Podcasts about Christus

Am 21.6.2026 war Pastor Thorsten Wader der Prediger in der Freien evangelischen Gemeinde Wuppertal-Barmen. Dies ist die zweite Predigt über den Propheten Jona. Man spürt, dass es nicht nur eine dramatische Geschichte für den Kindergottesdienst ist, sondern die Tiefen und Untiefen eines Menschen aufdeckt. Aber es gibt auch mit der Hilfe Gottes einen Weg aus der Untiefe - denn Gott geht mir dir seinen Weg. In der Predigt wird ein Text des Musikers "Maxim" aus dem Lied "Pille aus Luft" adaptiert. Darin geht es um die absurde Selbstüberschätzung, wenn man sich allein auf seine Fähigkeiten verlässt, die man aber nicht hat. Das Lied von Maxim ist nicht eben ein christliches, aber es macht die emotionale Lage sehr deutlich, wenn man merkt, dass man die Welt nicht im Griff hat - obwohl man es immer dachte. Das Lied ist in den Shownotes verlinkt.

In a world flooded with thousands of competing voices — each claiming to represent “biblical Christianity” with their favorite proof texts — how do you actually tell authentic, orthodox Christianity from heresy? From the Gnostics and Arians of the early centuries to today's endless online teachers and influencers, the problem is as old as the Church itself. In this episode we explore one of the clearest and most reliable answers the Church has ever had: the ancient principle captured by St. Ambrose — “Where Peter is, there is the Church.” We unpack Jesus' own words to Peter in Matthew 16, the witness of the Church Fathers, and the crucial distinction between the individual pope and the papacy itself. Along the way we address how this visible criterion for orthodoxy played out in history — from anti-popes to the East-West split — and why it still matters in our age of doctrinal noise and personal brands. Popes fall on a bell curve like the rest of us, but the office Christ established remains the living anchor that keeps the faith one. If the question of authority and the pope has been the final hurdle in your journey toward the Catholic Church, this conversation offers honest clarity and genuine encouragement. The same Peter who denied Christ three times was still entrusted with the keys — a reminder that the Church has always been God's mercy at work through imperfect instruments. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

Das Kapitel ist beeindruckend, wie sich Joseph seinen Brüdern gegenüber offenbart. Es ist nicht nur, dass er sich ihnen gegenüber zu erkennen gibt, sondern das "Wie" ist wichtig. Es zeigt uns, wie Christus sich seinem gläubigen Überrest Judas bekanntmachen wird. 

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

Als der erste Mensch den Mond betrat Am 21. Juli 1969 betrat der amerikanische Astronaut Neil Armstrong als erster Mensch den Mond. Ein großes Ereignis der Weltgeschichte, das wir in unserem Hörspiel-Podcast Mikado Zeitreise unter die Lupe nehmen. Als der Vesuv ausbrach und Pompeji untergingAm 24. August im Jahr 79 nach Christus verdunkelt sich der Himmel über der Stadt Pompeji. Der Vesuv erwacht! Zunächst strömt schwarzer Rauch aus dem Vulkan, dann regnet es Asche und Bimsstein. Die Bewohner suchen Schutz in ihren Häuser oder fliehen aus der Stadt. Der Ausbruch des Vesuvs ist der Untergang der Stadt Pompeji. Aber durch die Ausgrabungen 1.700 Jahre später erfahren wir viel über das alltägliche Leben der römischen Antike.

Das Losungswort und der Lehrtext der Herrnhuter Brüdergemeine:So spricht der HERR: Ich gedenke der Treue deiner Jugend und der Liebe deiner Brautzeit, wie du mir folgtest in der Wüste, im Lande, da man nicht sät.Jeremia 2,2Wir gehören ganz zu Christus - vorausgesetzt, wir halten bis zuletzt an der Zuversicht fest, die wir am Anfang hatten.Hebräer 3,14Titel der Andacht: "Von Anfang bis zum Ende"Nachzulesen in nah-am-leben.de

So spricht der HERR: Ich gedenke der Treue deiner Jugend und der Liebe deiner Brautzeit, wie du mir folgtest in der Wüste, im Lande, da man nicht sät. Jeremia 2,2Wir gehören ganz zu Christus - vorausgesetzt, wir halten bis zuletzt an der Zuversicht fest, die wir am Anfang hatten. Hebräer 3,14Autorin: Gisela Wichern

Ewenwel, die fondament van God staan vas met hierdie seël: Die Here ken die wat syne is; en: Laat elkeen wat die Naam van Christus noem, afstand doen van die ongeregtigheid. (2 Tim. 2:19 Afrikaans OV)Maar as iemand God liefhet, dié word deur Hom geken. (1 Kor. 8:3 Afrikaans OV)

#jesus #hoop #heiligergeist Was bedeutet es, „im Licht zu leben“? Anhand von 1. Johannes 1,5–10 entdecken wir die Kraft radikaler Ehrlichkeit vor Gott und voreinander. Echte Gemeinschaft entsteht nicht durch Perfektion, sondern dort, wo Menschen ihre Masken ablegen und Gottes Gnade erfahren.

13 And Jesus came into the quarters of Caesarea Philippi: and he asked his disciples, saying: Whom do men say that the Son of man is?Venit autem Jesus in partes Caesareae Philippi : et interrogabat discipulos suos, dicens : Quem dicunt homines esse Filium hominis? 14 But they said: Some John the Baptist, and other some Elias, and others Jeremias, or one of the prophets.At illi dixerunt : Alii Joannem Baptistam, alii autem Eliam, alii vero Jeremiam, aut unum ex prophetis. 15 Jesus saith to them: But whom do you say that I am?Dicit illis Jesus : Vos autem, quem me esse dicitis? 16 Simon Peter answered and said: Thou art Christ, the Son of the living God.Respondens Simon Petrus dixit : Tu es Christus, Filius Dei vivi. 17 And Jesus answering, said to him: Blessed art thou, Simon Bar-Jona: because flesh and blood hath not revealed it to thee, but my Father who is in heaven.Respondens autem Jesus, dixit ei : Beatus es Simon Bar Jona : quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus, qui in caelis est. 18 And I say to thee: That thou art Peter; and upon this rock I will build my church, and the gates of hell shall not prevail against it.Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. 19 And I will give to thee the keys of the kingdom of heaven. And whatsoever thou shalt bind upon earth, it shall be bound also in heaven: and whatsoever thou shalt loose upon earth, it shall be loosed also in heaven.Et tibi dabo claves regni caelorum. Et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum et in caelis : et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in caelis.[18] "Thou art Peter": As St. Peter, by divine revelation, here made a solemn profession of his faith of the divinity of Christ; so in recompense of this faith and profession, our Lord here declares to him the dignity to which he is pleased to raise him: viz., that he to whom he had already given the name of Peter, signifying a rock, St. John 1. 42, should be a rock indeed, of invincible strength, for the support of the building of the church; in which building he should be, next to Christ himself, the chief foundation stone, in quality of chief pastor, ruler, and governor; and should have accordingly all fulness of ecclesiastical power, signified by the keys of the kingdom of heaven.[18] "Upon this rock": The words of Christ to Peter, spoken in the vulgar language of the Jews which our Lord made use of, were the same as if he had said in English, Thou art a Rock, and upon this rock I will build my church. So that, by the plain course of the words, Peter is here declared to be the rock, upon which the church was to be built: Christ himself being both the principal foundation and founder of the same. Where also note, that Christ, by building his house, that is, his church, upon a rock, has thereby secured it against all storms and floods, like the wise builder, [Matt 7:24-25].[18] "The gates of hell": That is, the powers of darkness, and whatever Satan can do, either by himself, or his agents. For as the church is here likened to a house, or fortress, built on a rock; so the adverse powers are likened to a contrary house or fortress, the gates of which, that is, the whole strength, and all the efforts it can make, will never be able to prevail over the city or church of Christ. By this promise we are fully assured, that neither idolatry, heresy, nor any pernicious error whatsoever shall at any time prevail over the church of Christ.[19] "Loose upon earth": The loosing the bands of temporal punishments due to sins, is called an indulgence; the power of which is here granted.St Silverius was exiled by order of the Empress Theodosia to the Island of Pontus, where he died, after many privations and sufferings, A.D. 538.

LES 170Er schuilt geen wreedheid in God en evenmin in mij.Niemand valt aan zonder de bedoeling te kwetsen. Hierop zijn geen uitzonderingen. Wanneer je denkt dat je aanvalt uit zelfverdediging, wil je zeggen dat wreed zijn bescherming betekent: dankzij wreedheid ben jij veilig. Je wilt zeggen dat je gelooft dat het kwetsen van een ander jou vrijheid bezorgt. En je wilt zeggen dat aanvallen betekent dat je de toestand waarin je verkeert inruilt voor iets beters, iets zekerders, iets wat meer veiligheid biedt tegen een gevaarlijke inval en angst.Hoe door en door waanzinnig is het idee dat de bescherming tegen angst de aanval is! Want hier wordt angst verwekt en met bloed gevoed, om hem te laten groeien, zwellen en woeden. En dus wordt angst beschermd, niet ontvlucht. Vandaag leren we een les die jou meer vertraging en nodeloze ellende kan besparen dan jij je maar enigszins kunt voorstellen. Het is deze:Jij maakt zelf datgene waartegen jij je verdedigt, en door je eigen verdediging ertegen is het werkelijk en onontkoombaar. Leg je wapens neer, en dan pas zie je dat het niet echt is.Het lijkt een vijand vanbuiten te zijn die jij aanvalt. Toch bouwt jouw verdediging een vijand vanbinnen op: een vreemde gedachte, op voet van oorlog met jou, die jou van je vrede berooft en jouw denkgeest in twee kampen splitst die totaal onverzoenlijk lijken. Want liefde heeft nu een ‘vijand', een tegendeel; en angst, de vreemdeling, heeft nu jouw verdediging nodig tegen de bedreiging van wat jij werkelijk bent.Als je zorgvuldig het middel bekijkt waarmee jouw denkbeeldige zelfverdediging voortschrijdt op haar ingebeelde weg, zul je de uitgangspunten zien waarop het idee berust. Ten eerste is het onmiskenbaar dat ideeën hun bron moeten verlaten, want jij bent het die de aanval maakt en hem eerst moet hebben bedacht. Maar je doet een aanval buiten jezelf en scheidt jouw denkgeest van hem die moet worden aangevallen, in het volmaakte vertrouwen dat de scheiding die jij gemaakt hebt, werkelijk is.Vervolgens worden de eigenschappen van de liefde aan haar ‘vijand' toebedeeld. Want angst wordt jouw veiligheid en de beschermer van jouw vrede, waartoe jij je wendt voor troost, voor ontsnapping aan twijfels over jouw kracht, en voor hoop op rust in droomloze stilte. En terwijl liefde beroofd wordt van wat haar en haar alleen toebehoort, wordt ze begiftigd met de eigenschappen van de angst. Want liefde zou jou vragen alle verdedigingen als louter dwaasheid af te leggen. En jouw wapens zouden zeker tot stof vergaan. Want dat is wat ze zijn.Met liefde als vijand wordt wreedheid onherroepelijk een god. En goden eisen dat zij die hen aanbidden, hun bevelen gehoorzamen en het niet wagen die te betwijfelen. Wrede straf wordt meedogenloos uitgedeeld aan hen die vragen of de eisen redelijk of zelfs maar zinnig zijn. Hun vijanden zijn het die onredelijk en krankzinnig zijn, terwijl zij altijd barmhartig en rechtvaardig zijn.Vandaag kijken we gelijkmoedig naar deze wrede god. En we merken op dat hoewel zijn lippen met bloed zijn besmeurd en vuur hem aan alle kanten schijnt uit te slaan, hij slechts van steen is gemaakt. Hij kan niets doen. We hoeven zijn kracht niet te trotseren. Hij heeft er geen. En zij die in hem hun veiligheid zien, hebben geen beschermer, geen kracht om bij gevaar een beroep op te doen, en geen machtige strijder die voor hen vecht.Dit moment kan vreselijk zijn. Maar het kan ook het ogenblik zijn van jouw bevrijding uit een ellendige slavernij. Jij maakt een keuze, terwijl je voor deze afgod staat en hem precies ziet zoals hij is. Wil je aan liefde teruggeven wat jij aan haar hebt proberen te ontwringen om het neer te leggen voor dit levenloze stuk steen? Of wil je een andere afgod maken om deze te vervangen? Want de god van de wreedheid neemt vele vormen aan. Een andere kan worden gevonden.Maar denk niet dat angst de uitweg is uit angst. Laten we ons herinneren wat het tekstboek beklemtoond heeft over de blokkades voor vrede. De laatste, de moeilijkste om van te kunnen geloven dat die niets is, een schijnbare blokkade met het uiterlijk van een massief blok, ondoordringbaar, angstwekkend en onoverwinnelijk, is de angst voor God Zelf. Hier ligt het fundamentele uitgangspunt dat de angstgedachte tot god verheft. Want angst wordt bemind door hen die angst aanbidden, en liefde schijnt nu met wreedheid te zijn bekleed.Waar komt het volslagen waanzinnige geloof in wrekende goden vandaan? Liefde heeft haar eigenschappen niet met die van de angst verward. Toch moeten de aanbidders van de angst hun eigen verwarring waarnemen in de ‘vijand' van de angst, en de wreedheid ervan nu als deel van de liefde zien. En wat wordt dan angstwekkender dan het Hart van de Liefde Zelf? Het bloed schijnt op Zijn Lippen te staan, het vuur slaat Hem uit. En Hij is vreselijk zonder weerga, onvoorstelbaar wreed, en slaat allen neer die Hem als hun God erkennen.De keuze die jij vandaag maakt, staat vast. Want jij kijkt voor het laatst naar dit stuk gebeeldhouwde steen dat jij hebt gemaakt, en noemt het niet langer god. Je bent eerder op deze plaats geweest, maar jij hebt ervoor gekozen dat deze wrede god nog bij jou bleef in weer een andere vorm. En zo is de angst voor God bij je teruggekomen. Deze keer laat je die daar achter. En jij keert naar een nieuwe wereld terug, ontlast van zijn gewicht, gezien niet door zijn nietsziende ogen, maar door de visie die jij dankzij jouw keuze hervonden hebt.Nu behoren jouw ogen aan Christus toe, en kijkt Hij er doorheen. Nu behoort jouw stem aan God toe, en is van de Zijne de weerklank. En nu blijft jouw hart voor eeuwig in vrede. Je hebt Hem verkozen in plaats van afgoden, en jouw eigenschappen, jou door je Schepper verleend, zijn ten langen leste weer van jou. De Roep van Godswege is gehoord en beantwoord. Nu heeft angst ruim baan gemaakt voor liefde, nu God Zelf de plaats van wreedheid inneemt.Vader, wij zijn zoals U. Wreedheid huist er niet in ons, want die is er niet in U. Uw vrede is de onze. En we zegenen de wereld met wat wij van U alleen ontvingen. We kiezen opnieuw en maken onze keus voor al onze broeders, wetend dat zij één met ons zijn. We brengen hun Uw verlossing, zoals wij die nu ontvingen. En wij danken voor hen, want zij maken ons compleet. In hen zien wij Uw heerlijkheid en in hen vinden wij onze vrede. Heilig zijn wij omdat Uw Heiligheid ons heeft bevrijd. En wij zeggen dank. Amen.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

