Podcasts about muzic

350 de artiști internaționali din 23 de țări au venit la Iași, până acum, prezentând 49 de concerte. Classix a găzduit 23 de paneluri, 193 de sesiuni de masterclass, 6 expoziții, 10 proiecții de scurtmetraje și a oferit 18 burse de creație. Festivalul este o bornă importantă în mișcarea culturală și a inovației artistice din România. Ce ne propune Classix Festival în ediția 2026, aflăm de la Patricia Brohanschi, de la Asociația Industrii Creative, Showberry. Așadar, din 2020, Classix Festival redefinește spațiul dedicat muzicii clasice prin interdisciplinaritate, folosind tehnologii noi și arte vizuale pentru a o face accesibilă publicului tânăr. Iar pentru tinerii artiști, poate fi un prim pas în recunoașterea talentului prin programul de burse. Programul de burse Classix in Art a atras un interes semnificativ la nivel național, reunind 28 de proiecte înscrise din orașe și regiuni diverse ale României. Propunerile primite au reflectat o varietate de abordări artistice și o maturizare vizibilă a discursului creativ, ceea ce a făcut ca procesul de selecție să fie unul atent și riguros, construit în jurul criteriilor de calitate artistică, coerență conceptuală și relevanță interdisciplinară. În urma selecției, au fost desemnați câștigătorii burselor Classix in Art 2026: Andrei Popovici (Iași) – Arte vizuale, Alina Tofan (București) – Artele spectacolului, Mariana Preda (Dâmbovița) – Muzică. În aceeași linie de susținere a tinerilor artiști și de deschidere a scenei festivalului către nume tinere, Classix a lansat castingul național pentru producția operei "Vulpița cea isteață" de Leoš Janáček. Spectacolul va fi realizat alături de ansamblul Classix Collective, sub conducerea dirijorală a norvegianului Kristoffer Wøien. Evenimentul va avea loc pe 7 martie 2026, în cadrul Classix Festival. În paralel cu aceste demersuri, programul concertistic al Classix Festival 2026 începe să se definitiveze, publicul putând descoperi deja o parte dintre titlurile care conturează direcția artistică a ediției, Art & Mind. Pe 2 martie, concertul Voces del Amor va avea loc la Casa de Cultură a Studenților, urmat pe 3 martie de Rhapsody in Motion, găzduit în aceeași locație. Pe 4 martie, publicul este invitat la Palatul Culturii pentru concertul Love Frequencies, iar pe 5 martie, In Between se va desfășura în Aula Bibliotecii Centrale Universitare „Mihai Eminescu”. Ziua de 7 martie aduce la Sala Unirii – Cinema Victoria atât spectacolul pentru copii Vulpița cea isteață, cât și concertul The Sound of Us. Ediția se va încheia pe 8 martie, cu concertul de gală La Bellezza, programat la Teatrul Național „Vasile Alecsandri” din Iași. Abonamentele generale și biletele la concerte, la prețuri reduse, sunt în continuare disponibile pe website-ul oficial al festivalului. Elevii și studenții beneficiază de o reducere de 50%. Organizatorii recomandă rezervarea din timp a accesului, întrucât concertele anunțate dispun de un număr limitat de locuri. 

