Podcasts about rusland oekra

In deze aflevering blikt Jochen Vankerckhoven terug op een opmerkelijk parcours: van advocaat via de bedrijfswereld naar mede-oprichter van Alongsight, een niche consultancykantoor dat bedrijven begeleidt bij internationale handel. Zijn klanten zitten met complexe vraagstukken rond sancties, vergunningen, tarieven en geopolitieke spanningen — zeker in sectoren zoals defensie is die kennis essentieel. Alongsight groeide in amper twee jaar tijd naar zestien medewerkers, grotendeels op eigen middelen. Zijn sprong naar ondernemerschap was geen uitgewerkt plan. Na zijn vaderschapsverlof stapte hij rechtstreeks het kantoor van de CEO binnen om te zeggen dat hij niet meer terugkwam. Hij had geen klant en vroeg dus meteen of diezelfde CEO niet zijn eerste klant wilde zijn. Die directheid tekent de toon van dit gesprek: buikgevoel, lef en heldere keuzes. Maar Jochen deelt ook ruiterlijk welke lessen hij moeilijk leerde. Expertise alleen is geen businessmodel. Hyperspecialisatie kan je de slimste mens in een lege kamer maken, waarbij klanten zelfs niet meer begrijpen wat je voor hen kunt betekenen. Het kantelpunt kwam toen hij in contact werd gebracht met Kristof, een collega met dezelfde expertise maar een andere achtergrond. Van solo-expert werd hij deel van een partnership, en dat veranderde alles. Tegelijkertijd speelde timing een rol: drie weken na Jochens start als zelfstandige viel Rusland Oekraïne binnen, waardoor sancties plots wereldnieuws werden. Cynisch misschien, maar de realiteit van ondernemen: markten bewegen, en wie goed geplaatst zit, kan mee schakelen. Jochen vertelt ook over zijn verleden als bijna-profwielrenner, en hoe die individuele sport binnen een teamcontext hem leerde elkaar iets gunnen en weten wanneer een ander op kop moet rijden. Hij reflecteert over people management, de impact van AI op consultancy en advocatuur, en waarom hij zich liever niet laat vastpinnen op groeidoelen in cijfers. Zijn definitie van CEO van je leven is duidelijk: verantwoordelijkheid nemen voor je keuzes — professioneel én thuis — en dan het engagement tonen om er iets waardevols van te maken. Trends is een podcastkanaal van de redactie van https://www.trends.be--- --- Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

VAE weg uit OPEC | Aziatische landen zoeken energie bij Rusland | Oekraïense drones raken Russische olie Iran presenteert een driefasenplan voor een staakt-het-vuren, maar koppelt dat aan tolheffing in de Straat van Hormuz en het opheffen van de blokkade, waardoor Trump het voorstel direct afwijst. De economie in Iran stort intussen in: staal- en tapijtsector liggen grotendeels stil, de internetblokkade kost miljarden en de Nationale Veiligheidsraad bereidt zich voor op mogelijke opstanden. Trump raakt door zijn Iran-politiek in een uitputtingsslag verzeild, met hogere olieprijzen, dalende approval ratings en beperkte ruimte om verder te escaleren. In de regio schuiven de Verenigde Arabische Emiraten weg van OPEC en zoeken ze nieuwe bondgenoten, mogelijk in de Europese Unie, terwijl Hezbollah met geavanceerde FPV-drones Israëlische doelen aanvalt. Tegelijk groeit in Azië de energieafhankelijkheid van Rusland, wat de geopolitieke kloof tussen Oost en West verdiept. Oekraïne opent een nieuw front met massale drone-inzet, schiet tienduizenden vijandelijke drones neer en treft Russische olie-installaties en schepen tot diep in het achterland. Kyiv bouwt een wapenindustrie met honderden bedrijven op, produceert miljoenen drones per jaar en profileert zich als toekomstige leverancier voor Europese defensies. Terwijl Rusland zelfmoordachtige infiltratiemissies uitvoert in de Donbas en zijn overwinningsparade moet inkrimpen uit angst voor drones, zoeken landen als Finland en Estland de nauwe band met Oekraïne juist als garantie voor hun eigen veiligheid. [Samenvatting geschreven door AI en gecontroleerd door mens] Over de Podcast Arend Jan Boekestijn en Rob de Wijk gaan onder leiding van Hugo Reitsma op zoek naar de nieuwe wereldorde. Wat betekenen oorlog, machtspolitiek en economische verschuivingen voor Europa en Nederland? In elke aflevering duiken zij in de geopolitieke actualiteit. In 2022 werd Boekestijn en De Wijk uitgeroepen tot winnaar in de categorie Nieuws & Politiek tijdens de Dutch Podcast Awards Reageren? Op X: @ajboekestijn en @robdewijk Bluesky: @hugoreitsma.bsky.social Mail: boekestijnendewijk@bnr.nl Over de makers: Arend Jan Boekestijn is een Nederlands historicus en voormalig politicus. Hij studeerde geschiedenis en politieke wetenschappen aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Boekestijn is voormalig Tweede Kamerlid (tot 2009). Sinds 1989 is hij verbonden aan de vakgroep geschiedenis van de Universiteit Utrecht en sinds 2016 lid van commissie Vrede en Veiligheid van AIV. Rob de Wijk studeerde eigentijdse geschiedenis en internationale betrekkingen, promoveerde op kernwapenstrategieën, werd hoogleraar in Leiden en richtte in 2007 het Den Haag Centrum voor Strategische Studies op. Hugo Reitsma studeerde rechten en politicologie. Hij werkte eerder als politiek verslaggever en vanuit verschillende conflictgebieden. Hij is auteur van het boek ‘Boekestijn en De Wijk voorspellen de toekomst’ (november 2023).See omnystudio.com/listener for privacy information.