Send us Fan MailLukas 6:22-23 Geseënd is julle wanneer die mense julle haat en julle verstoot en uitskel en julle naam vermy soos iets wat sleg is, alles ter wille van die Seun van die mens. Wees bly op daardie dag en spring rond van vreugde, want vir julle is daar groot beloning in die hemel. Hulle voorvaders het immers met die profete net so gemaak. Die mens wat in Jesus Christus glo, sal in 'n mindere of meerdere mate op een of ander manier lyding ervaar. Vir sommige van ons mag dit bloot minagting of bespotting behels, maar vir baie ander het dit deur die eeue hulle lewens gekos.Anne Askew, ‘n jong Engelse Protestantse prediker, digter en hervormer, is in die 16de eeu as ‘n ketter beskou. Sy is gearresteer, gemartel en op die brandstapel verbrand, omdat sy die Rooms Katolieke geloof verwerp het. Sy het geweier om Jesus te verloën en haar geloof te versaak. Sy het dapper en baie duidelik, en selfs met humor, haar saak gestel. Sy het, ten spyte van die wrede marteling, getuig van haar vreugde in Christus en haar sekerheid van 'n hemelse beloning.Ooggetuies het vertel dat sy op die brandstapel hardop gebid en die Skrif aangehaal het, totdat haar stem deur die vlamme stilgemaak is. Sy het geleef - en gesterf - met die onwrikbare versekering dat God se belofte meer betekenis het as enige aardse lyding. Jesus het vir sy volgelinge gesê:Lukas 6:22-23 Geseënd is julle wanneer die mense julle haat en julle verstoot en uitskel en julle naam vermy soos iets wat sleg is, alles ter wille van die Seun van die mens. Wees bly op daardie dag en spring rond van vreugde, want vir julle is daar groot beloning in die hemel. Hulle voorvaders het immers met die profete net so gemaak.Oor die afgelope paar dae het ons gesels oor vreeslose geloof en dapper vertroue. Te veel Christene het vandag skaam geword vir hulle geloof en uit vrees vir verwyte, hulle lig onder 'n maatemmer begin wegsteek.Waarom noem Jesus ons, te midde van vervolging, geseënd? Ja, onthou dat, selfs wanneer die wêreld se magte mekaar aan die brand steek en uitmekaar skiet; is daar geen vuur op aarde wat die beloning wat op jou wag, kan wegbrand nie; so Wees bly op daardie dag en spring rond van vreugde, want vir julle is daar groot beloning in die hemel.Dis God se Woord. Vars ... vir jou ... vandag. Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

"Im Spiel sind wir Gegner, aber nach dem Spiel sind wir alle Christen, wir sind alle Brüder, und wir haben ein kleine Gebet gesprochen, weil wir glauben." (Felix Nmecha)Unsere Mission:K-TV steht zu Tradition und Lehramt der katholischen Kirche. Der Sender möchte die katholische Lehre unverfälscht an die Menschen weitergeben und so die Schönheit und Wahrheit des christlichen Glaubens verbreiten. Die Vermittlung von Glaubensinhalten ist zudem ein zentrales Anliegen.Schreiben Sie uns Ihre Anliegen und Fragen per E-Mail an: seelsorge@k-tv.orgHier können Sie K-TV unterstützen: https://www.k-tv.org/spenden Weitere wichtige Links zu K-TV: YouTube: https://www.youtube.com/@KTVKatholischesFernsehen Instagram: https://www.instagram.com/katholisches_fernsehen/Facebook: https://www.facebook.com/K.TV.Fernsehen/ TikTok: https://www.tiktok.com/@katholisches.fernsehenPodcasts: https://www.k-tv.org/podcast LinkedIn: https://www.linkedin.com/company/k-tv-katholisches-fernsehen/ X: https://x.com/ktv_fernsehen Livestream: https://www.k-tv.org/live-stream/ Mediathek: https://www.k-tv.org/mediathek/Newsletter: https://www.k-tv.org/newsletter/Datenschutzerklärung: https://www.k-tv.org/datenschutz Impressum: https://www.k-tv.org/impressum

In Episode 5 of the series Mary in the Dock: Ordinary or Extraordinary?, Greg Smith puts the doctrine of the Immaculate Conception on trial. Protestants often object that it has no clear biblical basis, appears to contradict “all have sinned” in Romans 3:23, and was a late invention that elevates Mary in ways that compete with Christ. Greg gives these objections a full and fair hearing before delivering a sharp, in-depth Catholic defense centered on the angel's greeting to Mary in Luke 1:28 with the Greek word kecharitomene (perfect passive participle meaning “you who have been and remain fully graced”), paired with the total enmity of Genesis 3:15. Far from diminishing Christ, this teaching reveals the extraordinary power of His redemption: a preventive grace that preserved His mother from original sin from the first moment of her conception in view of the merits of the Cross. It flows naturally from Mary as the New Eve and New Ark, showing her as the first and most perfect fruit of Christ's victory over sin. Listeners serve as the jury in this engaging courtroom discussion. Perfect for curious non-Catholics, Protestant pastors on the journey, and cradle Catholics rediscovering the depths of the faith. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

LES 169Door genade leef ik. Door genade word ik vrij.Genade is een aspect van de Liefde van God dat het meest overeenkomt met de toestand die heerst in de eenheid van de waarheid. Het is ‘s werelds meest verheven streven, want het leidt geheel aan de wereld voorbij. Het ligt buiten wat geleerd kan worden, is niettemin het doel ervan, want genade kan niet komen voordat de denkgeest zichzelf opmaakt voor ware aanvaarding. Genade wordt ogenblikkelijk onafwendbaar in hen die een tafel hebben klaargemaakt waar zij zacht neergevlijd en graag ontvangen worden kan, een altaar schoon en heilig voor de gave.Genade is het accepteren van de Liefde van God in een wereld van ogenschijnlijke haat en angst. Alleen dankzij genade zijn haat en angst voorbij, want genade reikt een toestand aan zo tegengesteld aan alles wat de wereld bevat, dat zij wier denkgeest verlicht is door de gave van genade, niet geloven kunnen dat de wereld van angst werkelijk is.Genade wordt niet geleerd. De laatste stap moet voorbijgaan aan al wat geleerd kan worden. Genade is niet het doel dat deze cursus nastreeft. Toch maken we ons op voor genade in de zin dat een open denkgeest de Roep om te ontwaken horen kan. Hij is niet hermetisch afgesloten voor de Stem van God. Hij is zich gaandeweg ervan bewust dat er dingen zijn die hij niet kent en is aldus bereid een toestand te accepteren die volledig verschilt van de ervaring waarmee hij bekend is en vertrouwd.Misschien leek het erop dat we onze uitspraak tegenspraken dat de openbaring van de eenheid van de Vader en de Zoon al is vastgesteld. Maar we hebben ook gezegd dat de denkgeest bepaalt wanneer dat tijdstip zal zijn, en het al heeft bepaald. En toch drukken we jou op het hart te getuigen van het Woord van God teneinde het ervaren van de waarheid te bespoedigen en de komst daarvan te versnellen in elke denkgeest die de effecten van de waarheid op jou ziet.Eenheid is eenvoudig het idee: God is. En in Zijn Wezen omvat Hij alles. Geen enkele denkgeest bevat iets anders dan Hem. We zeggen: ‘God is', en doen er dan het zwijgen toe, want in die wetenschap verliezen woorden hun betekenis. Er zijn geen lippen om ze uit te spreken en er is geen deel van de denkgeest onderscheiden genoeg om te voelen dat hij zich nu gewaar is van iets dat niet hijzelf is. Hij heeft zich verenigd met zijn Bron. En als zijn Bron Zelf, is hij alleen maar.We kunnen hierover absoluut niet spreken, schrijven, en niet eens denken. Het komt tot elke denkgeest, wanneer het totale inzicht dat zijn wil de Wil van God is, volkomen is gegeven en volkomen is ontvangen. Het brengt de denkgeest terug in het oneindige heden, waarin verleden en toekomst niet denkbaar zijn. Het ligt voorbij verlossing, voorbij elke gedachte aan tijd, voorbij vergeving en het heilige gelaat van Christus. De Zoon van God is eenvoudig opgegaan in zijn Vader, zoals zijn Vader in hem. De wereld is er helemaal nooit geweest. De eeuwigheid blijft een constante staat.Dit gaat de ervaring die we proberen te versnellen te boven. Toch brengt vergeving, onderwezen en geleerd, de ervaringen met zich mee die getuigen dat het tijdstip dat de denkgeest zelf bepaald heeft om alles op te geven behalve dit, nu nabij is. We bespoedigen het niet in die zin dat wat jij zult bieden verborgen was voor Hem die de betekenis van vergeving onderwijst.Alle leren was reeds in Zijn Denkgeest, volledig en volbracht. Hij zag alles wat de tijd bevat en gaf het aan elke denkgeest, opdat elk bepalen kon, vanaf een punt waar de tijd ten einde is, wanneer hij tot openbaring en eeuwigheid wordt bevrijd. We hebben eerder al meermalen herhaald dat je enkel een reis maakt die voorbij is.Want eenheid moet híer zijn. Welk tijdstip de denkgeest ook voor openbaring heeft bepaald is volkomen onbelangrijk voor datgene wat beslist een constante staat moet zijn, voor eeuwig zoals ze altijd was, teneinde eeuwig te blijven zoals ze nu is. We aanvaarden eenvoudigweg de rol, lang geleden toegewezen en ten volle als volmaakt vervuld gezien door Hem die het draaiboek van de verlossing schreef in de Naam van Zijn Schepper en in de Naam van Zijn Scheppers Zoon.Het is onnodig verder te verhelderen wat niemand ter wereld begrijpen kan. Wanneer de openbaring van jouw eenheid komt, zal die gekend en volledig begrepen zijn. Nu hebben we werk te doen, want zij die in de tijd leven, kunnen spreken over dingen die daarbuiten liggen, en luisteren naar woorden die uitleggen dat wat nog komen moet al is voorbijgegaan. Maar welke betekenis kunnen de woorden overbrengen aan hen die nog steeds de uren tellen aan de hand waarvan ze opstaan, werken en gaan slapen?Laat het dan voldoende zijn dat jij werk te doen hebt om jouw rol te spelen. Het slot moet voor jou verborgen blijven tot jouw rol voorbij is. Het doet er niet toe. Want jouw aandeel is nog steeds hetgeen waar heel de rest op steunt. Wanneer jij de jou toegewezen rol op je neemt, komt verlossing een beetje nader tot elk onzeker hart dat nog niet klopt in samenklank met God.Vergeving is de rode draad die door heel de verlossing loopt en al haar delen in betekenisvolle relaties tot elkaar verbindt, met een gerichte koers en zeker resultaat. En nu vragen we om genade, de laatste gave die verlossing schenken kan. De ervaring die genade verschaft zal eindigen in de tijd, want genade is de voorbode van de Hemel, maar vervangt de tijdsgedachte slechts voor even.Het interval volstaat. Juist hier worden wonderen neergelegd, om door jou vanuit de heilige ogenblikken, die jij door genade in jouw ervaring ontvangt, te worden teruggegeven aan allen die het licht zien dat nog schemert op jouw gezicht. Wat is het gelaat van Christus anders dan het gelaat van hem die een ogenblik de tijdloosheid is ingegaan en een heldere weerschijn van de eenheid, die hij een moment heeft gevoeld, mee terugbracht om de wereld te zegenen? Hoe zou je die uiteindelijk voor eeuwig kunnen bereiken, wanneer een deel van jou erbuiten blijft, onwetend, onontwaakt, en jou als getuige voor de waarheid nodig heeft?Wees dankbaar terug te keren, zoals je blij was een moment te gaan, en aanvaard de gaven die genade jou heeft verschaft. Je brengt ze terug naar jouzelf. En openbaring staat daar niet ver vanaf. De komst ervan is verzekerd. We vragen om genade, en om ervaring die voortkomt uit genade. We verwelkomen de bevrijding die zij iedereen biedt. We vragen niet wat niet te vragen valt. We kijken niet verder dan wat genade geven kan. Want dit kunnen we geven met de genade die ons gegeven is.Ons leerdoel vandaag overschrijdt niet dit gebed. Maar wat kan er in de wereld meer zijn dan wat we vandaag vragen aan Hem die de genade waarom we vragen geeft, zoals die Hem gegeven werd?Door genade leef ik. Door genade word ik vrij.Door genade geef ik. Door genade maak ik vrij.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