DJ Dreea Muzic Show (SHMC Vinyl Session XXXV) LIVE Mix 011826 by DJ Dreea

Live Recorded Set from VirtualDJ Radio ClubZone

Live Recorded Set from VirtualDJ Radio Hypnotica

ANYTHING GOES MONDAY!!! New Muzic & More! 108.3 WGKSRADIO Show 2647

Live Recorded Set from VirtualDJ Radio ClubZone

24. janvārī Liepājas koncertzālē “Lielais dzintars” kopā ar starptautiski atzīto baroka orķestri La Folia Barockorchester pirmoreiz uzstāsies dziedātāja no Šveices Regula Mīlemane (Regula Mühlemann), Sony Classical ekskluzīvā māksliniece un vairāku Opus Klassik balvu laureāte. Koncertā Liepājā skanēs baroka ārijas no La Folia Barockorchester un Regulas Mīlemanes kopīgi veidotā albuma Cleopatra – Baroque Arias (2017), par kuru soliste 2018. gadā saņēmusi “Opuss Klassik” apbalvojumu kā “Gada jaunā dziedātāja”. Dziedoni uz sarunu aicināja Ieva Zeidmane. 2025. gadu beidzāt un šo gadu sākāt, dziedot Adeli Johana Štrausa operetē "Sikspārnis". Aizvadītajās nedēļās esat izdziedājusi arī valšu ritmus un spāņu mūzikas kaislības, bet tagad jāpārslēdz uzmanība uz Kleopatrai veltīto programmu, ko dziedāsiet ne vien Latvijā, Liepājā, bet arī Antverpenē, Esenē un Cīrihē. Vai labprāt tā strauji maināt stilus savā repertuārā? Man vienmēr ir paticis dziedāt daudzveidīgu repertuāru un ir ļoti svarīgi dziedāt operās un koncertos gan kopā ar orķestri, gan arī solo koncertos ar klavieru pavadījumu. Labprāt izdziedu dažādu laiku mūziku. Tas jau ir tas interesantākais, esot brīvmākslinieces statusā: vari izmēģināt tik daudz ko, ne vien dziedot daudzveidīgu repertuāru, bet arī pamainot dzīvesveidu. Kad piedalos operas iestudējumā, dzīvoju vienuviet pat divus mēnešus, mācoties jaunu operu un horeogrāfiju. Savukārt dodoties turnejā ar solo koncertiem, esmu nemitīgi ceļā. Labi, ja pāris naktis pavadu vienā mītnē. Reizēm mans vienīgais draugs ir pianists-koncertmeistars, citreiz atkal aizvien jaunas tikšanās ar orķestri pēc orķestra. Šoreiz būšu kopā ar baroka ansambli La Follia, ar kuru esmu pazīstama jau sen. Kopā ierakstījām albumu, un Kleopatrai veltīto programmu esam atskaņojuši visai daudz reižu. Brīnišķīgi cilvēki! Tāpēc gaidu ne vien atkalatgriešanos šajā mūzikā, bet arī tikšanos ar draugiem, kurus neesmu satikusi gadus divus. Dažādu programmu nomaiņa nozīmē arī atšķirīgus partnerus mūzikā - reizēm jaunus, iepriekš nesatiktus, reizēm - senus draugus. Tas man ļoti patīk.  Jūsu dzīvē daudzveidības tiešām netrūkst: vienudien jūs izdzīvojat rozā sapni Mocarta operā, citu atkal tumšas krāsas Verdi "Rigoleto" iestudējumā, kur jūsu atveidotajai varonei ir īsi mati - gluži pretēji tam kā Jūsu īstajā dzīvē.  Jā! Bet tieši tas man patīk operas žanrā - vari kļūt par kaut ko, kas dzīvē nemaz neesi. Reizēm atveidoju tēlu, kas ir visai līdzīgs manai personībai, kā, piemēram, tikko Adeli Štrausa "Sikspārnī". Domāju, ka ar Adeli man labi saskan. Savukārt "Rigoleto" iestudējums man bija pilnīgi jauna pieredze un iespēja atklāt pašas personībā kādu jaunu šķautni. Manuprāt, pat visdrūmākajā, dīvainākajā tēlā, ko atveidoju uz skatuves, var atrast kādu daļiņu, kas piemīt arī man pašai. Caur to varu saslēgties ar šo lomu. Un reizēm ir interesanti atklāt arī tumšos nostūrus. Man patīk, ka uz skatuves varu pārtapt par pilnīgi citu cilvēku, kāds patiesībā nemaz neesmu. Kaut kas mazliet līdzīgs karnevālam vai Helovīnam, kad cilvēki pārģērbjas, pārtopot par kādu citu un izbaudot brīvību, ko šī pārtapšana sniedz. Man ir tā privilēģija, ka šādu pārtapšanu piedāvā mana profesija. Ja runājam par raksturiem - Kleopatrai esot piemitis spēcīgs raksturs, viņai bijusi laba izglītība, viņa runājusi vairākās valodās. Vai par viņu pārtapt jums ir viegli? Un cik daudz vispār zināms par šo leģendāro personu?  Veidojot šo programmu, par Kleopatru uzzināju daudz. Šis gan ir tāds bezgalīgs izpētes process. Protams, vari daudz uzzināt par viņas personību, par to, ko viņa darījusi. Viņas tēls mūzikā ir tik interesants! Tik daudzus komponistus (ne tikai baroka laikā, bet vienmēr) fascinējis Kleopatras tēls, tāpēc par viņu ir daudz materiālu - ne vien filmas un grāmatas, bet arī daudz mūzikas! Bija ļoti interesanti atklāt daudzus darbus, daži no tiem ir visai pazīstami, piemēram, Hendeļa "Jūlijs Cēzars", bet citi - pavisam nezināmi. Vienam - Legrenci darbam - mēs veicām pirmieskaņojumu. Mums, mūziķiem, šo programmu veidojot, bija daudz atklājumu, un esmu droša, ka arī klausītājiem būs interesanti.  Kleopatras tēls ietverts vairāk nekā 80 17.-18. gadsimta operās. Kā no tā visa atlasījāt lappuses, ko vēlējāties dziedāt un ieskaņot? Bija grūti, bet man palīdzēja orķestra mākslinieciskais vadītājs, un daudzus lēmumus mēs pieņēmām kopā ar pirmo vijoli Robinu Peteru Milleru. Šo programmu veidojot, man uz klavierēm stāvēja ārkārtīgi daudz partitūru, ko centos izspēlēt. Tas nebūt nebija viegli, jo daudzas partitūras pieejamas tikai rokrakstos, ne visus viegli salasīt. Bija daudz darba, lai atlasītu repertuāru, kas piemērots tieši manai balsij. Bet dažas ārijas dziedot, uzreiz jutu, ka tās ir ļoti īpašas. Protams, dažām Hendeļa ārijām šajā programmā noteikti vajadzēja būt, jo man patīk Hendeļa Kleopatra.  Pastāstiet plašāk par saviem atklājumiem, šo programmu veidojot.  