Podcasts about Christus

Vanaf het moment dat Jan van den Bosch onze studio binnenloopt is het een feestje. En met zijn 75 jaar lijkt hij fitter en energieker dan ooit. We nodigden hem uit om het te hebben over identiteit, geloof en de keuzes die je maakt in het leven. Want ondanks al zijn succes, geld en aanzien, staat hij gewoon nog met beide benen op de grond.Achter zijn scherpe grapjes en sterke persoonlijkheid zit een groot hart. Hij deelt bevlogen over zijn moeite met al het leed in de wereld en hoe hij zich inzet voor mensen in nood. We hebben het over zijn relatie met Jezus, wat het betekent om als christen naar de wereld te kijken en over bijzondere ontmoetingen met de groten der aarde, zoals Henri Nouwen en Corrie ten Boom.Ook delen we over onze eigen zoektocht naar geloof, identiteit en richting in het leven. Jan laat vanuit zijn jarenlange levenservaring zien wat het betekent om dicht bij Jezus te blijven, ook als het leven ingewikkeld wordt. Een eerlijk en inspirerend gesprek over geloof, identiteit, succes, lijden en wat er écht toe doet. Enjoy!Heb je vragen of opmerkingen over dit gesprek?We vinden het leuk om van je te horen!Je kan ons een berichtje sturen via https://move.community/goedbeterbest/Bedankt voor het luisteren!

Send us Fan MailPsalm 25:14 Die Here neem dié wat Hom dien, in sy vertroue en maak sy verbond aan hulle bekend. Daar is iets vreeslik lekker en aanloklik aan 'n geheim, nè? Om te wag dat iemand jou genoeg vertrou om een te deel, voel kompleet of jy op die drumpel van iets groots staan. Sodra jy deel word van daardie "binnekring", verander alles sommer dadelik. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was net 'n handjievol mense by Bletchley Park in Engeland vertrou met die oorlog se grootste geheim – die ontsyfering van Duitsland se Enigma-kodemasjien. Hulle was 'n klein, eksklusiewe groepie wat in die geheim gewerk het en die loop van die geskiedenis verander het.Geheime – die goeies altans – is presies so. Hulle het enorme krag om dinge te verander, maar nie almal weet daarvan nie. As jy daaroor dink, is dit juis wat 'n geheim 'n geheim maak.Psalm 25:14 sê: Die Here neem dié wat Hom dien, in sy vertroue en maak sy verbond aan hulle bekend.As jy die Here eer, is jy sy vriend. Hy vertrou jou met sy geheime en leer jou presies waarop jy in sy beloftes kan staatmaak.En in Christus word daardie waarheid selfs nog groter. Jesus het vir sy dissipels in Johannes 15:15 gesê: Ek noem julle vriende, omdat Ek alles wat Ek van my Vader gehoor het, aan julle bekend gemaak het.Deur ons geloof in Hom is ek en jy nie meer buitestanders nie. Ons is binnekringmense –welkom in die raadsaal van God Self. Dink net daaraan! Dit laat 'n mens se kop sommer draai.Moet dus nie tevrede wees met 'n geloof wat net op die oppervlak lê nie. Gee vandag 'n tree nader. Leef met ontsag vir Hom en ontdek die vreugde daarvan om God se vriend te wees - sy vennoot wat in sy binneste sirkel welkom is.Dit is Sy Woord. Vars … vir jou … vandag.Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

Neuroth, Oliver www.deutschlandfunk.de, Tag für Tag

Send us Fan MailPsalm 27:14 Vertrou op die Here! Wees sterk en hou goeie moed! Ja, vertrou op die Here! Jy ken daardie tye wanneer jy desperaat gewag het dat dinge moet verander? Jy het gebid, maar dit het gevoel of die hemel swyg. Jy het werk gehard, maar niks het verander nie. Soos die wagtyd langer geword het, het jou hoop begin vervaag.Jane Grey Swisshelm, 'n Amerikaanse joernalis en aktivis uit die negentiende eeu, is gespot, stilgemaak en selfs gedreig oor haar kritiek oor slawerny en onreg. Tog het sy geweier om tou op te gooi. Sy het eerder vol hoop gewag dat God dinge sal regstel. Sy het geglo dat die waarheid belangrik is en dat God self vir sy saak sal opstaan. Na jare se gespook het haar stem die openbare mening oor slawerny verander. Goed, dit was haar situasie destyds. Maar wat van ons, vandag? Hoe wag 'n mens met hoop? Gister het ons in Psalm 27:4 gesien hoe ons begeertes verander wanneer ons ons verlustig in die Here; om die waarheid te sê, dit verander ons hele uitkyk op die lewe. Dit is die sleutel - om na God Self te smag. En vandag moedig Koning Dawid ons nog verder aan in:Psalm 27:14 Vertrou op die Here! Wees sterk en hou goeie moed! Ja, vertrou op die Here!Die Hebreeuse woord vir "wag" beteken nie sommer net om tyd te verdryf terwyl jy senuweeagtig aan jou naels kou nie. Dit beteken om met hoop te wag - om in afwagting vorentoe te beur: om oortuig te wees daarvan dat God se hulp op pad is.Terwyl hy deur vyande omring was, het Dawid geleer wat daardie soort hoop is; want dit vloei natuurlik voort uit 'n diep verlange na God Self. Dawid kon vertrou dat God sou ingryp – en God hét.En ek kan jou belowe, in Christus skyn daardie hoop op sy helderste. Die kruis het na duisternis gelyk, maar die opstanding was naby. Om met hoop op Jesus te wag, is nooit tevergeefs nie, want Hy is getrou. So, as jy jouself tans in God se "wagkamer" bevind, moenie moed verloor nie. Smag na God Self. Hou aan om op Jesus te vertrou. Dít is die plek waarvandaan sy moed en sy hoop sal vloei. Sy hulp is op pad – altyd presies betyds.Dit is God se Woord. Vars … vir jou … vandag.Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

Ein Millionär sieht die Welt mit anderen Augen als ein Bettler, ein Gesunder mit anderen wie ein Kranker. Augen sind Wahrnehmungsfilter: Lots Augen der Geldliebe sorgten für Augen der Hoffnungslosigkeit bei seinen Töchtern. Es gibt Augen der Gier, Lust, Neid, Bequemlichkeit... und auch des Glaubens. So veränderte sich Davids Leben ganz gewaltig, als er nach der Salbung durch Samuel mit den Augen eines Königs auf die Welt blickte. Das ließ ihn Gleichgültigkeit und Ablehnung durch Familie und Regierung ertragen. Denn er wußte: in ihm steckt ein König. Und Johannes der Täufer sah sich nicht als unterprivilegierten Wüstenbewohner, sondern als Wegbereiter des Christus. In seinen Augen war etwas Sinnvolles zu tun erfüllender als im Luxus zu leben.Auch Mose, Johannes der Täufer, Judas und natürlich Jesus blickten mit ganz eigenen Augen auf die Welt. Pastor Gert öffnet die Bibel und lernt dazu.Wichtige Bibelstellen:Matthäus 6,22-232 Korinther 2,142 Mose 13,5-151 Samuel 16Hebräer 11,24-27Johannes 1,19-23Johannes 6,701 Mose 49,15Unser Spendenkonto, falls Sie uns unterstützen möchten:Delta Christl. Dienste e.V. (Vorstandsvorsitzender: Gert Hoinle)DE13 7935 0101 0000 8235 91BYLADEM1KSWPaypal? Klicken Sie hier zwecks QR-Code: https://www.delta-edition.de/WPVersio...Oder an: Spende@OnlineKirche.orgUnser Wise-Tag: @deltachristlichediensteevSpendenquittung? Bitte Namen und Adresse angeben.