Das Losungswort und der Lehrtext der Herrnhuter Brüdergemeine:Du stellst meine Füße auf weiten Raum.Psalm 31,9Zur Freiheit hat uns Christus befreit! So steht nun fest und lasst euch nicht wieder das Joch der Knechtschaft auflegen!Galater 5,1Titel der Andacht: "Weiter Raum"Nachzulesen in nah-am-leben.de

Deze les uit Daniël 12 richt onze aandacht op de tijd van benauwdheid vlak voor Jezus' wederkomst. Zoals Jakob worstelde met God en overwon door geloof, zo zullen Gods kinderen volledig op Zijn beloften moeten vertrouwen. Hoewel de wereld steeds vijandiger wordt tegenover Gods waarheid, belooft de Heere Zijn volk niet te verlaten. De Bijbel verzekert dat God voor Zijn getrouwen zal zorgen en hen zal beschermen tijdens de zwaarste beproevingen. Tegelijk waarschuwen de profetieën voor de laatste oordelen die over een onboetvaardige wereld zullen komen. De centrale boodschap is dat nu de tijd is om ons leven volledig aan Christus toe te wijden. Wie op Hem vertrouwt, mag uitzien naar een wonderlijke verlossing en een eeuwige toekomst met Hem.#Daniël12 #TijdVanBenauwdheid #Wederkomst #Geloof #Bijbelstudie #Profetie #JezusChristus #Sabbatschool

Du stellst meine Füße auf weiten Raum. Psalm 31,9Zur Freiheit hat uns Christus befreit! So steht nun fest und lasst euch nicht wieder das Joch der Knechtschaft auflegen! Galater 5,1Autor: Sven Kahrs

Send us Fan MailRomeine 1:16-17 Vir hierdie Goeie Nuus is ek allesbehalwe skaam. Dit is immers God se krag wat hier aan die werk is. Dit bring verlossing vir elkeen wat glo – heel eerste vir die Jode, maar ook vir die nie-Jode. Hierdie Goeie Nuus maak bekend dat God ons van ons sondes vryspreek. En dit gebeur enkel en alleen deurdat ons glo. Soos die Skrif sê: “Elkeen wat vrygespreek word omdat hy glo, sal lewe.” (NLV) Wat glo jy regtig diep in jou hart van God? Glo jy in die krag van die Goeie Nuus van Jesus om jou van jou sonde te red? Of is dit 'n moeilike, selfs onmoontlike ding vir jou om te glo? Wat … glo jy …?As dit nou na ‘n baie persoonlike vraag klink, verstaan ek dit. En tog maak ek geen verskoning daarvoor nie. Soms voel ek lus om sommer direk tot die kern van die saak deur te dring en nie suutjies om dit te trap nie; om deur die selfbeskerming, wat so maklik ‘n kokon om ons harte spin, te sny. Soms moet ons uit ons trots en tevredenheid geruk word, en geskok word om tot aksie oor te gaan!Die lewe gaan voort. Ons bekommernisse vul ons gedagtes. En ons vergeet alte maklik van die kragtige waarheid en die keuse wat God self vir ons elkeen gee: aan die eenkant kan ons glo dat Hy Jesus gestuur het om ons van ons sonde te red en dat ons deur geloof in Hom en Hom alléén gered kan word. Maar aan die anderkant kan ons die Goeie Nuus, die Evangelie van Jesus Christus, verwerp; en die ewigheid van God geskei, in die hel deurbring.Paulus skryf in die 1ste eeu n.C. in:Romeine 1:16-17 Vir hierdie Goeie Nuus is ek allesbehalwe skaam. Dit is immers God se krag wat hier aan die werk is. Dit bring verlossing vir elkeen wat glo – heel eerste vir die Jode, maar ook vir die nie-Jode. Hierdie Goeie Nuus maak bekend dat God ons van ons sondes vryspreek. En dit gebeur enkel en alleen deurdat ons glo. Soos die Skrif sê: “Elkeen wat vrygespreek word omdat hy glo, sal lewe.” (NLV)Jou geloof in Christus is al wat jou kan red, wat jou sál red. Ek vra jou nederig, uit die liefde van my hart, om dringend en opreg, vandag nog, in Jesus Christus as jou Verlosser te glo!Dis God se Woord. Vars ... vir jou ... vandag.Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

En elkeen wat onder julle die eerste wil word, moet almal se dienskneg wees. Want die Seun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe te gee as ‘n losprys vir baie. (Mar. 10:44-45 Afrikaans OV)Ek is met Christus gekruisig, en ék leef nie meer nie, maar Christus leef in my. En wat ek nou in die vlees lewe, leef ek deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my oorgegee het. (Gal. 2:20 Afrikaans OV)...as God hath said, I will dwell in them, and walk in them;... (2Co 6:16 KJV)

Ref.: Bischof Dr. Bertram Meier, Augsburg

In Episode 4 of the series Mary in the Dock: Ordinary or Extraordinary?, host Greg Smith puts the Catholic doctrine of Mary as the New Ark of the Covenant on trial. Protestants often charge that this is fabricated typology with no explicit New Testament warrant, that it's eisegesis used to justify later Marian dogmas, and that it risks over-elevating Mary in ways that compete with Christ. Greg gives these objections a full, fair hearing before delivering a robust Catholic defense rooted in rich biblical typology, including a detailed “constellation” of parallels between the Old Testament Ark and Mary: the Word of God, the manna, Aaron's rod, the overshadowing by the Holy Spirit (using the exact same Greek verb ἐπισκιάζω in both Exodus 40 and Luke 1:35), the three-month stay, David's dance vs. John the Baptist's leap, and more. Early Church Fathers like Hippolytus, Athanasius, and Ephraim the Syrian affirmed this long before Constantine, and the teaching is thoroughly Christocentric—Mary as the pure vessel who brings God's presence to his people. Listeners serve as the jury in this engaging courtroom discussion that builds directly on the New Eve episode. Whether you're a curious non-Catholic, a Protestant pastor investigating the faith, or a cradle Catholic rediscovering these treasures, this episode will challenge you to decide: is Mary simply an ordinary woman, or the extraordinary New Ark the Church has always proclaimed? SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

