Daarmee kiest hij een unieke, nederige en profetische weg, geïnspireerd door Jesaja's lijdende dienaar.Door zijn leven heen probeert Jezus deze zelfgekozen roeping te vervullen. Hij handelt symbolisch, grijpt terug op profetische beelden en probeert zo de Schrift in daden om te zetten. Maar zijn keuze brengt hem steeds verder in conflict met de menigten, de leiders en zelfs zijn eigen leerlingen. Uiteindelijk sterft hij aan het kruis, roepend: “Mijn God, waarom hebt U mij verlaten?”—een moment dat laat zien dat God zijn messiaanse aanspraak niet bevestigt.Na zijn dood staan zijn volgelingen voor een probleem: hoe kan iemand Messias zijn als hij niet heeft gedaan wat de Messias moet doen? De oplossing wordt de verwachting van zijn terugkeer. Alles wat in zijn leven niet vervuld werd, wordt verschoven naar de toekomst. Deze strategie past in een breder joods patroon: ook rond figuren als Theudas, Judas de Galileeër en vooral Bar Kochba ontwikkelden zich pogingen om mislukte messiaanse claims theologisch te herinterpreteren.De rabbijnse traditie verzet zich echter fel tegen de latere christelijke Christus-theologie, die Jezus verheft tot pre-existente God-mens en zijn nederlaag tot kosmische overwinning maakt. Voor de rabbijnen blijft de Messias een mens, geen goddelijke figuur, en moet messiaanschap worden beoordeeld op historische daden, niet op toekomstige beloften.Zo ontstaat een diepe spanning tussen twee beelden van Jezus: de historische, tragische mens die probeerde Messias te zijn maar door God niet werd bevestigd, en de Christus van de kerk, de hemelse verlosser die eens en voor altijd de zonde heeft weggenomen. In die spanning ligt een fascinerend verhaal over roeping, mislukking, herinterpretatie en de kracht van religieuze verbeelding.Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/koinonia-bijbelstudie-live--595091/support.

Send a textKolossense 3:12 Julle is die uitverkore volk van God wat Hy baie liefhet. Daarom moet julle meelewend, goedgesind, nederig, sagmoedig en verdraagsaam wees Ons moet in hierdie lewe alte dikwels moeilike besluite neem. Ons word gekonfronteer met morele dilemmas, en op die ou end moet ons die opsie kies wat die minste sleg is. Dis nie maklik nie. So, wat kies jy in daardie kritieke oomblikke wat jy keuses moet maak wat reuse gevolge kan hê? Wat is jou wenresep wanneer dinge onduidelik en duister lyk?In 1940 het Joodse vlugtelinge wat van Nazi-vervolging gevlug het, vir ‘n Japannese konsul, gesmeek om vir hulle visums te gee. Japannese wetgewing het dit egter verbied om enige visums sonder behoorlike dokumente, uit te reik. Die konsul het 'n ernstige morele dilemma in die gesig gestaar: gehoorsaam hy sy land se wet of red hy hierdie Joodse vlugtelinge se lewens.Hy het uit empatie die laasgenoemde gekies en vir weke het hy duisende visums met die hand geskryf, dikwels vir 18 uur per dag; ál het hy geweet dat dit hom sy loopbaan kon kos. Maar weet jy, as gevolg van sy besluit is daar na raming 6 000 Jode se lewens gered.Is dit nou nie dapper nie? Wat sou jy in sy skoene gedoen het? Die probleem is dat wanneer jy daardie moeilike besluite moet neem; het jy die moed van jou oortuiging nodig.Kolossense 3:12 Julle is die uitverkore volk van God wat Hy baie liefhet. Daarom moet julle meelewend, goedgesind, nederig, sagmoedig en verdraagsaam wees.Daardie woord "uitverkore" beteken om vir 'n goeie doel afgesonder te wees. Dit beteken om anders te wees; om in die duisternis te oorleef en alleen te moet staan wanneer jy 'n lig moet wees. Daardie woord "uitverkore" rol so maklik van die tong af, maar in die onheilige wêreld waarin ons leef, het ons ‘n baie belangrike lewensroeping.Empatie, vriendelikheid, nederigheid, sagmoedigheid en geduld hang nie af van omstandighede nie; dis deel van die Christen se daaglikse mondering. Plaas jouself in die ander een se skoene wanneer jy onseker is oor hoe om te reageer.Dis God se Woord. Vars ... vir jou ... vandag.Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

Gesprek met Jip Wijngaarden lopen over de expositie met haar schilderijen "Wat zal komen is al geweest" Gehouden in het Israël centrum in Nijkerk (https://www.christenenvoorisrael.nl/activiteiten/expositie-wat-zal-komen-is-al-geweest) Jip's site: https://jipwijngaarden.com/ Van haar site: Schilderen is voor Jip Wijngaarden onlosmakelijk verbonden met haar geloof. Sinds haar bekering in 1990 staat haar kunst volledig in het teken van de Bijbel en het Joodse volk. De beelden die zij tijdens het lezen van de Schrift voor zich ziet, vinden hun weg naarhet doek. Voor haar is schilderen een vorm van gebed: een intieme dialoog met God, waarin dankbaarheid, worsteling en waarschuwing samenkomen. Ze wil mensen wakker schudden en uitnodigen om na te denken over de tijd waarin we leven en over de vraag wat er nu van ons gevraagd wordt. Jips werken hebben een uitgesproken profetisch karakter. Ze verbeelden thema's als de rol van Israël, de geestelijke strijd van deze tijd en de spanning tussen kerk en Jodendom. In haar schilderijen staat Israël symbool voor Gods blijvende verbondenheid met Zijn volk en voor de verwachting van de komst van de Messias. De Bijbel is voor haar onlosmakelijk Joods: geschreven door Joodse handen, geworteld in dezelfde geschiedenis en gedragen door hetzelfde geloof. De krachtige beeldtaal van Jips werk roept soms heftige emoties op, juist omdat zij confronteert en grenzen doorbreekt. Toch is haar boodschap niet alleen waarschuwend. Door alles heen klinkt een diep verlangen naar herstel, recht en vrede. Haar kunst nodigt uit om stil te staan, te kijken, en opnieuw hoop te vinden in de belofte van wat komen zal. In de expositie kunt u diverse schilderijen en beeldhouwwerken bezichtigen en daarnaast ook overwegen om een werk of reproductie aan te schaffen.

Send a textRut 1:16-17 Maar Rut het geantwoord: “Moet my tog nie dwing om van u af weg te gaan en om om te draai nie, want waar u gaan, sal ek gaan; waar u bly, sal ek bly; u volk is my volk; u God is my God; waar u sterf, sal ek sterf en daar sal ek begrawe word. Ek lê 'n eed af voor die Here: net die dood sal ons skei.” In die vinnig veranderende wêreld waarin ons leef, kan vriendskappe wispelturig wees. Alte dikwels laat jou vriende jou in die steek wanneer dinge langs die pad moeilik raak en wanneer jy hulle op jou nodigste het. Maar aan die anderkant is daar tog dié paar vriende wat deur dik en dun by jou sal staan.Naomi was 'n Joodse vrou wat tydens 'n groot hongersnood saam met haar man en twee seuns na Moab verhuis het. Die seuns is met plaaslike meisies, Orpa en Rut, getroud.Maar nadat haar man en haar twee seuns gesterf het, het Naomi besluit om na Betlehem terug te trek, aangesien die Moabiete en Jode geswore vyande was. Jy kan jou voorstel watter moeilike tyd sy gehad het. Naomi het besef dat dit onredelik van haar sou wees om van haar Moabitiese skoondogters te verwag om hulle eie mense te verlaat. Sy het Orpa en Rut aangespoor om agter te bly en nuwe lewens in hul eie gemeenskap te begin.Rut 1:16-17 Maar Rut het geantwoord: “Moet my tog nie dwing om van u af weg te gaan en om om te draai nie, want waar u gaan, sal ek gaan; waar u bly, sal ek bly; u volk is my volk; u God is my God; waar u sterf, sal ek sterf en daar sal ek begrawe word. Ek lê 'n eed af voor die Here: net die dood sal ons skei.”Orpa het omgedraai, maar Rut was lojaal teenoor haar skoonma, Naomi; en sy was bereid om die opoffering te maak om as 'n Moabiet na Israel te verhuis.As jy die res van hulle geskiedenis lees, sien jy dat God Rut ryklik geseën het; en nie net vir haar nie, maar déúr haar, die res van die wêreld; aangesien Jesus een van haar direkte afstammelinge is.God eer lojaliteit. Wees daardie vriend wat onder alle omstandighede getrou bly. Dis God se Woord. Vars … vir jou … vandag.Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

