Podcasts about generaties

Het huishouden. Voor vele is het die onzichtbare to-dolijst die nooit ophoudt en juist daarom soms de druppel die de emmer doet overlopen. In deze tweede aflevering van Generatie Vrouw duiken Roos, Noraly en Eva in alles wat met schoonmaken, opruimen en mentale overbelasting te maken heeft. Want wat als het leven al te druk is? Waarom draait het huishouden dan gewoon door? Noraly vertelt hoe haar huis sinds de dood van Joost anders aanvoelt, opgezwollen bijna, en hoe ze het huishouden ooit met harde hand leerde - al zijn er tegenwoordig duidelijke grenzen. Wc’s? Die niet. Roos herkent hoe een vol hoofd leidt tot vergeten, rondslingerende spullen en de wet van het vermenigvuldigen van stapels. En Eva deelt hoe overprikkelend de kleine huishoudelijke taakjes voor haar kunnen zijn, maar ook hoe fijn het is om thuis te komen in een opgeruimd huis. Daarnaast is er de eeuwige saga van de enkele sokken, maar gelukkig heeft Noraly daar wat opgevonden! Ze bespreken het stomste van de week en er is een nieuwe generatietest (dit keer: géén woord). Een herkenbare, eerlijke en grappige aflevering over rommel, rouw, controle loslaten en waarom visite soms de beste opruimhulp is.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat werkt er door in jou van wat je moeder, oma of overgrootoma hebben meegemaakt? En wat als je antwoord zoekt op precies die vraag, maar daar nooit over te praten valt?  Maddy Stolk beschreef in haar nieuwe boek Waar wij altijd geweest zijn welke levens de generaties vrouwen voor haar hebben gekend. En die levens waren vaak allesbehalve licht. Van het verworden tot een baarmachine tot vernedering in een jappenkamp en gedwongen assimileren in een koud en kil Nederland. Wat neemt Maddy mee uit het verhaal van haar voormoeders? En wat kan ze, na al dit zoeken, misschien afleggen en daarmee niet meer doorgeven aan een volgende generatie? Presentatie is in handen van Loïs van Wijnen. 

Het tweede seizoen van Generatie Vrouw is van start, maar wel een beetje anders: een beetje eerlijker en een tikje… naakt. Letterlijk én figuurlijk. Want vanaf dit seizoen zijn Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) niet alleen te horen, maar ook te zien - inclusief paprikavlekken op Roos’ T‑shirt. De stellingen gaan de deur uit. Jullie, de luisteraars, wilden de vrouwen beter leren kennen, dus bespreken ze voortaan wat het leukste en stomste van de week was. Samen luiden ze een nieuw seizoen in door het thema naakt helemaal uit te kleden. Ze vragen zich af: hoe vrij zijn we eigenlijk met ons lichaam? Houden we van de sauna en wie wil je daar absoluut niet tegenkomen? Heeft Noraly’s ongemak met naakt zijn te maken met haar bekendheid of haar opvoeding? Kijk je graag naar jezelf in de spiegel als je bloot bent? En zijn we écht oké met ons lichaam? Tussendoor is er ruimte voor rouw en de onverwacht lieve kanten ervan, scherpe observaties, hardop nadenken over borsten, billen en nipples, en een miniquiz waarin Eva iets meeneemt uit haar generatie. De grote vraag: weten Roos en Noraly wat het is?Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In deze aflevering spreekt Jeanne met Bas Diepeveen, ondernemer en oud co-founder van Uitblinqers. Geen L&D-verhaal, maar lessen uit de business over leren, meten en motiveren van jonge professionals, 3000 mensen onder de 30 jaar. Over waarom “betaald oefenen voor je privéleven” beter werkt dan klantbelang, waarom generatiedenken je blind maakt en hoe een polaroid aan de muur meer doet dan welk dashboard dan ook.We hebben het over leren aantrekkelijk maken zonder te betuttelen, het vieren van toepassing in plaats van resultaat, en waarom je soms harder moet bijremmen dan gas geven. Een gesprek vol concrete keuzes, eerlijke missers en ideeën die je morgen al anders laten kijken naar talentontwikkeling.Lees hier het blog van deze podcast:https://www.brainbakery.com/brainsnacks/van-40-naar-3000-mensen-wat-bas-me-leerde-over-jonge-professionalsSupport the showWij praten veel, maar luisteren nóg liever. Heb je een vraag, opmerking of briljant idee? Klik en spreek een berichtje voor ons in via Speakpipe!Mee lezen? Kijk op https://www.brainbakery.com/brainsnack/no-more-boring-learning

