Podcasts about cellen

Nu ziet het er nog uit als een roze goedje met zwarte puntjes, alleen te zien onder microscoop. Niet iets dat meteen de eetlust opwekt. Maar in een laboratorium van de Wageningen Universiteit (WUR) wordt er hard gewerkt om klompjes cellen uit te laten groeien tot een stevig stukje makreel of een inktvisring. Zonder dat daar een visnet aan te pas hoeft te komen.  Net als kweekvlees wordt kweekvis gezien als mogelijke oplossing voor overbevissing en dierenleed. Maar ook bij kweekvis is er nog een lange weg te gaan voor het in de schappen ligt. De kweken bevatten nu zo'n 5 tot 15 miljoen cellen. Een kilo kweekvis bevat er ongeveer 2 tot 3 biljoen.  Rene Wijffels, hoogleraar bioprocestechnologie aan de WUR, vertelt dat ze op dit moment werken aan makreel, baars en inktvis. "Cellen van inktvis groeien heel snel weer aan, dus dat is voor onze proeven heel gunstig." In de toekomst willen ze ook zalm en kabeljauw gaan kweken.  Presentator Marco Geijtenbeek bezoekt het lab en kijkt met de onderzoekers hoe zij voor elkaar proberen te krijgen dat de cellen blijven delen, dat ze aan elkaar blijven plakken, dat er uiteindelijk een stukje kweekvis ligt dat in de winkel te kopen is?  Met Wijffels heeft hij het ook over de hobbels naar grootschalige productie van kweekvis. De ontwikkeling van labgemaakt vlees of vis kost veel geld, en dus een lange adem van investeerders. In Europa is verkoop van kweekvlees en -vis nog niet toegestaan. Een van de Nederlandse ontwikkelaars van labvlees ging onlangs failliet. Wijffels denkt dat ze in Wageningen binnen een of twee jaar wel een eetbaar stukje vis hebben gecreëerd. Hij hoopt dat het hele goedkeuringsproces dan al wat sneller verloopt.  Reageren? Mail naar dedag@nos.nl  Presentatie & montage: Marco Geijtenbeek Redactie: Ulrike Nagel

De koning trekt aan de alarmbel over de overbevolking in de gevangenissen. De regering werkt aan een plan om dat aan te pakken, maar wat ligt er op tafel? Een Belgische professor bouwt een windtunnel voor de Oekraïners: hoe kan die tunnel hen helpen in de oorlog tegen Rusland? En vandaag is Gedichtendag, maar hoe kan je poëzie begrijpen als je er weinig mee hebt?

In deze aflevering van De Nieuwe Wereld gaat Marlies Dekkers in gesprek met Isabel van Genugten, oprichter van een vooruitstrevend longevity- en gezondheidsconcept in Nederland. Samen duiken zij diep in de wereld van biologische verjonging, celgezondheid en preventieve gezondheid. Wat betekent anti-aging écht, voorbij crèmes en oppervlakkige behandelingen? En waarom begint gezondheid altijd op celniveau?

Gevangenisdirecteur An Janssens vraagt aan justitieminister Annelies Verlinden oplossingen voor de overvolle cellen. Arts Salih El Saddy opereerde een maand lang in Gaza en schreef er het dagboek 'Vandaag was weer erger dan gisteren' over Podcasthost en influencer Anna-Livia Smekens brengt je dankzij TikTokroddels klassieke geschiedenisverhalen bij

En af de absolut mest sejlivede konspirationer omkring Jeffrey Epstein handler om hans død i en fængselscelle i august 2019. Manglende optagelser fra overvågningen, mystik om obduktionen, samt vagter der falder i søvn, er bare nogle af de ting, der har fået spekulationerne til at stikke helt af. Hvilke forklaringer, skulle ligge bag? Og hvorfor er der så mange underlige sammenfald? Johan Wizan og Kristoffer Lind folder de mange teorier ud.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Join Rich Redmond and Jim McCarthy as they dive deep with Dango Cellen, a versatile drummer who's played with Scott Stapp, Amber Pacific, and Hawthorne Heights. Discover the secrets of surviving and thriving in the music industry, balancing multiple gigs, and maintaining passion through decades of drumming. Timed Highlights: [0:05] - Dango's Impressive Musical Journey [0:15] - Nashville's Drumming Hustle Culture [0:30] - Broadway Gigs and Musical Flexibility [0:45] - Teaching Philosophy and Mentoring Young Musicians [1:00] - Punk Rock Roots and Evolving Drumming Style [1:15] - Gear Talk: Drums, Cymbals, and Endorsements [1:30] - Balancing Family Life and Musical Career [1:45] - Financial Strategies for Musicians [2:00] - Personal Beliefs and Approach to Life and Music Don't miss this inspiring conversation with a true professional who embodies the spirit of musical dedication and creativity!     The Rich Redmond Show is about all things music, motivation and success. Candid conversations with musicians, actors, comedians, authors and thought leaders about their lives and the stories that shaped them. Rich Redmond is the longtime drummer with Jason Aldean and many other veteran musicians and artists. Rich is also an actor, speaker, author, producer and educator. Rich has been heard on thousands of songs, over 30 of which have been #1 hits!   Follow Rich:   @richredmond www.richredmond.com   Jim McCarthy is the quintessential Blue Collar Voice Guy. Honing his craft since 1996 with radio stations in Illinois, South Carolina, Connecticut, New York, Las Vegas and Nashville, Jim has voiced well over 10,000 pieces since and garnered an ear for audio production which he now uses for various podcasts, commercials and promos. Jim is also an accomplished video producer, content creator, writer and overall entrepreneur.   Follow Jim:     @jimmccarthy www.jmvos.com   The Rich Redmond Show is produced by It's Your Show dot Co www.itsyourshow.co                  

Wetenschappers gebruiken stamcellen om beter te begrijpen waarom mensen verschillend reageren op ziektes en medicijnen. In het lab helpt een ‘dorp’ van cellen om ziektes na te bootsen en behandelingen te testen – een belangrijke stap richting gepersonaliseerde geneeskunde. In deze aflevering spreekt presentatrice Nina van den Dungen met Joyce van Meurs, hoogleraar populatiegenetica aan het Erasmus MC, en Berend van Meer, medeoprichter van Sync Biosystems. Aan bod komt hoe persoonlijke cellen en genetische verschillen gebruikt kunnen worden om medische behandelingen en medicijnen beter af te stemmen op het individu. Joyce van Meurs is hoofdonderzoeker van het iCELL-project. Daarin worden stamcellen van verschillende mensen opgekweekt tot bijvoorbeeld hersen-, nier- of kraakbeencellen. Zo ontstaat een representatief ‘dorp in een petrischaaltje’ van honderden cellen waarmee onderzoekers kunnen achterhalen waarom bepaalde mensen bijwerkingen krijgen van medicijnen, of juist helemaal niet reageren op een behandeling. Ook biedt het project aanknopingspunten voor een toekomst waarin een ‘DNA-paspoort’ artsen helpt om betere keuzes te maken in de spreekkamer. Berend van Meer werkt aan technologie om de petrischaaltjes in het lab slimmer te maken. Zijn bedrijf ontwikkelt systemen die cellen continu kunnen voeden en prikkelen, waardoor de laboratoriumomgeving meer lijkt op het menselijk lichaam. Hierdoor kunnen onderzoekers nauwkeuriger simuleren hoe medicijnen zich in het lichaam gedragen, bijvoorbeeld bij kinderen met hersenstamkanker. Zo worden modellen in het lab realistischer én betrouwbaarder. Redactie: Stijn GoossensSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Tre raringer møtes for å finne ut av hvem som kan underholde publikum med sin beste fun fact. Rotters advokater, den største cellen du har spist, og nobelvinner-sperm. Raringer: Bjørn Eidem (@beidem) Fredrik Strømme Strømdal Andreas Wahl (@andreas__wahl) 

