Interviewen, Kritiken, Commentairen a Reaktiounen zur kultureller Aktualitéit

Enn Abrëll bis Ufank Mee ass déi 17. Editioun vum Aralunaires, engem Festival, deen eis kleng Nopeschstad Arel an eng Spillplaz fir musikalesch Entdeckunge verwandelt.Den Aralunaires bitt eng grouss Varietéit u Formater a Plazen: Concerten a Säll, mee och Evenementer a méi urbanem oder esouguer ländleche Kader. Musikalesch ginn et Indie-Decouverten aus alle Beräicher, vun elektronesch iwwer Rock hin zu Jazz. Responsabel fir d'Programmatioun ass de Sebastien Cuvelier vun der benevoller Ekipp, déi all Joers dëse klenge Bijou organiséiert.

Ufanks Februar hat den Espace_Cultures vun der Uni Lëtzebuerg en neie Konferenzzyklus lancéiert, an zwar ënner dem Titel TASTE, als Ofkierung fir “Transforming through art, science, technology”. Elo geet en, am Casino Lëtzebuerg an déi zweet Ronn. Diskussiounssujet ass “On bodies and practices”, an zwar ënner anerem mat der Kënschtlerin Justine Blau. Vu datt den éischten Debat e grousse Succès war, wollt d'Kerstin Thalau Iech nach ee vun de Participante virstellen: de Filips Stanislavskis vum Design-a-Konscht-Kollektiv Nonhuman Nonsense.

Dëst Joer gëtt et kee Gaaschtland mee e Gaaschtfloss op der Leipziger Buchmesse. "Donau - Unter Strom und zwischen Welten" ass de Motto vun der dësjäreger Editioun, déi ee vum 19. bis den 22. Mäerz besiche kann. Valerija Berdi mat Detailer

La Dispute ass eng amerikanesch Post-Hardcore Band aus Grand Rapids, gegrënnt 2004, déi fir hir intensiv a gefillsbetounte Musek bekannt ass. Gëschter war déi amerikanesch Band an der Rockhal zu Gaascht an de Jeff Schincker an de Marc Clement ware fir eis do.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

Den Amerikaner Josh Safdie zeechent den nervöse Portrait vun engem ambitionéierte jonke Schongverkeefer, deen an den 1950er Jore mengt, mam Dëschtennis kënnen dat grousst Geld ze maachen. De Michel Delage an d'Valerija Berdi beschwätzen de Film.

Och, wann een d'Discographie vun den Talking Heads oder dem David Byrne net gutt kennt, lount et sech an d'Rockhal ze goen. Den Yves Stephany hat de Sänger d'lescht Woch zu Bréissel gesinn an ass begeeschtert.

Kino misst onpolitesch bleiwen, hat de Jurypresident a Kult-Realisateur Wim Wenders um Ufank vun der Berlinale gesot - an domat eng Poleemik ausgeléist, déi och hir Spueren am Palmarès hannerlooss huet. Deen ass nämlech duerch an duerch politesch. De Jeff Schinker mat engem Bilan vun der 76. Berlinale, an deem hien net just op de Palmarès, mee och op 10 Deeg Festival zeréckbléckt - an iwwer d'Berlinale-Poleemik, den Owend op der Lëtzebuerger Ambassade an onkritesche Kulturjournalismus an anere Medie schwätzt. Am zweeten Deel vum Berlinale-Bilan lauschtere mir ënner anerem en Interview mat der Lëtzebuerger Schauspillerin Anne Klein, déi eng kleng Roll am Marcus Schleinzer sengem Film "Rose" huet.

Kino misst onpolitesch bleiwen, hat de Jurypresident a Kult-Realisateur Wim Wenders um Ufank vun der Berlinale gesot - an domat eng Poleemik ausgeléist, déi och hir Spueren am Palmarès hannerlooss huet. Deen ass nämlech duerch an duerch politesch. De Jeff Schinker mat engem Bilan zur 76. Berlinale, an deem hien net just op de Palmarès, mee och op 10 Deeg Festival zeréckbléckt - an iwwer d'Berlinale-Poleemik, den Owend op der Lëtzebuerger Ambassade an onkritesche Kulturjournalismus an anere Medie schwätzt.