Honderd afleveringen. Dat is een mijlpaal. In de jubileumaflevering van Generatie Vrouw doen Noraly, Roos en Eva precies wat ze al bijna twee jaar doen: praten, zo open mogelijk. Er staat één centrale vraag centraal: wat hebben ze van elkaar geleerd? Het eerlijke antwoord: meer dan ze ooit hadden kunnen bedenken toen ze begonnen. Voordat ze de podcast maakten, hadden ze elkaar nog nooit ontmoet. Zou het klikken? Waren ze zenuwachtig? Ze waren vooral nieuwsgierig: wat gebeurt er als drie vrouwen van drie generaties écht het gesprek met elkaar aangaan? Zonder gêne? Dan krijg je Generatie Vrouw.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In deze aflevering hebben we het over verveling. Iets wat we allemaal kennen, maar wat we vaak zo snel mogelijk proberen op te lossen. Voor onszelf én voor onze kinderen. Aanleiding hiervan is een dilemma van luisteraar Franka, die zich afvraagt of ze haar kinderen niet te veel probeert te vermaken. Moeten kinderen zich leren vervelen? En is verveling misschien juist goed? We praten over opgroeien zonder constante prikkels, streng zijn (of niet), en over hoe verveling je dwingt om creatief te worden. Maar ook over nu: over scrollen, algoritmes, ongemakkelijke televisie en eindeloos filmpjes kijken. We merken hoe lastig het is om écht niets te doen. Hoe snel we grijpen naar ons scherm. En hoe fijn het eigenlijk kan zijn om even te mijmeren, om stilte toe te laten en momenten niet meteen als verveling te zien, maar als ruimte. Een persoonlijke aflevering over rust, onrust en de vraag: wanneer heb jij je voor het laatst verveeld?In de 99e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over verveling.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Zover komen dat je niet meer bang bent.Dat is het ultieme doel van de mens.– Italo Calvino, Het pad van de spinnennesten Eind januari 2024. Hind Rajab is vijf jaar oud. Ze zit ineengedoken op de achterbank in de auto van haar oom en tante, samen met hun vier kinderen. Meteen nadat het zoveelste evacuatiebevel werd gegeven in het westelijke gebied van Gaza, is haar moeder met haar andere kinderen te voet gevlucht, maar vanwege de kou en de regen is Hind door haar oom en tante in de auto meegenomen. Het is vroeg in de middag, het gedreun van de bommen dringt de auto binnen en er lijkt een verkeersopstopping te zijn. Er is iets aan de hand. Haar oom en tante voelen het, ze zijn nerveus, zitten opgewonden te praten. Niet ver van een tankstation in de wijk Tel al-Hawa wordt de auto meermaals beschoten door Israëlische machinegeweren. Daarna een ijzige stilte. Hind kijkt om zich heen: niemand praat meer, ze zitten allemaal in elkaar gezakt. Met trillende handen pakt ze de telefoon uit de handen van haar vijftienjarige nichtje Layan, die is getroffen terwijl ze in gesprek was met iemand van de Rode Halve Maan. Hind vertelt: ‘De anderen zijn dood, of misschien slapen ze', en smeekt om hulp. ‘De tank staat naast me. Hij rijdt. Komen jullie me halen? Ik ben zo bang.' De medewerkster aan de andere kant van de lijn is hevig bezorgd, want ze weet hoe gevaarlijk de situatie is; ze noemt Hind liefdevol ‘habibti', ‘schatje', en blijft aan de lijn om haar gezelschap te houden. ‘De tank staat naast me. Hij rijdt. Komen jullie me halen? Ik ben zo bang' Na een drie uur durende communicatie – zo veel tijd hadden haar collega's van de Rode Halve Maan nodig voor overleg met de Israëlische autoriteiten om de locatie van de auto te bepalen en toestemming te krijgen om het meisje in veiligheid te brengen – verzekert de medewerkster Hind dat er twee hulpverleners naar haar toe komen. De registratie van dit hartverscheurende gesprek, waarbij het leven van het kind aan een zijden draadje hangt, is bewaard gebleven voor de geschiedenis, en zal hopelijk ook ooit gebruikt kunnen worden door rechters, om de verantwoordelijken voor het bloedbad waarbij Hind door het Israëlische leger werd vermoord te straffen. Pas na twaalf dagen zal het levenloze lichaam van Hind worden gevonden, in die auto waarop iemand maar is blijven schieten, doorboord door 335 kogels, niet ver van de ambulance met daarin de lijken van de hulpverleners van de Rode Halve Maan, die haar niet op tijd hebben kunnen bereiken. Het Britse team van Forensic Architecture, onder leiding van professor Eyal Weizman, heeft de afstanden en de richting van de schoten gereconstrueerd. Deze onderzoeken hebben aangetoond dat het ‘niet plausibel' is dat de Israëlische soldaten die vanuit de tank schoten geen duidelijk zicht zouden hebben gehad op de burgers die in de auto zaten – onder wie dus kinderen. Het verhaal van Hind is een symbool geworden voor de wreedheid van de Israëlische aanval op de bevolking van Gaza, sinds 7 oktober 2023. Maar dit meisje is meer dan drie maanden na 7 oktober gedood, toen Israël al meer dan 26.000 mensen had vermoord, onder wie minstens 10.000 kinderen. Hoe heeft men dit allemaal kunnen laten gebeuren? En hoe is het mogelijk dat er ook nu – eind maart 2025, terwijl ik dit boek aan het redigeren ben –, nu het vastgestelde aantal omgekomen kinderen al meer dan 17.000 bedraagt, van wie er duizend nog geen één jaar waren, nog steeds straffeloosheid heerst, en dat de moordmachine die Israël in gang heeft gezet onvermoeibaar doorgaat? Het antwoord schuilt in decennia van manipulatief woordgebruik, dat heeft geleid tot een verwrongen perceptie van de machtsverhoudingen tussen Israëliërs en Palestijnen. Elk Palestijns leven wordt gezien als een mogelijk toekomstig gevaar voor de overleving van Israël De laatste dertig jaar heeft die bewuste manipulatie velen ertoe gebracht om te geloven dat de Palestijnen verantwoordelijk zijn voor hun eigen situatie, en dat ze een existentiële dreiging vormen voor Israël. Ook de kinderen? Ja, die ook, en misschien wel vooral de kinderen, want in de logica van de Israëlische aanval die na 7 oktober begon wordt elk Palestijns leven gezien als een mogelijk toekomstig gevaar voor de overleving van Israël. Hoeveel Palestijnse kinderen zijn er zo omgekomen? Met de straffeloosheid van de schuldigen, met het gruwelijke verdriet van hele families en gemeenschappen? Dat zijn er tienduizenden. Het verhaal van Hind, hoe afschuwelijk ook, is niet ongewoon in Palestina. Mohammed Tamimi was twee jaar oud toen hij, een paar maanden voor 7 oktober 2023, door het Israëlische bezettingsleger – dat formeel bekendstaat onder de naam Israëlisch defensieleger (Israël Defence Forces: IDF) – door zijn hoofd werd geschoten terwijl hij bij zijn vader in de auto zat op de bezette Westelijke Jordaanoever. Niemand werd er verantwoordelijk voor gehouden, zoals gewoonlijk. Dat is de kindertijd, in Palestina. Toen Max en ik in Jeruzalem woonden, grensde onze tuin aan een heuveltje waarop een reusachtige, ongelooflijke moerbeiboom stond, die maandenlang vruchten droeg. Onder die boom lag altijd een paars tapijt van gevallen moerbeien, en de kinderen kwamen ze vaak rapen. Dat is de kindertijd, in Palestina. Vlak naast ons huis was een stenen muurtje waar zo'n metalen hekwerk op stond, dat er ooit, jaren eerder, provisorisch moest zijn geplaatst. De kinderen kropen er altijd onderdoor om moerbeien te gaan rapen, waardoor er een opening was ontstaan. Op een dag zag ik ze en zei: ‘Hé kinderen, als jullie moerbeien willen mogen jullie ook bij mij aanbellen en dan doe ik de poort voor jullie open, dan hoeven jullie niet daar onderdoor te kruipen.' De meesten van hen verstonden me niet, want bijna niemand van hen sprak Engels, behalve een jongetje met donkere wallen dat ik al vaker in de buurt had zien spelen met zijn tweelingzusje en hun vriendjes. ‘Hallo,' herhaalde ik dus, nu rechtstreeks tegen hem. ‘Ik weet dat jullie hier in de wijk wonen, ik heb jullie al heel vaak zien spelen. Als jullie moerbeien willen is het geen probleem, vraag het dan gewoon aan ons, zodat je je niet bezeert aan dat hekwerk.' Zijn beleefde maar vastberaden antwoord deed me versteld staan. ‘Nee, dank u,' zei hij. ‘U hoeft de poort niet voor ons open te doen. Wij blijven onder het hekwerk door kruipen, zoals we altijd hebben gedaan.' Die kleine Mohammed was al heel assertief op zijn elfde. Zijn familie was een van de eerste in de wijk Sheikh Jarrah geweest die door Israëlische kolonisten – gewapende burgers die de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever bevolken, met steun van het leger – uit hun huis was gezet. ‘U hoeft de poort niet voor ons open te doen. Wij blijven onder het hekwerk door kruipen, zoals we altijd hebben gedaan' In dit huis had Rifqa, de oma van Mohammed en van zijn zusje Muna, in 1948 haar toevlucht gezocht nadat ze was verdreven uit Haifa (sindsdien deel van Israël). Na een lange juridische strijd werd in 2009 het hoofdgebouw van hun bezit ingenomen door Israëlische kolonisten, terwijl de familie El-Kurd in de moestuin een huisje moest bouwen waar ze noodgedwongen met z'n allen in gingen wonen. De reactie van Mohammed verbaasde me, want het is niet vanzelfsprekend dat een kind van elf jaar – of zeven, twaalf, veertien jaar – zo'n duidelijk besef heeft van rechten, ruimte en identiteit. Maar dat is wel de realiteit voor de Palestijnen die zijn opgegroeid onder de bezetting, en voor de miljoenen Palestijnen die zijn geboren in de vluchtelingenkampen rondom Palestina. Generaties mensen zijn opgegroeid terwijl ze zagen dat hun land dag na dag onder hun voeten vandaan werd gerukt, wat de voedingsbodem vormt voor een eindeloze strijd om hun huis, hun waardigheid, en om alles wat op die leeftijd vanzelfsprekend zou moeten zijn. De kindertijd wordt afgepakt van de Palestijnen, ze worden volwassen in een kinderlichaam en gaan gebukt onder zorgen, spanningen, angsten en verantwoordelijkheden die ze op hun leeftijd niet zouden moeten hebben. Vandaar dat ik, als Speciaal Rapporteur van de VN voor de mensenrechten in de bezette Palestijnse gebieden, in 2023 besloot om mijn derde rapport aan de kindertijd te wijden, waarbij ik gebruikmaakte van een Engels woord dat de Palestijnse realiteit levendig beschrijft: unchilding, oftewel ‘de kindertijd ontnemen'. De keuze voor dat onderwerp ontstond uit de hoop dat ik het grote publiek meer inzicht zou kunnen geven in de ernst van de situatie als ik zou laten zien hoe het leven van een kind in Palestina daadwerkelijk is, naast de opgenomen statistieken en regelgeving. unchilding, oftewel ‘de kindertijd ontnemen' Toen ik mijn onderzoek deed, was alles heel anders dan nu: mijn rapport werd twee weken na 7 oktober 2023 gepresenteerd, maar ik had het twee weken voor die datum afgerond. En ook toen al was de situatie verschrikkelijk. Op dat moment in het najaar waren de gegevens over de Palestijnse kinderen die in vijftien jaar tijd (van 2008 tot september 2023) waren gedood al schrikbarend: het waren er meer dan 1400. Ieder van hen een klein universum dat voorgoed was uitgewist. Van 7 oktober 2023 tot maart 2025 was dat toch al huiveringwekkende aantal meer dan tien keer zo groot geworden: in zeventien maanden zijn er ruim 17.000 kinderen gedood, onder wie meer dan duizend baby's, van wie het leven al abrupt werd afgebroken nog voordat ze hadden kunnen leren kruipen, praten en spelen. In augustus 2024 was Mohammed Abu al-Qumsan in Gaza bezig de geboortecertificaten op te halen van zijn tweeling, die drie dagen daarvoor was geboren, toen hij werd gebeld: je appartement is gebombardeerd, je vrouw en kinderen zijn in het ziekenhuis. We konden niets meer voor ze doen. Dood voordat ze hun ogen openden naar het leven. Dat is de kindertijd, in Palestina. Toen ik in 2023 niet het benodigde visum van de Israëlische regering kreeg om in de regio mijn onderzoek te gaan doen voor de Algemene Vergadering van de VN dat najaar, besloot ik een andere tactiek toe te passen. Met steun van Palestijnse maatschappelijke organisaties en andere betrokkenen werden er focusgroepen opgericht, zodat ik de kinderen online kon interviewen. Dat is de kindertijd, in Palestina In die periode was ik met mijn gezin op vakantie op Sicilië, bij opa en oma (mijn schoonouders). Elke middag nadat ik met mijn kinderen had geluncht en even een duik in zee had genomen, ging ik naar het dakterras van ons verblijf, en nadat ik mijn computer daar had ingeplugd in een van de weinige stopcontacten die er waren begon ik met de afspraken, die elke dag uren doorgingen.Algauw bleek dat de groepen kinderen en pubers die ik interviewde goed gestructureerd en gedisciplineerd waren. Ze waren verdeeld in leeftijdscategorieën en geografische ligging, en zowel de jongeren als hun ouders waren blij met deze kans om hun ervaringen en getuigenissen met mij te delen. Samen aan een tafel, of zittend op stoelen die soms veel te groot voor ze waren (zoals bij de kinderen in Jenin), zaten ze allemaal heel aandachtig voor het scherm. Er was iemand bij om te tolken, maar het merendeel van de kinderen spreekt goed Engels, vooral in Gaza, waardoor ik rechtstreeks met ze kon praten. Door die ontmoetingen werd ik geconfronteerd met een waar wonder van leven, vitaliteit en vriendelijkheid, een kader waarin de energie en de hoop leken voort te bestaan, ondanks alle ellende. Te midden van alle moeilijkheden van de permanente bezetting en de onophoudelijke oorlogen in Gaza, waar iedereen door de belegering in feite gevangen zat in een getto, en te midden van de verwoestende nabijheid van de Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, met veelvuldige arrestaties, continue invallen van soldaten en aanvallen van de kolonisten, vertoonden de kinderen die ik die zomer heb leren kennen een buitengewoon talent om de fundamentele waarden te behouden, op de eerste plaats hun liefde voor school. Ze hadden voor de gelegenheid hun nette kleren aan, het haar van de jongens was netjes gekamd, de meisjes hadden kleurige jurkjes aan en hun lange haar was bedekt met een hoofddoek, of ze hadden een hoofddoek los over hun schouders hangen. In hun stemmen hoorde ik een grote honger naar kennis en een vurig verlangen naar de toekomst. Ook dat is de kindertijd, in Palestina. PALESTINA ALS PLAATS DELICT De Italiaanse rechtsgeleerde Francesca Albanese, een uitgesproken criticus van Israël, werd aangesteld door de VN-Mensenrechtenraad (Human Rights Council) als onbetaalde onafhankelijke expert om toezicht te houden op mensenrechtenkwesties. Dat heeft ze met verve gedaan. Vervolgens riep ze expliciet op tot strafrechtelijke vervolging van bedrijven en hun leidinggevenden die Israëlische nederzettingen en/ of militaire acties en oorlogvoering faciliteren of ervan profiteren, waaronder wapenproducenten en grote vermogensbeheerders. VN-lidstaten moesten, vond zij, sancties en een wapenembargo tegen Israël instellen. Dat nam niet iedereen haar in dank af. Pro-Israëlische groepen en de VS bekritiseren Albanese regelmatig, waarbij de Amerikaanse regering haar werkwijze als ‘opruiend, juridisch twijfelachtig en antisemitisch' bestempelt. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio legde sancties op aan de VN-expert, een hoogst ongebruikelijke maatregel, schrijft de Russisch-Amerikaanse journalist M. Gessen in The New York Times, aangezien het gaat om een aan de VN-gelieerde jurist. Haar boek Wanneer de wereld slaapt begint Albanese – die dagelijks wordt beschuldigd van antisemitisme – met een verklaring dat ze de moord en ontvoering van Israëlische burgers door Hamas op 7 oktober 2023 zonder voorbehoud veroordeelt. Albaneses kompas, schrijft Antonin Iommi-Amunategui in Le Monde, is het internationaal recht, de strijd tegen onrechtvaardigheid en solidariteit, die Albanese ‘een politieke vorm van liefde' noemt. Palestijnen en hun bondgenoten beschouwen Albanese als een onverzettelijke voorvechter van Palestijnse rechten. Israël en Amerikaanse Joodse organisaties verwerpen echter haar beschuldigingen van genocide en stellen dat ze zelden geweld tegen Israëlische burgers veroordeelt of Palestijnse gewapende groepen zoals Hamas bekritiseert. Het boek is geen geschiedkundig of juridisch werk, maar geeft het woord aan tien mensen – Palestijnen, Israëliërs en anderen – die elk vanuit hun eigen perspectief de Palestijnse tragedie belichten. Een centraal verhaal is dat van Hind Rajab, een vijfjarig meisje dat op 29 januari 2024 door het Israëlische leger werd gedood. Als enige overlevende in de auto van haar oom was ze drie uur lang aan de telefoon met de hulpdiensten, die onderweg naar haar werden gedood door het Israëlische leger. Ook Hind overleefde het niet. Andere stemmen in het boek behandelen thema's als bezetting en segregatie, antisemitisme, apartheid, trauma en genocide. Albanese beschouwt Palestina als een plaats delict waar ‘we allemaal onze vingerafdrukken hebben achtergelaten'. Toch probeert ze ook hoop over te dragen, geïnspireerd door Palestijnse kinderen die ondanks alles een ‘vurig verlangen naar de toekomst' behouden.

