Kultur

Viru bal 50 Joer huet d'Elfriede Jelinek mat "Die Liebhaberinnen" ee radikale feministeschen Text iwwer weiblecht Proletariat, toxesch Maskulinitéit a systeemesch Ënnerdréckung verëffentlecht, tëschent Pamphlet a Roman. Der Koxi hir Verfilmung transposéiert de Roman an eng Welt vun digitaler Selbstversklavung an erniddregenden Déngschtleeschtungen - a rett den Humor eriwwer an ee bëssege Film, deen den Owend um véierel fir 9 am Kader vum LuxFilmFest am Kinepolis Kierchbierg leeft. De Jeff Schinker hat d'Koxi an de Co-Dréibuchauteur Antonio de Luca op der Berlinale getraff, wou de Film seng Première gefeiert huet. Mir lauschteren hiert Gespréich.

De Fiktiounsfilm "Nina Roza", an déi zwee Documentairen "Memory" a "Mailin"

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage.

Wann dem Frankenstein säi Monster sech eng Frëndin zesummeschoustere léisst ... Der Maggy Gyllenhaal hiren Horror-Film kombinéiert eng Uklo vun der Gewalt géint Frae mat engem Hommage un den Hollywood-Kino. De Michel Delage, d'Vesna Andonovic an d'Valerija Berdi beschwätze "The Bride".

De Michel Delage schwätzt iwwer déi zwee Fiktiounsfilmer "Human Resource" a "My Father's Shhadow", a vum Documentaire "My Father and Qaddafi".

De Freideg den Owend hunn d'Grandbrothers hir Tournée zu Lëtzebuerg am Atelier ofgeschloss. De Jeff Schinker war op der Plaz.

Eng cinematographesch Saison am TNL: Kaum leeft "Les voleurs d'amour" aus, scho kënnt mat der Véronique Fauconnet hirer Inzenéierung vu "Big Mother" eng weider Produktioun an den TNL, déi bal cinematographesch Ambitiounen huet a sech wéi eng gutt Tëleesproduktioun kuckt. "Big Mother" vun der Mélody Mourey ass eng Dystopie, déi virum Zerfall vun der Grenz tëschent Fiktioun a Wierklechkeet warnt - a weist, wéi wesentlech d'Roll vum Journalismus haut ass. Eng Kritik vum Nicolas Calmes a Jeff Schinker

Dee portugisesche Schrëftsteller Antonio Lobo Antunes ass gëschter am Alter vun 83 Joer gestuerwen. Nieft dem José Saramago zielt hien zu de bedeitendste portugisesche Schrëftsteller vun der Géigewaart. D'Valerija Berdi mat engem Portrait

Dee luesen an usprochsvolle Rhythmus vum landwirtschaftleche Liewen am Süde vun den USA: Séien, Ernten, Reparaturen, Waarden. Iwwer d'Joreszäiten schaffen d'Famille onermiddlech fir hir Bauerenhäff ze erhalen, trotz finanzielle Schwieregkeeten an dem historesche Verloscht vu Land. Den Dokumentarfilm weist besonnesch wéi Besëtz, Aarbecht a Gediechtnes souwuel d'Iwwerliewe vun dëse Famille wéi och hir onsécher Zukunft prägen.

Roueg schwaarzwäiss Biller iwwer ee ländlecht Liewe charakteriséieren net just de LuxFilmFest-Ouvertures-Film "Rose", deen och am Concours vum Festival leeft, mee och "Seeds", deen éischte Bäitrag an der Dokumentar-Competitioun. D'Valerija Berdi, de Michel Delage an de Jeff Schinker ware gëschter an haut am Kino a beschwätzen déi zwee Filmer.

De Serienuniversum ronderëm de Fantasyepos “A Song of Iceand Fire” aus der Fieder vum George R. R. Martin wiisst ëmmer weider. No “Gameof Thrones” an “House of the Dragon” ass lo “A Knight of the Seven Kingdoms” opHBO Max erauskomm. De Gilles Schreurs stellt d' Serie fir.

Scho gemierkt, datt Alldagsprodukter méi schlecht gi sinn, mee net onbedéngt méi bëlleg? Dat huet System! "Verkrempelung" nennt dat den däitschen Essayist Gabriel Yoran. Hei en Extrait aus dem leschten Episod vum B-Radio.

Zu Lagos gebuer an zu Lëtzebuerg opgewuess, mécht den Oké Popmusek, déi aus afrikanescher Spiritualitéit, Gender-Fluiditéit a vill Liewensfreed gestréckt ass. Um Mikro vum Marc Clement erzielt dee jonke Museker, wat hien dreift, a wat seng Musek him bedeit.

