Kultur

D'Lena Dunham hat immens Erfolleg mat hirer Serie "Girls", an där si d'Liewe vu jonke Fraen zu New York an den 2010er Joren duergestallt hat. Ganz ongefiltert ass et hei ëm Relatiounen, Sex, Aarbecht a Famill gaangen. Wéi et awer hanner de Kulissen ausgesäit, wann ee jonke Mënsch esou séier berüümt gëtt an dann och nach mat chronesche Krankheeten ze kämpfen huet, dat beschreift d'Lena Dunham an hirem neie Memoire "Famesick". D'Claire Barthelemy huet d'Buch fir eis gelies.

Datt Familljen net just eng Plaz vu Sécherheet, Léift a Zesummenhalt sinn, dierft gewosst sinn. Déi däitsch Schrëftstellerin Birgit Bachmann stellt an hirem Debut-Roman "Ein Samstag im August" eng ganz Rei Persoune vir, déi duerch familiär Liene matenee verbonne sinn. Queesch duerch Generatioune weist d‘Autorin op Geheimnisser, Suergen, Dreem a Verbatterung hin, an datt Famill alles ka sinn. Op alle Fall esou licht wéi den Titel et versprécht, ass dëst Buch net. E Liestipp vum Valerija Berdi. "Ein Samstag im August" vun der Birgit Bachmann ass am Penguin-Verlag erauskomm.

"Eng Woch Stuerm" passéiert, wann de Gudde Wëllen an der Helleggeescht Gaass dem Label Two Steps Twice de Schlëssel fir eng Woch gëtt a seet: "Maacht wat dir wëllt". Wat si wëllen, ass Panels iwwer Filmsynic, Songwriting-Workshops, Echangen iwwer Film, Musek an hire Marketing, an natierlech ee Concert an eng House-Party. Reportage vum Marc Clement um vum Freiden den Owend, kuerz viru Schluss vun der "Woch Stuerm".

E Poppenhaus ass eng kleng Welt, déi ee kontrolléiert. schützt, an agencéiert wéi ee wëllt. Mee och eppes Fragilles. Op "Dollhouse" gesi Slow Fiction eist Privatliewen als esou eng Welt a beschreiwe, wat passéiert, wann d'Baussewelt sech net méi ofwiere léisst. 

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

Am Moment ass d‘Verfilmung vum Homer senger “Odyssee” e grousse Sujet. D‘Valerija Berdi huet Iech eng ganz aner Helden-, oder besser gesot Heldinnen-Geschicht ze proposéieren. Kee Film, mee e Buch. Der däitscher Schrëftstellerin Anne Weber hiert Wierk: "Annette, ein Heldinnenepos". Eng Odyssee vun enger anerer Zort. D'Buch koum am Verlag Matthes & Seitz eraus.

E slowakesche Familljendrama iwwer Schold a Responsabilitéit, beschwat vum Michel Delage a Vesna Andonovic.

Ganz vill Variatioun, esou kann een d'Saison 2026/2027 vum Centre des arts pluriels vun Ettelbréck iwwerschreiwen. An dobäi gëtt op en Neits fir déi nächst Saison ganz vill op “Community and Participation” gesat. Ganz vill Variatioun wëllt heeschen, datt Kreatiounen a Co-Produktiounen um Programm stinn a Variatioun heescht awer och, datt Spektakelen a véier Sproochen ugebuede ginn: Franséisch, Däitsch Englesch a Lëtzebuergesch. A wa mir vu Kreatioune schwätzen, ganz spannend dierft d'Kreatioun “Die sieben Todsünden” vu Kurt Weill a Bertolt Brecht am Februar d'nächst Joer ginn. Detailer dozou an iwwer de ganze Programm huet de Jean Claude Majerus bei der Directrice Artistique vum CAPE Ana Maria Tzekov nogefrot.

D'Fotothéik vun der Stad Lëtzebuerg versuergt eng 7 Millioune Fotoen an Negativen, déi tëschent 1855 an haut gemaach goufen. Dat mam Zil, d'Evolutioun vun der Stad, hiren Awunner:innen an Evenementer dokumentéieren ze kënnen. Fir hir Schätz mat der Ëffentlechkeet ze deelen, organiséiert d'Ekipp vun der Fotothéik am Summer traditionell eng Expo am Ratskeller vum Cercle Cité. “More than a postcard” ass déi aktuell Fotoausstellung iwwerschriwwen. An et ass e bësse manner bebaut Ëmwelt oder Vegetatioun ze gesi wéi soss: am Fokus stinn nämlech d'Touristen. D'Kerstin Thalau am Gespréich mat der Gaby Sonnabend an dem Christian Aschman vun der Fotothéik.