Filosofe ANDREA SPEYERBACH studeerde aan drie Hollandse universiteiten en dacht dat daar aan wetenschap werd gedaan. Ze noemt zich met terugwerkende kracht ‘naïef'. ‘Het academische klimaat in Nederland is verstikkend,' zegt ze in gesprek met SYP WYNIA voor WWTV (ook te bekijken als video). ‘Ideologie is sterker dan de feiten – er wordt zelfs gekliederd met feiten. Het is heel ernstig. Wetenschap verliest zo zijn waarde.' ‘Tien jaar geleden ben ik naar de rand van de Randstad verhuisd,' vertelt Speyerbach. ‘Ik moest fysiek afstand nemen.' Ze heeft inmiddels ook meer vertrouwen in politici die – uitzonderingen zijn het – die met de handen hebben leren werken. ‘Die hebben tenminste nog een relatie met de realiteit.' Speyerbach heeft met enkele geestverwanten de stichting https://www.democratischevernieuwing.org opgericht, die een rechtszaak gaat voeren tegen de Nederlandse staat, omdat die de bestaande inwoners van het land onvoldoende beschermt tegen aantasting van wat hen lief is door massale immigratie, vooral van buiten Europa. Haar conclusie luidt dat de bestaande bevolking nooit een uitspraak heeft kunnen doen over die massale immigratie, maar daar wel op vele fronten schade van ondervindt. Speyerbach merkt dat ze veel steun krijgt van Nederlandse experts, die toch niet naar voren durven stappen. ‘Bang voor reputatieschade. Hoe er over ze geschreven zal worden in De Volkskrant en NRC.' Deels noodgedwongen is Andrea Speyerbach nu op zoek naar buitenlandse juridische experts. Ze hoopt er zelfs op dat haar initiatief wordt overgenomen in andere (Europese) landen. En dat landen ook tegen elkaar procederen omdat ze hinder hebben van de migratie vanuit buurlanden. Haar doel: erkenning dat de al aanwezige bevolking recht heeft op bescherming van cultuur, identiteit en leefwijze. ‘En die bescherming voor toekomstige generaties veiligstellen.' Wynia's Week is er drie keer per week, met steeds nieuwe artikelen, video's en podcasts. Abonneer u! https://www.wyniasweek.nl/abonneren/

