Podcasts about oboje

Kaj je zdaj s temi Hrvati? S pomladjo se vrnejo ptice selivke, z volitvami se vrnejo Hrvati. Točni kot švicarska ura. Včasih so prihajali s piranskim zalivom, Jožkom Jorasom, ratifikacijo in ostalimi obmejnimi praksami. Letos je drugače. Letos so predvolilna tema, ker so boljši od nas. V gospodarstvu in – če lahko dodamo – v nogometu. Toliko boljši so od nas, da se gospodarstveniki selijo na Hrvaško. Kot se prej omenjene ptice selivke jeseni selijo na jug. Ker pri nas »v gospodarskem okolju vlada zima«, pravijo podjetniki in gospodarstveniki. Oboje bi lahko združili v eno samo besedo in bi jim poslej pravili kapitalisti. Ampak ne moremo, ker bi bila nato gospodarska zbornica »kapitalistična zbornica«, Klub slovenskih podjetnikov pa »Klub slovenskih kapitalistov« – kar pa se ne sliši primerno. Kakorkoli. Hrvati so nas prehiteli. To se običajnim možganom sliši neverjetno, ampak tako zatrjujejo ljudje, ki poznajo gospodarske številke. In te govorijo Hrvatom v prid. Torej; ali lažejo številke, ali lažejo novodobni  hrvatofili, ki so bili še predvčerajšnjim hrvatofobi, ali pa laže razgled, če razumni potuje po Hrvaški. Pa s tem ne mislimo na Istro in  Dalmacijo, na Hvar in Dubrovnik. Mislimo, recimo, na podravsko magistralo od Virovitice do Osijeka. Tam se naši preroki gospodarske rasti zagotovo niso peljali. Ker tam so samo vasi brez ljudi, polja brez posevkov in obup in beda silita iz nemih oken. A vsaka trditev – tako tudi ta o hrvaškem prehitevanju -– ima na srečo svoj preizkus. Ker so nas po Slovaški, Češki, Poljski, Litvi Latviji in Estoniji ter najbrž tudi Romuniji sedaj prehiteli še Hrvati, Srbi pa so tako ali tako pokupili vse slovensko gospodarstvo, moramo izvesti eksaktni preizkus. Ki je, kot vsi eksaktni preizkusi, dokončen. Če torej slovenska javna občila poročajo, da so nas Hrvati prehiteli, bi morala hrvaška javna občila poročati, da so prehiteli Slovence. Pa tudi ob skrbnem pregledu, celo vsakodnevnem spremljanju medijev v sosednji državi, nismo naleteli na nič podobnega. Oni sami so prepričani, da so njihovo gospodarstvo, BDP, razvitost, socialna država in kar je te navlake, globoko pod slovensko ravnijo. Se pravi, da smo mi prepričani, kako so nas Hrvati prehiteli, Hrvati sami pa so prepričani, da capljajo za Slovenijo. Pa se naj človek zdaj na volitvah prav odloči. Nekje pa so nas Hrvati le prehiteli in dovolite, da naredimo manjši ovinek in današnjo oddajo intoniramo kot dvovsebinsko. Hrvati so namreč ponovno uvedli naborništvo. In se tako pridružili tistim evropskim državam, ki so prepričane, da bodo Rusi udarili čez – če citiramo legendarnega Zmaga Jelinčiča. Hrvaški mladeniči morajo odslej na vojaško usposabljanje in ko je vodja slovenske opozicije oni dan delil modrost, je verjetno mislil prav na nabornike, ko je Hrvaško postavil pred Slovenijo. In dodal, da pod njegovo vlado neka oblika vojaškega usposabljanja čaka tudi slovensko mladež. Oprostite, ampak na tem mestu moramo izraziti močno nestrinjanje z načrti vodje opozicije. Vemo in verjamemo, da je v Sloveniji mnogo navdušencev nad flintami in uniformami, še več je onih, ki menijo, da smo vojaško ogroženi, največ pa je tistih, ki trdijo, da je za obrambo domovine treba dati tudi življenje. V postmoderni družbi gre za preživete koncepte, za romantično nakladanje, ki bi se ga morala družba, obsedena s knjigami za samopomoč in osebnostno rast, globoko sramovati. Kar predlagamo – da ne bomo le a prióri proti – je začasna suspenzija anonimnosti volitev. Kot vemo, je anonimnost na internetu civilizacijo že tako ali tako prignala na rob propada, zato dajmo za določen čas ukiniti anonimnost demokratičnega odločanja. Se pravi, da boste tisti, ki boste volili politične opcije, ki zagovarjajo, da naši otroci postanejo ali žrtve, ali morilci, natančno registrirani. Ko pride uvedba naborništva v Sloveniji ponovno na mizo, naj se vojašnice napolnijo samo z vašimi otroki. Ker da nekdo anonimno upravlja z življenjem in usodo našega otroka, je povsem nesprejemljivo in v tretjem tisočletju moralno nevzdržno. Seveda ne gre le za opozicijo, tudi sedanja vlada je lepo zarezala v militarizacijo družbe, zato naj povzamemo mnenje civiliziranega dela slovenske javnosti: »Možnost, da nas napadejo ali Avstrijci, ali Italijani, ali Madžari, ali Hrvati, ali pač Rusi, Izraelci, Palestinci, Danci oziroma  Američani, je nična. Pika. Mnogo večja je možnost, da se voda spremeni v kri, da žabe preplavijo deželo, hiše in palače, da se prah dežele spremeni v insekte, da roji muh napadejo slovenske domove, da množično pogine živina, da toča z ognjem opustoši polja, nato pa pridejo kobilice in požrejo, kar je ostalo.« In tako naprej in tako nazaj.