Als een slok water het verkeerde keelgat in schiet - richting je longen in plaats van je maag - dan beginnen de meeste mensen flink te hoesten.   Dat komt doordat de bovenste luchtwegen detecteren dat er water binnenkomt, waardoor razendsnel een signaaltje naar het brein wordt gestuurd om hier iets aan te doen. Komt er maagzuur omhoog, dan gebeurt er iets vergelijkbaars. Maar welke cellen deze reacties ingang zetten dat wisten we tot nu nog niet. Onderzoekers uit de VS hebben ze gevonden. Ze hebben de hele route nu in kaart gebracht: van het moment dat het water of zuur gedetecteerd wordt, tot aan de chemische stofjes die de zenuwen activeren die naar de hersenen lopen. Harstikke interessant, maar ook belangrijk. Als we ouder worden neem de kracht van deze hoestreflex namelijk af. Bij sommige mensen vanwege ziekte, maar ook gewoon door ouderdom. Snappen waarom dit zo is, kan mensen die hier last van hebben mogelijk helpen. Hetzelfde geldt voor de link tussen deze reflex en longontsteking, of chronische hoest.   De cellen die zijn bestudeerd zijn erg bijzonder. Ze voeren meerdere taken uit. Zo laten ze hormonen los, maar zenden ze ook elektrische signaaltjes uit. Deze cellen zijn ook te vinden in de longen, waar ze ook op druk reageren. De cellen in de bovenste luchtwegen reageren niet op druk, maar dus wel op de aanwezigheid van water of zuur.   Hoe de werking van de cellen precies beïnvloed wordt door levensstijl, ziektes en ouderdom, dat willen ze in volgende onderzoeken verder bestuderen. Lees hier meer over het onderzoek: Scientists identify airway cells that sense aspirated water and acid reflux See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het in het lab kweken van mini-orgaantjes gemaakt van onze eigen cellen is niet nieuw, maar onderzoekers hebben er nu een paar laten groeien van cellen uit de baarmoeder die afkomstig zijn van de foetus.   Daarmee kunnen ze straks hopelijk meer zeggen over problemen bij de ontwikkeling van baby's tijdens de zwangerschap. De longcellen, niercellen en darmcellen waarmee de mini-orgaantjes zijn gemaakt komen uit het vruchtwater van de moeder. Tijdens een routinecheck ontdekten onderzoekers dat daarin niet alleen dode afgestoten cellen van de foetus zaten, maar ook nog een paar levende. Tot hun verrassing lukte het ze om deze cellen op te kweken in het lab.   Ongeveer 3 tot 6 procent van de baby's wereldwijd wordt geboren met misvormingen van of in het lichaam. En omdat de mini-orgaantjes al ver voor de geboorte in het lab gegroeid kunnen worden, hopen de onderzoekers dat dit een betere diagnose en behandeling mogelijk maakt.   Om dit te testen maakten de onderzoekers van de cellen ook mini-longen met een aangeboren afwijking, namelijk een opening in het middenrif. Vervolgens konden ze met succes op de mini-orgaantjes testen wat een behandeling voor effect zou hebben. De hoop is dat dit voor veel meer afwijkingen mogelijk moet zijn. Lees hier meer over het onderzoek: Scientists grow ‘mini-organs' from cells shed by foetuses in wombSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Daniel Zavrel meet met behulp van licht via de oren binnen no-time de kwaliteit van ieder orgaan, ieder bot, iedere pees en iedere spier.    Terwijl je zit, met je kleding aan, gewoon tussen de bedrijven door, kan deze scan met behulp van een simpele koptelefoon direct meten waar: Alles goed gaat Waar stress is, maar waar je lichaam de stress nog aan kan Waar je lichaam hulp nodig heeft   In slechts 5 of 10 minuten biedt de technologie een uitgebreide screening van alle organen, weefsels, cellen en DNA door duizenden punten in het lijf te meten.   En nu komt het: Het bijbehorende programma geeft vervolgens precies aan bij welke hulp je lichaam nu het meeste gebaat is. Op spoorelement nauwkeurig.    DISCLAIMER Als je niet zo open-minded bent… Kijk/luister dan deze podcast niet, want je zult je misschien wel mateloos irriteren aan deze innovatieve biofotonen kwantum-technologie die beweerd velen malen nauwkeuriger en betrouwbaarder te zijn dan elektromagnetische systemen.   Wil je ook een hyper-moderne quick scan ondergaan en precies meten en weten hoe het met je gezondheid gesteld is? Met de kortingscode: win-win podcast krijg je 30% korting. Vraag hem aan via: https://beinginbalance.nl/de-body-mind-scan/  Daar verdien ik overigens niets aan.      Heel veel kijk- en luisterplezier bij deze inspirerende podcast.  Via: https://www.youtube.com/watch?v=5s1FomP1AK0&t=1063s     Lees alles over het aller gezondste dieet in het boek: De Eiwitleugen.  Te bestellen via: https://www.jannekevandermeulen.nl/product/de-eiwit-leugen/     Vind je deze podcast inspirerend? Ontzettend leuk als je het deelt met je vrienden, familie en op je socials!   Wil jij ook een win-win-win-win? Sta jij achter dit werk en wil dat het voortzet? Via de knop doneren op de website www.jannekevandermeulen.nl/doneren kun je bijdragen.   Heel veel dank voor iedere donatie die je doet!   Meer weten over Daniel Zavrel? Met de kortingscode: win-win podcast krijg je 30% korting op een full-body-health scan. Vraag hem aan via: https://beinginbalance.nl/de-body-mind-scan/        Veel liefs en vrolijke groet, Janneke   DE WIN-WIN METHODE | VOOR WINNAARS | ZONDER VERLIEZERS 

Den svenska EU-tjänstemannen Johan Floderus har suttit fängslad i det ökanda Evinfängelset i Iran i över 600 dagar. Cellen är belyst dygnet runt och han hungerstrejkar för att få ringa till sin familj hemma i Sverige. Han tros vara en bricka i ett politiskt spel och en iransk åklagare har nyligen yrkat på dödsstraff. Men varför fängslar Iran svenska medborgare? Programledare: Emma Lukins. Med DN:s tidigare mellanösternkorrespondent Erik Ohlsson. Producent: Linnéa Hjortstam.