Waarom roept het openbaar vervoer soms zoveel irritatie op? Wat zegt ons gedrag in de trein over hoe we met elkaar omgaan? En is het OV misschien een van de laatste plekken waar we elkaar nog echt ontmoeten? Over ervaringen in de trein en over hoe verschillend we reageren op wat er om ons heen gebeurt. Over Roos die echt hele vieze dingen heeft meegemaakt in het openbaar vervoer, over Noraly die zich er meestal niet zo druk om maakt wat er in het OV gebeurt, en over Eva bij wie de emoties hoog kunnen oplopen als het om het openbaar vervoer gaat. Want waarom eten sommige mensen zulke riekende dingen in de trein? En waarom zetten mensen hun telefoon op luidspreker en houden ze die als een soort Wasa-cracker voor hun gezicht? Het OV is toch een plek waar we elkaar tegenkomen - misschien wel als enige nog. Is dit nog de plek waar we af en toe een praatje maken, in plaats van meteen in onze telefoon te duiken? In de 98 aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (80), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over het openbaar vervoer. Met natuurlijk ook deze keer weer een bijpassend dilemma.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In deze nieuwe aflevering duiken Noraly, Roos en Eva in het thema vergeven. Een nieuw jaar voelt als een frisse start, maar lukt het echt om met een schone lei te beginnen? De drie generaties delen eerlijk hoe zij hiermee omgaan en wat hun morele kompas hen influistert. Eva vertelt openhartig dat ze momenteel minder vergevingsgezind is en waarom dat zo is. Roos biecht op dat ze best kan vergeven, maar absoluut niet vergeet. En Noraly geeft toe dat ze vooral bang is om teleurgesteld te worden door de mensen die haar het meest dierbaar zijn. Dit en nog veel meer hoor je in de nieuwste aflevering.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In aflevering 96 van Generatie Vrouw zijn de drie generaties eindelijk weer compleet. Ze beginnen openhartig met het bespreken van het recente overlijden van Roos’ vader en delen hun gedachten en gevoelens hierover. Daarna duiken ze in het thema miskopen: Eva wordt maar al te vaak verleid door Instagram‑advertenties, Noraly doet haar grootste aankopen midden in de nacht, en Roos weet als geen ander wat wel en niet bij haar past.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Als kerstcadeautje krijg je dit jaar niet één, maar drie afleveringen cadeau. Ze werden volledig in kerstthema opgenomen tijdens de Winterfair in Brabant, mét publiek. Goed om te weten: de afleveringen zijn een paar weken geleden opgenomen. Daardoor verwijst Noraly onder andere naar het verse verlies van haar man Joost, en is Roos er helaas niet bij vanwege het overlijden van haar vader. Vanaf volgende week, op nieuwjaarsdag, zijn de drie generaties weer als vanouds samen, met nieuwe thema’s, stellingen en onderwerpen, precies zoals je gewend bent. We wensen je hele fijne feestdagen en een ontzettend liefdevol 2026. Dat al je dromen en wensen uit mogen komen.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Als kerstcadeautje krijg je dit jaar niet één, maar drie afleveringen cadeau. Ze werden volledig in kerstthema opgenomen tijdens de Winterfair in Brabant, mét publiek. Goed om te weten: de afleveringen zijn een paar weken geleden opgenomen. Daardoor verwijst Noraly onder andere naar het verse verlies van haar man Joost, en is Roos er helaas niet bij vanwege het overlijden van haar vader. Vanaf volgende week, op nieuwjaarsdag, zijn de drie generaties weer als vanouds samen, met nieuwe thema’s, stellingen en onderwerpen, precies zoals je gewend bent. We wensen je hele fijne feestdagen en een ontzettend liefdevol 2026. Dat al je dromen en wensen uit mogen komen.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Als kerstcadeautje krijg je dit jaar niet één, maar drie afleveringen cadeau. Ze werden volledig in kerstthema opgenomen tijdens de Winterfair in Brabant, mét publiek. Goed om te weten: de afleveringen zijn een paar weken geleden opgenomen. Daardoor verwijst Noraly onder andere naar het verse verlies van haar man Joost, en is Roos er helaas niet bij vanwege het overlijden van haar vader. Vanaf volgende week, op nieuwjaarsdag, zijn de drie generaties weer als vanouds samen, met nieuwe thema’s, stellingen en onderwerpen, precies zoals je gewend bent. We wensen je hele fijne feestdagen en een ontzettend liefdevol 2026. Dat al je dromen en wensen uit mogen komen.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Is Gen Z lui? En snappen ouderen echt niets van moderne technieken? Hoe erg is dat eigenlijk. Journalisten schrijven vaak over de verschillen tussen generaties. Maar wat gebeurt er als je twee generaties bij elkaar brengt? Luister de podcast. Support the show: https://krant.nlSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Waarom is de situatie voor vrouwen anno 2025 nog steeds zo slecht? Hoe passen we feminisme toe in het dagelijks leven? En hoe zorgen we ervoor dat we ons mannetje staan? Waar komt die uitdrukking eigenlijk vandaan? In deze aflevering bespreken we een gesprek met Roos, die vertelt dat mannen regelmatig met haar borsten hebben gesproken in plaats van met haarzelf. Ook vertelt ze hoe ze haar jongensgezin probeert feministisch op te voeden en op welke manier ze dat doet. Daarnaast deelt Eva dat ze erg fel kan worden zodra het over dit onderwerp gaat. Waar mogelijk brengt ze feminisme ter sprake, maar ze worstelt hier ook mee. In de 94e aflevering van Generatie Vrouw praten Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over de toekomst van vrouwen.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