Opa heeft zijn kleinzoon politiek gevormd, maar inmiddels worden ze het niet meer met elkaar eens. Terwijl zijn kleinzoon de pro-Russische regering in Georgië vreest, ziet opa weinig in de EU. Eigenwijze snotneuzen zijn het, moppert de opa over zijn kleinzoon en diens vrienden. Opa Archiko is de naaste verwant van de twintigjarige Alexander Beraia, hoewel ze honderden kilometers van elkaar leven: Alexander woont in Tbilisi, de hoofdstad van Georgië, Archiko in een dorp in het noordwesten, dicht bij Abchazië. Ze bellen elkaar meerdere malen per week. Als Alexander een gedicht schrijft, is zijn opa van 78 de eerste die het mag horen. Maar sinds enige tijd maken opa en zijn kleinzoon vaak ruzie Het gaat altijd over politiek. Alexander is bezorgd over de toekomst van zijn Georgië. Ongerust ziet hij toe hoe Rusland Oekraïne met geweld in zijn invloedssfeer wil dwingen. En hij vreest dat de Georgische regering zijn vaderland met een reeks wetten en repressieve maatregelen steeds meer op Rusland laat lijken. Daarom protesteert Alexander al meer dan een jaar voor het parlement in de hoofdstad Tbilisi, sinds de regering in november 2024 de gesprekken over toetreding tot de EU opschortte. Wat opa Archiko van zijn kant niet begrijpt: hij ziet zijn kleinzoon en diens vrienden de verkeerde kant op gaan. Hoog tijd dus voor een familiegesprek, dat Die Zeit mag bijwonen en dat veel duidelijk zal maken over het huidige Georgië en zijn conflicten. Zeven uur was Alexander onderweg om zijn opa te bezoeken. Pachulani heet het dorp waar die laatste woont. Koeien grazen er langs de straat, in de tuinen groeien palmen, citroenbomen en wijnstokken. In een van de eengezinswoningen met versierde buitentrappen zitten kleinzoon en opa nu samen aan de eettafel. In de houtoven knettert het. Het is lekker warm. Alexander zit aan de tafel naast zijn oma. Zijn moeder serveert koffie, gedroogde vijgen en bonbons. Dan komt ze erbij zitten. Archiko Gogochia is een man met een hoekig gezicht, een bromstem en een grote zonnebril die zijn ogen verbergt, want hij is al bijna twintig jaar blind. Zijn kleinzoon studeert politicologie in Tbilisi. Eigenlijk hebben opa en kleinzoon elkaar veel te vertellen. En in feite, vindt Alexander, zou de strijd die hij nu voert voor de Georgische onafhankelijkheid zijn opa bekend moeten voorkomen. Die vocht in het begin van de jaren negentig nog voor de territoriale eenheid van Georgië tegen het door Rusland gesteunde Abchazië, dat zich had afgescheiden. ‘De Europeanen willen ons voorschrijven waar we onze toiletten moeten bouwen en waar de varkensstal heen moet!’ Hij was altijd politiek geïnteresseerd en had Alexander al vroeg duidelijk gemaakt wat de waarde van vrijheid is. Maar als zijn kleinzoon nu over politiek praat, verheft opa zijn stem: ‘De Europeanen willen ons voorschrijven waar we onze toiletten moeten bouwen en waar de varkensstal heen moet! Dat laten we niet over onze kant gaan!' Zijn wijsvinger zwaait in de lucht. Georgische Droom Zijn kleinzoon schudt het hoofd. ‘De EU doet toch helemaal niets, opa!' zegt hij. Het klinkt hulpeloos. Opa Archiko laat zich niet tegenhouden. ‘Ik heb in 1989 gedemonstreerd voor de onafhankelijkheid van Georgië van de Sovjet-Unie. Ik heb in 1993 voor Georgië een oorlog uitgevochten. En dat allemaal niet om nu onder de knoet van de EU te leven.' Bij de parlementsverkiezingen van 2024 stemde Archiko op Georgische Droom, de partij die de laatste jaren steeds pro-Russischer is geworden. En hoewel ongeveer 80 procent van de Georgiërs aansluiting bij de EU wil, hoewel toetreding tot de EU zelfs als doelstelling in de Georgische grondwet is verankerd, won die partij de verkiezingen. Hoe is dat te rijmen? En waarom kiest iemand als Archiko, die dertig jaar geleden tegen Rusland vocht, nu voor een pro-Russische partij? ‘De Europeanen willen dat wij Georgiërs een tweede front tegen Rusland beginnen,' zegt hij. Zijn vrouw wil iets zeggen, maar hij praat door. ‘De Russen kunnen immers niet in twee landen tegelijk vechten. Dan wordt het voor Oekraïne makkelijker om zich te verdedigen. Maar wij willen geen oorlog!' Alexander fronst. ‘Waar haal je dat vandaan, opa? Dat is toch waanzin!' – ‘Nou, dat heb ik op tv gehoord,' zegt hij, ‘op alle zenders.' Er zou een ‘globale oorlogspartij' bestaan, en de EU zou in Georgië een marionettenregering willen installeren Wie wil begrijpen waarom regeringspartij Georgische Droom zo veel steun in het land krijgt, kan niet om de televisie heen. De oligarch Bidzina Ivanisjvili, een soort grijze eminentie in de regeringspartij, financiert de zenders die antiwesterse boodschappen uitzenden: er zou een ‘globale oorlogspartij' bestaan, en de Europese Unie zou in Georgië een marionettenregering willen installeren. Maar waarom slaat die propaganda aan? Misschien omdat ze inspeelt op iets wat de meeste mensen in Georgië kennen: angst. Voor oorlog, voor vreemde machten, voor het verlies van eigen grondgebied. Ze vermengt het verleden met het heden, rijt oude wonden weer open – de Russische tanks, de gebombardeerde Georgische steden. Wie dat heeft meegemaakt, vergeet het niet meer. En in Georgië hebben velen dat meegemaakt: na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie verloor Georgië eerst Abchazië in een oorlog. In 2008 verloor het Zuid-Ossetië. Tegenwoordig wordt 20 procent van het Georgische grondgebied door Rusland bezet. Welbeschouwd zou de anti-Russische propaganda moeten floreren, maar de regeringspartij werpt zich in deze tijd op als garantie voor stabiliteit: alleen met haar zal het niet tot een oorlog met Rusland komen. Verleden jaar heeft Georgische Droom voor de parlementsverkiezingen in het hele land affiches laten ophangen waarop zwart-witbeelden te zien zijn van verwoeste Oekraïense steden, met daarnaast foto's van Georgische dorpen en de slogan: ‘Met ons nooit meer oorlog'. Dat slaat aan, in een land dat meer dan eens een oorlog heeft meegemaakt. 20 procent van het Georgische grondgebied is bezet Archiko leunt achterover, de handen op de knieën. ‘We hebben een eigen grondwet, eigen wetten en een zelfgekozen regering. We hebben goed opgeleide volksvertegenwoordigers – onze premier heeft in Duitsland rechten gestudeerd! De EU moet zich er niet mee bemoeien.' De oude man vertolkt de angst voor een marionettenregering die op de Georgische tv wordt aangewakkerd. Want ook de kiezers van de pro-Russische regeringspartij willen een onafhankelijk Georgië. Alexander slaakt een diepe zucht. ‘Opa, kun je een voorbeeld noemen? Waar bemoeit de EU zich dan mee?' ‘Nou, ze dringt ons haar lhbti-onzin op. Wij willen niet dat hier mannen met mannen en vrouwen met vrouwen…' Hij maakt zijn zin niet af en voegt eraan toe: ‘Zoiets gaat hier niet gebeuren!' Alexander zakt dieper weg in zijn stoel. Wat zijn opa zegt, bevalt hem duidelijk niet. ‘En bij de wet op buitenlandse agenten – daar steekt de EU ook haar neus in zaken die haar niet aangaan,' zegt Archiko. Die ‘agentenwet', die officieel de ‘Wet op transparantie van buitenlandse invloeden' heet en in 2024 werd aangenomen, was voor Alexander een reden om voor het eerst de straat op te gaan tegen de regering. En het was de aanleiding voor de eerste ruzie met zijn opa over politiek. Het had hem diep geraakt, zegt Alexander, dat uitgerekend zijn opa – die in de zomer van 2023 al sterk beïnvloed was door de televisie – niet wilde erkennen dat het eigenlijke probleem een wet naar Russisch voorbeeld is, en niet inmenging van de EU. Strenge controle De wet verplicht organisaties en media die minstens 20 procent van hun middelen uit het buitenland krijgen om zich te registreren als ‘actief in opdracht van een buitenlandse macht'. Daardoor vallen ze onder strenge controle door de overheid. De wet dient om ongewenste stemmen van onafhankelijke media en organisaties te elimineren. En dat herinnert duidelijk aan de manier waarop Rusland ooit zijn autoritaire koers inzette De EU heeft de Georgische regering meerdere malen dringend verzocht de wet niet in te voeren. Toch werd hij aangenomen. ‘Maar je vindt wel dat de regering pro-Russisch is, opa?' ‘Nee, hoezo? Die is pro-Europees! Rusland heeft onze gebieden bezet! Ik kan toch niet Russisch willen zijn!' ‘Maar vind je niet dat de Russische en de Georgische regering op elkaar lijken? Bijvoorbeeld wat betreft die wet op buitenlandse agenten?' vraagt Alexander. ‘Nee. Wij zijn een democratisch land, daarom willen we toch ook in de EU.' Ja? Wil je toch in de EU?' ‘Natuurlijk,' bromt opa, ‘maar niet in deze EU.' Tien, vijftien jaar geleden was de EU nog democratisch, vindt Archiko. Zo stelt ook de Georgische regering het voor: ze is niet openlijk anti-Europees, de partij gebruikt zelfs EU-symbolen in de verkiezingsstrijd. Maar ze stelt de EU wel in een kwaad daglicht en beweert dat die is veranderd. Zo lukt het de regering om de spagaat uit te voeren: om enerzijds de tegenstanders van de EU aan te spreken, maar anderzijds de voorstanders niet te verliezen die al jaren op toetreding hopen. Want dat betekent voor hen: een rechtstaat, welvaart, investeringen. Maar vooral zien ze in de EU een bescherming tegen Rusland. ‘Neutraliteit zou nu beter zijn, zoals Zwitserland,' vindt Archiko echter. Van de andere kant van de kamer roept oma: ‘Nee, wacht even! Wij willen toch in de EU?' Zij heeft bij de verkiezingen niet op Georgische Droom gestemd. Alexander knikt naar haar. ‘Wij hebben Rusland als buur,' zegt hij. ‘Opa, ik wil dat wij lid worden van de EU en de NAVO, zodat ik niet hoef mee te maken hoe mijn huis wordt verwoest – zoals papa dat vroeger in Abchazië moest aanzien.' ‘Natuurlijk, we willen allemaal in vrede leven,' zegt Archiko. ‘Poetin is een bezetter – niet alleen in Oekraïne, ook in Abchazië en Zuid-Ossetië. De NAVO zou Oekraïne meer wapens moeten leveren,' vindt hij opeens – in de woonkamer heerst plotseling grote eenstemmigheid. Maar dan voegt hij eraan toe: ‘Zelensky heeft ook schuld aan de oorlog.' Oma hapt naar adem. Opeens praat iedereen door elkaar. ‘Wat zeg je nu?' windt Alexander zich op. ‘Hou je mond, jij weet niets!' roept opa. ‘Poetin heeft toch gezegd dat hij niet zou aanvallen als Oekraïne geen lid wordt van de EU en van de NAVO?' ‘Ik moet bijna janken,' fluistert Alexander. ‘Ik wist niet dat het zo erg was.' Dan zegt hij hardop: ‘Opa, dat is toch inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van Oekraïne. Dat land moet zelf kunnen beslissen welke bondgenoten het kiest. Net zoals wij dat ook zelf willen beslissen.' Archiko brengt er niets tegenin. Misschien heeft hij Alexander gewoon niet gehoord. Misschien wil hij het niet horen. ‘Wij bemoeien ons niet met andermans zaken, en bij ons moeten ze dat ook niet doen,' zegt opa Archiko nog eens. ‘Alle landen, groot of klein, moeten dezelfde rechten hebben.' Hij wendt zich tot Alexander: ‘Ik vind het niet goed dat jij aan die protesten meedoet.' Alexander spreekt hem tegen: ‘Ik protesteer tegen de pro-Russische koers van de regering, opa. Voor de onafhankelijkheid van Georgië, net als jij vroeger.' Politiek gevormd Het is avond. Iedereen gaat een luchtje scheppen. Alleen opa blijft op de bank zitten. Over de tuin hangt mist. Aan de kakibomen hangen glanzende vruchten als kleine lampions. Een poosje zwijgt iedereen. Dan vertelt Alexander dat het toch zijn opa was die hem politiek heeft gevormd, die vroeger met hem sprak over de geschiedenis van Georgië. Die hem tot degene heeft gemaakt die hij nu is. Alexanders oma knikt. Ze is zesenzeventig, twee jaar jonger dan haar man. Een hoofddoek hangt los over haar haren, haar huid is getekend door vele jaren zon. ‘Hij hoort te veel propaganda. Vroeger praatte hij niet zo. Ik ken hem haast niet terug,' zegt ze. Al vijftig jaar zijn ze getrouwd. Hoe komt het dat de propaganda bij haar niet werkt? Ze haalt haar schouders op. ‘Ik zap altijd weg.' Zij informeert zich op internet, ze leest bijvoorbeeld de Russischtalige BBC-website. Het wordt donker in Pachulani. Alexander gaat met zijn moeder naar de buren, zijn oom en tante, voor het avondeten. De tafel is overladen: maïspap met kaas, tomaten, ingelegde augurken, gebakken aubergine, kip. Tante haalt chatsjapoeri uit de oven, een traditioneel gerecht van deeg en kaas. Alexanders moeder heeft tot nog toe nauwelijks iets gezegd. Ze kromp alleen in elkaar toen haar vader over Zelensky's schuld sprak. Nu kijkt ze haar zoon aan. ‘Wanneer hou je eindelijk eens op met je activisme? Het is gevaarlijk.' Ze maakt zich zorgen om hem, want deelnemen aan de protesten is riskant: wie de straat voor het parlement ‘blokkeert', moet intussen niet alleen rekening houden met hoge boetes, maar ook met straffen tot vijftien dagen hechtenis. Alexander is al twee keer tot 5000 lari veroordeeld, ongeveer 1600 euro. Betaald heeft hij nog niet – hij heeft dat geld niet. ‘We moeten vechten voor onze vrijheid. Ik kan niet gewoon thuis blijven zitten' Toch haalt hij nu zijn schouders op. ‘We moeten vechten voor onze vrijheid. Ik kan niet gewoon thuis blijven zitten.' Hij schept zijn bord op en begint een gesprek met zijn oom. De blik van zijn moeder blijft lang op hem rusten. De laatste toost van de avond is op Oekraïne.