De Jeff Schinker an de Marc Clement hu sech 3 nei Placken ugelauschtert. “Indietronica” vun de Londoner Archive, déi kierzlech hiren 13. Studioalbum “Glass Minds” presentéiert hunn ... schonn am Titel eng schéi Metapher dorop, wéi duerchsiichteg déi nei Technologien eis Gedanke maachen. Bei sengem 11. Album als Solokënschtler an ënner dem Numm Apparat ass de Sascha Ring mat an eisem Mix: “A Hum of Maybe” heescht seng nei Plack, d'Vibratioun vun der Ongewëssheet an elektronescher Form? An zulescht huet d'Amsterdamer Türk-Pop Retro-Combo Altin Gün hir 6. Plack “Garip” dobaussen, eng Aart nostalgesch Reflektioun vun den transkulturellen Erliefnesser, déi eis Zäit esou faszinéierend maachen, soe mir elo mol à discuter.

“Here comes the Luxembourg City Filmfestival”; muer den Owend ass d'Opening ceremony. Mee elo schonn, a bis ufanks Abrëll, kënnt Dir parallel dozou “Here comes the sun” entdecken: dem Cercle Cité seng Kontributioun zum Festival, am Ratskeller an der Paschtoueschgaass. D'Multimedia-Expo ass mat “Art, énergie et intelligence naturelle” ënnertitelt. Zesummegestallt gouf se vun Elektron, also der Plattform fir d'Lienen tëschent Konscht, digitalen Technologien, Wëssenschaft a gesellschaftlechen Erausfuerderungen, déi d'Françoise Poos an de Vincent Crapon virun dräi Joer lancéiert hunn. “Here comes Kerstin Thalau” fir dem Duo eng Partie sonneg Froen zu hirer Expo ze stellen.

Wat géing Dir maachen, wann Dir all Dag ee Wonsch fräi hätt? Esou geet et engem klenge Meedchen an der neiste Kannersendung vun der brittescher BBC, déi de Lëtzebuerger Sean McCormack realiséiert huet. D‘Claire Barthelemy huet mat him zu London iwwer Inspiratioun, Karriär a queer Visibilitéit geschwat.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

E Gespréich mam kënschtlereschen Direkter vum Festival Alexis Juncosa

Dem südafrikanesche Cineast Olivier Hermanus säin Drama handelt vu Léift, Erënnerung a populäre Gesang, mam Duo Paul Mescal a Josh O'Connor an den Haaptrollen. De Michel Delage, d'Valerija Berdi a Kerstin Thalau beschwätzen de Film.

Sozialen Drama iwwer eng Transfuge de classe an enger existenzieller Sakgaass an eng homosexuell Coming-of-Age-Geschicht iwwer Léift, déi vläicht eesäiteg bleift - den Nicolas Calmes an de Jeff Schinker rezenséieren "Connemara", eng däitschsproocheg Bünenadaptéierung vum Nicolas Mathieu sengem véierte Roman am Kapuzinertheater an dem Edsun säi "Moth", dat de Freideg seng Première am Mierscher Theater hat.

Mat dem Gesetzesprojet 8410 gëtt sech Lëtzebuerg e legale Kader fir en Observatoire fir d'Kultur, deen eng vun de Recommandatioune vum Kulturentwécklungsplang 2018-2028 war. Wat genee deen Observatoire ass, wat seng Missiounen, Ziler a seng Repercussiounen op de Kultursecteur wäerte sinn, dat erkläert eis d'Laurence Brasseur, Coordinatrice vum Observatoire de la culture.

An England ass de Februar de Mount vun der LGBTQIA+-Geschicht. Eng ganz Partie Muséeë setzen de Fokus op d'Aarbecht, déi si zanter Jore maachen an déi zum Zil huet, d'Geschicht vun LGBTQIA+-Persounen ze beliichten. Persounen, där hir Geschicht an der Vergaangenheet an heiansdo och nach haut iwwergaange gouf a gëtt.

Endlech Sonn! Wéi wier et dann am Februar scho mat Open-Air-Konscht? Ënner dem Titel "Storylines" si bis Enn Mee am ëffentlechen Espace zu Klierf eng hallef Dose Fotoexpoen ze gesinn. D'Ekipp vun der Cité de l‘image wollt mat hirem Choix verbildlechen, wéi Fotoe vum Liewen, vu Wandel an Emotiounen zielen, an datt se fir nei Geschichten an eise Käpp suerge kënnen. An den Arcadë vun der Grand-Rue kënnt Dir zum Beispill d'Serie “Die Sentimentalität der Dinge“ entdecken. Festgehalen huet déi d'Manon Diederich, ausgebilt Sozial- a Kulturanthropologin, haut fräischaffend Antidiskriminatiounstrainerin, mee och Autorin a Fotografin. Hir Klierfer Opnamen dokumentéieren Objeten an Erënnerungsstécker vu verschiddene Generatiounen, déi am Haus vun hirem Papp zeréckgelooss goufen. D'Kerstin Thalau ass vun der Manon Diederich méi doriwwer gewuer ginn.