Dr. Eva Pirc, razvojna inženirka v zasavskem podjetju Dewesoft je inženirka leta 2025. Foto: arhiv Dewesofta

Muzyka jest całym jego życiem. A z instrumentów najbardziej ukochał gitarę. Łukasz Nowak gra, komponuje i śpiewa, występując z przyjaciółmi jako zespół Caryna, po łemkowsku "urodzajne pole". Gdy Rosja zaatakowała Ukrainę, bez wahania ruszył z pomocą. Zamiast koncertów były transporty jedzenia, ubrań, zabawek i wyposażenia dla walczących. Jego żona Joanna, doświadczona we wspieraniu uchodźców, wiedziała, jak ważne jest działanie. Oboje nie zapominają o potrzebujących, a w muzyce Łukasza pobrzmiewa bunt, godność i nadzieja inspirowana historiami Ukraińców i Czeczenów.

Hanka Łubieńska i Przyborowski o epce "Zawisłości" Hanka Łubieńska i Przyborowski to duet, którego utwory znacie z anteny Radia Kampus. Oboje artyści byli też wyróżnieni w naszej akcji Tak Brzmi ¬– Paweł Przyborowski razem z zespołem Byty, a Hanka Łubieńska solo, rok później. Wspólnie wydali EP „Zawiłości”, która jest intrygującą mieszanką alternatywnego hip-hopu, R&B, ambientowych loopów, elektroniczno-gitarowej oprawy z saksofonem i basem. W rozmowie z Kasią Rodek artyści mówią o wspólnej epce i planach na przyszłość.

18-letnia Wiktoria Kozielska poznaje na przystanku Mateusza Hepę. Oboje jadą jednym autobusem. Kilka godzin później policja odnajduje jej ciało w mieszkaniu w Radzionkowie. O jej życiu zadecydował rzut monetą. Ta sprawa wstrząsnęła Polską i wywołała dyskusję o przemocy wobec kobiet oraz victim blamingu. Wiktoria miała prawo wrócić bezpiecznie do domu.www.zmorderstwem.plWsparcie

Hostkou Buchet byla tentokrát socioložka, koučka, matka a žena s vitiligem a ADHD Marie Klusáčková. Ta s Buchtami hovořila hlavně o tom, jak si udělat strukturu v životě.Všechny díly podcastu Buchty můžete pohodlně poslouchat v mobilní aplikaci mujRozhlas pro Android a iOS nebo na webu mujRozhlas.cz.