Stap binnen in het hof van koningin Esther, waar een Joodse pottenbakster verwikkeld raakt in intriges, liefde en een strijd om het lot van haar volk. Uitgegeven door KokBoekencentrum Fictie Spreker: Yvonne de Wijn

Donderdag 26 februari 2026 is het 85 jaar geleden dat de Februaristaking de Zaanstreek bereikte. De staking begon een dag eerder in Amsterdam, na de razzia's waarbij honderden Joodse mannen werden opgepakt en afgevoerd. In een land waar kranten en radio onder censuur stonden, verspreidde het nieuws zich toch razendsnel. Via mensen, bedrijven, stencils. Lees dit artikel op https://www.deorkaan.nl/85-jaar-februaristaking-de-dag-dat-de-zaanstreek-nee-zei-%f0%9f%8e%a5/

Bondi Beach, ooit een symbool voor de multiculturele identiteit van Sydney, is na de aanslag in december 2025 veranderd in een grimmige herinnering aan het levende antisemitisme binnen de Australische maatschappij. Bondi Beach heeft een speciale plek binnen de Australische geschiedenis. In een land waar ruim 90 procent van de bevolking binnen 50 kilometer van de kust woont, staan stranden symbool voor de kern van het Australische gedachtegoed; een openbare plaats waar iedereen gelijk is. Een plek met zonlicht en een verre horizon, passend bij het optimistische karakter van het land. Bondi belichaamt dit credo. Kunstenaars en fotografen gebruiken deze 800 meter lange sikkel al jaren als inspiratiebron. Maar het bloedbad van 14 december heeft de idealen verstoord en dwingt Australiërs hun identiteit en samenleving in twijfel te trekken. Nadat twee in het zwart geklede schutters een Chanoekaviering op het strand beschoten, kwamen minstens twaalf mensen om het leven en raakten negenentwintig mensen gewond. [Later is het uitgekomen op vijftien overledenen en veertig gewonden.] Door sociale media is ontstellend beeldmateriaal van deze gebeurtenis snel in het publieke domein terechtgekomen, bijvoorbeeld van de man die door de Australische televisie werd geïdentificeerd als Ahmed El Ahmed, een winkeleigenaar en vader van twee, die eigenhandig een schutter neerhaalde. Ook is vastgelegd hoe de politie de schutters aanhield. Op de beelden is te zien hoe agenten een razende menigte moeten tegenhouden die klaarstaat om wraak te nemen. Joodse gemeenschap Hoewel Bondi een oord is voor backpackers en surfers, vormt het ook het epicentrum van de Joodse gemeenschap van Sydney. In de decennia voor en na de Tweede Wereldoorlog vestigden Joodse vluchtelingen uit Europa zich in Bondi – eerst op de vlucht voor de nazi's, later voor de communisten. Tussen Bondi Beach en het stadscentrum van Sydney ligt een rijke, heuvelige buitenwijk, waar een groot deel van de Joodse gemeenschap woont. De schutters hebben het hart van deze wereld getroffen, een wereld die decennialang open en ontspannen was, zelfs zodanig geïntegreerd dat die term niet meer van toepassing was. Maar ook vóór deze aanslag was het relatief onbezorgde bestaan van Joden in Sydney al aan het afbrokkelen. Slechts twee weken voor de schietpartij publiceerde de Executive Council of Australian Jewry een verslag over een toenemend aantal antisemitische incidenten, van graffiti en posters tot brandstichting en aanvallen. Ook vóór deze aanslag was het relatief onbezorgde bestaan van Joden in Sydney al aan het afbrokkelen Na de terroristische aanval op Israël van 7 oktober door Hamas en de daaropvolgende invasie van Gaza door het Israëlische leger, is het aantal antisemitische incidenten ernstig toegenomen. Aan het begin van dit decennium schommelde het aantal incidenten in Australië rond de 450. Dit stabiele jaargemiddelde is gestegen naar 2062 voorvallen in 2024, met 1654 voorvallen in de twaalf maanden tot 30 september 2025. In de provincie New South Wales, waar Sydney een groot deel van uitmaakt, vond ongeveer 40 procent van deze incidenten plaats. In het verslag komt een verontrustende reeks gebeurtenissen voorbij. Joodse mensen worden geconfronteerd met de Hitlergroet of krijgen grove woorden naar hun hoofd geslingerd. Een auto werd in de as gelegd en er werd brand gesticht in een restaurant en een kinderopvang. Nazisymbolen en -leuzen werden herhaaldelijk op muren en ramen van Joodse synagogen en scholen gekladderd. Vervolgens stonden er begin november zestig zwartgeklede betogers buiten het parlementsgebouw van New South Wales met een spandoek met daarop de tekst ‘schaf de Joodse lobby af'. ‘Er heerst een ziekte in de hedendaagse Australische maatschappij, en dat is Jodenhaat,' zei Daniel Aghion van de Executive Council of Australian Jewry bij de publicatie van het verslag. Maar zelfs hij had zich de gruwel die op de loer lag niet kunnen voorstellen. Deur open De aanslag bij Bondi Beach is niet alleen de ergste antisemitische aanslag die Australië ooit heeft gekend, het is tevens de dodelijkste terroristische op Australisch grondgebied ooit. Op een aantal opmerkelijke uitzonderingen na hebben Australische steden nauwelijks rassenrellen meegemaakt. Stemmers scharen zich zelden achter het soort militante anti-immigratiepopulisten die de Europese peilingen tegenwoordig domineren. Australiërs zullen zich nu afvragen hoe een samenleving die lang de deur openhield voor migratie en trots was op de bijkomende tolerantie, zo heeft kunnen veranderen. Het land heette in de jaren zestig voor het eerst groepen Italiaanse en Griekse migranten welkom, die een enorme invloed hebben gehad op de cultuur. Vervolgens kwamen er in de jaren zeventig en tachtig Vietnamese vluchtelingen, evenals Libanezen die de burgeroorlog ontvluchtten. Net als de Zuid-Europeanen stuitten ze aanvankelijk op lokale achterdocht of zelfs vijandigheid, alvorens hun niche te vinden in het – toen nog – flexibele Australië. In de jaren negentig waren de Chinezen en Koreanen aan de beurt. Rond deze tijd verscheen de roodharige, populistische Pauline Hanson ten tonele, die verkondigde dat Australië te veel Aziatische immigranten toeliet. Stemmers scharen zich zelden achter militante anti-immigratiepopulisten die de Europese peilingen domineren De toenmalige conservatieve regering onder John Howard wist de toenemende zorgen over immigratie te bedaren door ‘de bootjes tegen te houden' – doelend op illegale migratie vanuit het noorden. De overheid gebruikte dit optreden tegen illegale migratie om legale migratie toegankelijker te maken. Er volgde een vloedgolf aan migrerende families en hoogopgeleiden, waarbij migranten uit het Indische subcontinent de afgelopen jaren het voortouw namen. Het aantal Australiërs dat in het buitenland is geboren, steeg sinds de eeuwwisseling van 23 naar 32 procent. De migratie van moslims begon tijdens de vele conflicten in het Midden-Oosten en ontstak misschien wel een van de grootste culturele conflicten tot nu toe, hoewel het aantal Australiërs dat zich als moslim identificeert nauwelijks boven de 3 procent uitkomt. In december 2005 brak er een gevecht uit tussen witte mannen en Libanese Australiërs op Cronulla Beach in Sydney – ook al een deuk in het imago van het strand, dat symbool stond voor egalitaire openheid. ‘We grew here, you flew here', luidde het motto. Hanson kwam onlangs onder de internationale aandacht toen ze de plenaire zaal van de Australische senaat betrad in een boerka. De Joodse emigratiegolf ging vooraf aan deze ontwikkelingen, evenals de bijkomende antisemitische reacties. Joden bedragen nu ongeveer 0,4 procent van de bevolking, een aantal dat overeenkomt met het VK [en Nederland]. © Pexels Zo raakte ook de Joodse gemeenschap in Australië verzeild in de grote kwesties van onze tijd: de toekomst van migratie en multiculturalisme en de ogenschijnlijk onoverbrugbare polarisatie die deze onderwerpen oproepen. Al in de eerste verslagen werd gemeld dat een van de schutters een recentelijk ontslagen metselaar was van Pakistaans-Islamitische afkomst. De focus van het debat rond antisemitisme kan hierdoor overgaan in een gesprek over het gevaar van de islam op Australisch grondgebied. Dit debat zal genuanceerd worden door het heldhaftige optreden van Ahmed El Ahmed op 14 december, die zijn landgenoten eraan herinnerde dat groepen mensen niet over één kam te scheren zijn. Niemand weet dit beter dan de Joodse gemeenschap, die dagelijks te maken heeft met de vage grens tussen pro-Palestina- of anti-Israëlsentiment en antisemitisme. Het opvallende aan de positie van de Joodse bevolking is dat ze haast politiek omsingeld zijn. Zelfs als de woede vanuit het overwegend linkse, pro-Palestijnse kamp niet ontaardt in antisemitisme, draagt het nog bij aan een klimaat waarin neonazigroepen – zoals de in het zwart gehulde parlementbetogers – hun eigen boosaardigere complottheorieën kunnen promoten. Het opvallende aan de positie van de Joodse bevolking is dat ze haast politiek omsingeld zijn. In de buitenwijken ten oosten van Sydney zijn de oorlogsvluchtelingen en hun nakomelingen er lang van uitgegaan dat ze de schaduw van het antisemitisme goed en wel hadden achtergelaten op het besneeuwde continent. Nu werpt het een lijkwade over het zonovergoten strand. De lokale Joodse gemeenschap staat samen met alle andere Australiërs voor de vraag: zal de geopolitieke vloedgolf de nationale mythe van het openbare democratische strand met zich meesleuren als het weer eb wordt? En deze vraag gaat niet alleen Australiërs aan. Europese regeringen, waaronder de Britse, zijn momenteel bezig de beveiliging van Chanoeka-vieringen opnieuw te beoordelen. Zoals Marina Rosenberg van de Anti-Defamation League al vóór de gruwelijke gebeurtenissen zei: ‘Wat in Australië gebeurt, is een alarmbel voor de hele wereld.'