Patiesībā teju visas šīs ārijas man bija atklājumi, izņemot vienīgi Hendeli. Protams, es zināju Skarlati, zināju Hasi, bet ne šos konkrētos darbus. Jaunatklāšanas process bija brīnišķīgs, izrādījās, ka ir tik daudz skaistu, nezināmu melodiju! Turklāt baroka orķestrī visi ir raduši improvizēt, nolasot harmonijas arī mazliet eksperimentēt. Kā veidot melodisko līniju, kā saspēlēties - tā ir tāda grupas jeb ansambļa pieeja, atšķirīga no orķestra prakses. Orķestrī katrs mūziķis spēlē savu izrakstīto partiju, savukārt La Follia baroka ansamblī darbs vienmēr bija procesā. Piemēram, arfiste Kataržina ir arī dziedātāja, un mēs pamēģinājām dziedāt arī duetā, tas labi izdevās. Muzicēšanas procesā varējām pievienot arī kādas papildu skaņas, pat trokšņus, jo baroka mūzikā daudz eksperimentējam ar skanējumu, ne vienmēr ir vajadzīga klasiski skaista skaņa. Reizēm dīvaina skaņa, uz kādu baroka instruments ir spējīgs, var uzrunāt tiešāk, tā var būt tekstam tuvāka. Savukārt kārtīgs moderns instruments var piedāvāt tikai viena veida - skaistu skaņu. Tieši šajā atskaņošanas procesā mēs arī atradām mūzikas būtību. Esmu šai grupai lielu pateicību parādā, jo šīs programmas radīšana tiešām bija komandas darbs.  Bet vismaz dažas no šīm ārijām esat atskaņojusi arī kopā ar moderno instrumentu orķestri. Jā, bet reti. Domāju, ka atskaņojums ar baroka orķestri ir miljons reižu augstvērīgāks. Tas ir daudz krāsaināks, interesantāks.  La Follia tulkojumā nozīmē "neprāts". Kā tas šajā grupā izpaužas? Viņi ir pavisam traki! Bet es viņus mīlu. Droši vien tāpēc, ka viņi ir mazliet traki. Patiesībā mēs visi esam.  Cik atšķirīga ir Kleopatra visās šajās Grauna, Hendeļa, Hases, Legrenci, Sartorio ārijās? Vai komponistu skatījumā uz Kleopatru ir kādas līdzības? Ļoti interesanti, ka mūzikā vairāk var atklāt arī viņas personību. Piemēram, filmās Kleopatra vienmēr rādīta kā karaliene, šis spēcīgais tēls, bet reti redzam viņas vājuma vai baiļu brīžus. Mūzikā ir ietvertas visas šīs krāsas. Jo viņa var būt viena pati un dziedāt āriju. Tāpēc varam parādīt viņas rakstura visus aspektus: spēcīgo karalieni, kā tas ir, piemēram, Grauna ārijā, kur viņa ir uguņojoša, ļoti ekstraverta, savukārt Skarlati ārijā redzam arī viņas trauslumu. Domāju, esam mūzikā atraduši visu krāsu paleti. Esat šo programmu ieskaņojuši bez diriģenta, tātad ir šī ansambļa sajūta... Jā, tāpēc es uzsveru šo grupas sajūtu. Arī fiziski mēs stāvam tuvu cits citam, ne tā kā ar lielu orķestri, kur ļaudis šķir distence. Šie mūziķi stāv man apkārt, es parasti esmu vidū. Pat neskatoties atpakaļ, jūtu arī man aizmugurē stāvošo klātbūtni. Viņi ir raduši spēlēt bez diriģenta, Robins Peters Millers, protams, vada atskaņojumu no pirmās vijoles pozīcijas, bet ir jūtama arī kopējā dinamika: katrs ir klātesošs un daļa no atskaņojuma, tāpēc diriģents nav vajadzīgs. Katrs uzņemas atbildību par atskaņojumu, par mūziku. Tas ir ļoti īpaši, man ārkārtīgi patīk sadarboties ar šo grupu. Kleopatra esot vannojusies pienā. Jūs izprotat šādu skaistumkopšanas procedūru vai jums ir citi rituāli? Man patīk vannoties. Bet ne pienā. Šampanietī? Nē, tā būtu klišeja. Bet tie ir skaisti rituāli, rūpes par sevi. Nav runa tikai par skaistumu, bet arī par to, ka esi tā vērta, lai rūpētos par sevi, lai atvēlētu laiku relaksācijai. Mēs nedrīkstētu aizmirst rūpēties par sevi. Ja reiz par šampanieti... Jūsu balss ir dzirkstoši viegla. Reiz esat teikusi, ka gribētu savā balsī arī tumšākas sarkanvīna krāsas.  Jā, reiz kādā intervijā ieminējos, ka gribētu tādu tumšu sarkanvīna krāsu. Un intervētājs teica: "Bet jums ir šampanieša balss, tas arī nav slikti!" Tas man nebija ienācis prātā, bet tiesa - dzidra, dzirkstoša, gaiša, viegla balss arī ir vērtība. Pamazām esmu ar to sadraudzējusies. Tā jau ir, ka cilvēks vienmēr ilgojas pēc tā, kas viņam nav dots, bet nenovērtē, kādas dāvanas tikušas viņam pašam. Esmu sākusi mīlēt arī savas balss krāsas. Jāteic gan, ka pamazām mana balss arī mainās, kļūst mazliet tumšāka un bagātīgāka, tas ir skaisti, bet pamatu pamatos noteikti līdz pat karjeras beigām saglabāšu balss spožās krāsas.  Teicāt - balss mainās. Kāda repertuāra virzienā tas jūs ved? Arī repertuārs mainās? Jā, mazliet mainās, pēdējā laikā daudz dziedu bel canto, no 18. gadsimta mūzikas pārceļos vairāk 19. gadsimtā. Karjeras sākumā daudz dziedāju baroka mūziku un Mocartu, tagad dziedu vairāk bel canto, Rihardu Štrausu, "Rožu kavalieri" pērn dziedāju divas reizes. Tagad būs vairāk manā repertuārā Doniceti, Bellīni. Tās ir nelielas izmaiņas, tomēr domāju, ka tāda balss kā manējā vienmēr jutīsies labi baroka un klasicisma mūzikā, kā arī  bel canto.  Jūsu balsi klausoties šķiet, ka dziedāt ir tik viegli. Tas tāpēc, ka dziedāšana jums ir dabisks stāvoklis vai tomēr tas ir tehnikas jautājums? Droši vien abi. Man tiešām patīk dziedāt. Apzinos, ka dziedu daudz, pat, kad gatavoju ēst vai daru ko citu. Dziedāt man patīk, tā ir mana kaislība. Kaut, protams, esmu arī daudz strādājusi. Un vajadzīgi ir abi: smags darbs, savā ziņā - arī perfekcionisms, bet tajā pašā laikā augstu līmeni sasniegsi tikai tad, ja tev patiks tas, ko dari. Un man tiešām patīk! Tāpēc man vienmēr ir bijusi motivācija turpināt strādāt, darīt visu, kas nepieciešams. Jo es zināju, kādu skanējumu vēlos panākt. Labi iztēlojos, kā gribu, lai skan kādas augstās notis, koloratūru pasāžas, tāpēc strādāju tik ilgi, līdz iztēloto panācu. Lai sasniegtu mērķi, pamatā jābūt mīlestībai pret to, ko dari. Veidojot tādu programmu kā šī, Kleopatrai veltītā, vai klausītāji Jums rūp? Jūs domājat par viņu interesēm? Tas mazliet atkarīgs no žanra. Opermūzikā daudz ko nosaka tēls, es iejūtos lomā un - ne nu gluži aizmirstu par skatītāju, jo, protams, ir vajadzīga saikne ar publiku, tomēr tēlā es it kā iegrimstu. Piemēram, tikko Cīrihes operā dziedāju Štrausa operetē "Sikspārnis", cenšoties būt tik autentiska, cik