Opa heeft zijn kleinzoon politiek gevormd, maar inmiddels worden ze het niet meer met elkaar eens. Terwijl zijn kleinzoon de pro-Russische regering in Georgië vreest, ziet opa weinig in de EU. Eigenwijze snotneuzen zijn het, moppert de opa over zijn kleinzoon en diens vrienden. Opa Archiko is de naaste verwant van de twintigjarige Alexander Beraia, hoewel ze honderden kilometers van elkaar leven: Alexander woont in Tbilisi, de hoofdstad van Georgië, Archiko in een dorp in het noordwesten, dicht bij Abchazië. Ze bellen elkaar meerdere malen per week. Als Alexander een gedicht schrijft, is zijn opa van 78 de eerste die het mag horen. Maar sinds enige tijd maken opa en zijn kleinzoon vaak ruzie Het gaat altijd over politiek. Alexander is bezorgd over de toekomst van zijn Georgië. Ongerust ziet hij toe hoe Rusland Oekraïne met geweld in zijn invloedssfeer wil dwingen. En hij vreest dat de Georgische regering zijn vaderland met een reeks wetten en repressieve maatregelen steeds meer op Rusland laat lijken. Daarom protesteert Alexander al meer dan een jaar voor het parlement in de hoofdstad Tbilisi, sinds de regering in november 2024 de gesprekken over toetreding tot de EU opschortte. Wat opa Archiko van zijn kant niet begrijpt: hij ziet zijn kleinzoon en diens vrienden de verkeerde kant op gaan. Hoog tijd dus voor een familiegesprek, dat Die Zeit mag bijwonen en dat veel duidelijk zal maken over het huidige Georgië en zijn conflicten. Zeven uur was Alexander onderweg om zijn opa te bezoeken. Pachulani heet het dorp waar die laatste woont. Koeien grazen er langs de straat, in de tuinen groeien palmen, citroenbomen en wijnstokken. In een van de eengezinswoningen met versierde buitentrappen zitten kleinzoon en opa nu samen aan de eettafel. In de houtoven knettert het. Het is lekker warm. Alexander zit aan de tafel naast zijn oma. Zijn moeder serveert koffie, gedroogde vijgen en bonbons. Dan komt ze erbij zitten. Archiko Gogochia is een man met een hoekig gezicht, een bromstem en een grote zonnebril die zijn ogen verbergt, want hij is al bijna twintig jaar blind. Zijn kleinzoon studeert politicologie in Tbilisi. Eigenlijk hebben opa en kleinzoon elkaar veel te vertellen. En in feite, vindt Alexander, zou de strijd die hij nu voert voor de Georgische onafhankelijkheid zijn opa bekend moeten voorkomen. Die vocht in het begin van de jaren negentig nog voor de territoriale eenheid van Georgië tegen het door Rusland gesteunde Abchazië, dat zich had afgescheiden. ‘De Europeanen willen ons voorschrijven waar we onze toiletten moeten bouwen en waar de varkensstal heen moet!’ Hij was altijd politiek geïnteresseerd en had Alexander al vroeg duidelijk gemaakt wat de waarde van vrijheid is. Maar als zijn kleinzoon nu over politiek praat, verheft opa zijn stem: ‘De Europeanen willen ons voorschrijven waar we onze toiletten moeten bouwen en waar de varkensstal heen moet! Dat laten we niet over onze kant gaan!' Zijn wijsvinger zwaait in de lucht. Georgische Droom Zijn kleinzoon schudt het hoofd. ‘De EU doet toch helemaal niets, opa!' zegt hij. Het klinkt hulpeloos. Opa Archiko laat zich niet tegenhouden. ‘Ik heb in 1989 gedemonstreerd voor de onafhankelijkheid van Georgië van de Sovjet-Unie. Ik heb in 1993 voor Georgië een oorlog uitgevochten. En dat allemaal niet om nu onder de knoet van de EU te leven.' Bij de parlementsverkiezingen van 2024 stemde Archiko op Georgische Droom, de partij die de laatste jaren steeds pro-Russischer is geworden. En hoewel ongeveer 80 procent van de Georgiërs aansluiting bij de EU wil, hoewel toetreding tot de EU zelfs als doelstelling in de Georgische grondwet is verankerd, won die partij de verkiezingen. Hoe is dat te rijmen? En waarom kiest iemand als Archiko, die dertig jaar geleden tegen Rusland vocht, nu voor een pro-Russische partij? ‘De Europeanen willen dat wij Georgiërs een tweede front tegen Rusland beginnen,' zegt hij. Zijn vrouw wil iets zeggen, maar hij praat door. ‘De Russen kunnen immers niet in twee landen tegelijk vechten. Dan wordt het voor Oekraïne makkelijker om zich te verdedigen. Maar wij willen geen oorlog!' Alexander fronst. ‘Waar haal je dat vandaan, opa? Dat is toch waanzin!' – ‘Nou, dat heb ik op tv gehoord,' zegt hij, ‘op alle zenders.' Er zou een ‘globale oorlogspartij' bestaan, en de EU zou in Georgië een marionettenregering willen installeren Wie wil begrijpen waarom regeringspartij Georgische Droom zo veel steun in het land krijgt, kan niet om de televisie heen. De oligarch Bidzina Ivanisjvili, een soort grijze eminentie in de regeringspartij, financiert de zenders die antiwesterse boodschappen uitzenden: er zou een ‘globale oorlogspartij' bestaan, en de Europese Unie zou in Georgië een marionettenregering willen installeren. Maar waarom slaat die propaganda aan? Misschien omdat ze inspeelt op iets wat de meeste mensen in Georgië kennen: angst. Voor oorlog, voor vreemde machten, voor het verlies van eigen grondgebied. Ze vermengt het verleden met het heden, rijt oude wonden weer open – de Russische tanks, de gebombardeerde Georgische steden. Wie dat heeft meegemaakt, vergeet het niet meer. En in Georgië hebben velen dat meegemaakt: na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie verloor Georgië eerst Abchazië in een oorlog. In 2008 verloor het Zuid-Ossetië. Tegenwoordig wordt 20 procent van het Georgische grondgebied door Rusland bezet. Welbeschouwd zou de anti-Russische propaganda moeten floreren, maar de regeringspartij werpt zich in deze tijd op als garantie voor stabiliteit: alleen met haar zal het niet tot een oorlog met Rusland komen. Verleden jaar heeft Georgische Droom voor de parlementsverkiezingen in het hele land affiches laten ophangen waarop zwart-witbeelden te zien zijn van verwoeste Oekraïense steden, met daarnaast foto's van Georgische dorpen en de slogan: ‘Met ons nooit meer oorlog'. Dat slaat aan, in een land dat meer dan eens een oorlog heeft meegemaakt. 20 procent van het Georgische grondgebied is bezet Archiko leunt achterover, de handen op de knieën. ‘We hebben een eigen grondwet, eigen wetten en een zelfgekozen regering. We hebben goed opgeleide volksvertegenwoordigers – onze premier heeft in Duitsland rechten gestudeerd! De EU moet zich er niet mee bemoeien.' De oude man vertolkt de angst voor een marionettenregering die op de Georgische tv wordt aangewakkerd. Want ook de kiezers van de pro-Russische regeringspartij willen een onafhankelijk Georgië. Alexander slaakt een diepe zucht. ‘Opa, kun je een voorbeeld noemen? Waar bemoeit de EU zich dan mee?' ‘Nou, ze dringt ons haar lhbti-onzin op. Wij willen niet dat hier mannen met mannen en vrouwen met vrouwen…' Hij maakt zijn zin niet af en voegt eraan toe: ‘Zoiets gaat hier niet gebeuren!' Alexander zakt dieper weg in zijn stoel. Wat zijn opa zegt, bevalt hem duidelijk niet. ‘En bij de wet op buitenlandse agenten – daar steekt de EU ook haar neus in zaken die haar niet aangaan,' zegt Archiko. Die ‘agentenwet', die officieel de ‘Wet op transparantie van buitenlandse invloeden' heet en in 2024 werd aangenomen, was voor Alexander een reden om voor het eerst de straat op te gaan tegen de regering. En het was de aanleiding voor de eerste ruzie met zijn opa over politiek. Het had hem diep geraakt, zegt Alexander, dat uitgerekend zijn opa – die in de zomer van 2023 al sterk beïnvloed was door de televisie – niet wilde erkennen dat het eigenlijke probleem een wet naar Russisch voorbeeld is, en niet inmenging van de EU. Strenge controle De wet verplicht organisaties en media die minstens 20 procent van hun middelen uit het buitenland krijgen om zich te registreren als ‘actief in opdracht van een buitenlandse macht'. Daardoor vallen ze onder strenge controle door de overheid. De wet dient om ongewenste stemmen van onafhankelijke media en organisaties te elimineren. En dat herinnert duidelijk aan de manier waarop Rusland ooit zijn autoritaire koers inzette De EU heeft de Georgische regering meerdere malen dringend verzocht de wet niet in te voeren. Toch werd hij aangenomen. ‘Maar je vindt wel dat de regering pro-Russisch is, opa?' ‘Nee, hoezo? Die is pro-Europees! Rusland heeft onze gebieden bezet! Ik kan toch niet Russisch willen zijn!' ‘Maar vind je niet dat de Russische en de Georgische regering op elkaar lijken? Bijvoorbeeld wat betreft die wet op buitenlandse agenten?' vraagt Alexander. ‘Nee. Wij zijn een democratisch land, daarom willen we toch ook in de EU.' Ja? Wil je toch in de EU?' ‘Natuurlijk,' bromt opa, ‘maar niet in deze EU.' Tien, vijftien jaar geleden was de EU nog democratisch, vindt Archiko. Zo stelt ook de Georgische regering het voor: ze is niet openlijk anti-Europees, de partij gebruikt zelfs EU-symbolen in de verkiezingsstrijd. Maar ze stelt de EU wel in een kwaad daglicht en beweert dat die is veranderd. Zo lukt het de regering om de spagaat uit te voeren: om enerzijds de tegenstanders van de EU aan te spreken, maar anderzijds de voorstanders niet te verliezen die al jaren op toetreding hopen. Want dat betekent voor hen: een rechtstaat, welvaart, investeringen. Maar vooral zien ze in de EU een bescherming tegen Rusland. ‘Neutraliteit zou nu beter zijn, zoals Zwitserland,' vindt Archiko echter. Van de andere kant van de kamer roept oma: ‘Nee, wacht even! Wij willen toch in de EU?' Zij heeft bij de verkiezingen niet op Georgische Droom gestemd. Alexander knikt naar haar. ‘Wij hebben Rusland als buur,' zegt hij. ‘Opa, ik wil dat wij lid worden van de EU en de NAVO, zodat ik niet hoef mee te maken hoe mijn huis wordt verwoest – zoals papa dat vroeger in Abchazië moest aanzien.' ‘Natuurlijk, we willen allemaal in vrede leven,' zegt Archiko. ‘Poetin is een bezetter – niet alleen in Oekraïne, ook in Abchazië en Zuid-Ossetië. De NAVO zou Oekraïne meer wapens moeten leveren,' vindt hij opeens – in de woonkamer heerst plotseling grote eenstemmigheid. Maar dan voegt hij eraan toe: ‘Zelensky heeft ook schuld aan de oorlog.' Oma hapt naar adem. Opeens praat iedereen door elkaar. ‘Wat zeg je nu?' windt Alexander zich op. ‘Hou je mond, jij weet niets!' roept opa. ‘Poetin heeft toch gezegd dat hij niet zou aanvallen als Oekraïne geen lid wordt van de EU en van de NAVO?' ‘Ik moet bijna janken,' fluistert Alexander. ‘Ik wist niet dat het zo erg was.' Dan zegt hij hardop: ‘Opa, dat is toch inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van Oekraïne. Dat land moet zelf kunnen beslissen welke bondgenoten het kiest. Net zoals wij dat ook zelf willen beslissen.' Archiko brengt er niets tegenin. Misschien heeft hij Alexander gewoon niet gehoord. Misschien wil hij het niet horen. ‘Wij bemoeien ons niet met andermans zaken, en bij ons moeten ze dat ook niet doen,' zegt opa Archiko nog eens. ‘Alle landen, groot of klein, moeten dezelfde rechten hebben.' Hij wendt zich tot Alexander: ‘Ik vind het niet goed dat jij aan die protesten meedoet.' Alexander spreekt hem tegen: ‘Ik protesteer tegen de pro-Russische koers van de regering, opa. Voor de onafhankelijkheid van Georgië, net als jij vroeger.' Politiek gevormd Het is avond. Iedereen gaat een luchtje scheppen. Alleen opa blijft op de bank zitten. Over de tuin hangt mist. Aan de kakibomen hangen glanzende vruchten als kleine lampions. Een poosje zwijgt iedereen. Dan vertelt Alexander dat het toch zijn opa was die hem politiek heeft gevormd, die vroeger met hem sprak over de geschiedenis van Georgië. Die hem tot degene heeft gemaakt die hij nu is. Alexanders oma knikt. Ze is zesenzeventig, twee jaar jonger dan haar man. Een hoofddoek hangt los over haar haren, haar huid is getekend door vele jaren zon. ‘Hij hoort te veel propaganda. Vroeger praatte hij niet zo. Ik ken hem haast niet terug,' zegt ze. Al vijftig jaar zijn ze getrouwd. Hoe komt het dat de propaganda bij haar niet werkt? Ze haalt haar schouders op. ‘Ik zap altijd weg.' Zij informeert zich op internet, ze leest bijvoorbeeld de Russischtalige BBC-website. Het wordt donker in Pachulani. Alexander gaat met zijn moeder naar de buren, zijn oom en tante, voor het avondeten. De tafel is overladen: maïspap met kaas, tomaten, ingelegde augurken, gebakken aubergine, kip. Tante haalt chatsjapoeri uit de oven, een traditioneel gerecht van deeg en kaas. Alexanders moeder heeft tot nog toe nauwelijks iets gezegd. Ze kromp alleen in elkaar toen haar vader over Zelensky's schuld sprak. Nu kijkt ze haar zoon aan. ‘Wanneer hou je eindelijk eens op met je activisme? Het is gevaarlijk.' Ze maakt zich zorgen om hem, want deelnemen aan de protesten is riskant: wie de straat voor het parlement ‘blokkeert', moet intussen niet alleen rekening houden met hoge boetes, maar ook met straffen tot vijftien dagen hechtenis. Alexander is al twee keer tot 5000 lari veroordeeld, ongeveer 1600 euro. Betaald heeft hij nog niet – hij heeft dat geld niet. ‘We moeten vechten voor onze vrijheid. Ik kan niet gewoon thuis blijven zitten' Toch haalt hij nu zijn schouders op. ‘We moeten vechten voor onze vrijheid. Ik kan niet gewoon thuis blijven zitten.' Hij schept zijn bord op en begint een gesprek met zijn oom. De blik van zijn moeder blijft lang op hem rusten. De laatste toost van de avond is op Oekraïne.