Fra sin fængselscelle sætter Britta Jensen blyantstreger på hvidt papir. Hun tegner sommerfugle, rådyr og hænder foldet sammen til bøn. Tegningerne hjælper med at holde styr på hendes tanker og dæmper den stress og angst, der klæber til hendes krop. I 225 dage sidder Britta Jensen varetægtsfængslet, mens hendes søn må undvære sin mor. Hun er mistænkt i en sag om hashsmugling, men efter halvandet år bliver hun pure frifundet af en enig domsmandsret. Brittas sag er ikke unik. I Danmark varetægtsfængsler vi mange - og vi varetægtsfængsler længe. Genstart handler i dag om de mistænkte danskere. Vært: Anna Ingrisch. Program publiceret i DR Lyd d. 28/1.

Klædt i hvidt fængselstøj, med en sort baseball-kasket på hovedet og en gul plastikpose under armen trådte den hovedmistænkte i Danmarks største svindelsag, Sanjay Shah, i går ud på landingsbanen i Københavns Lufthavn. Udleveringen af Shah fik hårene til at rejse sig på graverchef for Finans, Jesper Høberg. Han har brugt de sidste otte år på at dække svindelsagen, hvor en række forretningsmænd er mistænkt for at plyndre den danske stat for 12,7 milliarder kroner. Gæst: Jesper Høberg, chef for gravergruppen på FinansVært: Jacob Grosen Tilrettelægger: Mathias BondeNyhedspodcasten “Hvis du vil vide mere” er sponseret af OK Ladepakke

De genetische code voor de energiefabriekjes van onze cellen wordt alleen door de moeder doorgegeven aan het nageslacht. Dat idee ligt er al langer, nu denken onderzoeker nieuw bewijs te hebben gevonden.   Eerder werd gedacht dat deze genetische code wel in spermacellen gevonden wordt, maar dat het verwijderd wordt als de cel samensmelt met de eicel.   In dit nieuwe onderzoek laten ze zien dat volwassen spermacellen wel wat energiefabriekjes bij zich dragen, maar dat ze geen intact energiefabriek-DNA in zich hebben om door te geven. Ook mist een eiwit dat belangrijk is voor het onderhoud van dit specifieke DNA-materiaal.   De genetische code voor de energiefabriekjes van onze cellen komt dus echt exclusief van de moeder.   Waarom precies, dat is nog niet helemaal duidelijk. Vermoedelijk gebruiken spermacellen zoveel energie bij het bevruchten van een eitje dat daarbij mutaties kunnen ontstaan in de genetische code van deze overwerkte energiefabriekjes. Dan zou het inderdaad veiliger zijn om dat gemuteerde materiaal niet door te geven. Eicellen halen hun energie ergens anders vandaan en zouden dit probleem niet hebben.   Natuurlijk kan er wel wat mis zijn in de genetische code van de moeder. Er bestaan al behandelingen waarbij gemuteerd energiefabriekjes-DNA-materiaal vervangen wordt met gezond DNA van donor eitjes. Maar die zitten nog in de klinische onderzoeksfase. Lees hier meer over het onderzoek: Mature sperm lack intact mitochondrial DNA, study findsSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Ansigt til ansigt med sin fangevogter tager Daniel Rye den ultimative konfrontation med det traume, som han har brugt næsten ti år på at bearbejde. Et traume, som han forsøger at holde for døren i en lille kolonihave, som minder ham om den syriske celle. Men traumets kaos finder vej ind i kolonihavens ro ved duften af kraftig aftershave og arabiske stemmer over hækken. Så hvordan tøjler man et voldsomt traume? Og hvordan lærer man at leve med det som livsledsager? I anledning af bogen "Nærmest fri" fortæller Daniel Rye om rejsen fra Islamisk Stats torturcelle til livet som familiefar i Aarhus. Vært: Anna Ingrisch.

Don't try this at home (!), maar stél: je neemt een hoopje kikkerdril uit de rivier en je mixt die helemaal aan flarden in de smoothieblender. Dan heb je zonet de levende eicelletjes van mama-kikker brutaal dood gemaakt. Geen paniek, bij de Universiteit van Vlaanderen hebben we iemand gevonden die dat papje van dode celonderdelen opnieuw levend kan maken. Echt waar, van iets dood terug naar iets levends! Fysicus prof. dr. Lendert Gelens van de KU Leuven aan het woord! Gastspreker: Lendert Gelens. Redactie: Helene Vanlathem. Eindredactie: Katleen Bracke.

Cellen kweken in het lab is arbeidsintensief en luistert enorm nauw. Kunnen we dat proces niet veel beter door een robot laten doen? Dat is waar onderzoeker Sam van Beuningen van het UMC Utrecht aan heeft gewerkt. We gingen langs in het nieuwe celkweeklab om van dichtbij te zien hoe ver hij hiermee is. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Schade aan ons kraakbeen herstelt niet vanzelf. Wat nou als we straks gewoon een nieuw stukje kunnen printen? Op maat gemaakt. Van onze eigen cellen. We gingen langs bij onderzoeker Jos Malda van het UMC Utrecht om hier meer over te horen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Met iedere celdeling neemt het risico op kanker toe. Een langlevende soort zoals de olifant zou dus vaker kanker moeten krijgen dan een kortlevende soort zoals de muis. Maar in 1975 bleek al dat dit niet zo is en dat er maar weinig variatie is in kankerrisico tussen diersoorten.   Tussen schimmelsoorten is die variatie er wel. Onderzoekers van Wageningen University & Research hebben een idee hoe dat kan. Langlevende, langzaam groeiende schimmels, zoals heksenringvormende soorten die tot wel honderden jaren oud kunnen worden, lijken met een speciale manier van celdeling mutaties geen kans te geven, waardoor het risico op kanker drastisch lager ligt.    Cellen in het ondergrondse netwerk van deze schimmels hebben twee celkernen. Als een eindcel in een schimmeldraad deelt, neemt één van de twee kernen een ‘omweg' naar de dochtercel. Dat doet hij door eerst naar een tijdelijke zijcel, of zijtak, te migreren, die later fuseert met de dochtercel. Zo ontstaat een soort lus, of ook wel gesp.   Uit eerder onderzoek is gebleken dat mutanten het vermogen hadden verloren om als schimmeldraden te fuseren. De fusie van zo'n gesp moet volgens de onderzoekers dus een soort testmoment zijn.   Als de cel niet kan fuseren, betekent dit een doodlopende route voor de cel en dus het einde van haar kern. Omdat uit hun eerdere onderzoek bleek dat verlies van fusie de belangrijkste route is naar ‘kernkankers', veronderstellen ze nu dat de gesp fungeert als screeningsinstrument voor de kwaliteit van de kern. Een test waarvoor kernen met mutaties in fusiegenen niet slagen. Lees hier meer over het onderzoek: Hoe kunnen paddenstoelen honderden jaren oud worden zonder kanker te krijgen?See omnystudio.com/listener for privacy information.