Deadletter sinn eng brittesch Post-Punk-Band, gegrënnt 2020, a bekannt fir hiren düstere, sarkasteschen a komescherweis danzbare Sound mat dreiwendem Saxofon a messerschaarfe Gittaren. Gëschter hu si op de Congés annulés an de Rotonden ee laang erwaarten, well schonn eemol verluechte, Concert gespillt. De Marc Clement war lauschteren a kucken.

Sechs plus eng Erzielungen, déi all eenzel d‘Lieser:innen an de Bann zéien – déi huet d‘Elise Schmit ënner dem Titel “Allgemeine Zweifel am weiteren Verlauf“ erausbruecht. De Recueil koum am Luchterhand-Verlag eraus an ass e Liestipp vum Valerija Berdi.

Zanter dem Kulturjoer 2007, an also zanter hiren Ufäng, presentéiert d'Ekipp vun de Rotonden d'Triennale Jeune Création: dëst als Plattform fir nei Kënschtlergeneratioune vu Lëtzebuerg an aus der Groussregioun. Bis Enn August gëtt momentan déi 6. Triennale ënner dem Titel “Common Ground” an de Rotondë gewisen. D'Curatioun hunn déi Kéier net Perséinlechkeete vu bekannte Kulturinstitutiounen iwwerholl, mee den Duo Liliana Francisco a Steven Cruz, selwer nach jonk Kënschtler, déi virun dräi Joer de Kollektiv La Concierge gegrënnt hunn, fir mat Gruppeninitiativ fir d'Unerkennung vum Kënschtlerberuff ze kämpfen. De Steven Cruz an de Marc Scozzai vun de Rotonden hunn dem Kerstin Thalau verzielt, wéi si hire “Common Ground” fonnt hunn.

Wellbeing, Work-Life-Balance, iwwer de Sënn vun der Existenz meditéieren … dat kléngt no aktuellen Trendsujeten. Mee se schéngen och am Mëttelalter schonn eng wichteg Roll gespillt ze hunn: eis London-Korrespondentin Marie Billon war d'Expo "Living by the Rule: Contemporary meets Medieval" am Sainsbury Center Norwich, also am Oste vun England, kucken.

Déi éisträichesch Schrëftstellerin Monika Helfer ass leschte Sonndeg, 2.8., onerwaart am Alter vun 78 Joer gestuerwen. Hire Roman "Die Bagage", deen 2020 am Hanser-Verlag publizéiert gouf, ass den éischten Deel vun hirer Familljentrilogie, dee mat sëllege Literaturpräisser ausgezeechent gouf an déi däitschsproocheg Géigewaartsliteratur gepräägt huet. D'Valerija Berdi mat engem Portrait.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

Mat sengem Fälscher-Drama geet de Steven Soderbergh dem Wiese vun der Konscht op de Fong. De Michel Delage an d'Vesna Andonovic mat enger Bespriechung

Den Ausdrock “Etat brut” bezeechent de Réizoustand vun engem Diamant oder Korallen, zum Beispill. “Brut” deemno am Sënn vun organesch, natierlech, onbehandelt, awer och primitiv. Et gëtt de Salaire brut, ewell och d'Information brute, also déi net inzenéiert Info op Soziale Medien. An der Escher Konschthal ass eng vun den aktuellen Expoe mat Titel “Etat bruit” iwwerschriwwen. Klangkonscht? D'Konschthal war jo fréier e Miwwelbuttek. Do ass et guer net esou einfach, Klang an Evidenz ze setzen. D'Kerstin Thalau mat Impressiounen

Dëst Joer markéiert den 150. Doudesdag vun der franséischer Schrëftstellerin George Sand. Och wa si als Maîtresse vum Frédéric Chopin oder als Kannerbuchautorin bekannt ass, esou sinn et hir sozial, politesch, subversiv a modern Schrëften, déi bedeitend sinn. Esou lues kënnt dat och an de Käpp a Frankräich an a Groussbritannien un, wou eng Rei Autorinnen drop opmierksam maachen. E Reportage vun der Marie Billon

Trophy Wife hu mat dëser véierter Plack net just en neien Album erausbruecht, mee eng kloer Ausso gemaach, wouhinner d'Rees geet. D'Melodië si méi kloer, d'Produktioun méi ausgeräift an d'Stëmm vun der Sängerin steet méi selbstbewosst am Virdergrond wéi jeemools virdrun.