Eppes ganz Besonnesches sinn d'Figuren an eise Filmer vun haut, obwuel si et deels guer net ëmmer wëlle sinn oder esouguer dorënner leiden. Mir ginn eng leschte Kéier op Berlin, wou de Jeff Schinker nach ëmmer op der Berlinale ass. Haut rezenséiert hien “Etwas ganz Besonderes”, “The Loneliest Man in Town” an “Soumsoum, la nuit des astres”, dräi Filmer aus dem Concours, d'Lëtzebuerger Koproduktioun “Roya” - a mécht eng Analys vun der Kompetitioun.

An eisem Serientipp kucke mer haut op eng méi witzeg Serie, nämlech "The Chair Company". Den Zach Kanin an den Tim Robinson hunn d'Serie geschriwwen, an den Tim Robinson spillt och selwer dran. Eng Verschwörungstheorie iwwert Still, an dat alles an engem grousse Sketch.

D‘Saatchi Gallery zu London huet mat hire kontroversen Ausstellunge jonk brittesch Kënschtler:innen an den 90er Joren zu Weltstare gemaach. Fir hire 40. Gebuertsdag weist d‘Galerie elo nach eemol grouss Blockbuster-Installatiounen, déi hir Geschicht markéiert huet. Mee och nei zäitgenëssesch Konscht gëtt presentéiert. D‘Claire Barthelemy war kucken.

Wat mir eis méi op de leschten Drëttel vum Concours vun der Berlinale zoubeweegen, wat ee méi gespaant ka sinn, ob d'Favoritte weiderhin um perséinlechen Troun vun eisem Filmkritiker zu Berlin bleiwen oder ob d'Kaarten nach eemol nei gestéckelt ginn. De Jeff Schinker huet den Dënschdeg a Mëttwoch “Wolfram” vum Warwick Thornton, “Queen at Sea” vum Lance Hammer, “A New Dawn” vum Yoshitoshi Shinomiya a “Moscas” vum Fernando Eimbcke gesinn - a war och der Koxi hir Adaptéierung vun der Elfriede Jelinek hirem Roman “Die Liebhaberinnen” kucken.

Wéi all Dag zanter dem Ufank vun der Berlinale schalte mir live op Berlin, wou de Jeff Schinker eis Updates zum Concours gëtt. Haut sinn och zwee Filmer dobäi, déi ee ganz geschwënn zu Lëtzebuerg ka gesinn: “Rose” vum Markus Schleinzer an “Nina Roza” vun der Geneviève Dulude-de Celles lafen an zwou Wochen och um LuxFilmfest. Dernieft beschwätz de Jeff Schinker "At the Sea" vum Kornel Mundruczo, "We're All Strangers" vum Anthony Chen a "Meine Frau weint" vun der Angela Schanelec.

De Lëtzebuerger Schrëftsteller a Schauspiller Pol Greisch ass am Alter vu 95 gestuerwen. D'Valerija Berdi huet en Hommage un de Pol Greisch zesummegestallt.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

No dräi Filmer, iwwer där hir Qualitéit sech d'Kritiker eens waren, koum de Wettbewerb e bëssen un d'Struewelen: “Nightgrown” vun der Hannah Bergholm a “Rosebush Pruning” vum Karim Aïnouz hu polariséiert, wärend "Dust" vun der Anke Blondé a "Salvation" vum Emin Alper nees méi konsensfäeg, mee vläicht och filmesch e bësse méi brav waren. De Jeff Schinker mat sengen Andréck vu Berlin

A sengem Roman "Mon ami, Nietzsche" (Ed. Les Impliqués) erkläert de Claude Schmit dem däitsche Philosoph säi rabiat Wierk duerch eng ënnerdréckte Sexualitéit. Eng Kritik vum Michel Delage

Päsch-schwaarz Satir vum Koreaner Park Chan-wook iwwer de Kampf um Aarbechtsmaart am Zäitalter vun der KI. De Michel Delage an d'Valerija Berdi mat der Bespriechung.

