Podcasts about chrystusie

Kiedy nie wiemy, kim jesteśmy w Chrystusie, trudno nam mówić o Jezusie i świadczyć o tym, co zrobił w naszym życiu. Pastor Maciek Liziniewicz pokazuje, że prawdziwa odwaga do dzielenia się Ewangelią wypływa z mocnej tożsamości w Bogu. To przesłanie o odkrywaniu, kim jesteśmy, aby z odwagą pokazywać dalej, kim jest Jezus. Wesprzyj nas: https://patronite.pl/lifepodcast

Nie musisz walczyć o własnych siłach. Moc, która stworzyła wszechświat, chce zamieszkać w Tobie. Duch Święty nie przychodzi, by Cię potępić – przychodzi jako Twój Obrońca i Doradca. Tam, gdzie kończą się Twoje ludzkie możliwości, zaczyna się Jego ponadnaturalne działanie.Posłuchaj kolejnej części z serii UFORMOWANI W CHRYSTUSIE, porzuć lęk i pozwól Mu zmienić swoje serce od środka.

Wiem, Panie, że droga człowieka nie od niego zależy. Jr 10,23 Bogacz rzekł: Duszo, masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpocznij, jedz, pij, wesel się. Ale rzekł mu Bóg: Głupcze, tej nocy zażądają duszy twojej; a to, co przygotowałeś, czyje będzie? Łk 12,19-20 Jezus żyw! Pierzchajcie trwogi, w sercu czuję pokój błogi. Alleluja! Bądź Bogu chwała! Nic już nie dbam o szkarłaty, bom w Chrystusie jest bogaty. Alleluja! Bądź Bogu chwała! ŚE 180, 4; ks. Johann Heermann †1647

Talent zrobi wrażenie, charyzma otworzy drzwi, ale to charakter utrzyma Cię na szczycie. Żyjemy w kulturze, która obsesyjnie dba o wizerunek – o ten „cień”, który rzucamy w sieci. Bóg jednak patrzy na serce.Prawdziwy charakter zaczyna się dokładnie tam, gdzie kończy się Twoja automatyczna reakcja na impuls. Przestań usprawiedliwiać brak dyscypliny swoją osobowością i dowiedz się, co ukrywasz pod powierzchnią swojego życia (efekt góry lodowej).Posłuchaj kolejnej części serii UFORMOWANI W CHRYSTUSIE i sprawdź, jak 3 praktyczne filary mogą ułożyć Twoją codzienność i charakter na nowo.

Dlaczego wierzę tak, jak wierzy Kościół? I czy katolik powinien umieć odpowiedzieć nie tylko sercem, ale też rozumem?

Czy widzisz siebie jako kogoś, kto został zraniony? Joyce opowiada o uzdrowieniu, które jest dla ciebie dostępne w Chrystusie i jak możesz zacząć żyć potężniejszym i bardziej celowym życiem.

Jedna dobra decyzja nie zmieni Twoich nawyków. Jeden duchowy zryw nie zbuduje relacji, a jeden zdrowy posiłek nie ukształtuje sylwetki. Jeśli masz wrażenie, że w Twoim życiu „coś nie działa” — odpowiedź leży w Twoim rytmie.Bóg nie formuje nas przez spektakularne, jednorazowe akty. On nadaje nam kształt poprzez święte rytmy, do których wracamy każdego dnia. Twój wynik należy do Boga, ale Twój rytm zależy od Ciebie. Przestań gasić pożary, porzuć iluzję modnego „balansu” i pozwól Mu ułożyć Twoją codzienność na nowo.Posłuchaj trzeciej części serii UFORMOWANI W CHRYSTUSIE i sprawdź, jak wejść w Boży rytm, który przynosi trwały owoc.

Możesz czuć się jak potłuczone naczynie, ale Twoja historia nie kończy się na kawałkach. Kiedy życie wydaje się zniekształcone przez okoliczności, pamiętaj: wynik należy do Boga, ale Twoja odpowiedź pozostaje w Twoich rękach. Świat próbuje nas zniekształcić, ale Bóg jest Garncarzem, który potrafi przekształcić każdy trudny sezon w zupełnie nowe naczynie.

Wierzący wspominają w tych dniach męczeństwo i śmierć Chrystusa, ale także jego zmartwychwstanie, które dało początek nowej religii. Ci, dla których opowieść o Chrystusie i jego zmartwychwstaniu jest legendą mówiącą o ludzkich pragnieniach i złudzeniach, spędzą pewnie święta, ciesząc się bliskością rodzin i przyjaciół. Odłączymy się na moment od telewizji i serwisów informacyjnych, ale to nie zmienia faktu, że przyszły właśnie kolejne wojenne święta. Nas w Polsce wojna w tym bezpośrednim znaczeniu omija, ale w wielu innych miejscach trwają okrutne konflikty, pochłaniające tysiące ofiar. Nie tylko Bliski Wschód: w Sudanie trwa wojna, w której zginęły setki tysięcy ludzi, na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga tysiące ludzi tracą życie i dobytek. Piąty rok trwa wojna za naszą wschodnią granicą.Historia uczy, że wojny wybuchają we wszystkich regionach świata - bez względu na dominującą w nich religię i kulturę. Ale w tym programie porozmawiamy o naszej kulturze i religii, która nas ukształtowała - chrześcijaństwie.Jaki był stosunek chrześcijaństwa do wojny? Dlaczego owocem posłania miłości, które głosił Chrystus, były przez wieki okrutne rzezie i wojny toczone nierzadko w Jego imię? Jak chrześcijanie tłumaczyli sobie potrzebę przemocy stosowanej wobec innych i jak doszliśmy do czasów współczesnych, kiedy Kościół - przynajmniej rzymskokatolicki - odżegnuje się od każdej formy przemocy, zwłaszcza wojennej?Gość: Paweł Krupa---------------------------------------------Raport o stanie świata to audycja, która istnieje dzięki naszym Patronom, dołącz się do zbiórki ➡️ ⁠https://patronite.pl/DariuszRosiak⁠Subskrybuj newsletter Raportu o stanie świata ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠➡️ ⁠https://dariuszrosiak.substack.com⁠Koszulki i kubki Raportu ➡️ ⁠https://patronite-sklep.pl/kolekcja/raport-o-stanie-swiata/⁠ [Autopromocja]