In deze Bijbelstudie behandelen we les 7: Het boek Amos, met de nadruk op Amos 1–4 en de krachtige boodschap die deze kleine profeet ook vandaag nog voor ons heeft.Amos leefde in een tijd van grote welvaart en voorspoed, maar tegelijkertijd van onderdrukking, ongerechtigheid, afgoderij en uitbuiting van armen en kwetsbaren. Zijn boodschap begint met een oordeel over de omliggende volken, maar richt zich uiteindelijk ook op Juda en Israël, Gods eigen volk.In deze studie bespreken we onder andere:Wie was de profeet Amos en in welke tijd leefde hij?Waarom spreekt God een oordeel uit over de omliggende volken?Welke zonden werden Juda en Israël ten laste gelegd?Wat heeft afgoderij te maken met ons dagelijks leven en onze omgang met anderen?Waarom zegt God: “De Heere Heere doet niets tenzij Hij Zijn geheimenis aan Zijn dienaren, de profeten, heeft geopenbaard”?Welke waarschuwingen gaf God voordat het oordeel kwam?Waarom had Israël zich ondanks alle waarschuwingen niet bekeerd?Wat betekent de ernstige oproep: “Maak u gereed om uw God te ontmoeten, Israël”?En misschien wel de belangrijkste vraag: zijn wij zelf gereed om God te ontmoeten?De boodschap van Amos is niet alleen een boodschap over oordeel. Het is ook een oproep tot bekering, zelfonderzoek en een leven dat werkelijk in overeenstemming is met onze belijdenis.De dag van de Heer zal voor de één een dag van duisternis zijn, maar voor degene die zijn leven aan Christus heeft overgegeven, mag het juist de dag zijn waarop we eindelijk onze Verlosser mogen ontmoeten.“Maak u gereed om uw God te ontmoeten.” – Amos 4:12Moge deze Bijbelstudie ons helpen om Gods waarschuwingen serieus te nemen, eerlijk te zijn tegenover onze naaste, oog te hebben voor de kwetsbaren en boven alles onze relatie met God te verdiepen.Bijbelstudie | Amos | Kleine Profeten | Bekering | Oordeel | Dag van de Heer | Jezus Christus | Bijbelstudie Nederlands

In Acts 11:26 we read that the disciples were called Christians first at Antioch. "Disciple" is the most used word in the New Testament to describe followers of Jesus. It is used 261 times. The word "Christian" is used only 3 times in the New Testament. Brothers and sisters, believers, followers are also used but "disciples" is Jesus' favorite word to describe His followers.   Matthew 29:19-20 - the Great Commission - Jesus says, "Therefore go and make disciples of all nations, baptizing them in the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, and teaching them to obey everything I have commanded you. And surely I am with you always, to the very end of the age."   The other 2 uses of Christian: Acts 26:28 Then Agrippa said to Paul, "Do you think that in such a short time you can persuade me to be a Christian?" 1 Peter 4:16 However, if you suffer as a Christian, do not be ashamed, but praise God that you bear that name.   The New Testament word appears to be invented by the opposition, a derisive term patterned after the names of Roman political parties; Example those following Herod = Herodians, or followers of Pompe = Pompeians.   Christian = Christ followers. Or "Christ-ers."   Followers of Jesus accepted and reveled in the name.  In the writings of non-Christian people we see them embracing that term. "And the tribe of the Christians so called after him, has still to this day not disappeared." - Josephus, Antiquities, Book 18 (ca. 93A.D.)    Another example from an adamant unbeliever: "Consequently, to get rid of the reports, Nero fastened the guilt and inflicted the most exquisite tortures on a class hated for their abominations, called Christians by the populace. Christus, from whom the name had its origin, suffered the extreme penalty during the reign of Tiberius at the hands of one of our procurators, Pontius Pilat…" Tacitus, The Annals, Book 15 (ca.118 A.D.)   Christian is all about the Messiah, the Christ of God, the Lord Jesus our Savior and the world's Savior.  It's also about our mission to bring others to Christ where there is healing, forgiveness, and hope of eternal life.     We are called to bear His Name with joy, confidence and power!!     Now What? Learn about God at https://www.awakeusnow.com EVERYTHING we offer is FREE.   View live or on demand: https://www.awakeusnow.com/tuesday-bible-class   For the full list of videos in this series, Dig Deeper, https://www.awakeusnow.com/dig-deeper   For more check out our Sunday series, God ACTS! https://www.awakeusnow.com/god-acts-then-now   Join us Sundays  https://www.awakeusnow.com/sunday-service   Or watch from our Youtube channel https://www.youtube.com/@AwakeUsNow/videos     Watch via our app. Text HELLO to 888-364-4483 to download our app.

Wat is vergeving?Vergeving ziet in dat wat jij dacht dat je broeder jou heeft aangedaan, niet heeft plaatsgevonden. Wat ze niet doet is: zonden kwijtschelden en ze werkelijk maken. Ze ziet dat er geen zonde is geweest. En in die zienswijze zijn al jouw zonden vergeven. Wat is zonde anders dan een onjuist idee omtrent Gods Zoon? Vergeving ziet eenvoudig de onjuistheid daarvan en laat het daarom los. Wat dan vrij is om nu de plaats daarvan in te nemen, is de Wil van God.Een niet-vergevende gedachte is er een die een oordeel velt dat ze niet in twijfel trekt, ook al is het niet waar. De denkgeest is gesloten en zal niet worden bevrijd. De gedachte beschermt projectie en trekt haar ketenen strakker aan, zodat vervormingen meer versluierd en verborgen zijn, minder makkelijk toegankelijk voor twijfel en nog verder weggehouden van gezond verstand. Wat kan er komen tussen een starre projectie en het doel dat ze als haar gewenste bestemming gekozen heeft?Een niet-vergevende gedachte doet vele dingen. In koortsachtige actie jaagt ze haar doel na, waarbij ze verwringt en omverwerpt wat ze als een doorkruising van haar gekozen pad beschouwt. Verdraaiing is haar doel en tevens het middel waarmee ze dat tot stand wil brengen. Ze doet woeste pogingen de werkelijkheid te vermorzelen, zonder zich ook maar enigszins te bekommeren om wat haar gezichtspunt lijkt tegen te spreken.Vergeving daarentegen is stil en doet in alle rust niets. Ze schendt geen enkel aspect van de werkelijkheid, en probeert die evenmin te verdraaien tot een verschijningsvorm die haar aanstaat. Ze kijkt alleen, en wacht, en oordeelt niet. Wie niet wil vergeven, moet wel oordelen, want hij moet zijn onvermogen om te vergeven rechtvaardigen. Maar wie zichzelf vergeven wil, moet leren de waarheid te verwelkomen precies zoals die is.Doe daarom niets en laat vergeving je tonen wat jou te doen staat, via Hem die je Gids is, je Verlosser en Beschermer, sterk in hoop en zeker van jouw uiteindelijk succes. Hij heeft jou al vergeven, want dat is Zijn functie, Hem gegeven door God. Nu moet jij Zijn functie delen en vergeven wie Hij heeft verlost, wiens zondeloosheid Hij ziet, en wie Hij eert als de Zoon van God.LES 223God is mijn leven. Ik heb geen leven buiten dat van Hem.Ik heb me vergist toen ik dacht dat ik los van God leefde, als een afzonderlijk wezen dat zich in afzondering bewoog, aan niets gebonden, en gehuisvest in een lichaam. Nu weet ik dat mijn leven dat van God is, ik geen ander thuis heb en los van Hem niet besta. Hij heeft geen Gedachten die niet deel zijn van mij, en ik heb geen andere dan de Zijne.Onze Vader, laat ons het gelaat van Christus zien in plaats van onze vergissingen. Want wij die Uw heilige Zoon zijn, zijn zondeloos. We willen onze zondeloosheid aanschouwen, want schuld verkondigt dat we Uw Zoon niet zijn. En we willen U niet langer meer vergeten. We zijn eenzaam hier, en verlangen naar de Hemel, waar we thuis zijn. Vandaag willen we terugkeren. Onze Naam is de Uwe, en we erkennen dat wij Uw Zoon zijn.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

Paulus zei dat hij met Christus was gekruisigd. Met andere woorden, om voor God te leven moest hij ophouden aan zichzelf te denken. En we worden aangemoedigd om hetzelfde te doen. Op dit punt denk je misschien wel, Hoe zit het met mij? Wie gaat er voor mij zorgen? Vaak weerhoudt dit ons ervan om te leven zoals God wil dat we leven. Het is makkelijk om te denken aan wat we willen, denken en voelen, maar voor jezelf leven is eigenlijk een frustrerende, zinloze manier van leven. Het is verbazingwekkend hoe we door ons te richten op God en wat we voor anderen kunnen doen, we vrijkomen van de angst voor wat we zelf nodig hebben en willen. Het geheim om vreugde te hebben is dat je je leven geeft in plaats van probeert om het te behouden. Wanneer je in plaats van op jezelf op God gericht bent, kan God je laten zien hoe je een betekenisvol leven kan leiden. Ik moedig je aan om elke dag te beginnen jezelf aan God toe te wijden. Wanneer je dat doet, zal Hij getrouw zijn en je helpen een goddelijk leven te leiden. Kort gebed: Heer Jezus, ik geef U mijn ogen, mond, handen, voeten, financiën, talenten, vaardigheden, tijd en energie – alles van mij! Ik wil niet voor mijzelf leven. Ik wil voor U leven. Amen — Voor dagelijkse ondersteuning die je herinnert dat God om je geeft, meld je hier aan: ✅ https://www.joyce-meyer.nl/overdenking - voor de dagelijkse overdenking per mail mét audio