D'Berlinale geet an hire fënneften Dag - an de feministesch-politesche Kurs, dee mat dem Ouverture-Film "No Good Men" ageschloe gouf, gëtt zum Deel weider agehalen. De Jeff Schinker iwwer déi éischt Filmer am Wettbewerb - an deen neie Film vum Gore Verbinski, Realisateur vu "Pirates of the Carribean".

Gëschter Owend, 12.2., huet d'Berlinale mat "No Good Men" vun der iranescher Realisatrice Shahrbanoo Sadat ugefaangen. De Jeff Schinker huet et trotz Ufanks der Woch nach schwéiere Meteoskonditiounen op Berlin gepackt a verréit eis net just, wéi kuckenswäert den Ouverture-Film ass, mee och, op wat ee sech wärend der 76. Berlinale soss nach ka freeën - a wéi eng Lëtzebuerger Filmer mat um Start sinn.

D'Organisateuren hu gëschter Detailer iwwer déi 16. Editioun vum Luxembourg City Filmfestival (5.-15. Mäerz) verëffentlecht. De Michel Delage mat den Haaptinformatiounen

Eng vun de gréisste Serien aus de leschte Joren ass elo eriwwer. De Simon Larosche huet se ganz gekuckt an erzielt eis, ob et sech lount d'Serie bis zum Enn ze kucken.

1995, also fir dat éischt Kulturjoer zu Lëtzebuerg, gouf an der Ënneschtgaass en temporären Espace opgemaach, fir Ausstellungen ze empfänken. Dat Joer drop ass doraus de Sëtz vun der Casino Lëtzebuerg ASBL ginn, déi vun deem Moment un Expoen an eng Hellewull aner Aktivitéiten zum Theema aktuell Konscht proposéiert huet. A wa se net gestuerwen ass, ...? Nee: de Casino hält sech daper, ass ewell Établissement public a feiert Mëtt Mäerz e ronnen 30. Gebuertsdag. D'Kerstin Thalau mam Detail vun der Programmatioun

Déi Berliner Band Braake suivéiert selbstsécher e manner bereeste Wee an der däitscher Popszeen. Dëse Wee féiert si op Lëtzebuerg an de Gudde Wëllen, wou si de 17. Februar zesumme mat Autumn Sweater spillen. D'Musek vum Braake kann als eng waarmt, klanglech Tapisserie vu 70er Folk beschriwwe ginn, duerchzu mat Elementer vu Krautrock an New Wave. Dëst weist sech och an hirer neier Single "Scheussliche Stadt". D'Claudia Klasen huet dës Single an de kommende Concert de 17. Februar als Geleeënheet genotzt fir mam Sänger Benno Bings ze schwätzen.

Den Espace_Cultures vun der Uni Lëtzebuerg huet deen neie Konferenzzyklus TASTE lancéiert: jo, et geet souzesoen ëm schmaachen, mee TASTE steet och als Ofkierzung fir “Transforming through art, science, technology“. Invitéiert si Kreativer a Fuerscher:innen, déi interdisziplinär, eeben tëschent Konscht/Wëssenschaft/Technologie ënnerwee sinn, an hir Projeten an Erfarunge mat engem Public deele wëllen. Am éischten Tour mat dobäi war d‘Christl Baur, d‘Directrice vum renomméierten Ars Electronica Festival zu Linz. An d‘Kerstin Thalau hat Geleeënheet der Christl Baur e puer Froen ze stellen.