LES 166Aan mij zijn de gaven van God toevertrouwd.Alles is jou gegeven. Gods vertrouwen in jou is grenzeloos. Hij kent Zijn Zoon. Hij geeft zonder uitzondering en houdt niets achter wat tot jouw geluk bijdragen kan. En toch, tenzij jouw wil één is met de Zijne, worden Zijn gaven niet ontvangen. Maar wat doet jou denken dat er een andere wil is dan de Zijne?Dit is de paradox die ten grondslag ligt aan het maken van de wereld. Deze wereld is niet de Wil van God en dus is ze niet werkelijk. Toch moeten zij die denken dat ze werkelijk is, nog altijd geloven dat er een andere wil is, een die leidt tot gevolgen tegengesteld aan die Hij wil. Onmogelijk inderdaad, maar elke denkgeest die de wereld beziet en haar zeker, solide, betrouwbaar en waar acht, gelooft in twee scheppers, of in één: alleen zichzelf. Maar nooit in één God.De gaven van God zijn onaanvaardbaar voor iemand die er zulke vreemde overtuigingen opna houdt. Hij moet wel geloven dat het aannemen van Gods gaven, hoe zichtbaar die misschien ook worden, hoe dringend hij misschien ook wordt opgeroepen ze als de zijne op te eisen, gelijkstaat aan te worden gedwongen tot verraad aan zichzelf. Hij moet de aanwezigheid ervan ontkennen, de waarheid tegenspreken en lijden om de wereld die hij heeft gemaakt in stand te houden.Dit is het enige thuis dat hij meent te kennen. Dit is de enige veiligheid die hij gelooft te kunnen vinden. Zonder de wereld die hij gemaakt heeft, is hij een uitgestotene, dakloos en bang. Hij beseft niet dat hij juist hier echt bang is en dakloos eveneens, een uitgestotene, zo ver van huis en zo lang al rondzwervend, dat hij niet beseft dat hij vergeten is waarvandaan hij kwam, waarheen hij gaat en zelfs wie hij werkelijk is.Toch wordt hij op zijn eenzame, zinloze zwerftochten vergezeld door de gaven van God, zonder dat hij daar enig weet van heeft. Hij kan ze niet kwijtraken. Maar hij zal niet kijken naar wat hem gegeven is. Hij zwerft voort, zich bewust van de nutteloosheid die hij overal om zich heen ziet, terwijl hij merkt hoe het weinige dat hij heeft alleen maar slinkt, terwijl hij voortgaat op weg naar nergens. Toch zwerft hij verder in armoe en ellende, alleen, hoewel God hem vergezelt en een zo grote schat de zijne is dat de waarde van alles wat de wereld bevat wegvalt tegenover de grootsheid hiervan.Hij lijkt een zielige figuur, vermoeid en afgetobd, in vodden gehuld en met bloedende voeten, geschramd door de rotsige weg die hij bewandelt. Er is niemand die zich niet met hem vereenzelvigd heeft, want ieder die hier komt heeft het pad gevolgd dat hij volgt, en heeft mislukking en hopeloosheid gevoeld zoals hij die nu voelt. Maar is hij werkelijk tragisch, wanneer je ziet dat hij de weg volgt die hij gekozen heeft, en zich slechts hoeft te realiseren Wie hem vergezelt en zijn schatten hoeft te ontsluiten om vrij te zijn?Dit is het zelf dat jij gekozen hebt, dat jij gemaakt hebt als vervanging van de werkelijkheid. Dit is het zelf dat jij met je leven verdedigt tegen alle redelijkheid, ieder bewijs en alle getuigen met bewijsmateriaal dat aantoont dat jij dit niet bent. Jij bent doof voor hen. Je gaat verder op jouw gebaande weg, met je ogen neergeslagen uit vrees dat je misschien een glimp van de waarheid op zou vangen, verlost zou worden van zelfmisleiding en worden bevrijd.Je krimpt vol angst ineen, uit vrees dat je de aanraking van Christus op je schouder zou voelen en je Zijn zachte hand bemerken zou, die jou maant naar je geschenken te kijken. Hoe zou je dan jouw armoede in ballingschap kunnen verkondigen? Hij zou je doen lachen om dit beeld van jezelf. Waar blijft zelfmedelijden dan? En wat blijft er over van de hele tragedie die jij hebt proberen te construeren voor hem aan wie God alleen vreugde heeft toebedacht?Je oeroude angst is nu over je gekomen en gerechtigheid heeft jou eindelijk ingehaald. De hand van Christus heeft jouw schouder aangeraakt en je voelt dat jij niet alleen bent. Je denkt zelfs dat het ellendige zelf, waarvan je dacht dat jij dat was, misschien niet jouw Identiteit is. Misschien is Gods Woord waarachtiger dan het jouwe. Misschien zijn Zijn gaven aan jou wel echt. Misschien is Hij niet geheel om de tuin geleid door jouw plan om Zijn Zoon in diepe vergetelheid te houden, en zonder jouw Zelf de weg te gaan die jij gekozen hebt.Gods Wil verzet zich niet. Die is er eenvoudig. Het is God niet die jij gevangen hebt gezet in je plan jouw Zelf te verliezen. Hij heeft geen weet van een plan dat zo vreemd is aan Zijn Wil. Er was een nood die Hij niet begreep, waarop Hij een Antwoord gaf. Dat is alles. En jij aan wie dit Antwoord gegeven werd, hebt niets anders meer nodig.Nu leven we, want nu kunnen we niet sterven. Het verlangen naar de dood is beantwoord, en de blik die ernaar keek is nu vervangen door een visie die ziet dat jij niet bent wat je voorwendt te zijn. Er vergezelt jou Iemand die mild al jouw angsten beantwoordt met dit ene meedogende weerwoord: ‘Zo is het niet.' Hij wijst op alle gaven waarover jij beschikt, telkens wanneer de gedachte aan armoede jou benauwt, en spreekt van Zijn Gezelschap wanneer jij jezelf als bang en eenzaam ziet.Maar Hij herinnert jou aan nog iets anders wat jij vergeten was. Want Zijn aanraking heeft jou gemaakt zoals Hij. De gaven die jij hebt, zijn niet voor jou alleen. Wat Hij jou is komen aanbieden, moet jij nu leren geven. Dit is de les die Zijn geven in zich bergt, want Hij heeft jou verlost van de eenzaamheid die jij poogde te maken om je daarin te verschuilen voor God. Hij heeft je aan alle gaven herinnerd die God jou gegeven heeft. Ook maakt Hij duidelijk wat jouw wil wordt, wanneer jij deze gaven aanvaardt en erkent dat ze de jouwe zijn.De gaven zijn van jou, aan jouw zorg toevertrouwd om aan allen te geven die de eenzame weg verkozen hebben waaraan jij bent ontsnapt. Ze begrijpen niet dat ze slechts hun wensen volgen. Jij bent het die hen nu onderwijst. Want jij hebt van Christus geleerd dat er een andere weg is die ze kunnen gaan. Onderwijs hen door hun het geluk te laten zien dat tot diegenen komt die de aanraking van Christus voelen en Gods gaven erkennen. Laat verdriet jou niet verleiden om ontrouw te zijn aan wat jou is toevertrouwd.Jouw zuchten zullen nu een verraad zijn aan de hoop van hen die zich voor hun bevrijding tot jou wenden. Jouw tranen zijn die van hen. Als jij ziek bent, houd je slechts hun genezing tegen. Waar jij bang voor bent, leert hen alleen dat hun angsten gerechtvaardigd zijn. Jouw hand wordt de gever van de aanraking van Christus, jouw verandering van denken wordt het bewijs dat wie Gods gaven aanneemt, nooit onder iets lijden kan. Jou wordt toevertrouwd de wereld te bevrijden van pijn.Verraad haar niet. Word het levende bewijs van wat de aanraking van Christus iedereen kan geven. God heeft jou al Zijn gaven toevertrouwd. Getuig er in je blijdschap van hoezeer de denkgeest transformeert die ervoor kiest Zijn gaven te aanvaarden en de aanraking van Christus te voelen. Dat is jouw missie nu. Want God vertrouwt het geven van Zijn gaven toe aan allen die ze hebben ontvangen. Hij heeft Zijn vreugde met jou gedeeld. En nu ga jij die met de wereld delen.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

Die wêreld word by die dag meer en meer verdeeld. Die komende lokale verkiesing gaan mense nog meer verdeel in kampe. Verder groei die agterdog, wedywering, self-beskerming en ambisie ten koste van ander by die dag. In Christus is ons op 'n manier verbind aan mekaar, dat ons soms letterlik soos mekaar klink, in harmonie en liefde en omgee vir mekaar, versigtig om mekaar nie te na te kom nie, maar tog eerlik te wees. Die Bybel beskryf in die OT dit as 'n oop hemel ervaring, in die NT word hierdie goddelike openbaring en nabyheid normatief in Christus Jesus ons Here, en later verdiep en geanker deur die uitstorting van die Heilige Gees. Die voorhangsel is geskeur! Kom BELEEF Jesus IN en ONDER ons! https://www.harvestercederberg.co.za/lewe-vanuit-n-oop-hemel-belewenis-in-christus/

LES 165Laat mijn denkgeest de Gedachte van God niet afwijzen.Wat anders doet deze wereld werkelijk lijken dan jouw eigen ontkenning van de waarheid die erachter ligt? Wat anders dan jouw denken over ellende en dood verduistert het volmaakte geluk en het eeuwige leven dat jouw Vader voor jou wil? En wat behalve illusie kan verbergen wat niet kan worden verhuld? Wat kan van jou weghouden wat jij al hebt behalve jouw eigen keuze om het niet te zien en te ontkennen dat het er is?De Gedachte van God heeft jou geschapen. Ze heeft jou niet verlaten en evenmin ben jij ooit maar een moment van haar gescheiden geweest. Ze behoort jou toe. Door haar leef je. Ze is jouw Bron van leven en houdt jou in eenheid met zich verenigd, en alles is één met jou omdat zij jou niet verlaten heeft. De Gedachte van God beschermt je, zorgt voor je, maakt je rustplaats zacht en effent je weg, en verlicht jouw denkgeest met liefde en geluk. Eeuwigheid en oneindig leven stralen in je denkgeest, omdat de Gedachte van God jou niet verlaten heeft en nog steeds bij jou vertoeft.Wie zou zijn veiligheid en vrede, zijn vreugde, zijn genezing en zijn innerlijke rust, zijn stille vredigheid en zijn kalm ontwaken afwijzen, als hij slechts inzag waar die verbleven? Zou hij zich niet onmiddellijk klaarmaken om daarheen te gaan waar ze te vinden zijn, en al het andere in vergelijking hiermee als waardeloos van de hand wijzen? En als hij ze gevonden heeft, zou hij er dan niet voor zorgen dat zij bij hem blijven en hij bij hen blijft?Wijs de Hemel niet af. Hij is van jou vandaag, mits je erom vraagt. Je hoeft niet te zien hoe groot de gave is of hoezeer je denken veranderd zal zijn, voor hij tot jou komt. Vraag om te ontvangen en hij wordt je gegeven. Hierin ligt overtuiging. Tot jij hem als het jouwe verwelkomt, blijft de onzekerheid. Maar God is rechtvaardig. Zekerheid is niet vereist om te ontvangen wat alleen jouw aanvaarding schenken kan.Vraag vol verlangen. Je hoeft niet zeker te zijn dat jij om het enige vraagt wat jij wilt. Maar wanneer je ontvangen hebt, zul jij zeker zijn dat je de schat hebt die jij altijd hebt gezocht. Waartegen zou je die dan willen ruilen? Wat zou jou er nu toe kunnen bewegen die uit jouw verrukte ogen te laten verdwijnen? Want wat jij dan ziet bewijst dat jij jouw blindheid voor de ziende ogen van Christus hebt verruild, dat jouw denkgeest afwijzing nu terzijde heeft gelegd, en hij de Gedachte van God als jouw erfgoed aanvaardt.Nu ligt alle twijfel achter je, is het eind van de reis verzekerd en verlossing jou gegeven. Nu ligt de macht van Christus in jouw denkgeest, om te genezen zoals jij genezen werd. Want nu ben je één van de verlossers van de wereld. Jouw bestemming ligt daar en nergens anders. Zou God toestaan dat Zijn Zoon eeuwig hongert door zijn afwijzing van het voedsel dat levensnoodzaak voor hem is? Overvloed huist in hem en ontbering kan hem niet afsnijden van Gods voedende Liefde, noch van zijn thuis.Oefen vandaag vol hoop. Want hoop is voorwaar gerechtvaardigd. Jouw twijfels zijn zonder betekenis, want God is zeker. En de Gedachte van Hem is nooit afwezig. Zekerheid moet ongetwijfeld in jou huizen, jij die Zijn gastheer bent. Deze cursus neemt alle twijfels weg die jij gesteld hebt tussen Hem en jouw zekerheid over Hem.We rekenen op God en niet op onszelf, om ons zekerheid te geven. En in Zijn Naam oefenen we, zoals Zijn Woord ons dat aangeeft. Zijn zekerheid ligt achter al onze twijfel. Zijn Liefde blijft aanwezig achter al onze angst. De Gedachte van Hem verblijft nog altijd achter alle dromen en in onze denkgeest, overeenkomstig Zijn Wil.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