Korinth war eine wohlhabende multikulturelle Hafenstadt. Unterschiedlichste Strömungen trafen dort aufeinander: griechisches Denken, das den Geist über den Leib stellte, Mysterienkult mit geheimen Ritualen der Kaiserkult mit seinem Streben nach Macht und Anerkennung und die jüdische Tradition in der Diaspora. Diese Vielfalt spiegelt sich auch in der christlichen Gemeinde wider. Sie war lebendig, aber konfliktreich. Es gab Gruppenbildungen, Zweifel, geistlichen Hochmut, aber auch Beliebigkeit im Leben und im Glauben. Paulus schreibt genau in diese Situation hinein; nicht belehren von oben, sondern seelsorglich und klar. Er ruft die Gemeinde zurück zur Mitte, nicht zu einer Idee, nicht zu einer bestimmten Person, sondern zu Jesus Christus, gekreuzigt und auferstanden. Das ist sein Fundament. Das soll das Fundament der Gemeinde von Korinth, das kann auch unser Fundament sein."Ich erinnere euch an das Evangelium", schreibt Paulus. Nicht als Rückblick auf etwas Vergangenes, sondern als Erinnerung an das, worauf sie stehen. Glaube ist keine Nostalgie. Er ist Kraft für das heute. Im Herzen steht für den christlichen Glauben: Christus ist gestorben und er ist auferweckt worden; nicht als Mythos, nicht als schönes Symbol, sondern als bezeugte Wirklichkeit, die Leben verändert und neu ausrichtet. Paulus nennt die Zeugen: Kephas, die Zwölf, viele andere und zuletzt sich selbst. Auch der Unvollkommene, der Späte, der Zweifelnde, er wird berufen. Die Begegnung mit dem Auferstandenen verändert, damals wie heute."Das ist unsere Botschaft und euer Glaube", so schreibt Paulus im Korintherbrief. Glaube ist keine Theorie. Er ist Beziehung, Festhalten auch in Fragen, im Ringen und im Zweifeln. Die Gemeinde in Korinth war alles andere als perfekt und gerade darin kann sie uns nahe sein. Auch wir sind eine bunte, eine suchende Gemeinschaft als die Kirche; mit Spannungen und unterschiedlichen Prägungen und offenen Fragen. Was uns eint, was uns einen soll, ist dieses eine Fundament: der Glaube an Jesus Christus, den Gekreuzigten und Auferstandenen. Dieser Glaube ist kein Zusatz für besonders schöne Tage. Er ist der Grund, auf dem wir stehen und die Kraft, aus der wir leben. "Ich erinnere euch an das Evangelium, an das Evangelium von der Auferstehung, denn Christus ist gestorben und er ist auferweckt worden."

Send us Fan MailPsalm 27:4 Net een ding het ek van die Here gevra en dit sal ek najaag: dat ek my hele lewe lank in sy huis mag woon om sy goedheid te belewe en daaroor na te dink in sy tempel. Die lewe is nie altyd maanskyn en rose nie. Dinge tref ons van alle kante af – spanning en druk, verliese en teleurstellings wat ons nooit vir onsself sou gekies het nie. Bitterheid kan so maklik wortel skiet. Fanny Crosby, die blinde 19de-eeuse liedjieskrywer, is as baba weens 'n mediese fout van haar sig beroof. Sy kon maklik 'n bitter lewe gelei het en kwaad gewees het oor die onregverdigheid van haar omstandighede. Maar in plaas daarvan het sy in haar verlange na God gedraai. Uit haar intimiteit met Christus het sy meer as 8 000 lofgesange geskep - liedere van vreugde, vertroue en ander om sommer net die Here se teenwoordigheid te geniet. En dit is presies wat ons vandag nog nodig het. Sy het eenkeer gesê dat sy haar blindheid vir niks ter wêreld sou verruil nie, want daardeur het sy die skoonheid van Jesus duideliker gesien. Dit is die hartklop van Psalm 37. Ten spyte van Dawid se beproewings van beide voor en nadat hy koning van Israel geword het, skryf hy in:Psalm 27:4 Net een ding het ek van die Here gevra en dit sal ek najaag: dat ek my hele lewe lank in sy huis mag woon om sy goedheid te belewe en daaroor na te dink in sy tempel.Dit beteken nie dat ons dink dat God 'n outomatiese masjien is waarby jy net iets kan intik om te kry wat jy wil hê nie. Dit gaan oor intimiteit. Wanneer jy jou in God se teenwoordigheid verlustig en wanneer jy bo alles na Hom smag, verander jou prioriteite. Sy vreugde word jóú vreugde. Sy wil word jóú wil. En te midde van jou stryd verander dit alles.Dit vind sy diepste vervulling in Christus, omdat Hy die grootste onreg van alle tye aan die kruis gedra het. Maar, deur sy opstanding, bring Hy vir ons die diepste vreugde – 'n nuwe lewe in Hom.Moenie toelaat dat bitterheid oor die wêreld se onregverdigheid in jou hart wortel skiet nie. Kies vandag om jou in Christus te verlustig. Smag na sy teenwoordigheid, geniet sy intimiteit, en laat Hom toe om jou begeertes te herskep in iets wat blywend, pragtig en ewig is.Dit is God se Woord. Vars … vir jou … vandag.Support the showEnjoying The Content?For the price of a cup of coffee each month, you can enable Christianityworks to reach 10,000+ people with a message about the love of Jesus!DONATE R50 MONTHLY

Why don't Catholics just dedicate babies the way so many evangelical churches do? In this episode we look carefully at the difference between a sincere baby dedication and the Catholic sacrament of baptism. Dedication is a beautiful public commitment by parents and the church to raise a child in the faith—but it leaves the child's spiritual state unchanged. Catholic baptism claims something more: that Christ acts first, remitting original sin, conferring sanctifying grace, and incorporating the child into His Body before the child can answer for himself. We examine the theology that produces dedication, the scriptural and historical reasons the Church has always baptized infants, and why the order of God's action matters for both the child and the parents. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

God is gepassioneerd om mensen te helpen die pijn hebben of in nood zijn. Door de jaren heen dat ik dichter bij Hem leefde en mijn liefde voor Hem groeide, werd ik elke dag meer en meer vastberaden om elke dag zo te leven om het leven van anderen draaglijker te maken. Gods passie is mijn passie geworden. Het uitreiken naar anderen is niet iets waar we alleen over moeten praten. Het moet de hoogste prioriteit zijn in het leven van een christen. Er is vastberadenheid en toewijding nodig om ons naar anderen uit te strekken en hen te helpen, maar God wil dat we zo leven. God zegt dat wanneer je jezelf echt schenkt aan anderen, dat Hij je zal gebruiken. Je licht zal in het donker schijnen, je duisternis wordt als het licht van het middaguur (Jesaja 58:10). Als je boven je eigen situatie uitstijgt en de liefde van Christus uitdraagt naar anderen, zal je vrede en vreugde toenemen en vervagen de problemen waarmee jezelf wordt geconfronteerd. En zul je de geweldige voldoening ervaren om het verschil te maken dat telt. Dus overweeg dit: Moet jij je prioriteiten veranderen om Gods passie jouw passie te maken? Vraag Hem om je te laten zien hoe je naar je naaste kunt uitstrekken en hoe je Zijn licht en liefde naar diegene kunt uitdragen die dit het hardste nodig hebben. Kort gebed: Heer, ik wil dat Uw passie mijn passie is. Laat mij zien hoe ik opnieuw mijn prioriteiten stel en hoe ik kan uitreiken naar anderen op de manier zoals U dat van mij wil. Amen — Voor dagelijkse ondersteuning die je herinnert dat God om je geeft, meld je hier aan: ✅ https://www.joyce-meyer.nl/overdenking - voor de dagelijkse overdenking per mail mét audio

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

Manchmal fühlen wir uns völlig erschöpft, weil wir versuchen, grenzenlos für alle da zu sein und ständig erreichbar zu bleiben. Ein überladener Kalender und der tiefe Wunsch, von anderen gebraucht und gemocht zu werden, können uns schnell unsere Leichtigkeit rauben.Wir gehen gemeinsam der Frage nach, wie wir gesunde Grenzen setzen können, um ein geordnetes Leben mit leichtem Gepäck zu führen. Wir schauen darauf, wie Jesus selbst mit Erwartungen umgegangen ist und wie wir unsere Identität in Gottes Liebe finden können, statt uns über unsere eigene Leistung zu definieren – mit ermutigenden Impulsen aus der Bibel.Schön, dass Du dabei bist!

Willkommen bei der Kirche des Nazareners Gelnhausen! Hier finden sie alle Audio Aufnahmen der Predigten. Für mehr Information über uns können sie unsere Webseite besuchen - www.gelnhausen.nazarener.de. Wir würden uns freuen, Sie demnächst auch persönlich bei uns willkommen heißen zu können

In Epheser 2,1–10 beschreibt Paulus eine radikale Veränderung: Ohne Christus ist der Mensch geistlich tot, doch Gott schenkt aus Liebe und Barmherzigkeit neues Leben. Unsere Rettung können wir weder verdienen noch selbst bewirken – sie ist ein Geschenk Gottes, das wir im Glauben annehmen.Wichtigste PunkteOhne Christus ist der Mensch geistlich tot und von der Sünde bestimmt.Wir können uns nicht aus eigener Kraft retten.Gott handelt aus großer Liebe und Barmherzigkeit.Durch Christus werden wir vom geistlichen Tod zu neuem Leben erweckt.Die Rettung geschieht allein aus Gnade und wird im Glauben angenommen.Sie ist Gottes Geschenk und kein Ergebnis unserer Leistung.Deshalb gibt es keinen Grund, sich auf eigene Verdienste etwas einzubilden.Gute Werke sind nicht die Voraussetzung für die Rettung, sondern ihre Folge.Gott hat uns als sein Werk neu geschaffen.Das neue Leben in Christus hat einen konkreten Auftrag: in den von Gott vorbereiteten Werken zu leben.