Muer den Owend ass d'Première vum Anton Tchechov sengem Stéck "D'Méiw" am Kasemattentheater. D'Stéck ass op Lëtzebuergesch a Franséisch iwwerdroen an op der Bün stinn d'Eugénie Anselin, d'Marie Jung, d'Magaly Teixeira an de François Camus. Dat Ganzt ënner der Regie vum Thierry Mousset. D'Sara Goerres, Produktiounsleederin am Kasemattentheater a Regie-Assistentin bei dësem Stéck, ass eis Invitée a Kulturen fir iwwer d'Méiw ze schwätzen.

Véier Generatioune vun enger Famill liewen an engem Paräisser Appartement wärend der Studenterevolt vu Mee 1968. De Michel Delage an d'Valerija Berdi beschwätzen dës Drama-Comedie vum Schwäizer Lionel Baier, eng Lëtzebuerger Co-Produktioun.

Déi Schwäizer-Lëtzebuerger-franséisch Filmproduktioun “La cache” ass kierzlech an eise Kinoen ugelaf. De Jeff Schinker war dem Realisateur Lionel Baier d'lescht Joer op der Berlinale begéint, wou och dëse Film gewise gouf, an huet mat him iwwer d'Verfilmung vun der Familljegeschicht vum Christophe Bolanski geschwat. D'Geschicht, déi am Buch an am Film aus der Siicht vum néngjärege Christophe erzielt gëtt, spillt an der Zäit vum Mee 68 zU Paräis, bezitt sech awer och op d'Liewen am besate Paräis wärend dem Zweete Weltkrich.

Ratboys sinn eng Band vu Chicago, déi sech an déi momentan Well vu Country-gefierftem Indie-Rock araume loossen. Mee do ass och eppes méi! De Marc Clement hue d'Plack fir eis gelauschtert.

De Pit Steffen ass deen eenzege Lëtzebuerger Member vun der Berliner Band Kresse 3, déi Aflëss aus Krautrock a Postpunk mat wäertvollem Textmaterial verbënnt. No engem EP mam schéinen Titel "Die Mutigen die schlafen", iwwert déi mir och hei um 100,7 bericht haten, an enger Partie Singles ass di villverspriechend Combo grad bei engem neie Label ënnerkomm a bréngt am Mee hiren Debut eraus: "Die Welt ist gestreckt".

Den Espace_Cultures vun der Uni Lëtzebuerg lancéiert en neie Konferenzzyklus ënnert dem Titel TASTE, als Ofkierzung fir “Transforming through art, science, technology”. Di éischt dräi Diskussiounssujete sti fest: den néngte Februar ass mat “On art, nature and technology” iwwerschriwwen; de 25. Februar mat “On bodies and practices”; de véierte Mee mat “On data and (dis)information”. Responsabel fir d'Programmatioun sinn déi ausgebilt Architektin plus Philosophin, aktuell Chercheuse, Nathalie Kerschen plus d'Kulturmanagerin Anouk Wies, déi zanter knapps véier Joer als strategesch Beroderin fir kulturell Affairen op der Uni um Belval aktiv ass. D'Kerstin Thalau wollt mat der Anouk Wies schonn emol e bësse pre-TASTEN.

Emergency Room 2.0?: “The Pitt” léisst eis een Dag an d' Noutopnam vun engem Spidol andauchen. De Gilles Schreurs stellt d' Serie fir.

White Lies, eng englesch Indie-Postpunk-New-Wave-Band aus England, ware gëschter zeréck am Atelier, fir hiren neien a siwenten Album "Night Light" virzestellen. Funktionéiert huet awer haaptsächlech hiert alt Material. De Jeff Schinker war um Concert – dem Marc Clement seng Andréck.

E Roman, deen eng lesbesch Léift mat Fraefussball an dem Hemingway säin Openthalt zu Lëtzebuerg verbënnt. D'Valerija Berdi an de Michel Delage hunn d'Buch gelies.