Wanneer wij luisteren naar het verhaal van de verspieders, horen wij een verhaal dat de Tora niet één keer vertelt, maar twee keer. En de rabbijnen zeggen: wanneer de Tora iets herhaalt, is het niet omdat wij het vergeten zijn, maar omdat wij het nog niet diep genoeg hebben verstaan. In Numeri horen wij het verhaal zoals het gebeurde. De Eeuwige zegt: “Stuur voor jezelf mannen.” Rashi zegt: dit is geen gebod, maar een concessie. God zegt: als jullie niet kunnen vertrouwen zonder te zien, ga dan maar zien. Bamidbar Rabba vergelijkt dit met een koning die zijn zoon een geschenk wil geven, maar de zoon zegt: “Laat mij eerst kijken of het wel goed is.” De koning antwoordt: “Ik weet dat je het niet aankunt, maar als je het wilt, ga dan.” De midrasj zegt: zo was het met Israël. God wist dat de missie hen zou breken, maar Hij liet hen gaan omdat vertrouwen niet kan worden opgedrongen.En dan gaan de twaalf verspieders. De midrasj vertelt dat zij bij Chevron kwamen, waar de reuzen woonden, en dat God hen juist daarheen leidde om hen te laten zien dat zelfs de grootste vijanden sterfelijk zijn. Maar de verspieders zagen niet wat God wilde dat zij zagen. Bamidbar Rabba zegt: “Zij zagen, maar zij zagen niet.” Zij zagen de reuzen, maar niet de God die hen uit Egypte had geleid. Zij zagen de muren, maar niet de wolk die hen omhulde. Zij zagen de vrucht van het land, maar niet de vrucht van de belofte.De midrasj vertelt zelfs dat God de bewoners van het land op dat moment in rouw dompelde, zodat de verspieders ongezien konden rondtrekken. Maar de verspieders interpreteerden dit verkeerd en zeiden: “Het is een land dat zijn bewoners verslindt.” De rabbijnen zeggen: dit is de tragedie van angst — zij verdraait zelfs de tekenen van bescherming tot tekenen van gevaar.En dan komt die ene zin: “Wij kunnen niet optrekken, want zij zijn sterker dan wij.” Rashi zegt: lees het ook als: sterker dan Hij. De midrasj hoort hierin een fluistering van ongeloof, een moment waarop de angst zo groot wordt dat zelfs de herinnering aan de wonderen vervaagt.Maar dan horen wij het verhaal opnieuw in Deuteronomium. Mozes staat op de drempel van het land en kijkt terug. En hij vertelt het anders. Hij zegt niet: “God zei: stuur mannen.” Hij zegt: “U kwam naar mij toe en zei: laten wij mannen uitsturen.” De midrasj in Sifrei Devarim zegt dat Mozes hiermee de wortel van de zonde blootlegt: het was niet de missie die verkeerd was, maar het hart dat haar voortbracht. De angst was er al vóór de verspieders gingen. De mislukking begon niet bij hun verslag, maar bij het verlangen om zekerheid te hebben voordat men kon vertrouwen.Mozes zegt zelfs: “Het voorstel beviel mij.” De rabbijnen vragen: hoe kon Mozes dit goed vinden? En zij antwoorden: omdat zelfs de grootste leider soms meegaat in de angst van het volk. De midrasj zegt: “Mozes werd meegesleept door hun twijfel, zoals een mens wordt meegesleept door een sterke stroom.” Het is een pijnlijke, maar eerlijke erkenning: leiderschap is niet immuun voor de angst van de gemeenschap.Er is een verhaal uit onze eigen traditie dat dit pijnlijk en eerlijk laat zien. Aan het einde van zijn leven stond Menno Simons voor een keuze die hem zijn hele bestaan had gevormd: de eenheid van de gemeente bewaren, of weerstand bieden aan een besluit waarvan hij diep van binnen wist dat het te ver ging.De meniste gemeenten waren in die tijd verscheurd door angst. Angst voor verwatering, angst voor afwijking, angst dat de jonge beweging uiteen zou vallen. En in die angst werd de ban — de meiding — steeds strenger uitgelegd. Niet alleen als tuchtmiddel, maar als totale sociale uitsluiting. Een zware, harde vorm die het leven van mensen brak.Menno zelf had deze radicale vorm nooit gewild. Zijn eigen geschriften tonen een mildere, pastorale visie. Maar de gemeenschap om hem heen dreef in een andere richting. De druk was groot. De leiders om hem heen waren bang dat elke nuance, elke verzachting, elke pastorale uitzondering de gemeente zou splijten. En Menno, moe van jaren van strijd, voelde die angst in zijn eigen hart binnendringen.De kronieken vertellen dat hij uiteindelijk instemde met een zware ban die hij eigenlijk niet kon dragen. Hij deed het, zo zei hij later, “om de vrede van de gemeente te bewaren.” Maar het was een vrede die hem innerlijk brak. Want hij wist dat deze uitleg van de ban verder ging dan de geest van Christus die hij zijn hele leven had willen volgen.Later, toen de storm was gaan liggen, sprak hij openlijk zijn spijt uit. Hij zei dat hij had toegegeven aan de druk van de gemeenschap, dat hij had gehandeld uit zorg voor de eenheid, maar dat hij daarmee iets had toegestaan wat zijn eigen geweten niet volledig kon dragen.En de traditie bewaart dat moment niet om Menno te veroordelen, maar om ons iets te leren: zelfs de grootste leiders, zelfs de zachtste herders, zelfs de meest standvastige getuigen kunnen worden meegesleept door de angst van de gemeenschap. Leiderschap staat niet boven de angst; het staat er middenin. En juist daarom is het zo kwetsbaar.Het verhaal van Menno is geen schaduw op zijn nalatenschap. Het is een licht dat laat zien hoe menselijk leiderschap is. Hoezeer zelfs de meest toegewijde dienaren van God kunnen wankelen wanneer de gemeenschap bang wordt. En hoe belangrijk het is dat wij niet alleen bidden voor onze leiders, maar ook waken over de angst die wij als gemeenschap in hun hart kunnen leggen.Terug naar Deuteronomium. Daar spreekt Mozes die ene zin die als een diagnose klinkt: “U wilde niet optrekken.” Niet: u kon niet. Niet: u durfde niet. Maar: u wilde niet. De midrasj zegt: dit is de kern van het menselijk falen — niet dat wij niet kunnen, maar dat wij niet willen geloven dat wij kunnen.Gemeente, de Tora vertelt het verhaal twee keer omdat wij twee manieren van zien nodig hebben. Numeri laat ons de angst zien zoals zij voelt: rauw, overweldigend, onmiddellijk. Deuteronomium laat ons de angst zien zoals zij werkelijk is: een keuze, een weigering, een innerlijke beweging die wij kunnen herkennen en omkeren.De midrasj zegt dat de nieuwe generatie het verhaal moest horen “zoals een arts de wond opent om haar te genezen.” Niet om te beschuldigen, maar om te helen. Want ieder mens kent zijn eigen verspieders. Ieder mens kent de stemmen die zeggen: “Wij kunnen niet opgaan.” En ieder mens kent ook de verleiding om te zeggen: “Wij willen niet opgaan.”Maar de Tora laat ook de andere stemmen horen. De stem van Kaleb, die zegt: “Wij zullen zeker opgaan.” De midrasj zegt dat Kaleb naar Chevron ging om te bidden bij het graf van de aartsvaders, om kracht te vinden tegen de angst. En de stem van Jozua, die volgens de midrasj beschermd werd door het gebed van Mozes: “Moge God jou redden van het complot van de verspieders.” De rabbijnen zeggen: niemand overwint de reuzen van buiten zonder eerst de reuzen van binnen te overwinnen.Moge het zo zijn dat wij leren luisteren naar de stemmen van Kaleb en Jozua in ons eigen hart. Dat wij leren zien zoals Mozes ons leert zien — niet alleen met de ogen van het moment, maar met de ogen van herinnering en vertrouwen. En dat wij, wanneer wij onze eigen Kanaäns naderen, niet blijven steken in de angst van Numeri, maar de moed vinden van Deuteronomium: de moed om te willen opgaan. Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/koinonia-bijbelstudie-live--595091/support.

LES 164Nu zijn we één met Hem die onze Oorsprong is.Op welk ander tijdstip dan nú kan de waarheid worden herkend? Het heden is de enige tijd die er is. En dus gaan we vandaag, op dit ogenblik, nu, kijken naar wat er altijd is, niet in onze ogen, maar in de ogen van Christus. Hij kijkt voorbij de tijd en ziet de eeuwigheid daar weergegeven. Hij hoort de geluiden die de zinloze, drukke wereld produceert, maar Hij hoort ze vaag. Want voorbij dit alles hoort Hij het gezang van de Hemel en de Stem namens God helderder, betekenisvoller, dichterbij.De wereld vervaagt moeiteloos voor Zijn blik. Haar geluiden worden zwak. Een melodie van ver voorbij de wereld wordt almaar en almaar duidelijker: een aloude roep waarop Hij een aloud antwoord geeft. Je zult ze allebei herkennen, want het is slechts jouw antwoord op je Vaders Roep tot jou. Christus antwoordt voor je, als echo van jouw Zelf, waarbij Hij jouw stem gebruikt om Zijn vreugdevolle instemming te bieden en jouw bevrijding voor jou aanvaardt.Hoe heilig is je oefenen vandaag wanneer Christus jou Zijn blik schenkt en voor jou luistert, en in jouw naam de Roep beantwoordt die Hij hoort! Hoe rustig is de tijd die jij eraan geeft om met Hem door te brengen, voorbij de wereld. Hoe makkelijk zijn al je schijnbare zonden vergeten en wordt al je ellende niet meer herinnerd. Op deze dag wordt verdriet terzijde gelegd, want beelden en geluiden die van dichterbij dan de wereld komen, zijn helder voor jou die vandaag de gaven die Hij geeft, aanvaarden wil.Er is een stilte waarin de wereld niet kan binnendringen. Er is een aloude vrede die jij in je hart draagt en niet verloren hebt. Er is een gevoel van heiligheid in jou dat nooit door de gedachte aan zonde is beroerd. Dit alles zul jij je vandaag herinneren. Je trouwe oefenen vandaag zal zulke grote beloningen brengen, zo volkomen verschillend van alles wat jij vroeger hebt gezocht, dat je zult weten dat hier jouw schat is en hier jouw rust.Dit is de dag waarop vruchteloze inbeeldingen als een gordijn uiteengaan om te openbaren wat erachter ligt. Nu wordt wat daar werkelijk is, zichtbaar gemaakt, terwijl alle schaduwen die dit schenen te verbergen eenvoudigweg verzinken. Nu is het evenwicht hersteld en de weegschaal van het oordeel overgelaten aan Hem die naar waarheid oordeelt. En in Zijn oordeel zal een wereld zich in volmaakte onschuld voor jouw ogen ontvouwen. Nu zul jij die met de ogen van Christus zien. Nu is haar transformatie jou duidelijk.Broeder, deze dag is heilig voor de wereld. Jouw visie, die jou van ver voorbij alle dingen in de wereld werd gegeven, kijkt er in een nieuw licht op terug. En wat jij ziet, wordt de genezing en verlossing van de wereld. Wat waarde en wat geen waarde heeft wordt beide gezien en herkend als wat ze zijn. En wat jouw liefde waard is, ontvangt jouw liefde, terwijl er niets overblijft wat kan worden gevreesd.We zullen vandaag niet oordelen. We zullen slechts ontvangen wat ons gegeven wordt vanuit een oordeel dat voorbij de wereld is gevormd. Ons oefenen vandaag wordt ons dankgeschenk voor onze bevrijding van blindheid en ellende. Al wat we zien zal onze vreugde slechts vergroten, omdat de heiligheid ervan een weerspiegeling van de onze is. Wij zijn vergeven in de ogen van Christus, en heel de wereld is vergeven in die van ons. Wij zegenen de wereld wanneer we haar aanschouwen in het licht waarin onze Verlosser naar ons kijkt, en schenken haar de vrijheid die ons gegeven wordt door Zijn vergevende visie, niet de onze.Open het gordijn tijdens je oefening door eenvoudig alles los te laten wat je meent te wensen. Leg je futiele schatten weg, en laat een schone en open ruimte achter in jouw denkgeest waar Christus komen kan om jou de schat van verlossing te schenken. Hij heeft jouw hoogst heilige denkgeest nodig om de wereld te verlossen. Is dit doel niet waard het jouwe te zijn? Is de visie van Christus niet waard vóór alle onbevredigende doelen van de wereld te worden gezocht?Laat deze dag niet ongemerkt voorbijgaan zonder dat de gaven die hij voor je bevat jouw instemming en aanvaarding ontvangen. We kunnen de wereld veranderen als jij ze erkent. Misschien zie je de waarde niet die jouw acceptatie aan de wereld geeft. Maar dit wens je zeker: jij kunt nog vandaag alle lijden voor vreugde ruilen. Oefen serieus en het geschenk is het jouwe. Zou God je misleiden? Kan Zijn belofte falen? Kun jij zo weinig weigeren te geven, wanneer Zijn Hand volledige verlossing aanreikt aan Zijn Zoon?Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

Der Brunnen im dänischen Christiansfeld liegt im Zentrum der Stadt und steht für Christus, erzählt Pastor Helge Frey.

Worthaus Pop-Up – Freiburg: 17. Juli 2025 von Prof. Dr. Thomas Söding.

The Acorn and the Oak: Development of Doctrine, Part 2 Picking up right where Part 1 left off, Greg and Cory apply the principles of authentic development to some of today's most contested questions. They examine recent papal teaching on capital punishment and just war as examples still unfolding in the life of the Church, then look at three proposals (female ordination, Communion for those in irregular marriages, and same-sex unions) that the Church has consistently resisted. Along the way they show why these do not meet Newman's criteria for genuine development and how the Magisterium, guided by the Holy Spirit, discerns growth from corruption. Honest, hopeful, and pastorally grounded—this episode models how faithful Catholics can engage difficult topics without anxiety or compromise. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