vien iespējams. Savukārt dziedot koncertā, daudz labāk redzi skatītāju, operā tomēr sejā spīd gaismas, publiku tik labi nevar saskatīt. Koncertā klausītājus redzi, vari ar viņiem mijiedarboties, reaģēt. Kleopatras programmā, dziedot kādu intīmu āriju, nebūšu tiešā dialogā ar publiku, savukārt kādā ekstravertā ārijā, kur tiek uzrunāti cilvēki, ar publiku komunicēšu aktīvi. Viss atkarīgs no tēla un ārijas stila. Jums patīk šī mijiedarbība ar publiku? Jā, ļoti patīk. Jo īpaši koncertos vari vairāk izpaust savu personību. Operā es pieskaņojos tēlam, kas man jāatveido un no sevis - no Regulas - daudz ko zaudēju. Savukārt koncertā vairāk parādu sevi, man nav jāievēro operas diktēti noteikumi, es pati nosaku, kā vēlos ieiet zālē, kā kontaktēties ar mūziķiem, ar publiku, nav režisora, kurš visu nosaka. Man patīk koncerti, jo tad esi klausītājam daudz tuvāk.  Vai jums patīk veidot konceptuālas programmas? Tāda ir gan šī - Kleopatrai veltītā -, gan arī iepriekš ieskaņotā un dziedātā Fairy Tales. Kā tās veidotajat? Man patīk, ja pamatā ir kāda koncepcija, jo tad var apgūt daudz jauna repertuāra. Ar programmu Fairy Tales bija līdzīgi, man bija tēma "Pasakas", un es caurskatīju literatūru par fejām, par pasakām, par šīm mistiskajām būtnēm un atklāju daudz jauna. Ja veido programmas tikai ar repertuāru, ko jau zini, ir daudz grūtāk atrast jaunus skaņdarbus. Jo tu vienmēr izvēlies kaut ko zināmu, kas tev jau agrāk ir paticis. Bet, ja ir konkrēta tēma, tas rosina atklāt jaunus skaņdarbus. Es, piemēram, veidoju šveiciešu dziesmu ierakstu. Un mēs ar draugu, pianistu, devāmies uz arhīvu un izspēlējām nošu kaudzi kādu divu metru augstumā, lai atrastu vislabāko repertuāru šim ierakstam. Tas ir liels darbs, bet arī ļoti interesants, jo atklāj repertuāru, ko neesi zinājusi pati un, iespējams, nav dzirdējis neviens pēdējo pāris gadsimtu gaitā. Vienmēr ir patīkami atrast jaunus darbus - jaunus vecos darbus! Vai tā pārlūkojot divus metrus mūzikas, uzreiz jūtat, ka konkrētā dziesma vai ārija būs jūsu, ka gribat to dziedāt? Jā, un šī sajūta arī nosaka manu izvēli. Eju cauri notīm un jūtu savu reakciju. Ja acumirklī man šī saite neveidojas, domāju, ka mūzika nav pietiekami laba. Jo ar labu dziesmu vai āriju uzreiz ir jūtams - tā ir īpaša, tai man jāpievēršas. Atlasītā repertuāra kaudze, protams, parasti ir par lielu, tad ir jāizvēlas visspožākās pērles. Tāds parasti ir mans mūzikas izvēles process. Gadās, ka dziesmas teksts ir vājais posms, arī vārdi man ir ļoti svarīgi. Ja teksts ir slikts, tad arī nevēlos attiecīgo dziesmu dziedāt. Savukārt, ja teksts ir labs un mūzika arī, tad uzreiz jūtu nepieciešamo klikšķi. Un tāds man ir vajadzīgs! Ir svarīga tā "O!" sajūta, jo arī klausītājs šo darbu dzirdēs pirmo reizi. Ja man pašai nebūs tādas reakcijas, arī klausītājam tāda varbūt neradīsies. Ja jūtu es, arī klausītājs varbūt sajutīs. Izskatīt divus metrus mūzikas - tas ir ļoti laikietilpīgs darbs. Jūs tam mērķtiecīgi atvēlat laiku? Tāpēc ierakstu veidošanā biju paņēmusi nelielu pauzi, jo nevēlos ierakstīt simto bel canto albumu. Parasti visi ieskaņo to, ko attiecīgajā laika posmā dzied opernamos. Man tas šķiet mazliet garlaicīgi. Izvēlēties kādu tēmu un atrast jaunu repertuāru - tas tiešām prasa daudz laika, bet ir tā vērts. Pēdējo gadu laikā veicu visai daudz ierakstu, tāpēc man vajadzēja nelielu pārtraukumu, lai rastu jaunas idejas, jaunu iedvesmu un jaunu repertuāru. Un esat šo iedvesmu atradusi? Jā, varbūt veidošu Ziemassvētku albumu, bet tas varētu prasīt vēl pāris gadus laika. Ja jums ir kāda laba Ziemassvētku melodija - sakiet! Kas vēl šobrīd ir jūsu radošajos plānos? Ko gaidāt ar nepacietību? Tuvākajā nākotnē, vēl šī gada laikā, pirmo reizi dziedāšu Lučiju di Lammermūru. Šo lielo izaicinājumu gaidu ar nepacietību. Doniceti un tieši Lučija bija viena no lomām, par kuru sapņoju, kad biju jaunāka. Necerēju, ka man reiz būs iespēja to dziedāt. Šis man bija tāds mērķis, par kuru domāju ilgu laiku.  Kad bijāt jaunāka, vai domājāt, ka reiz dziedāsiet uz lielajām skatuvēm, ka ar šādu repertuāru apceļosies pasauli? Man vienmēr ir paticis dziedāt, bet nekad nedomāju, ka kļūšu par profesionālu dziedātāju. Tikai vēlāk nolēmu studēt klasisko mūziku, dziedāšanu. Tāpēc viss man šķita pārsteidzoši. Joprojām, nonākot kādā vietā, kur agrāk neesmu bijusi, mani pārņem emocijas, nespēju aptvert, ka varu dziedāt tik skaistās vietās. Man ir ļoti veicies, ka varu mūzcēt kopā ar brīnišķīgiem orķestriem lieliskās koncertzālēs un operu namos. Tas bija kāds konkrēts brīdis, kāds klikšķis, kad sapratāt - vēlaties būt dziedātāja? Ne gluži. Man vienkārši patika dziedāt, dziedāšana bija mans hobijs, dziedāju meiteņu korī. Korī man līdzās stāvēja labākā draudzene (viņa joprojām ir mana labākā draudzene). Un pirmajā reizē, kad dziedāju solo vairākiem simtiem klausītāju, draudzene bija man līdzās un iedrošināja. Tāpēc viss sākās tā viegli, es jutu viņas atbalstu. Un man joprojām reizēm ir tā sajūta, ka līdzās ir draudzene. Laikam jau jaunai dziedātājai šāds atbalsts bija ļoti svarīgs laikā, kad guvu pirmo pieredzi dziedāt publikai. Sajutu atbalstu, guvu pozitīvu enerģiju. Tāpēc, lai gan biju vēl ļoti jauna, dziedāju bez pārmērīga stresa un adrenalīna, jutos visai mierīgi. Protams, bija arī īpaši mirkļi, piemēram, pusaudzes gados Cīrihes operā skatījos "Figaro kāzas". Visai nelielā Barbarīnas loma man ļoti iekrita sirdī, es iedomājos: "Reiz tā varētu būt es!" Un patiešām - Barbarīna kļuva par manu pirmo lomu uz lielās skatuves. Daži sapņi piepildās!    