Helge Heynold liest: Israel bleibt für immer erwählt (Römer 9,1-5)

Worthaus Pop-Up – Freiburg: 17. Oktober 2025 von Prof. Dr. Matthias Ederer.

Thomas named a frustration many people feel when they look seriously at Catholicism: on paper and in history the Church looks strong, bold, and majestic, yet in many ordinary parishes and contemporary voices it can feel soft, embarrassed by its own doctrine, and eager to concede to the spirit of the age. In this final episode of the series, Greg takes that dissonance seriously. He distinguishes it from the usual “Church of sinners” cliché, places Vatican II and its aftermath in the much longer pattern of how ecumenical councils actually work across centuries, and points to signs that the Church is slowly rejecting both extremes while the center of gravity reasserts continuity. The series ends where it began—with the question of trust, and the decision to stay in the boat Peter was told to stay in. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

In de eerste Zomerspecial van 2026 is dr. Ayhan Aksu van de Rijksuniversiteit Groningen terug! Met Ayhan keren we terug naar de Levant, naar plekken rond de Dode Zee, om te kijken naar zijn huidige onderzoek. In dat gebied leefden niet alleen verschillende Joodse groepen mensen, die we uiteraard kennen door de Dode Zeerollen, maar ook verschillende andere groepen mensen - waaronder Nabateeërs. Hoe leefden die groepen mensen in de eerste eeuwen voor en na Christus naast en met elkaar in dat gebied? Hoe krijgen we die verschillende groepen mensen via de bronnen in beeld?Zomer en seizoen 4Vanaf woensdag 1 juli luister je de hele maand juli naar de 'Summerschool' van Oudheid! De maand augustus staat in het teken van de jaarlijkse 'Zomerspecials' van Oudheid. Op woensdag 2 september start alweer het vierde seizoen van Oudheid... kortom: maak je klaar voor een zomer vol Oudheid!Shownotes

San Juan María Vianney Mt 9,35-10,1 9,35 Jesús recorría todas las ciudades y los pueblos, enseñando en sus sinagogas, proclamando la Buena Noticia del Reino y curando todas las enfermedades y dolencias. 9,36 Al ver a la multitud, tuvo compasión, porque estaban fatigados y abatidos, como ovejas que no tienen pastor. 9,37 Entonces dijo a sus discípulos: «La cosecha es abundante, pero los trabajadores son pocos. 9,38 Rueguen al dueño de los sembrados que envíe trabajadores para su cosecha». 10,1 Jesús convocó a sus doce discípulos y les dio el poder de expulsar a los espíritus impuros y de curar cualquier enfermedad o dolencia. Memoria de San Juan María Vianney, el Cura de Ars Homilía de Benedicto XVI sobre el Santo Cura de Ars Queridos hermanos y hermanas: En la catequesis de hoy quiero recorrer de nuevo la vida del santo cura de Ars subrayando algunos de sus rasgos, que pueden servir de ejemplo también para los sacerdotes de nuestra época, ciertamente diferente de aquella en la que él vivió, pero en varios aspectos marcada por los mismos desafíos humanos y espirituales fundamentales. Precisamente ayer se cumplieron 150 años de su nacimiento para el cielo: a las dos de la mañana del 4 de agosto de 1859 san Juan Bautista María Vianney, terminado el curso de su existencia terrena, fue al encuentro del Padre celestial para recibir en herencia el reino preparado desde la creación del mundo para los que siguen fielmente sus enseñanzas (cf. Mt 25, 34). ¡Qué gran fiesta debió de haber en el paraíso al llegar un pastor tan celoso! ¡Qué acogida debe de haberle reservado la multitud de los hijos reconciliados con el Padre gracias a su obra de párroco y confesor! He querido tomar este aniversario como punto de partida para la convocatoria del Año sacerdotal que, como es sabido, tiene por tema: «Fidelidad de Cristo, fidelidad del sacerdote». De la santidad depende la credibilidad del testimonio y, en definitiva, la eficacia misma de la misión de todo sacerdote. Juan María Vianney nació en la pequeña aldea de Dardilly el 8 de mayo de 1786, en el seno de una familia campesina, pobre en bienes materiales, pero rica en humanidad y fe. Bautizado, de acuerdo con una buena costumbre de esa época, el mismo día de su nacimiento, consagró los años de su niñez y de su adolescencia a trabajar en el campo y a apacentar animales, hasta el punto de que, a los diecisiete años, aún era analfabeto. No obstante, se sabía de memoria las oraciones que le había enseñado su piadosa madre y se alimentaba del sentido religioso que se respiraba en su casa. Los biógrafos refieren que, desde los primeros años de su juventud, trató de conformarse a la voluntad de Dios incluso en las ocupaciones más humildes. Albergaba en su corazón el deseo de ser sacerdote, pero no le resultó fácil realizarlo. Llegó a la ordenación presbiteral después de no pocas vicisitudes e incomprensiones, gracias a la ayuda de prudentes sacerdotes, que no se detuvieron a considerar sus límites humanos, sino que supieron mirar más allá, intuyendo el horizonte de santidad que se perfilaba en aquel joven realmente singular. Así, el 23 de junio de 1815, fue ordenado diácono y, el 13 de agosto siguiente, sacerdote. Por fin, a la edad de 29 años, después de numerosas incertidumbres, no pocos fracasos y muchas lágrimas, pudo subir al altar del Señor y realizar el sueño de su vida. El santo cura de Ars manifestó siempre una altísima consideración del don recibido. Afirmaba: «¡Oh, qué cosa tan grande es el sacerdocio! No se comprenderá bien más que en el cielo... Si se entendiera en la tierra, se moriría, no de susto, sino de amor» (Abbé Monnin, Esprit du Curé d'Ars, p. 113). Además, de niño había confiado a su madre: «Si fuera sacerdote, querría conquistar muchas almas» (Abbé Monnin, Procès de l'ordinaire, p. 1064). Y así sucedió. En el servicio pastoral, tan sencillo como extraordinariamente fecundo, este anónimo párroco de una aldea perdida del sur de Francia logró identificarse tanto con su ministerio que se convirtió, también de un modo visible y reconocible universalmente, en alter Christus, imagen del buen Pastor que, a diferencia del mercenario, da la vida por sus ovejas (cf. Jn 10, 11). A ejemplo del buen Pastor, dio su vida en los decenios de su servicio sacerdotal. Su existencia fue una catequesis viviente, que cobraba una eficacia muy particular cuando la gente lo veía celebrar la misa, detenerse en adoración ante el sagrario o pasar muchas horas en el confesonario. El centro de toda su vida era, por consiguiente, la Eucaristía, que celebraba y adoraba con devoción y respeto. Otra característica fundamental de esta extraordinaria figura sacerdotal era el ministerio asiduo de las confesiones. En la práctica del sacramento de la Penitencia reconocía el cumplimiento lógico y natural del apostolado sacerdotal, en obediencia al mandato de Cristo: "A quienes perdonéis los pecados, les quedan perdonados; a quienes se los retengáis, les quedan retenidos" (Jn 20, 23). Así pues, san Juan María Vianney se distinguió como óptimo e incansable confesor y maestro espiritual. Pasando, «con un solo movimiento interior, del altar al confesonario», donde transcurría gran parte de la jornada, intentó por todos los medios, en la predicación y con consejos persuasivos, que sus feligreses redescubriesen el significado y la belleza de la Penitencia sacramental, mostrándola como una íntima exigencia de la Presencia eucarística (cf. Carta a los sacerdotes para el Año sacerdotal). Los métodos pastorales de san Juan María Vianney podrían parecer poco adecuados en las actuales condiciones sociales y culturales. De hecho, ¿cómo podría imitarlo un sacerdote hoy, en un mundo tan cambiado? Es verdad que los tiempos cambian y que muchos carismas son típicos de la persona y, por tanto, irrepetibles; sin embargo, hay un estilo de vida y un anhelo de fondo que todos estamos llamados a cultivar. Mirándolo bien, lo que hizo santo al cura de Ars fue su humilde fidelidad a la misión a la que Dios lo había llamado; fue su constante abandono, lleno de confianza, en manos de la divina Providencia. Logró tocar el corazón de la gente no gracias a sus dotes humanas, ni basándose exclusivamente en un esfuerzo de voluntad, por loable que fuera; conquistó las almas, incluso las más refractarias, comunicándoles lo que vivía íntimamente, es decir, su amistad con Cristo. Estaba «enamorado» de Cristo, y el verdadero secreto de su éxito pastoral fue el amor que sentía por el Misterio eucarístico anunciado, celebrado y vivido, que se transformó en amor por la grey de Cristo, los cristianos, y por todas las personas que buscan a Dios. Su testimonio nos recuerda, queridos hermanos y hermanas, que para todo bautizado, y con mayor razón para el sacerdote, la Eucaristía «no es simplemente un acontecimiento con dos protagonistas, un diálogo entre Dios y yo. La Comunión eucarística tiende a una transformación total de la propia vida. Con fuerza abre de par en par todo el yo del hombre y crea un nuevo nosotros» (Joseph Ratzinger, La Comunione nella Chiesa, p. 80). Así pues, lejos de reducir la figura de san Juan María Vianney a un ejemplo, aunque sea admirable, de la espiritualidad católica del siglo XIX, es necesario, al contrario, percibir la fuerza profética, de suma actualidad, que distingue su personalidad humana y sacerdotal. En la Francia posrevolucionaria que experimentaba una especie de «dictadura del racionalismo» orientada a borrar la presencia misma de los sacerdotes y de la Iglesia en la sociedad, él vivió primero -en los años de su juventud- una heroica clandestinidad recorriendo kilómetros durante la noche para participar en la santa misa. Luego, ya como sacerdote, se caracterizó por una singular y fecunda creatividad pastoral, capaz de mostrar que el racionalismo, entonces dominante, en realidad no podía satisfacer las auténticas necesidades del hombre y, por lo tanto, en definitiva no se podía vivir. Queridos hermanos y hermanas, a más de 150 años de la muerte del santo cura de Ars, los desafíos de la sociedad actual no son menos arduos; al contrario, tal vez resultan todavía más complejos. Si entonces existía la «dictadura del racionalismo», en la época actual reina en muchos ambientes una especie de «dictadura del relativismo». Ambas parecen respuestas inadecuadas a la justa exigencia del hombre de usar plenamente su propia razón como elemento distintivo y constitutivo de la propia identidad. El racionalismo fue inadecuado porque no tuvo en cuenta las limitaciones humanas y pretendió poner la sola razón como medida de todas las cosas, transformándola en una diosa; el relativismo contemporáneo mortifica la razón, porque de hecho llega a afirmar que el ser humano no puede conocer nada con certeza más allá del campo científico positivo. Sin embargo, hoy, como entonces, el hombre "que mendiga significado y realización" busca continuamente respuestas exhaustivas a los interrogantes de fondo que no deja de plantearse. Tenían muy presente esta «sed de verdad», que arde en el corazón de todo hombre, los padres del concilio ecuménico Vaticano II cuando afirmaron que corresponde a los sacerdotes, «como educadores en la fe», formar «una auténtica comunidad cristiana» capaz de preparar «a todos los hombres el camino hacia Cristo» y ejercer «una auténtica maternidad» respecto a ellos, indicando o allanando a los no creyentes «el camino hacia Cristo y su Iglesia», y siendo para los fieles «estímulo, alimento y fortaleza para el combate espiritual» (cf.Presbyterorum ordinis, 6). La enseñanza que al respecto sigue transmitiéndonos el santo cura de Ars es que en la raíz de ese compromiso pastoral el sacerdote debe poner una íntima unión personal con Cristo, que es preciso cultivar y acrecentar día tras día. Sólo enamorado de Cristo, el sacerdote podrá enseñar a todos esta unión, esta amistad íntima con el divino Maestro; podrá tocar el corazón de las personas y abrirlo al amor misericordioso del Señor. Sólo así, por tanto, podrá infundir entusiasmo y vitalidad espiritual a las comunidades que el Señor le confía. Oremos para que, por intercesión de san Juan María Vianney, Dios conceda a su Iglesia el don de santos sacerdotes, y para que aumente en los fieles el deseo de sostener y colaborar con su ministerio. Encomendemos esta intención a María, a la que precisamente hoy invocamos como Virgen de las Nieves. BENEDICTO XVI, Agosto de 2009