Siste nytt fra VG.

Elk jaar gaan honderden mensen dood door het eten van giftige paddenstoelen. In 90 procent van die gevallen is het de groene knolamaniet die ze fataal wordt. Het is één van de giftigste paddenstoelen ter wereld. Niet zo gek dat hij bijnamen heeft gekregen als King Killer en Death Cap. Eeuwen geleden was al bekend hoe desastreus het binnenkrijgen van het gif van deze paddenstoel was.   Krijg je het binnen, dan kun je rekenen op: overgeven, stuiptrekkingen, ernstige leverschaden en in het ergste geval - dit overkwam vermoedelijk minstens twee Romeinse keizers - de dood.   Ondanks deze ver teruggaande reputatie als moordenaar was tot nu niet duidelijk hoe de paddenstoel precies zorgde voor deze aanslag op het lichaam. Maar toen onderzoekers recent achter een mogelijk tegengif kwamen, ontdekten ze ook gelijk meer over hoe het gif onze cellen binnenkomt.  Op zoek naar het antigif maakten de wetenschappers genetische aanpassingen in menselijke cellen in het lab om te kijken welke van deze aanpassingen zorgden dat de giftige chemische verbinding genaamd Alfa-amanitine zijn werk niet meer kon doen. Cellen die een bepaald eiwit niet hadden, bleken het te overleven.   Vervolgens is gekeken: welke stofjes zijn er bekend die de aanmaak van dit eiwit kunnen blokkeren in mensen? Ze kwamen uit bij een verfstofje dat nota bene door Kodak is ontwikkeld in de jaren 50 en dat sindsdien bij het maken van medische beelden wordt gebruikt. In een kleine dosis is het veilig voor mensen en in muizen (ja helaas in muizen) zorgde het snel toedienen ervan dat in plaats van 90 procent, 50 procent overleed aan een paddenstoelenvergiftiging.  Of dit ook echt straks als tegengif bij mensen gebruikt gaat worden is nog maar de vraag, maar deze methode voor het bepalen van tegengif is volgens veel onderzoekers sowieso veelbelovend.    Lees hier meer over het onderzoek: Deadly mushroom poison might now have an antidote - with help from CRISPR.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het is een droom van veel onderzoekers: het maken van een werkende synthetische cel. Makkelijk is dat absoluut niet, maar er worden de laatste tijd belangrijke stappen in de goede richting gezet. Ook hier in Nederland. Gijsje Koenderink, hoogleraar Bionanoscience aan de TU Delft, is één van de onderzoekers die werkt aan een belangrijk onderdeel van zo'n nagebouwde cel: het cytoskelet. Ze vertelt meer over haar onderzoek waarin ze onder andere kijkt hoe cellen omgaan met mechanische krachten. See omnystudio.com/listener for privacy information.

De substantie waarin cellen worden gekweekt in het lab - eentje die wereldwijd door onderzoekers wordt gebruikt - is verre van ideaal. Gelukkig denken Nederlandse onderzoekers een goed alternatief te hebben gevonden. In deze audio hoor je Paul Kouwer, moleculair chemicus aan de Radboud Universiteit. Hij vertelt meer over de nadelen van de huidige gel en de verbeteringen die hopelijk mogelijk worden met de nieuwe gel waar ze al een tijdje met het hele team aan werken.  Hier lees je meer over het onderzoek: Cellen kweken op synthetische PIC-gel kan miljoenen muizen schelen. Hier meer over de competitie: Dit zijn de teams van de Proefdiervrij Venture Challenge 2023.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Waarom hebben sommige mensen weinig symptomen, terwijl anderen ernstig ziek worden wanneer ze besmet zijn met een virus zoals de griep of Covid-19?   Om hierachter te komen bekeek promovenda Laura Van Eyndhoven van de TU Eindhoven hoe afzonderlijke cellen zich gedragen wanneer zij met een virus zijn geïnfecteerd.  Wanneer een virus binnenvalt, laat slechts een klein deel van de geïnfecteerde cellen, de zogenoemde first responders, andere cellen in hun omgeving weten dat ze geïnfecteerd zijn. Om niet-geïnfecteerde cellen en afweercellen te laten weten dat het lichaam wordt aangevallen, produceren die first responders specifieke signaaleiwitten. Die vertellen de andere cellen dat er wat aan de hand is en dat ze hetzelfde moeten doen.  Het is alleen niet goed als er te veel van deze eiwitten worden geproduceerd. Dat vergroot de kans dat iemand een auto-immuunziekte ontwikkelt. Wordt er te weinig gemaakt, dan wordt het virus niet goed opgeruimd. Begint de productie te laat, dan kan daarna worden overgecompenseerd met te veel eiwitten. Het luistert dus nogal nauw.    Of iemand wel of niet symptomen ontwikkeld heeft iets met die eiwitproductie te maken, is het vermoeden. Dat is Van Eyndhoven afweercel voor afweercel gaan bekijken. Door haar vondsten over hoe die cellen communiceren in computermodellen te verwerken zag ze dat slechts 1 tot 3 procent van de cellen first responder is. En die taak nemen ze niet plots op zich, hun functie is voorbestemd.   Deze belangrijke inzichten over de rol van individuele immuuncellen, kunnen in de toekomst hopelijk leiden tot gepersonaliseerde therapieën voor kanker en auto-immuunziekten. Lees hier meer over het onderzoek: Hoe communiceren cellen over een virusinfectie?See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als we snappen hoe cellen het liefst groeien, kunnen we weefselschade in de toekomst veel beter herstellen. Onderzoekers in Delft hebben nu iets over de voorkeuren van cellen ontdekt waarmee we hopelijk weer een stap verder komen.  Ze zagen dat botcellen die ze lieten groeien op biomaterialen een voorliefde voor bepaalde vormen hebben. Specifiek voor vormen met een negatieve kromming: een soort kuiltje, zou je kunnen zeggen. In deze audio hoor je TU Delft-hoogleraar Amir Zadpoor. Lees hier meer over het onderzoek: Nieuwe troef ontdekt voor orgaanherstel: de kromming van de omgevingSee omnystudio.com/listener for privacy information.