“Al meer dan duizend generaties waakten de Jedi-ridders over vrede en recht in de Oude Republiek.” En hoewel onze eigen wereld nog lang niet zoveel generaties kent die Star Wars in hun hart hebben gesloten, lijkt deze mythische saga toch met elke nieuwe tijd mee te groeien. Steeds opnieuw weet ze jonge geesten te betoveren, nieuwe fans te ontketenen en degenen die ermee opgroeiden te blijven raken. Star Wars is uitgegroeid tot een verhaal dat van ouder op kind wordt doorgegeven, als een moderne legende, een fakkel die telkens opnieuw wordt ontstoken. Maar wat maakt juist Star Wars tot die eeuwige groeier? Waarom is het deze galaxy, ver, heel ver hier vandaan, die telkens weer nieuwe generaties weet te omarmen?Niets meer missen? Volg de Star Wars Podcast op Facebook, Instagram, Threads, X (voorheen Twitter), TikTok, Twitch, Youtube en abonneer via Spotify, Apple Podcast of je andere favoriete podcast app om geen aflevering te missen!

Deze aflevering begint met een dilemma van een luisteraar die graag meer wil weten over alles om ons heen. Laat Eva nou net veel weten over natuur en wetenschap, zij helpt ons een handje. Want waarom voelen we ons direct beter als we even een blokje om zijn geweest? En waarom hebben we vaak de neiging om alles of niets te willen? En voor die 10.000 stappen te gaan? Terwijl een ommetje van 3 minuten net zo goed voor je kan zijn! Het begint met kleine veranderingen. We hebben het over Roos, die vertelt dat haar hond echt haar redding is als het gaat om naar buiten gaan, en over Eva, die een grote fascinatie heeft voor wolken. Hoe kun je je hier verder in verdiepen? Nou, gewoon door het te doen: koop dat ene boekje en duik in de materie! In de 93ste aflevering van Generatie Vrouw praten Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over de natuur.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In deze aflevering neem ik je mee naar het eindejaarsevent van het Doing Good Works netwerk 2025. Een avond waarop mensen samenkwamen om stil te staan bij één centrale vraag: wat betekent het vandaag om het Goede te doen, mét anderen, voor anderen?Je hoort de openingstoespraak van dit bijzonder samenkomen: een uitnodiging om dankbaar te zijn, om elkaar vast te houden in tijden van cynisme en ruis, en om het Goede niet te zien als een idee, maar als iets dat we elke dag opnieuw doen. Kleine daden, gedragen door gewone mensen die blijven geloven dat morgen beter kan.Laat je inspireren door het verhaal, door de mensen die het mogelijk maakten, en door de eenvoudige vraag die we allemaal vaker mogen stellen: Doe ik hier het Goede… voor de ander?Veel luisterplezier.

Voor het eerst in de geschiedenis leven er zes generaties tegelijk op onze planeet. Hoe beïnvloedt dat onze samenleving? En is dit nu écht de beste tijd om te leven, of was het vroeger beter? Tijd-journalisten Stephanie De Smet en Floor Eelbode trokken wekenlang op onderzoek. Ze spraken met experten, lazen over demografie wereldwijd en gingen zelf op pad. Van het uittesten van een verouderingspak tot gesprekken over erfenissen, individualisme en gezond ouder worden. Wil je ontdekken tot welke generatie jij behoort? Check de interactieve tool op tijd.be.De komende twee weken lees je bij De Tijd nog veel meer over dit grote generatiedossier. Host: Bert RymenProductie: Lore AllegaertSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Deze aflevering is enorm verdrietig, want de liefde van Noraly, Joost Prinsen, is overleden. In onze gedachten zijn we bij Noraly, vandaar dat zij er deze aflevering niet bij is. In deze aflevering gaan Roos en Eva het hebben over afscheid nemen. Helaas hebben zij hier al een paar keer mee te maken gehad. Het wordt een gesprek over Roos, die de laatste tijd heel bewust en langzaam afscheid neemt van haar lieve vader. En over Eva, die al meerdere malen in haar leven afscheid heeft moeten nemen van dierbaren. Waarom worden we hier in het leven eigenlijk niet beter in begeleid? Waarom is alles zo abstract en vaag? In de 92e aflevering van Generatie Vrouw praten Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over reizen en afscheid nemen. Wil je Noraly een hart onder de riem steken? Dat kan. Je kunt een kaartje sturen naar:t.a.v. Noraly Beyer, MargrietVan der Madeweg 401114 AM Amsterdam Steun komt nooit te laat.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In dit gesprek met presentatoren Thirsa With en Narsingh Balwantsingh onderzoekt Guilliano Payne hoe jongere generaties naar de Surinaamse onafhankelijkheid kijken. Thirsa maakte de dramadocu Fri Fri Suriname en heeft zelf heel veel eye-openers gehad na het maken daarvan. Hoe kijken zij naar het land, de Surinaamse identiteit en de etnische spanningen tussen Afro-Surinamers en Hindoestanen. Is die politiek gevoed, of leeft dat nog steeds binnen de verschillende groepen?