Lescht Woch hate mir iech op dëser Plaz mat op déi offiziell Presentatioun vun der Kënschtlerin Aline Bouvy hirem Projet “La Merde” fir de Lëtzebuerger Expo-Raum bei der Biennale vu Venedeg 2026 geholl. An dësem Kontext hat de Kulturminister Eric Thill och annoncéiert, datt Kultur:LX um Lido e Pilotprojet lancéiert: de Mentorship “Take off” fir di jonk Konscht. Dowéinst huet d'Kerstin Thalau fir haut d'Simone Decker invitéiert, déi zanter engem knappe Joer Kultur:LX-Responsabel fir de Volet plastesch Konscht ass.

Den Dréibuchauteur Mehdi Mahmoudian gouf am Iran festgeholl. De Mehdi Mahmoudian huet d'Dréibuch fir de Film "It Was Just An Accident" vum Jafar Panahi matgeschriwwen. Dese Film huet d'lescht Joer d'Gëlle Palm um Filmfestival zu Canndes gewonnen an ass elo fir Oscare fir dat bescht originellt Dréibuch a fir beschten internationale Film nominéiert.

De Kim Lang ass e Fotograf, deem säit 15 Joer zu London lieft a schafft. Spezialiséiert ass hien op Moudefotografie. Säit e puer Joer schafft hie lo allerdéngs och u perséinleche Projeten. D‘Claire Barthelemy huet hien zu London getraff.

Eng Oper, déi d'Mënscherechter vertount, gekoppelt un eng zweet, déi an engem KZ entstanen ass an 1975 nei entdeckt gouf. Dat ass dem Stéphane Ghislain Roussel, den artisteschen Touche-à-tout hannert dem pluridisziplinäre Kreatiounsbureau PROJETEN, säin neien ambitiéise Projet, deen den Zuschauer vum European Convention Center bis an de groussen Theater mathëlt. Hannert "Zu Unsern Schwestern, zu unseren Brüdern" verstoppe sech d'Kreatioun "En vertu de..." an eng Mise en scène vum Victor Ullmann sengem "Der Kaiser von Atlantis". Ee spannenden Diptychon. Fir méi gewuer ze ginn, huet de Jeff Schinker haut de Stéphane Ghislain Roussel an de Kulturmagasinn agelueden.

Lescht Woch hate mer de Fokus op Rentrée-Romaner geluecht, déi sech mam zweete Weltkrich ausernaner setzen, dës Woch rezenséiert de Jeff Schinker zwee Romaner, an deenen zwee Schrëftsteller mat hiren Originnen ofrechnen – an déi nei kapitalistesch Heemecht kritesch beliichten. D'Kinga Wyrzykowska, eng Schrëftstellerin mat polnesche Wuerzelen, verëffentlech mat "Princesse" eng radikal Farce iwwert ee Polen, dat vu rietsextreme Politiker an d'Mëttelalter zeréck versat gëtt. An den Iegor Gran bréngt mat "Les explorateurs" een touchante Bildungsroman iwwert d'Jugend vun engem russeschen Immigratiounsbouf an engem franséische Lycée an den 80er eraus.

Lescht Woch hate mer de Fokus op Rentrée-Romaner geluecht, déi sech mam zweete Weltkrich ausernaner setzen, dës Woch rezenséiert de Jeff Schinker zwee Romaner, an deenen zwee Schrëftsteller mat hiren Originnen ofrechnen – an déi nei kapitalistesch Heemecht kritesch beliichten. D'Kinga Wyrzykowska, eng Schrëftstellerin mat polnesche Wuerzelen, verëffentlech mat "Princesse" eng radikal Farce iwwert ee Polen, dat vu rietsextreme Politiker an d'Mëttelalter zeréck versat gëtt. An den Iegor Gran bréngt mat "Les explorateurs" een touchante Bildungsroman iwwert d'Jugend vun engem russeschen Immigratiounsbouf an engem franséische Lycée an den 80er eraus.