Thomas named the papacy as one of the biggest speed bumps on the Road to Rome. The questions are familiar: Who made a man in Rome the boss of Christianity? What about the corrupt popes? Can he just make things up? In this episode Greg takes those questions head-on, beginning with Jesus' words to Peter in Matthew 16 and the early Church's recognition of that office. He looks honestly at the mixed historical record of the men who have sat in the chair, explains the real (and limited) nature of papal authority, and asks the deeper question: if not the papacy, then what? For anyone who feels the weight of imperfect leaders yet still senses that Christ left His Church a visible center of unity, this episode is for you. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

„Man, warum weckst du mich gerade jetzt?" – Träume fühlen sich echt an, bis der Wecker klingelt. In Jesaja 29 weckt Gott gleich zwei Gruppen aus einem täuschenden Traum: sein eigenes Volk in Jerusalem, das meint, der äußere Tempeldienst genüge – und die Feinde, die meinen, sie könnten das Volk Gottes auslöschen. Gott selbst belagert die Stadt, die er Ariël nennt, seinen Feuerherd. Er beugt die Stolzen in den Staub, bis ihre Stimme leise wird und sie nicht länger auf sich selbst vertrauen. Doch dann kippt alles: Die übermächtige Armee wird selbst zu feinem Staub und weggewehter Spreu – wie der Hungrige, der vom Essen träumt und mit leerer Seele aufwacht. Am Kreuz wurde Jesus zum wahren Ariël: Er trug das Gerichtsfeuer, das eigentlich uns galt. Am Ostermorgen hieß es für die Hölle: Ausgeträumt. Christus ist der Eckstein auf dem Berg Zion, an dem jede feindliche Macht zerschellt.

Worthaus Pop-Up – Heidelberg: 15. Oktober 2025 von Prof. Dr. Jan Christian Gertz.

Worthaus Pop-Up – Heidelberg: 16. Oktober 2025 von Prof. Dr. Jan Christian Gertz.

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

13 And Jesus came into the quarters of Caesarea Philippi: and he asked his disciples, saying: Whom do men say that the Son of man is?Venit autem Jesus in partes Caesareae Philippi : et interrogabat discipulos suos, dicens : Quem dicunt homines esse Filium hominis? 14 But they said: Some John the Baptist, and other some Elias, and others Jeremias, or one of the prophets.At illi dixerunt : Alii Joannem Baptistam, alii autem Eliam, alii vero Jeremiam, aut unum ex prophetis. 15 Jesus saith to them: But whom do you say that I am?Dicit illis Jesus : Vos autem, quem me esse dicitis? 16 Simon Peter answered and said: Thou art Christ, the Son of the living God.Respondens Simon Petrus dixit : Tu es Christus, Filius Dei vivi. 17 And Jesus answering, said to him: Blessed art thou, Simon Bar-Jona: because flesh and blood hath not revealed it to thee, but my Father who is in heaven.Respondens autem Jesus, dixit ei : Beatus es Simon Bar Jona : quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus, qui in caelis est. 18 And I say to thee: That thou art Peter; and upon this rock I will build my church, and the gates of hell shall not prevail against it.Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. 19 And I will give to thee the keys of the kingdom of heaven. And whatsoever thou shalt bind upon earth, it shall be bound also in heaven: and whatsoever thou shalt loose upon earth, it shall be loosed also in heaven.Et tibi dabo claves regni caelorum. Et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum et in caelis : et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in caelis.[18] "Thou art Peter": As St. Peter, by divine revelation, here made a solemn profession of his faith of the divinity of Christ; so in recompense of this faith and profession, our Lord here declares to him the dignity to which he is pleased to raise him: viz., that he to whom he had already given the name of Peter, signifying a rock, St. John 1. 42, should be a rock indeed, of invincible strength, for the support of the building of the church; in which building he should be, next to Christ himself, the chief foundation stone, in quality of chief pastor, ruler, and governor; and should have accordingly all fulness of ecclesiastical power, signified by the keys of the kingdom of heaven.[18] "Upon this rock": The words of Christ to Peter, spoken in the vulgar language of the Jews which our Lord made use of, were the same as if he had said in English, Thou art a Rock, and upon this rock I will build my church. So that, by the plain course of the words, Peter is here declared to be the rock, upon which the church was to be built: Christ himself being both the principal foundation and founder of the same. Where also note, that Christ, by building his house, that is, his church, upon a rock, has thereby secured it against all storms and floods, like the wise builder, [Matt 7:24-25].[18] "The gates of hell": That is, the powers of darkness, and whatever Satan can do, either by himself, or his agents. For as the church is here likened to a house, or fortress, built on a rock; so the adverse powers are likened to a contrary house or fortress, the gates of which, that is, the whole strength, and all the efforts it can make, will never be able to prevail over the city or church of Christ. By this promise we are fully assured, that neither idolatry, heresy, nor any pernicious error whatsoever shall at any time prevail over the church of Christ.[19] "Loose upon earth": The loosing the bands of temporal punishments due to sins, is called an indulgence; the power of which is here granted.The Church venerates on this day in the basilica of St Peter "ad vincula" on Mount Esquiline at Rome, the chains with which the prince of the apostles was fettered.