Zijn we ooit alleen op reis geweest en vinden we dit spannend? Welke lessen hebben we daaruit gehaald? En hoe bereid je je het beste voor op zo'n avontuur? Een gesprek waarin Noraly vertelt over het jaar dat ze alleen in Parijs woonde zonder een rooie cent te makken. Over Roos, die op 19-jarige leeftijd alleen naar Japan reisde en daar een aantal forse cultuurshocks te verwerken kreeg. En over Eva, die nare ervaringen heeft gehad in het buitenland. Moeten we dan altijd en overal op onze hoede zijn? In de 91e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (80), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over reizen als vrouw alleen.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Een derde van de waarde is verloren gegaan sinds de piek van het aandeel Oracle in september. Toen explodeerde de koers nog na een deal met OpenAI. Dat ging voor 300 miljard dollar aan clouddiensten afnemen, en daar waren beleggers nogal blij mee. Maar in de afgelopen weken lijken ze van gedachten veranderd. Er is wat twijfel geweest over de hoge waarderingen van techaandelen, er is wat gesnoeid in die waarderingen ook. En Oracle komt er niet best uit: die daalt het hardst van allemaal. Zijn ze de enige, of de eerste die het te verduren krijgen? Het antwoord op die vraag hoor je in deze aflevering. Verder hebben we het ook over het dubbele afscheid van de week. Warren Buffett schreef een afscheidsbrief, en de beruchte Michael Burry sluit de deuren van zijn investeringsfonds. We vertellen je welke lessen je van deze 2 gurus moet onthouden. Je hoort over de eerste kwartaalcijfers van CVC Capital sinds hun intrede in de AEX. Die eerste paar maanden zijn niet fantastisch geweest. Het aandeel lijkt dit jaar alleen maar te kunnen verliezen. Terwijl CVC zelf juist nog nooit zo veel geld binnenharkte. En we hebben ook nog twee sappige verhalen voor je. Want twee grote klanten van Nvidia blijken keihard te lobbyen voor wetgeving die Nvidia liever niet van kracht ziet worden. En bij Aston Martin blijkt de bestuursvoorzitter op eigen houtje gesprekken te voeren om het bedrijf van de beurs te laten halen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een derde van de waarde is verloren gegaan sinds de piek van het aandeel Oracle in september. Toen explodeerde de koers nog na een deal met OpenAI. Dat ging voor 300 miljard dollar aan clouddiensten afnemen, en daar waren beleggers nogal blij mee. Maar in de afgelopen weken lijken ze van gedachten veranderd. Er is wat twijfel geweest over de hoge waarderingen van techaandelen, er is wat gesnoeid in die waarderingen ook. En Oracle komt er niet best uit: die daalt het hardst van allemaal. Zijn ze de enige, of de eerste die het te verduren krijgen? Het antwoord op die vraag hoor je in deze aflevering. Verder hebben we het ook over het dubbele afscheid van de week. Warren Buffett schreef een afscheidsbrief, en de beruchte Michael Burry sluit de deuren van zijn investeringsfonds. We vertellen je welke lessen je van deze 2 gurus moet onthouden. Je hoort over de eerste kwartaalcijfers van CVC Capital sinds hun intrede in de AEX. Die eerste paar maanden zijn niet fantastisch geweest. Het aandeel lijkt dit jaar alleen maar te kunnen verliezen. Terwijl CVC zelf juist nog nooit zo veel geld binnenharkte. En we hebben ook nog twee sappige verhalen voor je. Want twee grote klanten van Nvidia blijken keihard te lobbyen voor wetgeving die Nvidia liever niet van kracht ziet worden. En bij Aston Martin blijkt de bestuursvoorzitter op eigen houtje gesprekken te voeren om het bedrijf van de beurs te laten halen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als je ergens nieuw bent, kun je dan aangeven dat je buiten kantoortijden niet bereikbaar bent? En kun je meteen op je strepen gaan staan? Hoe kwam Noraly eigenlijk bij het nieuws terecht? Wist Roos haar hele leven al dat ze wilde schrijven? Wat wilden we vroeger worden? Wist Eva meteen dat ze journalist wilde worden? En wat zijn hun grote dromen? In de 90e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) openhartig over hun carrières, hun dromen en de keuzes die hen hebben gevormd. Van de eerste stappen in de journalistiek tot grote ambities zoals het schrijven van een boek, een dramaserie of het maken van een tv-programma.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Waarom kijken we er toch zo tegenop om ouder te worden? En specifiek tegen het bereiken van 40? Het is toch een enorme mijlpaal? Moeten we rond onze 40e alles al voor elkaar hebben? Of is 40 juist de leeftijd waarop je jezelf beter leert begrijpen? In deze aflevering voeren we een gesprek over Noraly, die haar kroonjaren met veel plezier en uitbundigheid viert en positief naar het ouder worden kijkt. Roos deelt hoe haar 'bullshitradar' met de jaren steeds scherper is geworden. En over Eva die merkt dat ze haar onbezorgdheid aan het kwijt raken is. In de 89e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over het bereiken van de leeftijd van 40 jaar. Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In deze aflevering van De Nieuwe Wereld spreekt Martin Sommer met electoraal geograaf Josse de Voogd over het nieuwe politieke landschap van Nederland.Aan de hand van kaarten en verkiezingsuitslagen laat De Voogd zien hoe het land verandert in een tweestromenland: Randstad versus regio, insiders tegenover buitenstaanders.Een gesprek over geografie, klasse, migratie en de kloof die steeds zichtbaarder wordt op de kaart van Nederland.Een prelude op het te verschijnen artikel van Martin Sommer en Josse de Voogd in EW Magazine--

Is een leeftijdsverschil in een relatie van 10 jaar gezond? Merk je dat verschil? Is het anders voor mannen dan voor vrouwen? Waarom kiezen mensen voor een ‘tweede leg,’ en hoe komt het dat onze blik op leeftijdsverschillen vaak seksistisch is? In deze aflevering gaan we in gesprek over leeftijdsverschillen. Noraly Beyer (79) vertelt waarom ze er niet aan moet denken om een relatie te hebben met een veel jongere man. Roos Schlikker (50) legt uit waarom ze het geen fijn idee zou vinden als haar zoon met een veel oudere vrouw thuis zou komen. Eva Breda (28) deelt een hilarisch moment waarop ze besefte dat het leeftijdsverschil met haar vriend toch merkbaar is. In de 88e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly, Roos en Eva openhartig over de impact van leeftijdsverschillen.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In de 87e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) openhartig over werkstress en hoe zij hier persoonlijk mee omgaan. Hoe ga je om met werkdruk en burn-outs? Is het belangrijk om de regie in eigen handen te houden, of kun je beter meegaan in de verwachtingen van anderen? Moet je meer dan 40 uur per week werken om succesvol te zijn, of is dat een hardnekkige mythe? Waarom vinden we het zo moeilijk om aan te geven dat de werkstress te veel wordt? Daarnaast bespreken Noraly, Roos en Eva hoeveel uur de verschillende generaties eigenlijk werken en vragen ze zich af of je aanleg kunt hebben voor een burn-out, of dat het iedereen zomaar kan overkomen. Een aflevering vol persoonlijke verhalen, herkenbare situaties en inzichten over hoe we met werkstress omgaan.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Welke fietsen hebben wij eigenlijk? Zijn we echte fietsers? Kunnen we een band plakken, een fietsbel repareren of zelfs een ketting vervangen? Alles wat met het fietsverkeer te maken heeft, komt voorbij. En wat doe je als je net een e-bike hebt gekocht en erachter komt dat je conditie enorm snel achteruit gaat. Daar heeft Roos wel een tip voor! In deze aflevering duiken we in de verhalen van Roos, die vol trots toegeeft dat ze een racefiets heeft waar ze enorm van geniet. Noraly, die haar fiets heeft weggedaan maar wel een band kan plakken. En Eva, die een kapotte fietsbel ziet als een wekenlang project. Waarom kijkt ze niet gewoon een tutorial en leert ze het zelf? Als Noraly dit kan, zonder fiets… In de 86e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over fietsen, van praktische tips tot hilarische dilemma’s.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In de 85e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over huwelijksaanzoeken en alles wat daarbij komt kijken. De dames zijn onder de indruk van het ingestuurde dilemma van Emma. Het gaat over het huwelijksaanzoek van Roos, maar ook over het feit dat Noraly nooit ten huwelijk is gevraagd. Eva denkt na over hoe zij zelf ten huwelijk gevraagd zou willen worden. Daarnaast bespreken ze het vertrouwensfeest van Noraly. Haar wens is duidelijk: ze wil niets minder dan één groot knalfeest! Tot slot stellen ze zich de vraag of het tegenwoordig nog gebruikelijk is om de ouders om toestemming te vragen...Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