Send a textEster 4:13-16 “Moenie dink net jy van al die Jode sal vrykom omdat jy in die koning se paleis is nie. As jy nóú swyg en daar kom van 'n ander kant af uitkoms en redding vir die Jode, sal jy en jou familie omkom. Wie weet, miskien is dit juis met die oog op 'n tyd soos hierdie dat jy koningin geword het!”Ester het toe vir Mordegai laat weet: “Gaan maak al die Jode wat in Susan is, bymekaar en vas ter wille van my. Julle moet drie dae, dag en nag, niks eet en drink nie. Ek en my kamerpersoneel sal ook vas. Daarna sal ek na die koning toe gaan, al is dit teen die wet. As ek moet omkom, moet ek maar omkom.” Daar is tye in die lewe wanneer jy moet vasstaan en dapper wees om te doen wat reg is; om te doen wat jy weet jy moet doen. As jy 'n gebore entrepreneur is, kan risiko-neem maklik wees. Maar vir die meeste mense is dit beslis nie so maklik nie.In die 5de eeu v.C. het Ester, ‘n Joodse meisie, die koningin van Persië geword toe sy getroud is met koning Xerxes. Die koning is deur ‘n jaloerse man, Haman, bedrieg om ‘n bevel uit te vaardig dat al die Jode doodgemaak moet word. Ester wou na haar man, die koning, gaan om by hom te pleit om haar volk te red.Daar was slegs een probleem. Die Persiese wet het enigiemand, selfs die koningin, verbied om ongenooid na die koning te gaan. As die koning nie sy goue septer uitgesteek het na die persoon wat na hom toe wil kom nie, is die skuldige doodgemaak. Haar oom, Mordegai, het vir haar hierdie boodskap van buite die paleis gestuur:Ester 4:13-14 “Moenie dink net jy van al die Jode sal vrykom omdat jy in die koning se paleis is nie. As jy nóú swyg en daar kom van 'n ander kant af uitkoms en redding vir die Jode, sal jy en jou familie omkom. Wie weet, miskien is dit juis met die oog op 'n tyd soos hierdie dat jy koningin geword het!” Dit was die uitdaging aan Ester. Hoe sou sy reageer?Ester 4:15-16 Ester het toe vir Mordegai laat weet: “Gaan maak al die Jode wat in Susan is, bymekaar en vas ter wille van my. Julle moet drie dae, dag en nag, niks eet en drink nie. Ek en my kamerpersoneel sal ook vas. Daarna sal ek na die koning toe gaan, al is dit teen die wet. As ek moet omkom, moet ek maar omkom.”Soms vereis geloof dat ons alles op die spel plaas. Maar wees gerus: God bepaal die uitkoms. Dis Sy Woord. Vars … vir jou … vandag.Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

De Amerikaanse ambassadeur Bill White werd door minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot op het matje geroepen. België antisemitisch noemen en oproepen aan wetten te morrelen, daar trok Prévot de grens. Welke agenda volgen White en zijn ambtsgenoten eigenlijk? “Je merkt dat ze vooral de MAGA-stempel willen drukken op het Europees binnenlands beleid”, merkt Dominique Minten van onze buitenlandredactie op. “Ze dringen erg aan op een verrechtsing van Europa”. Nu schept de ambassadeur chaos in ons land. Hij beticht ons land van antisemitisme, omdat het parket een onderzoek voert naar onwettige besnijdenissen in het Joodse milieu. Daarbij richtte White zijn pijlen ook op Vooruit-voorzitter Connor Rousseau. “De manier waarop dit zich ontvouwt, is du jamais vu”, legt wetstraatjournalist Simon Andries uit. “Het kadert in een patroon van aanvallen op linkse politici in Europa”. Ook in Frankrijk en Polen stichtten Amerikaanse ambassadeurs eerder diplomatieke brandjes. Horen diplomaten eigenlijk niet neutraal te zijn? En bakken de Amerikanen het nu écht te bruin in Europa? Beluister en volg DS Letteren hier: De Standaard Spotify Apple podcasts DS Podcast CREDITS Journalisten Simon Andries, Dominique Minten | Presentatie Alexander Lippeveld | Redactie Gijs Op ‘t Roodt | Eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ons kan heeldag in isolasie Bybel lees en die groot geskenk van Saam mis, dan mis ons die plek waar geloof en liefde beoefen word. Ons kan verbruikers van geloofsgemeenskap wees en steeds mis dat ons siele is met ‘n diep soeke na betekenis. Ons kan al die kennis oor geloof hê en steeds nie anders leef binne die kultuur van ons dag nie. Vandag se kontoerlyn is een van die mees invloedryke tradisies in Joodse geskiedenis omdat dit funksioneer as ‘n geloofsbelydenis en ‘n loflied waarmee God geprys word. – Deon  Luister hier na die klankopname of op die potgooi-platform van jou keuse. . . Of kyk hier saam:

Het zit er bovenarms op tussen Vooruit-voorzitter Conner Rousseau en VS-ambassadeur Bill White. Officieel ruziën ze over een TikTok-filmpje, maar de politieke rel gaat vooral over erkenning rond Joodse besnijdenissen. Terwijl Rousseau en White om het hardst roepen, vangt vooral N-VA de klappen op in dit verhaal. "Dit staat haaks op hun ideologie." See omnystudio.com/listener for privacy information.

De ambassadeur van de VS wordt op het matje geroepen. Aanleiding is de kritiek die hij heeft op de Belgische regering: de ambassadeur vindt dat die moet ingrijpen in een onderzoek rond illegale besnijdenissen in de Joodse gemeenschap. Mag de ambassadeur zich daarmee moeien? Aartsvijanden Iran en de VS zitten opnieuw rond de tafel. Wat wil Trump uit die gesprekken met Iran halen? En parfum wordt nog duurder: maar waar betaal je écht voor als je een flesje parfum koopt?

Bolleboos, gabber, hoteldebotel, mesjokke, jofel, kinnesinne, sjlemiel. De rij Jiddische leenwoorden die via Amsterdam hun weg vonden naar onze spreektaal is eindeloos. Mirjam Knotter en Maarten Hell legden de Joodse geschiedenis van Amsterdam vast in Atlas van Mokum. ‘Wat het meest opvalt is de weerbaarheid van de joodse inwoners,' vertelt Mirjam Knotter. Ze hadden namen als Pulmalla en Sosankali, kwamen uit India en werden naar Afrika verscheept om daar hun wildere soortgenoten op te voeden. Dat verhaal gaat niet over mensen, maar olifanten. Sophy Robert schreef Een school voor olifanten over dit plan van de Belgische koning Leopold II. Recensent Pieter van Os bespreekt dit ‘spectaculaire boek over een krankzinnige onderneming'. Wie Trump en de populistische revolte wil begrijpen, moet volgens populismekenner Marijn Kruk het boek Hayek's Bastards: The Neoliberal Roots of the Populist Right lezen. De volgelingen van de econoom Friedrich von Hayek geloven dat de natuurlijke orde en biologische hiërarchie in ere moeten worden hersteld.