Hostkou Buchet byla tentokrát socioložka, koučka, matka a žena s vitiligem a ADHD Marie Klusáčková. Ta s Buchtami hovořila hlavně o tom, jak si udělat strukturu v životě.

W 2021 roku brytyjski "The Sun' opublikował zdjęcie Jana Pawła II z Jeffreyem Epsteinem i Ghislaine Maxwell. Oboje byli w centrum skandalu pedofilskiego z udziałem wielu znanych osobistości. Co łączyło ich z Janem Pawłem II? Czy ta informacja podkopie autorytet "najlepszego papieża-Polaka w historii"? Co jeszcze musi zostać ujawnione, żeby Polacy odwrócili się od ludzkich autorytetów i zaczęli szukać prawdy w Słowie Bożym? #IPPTV #KtórędyDoNieba #JP2 #Epstein ----------------------------------------------------

W 2021 roku brytyjski "The Sun' opublikował zdjęcie Jana Pawła II z Jeffreyem Epsteinem i Ghislaine Maxwell. Oboje byli w centrum skandalu pedofilskiego z udziałem wielu znanych osobistości. Co łączyło ich z Janem Pawłem II? Czy ta informacja podkopie autorytet "najlepszego papieża-Polaka w historii"? Co jeszcze musi zostać ujawnione, żeby Polacy odwrócili się od ludzkich autorytetów i zaczęli szukać prawdy w Słowie Bożym? #IPPTV #KtórędyDoNieba #JP2 #Epstein ----------------------------------------------------

V Brně umí cappuccino udělat robot. A navíc na něj vytiskne selfie! Tento futuristický zážitek si můžete dopřát v Uměleckoprůmyslovém muzeu. Současnou podobu cappuccina a také jeho popularitu mu vtiskli Italové, i když kořeny má ten nápoj trochu někde jinde. Den cappuccina, který připadá na 8. listopadu, jsme si v pořadu Jihomoravský rok náležitě vychutnali. Jak má vypadat správné cappuccino? To nám prozradil moravský Ital Sergio Bellini.

W debacie o energii mec. Wanda Buk i prof. Ludwik Pieńkowski spierają się o granice rozsądku w transformacji energetycznej. Oboje zgadzają się, że Europie zabrakło odpowiedzialności i bilansu. Dyskusja jest częścią cyklicznego programu Stowarzyszenie Antywiatrakowców im. Don Kichota, prowadzonego przez redaktora Konrada Mędrzeckiego i Zbigniewa Zielińskiego. 

Czy znamy ludowe pieśni po śląsku? Czy Karolinka i Starzik są napisane faktycznie w języku śląskim? I czy język śląski jest dobry do śpiewania? Rozmowa na ten temat odbyła się podczas OFF Festiwalu w Katowicach, na którym Radio Katowice miało swoje medialne miasteczko. Dziś w Szkole Bardzo Wieczorowej zapraszamy do tej rozmowy, którą przeprowadziła wtedy Iwona Kwaśny. Gośćmi byli: językoznawczyni prof. Jolanta Tambor z Uniwersytetu Śląskiego  i śląski bluesman Marek Makaron Motyka. Oboje wspominali, że język śląski był przez lata na cenzurowanym. 