Die Verenigde Nasies waarsku hoe langer die Rusland-Oekraïne-oorlog voortduur, hoe dodeliker word dit. Sedert Rusland sy volskaalse inval in Oekraïne in 2022 van stapel gestuur het, is 15 364 burgerlikes dood, insluitend 775 kinders, en meer as 42 000 mense is beseer. Ten minste 188 burgerlikes is in Februarie dood en 757 is beseer, 'n toename van 45-persent teenoor dieselfde tydperk verlede jaar. Rosemary DiCarlo van die VN sê verslae dui op 'n toename in aanvalle wat spoorweë en ander vervoerinfrastruktuur teiken:

Opnieuw dreigt er sinds dit weekend een energieschok van enorm formaat. Door de aanvallen op Iran, en óók op energie-installaties in Qatar en Saoedi-Arabië, ligt een deel van de lng-productie stil en is het tankertransport door de Straat van Hormuz grotendeels tot stilstand gekomen. En dat voelen de markten meteen. De gasprijs schoot maandag met meer dan 50% omhoog, en olie tikte zelfs bijna $82 aan. Handelaren speculeren alvast wat er gebeurt als de verstoring weken aanhoudt. Europa is daarbij extra kwetsbaar. De voorraden zijn laag, de winter is net voorbij en de zomer moet worden gebruikt om gasopslagen weer te vullen. Hoe groot is de kans dat dit conflict uitgroeit tot een echte energiecrisis? Beursredacteur Marcel de Boer volgt de explosieve stijging van olie- en gasprijzen op de voet en schuift bij ons aan in de studio. Lees: Qatar legt lng-productie stil; gasprijs stijgt met 50% Deze onrust in het Midden-Oosten laat niet alleen deze olie- en gasprijzen stijgen, ook de defensieaandelen schieten omhoog. Op Wall Street openen bedrijven als Lockheed Martin en RTX hoger, terwijl in Europa onder meer BAE Systems en Leonardo profiteren. Beleggers zien in de aanvallen op Iran een bevestiging dat militaire uitgaven nog een tijdje hoog blijven, en mogelijk verder oplopen. Is dit een korte geopolitieke opleving, of het begin van een langere defensierally? We bespreken het met beursredacteur Albert Wagenaar. Lees: Oorlog Midden-Oosten stuwt aandelen wapenfabrikanten in Europa en VS Iran was jarenlang een cruciale bondgenoot voor het regime in Moskou van Vladimir Poetin. Ze deelden naast hun afkeer van het westen ook wapensystemen als de beruchte Shahed-drones waarmee Rusland Oekraïense steden bestookt. Deze kwamen oorspronkelijk uit Teheran. Wat betekent de Amerikaans-Israëlische aanval op het Iraanse regime voor de oorlog in Oekraïne? Wordt Poetin militair geraakt, valt dat mee of profiteert het Kremlin juist van de hogere olieprijs? Onze redacteur internationale betrekkingen Jean Dohmen zocht het uit. Lees: Poetin kan inmiddels best zonder drones en raketten uit Iran Redactie en montage: Jort Siemes & Sophia WoudaPresentatie: Sophia WoudaSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Die minister van Internasionale Betrekkinge en Samewerking, Ronald Lamola, het bevestig dat twee Suid-Afrikaanse mans wat gewerf is om in die Rusland-Oekraïne-oorlog te veg, dood is. Dit is nie bekend hoe hulle gesterf het nie. Lamola het beklemtoon dat die twee nie onder die 17 Suid-Afrikaners was wat na bewering deur die MK-party as huursoldate vir die Russiese weermag gewerf is nie. Hy sê die twee was deel van 'n ander werwingskema wat hulle na Moskou geneem het:

Er is weer een aflevering van Europa Draait Door en deze week kijken we met Guardian-journalist Pjotr Sauer naar de staat van de oorlog, vier jaar na de Russische invasie. Pjotr vertelt over een van de pijnlijkste hoofdstukken van de oorlog in Oekraine: hoe kon het dat vrijwel niemand in Europa geloofde dat Rusland daadwerkelijk zou binnenvallen? Sauer werkte mee aan een groot Guardian-onderzoek met meer dan honderd interviews en onthult hoe Europese inlichtingendiensten massaal faalden. De baas van de Duitse inlichtingendienst zat op de dag van de invasie nog in Kiev voor meetings, en hoorde van een journalist dat de oorlog was begonnen. En Pjotr duidt hoe zowel Rusland als Oekraïne in vier jaar tijd totaal zijn veranderd. Komt er dit jaar een eind aan de oorlog? Daarnaast aandacht voor het dwarsliggen van Hongarije bij steun aan Oekraïne en een referendum in Ijsland over EU-onderhandelingen. Shownotes: Hongarije blokkeert EU-akkoord over geld voor Oekraïne (https://www.nrc.nl/nieuws/2026/02/23/hongarije-blokkeert-eu-akkoord-over-geld-voor-oekraine-a4921275) A war foretold: how the CIA and MI6 tried to stop Putin's invasion of Ukraine (https://www.theguardian.com/world/ng-interactive/2026/feb/20/a-war-foretold-cia-mi6-putin-ukraine-plans-russia) Wie leert van wie na vier jaar oorlog (https://www.nrc.nl/nieuws/2026/02/18/wie-leert-van-wie-na-vier-jaar-oorlog-a4920820) Ukraine opens up arms exports, seeking cash for wartime technology (https://www.reuters.com/business/aerospace-defense/ukraine-opens-up-arms-exports-seeking-cash-wartime-technology-2026-02-09/) Russian crackdown on Telegram app targets criticism from soldiers and pro-war bloggers (https://www.theguardian.com/world/2026/feb/11/russian-crackdown-telegram-app-criticism-soldiers-pro-war-bloggers) Iceland to fast-track vote on EU membership (https://www.politico.eu/article/iceland-fast-track-vote-eu-membership/) De dag dat Trump meer dan Groenland opeist (https://npo.nl/start/afspelen/de-dag-dat-trump-meer-dan-groenland-opeist) 22 maart staan we op het Podcastfestival in Tivoli in Utrecht! (https://podcastfestival.npo.nl) A Ground in Gamut Z 645 - Henry Purcell, Grigory Sokolov (https://open.spotify.com/track/329uKKtmnizEkuwnhteCjv)

Vier jaar geleden, op 24 februari 2022, viel Rusland Oekraïne binnen. We maken de balans op na vier jaar oorlog in Europa. Want hoewel er veel wordt onderhandeld, lijkt het einde van die bloedige strijd nog lang niet in zicht. Het Oekraïense leger vecht door, en weet nu ook steeds meer terrein terug te veroveren.In het Midden-Oosten zijn er ook ontwikkelingen: Trump gaf Iran een deadline om binnen vijftien dagen een akkoord te sluiten met de VS, anders zullen er ‘slechte dingen gebeuren’. Dat en meer bespreekt Jos de Groot met generaals buiten dienst Peter van Uhm en Mart de Kruif. Artikel The Guardian Artikel De Volkskrant See omnystudio.com/listener for privacy information.

Die Departememt van Landbou vra private veeartse om te help met inentings teen bek-en-klouseer. Nóg Suid-Afrikaners wat in die Rusland-Oekraïne-oorlog gesleep is, word van môre af terug verwag. 'n Pleidooi dat valutabeheer in die begrotingsrede verslap word.