Bobby Schuller predigt über das Thema „VOLL STARK“. Wie können wir mit Sorgen, Ängsten und negativen Gedanken umgehen? In dieser Predigt zeigt Bobby Schuller anhand der Bibel, dass unser Leben von dem geprägt wird, worauf wir unsere Gedanken richten. Wer Jesus vertraut und Gottes Wort kennt, findet Hoffnung, Frieden und neue Kraft für den Alltag. Du erfährst, wie Glaube wächst, warum Gebet und die Bibel so wichtig sind und wie du lernen kannst, Gott mehr zu vertrauen als deinen Ängsten. Diese Predigt macht Mut, den Blick auf Christus zu richten und mit neuer Zuversicht zu leben. Erlebe Hour of Power mit Bobby Schuller – der Gottesdienst, der ermutigt, verbindet und berührt! Hier kannst du das Thema vertiefen und die Predigt von Bobby Schuller mit einem kostenlosen Arbeitsblatt weiter durchdenken. Mit Fragen, Bibelstellen und Impulsen für deinen Alltag im Glauben: https://hourofpower.de/wp-content/uploads/2026/07/2026-08-02-STARK.pdf Auf https://www.voll-leben.org findest Du inspirierende Impulse, ermutigende Videos, tägliche Andachten und praktische Materialien, die Dich dabei unterstützen, Gottes Kraft neu zu entdecken und voller Hoffnung zu leben. Hilf mit, diese Botschaft weiterzugeben! Unser Ziel ist es, 1.000 Menschen zu finden, die die Arbeit von Hour of Power unterstützen. Mit einer Spende von 160 Euro oder 4 x 40 Euro hilfst Du dabei, dass auch künftig Menschen durch unsere Sendungen, Andachten und Online-Angebote neue Hoffnung, Glauben und Ermutigung finden. Unterstütze die Kampagne „VOLL LEBEN – Gottes Kraft in dir“ unter: https://www.voll-leben.org/unterstuetzung

Thomas raised two related difficulties with the Mass: what the Catholic Church actually claims is happening on the altar, and how underwhelming or casual many ordinary parish celebrations can feel. In this episode Greg stays focused on the first question. Drawing on Scripture, the early Church, and the Church's precise language of transubstantiation, he explains why Catholics insist that the whole Christ — body, blood, soul, and divinity — is truly present under the appearances of bread and wine. He contrasts this with the more limited role communion usually plays in evangelical Protestantism and shows why the Church has always treated the Eucharist as the source and summit of the Christian life. The gap between the extraordinary claim and everyday parish practice is real, but it is a separate question for another time. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

Thomas asked the natural follow-up question to the “broken window”: if forgiveness cancels the debt but the damage remains, what happens to that remaining damage after we die? In this episode Greg takes up the common Protestant objection that any further purification after death seems to add something to the finished work of the Cross. Drawing on the Catechism, Scripture, and the Church's long practice of praying for the dead, he explains that everyone in purgatory is already saved and will reach heaven. Purgatory is not a second chance or a third eternal destination; it is the final, merciful purification of those who die in God's friendship but are still imperfectly ready to stand before Him. If you have ever felt the tension between being forgiven and still knowing you are not yet whole, this episode is for you. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

25.07.2026 10:00: Prof. Dr. Stefan Schweyer - Tagesseminar: Gemeinde mit Mission - Damit Menschen von heute leidenschaftlich Christus nachfolgen - Teil 1

25.07.2026 13:00: Prof. Dr. Stefan Schweyer - Tagesseminar: Gemeinde mit Mission - Damit Menschen von heute leidenschaftlich Christus nachfolgen - Teil 2

25.07.2026 15:30: Prof. Dr. Stefan Schweyer - Tagesseminar: Gemeinde mit Mission - Damit Menschen von heute leidenschaftlich Christus nachfolgen - Teil 3

Thomas asked a question that a lot of people carry quietly: if Christ has already paid the full price for our sins, why does the Catholic Church still talk about penance, temporal punishment, and making satisfaction? In this third episode of the Dear Doubting Thomas series, Greg takes up the “broken window” image Thomas used and the common Protestant retort that any further “doing” after forgiveness seems to add to the finished work of the Cross. Drawing on the Church's careful distinctions between justification and sanctification, and on the difference between the lift that gets the plane off the ground and the journey that actually takes us somewhere, he shows why the call to cooperate in healing the remaining effects of sin is not a second invoice but a gift of mercy ordered to real transformation. If you've ever felt stuck between the anxiety of never knowing whether you're fully forgiven and the casual sense that nothing more is required, this episode is for you. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

Thomas wrestled with a very practical and painful question: Why does the Church insist we confess our sins to a priest when we can just tell God directly? In this episode Greg addresses the deeper anxiety underneath that objection—the fear that we'll never really know if we're forgiven, and the two common dead-ends many people fall into: anxious uncertainty or a shrugging casualness toward sin. Drawing on Scripture, the early Church, and his own experience, he explains why the Sacrament of Reconciliation is not a barrier but a gift of mercy that gives us something we can't get anywhere else: the audible words of absolution and a structured path for real growth in holiness. Whether you're blocked from the sacraments right now or simply wondering why “just tell God” has never quite been enough, this episode offers clarity and hope. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

Dom Haab: Frei in Jesus – Gedanken gefangen nehmen, Angst loslassen, Gott danken Das Thema «Du bist kein Sklave deiner Gedanken oder Gefühle» von Dom Haab ist Teil der Predigtserie «Summer Celebrations» In dieser Predigt zeigt Dom Haab dir, dass du kein Sklave deiner Gedanken oder Gefühle bist. Deine Freiheit beginnt nicht bei perfekten Umständen, sondern in Jesus. Dom erinnert dich daran, dass Gott Freude ist, dass dein Name im Buch des Lebens steht und dass Dankbarkeit dein Herz weich macht. Statt in Angst, Minderwert oder Hoffnungslosigkeit festzustecken, darfst du deine Gedanken nach 2. Korinther 10,3–5 gefangen nehmen und Christus unterordnen. Gott kämpft für dich, nicht gegen dich. Darum: Hör auf zu jammern und fang an zu danken. Knie dich im Gebet an sein Kreuz, schütte dein Herz aus und lass dir neu zusagen: Du bist geliebt, vergeben und frei. Welche Lüge willst du heute loslassen? Um ICF zu unterstützen weiterhin lokal und global relevante Kirche zu bauen hier klicken: https://icf.ch/geben ICF ist eine freie, überkonfessionelle Kirche auf biblischer Grundlage. Authentisch, relevant und begeistert vom Leben mit Jesus. Geleitet von Pastor Leo & Susanna Bigger. Stay Connected Website: https://icf.ch Instagram: https://instagram.com/icfzurich Instagram Leo Bigger: https://instagram.com/leobigger Facebook: https://facebook.com/icfzurich Telegram: https://icf.ch/telegram Eine ICF Kirche in deiner Nähe finden: https://icf.ch/standorte

Dom Haab: Frei in Jesus – Gedanken gefangen nehmen, Angst loslassen, Gott danken Das Thema «Du bist kein Sklave deiner Gedanken oder Gefühle» von Dom Haab ist Teil der Predigtserie «Summer Celebrations» In dieser Predigt zeigt Dom Haab dir, dass du kein Sklave deiner Gedanken oder Gefühle bist. Deine Freiheit beginnt nicht bei perfekten Umständen, sondern in Jesus. Dom erinnert dich daran, dass Gott Freude ist, dass dein Name im Buch des Lebens steht und dass Dankbarkeit dein Herz weich macht. Statt in Angst, Minderwert oder Hoffnungslosigkeit festzustecken, darfst du deine Gedanken nach 2. Korinther 10,3–5 gefangen nehmen und Christus unterordnen. Gott kämpft für dich, nicht gegen dich. Darum: Hör auf zu jammern und fang an zu danken. Knie dich im Gebet an sein Kreuz, schütte dein Herz aus und lass dir neu zusagen: Du bist geliebt, vergeben und frei. Welche Lüge willst du heute loslassen? Um ICF zu unterstützen weiterhin lokal und global relevante Kirche zu bauen hier klicken: https://icf.ch/geben ICF ist eine freie, überkonfessionelle Kirche auf biblischer Grundlage. Authentisch, relevant und begeistert vom Leben mit Jesus. Geleitet von Pastor Leo & Susanna Bigger. Stay Connected Website: https://icf.ch Instagram: https://instagram.com/icfzurich Instagram Leo Bigger: https://instagram.com/leobigger Facebook: https://facebook.com/icfzurich Telegram: https://icf.ch/telegram Eine ICF Kirche in deiner Nähe finden: https://icf.ch/standorte