Nasza podróż śladami obrazów z dawnej kolekcji Stanisława Augusta Poniatowskiego powoli dobiega końca. W drodze powrotnej z Londynu zaglądamy jednak jeszcze do Paryża, bo i tu natkniemy się na bardzo ciekawą pamiątkę po naszym ostatnim królu. Mam na myśli Portret Stanisława Augusta w płaszczu gronostajowym, na który można się natknąć podczas zwiedzania Wersalu. To z wielu powodów niezwykły obraz, wystarczy wspomnieć, że był to ostatni wizerunek króla wykonany za jego życia. Fascynująca jest też historia jego powstania - Elisabeth Vigée Le Brun namalowała go w Petersburgu, dokąd trafiła po ucieczce z ogarniętej rewolucją Francji. Stanisław August również nie znalazł się w Rosji z własnej woli - po trzecim rozbiorze Polski musiał tam zamieszkać z rozkazu cara. Oboje byli więc wygnańcami, którym nagle zawalił się znany im świat.Brzmi intrygująco? W takim razie koniecznie posłuchaj finałowego odcinka serii o nigdy niedokończonym muzeum Stanisława Augusta Poniatowskiego. ---------------Zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego-------Transkrypcję i reprodukcje omawianych obrazów znajdziesz na stronie podcastu: https://przedobrazem.pl/palac-wersalski-elisabeth-vigee-le-brun-portret-stanislawa-augusta-poniatowskiego-w-plaszczu-gronostajowym/Muzyka wykorzystana w odcinku pochodzi ze strony Epidemic Sounds oraz Free Music Archive-------IG: https://www.instagram.com/przed_obrazemFB: https://www.facebook.com/podcast.przedobrazem

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

S prvními mrazíky, někdy i dřív, začínáme měnit obsah letních truhlíků za podzimní vřesy, santoliny, brsleny nebo chryzantémy. Ještě, než se zbavíte muškátů, můžete si je před zimou namnožit na další sezónu.

Gdybyśmy wzięli ślub, już dawno bylibyśmy po rozwodzie – powiedziała aktorka Goldie Hawn. Od ponad 40 lat jest w szczęśliwym związku z kolegą po fachu, Kurtem Russellem. Oboje zgodnie twierdzą, że aby relacja działała, najważniejsze są dwie rzeczy: przyjaźń i seks. U nich ta zasada się sprawdza, bo są praktycznie nierozłączni i wciąż wydają się zakochani do szaleństwa. A taka miłość zdarza się w Hollywood niezwykle rzadko. Autorka: Natalia HołowniaArtykuł przeczytasz pod linkiem: https://www.vogue.pl/a/goldie-hawn-kurt-russell-historia-zwiazku

Podobno jak ma się małe dzieci, to nie wyjeżdża się na urlop tylko zmienia miejsce opieki nad dzieckiem. Od półtora roku razem z Kamilem Dzierżanowskim mamy dodatkowego towarzysza podczas wyjazdów. Wyjeżdżamy odpocząć z reguły już mocno zmęczeni, tęskniąc za snem i relaksem. Za to młody człowiek, nasz syn ma zdecydowanie inaczej rozłożone akcenty potrzeb. Jemu potrzebny jest ruch, dużo ruchu i to przeważnie w odwrotnym kierunku niż my byśmy chcieli, bez zachowania podstawowych zasad bezpieczeństwa. Oboje wiemy, że bez odpoczynku byśmy zwariowali. Więc podejmujemy się różnych sposobów, abyśmy mogli się w czasie wyjazdów zregenerować. Czy nam się to udaje? O tym opowiadamy w najnowszym odcinku. fot. Ola Rosa Muzyka: Jam Morgan Jazz Cafe Free Licence

Na televiziji lahko že več desetletij spremljamo različne serije in resničnostne šove. Oboje je pripravljeno tako, da gledalca potegne v dogajanje. Vsak del se konča z nekim dejanjem, ki gledalca drži v napetosti, da ga zanima, kaj se bo zgodilo; kaj bo storilo prevarano dekle, kako se bo iz zagate rešil oni fant, kako se bo odzvala razočarana žena, ali bo tisti odvetnik preživel v prometni nesreči, kako se bo na laži podrejenega odzval gospodar, ali bo bratranec odkril tatvino, ali bo maščevanje sosedi uspelo in tako naprej.