ITS COUNTRY MUZIC TUES YA'LL! on 108.3 WGKSRADIO Show 2642

ANYTHING GOES MONDAY! New Muzic & More! on 108.3 WGKSRADIO Show 2641

Vă invităm să citiți o nouă rubrică „Întrebări și răspunsuri” cu subiecte pe care cititorii platformelor O Chilie Athonită: Bucurii din Sfântul Munte ni le-au trimis pentru a le răspunde.Răspândiți dragostea!Pentru Pomelnice și Donații accesați: https://www.chilieathonita.ro/pomelnice-si-donatii/Pentru mai multe articole (texte, traduceri, podcasturi) vedeți https://www.chilieathonita.ro/

Anul nou înseamnă o nouă revoluție a planetei și ar trebui să însemne o nouă revoluție duhovnicească în interiorul nostru, pentru a ne elibera din chingile păcatului și a ne îndrepta către Dumnezeu cel smerit și iubitor.Pentru a înțelege în mod tainic valoarea timpului și a iubirii interpersonale sub lumina bunului Dumnezeu vă oferim două bucăți muzicale - prima cântată de copiii curați, frumoși și plini de har de la DoReMi-show, care ne prezintă bucuria noului an prin ingenuitatea și simplitatea lor în care transpare harul lui Dumnezeu dăruit unui neam ortodox.Cea de-a doua bucată muzicală reprezintă ultimul album - numit „Râul nesfârșit” (The Endless River) - al uneia dintre cele mai geniale și monumentale formații (dacă nu cea mai monumentală formație) a secolului XX, o formație care a schimbat definitiv cultura muzicală a secolului trecut: Pink Floyd.Fenomenalul film al albumului (regizat de Ian Emes) este foarte adânc și ar fi cu totul reducționist din partea noastră o încercare de a-l descrie. În orice caz, se vede drama oamenilor căzuți, depărtați de Dumnezeu precum și evoluția lor iar, într-un final, speranța nesperată într-un timp mai bun. Vă recomandăm să-l vedeți pe site pentru că la sfârșit există câteva versuri care sunt traduse în timp real aici, pe această pagină.Albumul a fost realizat în memoria lui Richard Wright (pianistul și unul din fondatorii formației), mort de cancer la 65 de ani. Dumnezeu să-l ierte!Dedicăm aceste materiale tuturor oamenilor însetați de perfecțiunea iubirii dumnezeiești!Lăsându-vă să vă imersați în atmosfera râului nesfârșit al timpului vă dorim un an nou fericit, plin de har, înțelepciune și luminare de la Domnul!Pentru Pomelnice și Donații accesați: https://www.chilieathonita.ro/pomelnice-si-donatii/Pentru mai multe articole (texte, traduceri, podcasturi) vedeți https://www.chilieathonita.ro/

CLUBTIME DEEP HOUZE MUZIC! Last Show for 2025! 108.3 WGKSRADIO Show 2632

SILKY SMOOTH JAZZ & CHRISTMAS MUZIC! Last Show for 2026! 108.3 WGKSRADIO Show 2631

Vă oferim în cele ce urmează mai multe piese muzicale legate de marele eveniment al nașterii Domnului nostru Iisus Hristos pentru a vă ajuta să vă ridicați mai aproape de trăirea necesară acestui mare eveniment.Înțelegem că fiecare dintre noi este pe diferite planuri duhovnicești și din această cauză am încercat să alegem piese din cât mai diferite genuri muzicale. Dumnezeu dorește ca toți să ne apropiem de El de acolo de unde suntem și din cauza aceasta ne oferă trepte de frumos astfel încât să ne apropiem de frumusețea inefabilă a iubirii Sale.Audiție plăcută!Pentru Pomelnice și Donații accesați: https://www.chilieathonita.ro/pomelnice-si-donatii/Pentru mai multe articole (texte, traduceri, podcasturi) vedeți https://www.chilieathonita.ro/

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

Pavel Zedníček má za sebou nespočet rolí. V Divadle Bez zábradlí strávil bezmála 15 let, v divadle Kalich, kde s Ondřejem Kepkou natáčel rozhovor, už účinkuje 25 let. „Začínal jsem tu s Hamletem, pak se hrál Galileo, potom Natěrač.“ A co prozradil o Vánocích?

IT'S COUNTRY MUSIC TUES YA'LL! New Muzic from PESO 131! 108.3 WGKSRADIO Show 2625

ANYTHING GOES MONDAY! Special Show! & New Muzic from Tyler thee Don! 108.3 WGKSRADIO Show 2624

ANYTHING GOES MONDAY! New Muzic from Kenny Iko & HHI, 108.3 WGKSRADIO Show 2616

IT'S ANYTHING GOES MONDAY, New Muzic & More! :-) On 108.3 WGKSRADIO Show 2611

KEEPIN IT CASTIRON, with COUNTRY MUZIC TUES. YA'LL! On 108.3 WGKSRADIO Show 2606

ANYTHING GOES MONDAY New Muzic & More! On 108.3 WGKSRADIO Show 2605

Peste 1000 de muzicieni au colaborat pentru un album prin care protestează față de modificările propuse de guvernul britanic la legea dreptului de autor astfel încît companiile de inteligență artificială să-și poată construi produsele pe baza unor opere de artă, muzică, texte protejate de drepturi de autor. „Is This What We Want?” se numește albumul care propune înregistrări silențioase, cu zgomotul de fond din studiouri goale și a fost lansat la începutul anului. În noiembrie albumul a fost lansat și pe vinil, variantă care conține un bonus: o „melodie silențioasă” purtînd semnătura lui Paul McCartney. Artiștii atrag atenția asupra pericolelor și amenințărilor la adresa muncii creative aduse de dezvoltarea inteligenței artificiale și nereglementarea ei, precum și asupra chestiunilor de etică pe care le implică folosirea muncii artiștilor fără a plăti drepturi de autor. Invitaţii noştri sînt saxofonistul și compozitorul Mihai Iordache şi cercetătorul Radu Uszkai, de la Centrul de Cercetare în Etică Aplicată.Ca muzician, înveți și de la alții. Ești ceea ce asculți. Cînd compui, o faci implicit pentru că te-ai hrănit și chiar inspirat din muzica altora – chiar dacă e inconștient și implicit. Nu-l imiți pe John Coltrane sau pe Charlie Parker, dar le-ai ascultat muzica – poate chiar o știi pe de rost – și ceva din muzica lor e și-n compozițiile tale. Ce e diferit față de ce face Inteligența Artificială atunci cînd preia mii de ore de muzică și compilează partituri noi?Mihai Iordache: „Ăsta e cel mai simplu de demontat dintre argumentele pro-inteligenţă artificială în discuţia despre muzică. În momentul cînd te hrăneşti cu ce ai ascultat, cu ce ai citit sau ai desenat ca artist, în mod absolut automat acele lucruri trec prin sensibilitatea ta şi rămîi un om care cîntă, compune, face diverse lucruri. Ceea ce este cu totul diferit de (ce face) o maşină, pînă la urmă – pentru că termenul de inteligenţă este foarte exagerat folosit, ca să nu spun că e greşit –, o maşină care încearcă să compileze tot ce s-a făcut într-un stil, fără nici un fel de suflet, fără nici un fel de intenţie, în afara aşa-zisei intenţii a prompterului care-i spune vreau o melodie aşa, şi aşa, şi aşa şi care abia aşteaptă să-i vină ceva pe tavă fără să fi făcut nimic.”Cum ar trebui reglementată funcționarea modelelor de inteligență artificială astfel încît să fie respectată munca oamenilor pe baza căreia se antrenează AI? Radu Uszkai: „Discuţile despre reglementare le purtăm nu într-un vacuum, ci în contextul existenţei unei diversităţi din punctul de vedere al reglementărlor. Ce facem noi s-ar putea să n-aibă nimic de-a face cu ce se întîmplă, de pildă, în spaţiul chinezesc. Poziţia ideală ar fi ca reglementatorul, adică statul, să reunească toate părţile co-interesate, care au o miză morală în acest proces. Asta înseamnă artişti, public, companii, sistem educaţional şi în primul rînd să pornim de la mizele lor atît financiare, cît şi de natură estetică. În mod uzual însă, ce se întîmplă nu este acest proces transparent, ci cîştigă lobby-ul unei părţi. Fie lobby-ul corporatist, fie interesele de ordin politic ale unor politicieni care sînt împotriva unor corporaţii. Răspunsul este generic, fiindcă realmente nu am un răspuns clar. Vin de pe o poziţie nu neapărat tehno-optimistă, dar tehno-realistă, în care văd diverse elemente cît se poate de pozitive în aceste unelte – chiar dacă sînt lipsite de creativitate în sens uman, le văd ca avînd un soi de creativitate sintetică, ce poate fi un ameliorator în anumite contexte –, de aceea aş zice că modul de reglementare nu ar trebui să blocheze în totalitate capacitatea inginerilor şi a companiilor de a investi şi de a le dezvolta, luînd în considerare însă şi consecinţele negative ale acestui proces.”Apasă PLAY pentru a asculta interviul integral! O emisiune de Adela Greceanu și Matei Martin Un produs Radio România Cultural