De cellen in ons lichaam zijn omgeven door een materiaal dat zorgt voor ondersteuning en structuur. Niet alleen doet het materiaal dát, het stuurt ook signalen naar de cellen, als een dirigent die instructies geeft aan een orkest.  Instructies vanuit het dirigerend materiaal kunnen zowel mechanische als biochemisch zijn. De mechanische signalen bevatten informatie over de zachtheid of stijfheid van het materiaal, terwijl de biochemische signalen de cellen instrueren via kleine moleculen.   Allemaal heeft het invloed op hoe cellen zich gedragen. Dit materiaal is niet zomaar een beetje isolatie, of bescherming. Dus als je onderzoek naar cellen en hun gedrag in het lab doet dan kan het niet ontbreken. Nu wordt vaak als alternatief voor de natuurlijke versie materiaal gebruikt dat uit een tumor van een muis komt. Je snapt: niet ideaal. Onder andere omdat het qua groei moeilijk onder controle te houden is en dat maakt het niet geschikt om in een klinische omgeving te gebruiken.   En dus wil TU Eindhoven-onderzoeker Patricia Dankers haar pas gekregen NWO-subsidie van 1,5 miljoen euro gaan gebruiken om hier met een nieuw team onderzoekers een kunstmatig alternatief voor te ontwikkelen. Het moet een interactieve synthetische hydrogel worden. Geen makkelijke klus, maar lukt het, dan kan dat een groot verschil maken voor toekomstig onderzoek.   Lees hier meer: Vici-subsidie helpt Patricia Dankers dromen waar te maken Alle Vici-toekenningen (34 in totaal) vind je hier: Vici 2022See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het vormen van weefsel en organen is één van de belangrijkste bezigheden van cellen in de embryonale fase van ons leven. Om deze super ingewikkelde taak voor elkaar te krijgen moeten cellen onderling met elkaar communiceren. Ze gebruiken hier zowel biochemische signalen voor, als mechanische. Je zou het kunnen zien als reuk en tast.  Weten hoe dit allemaal precies werkt leert ons niet alleen meer over de ontwikkeling van embryo's en wat er allemaal fout kan gaan, maar het is ook interessante kennis voor onderzoekers die kijken naar weefselherstel en het kweken van weefsel in het lab. Mechanische input, bijvoorbeeld de structuur van de ondergrond en de aanwezigheid van drukkrachten of vloeistofstromen, is van groot belang voor het gedrag van cellen. Het vertelt ze bijvoorbeeld wanneer ze moeten delen, of ze moeten verplaatsen en zelfs welk type cel ze moeten worden.   Nou is in schaaltjes in het lab al uitvoerig bestudeerd hoe cellen reageren op mechanische signalen, maar nu is het wetenschappers gelukt om dit in een levend embryo te bestuderen. Ze plaatsen een magnetisch druppeltje tussen de bouwende cellen en oefenden daarmee - met behulp van een zorgvuldig gecontroleerd magnetisch veld - een piepklein beetje druk uit. Zo konden ze voelen hoe er werd teruggeduwd.  Wat ze hiermee onder andere konden zien is: wat de cel probeert te voelen in z'n omgeving. Individuele cellen testen constant de structuur als geheel. Is het stijf? Zitten cellen dicht op elkaar gepakt? En dat speelt mee bij hun volgende stap, wat dan weer invloed heeft op de structuur als geheel. De onderzoekers zijn nog lang niet klaar met het bestuderen van deze wisselwerking, maar dat het überhaupt te bestuderen is, in levend weefsel, is al veelbelovend. Lees meer: A glimpse of a cell's sense of touch. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Han er Danmarks allerførste brune mand, der fik lov til at stå på en scene og optræde foran en masse hvide mennesker, uden at få tæsk. Senere fik han så en karriere, der gik ret godt, og nu ærgrer vi os over, vi ikke tæskede ham dengang. Han har lavet vildt meget sjov med Katja Kean og hele hendes karriere, og så har Sebastian Dorset udtalt om ham: “han er en værre en”...Dagens gæst er Danmarks dårligste islamist, Omar Marzouk!I dag skal vi finde ud af, hvorfor Omar ikke er bange for islamister, vi skal snakke om den forbudte tv-serie “Cellen”, og så skal vi selvfølgelig sige perker virkelig, virkelig mange gange…Tsunami lærte:- Omar har intet filter offentligt- Han er muslim, men ikke islamist- Omar har optrådt for lederen af Hizbollah UDEN AT DØ!!- Han kritiserer IKKE Jan Gintberg… OVERHOVED!______________________________________________Værter: Sebastian Peebles & Chano JørgensenGæst: Omar MarzoukProducer/tilrettelægger: Josephine RombyMusik: Upright-Music

Cellen är inte bara livets minsta byggsten, den är också en levande organism i sig själv. Kartläggandet av cellens mekanismer har pågått i hundratals år och fått flera Nobelpris, men det finns mycket kvar att upptäcka och förstå. Molekylärbiologen Ulrika Axelsson tar med oss på en guidad tur genom de kemiska fabriker som tillsammans bygger upp inte bara oss människor, utan allt levande. . Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Hoe kan het dat twee cellen die genetisch identiek zijn, toch verschillend werken? En zit dat ook de behandeling van ziektes in de weg? Onderzoeker Maike Hansen van de Radboud Universiteit heeft een beurs ontvangen om dat nu tot in detail uit te zoeken. Ideeën over waar dat verschil in gedrag door kan komen als het niet genetisch is heeft ze zeker al. Zo zou het bijvoorbeeld kunnen liggen aan de hoeveelheid materie in zo'n cel. Enzymen die taken uit moeten voeren in een hele volle cel zouden daardoor moeilijker van de ene naar de andere kant van de cel kunnen komen. Door naar stamcellen te kijken hopen ze te kunnen uitzoeken wanneer de verschillen ontstaan en hoe ze van invloed zijn op de ontwikkeling van de cel. Interessante kennis voor stamcelonderzoek, voor het begrijpen van hoe weefsels en organen zich ontwikkelen, maar ook voor bij het behandelen van diverse ziektes. Kun je die cellen op de één of andere manier weer gelijk in gedrag krijgen bijvoorbeeld, zodat ze hetzelfde op een medicijn reageren?See omnystudio.com/listener for privacy information.