In deze aflevering schuift niemand minder dan Erwin van Beek opnieuw aan. Twee jaar na zijn vorige bezoek is er een hoop gebeurd: Erwin verkocht zijn bedrijf, lanceerde het platform Grownership en schreef het boek No Compromise. We praten over mentale en fysieke weerbaarheid, eigenaarschap en waarom een no-compromise mindset essentieel is in een wereld vol afleiding, druk en gevaar.Erwin deelt concrete tools uit zijn werk met speciale eenheden, zoals scenario-trainingen die wetenschappelijk bewezen je overlevingskans vergroten. Hij vertelt hoe situational awareness levens kan redden, waarom sport niet hetzelfde is als straat, en hoe een simpele prullenbak-test alles zegt over je karakter. Ook komt zijn indrukwekkende familieverhaal uit het verzet voorbij, dat zijn levensmissie diep beïnvloedde.Van geweldbeheersing en politietraining tot persoonlijke groei en leiderschap: dit gesprek barst van de inzichten die je direct aan het denken zetten. Geen theoretisch geneuzel, maar toepasbare lessen voor het echte leven.

Het hebben van ruzie: worden we daar eigenlijk beter in? Hebben we op dit moment ruzie? Wat zijn onze regels rondom het maken van ruzie? Hoe maken we het weer goed? En moeten we misschien niet iets relaxter het verkeer in gaan? Minder schelden en minder opgefokt reageren? Of doen we dat nou eenmaal omdat we schrikken? Een gesprek over Roos, die het vreselijk vindt om te huilen tijdens een ruzie, omdat ze niet wil dat de tegenpartij dat als een hulpmiddel ziet. Over Noraly, die al jáááren ruzie heeft met een vriendin maar geen idee meer heeft waarom. En over Eva, die onlangs ruzie had met een goede vriendin – iets waar ze echt buikpijn van heeft gehad. In de 84e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over ruzie.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

De Nederlandse bevolking vergrijst snel. Betekent dat lánger doorwerken, je carrière combineren met mantelzorg, hogere pensioenpremies betalen? Of zijn de gevolgen nog veel ingrijpender dan dat? Te gast is Ageeth Ouwehand, raadslid van de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving. Gasten in BNR's Big Five van de grijze golf: -Ageeth Ouwehand, raadslid van de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving -Ton Wilthagen, hoogleraar Arbeidsmarkt aan Tilburg University -Margje Mahler, bestuurder bij zorgorganisatie Sensire -Floris Venneman, ondernemer en medeoprichter van Bureauvijftig -Han de Jong, BNR's huiseconoomSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Het eten van vlees is al eeuwenlang een traditie, maar wordt steeds meer ter discussie gesteld in een tijd waarin duurzaamheid en dierenwelzijn centraal staan. Zijn plantaardige opties net zo lekker als een echt stukje vlees? Is het nog wel betaalbaar om elke dag vlees te eten? En zouden we alleen vlees mogen eten als we zelf in staat zijn om het dier te slachten? In de 83e aflevering van Generatie Vrouw bespreken Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50), en Eva Breda (28) deze prangende vragen. Een gesprek over Roos, die liever wat meer geld neertelt voor vlees van goede kwaliteit in plaats van kiloknallers. Over Noraly, die enorm dol is op vlees, en het ook echt niet zou willen missen. En over Eva, die vlees eten ziet als een discussiepunt binnen haar generatie: kunnen we ons dat nog wel veroorloven?Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Een huis kopen – iets waar de meesten van ons wel eens mee te maken hebben gehad, of het nu een fantasie is of de realiteit. Het blijft een groot en belangrijk hoofdstuk in ons leven. Welke voordelen bieden latrelaties en het hebben van een eigen huis? Hebben we hulp gehad van onze ouders bij het kopen van een woning? Zouden we de Randstad kunnen verlaten? En wat is er toch aan de hand met de ellendige huidige woningmarkt? Een gesprek met Roos, die een slim systeem bedacht om kinderwagens naar de derde en vierde verdieping te krijgen in haar woning midden in Amsterdam; Noraly, die al 40 jaar in haar huurhuis woont en het beschouwt als haar tweede huid; en Eva, die de afgelopen tijd met man en macht op zoek is geweest naar een nieuw huis. In de 82e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over de uitdagingen en verhalen rondom het kopen van een huis.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

De morning-afterpil, een gevoelig onderwerp waar de meeste vrouwen misschien wel mee te maken hebben gehad. Hebben we altijd al een groot verantwoordelijkheidsgevoel gehad rondom anticonceptie? Of specifiek rondom de morning-afterpil? Welke pijnen en ongemakken hebben we ervaren door anticonceptie? En hebben jullie ooit ‘voor het zingen de kerk uit’ gegaan? In deze aflevering voeren we een gesprek over Roos, die erg open is met haar kinderen over anticonceptie; over Noraly, die vertelt dat anticonceptie vroeger een groot taboe was en dat ze er nooit met haar moeder over heeft gesproken; en over Eva, die vindt dat mannen al veel te veel te zeggen hebben over vrouwen en pleit voor meer eigen zeggenschap over anticonceptie. In de 81e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) openhartig over de morning-afterpil. Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Waarom schamen we ons toch zo snel? Wat betekent het woord ‘cringe’ eigenlijk? En wat is het met dat stemmetje in ons hoofd dat ons zo laat twijfelen aan onszelf? Deze aflevering zit boordevol heerlijke (herkenbare) anekdotes, hilarische momenten en Eva probeert Noraly zelfs over te halen om een keer in de Playboy te staan (!). Een gesprek over Roos, die haar kinderen graag plaatsvervangende schaamte bijbrengt, over Noraly, die haar dochter duidelijk heeft gemaakt dat ze zich nooit, maar dan ook nooit voor haar hoeft te schamen, en over Eva, die vindt dat het woord ‘cringe’ een rebranding verdient naar ‘lief’. Want eigenlijk bedoelen we het allemaal hartstikke goed, toch? In de 80e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over ‘cringe’.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

De ring van de Balinese koning Pandji Tisna legde een wonderlijke reis af: van het paleis op Bali, via de handen van een Nederlandse predikant in het verzet, tot aan schrijver en journalist Anne-Lot Hoek. Tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd schonk Tisna de ring aan Henk Franken, die zich op Bali openlijk achter de vrijheidsstrijders schaarde. Generaties later kwam de ring bij Anne-Lot terecht, precies op het moment dat zij haar boek over de strijd om Bali presenteerde. In dit gesprek met Kees van den Bosch vertelt Anne-Lot Hoek hoe de ring niet alleen een persoonlijk geschenk werd, maar ook een symbool voor de vriendschappen die ondanks koloniale machtsverhoudingen konden ontstaan. Ze schetst de dubbele betekenis van erfgoed: een teken van verbondenheid, maar ook een herinnering aan de misdaden die Nederland in voormalig Nederlands-Indië heeft begaan. Het verhaal van de ring verbindt het verleden met het heden, roept vragen op over restitutie en erfgoed en laat zien hoe geschiedenis nog steeds doorwerkt in persoonlijke levens. Voor Anne-Lot zelf is de ring uiteindelijk ook een spiegel geworden: wat draag je eigenlijk mee en wat geef je door? Productie door Rosa Springer en Kees van den Bosch.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Mag je iemand eigenlijk wijzen op een slechte adem? Is het een goed idee om parfum cadeau te geven? Welke geuren zouden eigenlijk verboden moeten worden? Denk aan taxi’s die ruiken naar te heftige aftershave, visagisten die met rook vingers aan je gezicht zitten, of situaties waarin iemand anders zonder te vragen jouw tandenborstel gebruikt! Zoals Noraly zegt: “What about wierook?” In deze aflevering gaat het over geuren in de breedste zin van het woord: parfum, lichaamsgeuren, herinneringen aan specifieke geuren, vakanties en nog veel meer. Zo komen we erachter dat Roos onpasselijk wordt van kokos, dat Eva haar parfum en douchegel bewaart voor speciale momenten, en dat Noraly vertelt dat je van bruine bonen last kunt krijgen van ‘puffen’. Haar tip? Op zo’n moment vooral niet samen in de auto stappen! In de 79e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over geuren.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Omringd door het bladerbos van Noordoost Arnhem Land geeft een groep Yolngu cultural educators kennis van bush medicine door aan een nieuwe lichting First Nations artsen. De afgelegen stage, die is opgezet in samenwerking met Flinders University, verkent traditionele geneeswijzen en bouwt tegelijkertijd cultureel bewustzijn op in moderne praktijken.