Dinsdag vier jaar geleden viel Rusland Oekraïne binnen. De opmars van Rusland is grotendeels vastgelopen maar de meest oostelijke Oekraïense regio, de Donbas, krijgt het nog steeds zwaar te verduren. Dat geldt ook voor de belangrijkste stad aan het front: Kramatorsk. Hoe ziet de grootste nog onbezette stad van de Donbas er nu uit? Hoe leven de inwoners die zijn achtergebleven? En hoe houden de hulpverleners die als eerste ter plekke zijn na bombardementen het vol? Sheila Sitalsing heeft het erover met Oekraïne-verslaggever Tom Vennink, die voor dit verhaal negen dagen in Kramatorsk verbleef. Lees ook de reportage: Kramatorsk maakt zich op voor het ergste: de Russen staan voor de deur Studenten opgelet! De Volkskrant biedt een gratis studentenabonnement aan, af te sluiten via volkskrant.nl/studenten Presentatie: Sheila SitalsingRedactie: Corinne van Duin, Lotte Grimbergen, Julia van Alem, Jasper Veenstra, Lisa BeltMontage: Rinkie BartelsSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Dinsdag 24 februari is het precies vier jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. In eerste instantie dachten veel mensen in de westerse wereld dat fikse sancties tegen de Russen hun economie, en daarmee ook hun agressie, zouden kunnen afremmen. Niets van deze verwachtingen lijkt te zijn uitgekomen. Is de Russische economie echt zo weerbarstig als de groeicijfers doen vermoeden? Of zijn deze cijfers niet te vertrouwen? En als het positieve beeld wél klopt, hoe komt het dan dat die economie zo sterk is? In deze aflevering van Toegevoegde Waarde bespreken Anna Dijkman en Marijn Jongsma de Russische economie. De grote vraag achter dit actuele voorbeeld is: werken sancties in het algemeen eigenlijk wel? Hoe oud is deze tussenstap tussen oorlog en vrede? Welke varianten zijn er en welke daarvan zijn het effectiefst? Presentatie: Anna Dijkman en Marijn Jongsma Redactie & montage: Floyd Bonder Muziek: Gijs FriesenSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Dinsdag 24 februari is het precies vier jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. In eerste instantie dachten veel mensen in de westerse wereld dat fikse sancties tegen de Russen hun economie, en daarmee ook hun agressie, zouden kunnen afremmen. Niets van deze verwachtingen lijkt te zijn uitgekomen. Is de Russische economie echt zo weerbarstig als de groeicijfers doen vermoeden? Of zijn deze cijfers niet te vertrouwen? En als het positieve beeld wél klopt, hoe komt het dan dat die economie zo sterk is? In deze aflevering van Toegevoegde Waarde bespreken Anna Dijkman en Marijn Jongsma de Russische economie. De grote vraag achter dit actuele voorbeeld is: werken sancties in het algemeen eigenlijk wel? Hoe oud is deze tussenstap tussen oorlog en vrede? Welke varianten zijn er en welke daarvan zijn het effectiefst? Presentatie: Anna Dijkman en Marijn Jongsma Redactie & montage: Floyd Bonder Muziek: Gijs FriesenSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Die families van die 17 mans van Suid-Afrika wat in die oorlog tussen Rusland en Oekraïne vasgekeer is, sê hulle is gefrustreerd met die trae vordering om te verseker dat die groep veilig terugkeer. Die mans is in Julie na Rusland gelok onder die indruk dat hulle as lyfwagte opgelei sal word. President Cyril Ramaphosa en die Russiese president, Vladimir Putin, het onderneem om die proses te ondersteun om die mans na Suid-Afrika te laat terugkeer. Phumla Zuma, wie se twee seuns deel is van die groep, sê die mans is onskuldig: Phumla Zuma Woensdag

“Stuur me geen oorlogsbeelden.” Wat zegt het over jou als je weg wil kijken — en wat zegt het over jou als je móét blijven kijken?In deze aflevering ga ik in gesprek met Isabella Sophia over oorlog, waarheid en vijandbeelden. Niet om een kant te kiezen, maar om te onderzoeken waarom conflicten als Israël–Palestina, Rusland–Oekraïne en de eindeloze stroom aan gruwelbeelden zóveel in ons losmaken. Boosheid, angst, verdriet, onmacht… en de vraag die daaronder ligt: waar vecht je eigenlijk echt tegen?Isabella legt uit hoe we als mens voortdurend “vechten”: tegen ziekte, tegen honger, tegen de dood — en hoe die strijd vaak een spiegel is van een innerlijk conflict. We spreken over het controlemechanisme dat draait op angst, schuld en schaamte, over hoe media ons in kampen trekt, en waarom de weg naar binnen (juist tijdens vasten en ramadan) zo krachtig is: als je stiller wordt, hoor je eindelijk wat er in jou speelt.Je krijgt praktische handvatten om triggers te herkennen, erkennen en voelen zonder erdoor overspoeld te raken. Want vrede is niet alleen iets wat je wenst voor de wereld — het is iets wat je kunt leren belichamen, in jouw eigen vierkante centimeter.Alles wat je nodig hebt: luisteren, eerlijk kijken, en opnieuw kiezen.Isabella is de oprichter van Ananta, een universiteit voor het leven. Laat je inspireren door haar uniek en geïntegreerd aanbod aan lesprogramma's om te worden wie jij bedoeld bent te zijn op http://www.ananta.nl.

Send us a textIn deze aflevering praat Ancilla van der Leest met Sjoerd de Groot, Tom van Lamoen, Sander Sassen en Gert-Jan Rotgans.Amersfoort is druk bezig met het autoluw maken van de stad met desastreuze gevolgen voor de winkeliers en burgers. Gemeenteraadslid voor Amersfoort voor Vrijheid Tom van Lamoen beschrijft de situatie. Staan we aan de vooravond van een vredesovereenkomst tussen Rusland en Oekraïne? Sjoerd de Groot, oprichter van Volkeren voor Vrede, beschrijft de laatste ontwikkelingen. Visser en ondernemer Gert Jan Rotgans zit aan tafel om de saneringsregeling toe te lichten die de Nederlandse visserij definitief lijkt te slopen. Vorige week werden boven Vliegbasis Volkel en Eindhoven Airport drones gezien en door de luchtmacht met wapens verjaagd. Hoe gevaarlijk zijn drones voor de luchtvaart en waarom maakt de minister van Defensie zich druk om de apparaten? Drone-pilot Sander Sassen geeft zijn visie.Support the showWaardeer je deze video('s)? Like deze video, abonneer je op ons kanaal en steun de onafhankelijke journalistiek van blckbx met een donatieWil je op de hoogte blijven?Telegram - https://t.me/blckbxtvTwitter - / blckbxnews Facebook - / blckbx.tv Instagram - ...

Donald Trump verlengt de deadline voor het door de VS opgestelde vredesplan tussen Rusland en Oekraïne. In plaats van Thanksgiving geldt nu ‘when it's done, it's done', waarmee het tijdspad voorlopig losgelaten wordt. Volgens premier Dick Schoof zijn Amerika, Oekraïne, Europa en de Coalition of the Willing het met elkaar eens over de hoofdlijnen van het plan, maar belangrijke details moeten nog worden uitgewerkt. Het blijft onzeker of Rusland zelf aan tafel zal verschijnen: ‘Voorlopig krijgen we Rusland nog niet aan tafel', aldus Schoof.De Autoriteit Consument en Markt (ACM) eist dat netbeheerders uiterlijk 6 februari met een verbeterplan komen voor flexibele energiecontracten. Volgens bestuurslid Manon Leijten is de urgentie hoog, omdat netcongestie de wachttijd voor nieuwe aansluitingen en teruglevering onnodig lang maakt. Netbeheer Nederland erkent het probleem en noemt het implementeren van slimme contracten uitdagend, terwijl intussen duizenden ondernemers wachten op een aansluiting.Defensiebedrijf Thales sluit zijn vestigingen in Huizen en Delft en opent een nieuw kantoor in Amsterdam. Het orderboek van Thales is goed gevuld, en het bedrijf groeit naar 3.000 medewerkers in Nederland. Vertrekkend topman Gerben Edelijn benadrukt dat vertrek naar Frankrijk niet aan de orde is: ‘We hebben altijd in Nederland willen blijven, dat stond nooit ter discussie.'Deze omschrijving is met AI gemaakt en gecontroleerd door een BNR-redacteur.Over deze podcastIn Ochtendnieuws hoor je in 20 minuten het belangrijkste nieuws van de dag. Abonneer je op de podcast via bnr.nl/ochtendnieuws, de BNR-app, Spotify en Apple Podcasts. Of luister elke dag live via bnr.nl/live.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Donald Trump verlengt de deadline voor het door de VS opgestelde vredesplan tussen Rusland en Oekraïne. In plaats van Thanksgiving geldt nu ‘when it's done, it's done', waarmee het tijdspad voorlopig losgelaten wordt. Volgens premier Dick Schoof zijn Amerika, Oekraïne, Europa en de Coalition of the Willing het met elkaar eens over de hoofdlijnen van het plan, maar belangrijke details moeten nog worden uitgewerkt. Het blijft onzeker of Rusland zelf aan tafel zal verschijnen: ‘Voorlopig krijgen we Rusland nog niet aan tafel', aldus Schoof.De Autoriteit Consument en Markt (ACM) eist dat netbeheerders uiterlijk 6 februari met een verbeterplan komen voor flexibele energiecontracten. Volgens bestuurslid Manon Leijten is de urgentie hoog, omdat netcongestie de wachttijd voor nieuwe aansluitingen en teruglevering onnodig lang maakt. Netbeheer Nederland erkent het probleem en noemt het implementeren van slimme contracten uitdagend, terwijl intussen duizenden ondernemers wachten op een aansluiting.Defensiebedrijf Thales sluit zijn vestigingen in Huizen en Delft en opent een nieuw kantoor in Amsterdam. Het orderboek van Thales is goed gevuld, en het bedrijf groeit naar 3.000 medewerkers in Nederland. Vertrekkend topman Gerben Edelijn benadrukt dat vertrek naar Frankrijk niet aan de orde is: ‘We hebben altijd in Nederland willen blijven, dat stond nooit ter discussie.'Deze omschrijving is met AI gemaakt en gecontroleerd door een BNR-redacteur.Over deze podcastIn Ochtendnieuws hoor je in 20 minuten het belangrijkste nieuws van de dag. Abonneer je op de podcast via bnr.nl/ochtendnieuws, de BNR-app, Spotify en Apple Podcasts. Of luister elke dag live via bnr.nl/live.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat waren bepalende momenten in het leven van de ondernemers achter de snelst groeiende bedrijven van Nederland? En wat hebben ze daarvan geleerd? Elfanie toe Laer ontrafelt de verhalen voor de FD Gazellen-podcast Het Moment. Deze aflevering hoor je het verhaal van Floris Engelkes, oprichter van Label-up, een adviesbureau voor de verduurzaming van vastgoed. Als aangekondigd wordt dat energie-labels per 2021 verplicht worden bij de verkoop of verhuur van een woning, ziet Floris een gat in de markt. Er zijn dan nog nauwelijks zogeheten energie-prestatie-adviseurs en dus voorziet hij een enorme vraag- en aanbodkloof. Het blijkt een schot in de roos: vanaf dag één komt hij om in werk. Binnen een jaar tijd neemt hij elf medewerkers aan – zonder externe financiering. Maar dan valt Rusland Oekraïne binnen en is de energiecrisis een feit. Vijftig procent van de vraag valt weg. Spaargeld of reserves heeft hij niet opgebouwd, en dan blijkt ook nog dat sommige werknemers zorgen voor een toxische sfeer… Dit is de laatste aflevering van Het Moment van de FD-Gazellen 2025. Volgende week is Elfanie terug met het wekelijkse luisterverhaal. Redactie en montage: Sophia WoudaEindredactie: Anna DijkmanMuziek: Audinair VisionairMixage: Gijs FriessenSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Die ANC is diep bekommerd oor noodoproepe deur 17 Suid-Afrikaanse burgers wat tans vasgekeer is in die konflikgebied in die Donbas-streek van Oekraïne. Volgens berigte is sestien mans van KwaZulu-Natal en een uit die Oos-Kaap gelok om by gewapende magte in die Rusland-Oekraïne-konflik aan te sluit, onder die dekmantel van winsgewende werksgeleenthede. ANC-woordvoerder Mahlengi Bhengu waarsku Suid-Afrikaanse burgers teen deelname aan buitelandse gewapende magte of die verlening van militêre bystand aan buitelandse regerings sonder magtiging:

Welkom bij 'Helende gesprekken', dé video-podcast (kijk voor de video op YouTube: @stephaniekaars) waarin ik om de week in gesprek ga met iemand die een bijzonder verhaal te vertellen heeft dat hoop, licht en inspiratie brengt.Op 24 februari 2022 viel Rusland Oekraïne binnen en sindsdien woedt er een oorlog in Europa. Al een paar dagen na de Russische invasie overlegde Lieke Heil, mijn gast in deze aflevering, met vrienden wat ze konden doen om mensen in Oekraïne te helpen. En het bleef niet bij praten: inmiddels is Lieke al tien keer naar Oekraïne gereisd. In het begin bracht ze hulpgoederen naar Polen en nam ze Oekraïense vluchtelingen mee terug, maar inmiddels probeert ze - nu met de organisatie Dutch Civilian Action - zoveel mogelijk Oekraïense gezinnen die in de frontlinie wonen te evacueren naar veiliger plekken in het land. In schuilkelders brengt ze getroffen Oekraïense burgers niet alleen eten, maar ook hóóp: als ze vertelt dat elk voedselpakket afkomstig is van Nederlanders die aan hen denken, zijn de mensen die ze ontmoet meer dan eens ontroerd. Van dorpjes waar bijna niets meer overeind staat en de helft van de inwoners een been mist doordat overal mijnen liggen tot een bominslag op slechts twee kilometer afstand... Lieke heeft het gezien en meegemaakt en is nu zelfs op haar elfde missie naar Oekraïne. In dit helende gesprek vertelt Lieke over haar motivatie, ervaringen en de documentaire die ze maakte over drie Oekraïense vrouwen die hun geliefden moeten missen: 'Present are the absent'. Kijk voor meer informatie op https://www.dutchcivilianaction.nl of het Instagram-account @dutch_civilian_action en voor Liekes documentaire 'Present are the absent' op https://www.liekeheil.com  Ook benieuwd naar mijn verhaal? Luister dan de tien afleveringen van 'Mijn helende verhaal' op dit kanaal, plus de toegift van mijn dochter Sterre.Laat alsjeblieft een review achter en abonneer je op deze podcast als je niets wilt missen. Liefs, Stephanie (www.stephaniekaars.nl)

Onder druk van de Amerikaanse president Trump zijn in Belarus 52 politiek gevangenen vrijgelaten. Daartegenover staat onder andere een afzwakking van de sancties tegen de Belarussische luchtvaartmaatschappij Belavia. Het is een volgende stap in de opvallende toenadering tussen Trump en president Aleksandr Loekasjenka, een nauwe bondgenoot van Poetin. Of de vrijlating onverdeeld goed nieuws is voor de tegenstem in Belarus, is de vraag, zegt journalist Franka Hummels, die het land op de voet volgt.  (09:15) Europa Draait Door: internationaal recht Wat blijft er over van het internationale recht, nu in Gaza door de Israëlische bezetting zo veel kinderen sterven en Rusland Oekraïne aanvalt? Welke gevolgen heeft de afbraak van de internationale orde voor Europa? Marieke de Hoon, hoofddocent Internationaal strafrecht, vertelt het in een nieuwe aflevering van onze podcast. (11:01) Keniaanse sloppenwijken inspiratiebron voor democratie Kenia was deze zomer groot in het nieuws vanwege de protesten tegen de regering. Jongeren in Kenia snakken naar verandering. In een Keniaanse sloppenwijk nemen jongeren het heft in eigen hand. Ze bieden inspiratie voor het land. Daarover antropologe Naomi van Stapele, die onderzoek doet naar deze groep. Presentatie Laila Frank.

Deze week hebben we een man in de podcast die bekendstaat om zijn scherpe analyses en onafhankelijke blik: Ab Gietelink. Ab is schrijver, journalist en politiek commentator. In dit gesprek gaat hij diep in op twee brandhaarden die ons dagelijks nieuws beheersen: Rusland-Oekraïne en Israël-Palestina. Waar de meeste media oppervlakkig of éénzijdig verslag doen, legt Ab historische verbanden bloot en zet hij de geopolitieke belangen haarscherp uiteen.   Hij stelt vragen die je zelden hoort: waarom wordt Oekraïne opgeofferd in een proxy-oorlog van de NAVO? Waarom wordt Palestina al 75 jaar bezet en genegeerd door de internationale gemeenschap? En vooral: waarom zwijgt Europa over oplossingen? In deze podcast: ⚔️ De rol van de NAVO Volgens Ab is de NAVO geen gezelligheidsclub, maar “de machtigste militaire imperialistische vernietigingsmachine uit de wereldgeschiedenis”. Hij legt uit hoe de NAVO-expansie na 1990 de kiem legde voor de huidige oorlog in Oekraïne.

„Het kunnen niet allemaal barbaren zijn aan de andere kant van het IJzeren Gordijn”, dacht Evert van der Zweerde, opgroeiend in de Koude Oorlog. Hij reisde er meer dan veertig keer heen om het land te begrijpen. Volgens hem ziet Rusland Oekraïne niet als verovering, maar als noodzakelijke buffer tegen de liberale waarden van een oprukkend Westen. „Geen opmaat naar een Derde Wereldoorlog, maar gecontroleerd geklooi aan de grenzen. Nodig voor de propaganda, die alles legitimeert.” Zelfs de populariteit van Poetin is volgens de politiek filosoof te begrijpen als je bereid bent te kijken naar de diepere lagen onder het regime. Al vergoelijkt hij hem absoluut niet.Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar podcast@nrc.nl.Presentatie: Pieter van der WielenRedactie en productie: Merel van Waalwijk van DoornMixage: AudiochefMuziek: Rufus van BaardwijkZie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Istanbul levert niets op | Washington bakt zoete broodjes | Handelsbesprekingen per briefSee omnystudio.com/listener for privacy information.

De 29e aflevering van Ongehoord Nieuws seizoen 7 Presentatie: Raisa Blommestijn Gasten deel 1: René Dercksen, Boris van de Ven en Ab Gietelink Gasten deel 2: Frank Hartmann en Ab Gietelink

Een bestand in Oekraïne lijkt verder weg dan ooit nu Rusland Oekraïne weer met grote aanvallen bestookt en Amerika Zelensky verder onder druk zet. Robert Serry, voormalig ambassadeur in Oekraïne, is net terug uit het land en ziet hoe de mensen in het land moe worden van al het nieuws en zich terneergeslagen voelen. ‘Trump probeert Oekraïne onder de bus te duwen. Ik ben er niet gerust op hoe dit afloopt zonder Amerika.' Luister ook | Wopke Hoekstra waarschuwt: naïef om Amerika links te laten liggen Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio besloot op het laatste moment niet op te komen dagen op een Westerse top in Londen met Oekraïne. Nu gaat Trumps gezant Witkoff wel naar Moskou, legt Europa-verslaggever Geert Jan Hahn uit. Serry hoorde dat zijn schoonfamilie heeft moeten schuilen voor de grote luchtaanval in Kyiv. Zelf is hij net terug van een reis waarin hij al bezig was met de wederopbouw van het land. Hij wil meehelpen bij het bouwen van ruim driehonderdvijftigduizend huizen in het land. Lees ook | 'Amerikanen zijn klaar met Oekraïne' Het vergeten conflict in Soedan waar wij in het Westen vooral naar Oekraïne en Gaza kijken vergeten we de bloedige burgeroorlog in Soedan. Onacceptabel, vindt VVD-buitenlandwoordvoerder Eric van der Burg. Hij is te gast over dit conflict, maar uiteraard praten we ook over het laatste nieuws uit Oekraïne. Luister ook | #291 Trumps paasrapport Ruzie met Musk | Postma in Amerika Heel wat mensen in het Witte Huis zijn maar al te blij dat Elon Musk binnenkort een stapje terugdoet uit de omgeving van Trump. Je hoort Amerika-correspondent Jan Postma.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Die Verenigde State het ooreenkomste met Oekraïne en Rusland bereik om hul aanvalle in die Swart See en teen energieteikens te onderbreek, na parallelle samesprekings in Saoedi-Arabië. Washington het onderneem om te help om internasionale sanksies op Russiese landbou- en kunsmisuitvoere te probeer ophef. Die Kremlin sê die ooreenkomste sal nie in werking tree tensy verbindinge tussen sommige Russiese banke en die internasionale finansiële stelsel herstel is nie. Die Oekraïnse president, Volodymyr Zelensky, sê dat die ooreenkomste nie vereis dat sanksies opgehef sal word nie. SkyNews het met Litaue se verdedigingminister Dovilė Sakalienė oor die aankondiging gepraat.

De volledige uitzending van DWIV #42, vrijdag 21 maart 2025, is te bekijken via: https://www.blckbx.tv/livestreams/dwiv-2025-03-21Vrijdag 21 maartDeze week schuiven filmmaakster Christianne van Wijk, bedrijfsarts Alexander van Walraven en Oost-Europa deskundige Marie Thérèse ter Haar aan om de actualiteiten te bespreken samen met onderzoeksjournalist Daan de Wit als tafelheer.  - Artsen verliezen HCQ-rechtszaak bij de Raad van State- Oekraïne en Rusland reageren op ReArm Europe- 'Persona Non Grata' documentaire over David IckePresentatie: Sander JansonTafelheer: onderzoeksjournalist Daan de WitSupport the showWaardeer je deze video('s)? Like deze video, abonneer je op ons kanaal en steun de onafhankelijke journalistiek van blckbx met een donatieWil je op de hoogte blijven?Telegram - https://t.me/blckbxtvTwitter - / blckbxnews Facebook - / blckbx.tv Instagram - ...

Het is maandag en dus tijd voor je wekelijkse vooruitblik op de week die komt, met een gast. En dat is deze keer Carsten Brzeski, hoofdeconoom bij ING Duitsland.Het waren gisteren parlementsverkiezingen in Duitsland. CDU/CSU heeft gewonnen, maar ook AfD zet een recordresultaat neer. Bondskanselier Olaf Scholz wordt zwaar afgestraft. Wat betekent dat nu?Het is vandaag exact 3 jaar geleden dat Rusland Oekraïne is binnengevallen. 2 Europese regeringsleiders gaan deze week op bezoek bij Trump om te bespreken welke rol Europa kan spelen als er een vredesakkoord is.En verder in deze aflevering een heleboel bedrijfsresultaten die op ons afkomen, inflatiecijfers voor Amerika en België en de Europese Commissie legt haar Clean Industrial Deal op tafel. Host: Bert RymenProductie: Lara DroessaertSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Vandaag is het drie jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. Terwijl onderhandelingen over een einde aan de oorlog dichterbij lijken te komen, heerst een dubbel gevoel: Oekraïners zijn vermoeid, maar een groot deel wil doorvechten. Hoe gaat het met de mensen in Oekraïne? Zoekt David voor je uit. 