Czym jest mistyka i jakie są jej źródła? Czy Objawienie Boga w Chrystusie pozostawia jeszcze miejsce na tajemnicę? Jak rozeznawać duchowe doświadczenia? Jak podchodzić do mistycznych fenomenów? Czy mistyka jest tym samym co kontemplacja? Na czym polega doświadczenie mistyczne? I czy wszyscy są powołani do mistyki?W temat mistyki nie tylko karmelitańskiej wprowadza nas o. prof. Jerzy Gogola, karmelita bosy, teolog duchowości i założyciel Karmelitańskiego Instytutu Duchowości.—Zapraszamy na nasz profil na Patronite.pl:⁠Smak Karmelu na Patronite—00:00 Wprowadzenie00:47 Czym jest mistyka?05:38 Misterium Chrystusa10:51 Czy Objawienie pozostawia miejsce na tajemnicę?17:04 Biblia jako źródło mistyki23:22 Mistyka a sakramenty27:32 Rozeznawanie duchowych doświadczeń35:51 Mistyczne fenomeny i zjawiska nadzwyczajne43:56 Mistyka a kontemplacja51:13 Doświadczenie mistyczne1:02:14 Czy wszyscy są powołani do mistyki?

Send a textCzym jest spokój? Dlaczego tak ważne jest, aby mieć spokój?W słowniku Merriam-Webster jedna z definicji pokoju brzmi: „jest to stan spokoju lub ciszy”.Słownik Oxfordu definiuje pokój bardzo podobnie jako „spokój i cisza; wolność od zmartwień lub irytacji”.Pokój pojawia się w różnych kontekstach – np. gdy państwa podpisują pakt i pozostają w pokoju po wojnach albo gdy w rodzinie lub wśród przyjaciół występują konflikty lub różnice zdań, i szukamy konsolidacji. Spokój dotyczy także wewnętrznego niepokoju wywołanego troskami i stresem wynikającymi z podejmowania własnych decyzji. Jednak w Piśmie Świętym pojęcie spokoju jest nieco inne. Aby stworzyć poczucie spokoju, jak opisano w Biblii, najpierw trzeba pragnąć, a następnie poprzez modlitwę, medytację i pracę można je osiągnąć.„Pokój jest owocem Ducha. I w rozdziale piątym Listu do Galacjan czytamy: „Owocem Ducha są: miłość, radość, spokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wiara, łagodność i powściągliwość.” – Galacjan 5:22–23.W Izajaszu 9:6 czytamy, że Jezus jest „Księciem Pokoju”.– Izajasz 9:6.1. Jak odkryć wyciszenie w Bogu?Poprzez Chrystusa możemy mieć wyciszenie i pokój z Bogiem, a Jego łaska dodajenam sił, przynosząc nadzieję i radość w Bożej chwale.W Liście do Rzymian 5:1-5 jest napisane“Dlatego, mając usprawiedliwienie przez wiarę, pokój z Bogiem, którego otrzymujemy przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, a który także przez wiarę w Jego zmartwychwstanie otwiera nam dostęp do łaski, w której cieszymy się nadzieją chwały Bożej. A nie tylko to, ale i w uciskach chlubimy się, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość, a cierpliwość, doświadczenie, a doświadczenie – nadzieję. A nadzieja nie zawstydza, bo miłość Boża rozlewa się w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany.(Rz 5:1‑5)2. Jak kultywować spokój w sobie?Kultywowanie spokoju w sercu stanowi fundament, na którym opierają się wszystkie nasze relacje i osiągnięcia. Gdy odczuwam spokój w Chrystusie, otrzymuję siłę, która jest źródłem mojej wewnętrznej stabilizacji.Słowa z 1 Tesaloniczan 5:21‑23 pouczają, jak odczuwać spokój:„…trwajcie mocno w tym, co dobre. Powstrzymajcie się od wszelkich pozorówzła. A sam Bóg pokoju niech was całkowicie uświęci.” (1 Tes 5:21–23)3. Jak znaleźć spokój z innymi?Zbawiciel napełnia mnie Duchem, abym dzieliła się spokojem wobec wszystkich, nawet tych, którzy sprawiają przykrość czy krzywdę. DLatego podzielę się słowami samego Chrystusa, który mial odpowiedz na to pytanie: Z Ewangelii Mateusza czytamy„Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.” (Mt 5:9)Na zakończenie podzielę się piosenką którą często śpiewamy w kościele, która ma piękna lirykę; nosi tytuł „Gdzie znajdę spokój swój”. To piękna pieśń i postanowiłam zakończyć swój odcinek tą piosenką, która była nagrana wiele lat temu.Tekst napisała Emma Lou Thayne: oto tłumaczenie,„Gdzie mogę zwrócić się po spokój?Gdzie znajdę ukojenie?Gdy inne źródła przestają mnie uszczęśliwiać?Gdy mam zranione serce, gniew lub wrogość,wyciszam się wewnętrznie,Szukając w duszy odpowiedzi.”www.kasiasmusic.comwww.kasiasfaithjourney.comhttps://www.facebook.com/kasiasfaithjourney/

Studium biblijne (sezon 60) z 7 marca 2026 r., pt. „Pełnia w Chrystusie”. Jest to swobodna dyskusja na podstawie kwartalnika „Lekcje Biblijne 1/2026: Zjednoczenie nieba i ziemi - Chrystus w Liście do Filipian i Liście do Kolosan”. Tytuł oryginału: „Adult Sabbath School Bible Study Guide 1/2026: Uniting Heaven and Earth: Christ in Philippians and Colossians” autorstwa Clintona Wahlena. ▶️ STUDIUM BIEŻĄCEGO ODCINKA: Kol 2,1-23; Hbr 7,11; Iz 61,3; 1 Kor 3,6; Pwt 31,24-26; Rz 2,28-29; 7,7. ▶️ TEKST PRZEWODNI: „Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju albo z powodu święta lub nowiu księżyca bądź sabatu. Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus” (Kol 2,16-17). ▶️ W STUDIUM BIORĄ UDZIAŁ: Konrad Pasikowski (prowadzący), Taras Semeniuk, Adam Grześkowiak. Zarejestrowano staraniem Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP, zbór w Podkowie Leśnej, 28 stycznia 2026 r. w Wyższej Szkole Teologiczno-Humanistycznej (WSTH) im. Michała Beliny-Czechowskiego, w koprodukcji z WSTH oraz Hope Media Polska (telewizja). Copyright © 2026 www.nadzieja.tv. Creative Commons Attribution, BY-NC-ND 4.0 PL, https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/legalcode.pl.