De schoolperiode: de plek waar we grotendeels gevormd zijn, zowel letterlijk als figuurlijk. Hebben de drie generaties vroeger veel gespijbeld? Is het beter om een beetje onzichtbaar te zijn op de middelbare school? En is het belangrijk om één docent te hebben die je écht ziet en tegen wie je opkijkt? In deze aflevering een gesprek over Roos, die aangeeft hoe lastig het eigenlijk is voor scholieren die helemaal niets te zeggen hebben op de middelbare school. Over de nonnen van wie Noraly les kreeg, de strenge straffen die ze op de kostschool kreeg, en Eva die een flesje wodka meenam naar haar middelbare schoolreünie. In de 78e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over hun schoolherinneringen.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat kunnen we met de Nederlandse nuchterheid? Zijn we trots op onze cultuur? En wat brengt de Nederlandse cultuur ons eigenlijk? In deze aflevering gaan we in gesprek met Roos over het binnenstappen van een figuurlijke arena, met Noraly over het Nederlandse onderwijs dat zij kreeg op Curaçao, en met Eva over de hutspot die zij meekreeg op brood. Ze bespreken hoe nuchterheid, tradities en persoonlijke ervaringen hun blik op Nederland vormen. In de 77e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) openhartig over de Nederlandse cultuur.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Deze week gaat het over de dood. Dit kan een zwaar en beladen onderwerp zijn, en iedereen kijkt er op een andere manier tegenaan. Geloof jij in het hiernamaals? Wat kun je doen om jezelf rust te geven rondom dit onderwerp? En is het belangrijk om er veel over te praten? Ook behandelen we deze week weer een dilemma van een luisteraar. Een gesprek over reïncarnatie, over geloof en erfenisruzies, over het taboe dat praten over de dood heet, én over kinderboeken die een grote troost kunnen zijn in tijden van rouw. In de 76e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over de dood.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Welke les heeft je eerste liefde je meegegeven? Kun je je partner redden in je relatie, en waarom ligt er toch zoveel druk op het vinden van de ware liefde? Een gesprek over je eerste liefdeservaring, over het plannen van je gezin, over rouwen om je ex in je huidige relatie, en over nagejaagd worden door potentiële partners. In de 75e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over eerste liefdes.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Geen zorgen: dit wordt géén stoffige kunstles. Deze aflevering zit bomvol herkenbare momenten, scherpe inzichten én een flinke dosis humor. Want eerlijk… wat als je eigenlijk niks snapt van kunst? Moet je dan doen alsof, of kan het ook anders? Is kunst alleen voor mensen met een filosofiestudie? En zo nee, hoe geniet je er dan nog meer van? We hebben het over Roos die een pijnlijke les leerde over domme vragen stellen. Over de pijnlijke waarheid achter vrouwelijke kunstenaars die je zelden in het museum ziet. Over mannen in glittertops en janken in musea. En Eva? Die doet een verrassende bekentenis die een statement uit een eerdere aflevering volledig onderuit haalt. Je begrijpt: in aflevering 74 van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (79), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over kunst. Hoe werd Eva een Swiftie? Column Eva over Taylor Swift:https://www.flair.nl/columns/column-eva-taylor-swift-ontgroening~b85a58b6/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2FColumn Nico over Taylor Swift:https://www.libelle.nl/columnisten/nico-dijkshoorn-taylor-swift~b47e0455/Nummer: The man - Taylor Swifthttps://open.spotify.com/track/3RauEVgRgj1IuWdJ9fDs70?si=_nr5fvuBSI-GysiJ0hWUrANummer: Out of the woods - Taylor Swifthttps://open.spotify.com/track/045ZeOHPIzhxxsm8bq5kyE?si=FieQpETdSzaiSDRfrqUJPANummer: The last great American dynasty - Taylor Swifthttps://open.spotify.com/track/2Eeur20xVqfUoM3Q7EFPFt?si=9NWV_kYrQ-uMLSgPaukbhgDocumentaire op Netflix: Miss AmericanaConcert op Disney+: The Eras TourSupport the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe doen sommige mensen dat toch: een knopje in hun hoofd vinden waarmee ze stress gewoon uit kunnen zetten? Bestaat dat echt? En is het waar dat vooral mannen dat kunnen, of hebben vrouwen ook zo'n knopje? Waar blinkt het vrouwenbrein eigenlijk in uit, en hoe kunnen we daar nóg slimmer gebruik van maken? In deze aflevering praat Roos over haar man, die het voor elkaar krijgt om tijdens stressvolle momenten doodleuk een uur op de wc te zitten (iets waar zij stiekem best jaloers op is). Eva vertelt hoe ze soms gek wordt van haar eigen hoofd en zoekt naar manieren om daar beter mee om te gaan. En dan is er Noraly, met zo’n opgeruimd brein dat ze nog nóóit heeft liggen piekeren over een man. Hoe doet ze dat toch? Ook lanceren de vrouwen van Generatie Vrouw een nieuwe rubriek, waarin een luisteraar vraagt hoe ze haar hoofd koel kan houden tijdens het daten, vooral als ze iemand écht leuk vindt. Hoe tempert ze haar verwachtingen? De drie generaties delen hun advies. Dat, en meer, hoor je in aflevering 73 van Generatie Vrouw, waarin Noraly Beyer (78), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28), praten over het vrouwenbrein.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe anders voelt een verliefdheid op je 80e dan op je 20e? Hebben Noraly, Roos en Eva ooit een turbulente of totaal onverwachte verliefdheid meegemaakt? En hoe overleef je die eerste, koortsachtige weken met een nieuwe crush? Een gesprek over bindingsangst en de allereerste ‘ik hou van jou’. Over verliefd zijn op vriendinnen, geheime aanbidders, en de verwarring die daarbij komt kijken. Over Eva, die net verliefd is en ontdekt hoe het voelt om een rustige, ‘kalme’ liefde te ervaren, en over Noraly, die verliefdheid vooral als een soort ziekte ziet. In de 72e aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly Beyer (78), Roos Schlikker (50) en Eva Breda (28) over verliefdheid.Support the show: https://libelle.nl/generatievrouwSee omnystudio.com/listener for privacy information.