Na televiziji lahko že več desetletij spremljamo različne serije in resničnostne šove. Oboje je pripravljeno tako, da gledalca potegne v dogajanje. Vsak del se konča z nekim dejanjem, ki gledalca drži v napetosti, da ga zanima, kaj se bo zgodilo; kaj bo storilo prevarano dekle, kako se bo iz zagate rešil oni fant, kako se bo odzvala razočarana žena, ali bo tisti odvetnik preživel v prometni nesreči, kako se bo na laži podrejenega odzval gospodar, ali bo bratranec odkril tatvino, ali bo maščevanje sosedi uspelo in tako naprej.

Piše Marija Švajncer, bereta Maja Moll in Bernard Stramič. Naslov zgoščene spominske pripovedi vidnega slovenskega pisatelja Florjana Lipuša, Prešernovega nagrajenca in dopisnega člana Slovenske akademije znanosti in umetnosti, je Mrtve stvari, podnaslov pa O sebi, o drugih, in o tretjem. Katere stvari so mrtve? Čedalje bolj umira slovenski jezik onstran slovensko-avstrijske meje, mrtva je pisateljeva mati, toda spomin nanjo je ohranjen, živ in tudi boleč. Oboje pisatelju povzroča grenkobo in žalost. V pretresljivem in izpovedno presunljivem življenjepisu se Lipuš vrača v svoje otroštvo, najprej preprosto in takšno, kot je pač življenje v majhni koroški vasi. Nič usodnega se ne dogaja, treba je pač nekako preživeti. Družina je revna in živi v grapi, kot so revni vsi, ki živijo na takih koncih, saj grape, pravi pisatelj, niso narejene za bogastvo. Ko je bil še čisto majhen, star komaj štiri leta, je mirne dneve najprej prekinil očetov odhod, kmalu zatem še materin. Orožnika sta jo v času druge svetovne vojne odvedla, ker je govorila v koroškem narečju, se pravi slovenščini. Nič drugega ni storila, le za to je šlo, da je bila v času nacizma jezikovna pripadnost narodni manjšini onstran meje prepovedana, in to tako zelo, da se je materino življenje končalo v plinski celici v Ravensbrücku. Sinkoma, mlajši se je komaj začel postavljati na noge, je obljubila, da se bo vrnila, toda besede ni mogla držati. Usmrtili so jo tri mesece pred koncem vojne. »Zgodaj so se mi zgodila odrasla leta, stlačena v eno leto, v en sam dopoldan. Dvomim, da so bila poznejša leta zrela leta, bila so obilnejša, številčnejša, glasnejša, lepša, temeljitejša, zrela niso bila, nič več bistvenega se me pozneje ni prijelo. Pozno sem se iz boba izdrl, z zamudo, v negotovostih in dvomih, pa še danes mi ni jasno, ali sem se res ali se mi samo zdi, da sem se.« Žalost za mrtvo materjo nosi pisatelj s seboj. Zdaj je očitna in skeli, zdaj se malce skrije v njegovo notranjost, potem pa se čez čas spet začne oglašati. Doživel je vse mogoče. Pot so mu prekrižali tudi dobri ljudje, med njimi župnik Aleš Zechner, in ti so poskrbeli, da se je lahko izšolal. Osem let je preživel v Škofijskem zavodu na Plešivcu. »Zavod se je obrnil proti meni kot človeku, ne ponuja mi poštenosti, pravičnosti, enakovrednosti, ponuja mi prezir. Niso me bili veseli, nismo bili dobrodošli, nismo se počutili sprejete, nič mar jim ni naš jezik, manjvrednost našega jezika je očitna in izpričana.