Nie wspominajcie rzeczy minionych, nie zastanawiajcie się nad dawnymi sprawami! Oto Ja uczynię rzecz nową – już się pojawia, czy jej nie dostrzegacie? (Iz 43,18-19) (BE) Jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło; oto wszystko stało się nowe. (2 Kor 5,17)

Zrozumienie uświęcenia w Chrystusie nie prowadzi do tego, że myślimy o sobie ani lepiej ani gorzej. Myślimy o sobie mniej.     Zapraszamy:         www.SpolecznoscMIASTO.pl Obserwuj nas na:

Studium biblijne (sezon 60) z 7 lutego 2026 r., pt. „Ufność wyłącznie w Chrystusie”. Jest to swobodna dyskusja na podstawie kwartalnika „Lekcje Biblijne 1/2026: Zjednoczenie nieba i ziemi - Chrystus w Liście do Filipian i Liście do Kolosan”. Tytuł oryginału: „Adult Sabbath School Bible Study Guide 1/2026: Uniting Heaven and Earth: Christ in Philippians and Colossians” autorstwa Clintona Wahlena. ▶️ STUDIUM BIEŻĄCEGO ODCINKA: Flp 3,1-16; Rz 2,25-29; J 9,1-39; Ef 1,4.10; 1 Kor 9,24-27. ▶️ TEKST PRZEWODNI: „Żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci, aby tym sposobem dostąpić zmartwychwstania” (Flp 3,10-11). ▶️ W STUDIUM BIORĄ UDZIAŁ: Mateusz Krzesiński (prowadzący), Adam Grześkowiak, Konrad Pasikowski. Zarejestrowano staraniem Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP, zbór w Podkowie Leśnej, 27 stycznia 2026 r. w Wyższej Szkole Teologiczno-Humanistycznej (WSTH) im. Michała Beliny-Czechowskiego, w koprodukcji z WSTH oraz Hope Media Polska (telewizja). Copyright © 2026 www.nadzieja.tv. Creative Commons Attribution, BY-NC-ND 4.0 PL, https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/legalcode.pl.

Świętość to status, który mamy w Chrystusie, a nie wynik naszych działań. Wbrew powszechnemu rozumieniu Rok Uświęcenia w Mieście, to nie czas starań o “wyświęcenie”, ale odnawianie umysłu, aby prawdziwie przyjąć tożsamość w Chrystusie.     Zapraszamy:         www.SpolecznoscMIASTO.pl Obserwuj nas na:

11 grudnia 1925 roku, Pius XI promulgował encyklikę „Quas Primas” ustanawiając święto Chrystusa Króla. Prezentuje w niej naukę o Chrystusie i jego panowaniu. Wszystko to jeszcze w bliskim kontekście I Wojny Światowej i jej skutków. Papież mówi w ten sposób - tam, gdzie ludzka władza nie wnosi nic poza zamętem, jest Król - Władca, którego panowanie wnosi pokój. Najpierw w sercach, a w konsekwencji - także na świecie.

W tym odcinku Pastor Szymon kontynuuje serię Razem Lepiej i mówi o dwóch kluczowych filarach trwałego małżeństwa — wzorcach i przebaczeniu.Dlaczego nasze zachowania często powtarzają schematy, które widzieliśmy w domu? Jak zerwać z toksycznymi wzorcami i zbudować nowy fundament w Chrystusie?To poruszające i praktyczne kazanie pokazuje, że przebaczenie nie jest emocją, lecz decyzją, która otwiera drogę do uzdrowienia — i że każdy z nas może zacząć pisać nową historię dla swojej rodziny.

Nie bój się, bom Ja z tobą i będę ci błogosławił. 1 Mż 26,24 Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana Jezusa Chrystusa, który na wyżynach niebiańskich udzielił nam w Chrystusie pełni duchowych błogosławieństw. Ef 1,3 (BE)

„Rodzice odeszli z Kościoła – mój świat się załamał…” Posłuchaj niezwykłego świadectwa rodzeństwa z USA, które przeszło duchową przemianę i dziś z odwagą opowiada o swojej drodze do Boga. Przenosimy się do Stanów Zjednoczonych, gdzie odbyły się chrzty Polonii. Usłyszysz szczere historie ludzi, którzy zostawili religijne schematy, by odnaleźć żywą wiarę i prawdziwą wolność w Chrystusie. Zobacz, jak wyglądał ten wyjątkowy dzień! #KtórędyDoNieba #IPPTV #nawrócenie #chrzest #Polonia #USA #Jezus ----------------------------------------------------

„Rodzice odeszli z Kościoła – mój świat się załamał…” Posłuchaj niezwykłego świadectwa rodzeństwa z USA, które przeszło duchową przemianę i dziś z odwagą opowiada o swojej drodze do Boga. Przenosimy się do Stanów Zjednoczonych, gdzie odbyły się chrzty Polonii. Usłyszysz szczere historie ludzi, którzy zostawili religijne schematy, by odnaleźć żywą wiarę i prawdziwą wolność w Chrystusie. Zobacz, jak wyglądał ten wyjątkowy dzień! #KtórędyDoNieba #IPPTV #nawrócenie #chrzest #Polonia #USA #Jezus ----------------------------------------------------

Powstań, przyjdź nam z pomocą i wyzwól nas dla łaski swojej! Księga Psalmów 44,27 Bóg wszelkiej łaski, który was powołał do wiecznej swej chwały w Chrystusie, po krótkotrwałych cierpieniach waszych, sam was do niej przysposobi, utwierdzi, umocni, na trwałym postawi gruncie. 1 P 5,10 Troski i niepokoje wyniszczają nas. Pozbawiają sił. (…). Natychmiast zauważamy, gdy ktoś jest gnębiony przez jakiś problem. Na takie zmartwienia, które mają na nas niszczący wpływ, istnieje jednak lekarstwo. W tradycji biblijnej jest nim zaufanie w Bożą opatrzność. Sam Bóg troszczy się o mnie, dlatego nie powinienem pozwalać, aby wyniszczały mnie niepokoje i zmartwienia. Konkretną pomoc możemy znaleźć, przedstawiając Bogu nasze zmartwienia. o. Anselm Grün