Het is op 24 februari drie jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. Opnieuw oorlog in Europa. Hoewel dit niet de eerste oorlog is waar cyber een rol speelt, is het wél de eerste keer dat cyber zo'n invloed heeft op het verloop van een conflict. Op welke manier heeft dat oorlogsvoering veranderd? Dave en Harm horen het van correspondent Chris Colijn, vanuit Kyiv. Ook schuift cyberexpert Meret Keeris van KPMG aan, zij vertelt dat Nederlandse bedrijven het risico van cyberspionage door vijandige regimes onderschatten. Daar wordt nu iets aan gedaan met de NIS2-richtlijn. De cybertips van deze week: Meret: Meer lezen over NIS2? Chris: Innovation in isolationDave: Isolatiemodus op iPhone Harm: Artikel over Musk: & artikel van Ilyaz Nasrullah Het Digitale Front wordt mede mogelijk gemaakt door KPMG.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Volgende week is het drie jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. Nog steeds wonen zo'n honderdduizend Oekraïners in Nederland. Hoe wonen en werken ze hier? Dat bespreekt presestator Joram Kaat met twee van hen: * Marie Poliuliuk * Oleksandr Nahornyi

Bijna drie jaar is het nu oorlog in onze achtertuin. Op 24 februari 2022 viel Rusland Oekraïne binnen en nog altijd wordt er hevig gevochten. Dit jaar verraste Oekraïne vriend en vijand door een stuk Russisch grondgebied te bezetten. Rusland boekte alsmaar meer terreinwinst, maar ten koste van gigantische verliezen. In de geopolitieke arena rommelt en schuift het als het gaat om westerse wapensteun - en wie daar een centrale rol in is gaan spelen is Mark Rutte, inmiddels secretaris-generaal van de NAVO.In het Midden-Oosten heeft Israël nog altijd haar door Hamas gegijzelde burgers niet terug, terwijl de Palestijnse burgerbevolking in Gaza extreem lijdt door het Israëlische oorlogsgeweld - oorlog die zich uitbreidde naar Libanon, Iran en Syrië.Jos de Groot bespreekt het met generaals buiten dienst Peter van Uhm en Mart de Kruif.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Het is 1000 dagen geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel en een grootschalige grondoorlog begon. Dat betekent ook: 1000 dagen Volodymyr Zelensky als oorlogspresident. Hoe kijken mensen nu, na 1000 dagen, naar hem? Binnen Oekraïne, maar ook op het wereldtoneel? Dat vertellen journalist Michiel Driebergen en EU-correspondent Kysia Hekster.  Reageren? Mail dedag@nos.nl Presentatie en montage: Dieuwke Teertstra Redactie: Judith van de Hulsbeek

Oekraïne heeft het zwaar aan het front. Volgens Zelensky neemt het Oekraïense leger het in Koersk op tegen 50.000 Russische troepen, waarmee Rusland Oekraïne definitief uit die regio wil verdrijven. Trump belde alvast met Poetin - althans, dat schrijft de Washington Post, maar het Kremlin ontkent elk contact.Israël heeft de deadline gemist om humanitaire hulp in Gaza te stimuleren, terwijl de spanningen over dat conflict ook bij ons het kookpunt bereiken.Dat en meer bespreekt Jos de Groot met generaals buiten dienst Peter van Uhm en Mart de Kruif. Je luistert naar Veldheren. De Veldheren live zien? Kom dan ook vooral naar onze theatertour: STADSGEHOORZAAL - VLAARDINGEN16 NOV 24CULTUURHUIS DE KLINKER - WINSCHOTEN 29 NOV 24ISALA THEATER - CAPELLE AD IJSSEL Verwacht een militair college van Peter en Mart, vragen uit de zaal en bovenal: een inspirerende avond. Kaarten zijn nu te koop via de websites van de theaters op kijk op cortimedia.nl/live. Hopelijk zien we je daar! Wil je meer Veldheren? Meld je dan aan op vriendvandeshow.nl/veldheren. Daar beantwoorden Peter en Mart meer luisteraarsvragen. Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Vlak nadat Rusland Oekraïne binnenviel, nam de Europese Unie een ongekend besluit: voor het eerst ging zij over tot censuur, van Russische staatsmedia. Een Nederlandse internetprovider spande daar een rechtszaak over aan. De uitspraak volgt binnenkort, en bepaalt hoe serieus de EU het recht op vrije meningsuiting en persvrijheid neemt. Opname: Maurits Martijn Montage & mixage: Tom Ruijg Maak de boeken van de toekomst mogelijk. Word boekenlid: decorrespondent.nl/boekenlidmaatschap Vragen of opmerkingen? Mail naar post@decorrespondent.nl

2,5 jaar geleden viel Rusland Oekraïne binnen. Inmiddels blijft de teller met verloren mensenlevens oplopen, maar lijkt voor zowel Rusland als Oekraïne een totale overwinning onhaalbaar.  Oftewel: wordt het tijd voor vredesonderhandelingen? David ging in daarover in gesprek met hoogleraar Mondiale Politieke Economie en Geopolitiek en Eerste Kamerlid namens de SP, Bastiaan van Apeldoorn.

Paul Buitink gaat in gesprek met Telegraaf-journalist en Rusland-kenner Wierd Duk over de veranderende wereldorde. Ze bespreken de oorlog in Oekraïne, de historie er achter en hoe Wierd denkt dat het conflict gaat eindigen. Ook benoemen de heren de situatie in Israel en spreekt Wierd de verwachting uit dat Taiwan het volgende front gaat worden voor het Westen. Wierd maakt zich zorgen over de Nederlandse samenleving en het verval van de Westerse cultuur. Er worden diverse vragen uit het publiek beantwoord waaronder over media, Ongehoord Nederland, de verkiezingen in de VS en meer. Overweegt u om goud en zilver aan te kopen? Dat kan via de volgende website: https://bit.ly/3xxy4sY Twitter: @Hollandgold:   / hollandgold   @paulbuitink:   / paulbuitink   @wierdduk: https://x.com/wierdduk Timestamps: 00:00 introductie 02:56 Rusland Oekraïne conflict 14:14 Rol van Amerika op internationale conflicten 16:25 Vredesonderhandelingen 32:51 Isreal Hamas 38:03 China vs. Taiwan en Amerika 40:00 Q&A Let op: Holland Gold vindt het belangrijk dat iedereen vrijuit kan spreken. Wij willen u er graag op attenderen dat de uitspraken die worden gedaan door de geïnterviewde niet persé betekenen dat Holland Gold hier achter staat. Alle uitspraken zijn gedaan op persoonlijke titel door de geïnterviewde en dragen zo bij aan een breed, kleurrijk en voor de kijker interessant beeld van de onderwerpen. Zo willen en kunnen wij u een transparante bijdrage en een zo volledig mogelijk inzicht geven in de economische marktontwikkelingen. Al onze video's zijn er enkel op gericht u te informeren. De informatie en data die we presenteren kunnen verouderd zijn bij het bekijken van onze video's. Onze video's zijn geen financieel advies. U alleen kunt bepalen hoe het beste uw vermogen kunt beleggen. U draagt zelf de risico's van uw keuzes.

De handel in illegaal gekapte bomen is wereldwijd een groot probleem. Het vormt een bedreiging voor sommige van de belangrijkste ecosystemen ter wereld.   Vandaar dat wetenschappers steeds betere manieren proberen te vinden om dit tegen te gaan. Een nieuwe manier van het analyseren van hout, moet het nu mogelijk maken om veel makkelijker aan te tonen waar een boom moet hebben gestaan voor hij werd gekapt.   Het probleem met illegale kap werd nog groter dan het al was toen Rusland Oekraïne binnenviel. Ondanks sancties vindt Russisch hout nog steeds een weg naar de EU en VS. Dat lukt door het vervalsen van de certificaten, waarop komt te staan dat het hout heel ergens anders vandaan komt.  Maar bomen dragen op allerlei manieren sporen van hun omgeving bij zich. Bijvoorbeeld van de bodem waarin ze groeiden, of van de lucht en het klimaat dat ze omringde. De chemische afdrukken die dit achterlaat kunnen worden afgelezen. Met behulp van algoritmes kan daarna worden bepaald of het genoemde land van afkomst ook klopt.   Ze hebben het getest op 900 houtmonsters uit Oost-Europa van uiteenlopende en veelgebruikte boomsoorten. Daarmee lieten zien dat het ze lukt om op 200 kilometer nauwkeurig te bepalen waar een boom vandaan komt.   Ja, dat kan nog nauwkeuriger, maar de database die ze hiermee hebben opgestart kan wereldwijd worden aangevuld en gebruikt. Hoe meer data daarin gaat, hoe nauwkeuriger de bepaling wordt. Hopelijk met als gevolg dat we belangrijke bossen en boomsoorten weer iets beter kunnen beschermen. Lees hier meer over het onderzoek: Researchers can reveal illegal timber exportsSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Meteen nadat Rusland Oekraïne binnenviel stonden hier de deuren wagenwijd open en sindsdien vangen we massaal vluchtelingen op. Zij krijgen hier opvang, kunnen naar school of aan het werk. Maar dat systeem loopt nu vast. Hoe dit zit zoekt Frederique voor je uit

Zaterdag in Spijkers met Koppen met muziek van MEAU! In haar vorige voorstelling brak ze een lans voor polyamorie. Maar Kirsten van Teijn's open mind werd op de proef gesteld en ze is terug met een nieuwe voorstelling over... jaloezie.  Het is op de dag af twee jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. Rusland-deskundige Niels Drost vertelt waarom die oorlog er voorlopig nog niet op zit. De Tilburgse Marietje Kessels werd geleden misbruikt en vermoord in de kerk. Nu, 124 jaar later, lijkt er een doorbraak in de zaak door een spectaculaire vondst. Archivaris Christian van der Ven vertelt erover. Moraya Lopez groeide op in de jeugdzorg en schrijft haar frustraties van zich af in haar muziek. Ze zingt en vertelt erover bij Spijkers. Dichters Ingmar Heytze en Joost Oomen blikken terug op de maand aan de hand van een zelfgekozen gedicht. Een belangrijke golfstroom kan de komende decennia gaan stoppen met stromen, met desastreuze gevolgen voor het klimaat. Zo ontdekte de Utrechtse onderzoeker René van Westen, die wereldnieuws maakte met zijn onderzoek. Een ayahuasca-trip lijkt een modern verschijnsel, maar archeoloog Martijn van Haasteren ontdekte dat er in de Romeinse tijd ook al volop werd geëxperimenteerd met drugs. Het cabaret is in handen van Marcel Harteveld, Niels van der Laan, Berit Companjen en Aron Elstak. Martijn Koning is er met de column.