In deze aflevering van Koinonia Bijbelstudie onderzoek ik de vraag of Paulus zelf verantwoordelijk is voor de latere anti‑joodse interpretaties van zijn brieven, of dat de ontsporing vooral te wijten is aan hoe de kerk hem eeuwenlang heeft gelezen. De auteur laat zien dat Paulus in zijn eigen tijd een Joodse denker bleef, trouw aan de Thora en vol liefde voor zijn volk. Zijn scherpe taal over “wet” en “genade” was bedoeld om heidenen toegang te geven tot de God van Israël, niet om het Jodendom af te wijzen. Maar toen de kerk haar Joodse wortels verloor, werden Paulus' woorden uit hun context gehaald en gebruikt om een tegenstelling tussen kerk en Israël te creëren die hij nooit bedoeld had. Zo ontstond een Paulusbeeld dat haaks staat op zijn eigen intenties. De kern: niet Paulus ontspoorde, maar de geschiedenis die zijn woorden losmaakte van hun Joodse bedding.Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/koinonia-bijbelstudie-live--595091/support.This episode includes AI-generated content.

Joop en Nausicaa praten over Israel en de stand van zaken; Neonazi's op kandidaten-lijsten van Forum; Hamas-ambassadeur Abu eenarm die de wet overtreedt om naar Pally-demo's te gaan; bloed kruipt waar het niet gaan kan: Tofik Fibi spreekt alsnog op pro-Hamas-demonstratie; de dubbele maat van voorschrift Janny Knol die antisemitisme bij de politie als ‘emotie' excuseert ⁠en erbij ook goed nieuws uit Amsterdam Oost waar ze de Joodse identiteit uit de buurt (verleden) zichtbaar willen maken.

De Taskforce Antisemitismebestrijding roept universiteiten op om actiever op te komen voor Joodse studenten en medewerkers. Volgens een nieuw verschenen rapport voelen velen zich door protesten en het heersende klimaat steeds onveiliger op de campus. Voorzitter Jaap Smit benadrukt dat het niet gaat om het beperken van demonstratierecht, maar om het bewaken van de veiligheid van een kwetsbare minderheid. De ambitieuze woningbouwplannen van het nieuwe kabinet zijn volgens deskundigen onhaalbaar. Zowel financiers als bouwers zien onvoldoende extra geld om de streefcijfers van 100.000 nieuwe woningen per jaar te realiseren. Woningmarktexpert Peter Boelhouwer wijst op een tekort van 20 miljard euro dat niet wordt afgedekt in het huidige coalitieakkoord. De Europese Rekenkamer is kritisch over de voortgang bij het verkleinen van de afhankelijkheid van kritieke grondstoffen uit het buitenland. Hoewel Europa duidelijke doelen heeft gesteld, blijven investeringen en uitvoering achter op schema, waardoor het onwaarschijnlijk is dat de regio snel onafhankelijk wordt van dominante leveranciers als China. Deze omschrijving is met AI gemaakt en gecontroleerd door een BNR-redacteur. Over deze podcast BNR Nieuws Vandaag is de podcast met daarin BNR Ochtendnieuws en BNR Avondnieuws. Je krijgt ’s ochtends vroeg en aan het einde van de werkdag in 20 minuten het belangrijkste nieuws van de dag. Abonneer je via bnr.nl/podcast/bnrnieuwsvandaag, de BNR-app, Spotify en Apple Podcasts. Of luister elke dag live via bnr.nl/live.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Bart Van Nuffelen is regisseur, schrijver en podcastmaker. Hij is een van de artistieke leiders van het Antwerps theatergezelschap MartHa!tentatief. Voor het gezelschap regisseerde hij meerdere voorstellingen, waaronder ‘Revue van het Ontembare Leven' en ‘De Vernissage'. Uit zijn microfoon verscheen de succesvolle podcast ‘De kunst van het verdwijnen', waarvan nu een tweede seizoen verschijnt. De podcast vertelt drie waargebeurde verhalen die op één straathoek in de Antwerpse Joodse wijk plaatsvonden: een tunnelroof op een bank in 2019, een aanslag op een Joodse jeugdbeweging in 1980 en een kleutertje dat in 1942 op miraculeuze wijze ontsnapt aan deportatie. In het tweede seizoen gaan we op zoek naar de identiteit van de zogenaamde Antwerpse ‘jodenjagers' uit WO II, om er lessen uit te trekken voor het heden. Atze de Vrieze gaat met Bart Van Nuffelen in gesprek.      

Het sensationele verhaal van de half-Joodse minnares van Joseph Goebbels, de spionage door haar nazifamilie op Hawaii voor Duitsland en Japan en hun cruciale rol bij de aanval op Pearl Harbor. Uitgegeven door Nieuw Amsterdam Spreker: Chris Kijne

Op zondag 25 januari is de Nationale Holocaust Herdenking. In de documentaire 'De Verdwenen Buurt' laat filmmaker Danny Akker zien hoe een bloeiende Joodse gemeenschap compleet uit het centrum van Den Haag is verdwenen en hoe volgende generaties om gaan met dit verlies. Welke lessen kunnen we hier van leren?  In Dit is de Dag gaat presentator Margje Fikse in gesprek met:  * Filmmaker Danny Akker  * Job Cohen, sprak de voice-over in voor de documentaire   

Wanneer ik terugkijk op mijn eigen weg door de christelijke tradities, zie ik hoe verschillend de visies op Israël altijd zijn geweest. In de Vergadering van Gelovigen, waar ik zelf een tijdlang verkeerde, bood de bedelingenleer nog een zekere garantie dat Israël in Gods toekomst een plaats zou houden. Men sprak over de opname van de gemeente, en daarna zou God Zijn beloften aan het aardse volk Israël gaan vervullen. Zelfs de Torah, zo zei men, zou dan weer in ere worden hersteld. Het was een toekomstbeeld, een eschatologische verwachting, maar het had tenminste nog een vorm van trouw in zich.Daartegenover stond de gereformeerde theologie, die Israël vooral waardeerde als volk van het verleden. Het verbond, zo leerde men, was al vanaf Adam aanwezig en werd in Christus vernieuwd, maar bleef wezenlijk hetzelfde. De besnijdenis werd vervangen door de doop, de wetgeving kreeg een andere gestalte, maar de lijn bleef doorlopen. Israël had een fundament gelegd, maar de kerk had het huis gebouwd.En dan de evangelische beweging, inclusief de Vergadering: daar zag men voor Israël alleen nog een rol in de toekomst, ná de tenhemelopneming van de christenen. Het heden van Israël, het concrete volk, de levende traditie — die bleven buiten beeld.Niemand, werkelijk niemand, zag de betekenis van het huidige Israël.Zelfs onder Joodse christenen heerste verdeeldheid. Sommigen schaarden zich achter de evangelische visie, anderen achter de gereformeerde. Sommigen bevestigden hun verbondenheid met Israël vooral omdat zij meenden dat er een opdracht lag om het evangelie aan Israël te brengen. Anderen probeerden evangelische gemeenten te vormen die rabbijns‑joodse elementen in de liturgie opnamen, maar dan vooral met missionaire bedoelingen. En ja, er was dialoog met de rabbijnse traditie — maar mondjesmaat, en meestal vanuit de vanzelfsprekende overtuiging dat het Nieuwe Testament superieur was.Voor mij persoonlijk werd het anders toen ik werkelijk in aanraking kwam met de rabbijnse traditie. Toen ik Hebreeuws leerde. Toen ik de commentaren las, de Talmoed, en vooral toen ik in gesprek kwam met orthodox‑joodse leraren en vrienden. Dat heeft mijn theologische horizon blijvend veranderd.En nu sta ik op een kruispunt. Aan de ene kant zie ik de mogelijkheid om de christelijke theologie te hervormen, te zuiveren van de Griekse filosofische lagen die haar hebben vervormd, en haar opnieuw te wortelen in de Joodse denkwijze die al in het Nieuwe Testament aanwezig is. Maar tegelijk zie ik dat de kerk van vandaag — verzwakt, uitgehold, versnipperd — zo'n reformatie niet meer kan dragen. De generatie die nog over is, is moe. De structuren zijn fragiel. De geestelijke weerstand is laag.Aan de andere kant zie ik een weg die misschien bescheidener is, maar wel haalbaar: binnen de christelijke theologie twee dingen versterken. Ten eerste: de steun en solidariteit met Israël, niet als politiek programma, maar als theologische trouw. En ten tweede: de verrijking van de christelijke ethiek door de halachische manier van denken vruchtbaar te maken — Maimonides in plaats van Aristoteles, om het kort te zeggen. Een ethiek die niet begint bij abstracties, maar bij concrete daden, bij verantwoordelijkheid, bij het leven zelf.Maar dan lees ik bijdragen zoals die van Steven Paas. Teksten die de breuk met het jodendom niet alleen bevestigen, maar zelfs verdiepen. Teksten die steeds polemischer worden, steeds stelliger, steeds verder verwijderd van de Joodse wortels van het evangelie. En dan zinkt mij soms de moed in de schoenen. Dan vraag ik mij af of deze christelijke boedel nog wel te redden is. Of het niet beter is om haar aan haar lot over te laten.Want het voelt soms alsof de stemmen van Miskotte, van Zuidema, van al diegenen die de Joodse wortels van het christendom wilden eren, nooit echt gehoord zijn. Alsof de herlezing van het Nieuwe Testament door Sanders, Dunn en Nanos — die ons wilde bevrijden van eeuwen misverstaan — eenvoudigweg is weggewuifd. Alsof de theologie zich laat meeslepen door de propaganda van de dag, in plaats van door de Schrift en de traditie.En soms lijkt het alsof sommigen vooral willen dat de kerk zich naast de islam opstelt, en zich daarom des te sterker distantieert van Israël. Alsof de oude reflexen weer opstaan. Alsof de kerk opnieuw flirt met een vorm van Marcionisme, opnieuw de Joodse wortel wil afsnijden, opnieuw de Messias losmaakt van zijn volk.En dan denk ik aan de jaren dertig. Aan de Germaans‑christelijke beweging. Aan Arius. Aan Marcion. Aan al die momenten waarop de kerk haar eigen antisemitische kern niet onder ogen wilde zien — en daardoor bijna ten onder ging.Ik zeg dit niet lichtvaardig: de kerk staat opnieuw op zo'n moment. Voor de derde keer in haar geschiedenis wordt zij geconfronteerd met haar eigen neiging om Israël te marginaliseren, te vergeten, te vervangen. En dit keer is de situatie ernstiger dan ooit, omdat de kerk zelf zo zwak is geworden.Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/koinonia-bijbelstudie-live--595091/support.