Herezje od zawsze towarzyszyły Kościołowi i paradoksalnie pomagały mu lepiej rozumieć wiarę. W trzecim odcinku serii „Wierzę. Amen” o. Damian Mrugalski OP tłumaczy, czym naprawdę jest herezja, jak rodziła się z interpretacji Biblii i dlaczego Sobór Nicejski musiał zmierzyć się z arianizmem. Mówimy też o innych nurtach, takich jak adopcjonizm czy modalizm, i o tym, jak dawne błędy powracają dziś w nowych formach, np. w przekonaniu, że wszystkie religie są równe. ⏰ PODZIAŁ CZASOWY00:00:00 INTRO00:07:31 Dlaczego każda herezja wyrasta z Biblii? 00:23:47 Czy arianizm naprawdę opanował cały Kościół? 00:29:32 Jakie odkrycia potwierdzają relacje św. Ireneusza o herezjach? 00:32:27 Jakie źródła zachowały się o Ariuszu i jego nauce? 00:34:42 Na czym polegał adopcjonizm i dlaczego był podobny do arianizmu? 00:38:09 Co dokładnie twierdził Ariusz o Chrystusie? 00:39:18 Co Sobór Nicejski orzekł o Synu i Duchu Świętym? 00:42:16 Jak ojcowie Kapadoccy bronili wiary w Ducha Świętego? 00:45:19 Dlaczego po Nicei wciąż trwały spory o biskupów i herezje? 00:47:10 Czy herezje naprawdę kiedykolwiek umierają? 00:48:42 Jakie współczesne herezje widział Benedykt XVI? ☞ Podcast Nicea 325 prowadzi Dominik Jarczewski OP dominikanin i regens Polskiej Prowincji Dominikanów, odpowiedzialny za studia braci. W rozmowach z zaproszonymi gośćmi odkrywa sens i znaczenie Credo wyznania wiary, które od wieków jednoczy chrześcijan.

Rozważamy o tym, jak dobrze jest znać Chrystusa. Św. Paweł opisuje piękno życia, które opiera się na Chrystusie jako Panie, zamiast na "wierutnym oszustwie" ludzkiego spojrzenia na świat (por. Kol 2, 6-15). (ks. Wojciech Woźny)

Rafał Milejski

Kol. 2 (1) Chcę bowiem, abyście wiedzieli, jak wielkie zmagania podejmuję ze względu na was oraz na tych, którzy mieszkają w Laodycei, i wszystkich, którzy mnie nie poznali osobiście. (2) Zależy mi, by ich serca doznały zachęty i by zjednoczeni w miłości zmierzali do wszelkiego bogactwa całkowitej pewności płynącej ze zrozumienia, do dogłębnego poznania tajemnicy Boga, to jest Chrystusa. (3) W Nim zawarte są wszystkie skarby mądrości i poznania. (4) Mówię o tym, aby was nikt nie zwodził podstępnymi wywodami. (5) Bo chociaż ciałem jestem nieobecny, to jednak duchem jestem z wami i cieszy mnie wasz porządek oraz wasza niewzruszona wiara w Chrystusa. (6) Jak więc przyjęliście Jezusa Chrystusa, Pana, tak też — zjednoczeni z Nim — postępujcie, (7) jako ludzie zakorzenieni w Nim, jako ci, którzy się w Nim budują i w Nim umacniają swą wiarę — zgodnie z tym, jak was nauczono. Przy tym zaś niech przepełnia was wdzięczność. (8) Uważajcie, aby was ktoś nie wpędził w niewolę zręcznie manipulując rzekomą nauką, opartą na ludzkiej tradycji oraz na zasadach, które rządzą światem, a nie na Chrystusie. (9) Przecież to w Nim, sprowadzona do cielesnej postaci, zawiera się cała pełnia Boskości. (10) W Nim też dostąpiliście napełnienia, w Tym, który jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy. (11) W Nim dokonało się wasze obrzezanie, lecz nie takie, jakie znamy z praktyk ludzkich. Było to obrzezanie Chrystusowe; miało miejsce, gdy pozbyliście się swojej cielesności (12) jako pogrzebani wraz z Nim w chrzcie i w chrzcie razem z Nim ożywieni przez wiarę pochodzącą z działania Boga, który wzbudził Chrystusa z martwych. (13) Was, martwych z powodu upadków i nieobrzezanych we własnej cielesności, razem z Nim ożywił, darując nam wszystkie upadki. (14) On umorzył nasze długi, całą listę niespełnionych zobowiązań — skończył z nimi, gdy przygwoździł je do krzyża. (15) Na tym krzyżu rozbroił zwierzchności oraz władze, publicznie je obnażył i powlókł w tryumfalnym pochodzie. (16) Dlatego niech was nikt nie osądza z powodu jedzenia i picia lub z powodu święta, nowiu czy szabatów. (17) Są to tylko cienie nadchodzących zdarzeń; Chrystus zaś — konkretnym ciałem! (18) Niech was nikt nie odtrąca, szczególnie spośród tych, którzy lubią się umartwiać i oddawać cześć aniołom, powoływać na tajemnicze doznania i bezpodstawnie szczycić swoim cielesnym sposobem myślenia, (19) a lekceważą Głowę, dzięki której całe ciało, wzmacniane i spajane przez stawy oraz ścięgna, rośnie Bożym wzrostem. (20) Skoro z Chrystusem umarliście dla zasad rządzących światem, to dlaczego — tak, jak żyjący w tym świecie — dobrowolnie poddajecie się nakazom: (21) Nie dotykaj, nie próbuj, nie ruszaj? (22) Te przepisy i nauki ludzkie dotyczą tego, co i tak przeznaczone do zużycia. (23) Jest w nich tyle mądrości, ile może być w dewocji, poniżaniu się i umartwianiu ciała, jednak poza poprawianiem samopoczucia nie mają one żadnej wartości. Nauczanie z dnia 15 czerwca 2025

W 5 roku po Chrystusie na Bałtyk wpłynęła flota Octaviana Augusta. Jest to informacja potwierdzona w trzech niezależnych źrodłach - mówi dziekan Wydziału Archeologii UW.