Wat leeft? Do dréit der Kënschtlerin Su-Mei Tsé hir Klangskulptur, eng Aart Luuchte-Karussell, an der aler Kierch Saint-Laurent zu Dikrech hir Ronnen; fält dem Michel Majerus säin Tableau “Halbzeit”, zum Theema hypermediatiséiert Konsumkultur, am Luxembourg Learning Centre um Belval op. Tja, de Mudam deelt seng Bonbone mat der Bevëlkerung, dëst am Kontext vu sengem 20. Gebuertsdag. Zwielef Wierker aus der Mudam-Sammlung si momentan duerch zwielef Kantonen “on tour”, sinn a lokale Muséeën, Administratiounen, Bibliothéiken, Kulturzentren ze gesinn. D'Kerstin Thalau ass vun der Bettina Steinbrügge, Directrice vum Mudam, méi gewuer ginn.

A sengem neie Gedichtband "Sonné d'Amérique" (Lisière éditions) verpaakt de Florent Toniello seng Nordamerika-Andréck a Form vu klassesche Sonetten. De Michel Delage huet d'Buch gelies.

De visuelle Kënschtler a Grafiker Paul Kirps ass Iech eventuell duerch seng “Konscht-um-Bau”-Aarbechten e Begrëff: seng monumental abstrakt Wierker sinn zum Beispill an der Europaschoul zu Mamer oder dem Lycée Edward Steichen zu Klierf, respektiv op der Fassad vum provisoresche Jean-Monnet-T-Gebai vun der EU-Kommissioun um Kierchbierg ze gesinn. Mee hie kann och ganz anescht an a ganz aneren Dimensiounen: am Centre d'art zu Klierf invitéiert hie bis den 30. August op d'Polaroid-Expo “instant journey”, mat Momentopnamen aus den USA, Japan, Island, mee och vu Lëtzebuerg. Et geet dem Paul Kirps dorëms, d'Polaroid-Format vum Klischee vum banale Souvenirbild ze befreien. D'Kerstin Thalau war d'Expo kucken.

D'Congés annulés sinn de leschte Weekend ugaange mat enger Ouverturessoirée mat vill Punch: GANS, déi englesch Band, déi den Eurosonic am Wanter a Stëmmung versat hat, stoung dem däitschen Elektromusker Chris Imler géigeniwwer, ënnerstëtzt vun de Lëtzebuerger Sheebaaba. Iwwer deen zweete Concert, deen e Sonndeg war a wou Faraquet a Mutiny on the Bounty op der Affiche stoungen, erzielt eis de Marc Clement a kuckt zesumme mam Programmateur Marc Houser op dat, wat do nach waart.

Et gi Romaner, déi d‘Welt an enger grousser Geschicht erzielen, hei ass e klenge Roman, eng duuss Geschicht, wou ganz vill drasteet. Et geet ëm dem Michael Köhlmeier säi Wierk: “Das Mädchen mit dem Fingerhut” – e Liestipp vum Valerija Berdi. D‘Buch koum am Hanser-Verlag eraus.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

De Michel Delage an d'Vesna Andonovic iwwer dësen amerikaneschen Independant-Drama, deen déi grouss Problemer vu klenge Leit thematiséiert.

Wann ee Kënschtler vun engem Grupp vu Konschtexperte mat “hors norme, hors temps” bewäert gëtt, huet en et eigentlech gepackt, oder? En plus kënnt dës Aschätzung net vum Konschtmaart a wier eventuell e Verkafstrick, mee aus eisem Nationalmusée. Doriwwer eraus geet et ëm eng lëtzebuergesch KënschtlerIN, an zwar eng, déi tëschent 1879 an 1947 gelieft huet, zu enger Zäit also, wou Fraen an der Reegel guer keng professionell Karriär am Konschtberäich maache konnten, ënner anerem well et keng Héichschoule fir si gouf. Sämtlech Departementer vum Nationalmusée hu sech zesummegedoen, fir déi spannend Expo “Berthe Brincour, une artiste hors norme et hors temps” op d'Been ze stellen. D'Kerstin Thalau gouf am MNAHA vun der Expo-Commissairin Liz Hausemer méi gewuer.