Pe 13 noiembrie, în Control Club, ORKID marchează o dublă lansare: noul single „Urlă ca marea” și relansarea platformei independente de muzică alternativă Stray Lights 2.0, printr-un concert special alături de Rotko. Evenimentul va continua bilunar aducând pe scena Control un nou val de trupe indie și alternative din România. Vorbim cu Vlad Ilicevici, membru al trupei Orkid și inițiator al proiectului Stray Lights + Victor Dădăciu de la Cardinal, parte din proiectul Stray Lights. Stray Lights este o comunitate care reunește unele dintre cele mai relevante formații românești de muzică alternativă, printre care Cardinal, Orkid, D.E.N.I.S, Kadjavsi, Zammorian, Second Wave, Baby Elvis, Gunshee, PLANT, Valerinne, Methadone Skies, Faunlet, Getchoo, Brainwasher, Coridor Apartament, Astro Générale, Taxawall, Asincron, Mock Surprise, Midpoint, Air Lines, Black Water, Jahmolxes, Church of Cthulhu, Bluebell Creeper și Rotko. Platforma funcționează ca o rețea informală de sprijin și colaborare, care își propune să ofere vizibilitate, context și solidaritate trupelor independente, într-un peisaj muzical aflat mereu în tranziție.  „Stray Lights 2.0 este o necesitate. O formă de coagulare, colaborare și într-ajutorare între cât mai multe dintre trupele care fac muzică alternativă, neanacronică și relevantă din România. Majoritatea acestor trupe sunt ignorate și multe dispar după un an sau doi. Nu există un plan real de susținere și evoluție pentru această formă de manifestare creativă atât de necesară. Stray Lights nu e o agenție de booking, un label sau o casă de producție — e un mic grup de oameni care încearcă să se ajute între ei, fiecare cum poate. Și, dincolo de asta, e o bucurie să fim împreună, să povestim, să bem o bere și, din când în când, să mai punem o cântare.” - Vlad Ilicevici, membru Orkid și inițiator al Stray Lights. ORKID, trioul din București format din Vlad Ilicevici (chitare, synthuri, voce), Radu Pop (percuție, synthuri) și Mihnea Dumitrescu (bass), își definește stilul ca angry shoegaze/post-traumatic blues, un amestec intens de emoție și distorsiune. Cu influențe de la punk și garage la post-metal, indie și blues, Orkid a lansat până acum cinci albume de studio: Standing Still in the Dark (2016), Suruaika (2018), Deraiat (2020), In the Light We Are Safe (2022) și Noi contra Noi (2023), ultimele trei produse de Adrian Despot și Sorin „Pupe” Tănase.  Noul single, „Urlă ca marea”, marchează reluarea colaborării cu Andrei Robin Proca (Robin and the Backstabbers), producătorul primului lor album. Piesa aduce un sound nou, minimalist și contondent, care surprinde tensiunea unei emoții reprimate, izbucnind cu forța unei furtuni – brută, intensă, devastatoare, iar videoclipul are ca punct de pornire un live drawing al artistului vizual Pisica Pătrată.  Concertul de pe 13 noiembrie îl are ca invitat pe Victor Dădaciu basist și solist al trupei Cardinal. Din Cluj-Napoca vine ROTKO, un proiect de art-rock, alternativ și electronică fondat în 2025, care combină synthuri modulare, drum machine-uri și chitară cu distors pentru a crea o atmosferă melancolică și introspectivă. ROTKO aduce în scena locală o estetică modernă și un sound cinematic, aflat la granița dintre real și vis.