"Moth" ass eng pluridisziplinär Kreatioun, déi vun neier Musek vum Edsun gedriwwe gëtt, deen de Projet och dirigéiert huet. Am Gespréich mam Marc Clement erzielt den Edsun, dee scho rezent mat der Regisseurin Anne Simon zesummegeschafft hat, wat hien an den Theater zitt.

Hanner de Kulisse vun enger grousser Televisiounsproduktioun: "The Morning Show" erzielt vun Intrigen, Karriären an de Mënschen hanner der Kamera. Eng Serie, déi aktuell gesellschaftlech Theemen an d'Muecht vun de Medien thematiséiert.

An hirem Film "Die Blutgräfin" léisst d'Ulrike Ottinger d'Isabelle Huppert eng bluttgäil Vampirin, ugeleent un d'historesch Figur vun der Elisabeth Báthory, spillen. Wisou dëst weder Biopic nach historeschen Drama ass, wat genee si um Genrekino interesséiert - a wéi si dorop koum, d'Lëtzebuerger Schauspiller André Jung a Marco Lorenzini ze casten - dat verréit déi avantgardistesch a feministesch Regisseurin am Interview, deen de Jeff Schinker mat hir zu Berlin geféiert huet.

De Josh Island ass e Lëtzebuerger Singer-Songwriter, oder éischter, een europäeschen. An England gebuer, mat hollänneschen Elteren, ass seng Geschicht méi divers, och musikalesch. No villen Optrëtter ënner anerem am Grund Club, no Opening Gigs fir den James Morrison a Passenger, huet hien dëst Joer seng roueg awer iwweraus positiv gelueden Indie-Pop-Musek um Eurosonic Festival presentéiere kënnen, an dat ouni iergendengem seng Hëllef, mee mat engem ferme “Jo” vum Jury. De Concert ass mat engem Encore am Lyceeskorridor filmräif ukomm. Wéi steet et mat der Musek, déi opgeholl ass: Den Debutalbum “In My Head” war 2023 erauskomm, mee zënterhier goufen et nei Singelen, déi d'Virfreed op déi zweet Plack begleet hunn. Där hir Release ass elo geschwënn, de 6. Mäerz kënnt “Imaginary Borders” eraus, de Release Concert ass den Dag drop owes am Rockhal Club.

Gëschter sinn déi 15 Nimm bekannt ginn, déi fir de Präis vun der Leipziger Buchmesse, nominéiert sinn. An dräi Kategorien agedeelt: Belletristik, Sachbuch/Essay an Iwwersetzung, sti jeeweils 5 Bicher op der Shortlëscht. D'Valerija Berdi huet Detailer.

Enn Abrëll bis Ufank Mee ass déi 17. Editioun vum Aralunaires, engem Festival, deen eis kleng Nopeschstad Arel an eng Spillplaz fir musikalesch Entdeckunge verwandelt.Den Aralunaires bitt eng grouss Varietéit u Formater a Plazen: Concerten a Säll, mee och Evenementer a méi urbanem oder esouguer ländleche Kader. Musikalesch ginn et Indie-Decouverten aus alle Beräicher, vun elektronesch iwwer Rock hin zu Jazz. Responsabel fir d'Programmatioun ass de Sebastien Cuvelier vun der benevoller Ekipp, déi all Joers dëse klenge Bijou organiséiert.

Ufanks Februar hat den Espace_Cultures vun der Uni Lëtzebuerg en neie Konferenzzyklus lancéiert, an zwar ënner dem Titel TASTE, als Ofkierung fir “Transforming through art, science, technology”. Elo geet en, am Casino Lëtzebuerg an déi zweet Ronn. Diskussiounssujet ass “On bodies and practices”, an zwar ënner anerem mat der Kënschtlerin Justine Blau. Vu datt den éischten Debat e grousse Succès war, wollt d'Kerstin Thalau Iech nach ee vun de Participante virstellen: de Filips Stanislavskis vum Design-a-Konscht-Kollektiv Nonhuman Nonsense.

Dëst Joer gëtt et kee Gaaschtland mee e Gaaschtfloss op der Leipziger Buchmesse. "Donau - Unter Strom und zwischen Welten" ass de Motto vun der dësjäreger Editioun, déi ee vum 19. bis den 22. Mäerz besiche kann. Valerija Berdi mat Detailer

La Dispute ass eng amerikanesch Post-Hardcore Band aus Grand Rapids, gegrënnt 2004, déi fir hir intensiv a gefillsbetounte Musek bekannt ass. Gëschter war déi amerikanesch Band an der Rockhal zu Gaascht an de Jeff Schincker an de Marc Clement ware fir eis do.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

Den Amerikaner Josh Safdie zeechent den nervöse Portrait vun engem ambitionéierte jonke Schongverkeefer, deen an den 1950er Jore mengt, mam Dëschtennis kënnen dat grousst Geld ze maachen. De Michel Delage an d'Valerija Berdi beschwätzen de Film.