Mir haten iech dëser Deeg mat bei d‘Néckel Scholtus an hir Kënschtlerinne-Residenz zu Arles geholl. De Beitrag iwwert der Fotokënschtlerin hir Zäit am Kontext vun de Rencontres d‘Arles fannt dir op eisem Site 100komma7.lu. Begleet gouf si vun zwee Mentoren; een dovunner war de Fotograf a Curateur Nicolas Havette. An dee presentéiert nach bis de Sonnden inclus d‘Gruppenexpo „Les (Dé)généré(e)s“ an engem OFF-Space, souzesoen nieft dem renomméierte Fotofestival. D‘Kerstin Thalau ass vum Nicolas Havette gewuer ginn, wéi d‘Néckel Scholtus Deel vun der Expo ginn ass, a firwat fir hien haut de Sujet „Les Dégénérés“ an der Konscht nees esou aktuell ass.

D'Konschtbiennale vu Venedeg ass zanter Enn Mee amgaangen, mat der Lëtzebuerger Contributioun dës Kéier vun der Aline Bouvy, déi do hir Kuerzfilminstallatioun “La Merde” weist. Un deene ville Kontroversen, déi dës Editioun vun der Biennale geplot gouf, ass de Lëtzebuerger Pavillon net bedeelegt, a rezent koum nach eng dobäi, oder eng Konsequenz dovunner. De Marc Clement aus der Kulturredaktioun bericht.

De chineesesche Schrëftsteller Yang Lian kann op e beweegte Liewen zeréckkucken. Dat spigelt engersäits seng Lyrik an anersäits seng opschlossräich Essayen. Vum Yang Lian leien zwee Bicher vir, “Erkundung des Bösen”, mat Lyrik, an “Im Einklang mit dem Tod” mat Essayen. Iwwer en Auteur, deen tëschent historeschen Epochen a Kulture säi Wee huet misste sichen, verréit de Léon Renaldetti méi.

Ee bis dohi wéineg beliichten Aspekt vun der Lëtzebuerger Auswanderung an d'USA: fräiwëlleg Ënnerstëtzungsveräiner hunn hire Membere materiell Hëllef ugebueden a fir d'Erhale vun der Lëtzebuerger Kultur gesuergt. D'Historikerin Caroline Resch beschreift dee Phenomeen an der aktueller Ausgab vun der Geschichtszäitschrëft Hémecht.

Zanter 10 Joer versichen d‘Membere vun der ASBL Lët‘z Arles déi Lëtzebuerger Fotografie am Kontext vun de Rencontres de la photo d‘Arles international méi bekannt ze maachen. An zwar net just duerch Fotokonscht-Expoen um renomméierte Festival. D‘Fotografin Néckel Scholtus, zum Beispill, war mat hirem neie Projet fir eng länger Kënschtlerinne-Residenz zu Arles selektionéiert ginn. Wat si dëse Februar, Mee a Juli a Südfrankräich erlieft, a wéi de Projet evoluéiert huet, ass d‘Kerstin Thalau wärend der Semaine d‘ouverture des Rencontres vun der Néckel Scholtus gewuer ginn.

Dëse Summer proposéiert d‘Valerija Berdi nees eng Rei Bicher, déi hir ganz besonnesch gefall hunn. Hei ass et d‘Gedichtband vun der Srdjana Jovanovic mam Titel: “Überall ohne Ort”. D'Buch koum an Zesummenaarbecht mat Ënnert de Radar - Produktiounen a fata.luxembourg eraus.

Viru Kuerzem gouf den Dirigent an Enseignant Pit Brosius als Gewënner vum Prix Arts et Lettres 2026 ugekënnegt. De jonken Dirigent an Enseignant gëtt domat vum Institut Grand-Ducal fir seng Verdéngschter am Beräich vun der Kultur zu Lëtzebuerg geéiert. Fir hie selwer koum dës Nouvelle ganz iwwerraschend, wéi hien am Opus-Interview verroden huet.

Bis ufanks Oktober ass d'Foto-Expo “La nature d'Edward Steichen” um renomméierte Fotofestival “Les Rencontres d'Arles” ze gesinn. Direkt niewendrun presentéiert déi amerikanesch Kënschtlerin Lisa Oppenheim, Joergang 1975, hir kënschtleresch Reaktioun op dem Edward Steichen säi facettëräicht Wierk mat enger Rauminstallatioun. D'New Yorkerin ass fir hir experimentell Film- a Fotoaarbechte bekannt, fir déi si heefeg, no akribesche Recherchen, Bildmaterial aus Archiver an anere Sammlungen op hir Manéier verschafft. D'Kerstin Thalau gouf vun der Lisa Oppenheim ënner anerem gewuer, firwat den Edward Steichen fir si ee vun de mysteriéiste Personnage vum 20. Joerhonnert war.