8. novembrī Kaņepes Kultūras centrā tika atvērts grupas "Haika" albums ar nosaukumu "Ledāji". Latvijas mūzikas un kultūrtelpā ienāk jauna grupa, kas savos skaņdarbos rada instrumentāli ambientu mūziku ar elektroniskās mūzikas elementiem, divām koncertkoklēm un ģitārai. "Haikā" spēlē profesionāli mūziķi: Justīne Nora Žilde (koncertkokle, basa kokle, elektronika), Katrīna Mačuka (koncertkokle, elektronika) un Kaspars Niklasons (ģitāra, elektronika). Ar viņiem tad arī tiekamies trešdienas "Neatliekamajā sarunā". Klausoties mūziku no jaunā tvarta, ar mūziķiem runājam par profesionālajām gaitām Jāzepa Vītola Latvijas Mūzikas akadēmijā, albuma tapšanu Lejasciema lauku mājas šķūnītī, atklāšanas svētkiem un par grupas ģitāras meistara Kaspara Niklasona ciešo saikni ar kokļu pasauli. *** Grupa "Haika" rada mūsdienīgas un laikmetīgas kompozīcijas divām koncertkoklēm un ģitārai, kuras paši mūziķi uzskata par sava laikmeta spoguli. Mūzikā tiek meklēts stāsts, noskaņa un instrumenta pilnas amplitūdas skanējums, ko klausītāji var dzirdēt albumā "Ledāji" visās mūzikas straumēšanas platformās. "Haika" radās 2023. gadā, kad pasaules kultūrtelpa Tukku Magi veidoja "Rīgas Laikam" veltītu izstādi: žurnāls kopš 1993. gada par savu mājvietu sauca "Muļķu māju", kas 2023. gada novembra naktī atdzīvojās dažādās mākslas performancēs. "Satiekoties Tukku Magi projektā, sapratām, ka ar vienu koncertu neapstāsimies. Mēs sākām braukt uz maniem laukiem Lejasciemā. Muzicējām vecā siena šķūnī un sākām sapņot par savu albumu. Mūsu uzstāšanās no "Muļķu mājas" ir izaugusi par radošu stāstu albumu, kas pārtapis skaņu ainavās, kur tradicionālais saspēlējas ar laikmetīgo un kur senatnīgie instrumenti  iegūst jaunu elpu mūsdienīgā kontekstā. Esam uzstājušies vairākos privātos pasākumos un izstādēs, kas deva pārliecību, ka grupas filozofija cilvēkiem patīk. Esam spēka pilni, lai ietu savu ceļu," stāsta koklētāja Katrīna Mačuka. Grupas nosaukums veltīts japāņu kultūrā pazīstamajai bezatskaņu dzejas formai – haikai. Ar savu debijas albumu "Ledāji" grupa sevi piesaka, radot skaņdarbus, kas nebalstās uz tik pierastajiem atkārtojumiem, bet dod haikas brīvību, ievērojot jaunradē ievītu dabas filozofiju. Albums ļauj doties iekšējā ceļojumā – piedzīvot mierpilnu, bet spēcīgu muzikālu plūdumu starp akustisko un elektronisko pasauli. Albuma "Ledāji" noskaņu veido dabas un cilvēku emocionālās ainavas – no ledāju lēnās kustības līdz sirds pulsējošajam ritmam. Grupas dalībnieki: Justīne Nora Žilde ir koncertkokles māksliniece, kas aktīvi iesaistās dažādos mūzikas projektos un performancēs, uzstājoties gan Latvijā, gan ārpus tās. Profesionālo izglītību viņa ieguvusi Jāzepa Vītola Latvijas Mūzikas akadēmijā, kā arī studējusi Erasmus apmaiņas programmā Sibeliusa Mūzikas akadēmijā Somijā, Helsinkos. Sadarbībā ar A/S Latvijas Finieris pēc īpaša pasūtījuma Justīnei tika izgatavota pirmā īpaša dizaina koncertkokle Latvijā un pasaulē. Katrīna Mačuka ir koncertkokles māksliniece un etnogrāfiskās kokles improvizācijas meistare, kas uzstājas gan solokoncertos brīvā dabā, gan alternatīvās mūzikas festivālos un skaņu meditācijās. Viņa studē koncertkokles spēli Jāzepa Vītola Latvijas Mūzikas akadēmijā, papildinājusi zināšanas arī Zviedrijā, Stokholmas Karaliskajā mūzikas akadēmijā un ir daudzu starptautisku konkursu laureāte. Šī gada vasarā kopā ar multimākslinieku Ricku Fedu un Suitu sievām radīja skaņdarbu Rāmi, Rāmi, kas guva klausītāju atsaucību Līgo svētku pasākumos. Kaspars Niklasons ir daudzpusīgs un plaša spektra mūziķis, kurš attīsta sevi gan izpildītājmākslā, koncertējot un uzstājoties kā solo ģitārists, gan arī kompozīcijā un mūzikas producēšanā. Mūziķis kā komponists aktīvi darbojas dejas un teātra izrāžu jomās (Silueta burti, Katliņpauris (Latvijas Leļļu teātris) u.c.). Kaspars ir izdevis divus pilnmetrāžas albumus (T e l p a s_01, Kaspars Niklasons), kas nominēti mūzikas gada balvai Zelta Mikrofons.  Atbalsts: Grupas HAIKA albums Ledāji tapis sadarbībā ar AKKA/LA.  Foto: Veronika Geida Mijkrēslī video (kamera, montāža): Anastasija Griņuka Albuma Ledāji mikss/producēšana: Kaspars Niklasons Albuma Ledāji māsterēšana: Vadims Znamenskis Skaņdarba video:

DJ Dreea Muzic Show (SHMC Vinyl Session XXXIII) LIVE Mix 072525 by DJ Dreea

DEEP HOUZE MUZIC, CLUBTIME ILIVE on 108.3 WGKSRADIO Show 2586

ANYTHING GOES, NEW MUZIC FROM DAVID ARCHULETA! & Kenny Iko Week! 108.3 WGKSRADIO Show 2582

SILKY SMOOTH JAZZ & New Muzic from KENNY IKO SLOW JAMS AFTER DARK! 108.3 WGKSRADIO Show 2578

New Muzic from KENNY IKO & TERESA VALENCIA - ANYTHING GOES MON.! 108.3 WGKSRADIO Show 2577

NEW MUZIC FROM DAVID ARCHULETA on ANYTHING GOES MON. 108.3 WGKSRADIO Show 2573

The least we can say is that SickSpud has more than one string to his bow. Active as one of the programmers for UZIC radio, he is of course a DJ, but also a sound producer. In addition to music, he also does sound design for the Odiolab association's podcasts. Let's get back to music, because there's a lot to say To get out of the studio – which also serves as his cave – 5tracks comes in handy. Created in 2021, this music podcast allows SickSpud to share his latest tracks with his public, initiate first online sales (the tracklisting provided in the notes for this episode mentions tracks available online) and collaborate with other artists. This time, there's an extra bonus: it's the last weekend of the mUZIC.radio festival where SickSpud will be playing a techno set on Friday 12 September 2025 from 6pm to 8pm. Keep your ears open, he'll also be playing a few tracks contained in this podcast ! In this 7th official episode, SickSpud delivers a session of pure techno. Here the tracklisting of this Pure Techno show : 00:00:56 - 00:08:06 >> SickSpud - Bazzard (original mix) 00:08:06 - 00:11:04 >> SickSpud - H ou OP (Hardgroove mix) 00:11:04 - 00:16:22 >> SickSpud - Black Rabbit (Original mix) 00:16:22 - 00:20:18 >> SickSpud - UZIC acid001 (Original mix) 00:20:18 - 00:25:55: SickSpud - MACIVE (Original mix) © Sickspud, 2025 #Call4Artists are you an independent artist willing to showcase your techno track(s) ? Please send your music here : https://uzic.ch/submit-music/ Our team will review and provide feedback to every track submitted! More electronic music & podcasts on Odiolab's website: www.odiolab.ch/series/5tracks/ Want to support 5tracks podcast ? Help the Odiolab association broadcast it free of charge with a donation: donorbox.org/podcast-donation-en

Cu o carieră de peste patru decenii, AG Weinberger este considerat o voce distinctă în peisajul muzical est-european, abordând muzica nu doar ca artă, ci și ca instrument de reflecție socială și culturală. În RFI360 vorbim despre cel mai recent volum pe care îl semnează, "Muzică între libertate și manipulare", o carte care investighează rolul real al muzicii în viața individului și în societate. Despre acest volum, compozitor român, profesor universitar doctor Dan Dediu spune: "E ca un duș rece ideatic pentru mulți dintre noi. O carte incitantă, ce prezintă într-un mod personal o tema deloc comodă și extrem de delicată, o carte răsărită, asumată și trăită de un muzician practicant și de un gânditor mereu ager, atent la context și schimbare. O carte de întrebări și deschideri." Îmbinând experiența de scenă cu o solidă reflecție teoretică, AG Weinberger aduce o perspectivă autentică și curajoasă asupra fenomenului muzical contemporan, pledând pentru recuperarea dimensiunii profunde și inițiatice a actului artistic. "Eu, de pe scenă, sunt responsabil să mă ocup de public, nu are importanţă structura socială sau educaţia. Este doar responsabilitatea mea să îi duc sau să îi invit într-o călătorie, să furnizez, să livrez emoţii, să ridic un semn de întrebare indiferent dacă publicul meu are patru clase." spune într-un interviu AG Weinberger. Cartea se prezintă și sub forma unui Smartbook, o carte hibridă care creează instant legătura dintre volumul tipărit și mediul online. În paralel cu lectura unei cărți fascinante, folosind smartphone-ul și o aplicație gratuită de scanare a codurilor QR, puteți vedea, pe telefon sau pe un SmartTV, clipuri audio/video create de Integral Media special pentru acest volum, inclusiv poemul simfonic Solomon, compus de A.G. Weinberger. 