Joop en Hans praten uitgebreid aan de koffietafel over president Trump en Groenland dat hij wil hebben; we praten ook uitgebreid over Israël en de politiek; Nederland met nieuwe regering en moslims die Joden haten terwijl in Israël Joden en moslims samen werken; België waar Joodse zaken sluiten en heel veel andere zaken waar we over praten. 

Send us a textSpreuke 18:15,17 'n Mens met insig kry steeds meer kennis. Wyse mense hou altyd hulle ore oop. Hy wat eerste praat in 'n regsaak, lyk altyd onskuldig. Eers by kruisondervraging kom die waarheid uit. (NLV) Glo jy alles wat jy op sosiale media lees? Natuurlik nie! Maar hoekom is dit dan dat soveel mense in die wurmtonnels van samesweringsteorieë vasgevang word? Bloot omdat hulle op iets afgekom het wat so lekker by hul eie verkeerde idees inpas!Hoe gereeld word iemand nie deur die publiek en die media “verhoor en skuldig bevind” nie? En, wanneer die feite uiteindelik aan die lig kom, is die persoon heeltemal onskuldig. Kom nou, hoe dikwels het jy nie ook al iemand onskuldig veroordeel nie?Alfred Dreyfus, 'n Joodse offisier in die Franse leër, is in 1894 valslik van verraad beskuldig. Die bewyse teen hom was baie flou, maar die leër, die publiek en die media het hom summier veroordeel. Hulle het nie die ware feite ondersoek nie; hulle het eenvoudig aanvaar wat vir hulle vertel is.Intussen het die regte verraaier skotvry gekom. Dit het jare se deursettingsvermoë, noukeurige ondersoek en dapper getuies geneem om die waarheid te ontbloot en Dreyfus vry te spreek. Maar teen daardie tyd het die Franse samelewing reeds hul respek vir die regstelsel verloor.Spreuke 18:15-17 'n Mens met insig kry steeds meer kennis. Wyse mense hou altyd hulle ore oop. Hy wat eerste praat in 'n regsaak, lyk altyd onskuldig. Eers by kruisondervraging kom die waarheid uit. (NLV)Ons is soms in die versoeking om te haastig te oordeel; om menings as feite te aanvaar; om ons selfbeeld te versterk deur iets as waarheid te aanvaar, bloot omdat dit pas by dít wat ons nog altyd vermoed het.Maar wyse mense wil altyd meer leer, daarom luister hulle aandagtig om meer te leer. Die eerste persoon wat praat, lyk altyd reg, totdat iemand anders kom en die regte vrae vra.Wees 'n leerder. Wees 'n luisteraar. Vra die regte vrae.Dis God se Woord. Vars … vir jou … vandag. Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

Paulus in Efeze. Hij spreekt het evangelie van het koninkrijk in de synagoge tot de Joodse mensen en het woord van de Heerdaarbuiten, zijn evangelie, om de gelovigenNaluisteren: deel A en deel B . https://www.da-ath.nl/?p=35277

Paulus in Efeze. Hij spreekt het evangelie van het koninkrijk in de synagoge tot de Joodse mensen en het woord van de Heerdaarbuiten, zijn evangelie, om de gelovigenNaluisteren: deel A en deel B . https://www.da-ath.nl/?p=35277

Van Schrödingers kat (dood én levend, volgens de wetenschap) naar liedjes over “gevoel” (dood én leeg, volgens Henk). In deze aflevering wordt afgerekend met vaagheid: gevoelens, smaak, popliedjes met betekenisloos gezwijmel en de hardnekkige illusie dat wat jij voelt ook meteen waar is.Verder: waarom goede liedjes zelden hits worden, waarom hits vaak geen goede liedjes zijn, en waarom mensen die muziek insturen vooral bevestiging willen en geen eerlijk antwoord. Blind vertrouwen op gevoel blijkt net zo onbetrouwbaar als de muzieksmaak van de makers zelf.Daarna een uitstapje langs blinde sigarenboeren met betere oren dan ziende mensen, de mythe van extra zintuigen en hoe bureaucratie creativiteit systematisch uitroeit. Ambtenaren worden opgeleid tot grijze, risicomijdende duiven, met rampzalige gevolgen: falende automatisering, toeslagenellende en turbo-faillissementen waarbij niemand controleert en miljarden verdwijnen.Tussendoor nog wat taalpijn (Iron Maiden, Aerosmith, Genocà), microfoons die niemand betaalt, cadeau-etiquette en een Joodse jat als cultureel sluitstuk.Kortom: alles is tegelijk logisch en volstrekt absurd. Net als Schrödingers kat. Alleen deze podcast leeft nog.