Et ass eng Traditioun, déi an d‘12. Joerhonnert zeréckgeet, déi awer all Joer op en Neits stattfënnt: Zielen a Markéiere vu jonke Schwanen op der Themse. Dat Ganzt nennt sech Swan Upping a vermëscht Folklor, Ëmweltschutz an d‘Wuelbefanne vun den Déieren. Eis London-Korrespondentin Marie Billon huet matgezielt.

Zënter enger Woch ass de Jeff Schinker zu Avignon, wou dëst Joer 1.800 Stécker am Off lafen. Um Enn vu sengem Theater-Marathon, deen deels bis spéit an d'Nuecht gaangen ass, héiert Dir hei live vun Avignon e Bilan aus dem In an dem Off.

Déi 57. Editioun vun de Rencontres de la photo zu Arles ass mat “Des mondes à relire” iwwerschriwwen. Also mat enger Invitatioun, d'Aktualitéit oder wichteg Sujeten, mat Hëllef vun der Konschtfotografie, oppen an nei ze hannerfroen; respektiv d'Oeuvre vu confirméierte Kënschtler:innen anescht ze kucken. Déi Lëtzebuerger Fotografie ass, duerch den Engagement vun der ASBL Lët'z Arles, eng zéngte Kéier um renomméierte Festival present: eng alleréischte Kéier gi Fotoe vum lëtzebuergesch-amerikanesche Kënschtler a Curateur Edward Steichen gewisen. An zwar net déi bekannt Portraiten oder Moudfotografien, och net en Echantillon vun der “Family of Man”. D'Expo an der Fondatioun LUMA dréit den Titel “La nature d'Edward Steichen”. D'Kerstin Thalau war bei enger Visitt vum Expo-Commissaire Ruud Priem vun eisem Nationalmusée mat dobäi.

Eng weider Äishockey-Romanz gëtt zum weltwäite Serien-Hit: De Sportler an d'Streberin - D'Handlung vun esou enger Libesgeschicht huet ee schonn Honnerte Mol gesinn, oder? "Off Campus" fänkt als typesch Teenie-Serie un an iwwerrascht mat méi schwéieren Theemen a positive Männerbild.

"Monstre-moi" ass ee queere Psycho-Thriller, an deem sengem Zentrum en Interrogatoire tëschent enger Psychiaterin an enger Massemäerderin steet. Am Stéck, dat mat den Erwaardunge vun den Zuschauer:innen an de Mechanisme vum Thriller spillt, geet et ëm d'Erfuersche vun der Figur vun der (weiblecher) Monstruositéit. "Monstre-moi" ass eent vun de ville Stécker, déi am Off vun Avignon lafen. De Jeff Schinker huet sech mat der Lëtzebuerger Schauspillerin Clara Hertz an der Autrice a Metteuse en scène Laëtitia Leroy iwwer d'Stéck ënnerhalen – an doriwwer, wéi ee mat enger onbekannter Produktioun an ouni grouss finanziell Ënnerstëtzung als eng vun de ronn 1.800 Produktioun zu Avignon iwwerlieft.

Plomm - dat kléngt no Liichtegkeet an Duussheet. Plomm - dat ass den Numm vum Kannermusée, deen zu Wolz säi Sëtz huet. A wat esou besonnesch un dësem Musée ass, wisou e mat engem klassesche Musée absolut näischt ze dinn huet a wéi e Gewiicht d'Meenung an Aktivitéit vu Kanner a Jugendlechen hunn, dat erzielt den Nick Friedl vum Kannermusée am Gespréich mam Valerija Berdi.

Plomm - dat kléngt no Liichtegkeet an Duussheet. Plomm - dat ass den Numm vum Kannermusée, deen zu Wolz säi Sëtz huet. A wat esou besonnesch un dësem Musée ass, wisou e mat engem klassesche Musée absolut näischt ze dinn huet a wéi e Gewiicht d'Meenung an Aktivitéit vu Kanner a Jugendlechen hunn, dat erzielt den Nick Friedl vum Kannermusée am Gespréich mam Valerija Berdi.