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

JESUS - Grund deiner Hoffnung - Markus-Evangelium

LES 198Alleen mijn veroordeling verwondt me.Verwonding is onmogelijk. En toch brengt illusie illusie voort. Als je kunt veroordelen, kun je worden verwond. Want je hebt geloofd dat je verwonden kunt, en het recht dat je voor jezelf hebt vastgesteld kan nu tegen jou worden gebruikt, tot je het als waardeloos, ongewenst en onwerkelijk terzijde legt. Dan houdt illusie op gevolgen te hebben en zullen die welke ze scheen te hebben, ongedaan worden gemaakt. Dan ben je vrij, want vrijheid is jouw geschenk, en nu kun jij het geschenk ontvangen dat je gegeven hebt.Veroordeel en je wordt tot gevangene gemaakt. Vergeef en je wordt bevrijd. Dat is de wet die de waarneming regeert. Het is geen wet die door kennis wordt begrepen, want vrijheid is een deel van kennis. In waarheid is veroordelen dus onmogelijk. Wat de invloed en gevolgen ervan schijnen te zijn heeft helemaal niet plaatsgevonden. Toch moeten we ons er een poosje mee bezig houden alsof dit wel zo is. Illusie brengt illusie voort. Behalve één. Vergeving is een illusie die een antwoord is op de rest.Vergeving vaagt alle andere dromen weg, en hoewel ze zelf een droom is, kweekt ze geen nieuwe. Alle illusies behalve deze ene vermenigvuldigen zich onvermijdelijk duizendmaal. Maar hier eindigen illusies. Vergeving is het eind van dromen, omdat ze een droom over ontwaken is. Ze is niet zelf de waarheid. Maar ze wijst naar waar de waarheid moet zijn en geeft de richting aan met de zekerheid van God Zelf. Ze is een droom waarin de Zoon van God tot zijn Zelf en tot zijn Vader ontwaakt, en weet dat Zij één zijn.Vergeving is de enige weg die uit de ellende voert, voorbij alle lijden en uiteindelijk weg van de dood. Hoe zou er een andere weg kunnen zijn wanneer deze het plan van God Zelf is? En waarom zou je daartegen in verweer gaan, het bestrijden, duizend manieren proberen te vinden waarop het beslist onjuist is, duizend andere mogelijkheden?Is het niet wijzer om blij te zijn dat jij het antwoord op je problemen in handen hebt? Is het niet verstandiger Degene die verlossing schenkt te danken en Zijn gave dankbaar te aanvaarden? En is het niet een vriendelijke daad jegens jezelf om Zijn Stem te horen en de eenvoudige lessen te leren die Hij onderwijzen wil, in plaats van Zijn woorden te proberen te verwerpen, om die van jou in de plaats te stellen van die van Hem?Zijn woorden werken. Zijn woorden verlossen. Zijn woorden bevatten alle hoop, alle zegen en alle vreugde die ooit op deze aarde kunnen worden gevonden. Zijn woorden zijn in God geboren en komen tot jou, met hemelse liefde bekleed. Zij die Zijn woorden horen, hebben het lied van de Hemel vernomen. Want dit zijn de woorden waarin alle tenslotte tot één versmelten. En op het moment dat dit ene zal wegsterven, zal het Woord van God zijn plaats innemen, want dan zal het herinnerd worden en bemind.Deze wereld heeft vele schijnbaar aparte schuilplaatsen, waar genade geen betekenis heeft en aanval gerechtvaardigd lijkt. Toch zijn ze alle één: een plaats waar de dood wordt aangeboden aan Gods Zoon en aan diens Vader. Je denkt misschien dat Zij die hebben aanvaard. Maar als jij opnieuw kijkt naar de plaats waar je Hun bloed zag, zul je in plaats daarvan een wonder zien. Hoe dwaas om te geloven dat Zij kunnen sterven! Hoe dwaas om te geloven dat jij aanvallen kunt! Hoe waanzinnig om te denken dat jij veroordeeld kunt worden en dat de heilige Zoon van God sterven kan!De stilheid van jouw Zelf blijft onbewogen, onaangetast door dergelijke gedachten en zich niet bewust van enige veroordeling waarvoor vergeving nodig zou zijn. Elk soort dromen is onbekend en vreemd aan de waarheid. En wat anders dan de waarheid zou een Gedachte kunnen hebben die een brug daarheen bouwt die illusies naar de overkant brengt?Vandaag oefenen we erin de vrijheid toe te laten bij jou haar thuis te vinden. De waarheid schenkt jouw denkgeest deze woorden, zodat jij de sleutel kunt vinden tot het licht en een eind maakt aan de duisternis:Alleen mijn veroordeling verwondt me.Alleen mijn eigen vergeving maakt me vrij.Vergeet vandaag niet dat er geen vorm van lijden is, of die verbergt wel een niet-vergevende gedachte. Evenmin kan er een vorm van pijn zijn die vergeving niet genezen kan.Aanvaard de ene illusie die verklaart dat er geen veroordeling is in Gods Zoon, en de Hemel wordt onmiddellijk herinnerd, de wereld vergeten, samen met al haar vreemde overtuigingen, nu het gelaat van Christus eindelijk ongesluierd in deze ene droom verschijnt. Dit is het geschenk dat de Heilige Geest voor jou namens God, jouw Vader, bewaart. Laat deze dag zowel op aarde als in jouw heilige woning worden gevierd. Wees mild voor Beiden wanneer jij de overtredingen vergeeft waaraan je Hen schuldig achtte, en zie hoe jouw onschuld jou toestraalt vanaf Christus' gelaat.Nu is er stilte over heel de wereld. Nu is er stilheid waar voorheen een razende storm van onzinnige gedachten was. Nu ligt er een sereen licht over het aanschijn van de aarde, tot rust gebracht in een droomloze slaap. En nu blijft daarop als enige het Woord van God over. Dat alleen kan nog een ogenblik langer worden waargenomen. Dan is het met symbolen gedaan, en is alles wat jij ooit dacht gemaakt te hebben volkomen verdwenen uit de denkgeest die God voor eeuwig kent als Zijn enige Zoon.Er is geen veroordeling in hem. Hij is volmaakt in zijn heiligheid. Hij heeft geen gedachten van barmhartigheid nodig. Wie zou hem geschenken kunnen geven wanneer alles het zijne is? En wie zou ervan kunnen dromen vergeving te schenken aan de Zoon der Zondeloosheid Zelf, die zozeer lijkt op Hem wiens Zoon hij is, dat het aanschouwen van de Zoon gelijkstaat aan niet meer waarnemen en alleen de Vader kennen? In deze visie van de Zoon, zo kort dat er geen ogenblik staat tussen deze onverdeelde blik en tijdloosheid zelf, zie je de visie van jezelf, en dan verdwijn jij voor alle eeuwigheid in God.Vandaag komen we steeds dichter bij het einde van alles wat nog tussen deze visie en ons zicht zou kunnen staan. En we zijn blij dat we zover gekomen zijn en begrijpen dat Hij die ons hier gebracht heeft ons nu niet in de steek zal laten. Want Hij wil ons de gave schenken die God ons vandaag via Hem gegeven heeft. Nu is het de tijd voor jouw bevrijding. De tijd is gekomen. De tijd is vandaag gekomen.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