Het is deze week twee jaar geleden dat Rusland Oekraïne grootschalig binnenviel. De gevolgen van de oorlog zijn overal voelbaar; ook in het onderwijs. Oekraïne-verslaggever Tom Vennink bezocht een ondergrondse school in het zwaar beschoten Charkiv en verslaggever Iris Koppe vertelt over de kleinkinderen van haar vriendin Elena. Zij zitten in Italië op school, maar krijgen na een schooldag ook nog Oekraïens onderwijs. Onze journalistiek steunen? Dat kan het beste met een (digitaal) abonnement op de Volkskrant, daarvoor ga je naar www.volkskrant.nl/podcastactie  Presentatie Elke Dag: Pieter Klok en Esma Linneman Presentatie De kamer van Klok: Gijs GroentemanRedactie: Corinne van Duin, Lotte Grimbergen, Julia van Alem, Jasper Veenstra en Nathalie DenieMontage: Rinkie Bartels, Simone EleveldSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Het is alweer bijna twee jaar geleden dat Rusland Oekraïne opnieuw binnenviel en de gehele bevolking in een oorlog stortte. Miljoenen mensen, vooral vrouwen en kinderen, zijn het land ontvlucht en dat laat in gezinnen diepe sporen na. Wat doet bijna twee jaar oorlog met de vastberadenheid van de Oekraïners? Luister naar verslaggever Iris Koppe en Oekraïne-verslaggever Tom Vennink.Onze journalistiek steunen? Dat kan het beste met een (digitaal) abonnement op de Volkskrant, daarvoor ga je naar www.volkskrant.nl/podcastactie  Presentatie Elke Dag: Pieter Klok en Esma LinnemanPresentatie De kamer van Klok: Gijs GroentemanRedactie: Corinne van Duin, Lotte Grimbergen, Julia van Alem en Jasper VeenstraMontage: Rinkie Bartels, Simone EleveldSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Luisteraars! In het laatste gesprek van de Grote Verkiezingsshow praten we met Dilan Yeşilgöz-Zegerius, lijsttrekker van de VVD. Wat de VVD betreft is migratie hét thema van deze verkiezingen. De ongecontroleerde vluchtelingenstroom zou het absorptievermogen van de Nederlandse samenleving te boven gaan. De reguliere asielopvang is stelselmatig overbezet, en het is steeds weer zoeken naar noodoplossingen, waarvoor het draagvlak vaak ontbreekt. Maar hebben we deze zogenaamde 'asielcrisis' niet aan onszelf te denken? Al jaren klinken er noodkreten van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) over het chronische gebrek aan opvangplekken, en de noodzaak van stabiele financiering. De Algemene Rekenkamer liet onlangs nog zien dat er in maar liefst 21 van de afgelopen 23 jaar te weinig budget is toegekend aan het COA. Eind 2021 luidde het COA nogmaals de noodklok: binnen een paar weken zouden er geen opvangplek meer over zijn. Enkele maanden later viel Rusland Oekraïne binnen. Het kabinet besloot de Wet verplaatsing bevolking uit 1952 af te stoffen, en gemeenten (niet het COA) verantwoordelijk te maken voor de opvang van Oekraïners (een soort de facto spreidingswet). Opeens bleek Nederland in staat om meer dan 100.000 Oekraïners op te vangen! Hoe kan het dat we voor deze groep vluchtelingen opeens wél opvang konden regelen? Schaffen we het echt niet met de asielopvang, of willen we het gewoon niet schaffen? Voor de Oekraïense vluchtelingen geldt dat ze zonder ingewikkelde procedures aan het werk mogen. Inmiddels heeft al meer dan de helft (!) van de Oekraïners in Nederland betaald werk. Maar voor reguliere asielzoekers is het vrijwel onmogelijk om te werken, en de VVD wil dat ook niet makkelijker maken. Waarom niet? We praten ook met Yeşilgöz over de vraag hoe het gaat met de (kinderen van) migranten die hier eerder al naartoe kwamen. Wie de sombere geschriften van de jaren negentig – denk aan 'het multiculturele drama' van Paul Scheffer – erop naslaat ziet dat er toen grote zorgen waren over de schooluitval, criminaliteit en werkloosheid van Nederlanders met een migratieachtergrond. Maar op al die fronten is er enorme vooruitgang geboekt. Om één voorbeeld te noemen: 12- tot 18-jarige Nederlanders met een niet-westerse migratieachtergrond zijn nu ongeveer 25 procent minder vaak verdachte van een misdrijf dan autochtone Nederlanders in 2006 (het jaar dat Wilders zijn partij begon). Toch hoor je bij de VVD weinig optimisme als het over integratie gaat. Wordt het niet tijd om eens een wat opgewekter deuntje te spelen? En tot slot: werken moet lonen, stelt de VVD. Maar waarom is de VVD dan zo'n warm pleitbezorger van de bedrijfsopvolgingsregeling? Dat is een regeling waardoor erfgenamen van (steenrijke) bedrijfseigenaren slechts 2,1 procent belasting betalen over erfenissen van miljoenen. Moet een echte liberaal geen onderscheid maken tussen verdiend inkomen (waarvoor je noeste arbeid verricht) en onverdiend inkomen (dat je komt aanwaaien)? Zou je erfenissen niet zwaarder en arbeid lichter moeten belasten? We hadden het graag nog gehad over allerlei andere onderwerpen, van landbouw tot klimaat tot precisiefermentatie – maar helaas, de tijd was op! ****** Voor de beste en meest privacyvriendelijke luisterervaring kun je terecht in de Correspondent-app. Ontdek 500+ shows en verhalen en ga in gesprek met je favoriete correspondenten. Download de app snel in de app-store! Geen lid? Maak ook onafhankelijke journalistiek mogelijk en krijg toegang tot de app: corr.es/wordlid. ****** Muziek: Black Gold 360 - Seven Layers of Oak Featuring Lucas Dols: Bas Daan Herweg: Piano Teus Nobel: Trompet Bob Roos: Drums open.spotify.com/track/0wmYKBMCPX…da20743b64f44f9a

Luisteraars! In het laatste gesprek van de Grote Verkiezingsshow praten we met Dilan Yeşilgöz-Zegerius, lijsttrekker van de VVD. Wat de VVD betreft is migratie hét thema van deze verkiezingen. De ongecontroleerde vluchtelingenstroom zou het absorptievermogen van de Nederlandse samenleving te boven gaan. De reguliere asielopvang is stelselmatig overbezet, en het is steeds weer zoeken naar noodoplossingen, waarvoor het draagvlak vaak ontbreekt. Maar hebben we deze zogenaamde 'asielcrisis' niet aan onszelf te denken? Al jaren klinken er noodkreten van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) over het chronische gebrek aan opvangplekken, en de noodzaak van stabiele financiering. De Algemene Rekenkamer liet onlangs nog zien dat er in maar liefst 21 van de afgelopen 23 jaar te weinig budget is toegekend aan het COA. Eind 2021 luidde het COA nogmaals de noodklok: binnen een paar weken zouden er geen opvangplek meer over zijn. Enkele maanden later viel Rusland Oekraïne binnen. Het kabinet besloot de Wet verplaatsing bevolking uit 1952 af te stoffen, en gemeenten (niet het COA) verantwoordelijk te maken voor de opvang van Oekraïners (een soort de facto spreidingswet). Opeens bleek Nederland in staat om meer dan 100.000 Oekraïners op te vangen! Hoe kan het dat we voor deze groep vluchtelingen opeens wél opvang konden regelen? Schaffen we het echt niet met de asielopvang, of willen we het gewoon niet schaffen? Voor de Oekraïense vluchtelingen geldt dat ze zonder ingewikkelde procedures aan het werk mogen. Inmiddels heeft al meer dan de helft (!) van de Oekraïners in Nederland betaald werk. Maar voor reguliere asielzoekers is het vrijwel onmogelijk om te werken, en de VVD wil dat ook niet makkelijker maken. Waarom niet? We praten ook met Yeşilgöz over de vraag hoe het gaat met de (kinderen van) migranten die hier eerder al naartoe kwamen. Wie de sombere geschriften van de jaren negentig – denk aan 'het multiculturele drama' van Paul Scheffer – erop naslaat ziet dat er toen grote zorgen waren over de schooluitval, criminaliteit en werkloosheid van Nederlanders met een migratieachtergrond. Maar op al die fronten is er enorme vooruitgang geboekt. Om één voorbeeld te noemen: 12- tot 18-jarige Nederlanders met een niet-westerse migratieachtergrond zijn nu ongeveer 25 procent minder vaak verdachte van een misdrijf dan autochtone Nederlanders in 2006 (het jaar dat Wilders zijn partij begon). Toch hoor je bij de VVD weinig optimisme als het over integratie gaat. Wordt het niet tijd om eens een wat opgewekter deuntje te spelen? En tot slot: werken moet lonen, stelt de VVD. Maar waarom is de VVD dan zo'n warm pleitbezorger van de bedrijfsopvolgingsregeling? Dat is een regeling waardoor erfgenamen van (steenrijke) bedrijfseigenaren slechts 2,1 procent belasting betalen over erfenissen van miljoenen. Moet een echte liberaal geen onderscheid maken tussen verdiend inkomen (waarvoor je noeste arbeid verricht) en onverdiend inkomen (dat je komt aanwaaien)? Zou je erfenissen niet zwaarder en arbeid lichter moeten belasten? We hadden het graag nog gehad over allerlei andere onderwerpen, van landbouw tot klimaat tot precisiefermentatie – maar helaas, de tijd was op! ****** Voor de beste en meest privacyvriendelijke luisterervaring kun je terecht in de Correspondent-app. Ontdek 500+ shows en verhalen en ga in gesprek met je favoriete correspondenten. Download de app snel in de app-store! Geen lid? Maak ook onafhankelijke journalistiek mogelijk en krijg toegang tot de app: corr.es/wordlid. ****** Muziek: Black Gold 360 - Seven Layers of Oak Featuring Lucas Dols: Bas Daan Herweg: Piano Teus Nobel: Trompet Bob Roos: Drums open.spotify.com/track/0wmYKBMCPX…da20743b64f44f9a

‘Voorzichtige gesprekken over vredesonderhandelingen Rusland – Oekraïne' | Wat heeft Blinken bereikt in het Midden-Oosten? | Trump staat voor op BidenSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Rusland: Oekraïne lekte geheime documenten VS | Oekraïne: Rusland lekte geheime documenten VS | Macron in China | Chinese oefeningen bij Taiwan See omnystudio.com/listener for privacy information.

Vandaag is het precies een jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. En nog steeds wordt er hard gevochten in het zuiden en oosten van het land om de Russen tegen te houden. Oekraïneverslaggever Floris Akkerman ging naar het front en zag daar hoe Oekraïense militairen vechten voor hun vaderland.Gast: Floris AkkermanPresentatie: Gabriella AdérRedactie: Iris Verhulsdonk, Liz Dautzenberg & Ruben PestMontage: Marco Raaphorst Coördinatie: Henk Ruigrok van der Werven Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar onze ombudsman via ombudsman@nrc.nlZie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Wel of geen tanks: Duitsland is er nog niet uit. Maarten en Tom analyseren het vernietigende voorjaarsoffensief waarmee Rusland Oekraïne terug wil pakken. ➡️ Luisterboek VS na Koude Oorlog (tip!)