Er zijn vragen die we niet kunnen negeren, hoe vaak we ze ook proberen weg te duwen. De betekenis van Jezus' dood is zo'n vraag. Ze blijft terugkomen, omdat ze de kern raakt van wat het christelijk geloof zegt over God, mens en wereld. Misschien ook omdat woorden zoals straf, schuld en plaatsvervanging steeds minder vanzelfsprekend klinken als we ze naast de Bijbel, geschiedenis en onze eigen ervaring van God leggen.Het is niet dat deze woorden leeg zijn geworden, maar soms verhullen ze meer dan ze onthullen. Ze passen niet meer zonder dat er iets wringt. Als je teruggaat naar de wereld van de Hebreeuwse Bijbel, valt meteen iets op dat de klassieke strafleer onder druk zet. Offers functioneren daar niet als strafmechanisme. Het dier wordt niet gestraft, de zonde wordt niet op het dier gelegd en het offer bevredigt niet Gods toorn.De logica van Leviticus gaat over reiniging, herstel en nabijheid. Het gaat om het wegnemen van onreinheid, het herstellen van gemeenschap en het openen van een ruimte waar mens en God elkaar weer kunnen ontmoeten. Dat is de wereld waarin Jezus en Paulus leefden. Het is dan vreemd om Jezus' dood te zien als een strafmoment dat in de Hebreeuwse Bijbel nergens voorkomt.Ook Paulus' taal wijst in een andere richting dan vaak wordt aangenomen. Het woord hilasterion in Romeinen 3 verwijst niet naar het stillen van toorn, maar naar het wegnemen van zonde en naar de plek waar God en mens elkaar weer kunnen ontmoeten. Moderne lexica, het gebruik in de Septuaginta en de Joodse liturgische traditie ondersteunen dat.Paulus spreekt bovendien in termen van verzoening, bevrijding, rechtvaardiging en participatie in Christus. Deze woorden bewegen richting transformatie, niet strafverplaatsing. Ze passen bij een God die mensen naar zich toe wil brengen, niet bij een God die eerst genoegdoening eist voordat hij kan vergeven.Zelfs Jesaja 53 vertelt een ander verhaal wanneer je het nauwkeurig leest. De dienaar draagt, geneest en leidt omwille van het volk, maar nergens staat dat God hem straft in plaats van het volk. De tekst spreekt over solidariteit, over het opnemen van andermans lasten en over het doorleven van onrecht.De evangelieën vertellen het verhaal van Jezus' dood ook niet als een strafmoment dat God nodig heeft om te vergeven. Ze laten zien hoe Jezus trouw blijft tot het einde, hoe Gods Koninkrijk botst met menselijke macht, hoe liefde zichtbaar wordt in kwetsbaarheid en hoe leven sterker blijkt dan dood.Het beeld van het paasland dat Johannes gebruikt, is veelzeggend. Het lam wordt niet gestraft, maar het beschermt en bevrijdt. Zo wordt het paasland beschreven in Exodus; het land opent een weg. De evangelieën kennen geen scène waarin God zijn toorn op Jezus uitstort. Ze vertellen eerder hoe menselijke macht en angst zich tegen hem keren en hoe God hem rechtvaardigt door hem op te wekken.Wanneer je vervolgens luistert naar de vroegste kerk, hoor je vooral taal van genezing, bevrijding en transformatie: Christus als genezer, bevrijder, degene die de mensheid binnenleidt in Gods leven. De taal van straf verschijnt pas veel later in een andere context met andere vragen.De vroegste christenen dachten niet in termen van een hemels-juridisch systeem dat moest worden voldaan, maar in termen van bevrijding uit slavernij, genezing van gebrokenheid en deelname aan nieuw leven.Dit alles doet ertoe, omdat geloof alleen kan ademen wanneer het waarachtig is. Als de taal van straf wringt – historisch, moreel of pastoraal – dan is het geen verlies om haar los te laten. Het is een uitnodiging om dieper te luisteren naar de schrift, traditie en ervaring van mensen.En dan komt een praktische vraag: hoe vieren we het avondmaal wanneer traditionele liturgische taal vaak spreekt over het offerlam dat voor onze zonden gestorven is? Hoe kunnen we deze tafel vieren zonder de substitutieve logica te herhalen die we theologisch niet langer kunnen dragen?Misschien begint dit met beseffen dat het avondmaal nooit bedoeld was als heropvoering van een hemels strafmoment. Het is een maaltijd, geen rechtszitting. Jezus breekt brood en deelt wijn om gemeenschap te scheppen.Hij geeft zichzelf niet als gestrafte, maar als degene die liefheeft tot het uiterste. De tafel is een plek van herinnering én tegenwoordigheid; een plek waar we proeven dat God nabij is; dat vergeving geen transactie, maar een gave is; dat gemeenschap geschonken wordt.Misschien kunnen we de taal van het offerlam opnieuw horen als bevrijding: het paaslam in Exodus wordt niet gestraft; het beschermt en opent een weg naar vrijheid.In die lijn kan het avondmaal een viering worden van bevrijding, reiniging en nieuw leven: een plek waar we leren dat verzoening begint bij liefde die zichzelf geeft.Misschien is dit de weg: niet de liturgie afschaffen, maar opnieuw horen; niet woorden schrappen, maar ze laten ademen in het licht van de schrift zelf; Niet de avondmaalstafel veranderen in een dogmatische boodschap, maar de maaltijd laten zijn wat ze altijd al was: een maaltijd vol genade, gemeenschap en leven sterker dan de dood.Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/koinonia-bijbelstudie-live--595091/support.

Jezus onderging de doop als deel van de Joodse gemeenschap. Tegenwoordig kennen we de doop ook nog als ritueel, maar wat betekent het eigenlijk vandaag de dag? Theoloog Peter Nissen sluit aan bij de lezing van deze zondag en leest uit Lukas het verhaal van de Doop van de Heer. Kloosterling; Peter Nissen Peter Nissen voelt zich geïnspireerd door de spiritualiteit van de Regel van Benedictus en probeert vanuit die spiritualiteit te leven. Nog niet zolang geleden heeft hij zich als 'oblaat' verbonden aan de Sint-Willibrordsabdij in Doetinchem De liturgische kalender met o.a. de evangelielezingen vind je hier (https://bernemedia.com/wp-content/uploads/2025/07/Liturgische-kalender-2025-2026.pdf). * Abonneer je op de podcast via NPO Luister of je favoriete podcast-app. * Laat een beoordeling of review achter (dit helpt ons enorm!). * Volg ons op Instagram of Facebook. * Meer info of feedback? Mail naar kloostercast@kro-ncrv.nl.

Gasten: Bart Wallet en Judith van Gent In deze aflevering van Wie Wat Bewaart interviewt Jeroen de Vries de gasten over de (nieuwe) Canon van Amsterdam en over de mini-expo: groepsportret met vroegste tatoeage te zien in huis Willet-Holthuysen. De Canon van Amsterdam, eerder opgesteld in 2008, is vernieuwd. Aan de hand van 50 ‘vensters' vertelt de Canon hoe de stad geworden is zoals ze nu is. De canon biedt een nieuwe blik op de geschiedenis van Amsterdam, met aandacht voor nieuwe inzichten en maatschappelijke ontwikkelingen. Zo zijn thema's als de geschiedenis van arbeidsmigranten en de impact van klimaatverandering terug te zien in de canon. Het vijftigste venster blijft open voor persoonlijke verhalen en perspectieven van Amsterdammers. Een commissie van experts heeft de vensters vastgesteld. Wij spreken met professor Bart Wallet, één van de experts uit de commissie. Onlangs deed het Amsterdam Museum een wereldvondst. Tijdens een controle van het schilderij De Oppercommissarissen der Walen ontdekte restaurator Liesbeth Abraham op de binnenkant van de linker pols van een van de geportretteerden een tatoeage. Wij praten over deze vondst en de betekenis daarvan met Judith van Gent van het Amsterdam Museum. * Bart Wallet is professor vroeg modern- en moderne Joodse geschiedenis in het bijzonder van Amsterdam * Judith van Gent is hoofd collecties en onderzoek van het Amsterdam Museum. Wie Wat Bewaart is een programma van AmsterdamFM i.s.m. het Allard Pierson. In dit programma besteden we aandacht aan de Amsterdamse musea en andere onderwerpen die het verleden aan het heden binden. Wie Wat Bewaart is te beluisteren op AmsterdamFM.nl en via de diverse podcast platforms & op Salto radio Amsterdam. e-mail : wiewatbewaart9@gmail.com

Hij blijft gedreven en tegen de stroom in zoeken naar nuance en verbinding: de Joodse theatermaker en filosoof Jaïr Stranders.  Het waren zware jaren voor hem. Niet vaak lijkt de polarisatie zo hevig als in het Palestijns-Israëlische conflict. Waar houdt zijn kunstenaarschap op en begint het activisme?   Stranders, ook bestuurslid van de Liberaal Joodse Gemeenschap, schuift geregeld aan bij talkshows en ontvangt lof voor zijn heldere, genuanceerde kijk op Gaza. Maar hoe houd je die nuance vast wanneer de druk toeneemt? Waar schuurt het volgens hem in het publieke debat en op het toneel? En hoe blijf je hoopvol als de spanningen alleen maar toe lijken te nemen?   In de eerste aflevering van het jaar 2026 spreekt Coen Verbraak in ‘De publieke tribune' een uur lang met theatermaker en filosoof Jaïr Stranders.   Te gast: Jaïr Stranders Presentatie: Coen Verbraak Redactie: Noah van Diepen Eindredactie: Sigrid Muusse ℹ️ Meer info? human.nl/dpt ✉️ Reageren? depublieketribune@human.nl

Het wereldnieuws deze dagen heeft veel weg van een hardnekkige winterdepressie; waar je ook kijkt vind je conflicten en landen onder hoogspanning. Daarom doen we het de laatste weken van dit jaar net even anders dan u van ons gewend bent. Geen analyse van de depressie, maar aandacht voor wat verlichting biedt. In onze serie 'Wintervitaminen' brengen we optimistische verhalen van en met onze correspondenten in geopolitieke brandhaarden, als balsem voor de ziel en tegen de depressie. Onze gast vandaag is Olaf Koens, journalist en correspondent bij RTL Nieuws. Zijn vele reizen door Oekraïne stemmen hem bepaald niet hoopvol, maar er is één plek die hem ondanks de ellende toch altijd vrolijk maakt: de havenstad Odessa. Daar waar Russische, Joodse en Oekraïense cultuur bij elkaar komen, en vooral: waar er ongelooflijk veel gelachen wordt.  Presentatie: Chris Kijne.