LES 197Ik kan alleen maar mijn eigen dankbaarheid oogsten.Hier is de tweede stap die we zetten om je denkgeest te verlossen van het geloof in een kracht van buitenaf die zich met de jouwe wil meten. Je doet pogingen tot vriendelijkheid en vergeving. Toch verander je die weer in een aanval, als jij geen uiterlijke erkentelijkheid en overvloedige dankbetuigingen krijgt. Je geschenken moeten met ere worden ontvangen, anders worden ze teruggenomen. En dus denk je dat Gods gaven op z'n best leningen zijn, op z'n slechtst misleidingen die je van je verdedigingen zullen beroven om te garanderen dat wanneer Hij toeslaat Hij zeker zal doden.Hoe gemakkelijk worden God en schuld verward door hen die niet weten wat hun gedachten kunnen doen. Ontken je kracht, en zwakheid moet wel verlossing voor je worden. Zie jezelf als gevangen, en tralies worden je thuis. Evenmin zul je de gevangenis verlaten of aanspraak maken op je kracht zolang schuld en verlossing nog als één worden gezien, en vrijheid en verlossing niet als verbonden worden beschouwd, met aan hun zijde kracht, die gezocht en opgeëist, en gevonden en volledig kan worden erkend.De wereld moet jou dankbaar zijn wanneer je haar bevrijding schenkt van jouw illusies. Maar jouw dank komt ook jou toe, want haar bevrijding kan alleen de jouwe weerspiegelen. Jouw dankbaarheid is alles wat jouw geschenken nodig hebben om de blijvende gift te zijn van een dankbaar hart dat voor altijd bevrijd is uit de hel. Zou je dit ongedaan willen maken door je geschenken terug te nemen omdat ze geen eer werden aangedaan? Jij bent het die ze eer aandoet en ze op een gepaste wijze dank betuigt, want jij bent het die de geschenken ontvangen heeft.Het geeft niet of een ander jouw geschenken onwaardig vindt. Er is in zijn denkgeest een deel dat samen met de jouwe dankzegt aan jou. Het geeft niet of jouw geschenken verloren en vruchteloos lijken. Ze zijn ontvangen waar ze gegeven zijn. In jouw dankbaarheid worden ze universeel aanvaard en dankbaar erkend door het Hart van God Zelf. En zou jij ze willen terugnemen, wanneer Hij ze dankbaar heeft aanvaard?God zegent elk geschenk dat jij Hem geeft, en elk geschenk wordt Hem gegeven, want het kan alleen worden gegeven aan jouzelf. En wat God toebehoort, moet wel het Zijne zijn. Maar je zult nooit beseffen dat Zijn gaven zeker zijn, eeuwig, onveranderlijk en onbeperkt, en eeuwig uitdelen, liefde uitbreiden en jouw altijddurende vreugde vergroten, zolang jij slechts vergeeft om weer aan te vallen.Neem de geschenken die je geeft terug, en je zult denken dat wat jou gegeven is, teruggenomen werd. Maar leer vergeving de zonden te laten wegnemen die jij buiten jezelf denkt te zien, en je kunt nooit denken dat de gaven van God slechts voor een poosje geleend worden, voor Hij ze weer weggrist in de dood. Want de dood zal dan geen betekenis meer hebben voor jou.En met het eind van dit geloof is angst voorgoed voorbij. Dank jouw Zelf hiervoor, want Hij is alleen dankbaar jegens God, en Hij dankt Zichzelf voor jou. Tot ieder die leeft zal Christus uiteindelijk komen, want ieder moet leven en bewegen in Hem. Zijn Wezen is in Zijn Vader zeker, want Hun Wil is Eén. Hun dankbaarheid jegens alles wat Zij geschapen hebben kent geen eind, want dankbaarheid blijft altijd deel van liefde.Dank aan jou, de heilige Zoon van God. Want zoals jij werd geschapen bevat jij alles in jouw Zelf. En jij bent nog steeds zoals God jou geschapen heeft. Ook kun je het licht van jouw volmaaktheid niet verzwakken. In jouw hart is het Hart van God gelegd. Jij bent Hem dierbaar, omdat jij Hemzelf bent. Alle dankbaarheid behoort jou toe, om wat jij bent.Zeg dank, zoals jij dank ontvangt. Wees vrij van alle ondankbaarheid jegens wie ook die jouw Zelf compleet maakt. En van dit Zelf is niemand buitengesloten. Zeg dank voor alle talloze kanalen die dit Zelf uitbreiden. Alles wat jij doet wordt Hem gegeven. Alles wat jij denkt, kunnen louter Zijn Gedachten zijn, omdat je met Hem de heilige Gedachten van God deelt. Oogst nu de dankbaarheid die jij jezelf hebt ontzegd toen je de functie die God jou gegeven heeft vergat. Maar denk nooit dat Hij ooit opgehouden is jou te danken.Alle tekst- werk en handboek klassen van Een Cursus in Wonderen met Elbert nu te beluisteren en te bekijken op https://decursusmetelbert.nl

Thomas wrote with a question that sits underneath almost everything else: Can the Catholic Church really be trusted with its extraordinary claims? In this first episode of the series, Greg responds personally and honestly to that foundational doubt. Drawing from his own long journey out of self-selected Christianity and into the Church, he explores why there's no comfortable middle ground, why the visible imperfections of the Church can feel like cold water on genuine inspiration, and what finally led him to make the deliberate choice to trust the Barque of Peter anyway. If you've ever felt the tension between the beauty that draws you toward Catholicism and the very human failures that make you hesitate, this conversation is for you. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

Worthaus Pop-Up – Tübingen: 25. September 2025 von Prof. Dr. Siegfried Zimmer.

In this final episode of the Mary in the Dock series, we examine the Assumption of Mary — the solemn teaching that, at the end of her earthly life, the Immaculate Mother of God was taken up body and soul into heavenly glory. Many Protestants find this doctrine especially challenging, arguing that it lacks any biblical foundation and was simply invented by the pope when it was defined in 1950. We give those objections a full and fair hearing, including the complete silence of the New Testament, the absence of clear early patristic testimony, and the apparent difference between the Catholic understanding and the Eastern Orthodox celebration of the Dormition. We then present the Catholic case: the biblical precedent of God assuming other holy figures, the ancient and widespread liturgical tradition in both East and West, and the deep theological fittingness of Mary's bodily glorification as the New Eve and the New Ark. Whether you're wrestling with this teaching or simply want to understand why the Church holds it with such conviction, this episode brings the entire series to a coherent and Christ-centered conclusion. SUPPORT THIS SHOW Considering Catholicism is 100% listener-supported. If this podcast has helped you on your journey, please become a patron today! For as little as $5/month you get: • Every regular episode ad-free and organized into topical playlists • Exclusive bonus content (extra Q&As, Deep-Dive courses, live streams, and more) • My deepest gratitude and a growing community of like-minded listeners ➡️ Join now: https://patreon.com/consideringcatholicism (or tap the Patreon link in your podcast app) One-time gift: Donate with PayPal! CONNECT WITH US • Website & contact form: https://consideringcatholicism.com • Email: consideringcatholicism@gmail.com • Leave a comment on Patreon (I read every one!) RATE & REVIEW If you enjoy the show, please leave a rating (and even better, a review) on Apple Podcasts, Spotify, or wherever you listen — it really helps new listeners find us. SHARE THE SHOW Know someone who's curious about Catholicism? Send them a link or share an episode on social media. Thank you! Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.

 13 And Jesus came into the quarters of Caesarea Philippi: and he asked his disciples, saying: Whom do men say that the Son of man is?Venit autem Jesus in partes Caesareae Philippi : et interrogabat discipulos suos, dicens : Quem dicunt homines esse Filium hominis? 14 But they said: Some John the Baptist, and other some Elias, and others Jeremias, or one of the prophets.At illi dixerunt : Alii Joannem Baptistam, alii autem Eliam, alii vero Jeremiam, aut unum ex prophetis. 15 Jesus saith to them: But whom do you say that I am?Dicit illis Jesus : Vos autem, quem me esse dicitis? 16 Simon Peter answered and said: Thou art Christ, the Son of the living God.Respondens Simon Petrus dixit : Tu es Christus, Filius Dei vivi. 17 And Jesus answering, said to him: Blessed art thou, Simon Bar-Jona: because flesh and blood hath not revealed it to thee, but my Father who is in heaven.Respondens autem Jesus, dixit ei : Beatus es Simon Bar Jona : quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus, qui in caelis est. 18 And I say to thee: That thou art Peter; and upon this rock I will build my church, and the gates of hell shall not prevail against it.Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. 19 And I will give to thee the keys of the kingdom of heaven. And whatsoever thou shalt bind upon earth, it shall be bound also in heaven: and whatsoever thou shalt loose upon earth, it shall be loosed also in heaven.Et tibi dabo claves regni caelorum. Et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum et in caelis : et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in caelis.[18] "Thou art Peter": As St. Peter, by divine revelation, here made a solemn profession of his faith of the divinity of Christ; so in recompense of this faith and profession, our Lord here declares to him the dignity to which he is pleased to raise him: viz., that he to whom he had already given the name of Peter, signifying a rock, St. John 1. 42, should be a rock indeed, of invincible strength, for the support of the building of the church; in which building he should be, next to Christ himself, the chief foundation stone, in quality of chief pastor, ruler, and governor; and should have accordingly all fulness of ecclesiastical power, signified by the keys of the kingdom of heaven.[18] "Upon this rock": The words of Christ to Peter, spoken in the vulgar language of the Jews which our Lord made use of, were the same as if he had said in English, Thou art a Rock, and upon this rock I will build my church. So that, by the plain course of the words, Peter is here declared to be the rock, upon which the church was to be built: Christ himself being both the principal foundation and founder of the same. Where also note, that Christ, by building his house, that is, his church, upon a rock, has thereby secured it against all storms and floods, like the wise builder, [Matt 7:24-25].[18] "The gates of hell": That is, the powers of darkness, and whatever Satan can do, either by himself, or his agents. For as the church is here likened to a house, or fortress, built on a rock; so the adverse powers are likened to a contrary house or fortress, the gates of which, that is, the whole strength, and all the efforts it can make, will never be able to prevail over the city or church of Christ. By this promise we are fully assured, that neither idolatry, heresy, nor any pernicious error whatsoever shall at any time prevail over the church of Christ.[19] "Loose upon earth": The loosing the bands of temporal punishments due to sins, is called an indulgence; the power of which is here granted.