Och, wann een d'Discographie vun den Talking Heads oder dem David Byrne net gutt kennt, lount et sech an d'Rockhal ze goen. Den Yves Stephany hat de Sänger d'lescht Woch zu Bréissel gesinn an ass begeeschtert.

Kino misst onpolitesch bleiwen, hat de Jurypresident a Kult-Realisateur Wim Wenders um Ufank vun der Berlinale gesot - an domat eng Poleemik ausgeléist, déi och hir Spueren am Palmarès hannerlooss huet. Deen ass nämlech duerch an duerch politesch. De Jeff Schinker mat engem Bilan vun der 76. Berlinale, an deem hien net just op de Palmarès, mee och op 10 Deeg Festival zeréckbléckt - an iwwer d'Berlinale-Poleemik, den Owend op der Lëtzebuerger Ambassade an onkritesche Kulturjournalismus an anere Medie schwätzt. Am zweeten Deel vum Berlinale-Bilan lauschtere mir ënner anerem en Interview mat der Lëtzebuerger Schauspillerin Anne Klein, déi eng kleng Roll am Marcus Schleinzer sengem Film "Rose" huet.

Kino misst onpolitesch bleiwen, hat de Jurypresident a Kult-Realisateur Wim Wenders um Ufank vun der Berlinale gesot - an domat eng Poleemik ausgeléist, déi och hir Spueren am Palmarès hannerlooss huet. Deen ass nämlech duerch an duerch politesch. De Jeff Schinker mat engem Bilan zur 76. Berlinale, an deem hien net just op de Palmarès, mee och op 10 Deeg Festival zeréckbléckt - an iwwer d'Berlinale-Poleemik, den Owend op der Lëtzebuerger Ambassade an onkritesche Kulturjournalismus an anere Medie schwätzt.

Eppes ganz Besonnesches sinn d'Figuren an eise Filmer vun haut, obwuel si et deels guer net ëmmer wëlle sinn oder esouguer dorënner leiden. Mir ginn eng leschte Kéier op Berlin, wou de Jeff Schinker nach ëmmer op der Berlinale ass. Haut rezenséiert hien “Etwas ganz Besonderes”, “The Loneliest Man in Town” an “Soumsoum, la nuit des astres”, dräi Filmer aus dem Concours, d'Lëtzebuerger Koproduktioun “Roya” - a mécht eng Analys vun der Kompetitioun.

An eisem Serientipp kucke mer haut op eng méi witzeg Serie, nämlech "The Chair Company". Den Zach Kanin an den Tim Robinson hunn d'Serie geschriwwen, an den Tim Robinson spillt och selwer dran. Eng Verschwörungstheorie iwwert Still, an dat alles an engem grousse Sketch.

D‘Saatchi Gallery zu London huet mat hire kontroversen Ausstellunge jonk brittesch Kënschtler:innen an den 90er Joren zu Weltstare gemaach. Fir hire 40. Gebuertsdag weist d‘Galerie elo nach eemol grouss Blockbuster-Installatiounen, déi hir Geschicht markéiert huet. Mee och nei zäitgenëssesch Konscht gëtt presentéiert. D‘Claire Barthelemy war kucken.

Wat mir eis méi op de leschten Drëttel vum Concours vun der Berlinale zoubeweegen, wat ee méi gespaant ka sinn, ob d'Favoritte weiderhin um perséinlechen Troun vun eisem Filmkritiker zu Berlin bleiwen oder ob d'Kaarten nach eemol nei gestéckelt ginn. De Jeff Schinker huet den Dënschdeg a Mëttwoch “Wolfram” vum Warwick Thornton, “Queen at Sea” vum Lance Hammer,  “A New Dawn” vum Yoshitoshi Shinomiya a “Moscas” vum Fernando Eimbcke gesinn - a war och der Koxi hir Adaptéierung vun der Elfriede Jelinek hirem Roman “Die Liebhaberinnen” kucken.

Wéi all Dag zanter dem Ufank vun der Berlinale schalte mir live op Berlin, wou de Jeff Schinker eis Updates zum Concours gëtt. Haut sinn och zwee Filmer dobäi, déi ee ganz geschwënn zu Lëtzebuerg ka gesinn: “Rose” vum Markus Schleinzer an “Nina Roza” vun der Geneviève Dulude-de Celles lafen an zwou Wochen och um LuxFilmfest. Dernieft beschwätz de Jeff Schinker "At the Sea" vum Kornel Mundruczo, "We're All Strangers" vum Anthony Chen a "Meine Frau weint" vun der Angela Schanelec.