LES 162Ik ben zoals God mij geschapen heeft.Deze ene gedachte, stevig in de denkgeest vastgehouden, zal de wereld verlossen. We zullen dit van tijd tot tijd herhalen, wanneer we een nieuwe leerfase binnengaan. Naarmate je vordert, zal het veel meer voor jou gaan betekenen. Deze woorden zijn heilig, want het zijn de woorden die God als antwoord gaf op de wereld die jij hebt gemaakt. Hierdoor verdwijnt ze, en alle dingen die in haar mistige wolken en ijle illusies worden gezien, vervliegen wanneer deze woorden worden gesproken. Want ze komen van God.Hier is het Woord waardoor de Zoon zijn Vaders geluk, Zijn Liefde en Zijn compleetheid werd. Hier wordt de schepping verkondigd en geëerd zoals ze is. Er is geen droom die niet door deze woorden wordt verjaagd, geen gedachte aan zonde en geen illusie die de droom bevat, die niet zal vervluchtigen ten overstaan van hun macht. Zij zijn de bazuin van het ontwaken die over heel de wereld schalt. De doden ontwaken in antwoord op haar roep. En de levenden die deze klank horen, zullen de dood nimmer aanschouwen.Waarlijk heilig is hij die deze woorden tot de zijne maakt, met deze woorden in zijn denkgeest opstaat, ze zich de hele dag door herinnert en ze ‘s avonds met zich meeneemt als hij slapen gaat. Zijn dromen zijn gelukkig, zijn rust is gewaarborgd, zijn veiligheid zeker en zijn lichaam genezen, omdat hij slaapt en waakt met altijd de waarheid voor ogen. Hij zal de wereld verlossen omdat hij, telkens wanneer hij de woorden van de waarheid oefent, de wereld geeft wat hij ontvangt.Vandaag oefenen we op een eenvoudige manier. Want de woorden die we gebruiken zijn machtig, en hebben geen gedachten naast zich nodig om de denkgeest te veranderen van hem die ze gebruikt. Zo volkomen wordt die veranderd, dat hij nu de schatkamer wordt waarin God al Zijn gaven en al Zijn Liefde plaatst om aan heel de wereld te worden uitgedeeld, vermeerderd door te geven, compleet gehouden omdat hij onbeperkt deelt. En zo leer jij te denken met God. De visie van Christus heeft jou het zicht teruggegeven door jouw denkgeest te redden.We eren jou vandaag. Jou komt het recht toe op de volmaakte heiligheid die je nu aanvaardt. Met deze aanvaarding wordt verlossing naar iedereen gebracht, want wie kan nog zonde koesteren wanneer een heiligheid als deze de wereld gezegend heeft? Wie kan nog wanhopen wanneer volmaakte vreugde de jouwe is, voor allen beschikbaar als remedie tegen ellende en verdriet, tegen alle gevoel van verlies, een remedie voor volledige ontsnapping aan zonde en schuld?En wie zou nu niet een broeder willen zijn voor jou, jij, zijn bevrijder en verlosser? Wie kan nog nalaten jou met een liefdevolle uitnodiging te verwelkomen in zijn hart, verlangend om zich te verenigen met iemand in heiligheid aan hem gelijk? Jij bent zoals God jou geschapen heeft. Deze woorden verjagen de nacht, en de duisternis is voorbij. Het licht is gekomen vandaag om de wereld te zegenen. Want jij hebt de Zoon van God herkend, en in die herkenning ligt de herkenning van de wereld.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

LES 161Geef me jouw zegen, heilige Zoon van God.Vandaag oefenen we op een andere manier en nemen we stelling tegen onze woede, opdat onze angsten mogen verdwijnen om voor liefde ruimte te maken. Hier is verlossing, in de eenvoudige woorden waarin we met het idee van vandaag oefenen. Hier is het antwoord op verleiding, dat nooit kan nalaten de Christus daar welkom te heten waar angst en woede tevoren de overhand hadden. Hier wordt de Verzoening compleet gemaakt, wordt veilig aan de wereld voorbijgegaan en de Hemel nu hersteld. Hier is het antwoord van de Stem namens God.Totale abstractie is de natuurlijke hoedanigheid van de denkgeest. Maar een deel ervan is nu onnatuurlijk. Het beziet niet alles als één. Het ziet in plaats daarvan slechts fragmenten van het geheel, want alleen zo kon het de partiële wereld bedenken die jij ziet. Het doel van al het zien is jou te tonen wat jij wenst te zien. Al het horen brengt jouw denkgeest slechts de geluiden die hij horen wil.Zo werden specifieke vormen gemaakt. En nu moeten we specifieke vormen gebruiken bij het oefenen. We geven ze over aan de Heilige Geest, zodat Hij ze benutten kan voor een doel dat verschilt van wat wij eraan hebben toegekend. Toch kan Hij slechts gebruiken wat wij hebben gemaakt, om ons vanuit een ander gezichtspunt te onderwijzen, zodat we in alles een andere toepassing kunnen zien.Eén broeder is alle broeders. Elke denkgeest omvat alle denkgeesten, want elke denkgeest is één. Dat is de waarheid. Maar maken deze gedachten de betekenis van de schepping duidelijk? Brengen deze woorden volmaakte duidelijkheid met zich mee voor jou? Wat anders kunnen ze lijken dan lege klanken, mooi misschien, juist qua gevoel, maar fundamenteel niet begrepen, noch begrijpelijk. De denkgeest die zichzelf geleerd heeft concreet te denken, kan abstractie niet langer vatten in de zin dat ze alomvattend is. We moeten een weinig zien, opdat we veel leren.Voor ons gevoel lijkt het ‘t lichaam te zijn dat onze vrijheid beperkt, ons doet lijden, en tenslotte ons leven uitdooft. Maar lichamen zijn slechts symbolen voor een concrete vorm van angst. Angst zonder symbolen vraagt niet om een reactie, want symbolen kunnen voor het betekenisloze staan. Liefde heeft geen symbolen nodig, omdat ze waar is. Maar angst hecht zich aan specifieke zaken, omdat hij onwaar is.Lichamen vallen aan, denkgeesten niet. Deze gedachte doet zeker terugdenken aan ons tekstboek, waar deze herhaaldelijk wordt benadrukt. Dit is de reden waarom lichamen gemakkelijk een symbool worden van angst. Er is je vele keren dringend aangeraden om verder dan het lichaam te kijken, want de aanblik ervan brengt het symbool van de ‘vijand' van de liefde naar voren, welke door Christus' visie niet wordt gezien. Het lichaam is het doelwit van aanval, want niemand denkt dat hij een denkgeest haat. Maar wat anders dan de denkgeest zet het lichaam tot de aanval aan? En wat anders dan wat denkt aan angst zou de zetel van angst kunnen zijn?Haat is specifiek. Er moet iets zijn om aan te vallen. Een vijand moet in zo'n vorm worden waargenomen dat hij aangeraakt, gezien, gehoord, en uiteindelijk gedood kan worden. Wanneer ergens haat op rust, roept die even stellig om de dood als Gods Stem verkondigt dat er geen dood is. Angst is onverzadigbaar, verteert alles waar zijn oog op valt, ziet zichzelf in alles, en is daarom gedwongen om zich tegen zichzelf te keren en om te vernietigen.Wie een broeder als een lichaam ziet, ziet hem als symbool van angst. En hij zal aanvallen, omdat wat hij ziet zijn eigen angst is, buiten hemzelf, klaar om aan te vallen en luidkeels huilend om zich weer met hem te verenigen. Vergis je niet in de intensiteit van de razernij die door geprojecteerde angst onvermijdelijk de kop op steekt. Hij briest in toorn, en klauwt in de lucht, in de hysterische hoop dat hij zijn maker kan bereiken en verslinden.Dit zien de ogen van het lichaam in iemand die door de Hemel wordt gekoesterd, door de engelen wordt bemind en door God volmaakt geschapen is. Dit is zijn werkelijkheid. En in de visie van Christus wordt zijn beminnelijkheid in zo'n heilige en zo'n prachtige vorm weerspiegeld dat jij je nauwelijks weerhouden kunt aan zijn voeten neer te knielen. Maar in plaats daarvan neem je zijn hand, want jij bent zoals hij in de ogen die hem zo zien. Door een aanval op hem ben jij je eigen vijand, want je zult dan niet zien dat in zijn handen jouw verlossing ligt. Vraag hem alleen hierom en hij zal jou die geven. Vraag hem niet een symbool voor jouw angst te zijn. Zou je willen vragen dat liefde zichzelf vernietigt? Of wil jij dat ze aan jou wordt geopenbaard en je bevrijdt?Vandaag oefenen we in een vorm die we al eerder hebben beproefd. Je bereidheid is nu meer binnen handbereik en je komt vandaag nader tot de visie van Christus. Als je vastbesloten bent die te bereiken, zal dat jou lukken vandaag. En als je er eenmaal in bent geslaagd, zul jij niet bereid zijn de getuigen te aanvaarden die de ogen van je lichaam oproepen. Wat je zult zien, zal jou aloude melodieën toezingen die jij je herinneren zult. Jij bent niet vergeten in de Hemel. Wil jij je die dan niet herinneren?Kies één broeder uit, als symbool voor alle anderen, en vraag hem om verlossing. Zie hem eerst zo duidelijk als je kunt, in dezelfde vorm als die je gewend bent. Zie zijn gezicht, zijn handen en voeten, zijn kleding. Kijk hoe hij glimlacht, en zie de vertrouwde gebaren die hij zo regelmatig maakt. Denk dan hieraan: wat je nu ziet, verbergt voor jou de aanblik van iemand die jou al je zonden kan vergeven, wiens heilige handen de spijkers kunnen verwijderen die de jouwe doorboren, en die de doornenkroon kan wegnemen die jij op je bloedende hoofd hebt geplaatst. Vraag hem het volgende, zodat hij jou kan bevrijden:Geef me jouw zegen, heilige Zoon van God. Ik wil je met de ogen van Christus aanschouwen, en mijn volmaakte zondeloosheid in jou zien.En Hij op Wie jij een beroep doet, zal antwoorden. Want Hij zal de Stem namens God in jou horen, en antwoorden in jouw stem. Aanschouw hem nu, die jij als louter vlees en beenderen hebt gezien, en besef dat Christus tot jou is gekomen. Het idee van vandaag vormt jouw zekere middel ter ontsnapping aan woede en angst. Zorg ervoor dat je het onmiddellijk gebruikt, mocht je in de verleiding komen een broeder aan te vallen en in hem het symbool van jouw angst te zien. En je zult hem plotseling veranderd zien van vijand in verlosser, van de duivel in Christus.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

In dieser Episode 21 von "Mit IHM Betrachten" dieser neuen 5.Serie (von Beleuchten und Verbinden) zum SELBST-Reflektieren, sehen wir uns genauer an, was uns Ein Kurs in Wundern in Bezug auf eine "Neue Wahrnehmung" über unsere Handhabung des Segnens in Bezug auf das Verständnis, Segen einzuladen und Christus zu erkennen, lehrt und anbietet. Sind wir einmal bereit, unsere Wahrnehmung über unsere Brüder zu ändern, finden wir heraus, wie sich Bider von Ego-Darstellungen zu Christuserscheinungen wandeln. Wir teilen unsere Erfahrungen diesbezüglich und sehen uns dazu auch einige praktische Beispiele aus unseren persönlichen Situationen an, die wir mit IHM betrachten und – so neu ausgerichtet – verstehen lernen, was unser Verständnis darüber uns anbietet und in uns an Erkenntnisse eröffnet. ◊ ◊"#MitIHMBetrachten" mit #Devavan und EKIW – #einkursinwundern * — mit Teilen der Lektion 161-1.,11.-12. von Ein Kurs in Wundern - EKIW. ◊ ◊