Twoją, Panie, jest wielkość i moc, i majestat, i sława, i chwała, gdyż wszystko, co jest na niebie i na ziemi, do ciebie należy. 1 Krn 29,11 Bóg [oznajmił] nam według upodobania swego, którym Chrystusa uprzednio obdarzył, tajemnicę woli swojej, aby z nastaniem pełni czasów wykonać ją i w Chrystusie połączyć w jedną całość wszystko, i to, co jest na niebiosach, i to, co jest na ziemi w nim. Ef 1,9-10

Zapraszamy na drugi wykład w serii „Jan Paweł II – Kwintesencja”, pod tytułem „Karol Wojtyła: Chrześcijański humanizm w obronie godności człowieka”. W drugim odcinku naszej serii profesor George Weigel opowie o wydarzeniach, wyzwaniach i zagadnieniach mających szczególne znaczenie w życiu Karola Wojtyły jako kapłana i pasterza młodych, jako filozofa i profesora uniwersyteckiego, jako biskupa, a wreszcie – jako kardynała. Kluczem do tego okresu jego życia i pracy będzie kwestia niezbywalnej godności osoby i odnajdywanie najgłębszej prawdy o człowieku w Chrystusie. -- Producentami serii wykładów są: Teologia Polityczna, Fundacja Świętego Mikołaja oraz Instytut Kultury św. Jana Pawła II z Papieskiego Uniwersytetu św. Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie, przy udziale indywidualnych darczyńców.

Ef 1: 15-21 Przeto i ja, odkąd usłyszałem o wierze waszej w Pana Jezusa i o miłości do wszystkich świętych, nie przestaję dziękować za was i wspominać was w modlitwach moich, aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu Jego, i oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie Jego, i jak nadzwyczajna jest wielkość mocy Jego wobec nas, którzy wierzymy dzięki działaniu przemożnej siły Jego, jaką okazał w Chrystusie, gdy wzbudził Go z martwych i posadził po prawicy swojej w niebie ponad wszelką nadziemską władzą i zwierzchnością, i mocą, i panowaniem, i wszelkim imieniem, jakie może być wymienione, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym

1 Kor. 15,12-20a (12) Jeśli więc o Chrystusie się głosi, że został wzbudzony z martwych, jak mogą niektórzy z was twierdzić, że nie ma zmartwychwstania? (13) Bo jeśli nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie został wzbudzony. (14) A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, to daremne jest nasze poselstwo i daremna jest wasza wiara. (15) Okazujemy się też fałszywymi świadkami Boga, bo poświadczyliśmy, że Bóg wzbudził Chrystusa, a tymczasem nie wzbudził, skoro rzeczywiście umarli nie zmartwychwstają. (16) Bo jeśli umarli nie zmartwychwstają, to i Chrystus nie został wzbudzony. (17) A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, daremna wasza wiara! Nadal ciążą na was grzechy! (18) Ponadto ci, którzy zasnęli w Chrystusie — poginęli. (19) Jeśli Chrystus jest naszą nadzieją tylko w tym życiu, to jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej godni pożałowania. (20) Tymczasem Chrystus zmartwychwstał (...) Nauczanie z dnia 20 kwietnia 2025

Nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Iz 9,5 Bóg w Chrystusie świat z sobą pojednał, nie zaliczając im ich upadków, i powierzył nam słowo pojednania. 2 Kor 5,19

(00:00) 1. Praktykowanie drogiChrześcijaństwo to nieustanna droga - zarówno wewnętrzna transformacja, jak i droga do innych ludzi. Prawdziwe uczniostwo wprowadza nas w najgłębszą bliskość z Jezusem, czyniąc nas nie tylko uczniami, ale braćmi, siostrami i przyjaciółmi Chrystusa. (04:37) 2. Radykalne wezwanie Jezusa"Kto nie niesie swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być Moim uczniem." To szokujące odkrycie - można iść za Jezusem, ale nie być Jego uczniem. Chrześcijaństwo bez krzyża to jedynie "chrześcijaństwo Niedzieli Palmowej" - powierzchowne i bezkosztowe. (10:23) 3. Czym krzyż nie jestWbrew popularnym wyobrażeniom, krzyż to nie trudne okoliczności życiowe, problemy finansowe czy zdrowotne. Te rzeczy spotykają nas niezależnie od naszej woli. Krzyż, o którym mówi Jezus, jest dobrowolnym wyborem, który możemy podjąć lub odrzucić. (18:56) 4. Sześć cech prawdziwego krzyżaKrzyż jest osobisty, dobrowolny i prowadzi do śmierci. Mamy go nieść codziennie, wymaga relacji z innymi ludźmi i jest Bożą wolą dla naszego życia. To nie symbol religijny, ale radykalne wezwanie do umierania dla siebie. (26:14) 5. Umieranie dla własnego egoNiesienie krzyża to pozwolenie, by nasza tożsamość była budowana wyłącznie na Chrystusie, nie na naszych sukcesach, pozycji czy służbie. To codzienne umieranie dla własnego "psyche" - wewnętrznego życia skupionego na sobie. (34:29) 6. Boży bunt przeciwko ciemnościKrzyż to wezwanie do Bożego buntu przeciwko istniejącemu porządkowi grzechu - zarówno wewnątrz nas, jak i w świecie. To odwaga, by przy pomocy Ducha Świętego przeciwstawiać się ciemności i nieść światło tam, gdzie go brakuje. (41:08) 7. Przez ciasną bramęCiasna brama, o której mówi Jezus, ma kształt krzyża. Tylko przechodząc przez nią - umierając dla siebie - możemy prawdziwie spotkać się z Chrystusem i doświadczyć zjednoczenia z Nim. To droga do prawdziwej wolności i pełni życia. Zapraszamy: www.SpolecznoscMIASTO.plObserwuj nas na:

Nazwą cię nowym imieniem, które usta Pana ustalą. Iz 62,2 Jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe. 2 Kor 5,17