Soms kan weefsel in ons lichaam zichzelf niet meer herstellen. Daarom wordt er hard gewerkt aan biomaterialen die hier een handje bij kunnen helpen. Alleen: hoe laat je dat materiaal praten in de juiste taal?  Er is al heel wat mogelijk op dit gebied. Bijvoorbeeld patches voor de huid of voor botten die helpen bij schade die niet door ons eigen lichaam of met medicijnen te herstellen is. Om dit straks voor nog meer organen en weefsels mogelijk te maken moet het biomateriaal dat hiervoor wordt gebruikt nog beter leren communiceren met onze cellen.  Je kunt dat biomateriaal dat in het lichaam wordt geplaatst zien als het skelet van een gebouw. Meegeleverd worden bouwvakkers en aannemers die onze cellen helpen om dat gebouw weer heel te maken. Niet alleen moeten onze cellen dat biomateriaal accepteren en begrijpen, als de cellen terugpraten, moet het biomateriaal ook snappen wat er wordt bedoeld. Daar gaat nu heel veel werk inzitten. Ook in het meesturen van personal trainers. Dan is het niet meer alleen een bouwplaats, maar ook een sportschool waarin - afhankelijk van het type weefsel of cel - een ander trainingsprogramma wordt aangeboden. En dit dus allemaal om uiteindelijk schade te kunnen herstellen die nu nog moet worden opgelost met bijvoorbeeld een transplantatie.  In deze audio hoor je onderzoeker Lorenzo Moroni van het MERLN instituut van de Universiteit Maastricht. Meer over zijn werk vind je onder andere hier: Biofabrication for Regenerative Medicine.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Onze cellen hebben een slimme manier om benodigdheden als voedingsstoffen de cel in te krijgen, maar onderzoekers waren er nog niet helemaal uit hoe dat vervoer precies ontstaat. Nu weten ze weer wat meer.  Cellen hebben een membraan, een buitenste laag waar niet zomaar alles doorheen komt. Als voedingsstoffen van buiten de cel naar binnen moeten, dan gebeurt er iets heel handigs: speciale eiwitten verzamelen zich aan de binnenkant van het membraan, ze vervormen het zo dat er een soort trechter naar binnen ontstaat, daar worden de stoffen ingeladen en dan wordt de trechter een voertuigje waarmee de lading binnen in de cel wordt verplaatst.   In cellen in het lab zagen ze dit wel honderden keren per minuut gebeuren. Maar hoe die voertuigjes zich nou precies vormen, daar waren de meningen over verdeeld. Dus kregen die voertuig-eiwitjes een kleurtje – ik doe alsof het simpel is, maar hier was super high tech apparatuur voor nodig – en zo zagen ze dat er meerdere manieren zijn waarop de trechter zich kan vormen.   De vervorming van het membraan kan namelijk in gang worden gezet: nog voordat de eiwitten arriveren, vlak erna, of pas na 4 seconden. Ze denken dat onder andere het type lading een rol speelt bij de keuze tussen deze processen, maar moeten dit nog verder onderzoeken. Hoe dan ook is het weer een mooi en belangrijkje inkijkje in de werking van onze cellen, want hoe meer we weten, hoe beter we problemen in dit soort processen kunnen oplossen. Lees meer: Fluorescence microscopy shows how living cells form vesicles to transport cargo like growth factors.   See omnystudio.com/listener for privacy information.

Energieleverancier Engie stelt voor dat België mee eigenaar wordt van de kerncentrales, als die dan toch verlengd moeten worden. Meerderheid en oppositie spelen met het idee. De landen van oliekartel OPEC Plus buigen voor westerse druk en gaan meer olie produceren. Maar is dat genoeg om Europa van Russische olie af te helpen? En lijkt je Instagram dezer dagen steeds meer op Tiktok? Da's geen toeval. Onze expert legt uit hoe dat komt, en waar het nog naartoe gaat. Host: Bert Rymen Productie: Roan Van Eyck  See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wij praten met Stef van Grieken, mede-oprichter van de hagelnieuwe start-up Cradle Bio. Dat doet hij samen met onder meer Jelle Prins, die tweemaal eerder bij ons aan tafel zat nadat hij aan de wieg stond van Uber. Stef was voorheen beleidsadviseur voor Marietje Schaake in het Europees Parlement, oprichter van de Open State Foundation (om de Nederlandse overheid te dwingen transparanter te zijn) en senior product manager voor Google.Met Cradle Bio wil Stef het Photoshop van de bio-technologie maken om daarmee cellen te designen. Cellen designen. Cellen designen?! Ja: cellen designen! Cellen zijn de kleine fabriekjes van het leven. Ze kunnen bijna alles maken, van stoffen tot eten en van medicijnen tot brandstof. Het ontwerpen van cellen is moeilijk, maar Cradle Bio probeert dat makkelijker te maken. Ze geloven dat het met recente doorbraken in machine-learning en wet-lab-technologie mogelijk wordt traditionele boerderijen en fabrieken te vervangen met cel-fabrieken. Op die manier wordt productie van tal van producten efficiënter en duurzamer.Tijdschema00:00:00 Satésaus op je motorblok00:03:08 Voorstellen: Stef van Grieken00:05:23 Photoshop voor biologen00:13:07 Softwareleverancier voor álle bio-tech00:20:58 Beginnen met een startpunt of een blank canvas?00:39:48 Meer biologen, minder IT-ers00:45:39 Is Stef te optimistisch?00:46:49 Vragen van de luisteraars01:24:06 Tips01:30:54 AfkondigingTipsStef van GriekenFantastic Fungi op NetflixThe next software revolution: programming biological cells op TEDThe Bio Revolution: Innovations transforming economies, societies, and our livesop McKinsey & CompanyJurian UbachsObi-Wan Kenobi op Disney+The Wire op HBO MaxRandal PeelenNokiagate: hoe lang komt Rutte er nog mee weg? van Code RoodWild Ride: Brandon Novak van Steve-OZie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Gedachten. We hebben ze allemaal. Honderdduizenden per dag. Ze komen en ze gaan, razendsnel. En soms denken we heel lang na over iets wat er is gebeurd, of wat er is gezegd. Maar wat heb je er aan? Aan al die gedachten? Nou, ze blijken erg krachtig te zijn.

Schade aan tandglazuur en gaatjes worden nu nog hersteld met behulp van een synthetische vulpasta, maar er wordt gewerkt aan een biologisch alternatief op basis van ons eigen stamcellen. We praten erover met KU Leuven-onderzoeker Hugo Vankelecom. Hij vertelt hoe eerst moest worden uitgezocht hoe ze aan stemcellen van de tand konden komen en of ze die ook konden laten groeien in het lab. Vervolgens moesten van deze stamcellen weer tandcellen worden gemaakt die glazuur konden produceren.  In de toekomst zou het wel eens zo kunnen zijn dat van iedereen deze stamcellen worden ingevroren op het moment dat verstandskiezen worden getrokken, zodat daarmee op een later moment de tandcellen geproduceerd kunnen worden die kunnen helpen tegen tandschade. Ook zouden voedingsmiddelen en tandverzorgingsproducten getest kunnen worden op dit biologische tandglazuur. Lees hier meer: Onderzoekers KU Leuven en UHasselt zetten belangrijke stap naar ontwikkeling biologisch tandglazuur. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Kris gir sin definisjon av en celle, og han blir overrasket over antallet celler det er i menneskekroppen. Når og hvordan oppsto liv på planeten vår? See acast.com/privacy for privacy and opt-out information.