LES 160Ik ben thuis. Angst is hier de vreemdeling.Angst is een vreemdeling op de wegen der liefde. Vereenzelvig je met angst en je zult voor jezelf een vreemde zijn. En dus ben jij aan jezelf onbekend. Wat jouw Zelf is, blijft een buitenstaander voor het deel van jou dat meent dat het werkelijk is maar anders dan jijzelf. Wie kan in zulke omstandigheden bij zinnen zijn? Wie anders dan een gek zou kunnen geloven dat hij is wat hij niet is, en tegen zichzelf oordelen?Er is een vreemdeling in ons midden die van een idee stamt zo wezensvreemd aan de waarheid, dat hij een andere taal spreekt, naar een wereld kijkt waar de waarheid geen weet van heeft, en datgene begrijpt wat de waarheid als onzinnig beschouwt. Nog vreemder is het dat hij niet beseft tot wie hij komt en toch volhoudt dat zijn huis hem toebehoort, terwijl hij die er thuis is, nu een buitenstaander wordt. En toch, hoe makkelijk zou het zijn te zeggen: ‘Dit is mijn huis. Hier hoor ik thuis, en ik ga niet weg omdat een gek me dat gebiedt.'Wat is de reden om dit niet te zeggen? Wat kan de reden anders zijn dan dat jij deze vreemdeling binnen had genodigd om jouw plaats in te nemen en jou een vreemde voor jezelf te laten zijn? Niemand zou zichzelf zo nodeloos uit zijn huis laten verdringen als hij niet dacht dat er een ander huis bestond, meer naar zijn smaak.Wie is de vreemdeling? Is het angst of ben jij het die ongeschikt is voor de woning die God Zijn Zoon heeft toebereid? Is angst het Zijne, naar Zijn gelijkenis geschapen? Is het angst die liefde compleet maakt en door haar wordt gecompleteerd? Er is geen woning die liefde én angst kan huisvesten. Ze kunnen niet naast elkaar bestaan. Als jij werkelijk bent, dan moet angst wel een illusie zijn. En als angst werkelijk is, dan besta jij niet eens.Hoe eenvoudig dan laat het vraagstuk zich oplossen. Wie angst voelt, heeft slechts zichzelf ontkend en gezegd: ‘Ik ben de vreemdeling hier. En dus laat ik mijn huis over aan iemand die meer op mij lijkt dan ikzelf, en geef hem alles wat ik dacht dat mij toebehoorde.' Nu is hij noodgedwongen verbannen, niet wetend wie hij is, onzeker over alles behalve dit: dat hij zichzelf niet is, en dat zijn huis hem is ontzegd.Waar zoekt hij nu naar? Wat kan hij vinden? Wie zichzelf een vreemde is, kan geen thuis vinden waar hij ook zoekt, want hij heeft zijn terugkeer onmogelijk gemaakt. Hij is de weg kwijt, tenzij een wonder hem op het spoor komt en hem toont dat hij nu geen vreemdeling is. Het wonder zal komen. Want in zijn huis verblijft nog altijd zijn Zelf. Het heeft geen vreemdeling binnen genodigd en heeft geen wezensvreemde gedachte aangezien voor Zichzelf. En Het zal het Zijne tot zich roepen in de erkenning van wat het Zijne is.Wie is de vreemdeling? Is hij niet degene die niet geroepen wordt door jouw Zelf? Je bent nu niet in staat deze vreemdeling in je midden te herkennen, want je hebt aan hem je rechtmatige plaats afgestaan. Toch is jouw Zelf even zeker van het Zijne als God is van Zijn Zoon. Hij kan niet in verwarring verkeren over de schepping. Hij is zeker van wat Hem toebehoort. Geen vreemdeling kan tussen Zijn kennis en de werkelijkheid van Zijn Zoon in staan. Hij weet niet van vreemdelingen. Hij is zeker van Zijn Zoon.Gods zekerheid volstaat. Wie Hij Zijn Zoon weet, hoort thuis waar Hij Zijn Zoon voor eeuwig heeft geplaatst. Hij gaf jou antwoord die vraagt: ‘Wie is de vreemdeling?' Hoor hoe Zijn Stem jou rustig en beslist verzekert dat jij geen vreemde voor je Vader bent, noch dat jouw Schepper tot een vreemde voor jou is gemaakt. Wie God verbonden heeft, blijven voor eeuwig één, thuis in Hem, Hemzelf niet vreemd.Vandaag zeggen we dank dat Christus gekomen is om in de wereld te zoeken naar wat Hem toebehoort. Zijn visie ziet geen vreemden, maar aanschouwt de Zijnen en verenigt zich vreugdevol met hen. Zij zien Hem als een vreemde, want ze herkennen zichzelf niet. Maar wanneer ze Hem welkom heten, herinneren zij het zich. En Hij leidt hen weer met zachte hand naar huis, waar zij thuishoren.Niet één wordt er door Christus vergeten. Niet één brengt Hij jou niet in herinnering, opdat jouw thuis volledig en volmaakt mag zijn zoals het werd gegrondvest. Hij heeft jou niet vergeten. Maar jij zult je Hem niet herinneren totdat je naar allen kijkt zoals Hij. Wie zijn broeder verloochent, verloochent Hem, en weigert zo de gave van het zien te aanvaarden waardoor zijn Zelf duidelijk wordt herkend, zijn thuis wordt herinnerd en verlossing komt.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

The Acorn and the Oak: Development of Doctrine, Part 1. In this first part of our conversation with Cory, we explore the beautiful Catholic understanding of how doctrine develops. Far from “making things up” or changing with the culture, the Church deepens her grasp of the unchanging deposit of faith handed on by the apostles. Greg and Cory unpack Saint John Henry Newman's classic idea, trace its roots to the early Church, and walk through clear, non-controversial examples like the Trinity, Christ's two natures, sacramental theology, and the Marian dogmas. Using the acorn-to-oak image and Newman's seven notes, they show how the faith stays the same while growing richer and more articulate over time. Perfect for Protestants wondering about “Catholic additions” and anyone wanting to understand how the Church avoids both fundamentalism and fluidity. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

LES 159Ik geef de wonderen die ik ontvangen heb.Niemand kan geven wat hij niet ontvangen heeft. Iets geven vereist eerst dat jij het in eigen bezit hebt. Hierin stemmen de wetten van de Hemel en de wereld overeen. Maar hier ook lopen ze uiteen. De wereld gelooft dat je iets moet vasthouden om het te bezitten. Verlossing onderwijst anders. Geven is de manier waarop jij inziet dat je ontvangen hebt. Het is het bewijs dat wat jij hebt van jou is.Je begrijpt dat je genezen bent, wanneer je genezing geeft. Je aanvaardt dat vergeving in jouzelf volbracht is, wanneer jij vergeeft. Je herkent je broeder als jezelf en aldus zie je dat jij heel bent. Er is geen wonder dat jij niet kunt geven, want ze zijn jou allemaal gegeven. Ontvang ze nu door de schatkamer van je denkgeest te openen waarin ze liggen opgetast en door ze weg te geven.De visie van Christus is een wonder. Ze komt van ver voorbij zichzelf, want ze weerspiegelt eeuwige liefde en de wedergeboorte van een liefde die nooit sterft, maar verborgen werd gehouden. De visie van Christus is een weergave van de Hemel, want ze ziet een wereld die zo op de Hemel lijkt dat wat God volmaakt geschapen heeft erin kan worden weerspiegeld. De troebele spiegel die de wereld jou voorhoudt, kan alleen maar verwrongen beelden in gebroken stukken laten zien. De werkelijke wereld is een weergave van de onschuld van de Hemel.De visie van Christus is het wonder waarin alle wonderen ontstaan. Ze is hun bron en blijft bij elk wonder dat jij geeft, en blijft toch van jou. Het is de band die gever en ontvanger hier op aarde in uitbreiding verenigt, zoals ze in de Hemel één zijn. Christus ziet in niemand zonde. En in Zijn ogen zijn de zondelozen één. Hun heiligheid werd hun gegeven door Zijn Vader en door Hemzelf.De visie van Christus is de brug tussen de twee werelden. En je kunt veilig op de kracht daarvan vertrouwen om jou van deze wereld naar een wereld te laten dragen die door vergeving geheiligd is. Dingen die hier heel stevig lijken, zijn daar slechts schaduwen: doorzichtig, vaag zichtbaar, soms vergeten, en nooit in staat het licht te verduisteren dat erachter schijnt. Waarneming heeft haar heiligheid hervonden, en de blinden kunnen zien.Dit is de ene gave van de Heilige Geest: de schatkamer waarop jij in volmaakte zekerheid een beroep kunt doen voor alles wat kan bijdragen tot jouw geluk. Het is hier allemaal al neergelegd. Het kan allemaal ontvangen worden door wie er slechts om vraagt. Hier is de deur nooit op slot, en niemand wordt zijn geringste verzoek of zijn dringendste behoefte ontzegd. Er is geen ziekte die niet reeds is genezen, geen gebrek waaraan niet is voldaan, geen behoefte die niet is vervuld binnen deze gouden schatkamer van Christus.Hier herinnert de wereld zich wat verloren is gegaan toen ze werd gemaakt. Want hier wordt ze hersteld, weer nieuw gemaakt, maar in een ander licht. Wat de haard van zonde had moeten zijn, wordt het centrum van verlossing en de bakermat van genade, waar zij die lijden een welkom en genezing vinden. Niemand zal worden weggestuurd van dit nieuwe thuis waar zijn verlossing wacht. Niemand is een vreemde voor hem. Niemand vraagt iets van hem behalve het geschenk dat zijn welkom door hem wordt aanvaard.De visie van Christus is de heilige grond waarin de lelies van vergeving wortelen. Dit is hun thuis. Ze kunnen van hier naar de wereld worden teruggebracht, maar ze kunnen nooit groeien in haar schrale en ondiepe grond. Ze hebben het licht, de warmte en de weldadige zorgen nodig waarin de barmhartigheid van Christus voorziet. Ze hebben de liefde nodig waarmee Hij naar ze kijkt. En ze worden Zijn boodschappers, die geven zoals zij hebben ontvangen.Neem uit Zijn schatkamer, opdat haar schatten mogen toenemen. Zijn lelies verlaten hun thuis niet wanneer ze naar de wereld mee terug worden genomen. Hun wortels blijven. Ze verlaten hun bron niet, maar dragen de weldadigheid ervan met zich mee en veranderen de wereld in een tuin zoals die vanwaar zij gekomen zijn en waarheen zij nog sterker geurend terugkeren. Nu zijn ze dubbel gezegend. De boodschappen die zij van Christus brachten, zijn bezorgd en aan ze teruggegeven. En zij geven die met blijdschap aan Hem terug.Aanschouw de schat aan wonderen die voor jou klaarstaat om te geven. Ben jij deze gave niet waard, als God bepaald heeft dat die jou gegeven wordt? Oordeel niet over Gods Zoon, maar volg de weg die Hij heeft gebaand. Christus heeft de droom van een vergeven wereld gedroomd. Het is Zijn gave waardoor een zachte overgang kan worden gemaakt van dood naar leven, van hopeloosheid naar hoop. Laten wij een ogenblik met Hem dromen. Zijn droom doet ons ontwaken tot de waarheid. Zijn visie verschaft de middelen om terug te keren naar onze nooit verloren en eeuwigdurende heiligheid in God.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

LES 158Vandaag leer ik te geven zoals ik ontvang.Wat is jou gegeven? De kennis dat jij een denkgeest bent, in de Denk geest en zuiver denkgeest, voor eeuwig zonder zonde, volkomen zonder angst, omdat jij uit liefde werd geschapen. Je hebt jouw Bron niet verlaten, want jij bent nog steeds zoals je werd geschapen. Dit werd jou gegeven als kennis die je niet kwijt kunt raken. Het werd eveneens aan elk levend wezen gegeven, want door die kennis alleen leeft het.Jij hebt dit alles ontvangen. Er is niemand die op aarde leeft die dit niet ontvangen heeft. Het is niet deze kennis die jij geeft, want dat is wat de schepping heeft gegeven. Dit alles kan niet worden geleerd. Wat moet jij dan vandaag leren geven? Onze les van gisteren bracht een thema naar voren dat je in het begin van het tekstboek vinden kunt. Ervaring kan niet rechtstreeks worden gedeeld op de manier waarop dat met visie kan. De openbaring dat de Vader en de Zoon één zijn zal mettertijd tot iedere denkgeest komen. Toch wordt dat tijdstip door de denkgeest zelf bepaald, en niet onderwezen.Het tijdstip is al vastgesteld. Het lijkt totaal willekeurig. Toch is er geen stap langs de weg die iemand slechts toevallig zet. Die is al door hem gezet, hoewel hij nog niet op weg is gegaan. Want het lijkt slechts zo dat de tijd één richting uitgaat. We ondernemen slechts een reis die al voorbij is. Toch schijnt ze een toekomst te hebben die ons nog onbekend is.Tijd is een kunstgreep, een goocheltoer, een immense illusie waarin figuren als bij toverslag komen en gaan. Toch zit er een plan achter alle verschijningsvormen dat niet verandert. Het draaiboek is geschreven. Wannéér ervaring een eind komt maken aan jouw twijfelen staat vast. Want wij zien de reis slechts vanaf het punt waarop ze eindigde en kijken erop terug, terwijl we ons inbeelden dat we haar nog eens maken; en we zien mentaal opnieuw wat is voorbijgegaan.Een leraar geeft geen ervaring, omdat hij die niet heeft geleerd. Ze heeft zich aan hem geopenbaard op haar vastgestelde tijd. Maar visie is zijn geschenk. Die kan hij rechtstreeks geven, want de kennis van Christus is niet verloren, omdat Hij een visie heeft die Hij aan ieder geven kan die erom vraagt. De Wil van de Vader en de Zijne zijn verenigd in kennis. Maar er is een visie die de Heilige Geest ziet omdat de Denkgeest van Christus haar ook aanschouwt.Hier vindt de vereniging plaats van de wereld van twijfel en schaduw met het ontastbare. Hier wordt een rustige plaats in de wereld geheiligd door vergeving en liefde. Hier worden alle tegenstrijdigheden verzoend, want hier eindigt de reis. Ervaring – niet geleerd, niet onderwezen, niet gezien – is er eenvoudigweg. Dit ligt voorbij ons doel, want het overstijgt wat moet worden bereikt. Onze betrokkenheid geldt de visie van Christus. Die kunnen we bereiken.De visie van Christus kent één wet. Ze kijkt niet naar een lichaam en verwart het niet met de Zoon die God geschapen heeft. Ze aanschouwt een licht voorbij het lichaam, een idee voorbij wat kan worden aangeraakt, een zuiverheid die niet getemperd wordt door vergissingen, beklagenswaardige fouten, en angstige gedachten over schuld voortvloeiend uit dromen over zonde. Ze ziet geen afscheiding. En ze kijkt naar iedereen, naar elke omstandigheid, alle voorvallen en alle gebeurtenissen, zonder de gering ste verflauwing van het licht dat ze ziet.Dit kan onderwezen worden, en moet dat ook door allen die haar willen bereiken. Dit vereist slechts het inzicht dat de wereld niets kan geven wat hiermee in waarde ook maar in de verste verte kan worden vergeleken, noch een doel kan stellen dat niet gewoon verdwijnt zodra dit waargenomen is. En dit geef jij vandaag: zie niemand als een lichaam. Begroet hem als de Zoon van God die hij is, en erken dat hij in heiligheid één is met jou.Aldus zijn zijn zonden hem vergeven, want Christus heeft de visie die de macht heeft aan alle zonden voorbij te zien. Door Zijn vergeving zijn ze verdwenen. Onopgemerkt door de Ene verdwijnen ze eenvoudig, omdat een visie van de heiligheid die daarachter ligt, hun plaats in komt nemen. Het doet er niet toe welke vorm ze aannamen, noch hoe kolossaal ze leken, noch wie door hen gekwetst scheen te zijn. Ze bestaan niet meer. En alle gevolgen die ze schenen te hebben, zijn met hen verdwenen, ongedaan gemaakt, om nooit meer te worden veroorzaakt.Aldus leer jij te geven zoals je ontvangt. En aldus beziet de visie van Christus ook jou. Deze les is niet moeilijk te leren, als jij je herinnert dat jij in je broeder alleen jezelf ziet. Als hij in zonde verloren is, moet jij dat ook zijn; als jij licht in hem ziet, zijn jouw zonden door jezelf vergeven. Elke broeder die jij vandaag ontmoet, verschaft je een nieuwe kans om de visie van Christus over jou te laten schijnen en je de vrede van God te schenken.Het doet niet ter zake wanneer de openbaring komt, want die behoort niet toe aan de tijd. Toch heeft de tijd nog één geschenk te geven waarin ware kennis op zo'n nauwkeurige manier weerspiegeld wordt dat haar beeld haar ongeziene heiligheid deelt, en haar gelijkenis straalt van haar onsterfelijke liefde. We oefenen vandaag in het zien met de ogen van Christus. En door de heilige gaven die wij geven, beziet de visie van Christus ook onszelf.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