Send us a textTo jest mój pierwszy odcinek w języku polskim. Mam nadzieję, że historia, którą się dzielę, poruszy Cię drogi słuchaczu na tyle, byś odnalazł/odnalazła w niej własne odpowiedzi lub wskazówki dla siebie.  W tym odcinku chcę opowiedzieć o tym, co sprawiło, że zdecydowałam się pójść za Chrystusem. W trakcie tej wędrówki zrozumiałam, że podążanie za Nim wymaga codziennego zaangażowania. On jest moim Zbawicielem, przyjacielem i najdoskonalszym przykładem miłości. Wiem, że mnie zna, kocha i przebacza moje słabości. Nie jestem w stanie w pełni pojąć ofiary, jaką złożył za mnie i za każdego z nas, ale wiem jedno – jestem Mu nieskończenie wdzięczna za Jego poświęcenie. Słowa Benjamina DeHoyos pięknie oddają to, co zrozumiałam wiele lat później i za co dziś jestem ogromnie wdzięczna. Powiedział on:  „Szczęście to stan duszy. Ten radosny stan jest rezultatem prawego życia.  Nikt nie musi czuć się samotny na drodze życia, ponieważ wszyscy jesteśmy zaproszeni, aby przyjść do Chrystusa i być udoskonalonymi w Nim. Szczęście jest celem ewangelii i celem odkupieńczej ofiary dla wszystkich ludzi.” W Księdze Objawienia 3:20 znajdują się słowa Zbawiciela:  „Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną.”Jakie były twoje doświadczenia samotności lub smutku?  Jak możesz rozpoznać Jego obecność u Twoich drzwi?  Czy wpuścisz Go, gdy puka?  Czy pozwolisz Mu okazać Ci swoją miłość?  Jak możesz zaprosić Chrystusa do swojego życia?Na zakończenie podzielę się piosenką zatytułowaną „Chrystusie”, napisaną przez wspaniałego poetę Juliana Tuwima, którego bardzo cenię.www.kasiasmusic.comwww.kasiasfaithjourney.comhttps://www.facebook.com/kasiasfaithjourney/

W świecie, gdzie różnice dzielą ludzi bardziej niż kiedykolwiek, jak mamy odzwierciedlać charakter Jezusa?

Hebr. 5 (1) Każdy arcykapłan wybierany jest spośród ludzi i wyznaczany ze względu na ludzi do prowadzenia spraw dotyczących Boga. Jego zadaniem jest składanie darów i ofiar za grzechy, (2) a czyni to jako ten, który potrafi zrozumieć nieświadomych i błądzących, bo sam podlega słabościom. (3) Właśnie ze względu na nie musi zarówno za lud, jak i za samego siebie składać ofiary za grzechy. (4) Ponadto nikt sam sobie nie przyznaje godności arcykapłana. Jest — podobnie jak Aaron — powoływany do niej przez Boga. (5) Stąd i Chrystus nie wywyższył samego siebie, stając się Arcykapłanem, lecz uczynił to Ten, który do Niego powiedział: Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem. (6) Podobnie mówi w innym miejscu: Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka. (7) W dniach swego życia w ciele z wielkim wołaniem i ze łzami zanosił On błagania oraz usilne prośby do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i ze względu na pobożność został wysłuchany. (8) I chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa dzięki temu, co wycierpiał. (9) Natomiast uczyniony doskonałym, stał się dla wszystkich Mu posłusznych źródłem wiecznego zbawienia — (10) nazwany przez Boga Arcykapłanem według porządku Melchizedeka. (11) Mamy o tym wiele do powiedzenia, lecz trudno to wam wyjaśnić, gdyż staliście się ociężali w słuchaniu. (12) Biorąc pod uwagę czas, powinniście być nauczycielami, tymczasem znowu potrzeba wam kogoś, kto by was uczył elementarnych zasad, zawartych w wyroczniach Boga. Potrzebujecie mleka, a nie pokarmu stałego. (13) Ten zaś, kto się karmi mlekiem, nie doświadczył jeszcze nauki o sprawiedliwości — jest on niemowlęciem. (14) Pokarm stały jest dla dojrzałych, którzy dzięki doświadczeniu mają władze poznawcze wyćwiczone do rozróżniania między dobrem a złem. Hebr. 6,1-12 (1) Dlatego pomińmy podstawy nauki o Chrystusie. Przejdźmy do spraw doskonałości. Nie kładźmy znów fundamentu z prawd o odwróceniu się od martwych uczynków i zawierzeniu Bogu, (2) z nauki o chrztach, o nakładaniu rąk, o zmartwychwstaniu i o sądzie wiecznym. (3) Tak też uczynimy, jeśli Bóg pozwoli. (4) Nie da się bowiem raz oświeconych, którzy ponadto posmakowali niebiańskiego daru i którym dano stać się uczestnikami Ducha Świętego, (5) którzy zakosztowali wspaniałości Słowa Bożego oraz mocy przyszłego wieku, (6) a którzy odpadli, ponownie doprowadzić do opamiętania, gdyż oni sami sobie krzyżują Syna Bożego i wystawiają Go na publiczną zniewagę. (7) Ziemia, która często pije spadający na nią deszcz i tym, którzy ją uprawiają, zapewnia dobre zbiory, otrzymuje od Boga pochwałę. (8) Ta natomiast, która rodzi ciernie i osty, jest bezużyteczna i bliska przekleństwa, a jej kresem — spalenie. (9) Ale chociaż tak mówimy, jesteśmy co do was, drodzy, przekonani o rzeczach lepszych, wynikających ze zbawienia. (10) Bóg przecież nie jest niesprawiedliwy. On nie zapomni o waszym dziele i o miłości dla Jego imienia. Dowiedliście jej swą wcześniejszą oraz obecną posługą na rzecz świętych. (11) Pragniemy zaś, aby — w obliczu całkowitej niezawodności nadziei — każdy z was aż do końca przejawiał to samo poświęcenie, (12) abyście nie stali się ociężali, lecz byli naśladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość dziedziczą obietnice. Nauczanie z dnia 9 lutego 2025