Acest material poate conține mesaje publicitare și plasare de produse. Unele dintre produsele, serviciile sau brandurile menționate sunt promovate prin parteneriate comerciale, iar prezentarea acestora reprezintă o reclamă.Opiniile exprimate de gazde și invitați sunt personale și nu reflectă neapărat poziția oficială a sponsorilor sau partenerilor noștri. Încurajăm publicul să efectueze propria cercetare înainte de a lua decizii bazate pe informațiile prezentate în acest podcast.

Makini Morrision is a musical polymath. His mastering of jazz, hip-hop and soul music as K Kudda Muzic makes him in high demand to produce music in the St. Louis area. He joined “St. Louis on the Air” to share his music journey, starting with his parents album collection, and his approach to creating his original works as well as collaborating with others.

There have been so many times that I've made a mental note that I need to include more photojournalism on the show, only to have a mental dog eat my homework. Finally, today, I am checking that off the list. Still, if I'm being honest, it wasn't my mental note that made this show happen. It was a series of events that include an email, a referral, and a conference. It ends out that today's guest had reached out to me directly back in August of last year. His email started with "Hey Steve. I have been a loyal listener to your podcast for years. It's been my favorite photo-related podcast by far. I'd love to be featured on your show.", but unfortunately at the time I wasn't in need of any guests - I try not to book too far out these days. Still, I checked out his work and figured someday I needed to follow up. Then, a few months ago, my buddy Kersten Luts, of the Camera Shake Podcast, mentioned a guest that he'd had on his show, and suggested I should get him on my show. When he mentioned the name, Kevin Painchaud, I had the feeling I had heard of him. Still, I was a bit busy at that point, so I didn't really pursue it. Which brings us to the conference part of the story... In February I want to Imaging USA in Texas, mainly to see some friends, like Larry and the gang from Platypod, and Kersten, who was traveling in from London. While there I met Kevin, and that meeting finally got this show off the ground. Kevin is a photojournalist for Lookout Santa Cruz, or more to the point he's THE photojournalist for the all digital daily news organization. His road to, and through, photojournalism is an interesting one. He fell in love with photography in High School, but then, just shy of his 16th birthday, he was a passenger in a car that hit a tree and rolled down a hill. Kevin ended up badly injured, and in a coma for four days. He woke up on his 16th birthday with a new found gratitude to be alive, and an appreciation for people and their stories. Fast forward to 2023, when Santa Cruz County was battered by relentless atmospheric rivers, and destruction as a result, and Lookout Santa Cruz's newsroom of 10 people was tasked with documenting the devastation and providing critical updates. A year later, that hard work would pay off. The Managing editor, Tamsin McMahon, had spent weeks secretly compiling all the articles, photos, and videos, to create a beautiful timeline of their coverage. Why? She was entering the coverage for a chance at the Pulitzer Prize. That had to be one hell of a Zoom meeting when she told the staff, that had no clue she'd done this, that they had won. Now, with 25 years of experience, Kevin has shot for numerous magazines and newspapers, and his work has been featured on prominent news outlets including ABC News, CBS, The Washington Post, NPR, CNN, and MSNBC. His videos were also featured on ABC's World News Tonight. Kevin has produced several feature films, directed TV show pilots, and even earned an Emmy nomination for his music-focused TV show, Muzic on the Edge. One of Kevin's projects that really intrigues me is that he directed PSAs for Aerosmith. Join Pulitzer Prize-winning photojournalist Kevin Painchaud and me as we discuss his road to photojournalism, and as we dissect his award winning image of the CZU Lightning Complex Fire, on this Behind the Shot. Connect with Kevin Portfolio: kevinpainchaud.com Instagram: @painchaudkevin Kevin's Photographer Picks Shumel Thaler: shmuelthaler.com | @shmuelthaler Patrick Tehan: tehanphotography.com | @tehanpatrick John Hefti: johnhefti.com | @johnp.hefti Kevin's Other Work

DJ Dreea Muzic Show (SHMC Vinyl Session XXXII) LIVE Mix 032825 by DJ Dreea

ZILLIONAIREZ, DON'T MISS OUT – GET YOUR TICKETZ NOW!

ZILLIONAIREZ, DON'T MISS OUT – GET YOUR TICKETZ NOW!

Je prý nadšená klavírní pedagožka. „Klavíru jsem propadla už jako malá holčička. Ten nástroj mě fascinoval. Bavilo mě vyťukávat si písničky,“ vzpomíná. Stimuluje k hudbě i své děti? Naučí hrát na klavír skutečně každého? Věnuje se také skladbě? Jak se učilo dřív a jak se učí dnes? Dá se cvičit i na digitální nástroje?Všechny díly podcastu Blízká setkání můžete pohodlně poslouchat v mobilní aplikaci mujRozhlas pro Android a iOS nebo na webu mujRozhlas.cz.

Ali, Mari and Spencer take an in-depth exploration of the recap of 8 fabulous days of racing through 867km of La Vuelta Feminina. Demi Vollering proves herself to once again earn the crown as the queen of World Tour stage races and one of the best bike racers in the world as she rockets herself into a stage victory and the overall win of La Vuelta Feminina. Red looks good on her. There were slippery roads, bold breakaways, and mountain top finishes that offered standout performances from Alison "Action" Jackson, Kristen Faulkner, and Évita Muzic. Marianne "The "Boss" Vos secures not one but two stage wins to earn her 253rd road racing win. This show is not to be missed as the Giro d'Italia Donne and the Olympics loom on the horizon for all the #watchthefemmes and exciting racing that leaves you on the edge of your seat. OneSkin : OneSkin is the world's first skin longevity company. By focusing on the cellular aspects of aging, OneSkin keeps your skin looking and acting younger for longer. Get started today with 15% off using code FEMMES at oneskin.co. That's 15% off oneskin.co with code FEMMES. After you purchase, they'll ask you where you heard about them. PLEASE support this show and tell them we sent you.