Predigt von Tim Janzen

LES 157Nu wil ik ingaan tot Zijn Tegenwoordigheid.Dit is een dag van stilte en vertrouwen. Het is een speciale tijd van belofte in de opeenvolging van je dagen. Het is een tijd die de Hemel apart heeft gezet om met haar stralen te verlichten, en om een tijdloos licht te werpen op deze dag waarop echo's van de eeuwigheid worden gehoord. Deze dag is heilig, want hij luidt een nieuwe ervaring in, een ander soort gevoel en gewaarzijn. Je hebt lange dagen en nachten doorgebracht met het verheerlijken van de dood. Vandaag leer jij de vreugde van het leven voelen.Dit is een nieuw beslissend keerpunt in het leerplan. We voegen nu een nieuwe dimensie toe, een frisse ervaring die een licht werpt op alles wat we al hebben geleerd en die ons voorbereidt op wat ons nog te leren staat. Ze brengt ons bij de deur waar ons leren ophoudt, en we vangen een glimp op van wat voorbij de uiterste reikwijdte ligt van wat met leren nog kan worden bereikt. Ze laat ons hier een ogenblik, en we gaan aan haar voorbij, zeker van onze richting en van ons enige doel.Vandaag zal het jou gegeven zijn een vleugje Hemel te ervaren, hoewel je naar het pad van leren terug zult keren. Toch ben je onderhand ver genoeg gevorderd om voldoende verandering aan te brengen in de tijd om boven zijn wetten uit te kunnen stijgen, en een poosje de eeuwigheid in te gaan. Dit zul je in toenemende mate leren doen, nu elke les, mits trouw herhaald, jou sneller naar deze heilige plek brengt en je een ogenblik aan jouw Zelf overlaat.Hij zal jouw oefenen leiden vandaag, want waar jij nu om vraagt, is wat Hij wil. En nu je deze dag jouw wil verenigd hebt met die van Hem, moet wat jij vraagt je wel gegeven worden. Niets anders dan het idee van vandaag is nodig om jouw denkgeest te verlichten en hem te laten rusten in stille verwachting en in rustige vreugde, waarin jij snel de wereld achter je laat.Vanaf deze dag neemt jouw dienaarschap een oprechte toewijding aan en een gloed die van jouw vingertoppen uitgaat naar hen die jij aanraakt, en hen zegent naar wie jij kijkt. Een visie bereikt ieder die jij ontmoet en ieder aan wie jij denkt, of die denkt aan jou. Want jouw ervaring van vandaag zal jouw denkgeest zodanig transformeren, dat hij de toetssteen wordt voor Gods heilige Gedachten.Jouw lichaam zal vandaag geheiligd worden, want zijn enig doel is nu de visie van wat jij deze dag ervaart uit te dragen om daarmee de wereld te verlichten. We kunnen een ervaring als deze niet rechtstreeks geven. Toch laat ze een visie in onze ogen achter die we iedereen kunnen aanbieden, opdat hij des te eerder tot dezelfde ervaring komen kan waarin de wereld in alle rust vergeten wordt en de Hemel voor een tijdje wordt herinnerd.Naarmate deze ervaring toeneemt en alle andere doelen van weinig waarde worden, raakt de wereld waar je naar terug zult keren een beetje dichter bij het einde van de tijd, een beetje meer zoals de Hemel in haar aspecten, een beetje dichter bij haar bevrijding. En jij die haar licht brengt, zal het licht met meer zekerheid en de visie duidelijker gaan zien. De tijd zal komen dat jij niet in dezelfde vorm terug zult keren als waarin je nu verschijnt, want je zult die niet meer nodig hebben. Maar nu heeft hij een doel, dat hij goed zal dienen.Vandaag zullen we een koers gaan volgen waarvan jij zelfs niet hebt gedroomd. Maar de Heilige, de Gever van gelukkige dromen des levens, de Vertaler van waarneming in waarheid, de heilige Gids naar de Hemel die jou gegeven is, heeft deze reis, die je vandaag maakt en aanvangt, voor jou gedroomd, met de ervaring die deze dag jou aanreikt opdat ze de jouwe kan zijn.Nu zullen we ingaan tot Christus' Tegenwoordigheid, sereen ons van niets anders bewust dan van Zijn stralend gelaat en Zijn volmaakte Liefde. De visie van Zijn gelaat zal bij jou blijven, maar er zal een ogenblik komen dat alle visie overstijgt, zelfs deze, de heiligste. Dit zul je nooit onderwijzen, want je hebt dit niet door leren verworven. Toch spreekt de visie over je herinnering van wat jij dat ogenblik wist, en zeker opnieuw zult weten.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

Ref.: Domvikar Dr. Christian Schmitt, Priester der Gemeinschaft Emmanuel, Münster Die Beichte gehört zu den sieben Sakramenten der katholischen Kirche. In ihnen handelt Christus selbst und begegnet uns darin sozusagen unmittelbar. Im diesem Grundkurs des Glaubens erhalten Sie eine kompakte Einführung in Sinn, Ablauf und Bedeutung der Beichte. Referent ist Domvikar Dr. Christian Schmitt, Mitautor des Jugendkatechismus YOUCAT und Priester der Gemeinschaft Emmanuel in Münster.

In Episode 3 of the series Mary in the Dock: Ordinary or Extraordinary?, host Greg Smith puts the Catholic doctrine of Mary as the New Eve on trial. Protestants often object that it's typology overreach with no explicit New Testament warrant, risks elevating Mary at Christ's expense, and developed too late under possible pagan influence. Greg gives the strongest objections a full, fair hearing, then delivers a robust Catholic defense rooted in Genesis 3:15 (the protoevangelium of total enmity between the woman and the serpent), the Annunciation in Luke 1 (Mary's fiat of obedience undoing Eve's disobedience), and the clear teaching of the early Church Fathers like Justin Martyr and Irenaeus writing already in the second century. Far from competing with Christ, the New Eve doctrine is thoroughly Christocentric—it magnifies the redemption won by the New Adam and sets the stage for every other Marian teaching. Listeners serve as the jury in this conversational courtroom discussion that asks the key question: is Mary simply an ordinary woman God used for a moment, or the extraordinary New Eve the Church has proclaimed since the apostolic age? Perfect for curious non-Catholics, Protestant pastors investigating Catholicism, and cradle Catholics deepening their faith. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

In Episode 2 of the series Mary in the Dock: Ordinary or Extraordinary?, host Greg Smith puts the Catholic doctrine of Mary as Mother of God (Theotokos) on trial. Many modern evangelicals recoil at the title, calling it blasphemous or idolatrous and unknowingly echoing the ancient Nestorian heresy that split Christ in two. Greg gives the strongest Protestant objections a full, fair hearing — the lack of an explicit Bible verse, the risk of deifying Mary, and the historical cautions from Calvin — then delivers a robust Catholic defense rooted in Luke 1:43 (“mother of my Lord”), the Council of Ephesus (431 AD), and the affirmations of classical Reformers like Luther (“she is rightly called… the Mother of God”), Zwingli, and the Anglican Articles. Far from Marian excess, the doctrine safeguards the full reality of the Incarnation and the infinite value of Christ's atonement. Listeners serve as the jury in this conversational yet intellectually sharp courtroom discussion that asks the key question: is Mary simply an ordinary woman God used for a moment, or the extraordinary God-bearer the Church has proclaimed for two thousand years? Perfect for curious non-Catholics, Protestant pastors investigating Catholicism, and cradle Catholics deepening their faith. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

In the powerful opening episode of the new series Mary in the Dock: Ordinary or Extraordinary?, host Greg Smith puts the Catholic practice of Marian devotion on trial. Are prayers like the Hail Mary and the Rosary, asking for Mary's intercession, and venerating her images really idolatry — or are they biblical, Christ-centered honor for the Mother of our Lord? Greg gives the strongest Protestant objections a full, fair hearing (sola scriptura, the one-mediator objection, and claims of late pagan corruption), then delivers a robust Catholic defense rooted in Scripture, the Greek of the New Testament, and the earliest Church Fathers — including evidence of Marian prayers from the third century, long before Constantine. Listeners serve as the jury in this conversational yet intellectually sharp courtroom-style discussion that tackles one of the most common stumbling blocks for Protestants investigating Catholicism. Whether you're a curious non-Catholic, a Protestant pastor wrestling with these issues, or a cradle Catholic wanting to explain the faith more clearly, this episode will challenge you to decide: is Mary simply an ordinary woman, or the extraordinary New Eve the Church has always proclaimed? SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

In this unscripted, freewheeling conversation recorded at the secret compound, Ed shares the profound shift happening in his heart as he prepares to enter OCIA and come into full communion with the Catholic Church. He reflects on how years of Protestant experience left him with a flattened faith — where baptism, communion, and even basic Christian practices became optional or merely symbolic — and how rediscovering mystery has brought wonder, weight, and meaning back into his life. Greg and Ed explore the difference between modern “mystery” as unsolved puzzle and the New Testament mysterion — the transcendent, supernatural realities that point to realities beyond what we can measure or fully explain. They discuss the enchanted universe of medieval Catholicism, the flattening effect of the Enlightenment, and how stripping away divine mystery leaves a void that gets filled with everything from simulation theory to razor blades under pyramids. Along the way they touch on cathedrals, real presence in the Eucharist, marriage as sacrament, C.S. Lewis, Owen Barfield, Chesterton, and why so many today are hungry for a Christianity that is big, bold, substantial, and deeply rooted in the supernatural. If you've ever felt that modern life (and modern Christianity) has lost its magic, this episode will speak to that ache and point toward the ancient answer. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

Pope Leo XIV released his first encyclical today — Magnifica Humanitas — addressing the dignity of the human person in the age of artificial intelligence, transhumanism, and rapid technological change. In this short update episode, Greg reflects on the long anticipation for this document (echoing Leo XIII's Rerum Novarum), shares what we've already covered on the podcast and in our adult education academy, and explains why he's choosing to read, mark up, and prayerfully reflect on the full 42,000-word text before offering in-depth thoughts in a couple of weeks. He also gives important show updates: switching to interactive Zoom webinars for supporters, plans to resume regular Patreon content, and a sneak peek at the upcoming new podcast The History of Christendom. If you want to join the live webinars walking through the encyclical together, become a Patreon or PayPal supporter today — links below. Thanks for your patience and support during a busy season! SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.