Als we ouder worden raken sommige cellen op zo'n manier beschadigd dat ze onzin uit gaan kramen en buurcellen ze niet meer kunnen volgen. En dat is slecht nieuws.  Hebben we te veel van deze senescente cellen die niet meer goed communiceren met hun omgeving, dan kan dat zorgen voor ernstige ziekte. Peter de Keizer van het UMC Utrecht doet onderzoek naar de moleculaire oorzaken van ouderdom en vertelt meer meer over dit proces. Er wordt gewerkt aan een manier om ze uit de weg te ruimen, zodat we langer gezond kunnen leven, maar hoe makkelijk is dat eigenlijk? De Keizer is vanavond één van de sprekers tijdens het Science Café over ouderdom: een programma van Studium Generale van de Universiteit Utrecht in samenwerking met Tivoli Vredenburg. Hier lees je meer over het event (er zijn nog een paar kaarten): Science Café: Ouderdom. Aan het woord komen ook psycholoog prof. Liesbeth Woertman en verplegingswetenschapper prof. Marieke Schuurmans. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Onderzoekers hebben een nieuw nanodeeltje ontwikkeld waarmee het voor het eerst mogelijk wordt om cellen in de binnenwand van bloedvaten genetisch aan te passen. Voorheen lukte het niet om bijvoorbeeld het CRISPR-Cas-instrument in deze cellen af te leveren, omdat de gebruikelijke route met een virus als transportmiddel bij deze cellen niet werkt. In muizen hebben ze nu laten zien dat het met dit nieuwe nanodeeltje wel lukt. Nu kunnen ze in de toekomst ook in deze cellen - die betrokken zijn bij hart- en vaatziektes, de uitzaaiing van kanker en ernstige covid - genen aanpassen door ze uit- of juist aan te zetten. Ze denken dit zelfs bij 3 tot 5 genen tegelijk te kunnen doen in één cel. Daarnaast kan het nanodeeltje gebruikt worden om genen toe te voegen, of medicijnen af te leveren.  In deze audio hoor je onderzoeker Youyang Zhao van het Stanley Manne Children's Research Institute at Ann & Robert H. Lurie Children's Hospital in Chicago. Lees hier meer: First time genome editing made possible on cells lining blood vessel walls.  See omnystudio.com/listener for privacy information.

Nederlandse onderzoekers hebben een belangrijke ontdekking gedaan over actieve materie, die ervoor kan zorgen dat we het gedrag van cellen in bijvoorbeeld tumoren beter kunnen voorspellen. In deze audio hoor je onderzoeker Vincent Debets van de Technische Universiteit Eindhoven. Lees hier meer over het onderzoek: Actieve materie geeft langzaam maar zeker zijn geheimen prijs. De paper vind je hier: Cage Length Controls the Nonmonotonic Dynamics of Active Glassy Matter. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Han banker en mand med en stegepande, stikker ham med en steakkniv og hælder kogende vand ud over ham. I det meste af Martin Bentsens voksenliv har han siddet i fængsel og levet et liv med stofmisbrug, indre uro og bestialsk vold. Men i julen 2013 finder han Gud i en isolationscelle i Vridsløselille. I dag er han præst i Herning Oasekirke og skal prædike ved årets julegudstjeneste. Genstart fortæller i dag historien om Martin Bentsens julemirakel. Vært: Anna Ingrisch.

Med sina teorier om den eviga återkomsten föregrep Louis Auguste Blanqui (1805-1881) både Nietzsche och senare idéer om parallella universa. Lars Hermansson prövar upprepningens lockelse. ESSÄ: Detta är en text där skribenten reflekterar över ett ämne eller ett verk. Åsikter som uttrycks är skribentens egna. Cellen på fängelseön Fort du Taureau var trång och cirkelformad men fönstret med utsikt över engelska kanalen kunde möjligen ha utgjort en lisa, om inte vakterna haft order att skjuta så fort fången närmade sig fönstergluggen. Under sådana omständigheter skrev Louis­ Auguste Blanqui den märkliga texten "L'éternité par les astres" (Evigheten genom stjärnorna) våren och sommaren 1871, alltså samtidigt som händelserna kring Pariskommunen rasade, och där Blanqui enligt många var den ledargestalt som saknades.I stället satt han alltså i sin cell och skrev den genremässigt svårbestämda text (poesi, traktat, vision) vars bärande tanke är att ett visserligen stort men dock begränsat utbud av möjliga händelser i ett universum som är oändligt i tid och rum, leder till en oändlig upprepning av dessa möjliga händelser.Man behöver inte vara utbildad astronom för att uppleva Blanquis text som aningen skakig vad gäller det vetenskapliga. Han utgår från den franske matematikern Pierre Simon de Laplaces vidareutveckling av Newtons mekanik, men underkänner samtidigt Laplace eftersom dennes teorier inte var empiriskt grundade, en egendomlig invändning med tanke på att Blanquis egna spekulationer om dubbelgångarklot och alternativa världshistorier inte direkt bygger på konkreta observationer.Till det skakiga intrycket bidrar också Blanquis nedvärdering av all vetenskap som inte förändrar samhället. Även här faller hans ideal tillbaka på honom själv. Det ska en mycket välvillig läsare till för att se hur hans astronomiska hypoteser skulle kunna bidra till den revolution han så hett åstundade.Men det är inte som vetenskap eller politisk pamflett L'éternité par les astres är läsvärd, utan som poetisk vision och gripande sublimering av en människas stäckta förhoppningar. Och kanske är tanken på den eviga återkomsten idag inte lika främmande som innan klimatkris och pandemi, när vi fortfarande levde i en värld präglad av tanken på den eviga utvecklingen. Alltså i en modernitet som ännu inte var fallet när Blanqui och Nietzsche utvecklade sina tankar om ett universum som står och stampar på stället som Blanqui skriver. Eller som Nietzsche uttrycker det i Den glada vetenskapen: Existensens eviga timglas ska vändas och vändas igen och du själv på samma gång, du lilla stoftkorn i stoftet.Men exakt vad är det som återkommer i den eviga återkomsten? Här skiljer sig Nietzsche och Blanqui åt. Världen lever av sig själv, dess exkrementer är dess näring, skriver Nietzsche i Viljan till makt. Och så långt är väl vilken kretsloppsinförstådd människa som helst med på noterna.Annat är svårare att hacka i sig. Som det där att historien skulle upprepa sig, inte bara i stora drag alltså att det förekommer strukturella likheter mellan olika historiska händelser utan i minsta detalj. Franska revolutionen och första gången du drack kaffe, den andra också för den delen, kommer att inträffa igen, inte bara en utan ett oändligt antal gånger. Nietzsche skriver att världen kommer att genomgå ett kalkylerbart antal kombinationer i sin tillvaros tärningsspel. Under en tid som är oändlig kommer varje möjlig kombination någon gång att ha utfallit, och inte bara det: den kommer att utfalla ett oändligt antal gånger.Nietzsches eviga återkomst handlar mer om tid och energi än om kroppar, och har ofta tolkats symboliskt som varje människas (eller endast den utvaldes, därom tvista de lärde) möjlighet att bli en övermänniska, som är så fulländad att hen inget hellre vill än att se varje ögonblick av sitt liv upprepat i oändlighet. Blanqui var som god marxist mer materiellt orienterad och tänker sig oändligheten mest som en rumslig företeelse; han förlägger upprepningen ut i världsrymden med dess, som han tänker sig, oändlighet av identiska och nästan identiska syskon- och tvillingklot.Jag sitter i fåtöljen i arbetsrummet och skriver det jag säger nu. Jag har suttit där många gånger förr. Jag upprepar mig. Jag ser samma dörr, samma fönster, samma bokhylla. Men det jag skriver och nu säger har jag aldrig skrivit förut. Jag kan förstås upprepa mig. Jag kan förstås upprepa mig. Men jag vill inte. Jag vill skriva nytt. Tänka vidare. Samtidigt lockar mig tanken på att återvända till mig själv. Till själva varat. Att alltid få sitta i arbetsrummet och skriva. Arbetsrummet, läsfåtöljen, läslampan. Detta ögonblick. Jag vill inte åka till Grand Damned Canyon eller pyramiderna i Giza. Jag vill inte prova alla maträtter som finns i världen. Det räcker med bläckfiskgryta. Inte varje dag kanske, men ganska ofta, med återkommande mellanrum. Om jag måste välja mellan evig återkomst och evig förnyelse valde jag det förra. Förutsatt att återkomsten gällde den skrivande morgonstunden i läsfåtöljen med kaffekoppen på det lilla bordet vi köpte i Indien och dottern som gör sig i ordning för skolan på övervåningen.Jag vet inte hur Blanqui såg på sitt liv där han satt i sin cell på fängelseön Fort du Taureau, men det är inte svårt att uppfatta hans text som kompensatorisk med sitt insisterande på ett oändligt antal olycksbröder ute i rymden sittande i fängelseceller identiska med hans, skrivande på samma text som han. Fast inte heller på tvillingkloten finns någon utveckling från sämre till bättre, bara en oändlighet av samma. Det finns visserligen några få stjärnor där vi lever de liv vi förvägrades på den här planeten. Men Blanqui uppehåller sig i texten inte särskilt länge vid denna möjlighet.På 1930-talet sysselsätter sig den argentinske författaren Jorge Luis Borges med liknande tankar. Idén om den eviga återkomsten genomsyrar flera av hans noveller och dikter, och den kända prosadikten En dröm ur samlingen La Cifra från 1981 är svår att tänka sig utan Blanquis levnadsöde och märkliga bok: Så här lyder den i Lasse Söderberg översättning: I en öde trakt av Iran finns ett inte särskilt högt torn av sten, utan dörrar eller fönster. I dess enda rum (vars golv är av jord och har formen av en cirkel) står ett bord av trä och en bänk. I denna cirkelrunda cell skriver en man som liknar mig, med bokstäver som jag inte förstår, en lång dikt om en man som i en annan cirkelrund cell skriver en dikt om en man i annan cirkelrund cell Processen är ändlös och ingen kommer att kunna läsa vad fångarna skriver.Tiden på fängelseön Fort du Taureau var inte den första Blanqui tillbringade i fängsligt förvar. Han hade redan dömts till döden två gånger, livstids fängelse två gånger, samt till ett antal tidsbestämda straff, inklusive en landsförvisning. Rättsystemet i 1800-talets Frankrike var som i alla diktaturer aningen godtycklig Blanqui var bland sina samtida meningsfränder en närmast mytisk gestalt, och kallades ofta på grund av sitt olycksaliga öde och sin ståndaktighet kort och gott för Fången.Lars Hermansson