(00:00) 1. Miejsce zawieszenia – trzy dni drogi donikąd Nie zawsze jesteśmy tam, gdzie chcielibyśmy być. Krzysztof Demczuk pokazuje, jak radzić sobie z duchowym zawieszeniem i nie poddawać się w połowie drogi.(07:12) 2. Zmaganie się z rzeczywistością Czasem chcielibyśmy, aby życie było łatwiejsze, ale rzeczywistość bywa trudna. Jak radzić sobie z momentami, kiedy wiara jest testowana przez codzienne wyzwania?(15:45) 3. Gadareńczycy – historia ludzi, którzy utknęli Pokolenie Gada wybrało wygodę zamiast Bożych obietnic. Czego możemy się nauczyć z ich historii o rezygnacji w połowie drogi?(24:30) 4. Proces, którego nie lubimy Każdy z nas kocha cuda, ale nie każdy chce przejść proces, który do nich prowadzi. Jak Bóg kształtuje nas przez trudności?(32:20) 5. Jerycho i ciche zaufanie Czasami najlepszą odpowiedzią na trudności jest milczenie i zaufanie Bogu. Historia zdobycia Jerycha uczy, że Boże strategie nie zawsze są logiczne.(41:10) 6. Próba Piotra i łaska odkupienia Piotr zaparł się Jezusa, ale otrzymał drugą szansę. Jak my reagujemy na nasze porażki i czy potrafimy przyjąć Bożą łaskę?(50:05) 7. Życie w pełni, nie w połowie Chrześcijaństwo to nie życie w zawieszeniu, ale pełnia w Chrystusie. Jak przełamać duchową stagnację i pójść za Bogiem do końca? Zapraszamy: www.SpolecznoscMIASTO.plObserwuj nas na:

Przeszłość należy do przeszłości, ponieważ przeminęła. Odkryj, jak wyjść poza żal, aby w pełni przyjąć swoją przyszłość w Chrystusie.

Witold Wojtkiewicz jest artystą zarazem znanym i nieznanym. Większość z nas kojarzy go z obrazów takich jak „Marionetki”, „Turniej” czy „Porwanie królewny”, które prowokowały kolejnych badaczy i komentatorów do interpretacji, bądź to w kluczu egzystencjalistycznym, bądź to psychoanalitycznym. Dzięki nim w melancholijnych twarzach małych księżniczek i rycerzy zobaczyliśmy odbicie własnych niepokojów oraz utajonych pragnień. Najtrafniej ujęła to Szymborska, pisząc o autorze „Korowodu dziecięcego”: „Rzeczy najważniejsze mówią o nim jego obrazy. Gdybym w jednym nieudolnym zdaniu chciała to streścić, brzmiałoby to mniej więcej tak: Życie jest krótkotrwałą huczną maskaradą, a ci, którzy biorą w niej udział, są tylko kolorowymi przebierańcami nicości”. Ale jest także inny Wojtkiewicz – obdarzony niezwykłą ostrością widzenia karykaturzysta z socjalistycznego „Naprzodu”, dandys rozsmakowany w estetyce brzydoty i twórca wadzący się z Bogiem w „Krucjacie dziecięcej” oraz „Chrystusie i dzieciach”. W tych dwóch ostatnich dostrzec można człowieka, który na serio potraktował propozycję, jaką dla współczesnego świata miało chrześcijaństwo. Być może ten współtwórca „antykatolickiego imaginarium” znalazł ukojenie w religii albo w wytwarzanych przez nią formach niczym jego „Wiejski chłopiec grający na organkach”. Jakkolwiek było pozostały po Wojtkiewiczu obrazy, o których André Gide pisał, że choć dla „profana mogłyby się wydać szare”, to zachwycają „dziwną harmonią tonu, bolesną fantazją rysunku, patetyczną i pełną wzruszenia grą kolorów”. Czy nie tego właśnie oczekujemy wciąż po sztuce, która nie chce zatrzymywać się na aktualnych problemach? O Witoldzie Wojtkiewiczu i splocie sztuki z wiarą rozmawiałem z dr Piotrem Kopszakiem, dyrektorem Muzeum Archidiecezji Warszawskiej.

Dlaczego Bóg nie waha się narazić na wstyd, by nas przyjąć? Odkryj głębię przebaczenia, odnalezienia i nowego startu. Pozwól tej historii dotknąć twojego serca i pobudzić nadzieję.1. Czekając na cud (00:22)Jezus odpowiada na głód przemiany. Nie czekaj beznadziejnie, poznaj pełnię życia w Królestwie Bożym. Pozwól Jego obecności rozproszyć zwątpienie i zrodzić nową nadzieję.2. Pełnia zbawienia (gr. sōzō) (02:02)Zbawienie to nie tylko przebaczenie, lecz także pełnia zdrowia, pokoju i obfitości w Chrystusie. Pozwól Mu dotknąć każdej sfery twojego życia. Otwórz się na Jego łaskę, by doświadczyć prawdziwej transformacji.3. Ojciec z przypowieści o synu marnotrawnym (05:03)Jak Ojciec z przypowieści biegnie, ryzykując wstyd, by cię przyjąć. Odkryj miłość, która burzy mury i zaprasza cię do nowej relacji. Przyjmij Jego bezwarunkowe przebaczenie i zanurz się w Jego ramionach.ŁK 15:24 'że ten oto mój syn był martwy, a jednak ożył, był zgubiony, lecz odnalazł się. I zaczęto się bawić.ŁK 15:32 'To dobrze, że bawimy się i cieszymy, bo widzisz, ten twój brat był martwy, a jednak ożył, był zgubiony, lecz odnalazł się.'ŁK 15:20 'Wstał więc i ruszył w drogę. Gdy był jeszcze daleko, ojciec zobaczył go i zdjęty litością wybiegł naprzeciw, rzucił mu się na szyję i ucałował go.'4. Twoja odpowiedź (10:56)Nie stój z boku. Przyjmij zaproszenie do modlitwy i odnowy, pozwalając Bogu przywrócić cię do pełni Jego planu. Odwaga otwarcia serca to pierwszy krok na drodze ku wewnętrznej przemianie. Zapraszamy: www.SpolecznoscMIASTO.plObserwuj nas na:

Efez. 1,15-23 (15) Dlatego i ja, odkąd usłyszałem o waszej wierze w Panu Jezusie i o miłości do wszystkich świętych, (16) nie przestaję dziękować za was i wspominać was w moich modlitwach. (17) Proszę, by Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia dla dogłębnego poznania Go. (18) Pragnąłbym, abyście — mając oświecone oczy swoich serc — zobaczyli, jaka nadzieja wiąże się z waszym powołaniem, jakie bogactwo chwały z Jego dziedzictwem pośród świętych (19) i jak nadzwyczajna jest wielkość Jego mocy względem nas, wierzących zgodnie z działaniem Jego potężnej siły. (20) Dowiódł On jej w Chrystusie, gdy Go przywrócił do życia z martwych i posadził po swej prawej stronie na wysokościach nieba (21) ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą i panowaniem, i każdym imieniem, które można by wymienić, nie tylko w tym wieku, ale i w nadchodzącym. (22) Wszystko też poddał pod Jego stopy, a Jego ustanowił ponad wszystkim Głową Kościoła, (23) który jest Jego ciałem, pełnią Tego, który sam wszystko we wszystkim wypełnia. Nauczanie z dnia 24 listopada 2024