2025 was het jaar waarin de verhoudingen tussen Israël, de Palestijnen en de rest van de wereld explosiever werden dan ooit. Hamas heeft nog altijd niet alle gijzelaars teruggegeven. Israël trad meedogenloos op in Gaza en wordt ervan beschuldigd het internationaal recht te schenden. De internationale spanningen liepen hoog op en dat werkt door, ook in Nederland. Wat betekenen deze ontwikkelingen voor de Joodse gemeenschap hier? En hoe verandert de positie van Israël in de wereldorde? Dat bespreekt presentator Hans van der Steeg met: * Bart Wallet, hoogleraar Joodse studies

ʼn Britse burger wat aangekla is dat hy Nazi-simbole vertoon, se Australiese visum is teruggetrek en hy gaan moontlik na die Verenigde Koninkryk gedeporteer word. Dit volg terwyl die land toeslaan op anti-Semitisme na die massamoord op Bondi-strand. Die 43-jarige man is ook vroeër die maand aangekla dat hy op sosiale media geweld teen die Joodse gemeenskap aanhits. Die minister van Binnelandse Sake, Tony Burke, sê hulle is besig met strenger wetgewing teen haatspraak:

De aanval van Hamas op Israël van 7 oktober 2023 schudde niet alleen de geopolitieke verhoudingen op. Ook op veel kleinere schaal zijn de gevolgen voelbaar. Aan Nederlandse keukentafels heeft het conflict dit jaar vrienden, families en gezinnen verdeeld. 7 oktober 2023 veranderde ook de band tussen vader Rob en zijn dochter Shari. Ze delen hun Joodse achtergrond, maar kijken heel anders naar wat er zich de twee jaar daarna afspeelt in Gaza. En dat drukt zwaar op hun relatie en veroorzaakt een gespannen zwijgen. In de studio van NRC gaan ze weer met elkaar in gesprek, over het onderwerp dat hen zo uit elkaar had gedreven.Maar hoe doe je dat?De volledige namen van Shari en Rob zijn bekend bij de redactie.Presentatie: Bram EndedijkRedactie: Tessa ColenMontage: Gal Tsadok-HaiEindredactie: Nina van Hattum & Belle BraakhekkeCoördinatie: Elze van DrielProductie: Rhea StroinkHeb je vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar onze redactie via podcast@nrc.nl.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Dagenlang deed correspondent Meike Wijers verslag van de antisemitische aanslag op de beroemde Bondi Beach in Sydney, afgelopen zondag. Ze zag er verdriet, maar ook veel woede. Want, zeggen veel mensen in Australië: deze aanslag komt niet uit de lucht vallen. Gast: Meike WeijersPresentatie: Bram EndedijkRedactie: Henk Ruigrok van der Werven, Ruben Pest, Esmee DirksMontage: Michiel van PoelgeestCoördinatie: Elze van DrielProductie: Rhea StroinkEindredactie: Tessa ColenHeb je vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar onze redactie via podcast@nrc.nl.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

(00:35) Tussen alle toponderhandelingen door, over een mogelijk bestand, is president Zelensky vandaag in Den Haag. Hij spreekt de Eerste en Tweede Kamer toe en is aanwezig bij de oprichting van een compensatiecommissie, om Oekraïne te compenseren voor oorlogsschade. Er zijn voorzichtig optimistische geluiden dat er kans is op slagen van de onderhandelingen, in elk geval in de VS en Europa. Maar welke veiligheidsgaranties kunnen de bondgenoten Oekraïne bieden? In Bureau Buitenland hierover Oekraïnerkenner Vita Kovalenko en defensiespecialist van de VRT Jens Franssen. (13:48) Angst na aanslag Sydney De dodelijke terreuraanslag in Sydney op een Chanoeka-viering veroorzaakt een wereldwijde schokgolf. In verschillende landen wordt de beveiliging voor joodse bijeenkomsten nu opgehoogd. Maar er is ook harde kritiek: er worden te weinig veiligheidsmaatregelen getroffen en ook te laat. Over de zorgen in Joodse gemeenschappen spreken we Jaïr Stranders, bestuurslid bij de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam. Presentatie: Sophie Derkzen.

Send us a textCoronaprotest, politiegeweld, Waku Waku, VSN, Joods leed, Israël, Army of Love en De Begrenzers. Vanavond staat Mordechai Krispijn centraal. Hij was een van de gezichten van het coronaprotest en organisator van de grote Viruswaarheid-demonstraties op het Malieveld in 2020. Daarnaast groeide hij uit tot een stuwende kracht achter de politieke partij VSN. Hij stond aan de basis van de nationale actie bij restaurant Waku Waku en is een kritisch Joodse stem in het Israël-Palestina-debat. Samen met zijn vriendin Anna Zeven richtte hij Army of Love op. Het afgelopen jaar profileert hij zich bovendien als presentator bij Café Weltschmerz. In de donkere dagen rond Kerstmis en Nieuwjaar presenteert blckbx.tv een gloednieuwe programmaserie: Wintergasten. Ab Gietelink heeft voor deze serie zeven bekende opiniemakers uit de alternatieve wereld uitgenodigd voor boeiende en leerzame gesprekken, onderbouwd met nieuwsfragmenten uit de afgelopen jaren. De gasten in deze reeks zijn: Kees van der Pijl, Willem Engel, Elze van Hamelen, Marcel van Silfhout, Marie-Thérèse ter Haar, Diedert de Wagt en Mordechai Krispijn. Support the showWaardeer je deze video('s)? Like deze video, abonneer je op ons kanaal en steun de onafhankelijke journalistiek van blckbx met een donatieWil je op de hoogte blijven?Telegram - https://t.me/blckbxtvTwitter - / blckbxnews Facebook - / blckbx.tv Instagram - ...

Suid-Afrika het sy medelye aan Australië oorgedra na gister se terroristeaanval op die Bondi-strand in Sydney. Minstens 15 mense is dood en 40 gewond toe twee gewapende mans losgebrand het op ʼn skare wat die begin van Hanukkah, ʼn Joodse vakansie, gevier het. Die slagoffers sluit ʼn Brits-gebore rabbi en ʼn Israelse burger in. Die Departement van Internasionale Betrekkinge en Samewerking, Chrispin Phiri, sê Suid-Afrika veroordeel die sinnelose geweld:

Australië se eerste minister Anthony Albanese sê terrorisme en antisemitisme sal nie in die land geduld word nie ná minstens 15 mense in ‘n skietaanval op Bondi-strand in Sydney dood is. Nóg 40 mense is beseer toe twee mans op feesgangers tydens die eerste dag van Hanukkah losgebrand het. Die polisie het beide verdagtes geskiet – een is dood en die ander in ‘n kritieke toestand in die hospitaal. Albanese het ná ‘n noodvergadering van Australië se nasionale veiligheidsraad die volgende gesê:

Met vandaag: Eddy Boas vanuit Sydney over de aanslag op joodse gemeenschap | In Berlijn onderhandelen VS, Oekraine en EU over einde aan oorlog | Tamar de Leeuw is de nieuwe directeur van Coöperatie Laatste Wil | 'De Niemanders' maken muziek met asielzoekers | Presentatie: Mieke van der Weij.

Sources for this series (more will be added later):The Economist often for current affairs (cited when relevant)ABICHT L. Israël, Palestina. ABICHT LUDO. Delalniettemin: over Joodse wijsheid en humorARNES I. Historische atlas van het jodendom : de bewogen geschiedenis van het joodse geloof in kaart gebracht.Librero, Kerkdriel, 2012, 400 p. BLACK I. Enemies and neighbours. Arabs and Jews in Palistine and Israel, 1917-2017. Alan Lane, s.l., 2017, 605 p.BLOK ARTHUR. Morgen misschien: waarom de problemen in Libanon niet worden opgelost.COOGAN M. The Oxford History of the Biblical World. Oxford University Press, 2001, 508 p.DAVIES W.D., HORBURY W., STURDY J. The Cambridge History of Judaism EVERS LOU: jodendom, een heldere inleiding.HINCHCLIFFE P., MILTON-EDWARDS B. Jordan. A Hashemite LegacyHIRSCHFELD H. Kernpunten van hetIsraelisch-Palestijns conflict,HARRIS W., Lebanon a history. Oxford University Press.JOHNSON P. Ahistory of the Jews. Londen, Phoenix, 2004, 643 p.MASALHA N. Palestine:a four thousand year history. Zed Books, Londen, 2018, 459 p.SCHAMA S. De geschiedenis van deJodenLEVY RACHEL. Israël op een doordeweekse dag. ROBINS P. AHistory of Jordan, University of Oxford, Oxford. 2004, 266 p.SAND SCHLOMO. The invention of the land of Israel: from holy land to HomelandSOETERIK R. De verwoesting vanPalestina. Van der Horst, Pieter Willem. Het joodse koninkrijk Himyar en de christelijke martelaars van Nadiran: joden en christenen in Arabië in de zesde eeuw. Van Diggele, Els. "We haten elkaar meer dan de joden: tweedracht in de Palestijnse maatschappij. "VAN MIDDEN PIET: Israël, een wereld apart: een geschiedenis van 3000 jaar op leven en dood

In deze aflevering van Nieuws van de Week bespreken Ad Verbrugge, Talitha Muusse en Rogier van Bemmel de verkiezing van Thom van Campen tot nieuwe Kamervoorzitter, na het vertrek van Martin Bosma. We gaan uitgebreid in op de situatie in Oekraïne: het instortende front waarbij Pokrovsk en Kupjansk dreigen te vallen, het 28-puntenplan van Trump dat deels op capitulatie lijkt, en het corruptieschandaal waarbij honderden miljoenen verdwijnen terwijl vertrouwelingen van Zelensky de staatskas leegplunderen. Ook komt de schrijnende zaak rond Harry Petit aan de Radboud Universiteit aan bod, waar Joodse studenten twee jaar lang zouden zijn geïntimideerd, terwijl bestuurder Alexandra van Huffelen weinig zelfreflectie toont. Verder bespreken we het Denk Vooruit-boekje van de overheid en de vraag: gaat het hier om weerbaarheidscultuur of om angstzaaierij?Daarnaast behandelen we onderwerpen zoals de extreem lage zelfredzaamheid van Nederland, de mogelijke 5% defensie-uitgaven die evenveel zouden kosten als het volledige onderwijsbudget, en Europa's weinig realistische zelfbeeld ten aanzien van de eigen productiecapaciteit.