Liveopptak fra forelesning for sykepleiestudenter og paramedisinstudenter i Bodø 16. november 2021. Nils Christian gjennomgår alle organeller i cellen. Fordyper seg i proteinsyntese og kommer også inn på hvordan de nye mRNA-vaksinene mot korona fungerer. Takk til NSF-student og Puls for fantastiske rammer rundt arrangementet! We´ll be back!

Cellen in ons lichaam doen enorm hun best om hun hele leven dezelfde grootte te blijven, maar als ze ouder worden lukt dat niet altijd meer en dat zorgt voor problemen hebben onderzoekers ontdekt. Nu ze meer over het mechanisme weten, hopen ze er ook wat aan te kunnen doen.

Een verbeterde implanteerbare kunstalvleesklier - met daarin levende cellen die insuline produceren - moet gaan zorgen voor een efficiëntere behandeling van mensen met type 1 diabetes, een ziekte die zeker 40 miljoen mensen wereldwijd treft.

Wetenschappers van de Technische Universiteit Eindhoven is het gelukt om minuscule trilhaartjes na te maken. Het levert een hele nieuwe manier op om het gedrag van cellen te bestuderen.

Dankzij een nieuw apparaat kunnen cellen per stuk bestudeerd, beïnvloed en gesorteerd worden. Het is voor het eerst dat al deze processen zijn samengebracht in één apparaat en het moet het testen van medicijnen op individueel niveau in een stroomversnelling brengen.

Poeten Caalaa satt i cellen bredvid journalisten Martin Schibbye på polisstationen i Addis Abeba. Han torteras dagligen. Caalaa flyr för sitt liv och hamnar ensam i ett vintrigt Hälsingland. Lyssna på alla avsnitt i Sveriges Radios app. Under Martin Schibbye och Johan Perssons tid i en cell på polisstationen i Addis Abeba kunde de en del dagar se hur fångar togs upp på rastgården från en underjordisk del av polisstationen. Fångarna kisade mot det starka ljuset och var i dåligt skick. På nätterna hörde man skrik från granncellerna.En av dem som skrek var Caalaa Hayiluu Abaataa, en ung poet från Oromofolket som fängslats och torterades för sina regimkritiska dikter. Martin kastade ett paket etiopiska ”Nyala”-cigaretter till honom vid ett tillfälle och kommunicerade via handsignaler när vakterna inte såg dem. När Martin blev fri trodde han aldrig att han skulle se Caalaa igen. Men i december 2012 fick han en vänförfrågan på Facebook från ett flyktingläger i Sudan. Det var Caalaa som hade flytt.Situationen i lägret var fruktansvärd, vänner till honom hade dödats av etiopisk säkerhetstjänst och ligor med människohandlare opererade i lägren. Han fruktade för sitt liv och kände att han flytt ur askan i elden.”I am coming to Sweden” skriver han plötsligt till Martin en vårdag i maj. Han har blivit antagen som kvotflykting och han kommer att gå en kurs i Migrationsverkets regi för att därefter flyga till Sverige. När han landar på Arlanda möter Martin upp honom och har sedan följt Caalaas liv som kvotflykting i Färila i Hälsingland. Nu börjar hans verkliga utmaning.Dokumentären Grabben i cellen bredvid är gjord av Martin Schibbye.