Kol. 1,1-14 (1) Paweł, z woli Boga apostoł Jezusa Chrystusa, oraz Tymoteusz, nasz brat, (2) do świętych i wiernych braci w Chrystusie, zamieszkałych w Kolosach: Niech Bóg, nasz Ojciec, i Pan, Jezus Chrystus, darzy was łaską i pokojem. (3) Zawsze, gdy się modlimy, dziękujemy za was Bogu, Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa. (4) Czynimy to, odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze zakorzenionej w Chrystusie Jezusie oraz o miłości okazywanej wszystkim świętym. (5) Pobudza was do tego nadzieja, której wypełnienie czeka na was w niebie. Słyszeliście o niej w Słowie prawdy, dobrej nowinie, (6) która i do was dotarła. Nowina ta na całym świecie wydaje owoc i rośnie — podobnie jak u was, od dnia, gdy usłyszeliście i pojęliście prawdę o łasce Boga. (7) Tego nauczyliście się od Epafrasa, naszego ukochanego towarzysza w służbie, który tak wiernie troszczy się o was jako opiekun posłany przez Chrystusa. (8) On też dał nam znać o waszej miłości wypływającej z Ducha. (9) Dlatego i my od dnia, gdy o tym usłyszeliśmy, nie przestajemy się za was modlić. Prosimy, aby Bóg napełnił was poznaniem swojej woli we wszelkiej duchowej mądrości i rozeznaniu, (10) po to, byście postępowali w sposób godny Pana, mogli Mu się we wszystkim podobać, wydawali owoc w każdym dobrym czynie i wzrastali w poznaniu Boga, (11) wspomagani wszelką mocą, właściwą potędze Jego chwały, wiodącą do wytrwałości i cierpliwości we wszystkim. Z radością (12) dziękujcie Ojcu, który nas przysposobił do udziału w dziedzictwie świętych — tam, gdzie panuje światło. (13) On nas wybawił spod tyranii ciemności i przeniósł do Królestwa swego ukochanego Syna, (14) w którym mamy odkupienie, przebaczenie grzechów. Nauczanie z dnia 17 listopada 2024

Wobec drastycznych zmian, które wkrótce wstrząsną całą rzeczywistością, Kościół zdaje się być wciąż niedostatecznie przygotowany. Ale w jakim sensie? I jak fundamentalna prawda o tym, kim jesteśmy indywidualnie w Chrystusie ma przynieść Kościołowi jako całości moc na nadchodzące Ostatnie Żniwo?

Czy posiadanie dzieci jest wymogiem dla chrześcijan? Czy możliwe jest, byśmy mieli spełnione, posłuszne życie w Chrystusie, nie mając dzieci? #IPPTVBiblia #WarsztatyBiblijne #rodzina #chrześcijaństwo ----------------------------------------------------

Flp. 2,1-12 (1) Jeśli więc w Chrystusie jest jakaś zachęta, jakaś pociecha miłości, jakaś wspólnota Ducha, jakaś serdeczność i miłosierdzie, (2) pomnóżcie moją radość i bądźcie jednomyślni, związani tą samą miłością, skupieni na wspólnym celu, złączeni jednym zdaniem. (3) Myślcie nie o tym, jak się wybić kosztem innych lub zaspokoić własną próżność, ale raczej w pokorze uważajcie jedni drugich za ważniejszych od siebie. (4) Niech każdy dba nie tylko o to, co jego, lecz i o to, co cudze. (5) Bądźcie względem siebie tacy jak Chrystus Jezus. (6) On, choć istniał w tej postaci, co Bóg, nie dbał wyłącznie o to, aby być Mu równym. (7) Przeciwnie, wyrzekł się siebie, przyjął rolę sługi i był jak inni ludzie. A gdy już stał się człowiekiem, (8) uniżył się tak dalece, że był posłuszny nawet w obliczu śmierci, i to śmierci na krzyżu. (9) Dlatego Bóg szczególnie Go wywyższył i obdarzył imieniem znaczącym więcej niż wszelkie inne, (10) aby na imię Jezus zgięło się każde kolano w niebie, na ziemi, pod ziemią, (11) i aby każdy język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem — na chwałę Boga Ojca. (12) Dlatego, moi ukochani, jako zawsze posłuszni — nie tylko, gdy jestem z wami, lecz tym bardziej, gdy mnie nie ma — czyńcie użytek ze swego zbawienia, w poczuciu czci i odpowiedzialności wobec Pana. Nauczanie z dnia 11 lutego 2024

Pan Marcin mówi o swoim ojcu, rzeźbiarzu Antonim Rząsie. Ukończył on szkołę Antoniego Kenara i to ten artysta osoba odegrał kluczową rolę w jego życiu. Kenar wyznaczył nad ojcem opiekę. Kanar był mistrzem, ojciec jego uczniem. Pan Marcin tłumaczy dlaczego w twórczości Antoniego Kenara tematyka pasyjna jest tak często spotykana. Choroba i śmierć Kenara była bardzo silnym doświadczeniem dla mojego taty. Chciał tę tematykę bólu, cierpienia wyrażać w rzeźbach.Stąd posługiwanie się obrazem Chrystusa ukrzyżowanego. Syn rzeźbiarza mówi także o duchowości swojego ojca, o jego osobistej relacji z Bogiem. Przyznaje, że czasami z Bogiem się kłócił, ale na koniec stwierdził także: „Nigdy Boga dłutem nie obraziłem”. Z kolei pani Magdalena opowiada o oprowadzaniu po galerii Antoniego Rząsy. Oprowadzanie dzieci jest szczególnym wyzwaniem, bo twórczość jest poważna i kontemplacyjna. Magdalena Rząsa zwraca uwagę na relację jaka tworzy się pomiędzy dziełem a odwiedzającym galerię. Często w tej piecie, w Chrystusie ukrzyżowanym jest zamknięta historia pewnego człowieka.Poszczególne rzeźby mówią coś ludziom, którzy mieli podobne doświadczenie. --- Send in a voice message: https://anchor.fm/radiownet/message