Send us a textIn zijn podcast 'De Gulden Middenweg' deelt Peter Baars scherpe meningen over actuele politiek. Dit keer duikt hij diep in hete hangijzers: hoe scoren we de D66-overwinning? Wat nu met de formatie en het parlementaire circus? Oplossingen voor immigratie en woningnood? Nederland en de wolf: weg ermee of beschermen? Gedachten over het WEF en de euro? De herkomst van het Joodse volk? En komt er eindelijk een regime change in Venezuela?   Een volle agenda vol inzichten! Hier te beluisteren of te bekijken op https://www.blckbx.tv/binnenland/ab-gietelink-peter-baars Support the showWaardeer je deze video('s)? Like deze video, abonneer je op ons kanaal en steun de onafhankelijke journalistiek van blckbx met een donatieWil je op de hoogte blijven?Telegram - https://t.me/blckbxtvTwitter - / blckbxnews Facebook - / blckbx.tv Instagram - ...

„Je gaat door de mand vallen,” zei het stemmetje in Nora Fischer's hoofd. „Het begon ermee dat ik bang was een bepaalde noot niet goed te raken,” vertelt ze. „En dan zegt dat stemmetje: zie je wel, het lukt je niet.” Het plezier in het zingen maakte plaats voor angst. Tegelijkertijd verloor haar zus zich in een depressie die haar het leven kostte. „Ik wilde weten: wie heeft ons dat plezier afgenomen?”„Ik kwam in een soort whirlpool terecht van vingerwijzen.” Ze zoekt de oorzaak bij haar Joodse afkomst, het calvinisme, het kapitalisme, de prestatiedruk, het patriarchaat, sociale media... Het hele systeem. En concludeert dat het anders moet: “Falen is cruciaal. Alles leren we door een keer te falen. Als je niet mag falen, kun je geen kunstenaar zijn.”Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar podcast@nrc.nl.Presentatie: Pieter van der WielenRedactie en productie: Merel van Waalwijk van DoornMixage: AudiochefMuziek: Rufus van BaardwijkFoto: NRCHet interview is ook op YouTube te bekijken.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Een zelfportret van een fotograaf: ze kijkt in haar eigen camera met een volle, maar niet uitgelaten lach. We zien Hanna Elkan. Als eerste vrouwelijke fotograaf had ze haar eigen fotostudio in Amsterdam. Beroemde schrijvers en muzikanten, onder wie Rachmaninov en Stravinsky, kwamen vanuit het nabijgelegen Concertgebouw naar haar studio om zich te laten portretteren. Elkan en andere vrouwelijke fotografen creëerden met hun fotografie een uniek beeld van het Amsterdam.

We bellen met Sandra Beerends over haar film 'Nesjomme'. De film schetst met behulp van archiefbeelden en een fictief verhaal een beeld van de Joodse gemeenschap in Amsterdam voor de Tweede Wereldoorlog. De film is op meerdere plekken in Australië te bekijken in het kader van het Jewish International Film Festival.

Vaak wordt de vraag gesteld of Israël tegelijk een joodse én een democratische staat kan zijn. Wie terugkijkt naar de geschiedenis van de zionistische beweging en de ideeën van vroegere joodse denkers, ziet dat dit debat al veel langer speelt. Rond de term antizionisme bestaat veel verwarring. Dat hangt samen met de verschillende manieren waarop men naar het zionisme keek: als een nationale beweging of juist als een culturele en intellectuele stroming. Tegenwoordig wordt kritiek erop vaak al snel als antisemitisch bestempeld, terwijl er ook binnen de joodse gemeenschap zelf altijd stevige kritiek is geweest. Orthodoxe, liberale en seculiere joden hebben elk hun eigen bedenkingen geuit, en juist de grote keerpunten in de geschiedenis hebben het zionisme gevormd tot wat het nu is. Schrijver en religiewetenschappe Martine van den Berg vertelt hierover, onder meer aan de hand van het werk van de joodse denker Yeshayahu Leibowitz. Ze bespreekt zijn visie op de toekomst van Israël en wat hij in zijn eigen tijd al zag gebeuren. Haar bijdrage komt voort uit materiaal dat ze eigenlijk had willen opnemen in haar nieuwe boek De genesis van het verraad, maar dat daar niet goed in paste. Deze week wordt de podcast gepresenteerd door Stephan Sanders, omdat Kees van den Bosch er niet bij kan zijn. Productie: Stephan Sanders, Gizelle Mijnlieff, Matthijs Domen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Met vandaag: Tweede Kamer is terug van zomerreces maar de vakantiestemming is ver te zoeken | De groeiende invloed van radicale Joodse kolonistenleider Daniella Weiss | Dances with Wolves-acteur Graham Greene overleden | Zeeuws erfgoed- en kunstproject over de suikerbiet | Zit er echte peper in pepperspray? | Presentatie: Wilfried de Jong

Margalith Kleijwegt reflecteert op haar persoonlijke en politieke verhouding tot het Joods-zijn in Nederland. Aanleiding is haar artikel Erfenis van angst, waarin ze de spanningen binnen de Joodse gemeenschap belicht en benoemt hoe kritiek op Israël vaak ten onrechte als antisemitisme wordt weggezet. Ze uit scherpe kritiek op het Centraal Joods Overleg (CJO), dat volgens haar onterecht claimt namens alle Joden te spreken – terwijl zij zich daar niet door vertegenwoordigd voelt. Ook de rol van de PvdA komt aan bod, een partij die ze ooit steunde, maar die volgens haar te ver is afgedwaald van haar oorspronkelijke idealen. In dat kader bespreken ze de motie van Kati Piri, die pleitte voor een duidelijk onderscheid tussen antisemitisme en legitieme kritiek op Israël – een initiatief dat volgens Kleijwegt belangrijk is, maar op veel weerstand stuitte. Daarnaast vertelt ze over haar betrokkenheid bij de actiegroep Joden zeggen Nee, waarin ze samen met andere kritische Joden een alternatief geluid laat horen over Israël en het Israëlisch-Palestijns conflict. Ook haar eigen Joodse identiteit, en hoe die zich verhoudt tot politiek en activisme, komt uitgebreid aan bod. In deze podcast voeren Kees van den Bosch en Margalith Kleijwegt een kritisch en genuanceerd gesprek over Joodse identiteit, solidariteit en politieke vertegenwoordiging in Nederland. Productie: Rosa Springer en Kees van den BoschSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Deze zomer, tot en met 8 augustus, geniet je van onze selectie aan zomertips uit het afgelopen seizoen Nooit Meer Slapen. Roxane van Iperen is schrijver en jurist. Haar boeken, waaronder ‘Schuim der aarde', ‘De genocidefax' (Boekenweekessay 2021) en ‘Eigen welzijn eerst', werden meerdere keren bekroond en zijn inmiddels vertaald in 14 talen. In 2021 hield ze de 4 mei-lezing. Haar veelgelezen boek 't Hooge Nest', is een verhaal over de Joodse zussen Lien en Janny Brilleslijper en hun familie en gaat over moed, verraad en menselijkheid in barbaarse tijden. Het won in 2019 de Opzij Literatuurprijs, stond in 2020 op de shortlist van de NS Publieksprijs en werd een New York Times Best Seller. Van Iperen komt nu met het essay ‘Eigen planeet eerst', waarin ze de politieke ontwikkelingen sinds de val van de Muur onderzoekt en suggereert dat het mogelijk de democratie zelf is die ons naar de rand van de afgrond voert. Lotje IJzermans gaat met Roxane van Iperen in gesprek.