« Leta v Zavodu so minevala, kot da to ni on sam, temveč je nekdo, ki zgolj sprejema verske dogme, se izobražuje po zavodskih pravilih, telovadi, predvsem pa veliko moli. Spolno zorenje je bilo neopazno in zatajeno. Kar hitro je ugotovil, da duhovniški poklic ni zanj. K sreči so bili spet dobri ljudje tisti, ki so pripomogli uresničiti drugačno življenjsko pot. Valentin Inzko, voditelj dela narodne skupnosti, ga je vpisal na celovško učiteljišče. Poučevanje mu je prineslo veliko zadovoljstva. Ustvaril si je družino, postal oče štirim otrokom in v življenje se je skoraj neopazno prikradla tudi sreča. Pomisli pa, da se je Valentinu Inzku premalokrat zahvalil za posojeno očetovstvo. Kljub novim okoliščinam in spremembam se ni mogel v celoti otresti bremena vsega hudega, kar se mu je zgodilo: »A kje in od kod jemati, ko so nas vsi od kraja vzgajali za malega človeka, uklonjenega, ponižnega, poslušnega, pokornega, ubogljivega?« Negotov in ogrožen položaj slovenske manjšine na Koroškem ga preganja in hromi. Vedno znova občuti drugorazrednost in odrinjenost. Za družino je zgradil hišo in zaživel na Selah pri Žitari vasi, toda tam živijo rojaki, ki čedalje bolj opuščajo slovenski jezik. Bili so časi, ko je bilo drugače. Urejal je dijaško glasilo Kres in v njem so mladi, polni upanja in zanosa, izražali pripadnost matičnemu narodu in skrb za slovenski jezik. »Kres pa je bil, čeprav je izhajal le malo let, narodni mejnik, najvažnejši kulturni dogodek po vojni in napoved življenjske volje. Koroškim Slovencem je utrl nova pota v kulturo, v duhovnost.« Florjan Lipuš je bil kasneje kar dvajset let urednik revije Mladje. »Mladje se je pojavilo za veličastje umetništva, in morda tudi po veličju, a veličje si mora pridelati vsak sam. Začelo se je iskanje resnice. Revijo so izdajali brez plačila, honorar so dobili enkrat samkrat, nazadnje jim je zmanjkalo denarja. Čas in družbene spremembe so napravili svoje. Pisatelj priznava, da se ga vse življenje polašča grenkoba. Za ranami ostajajo brazgotine. Pripoved Mrtve stvari je napisana tako, da dogodki ne potekajo drug za drugim, temveč se avtor zaustavi zdaj pri enem, zdaj pri drugem, potem se spet vrne na začetek in k trenutkom, ko je izgubil ljubljeno mater. Jezik je bogato metaforičen, opisno slikovit, včasih tudi privzdignjen in obogaten z narečnimi izrazi. Lipuš piše v sedanjiku, prihodnjiku, pretekliku in celo predpretekliku. Oživljanje spominov je realistično, nekateri odlomki pa nekoliko spominjajo na magični realizem, zlasti prihod smrti, matilde z dolgimi špiklastimi nogami, preoblečene v vilo, in ta strašni stvor odnese babico in ne prizanese materi. Tisto, kar ostane od rajnice, se otrese pepela in postane del vesolja. »Mamini zemeljski delci so grob preigrali. Pogosto se mi zgodi, da mamin duh ždi nad nami in nas varva. Z grobom vzdržujemo vez z mrtvimi, skozi to okno rajni opazujejo svet in tresejo z glavo. Skozi grobove nas vidijo.« Toda ljudje onstran meje so živi. Matična država bi morala pripomoči in si prizadevati, da njihovo ustvarjalno življenje in materni jezik ne bi zamrla.

Spotkanie z Tanią Kandracienką i Eugeniuszem Shadką to podróż w świat sztuki naznaczonej historią i doświadczeniem uchodźstwa. Oboje pochodzą z Białorusi, kraju, gdzie artystyczna wolność została zduszona, a ich obrazy stają się osobistym świadectwem walki o tożsamość i obecność w nowym świecie. Ich malarstwo to czuły zapis emocji i fragmentów życia w czasie niepewności i zmian. Autor: Michał Borowik Artykuł przeczytasz pod linkiem: https://www.vogue.pl/a/vogue-polska-x-bmw-art-academy-bialoruscy-artysci-w-swojej-sztuce-dziela-sie-doswiadczeniem-uchodzczym

Najpierw była wspólna pasja, potem miłość. Dorota i Wojtek Nowakowscy stanowią tandem doskonały w domu i na planie filmowym.Ona – jako operatorka obrazu – bierze udział w prestiżowych projektach telewizyjnych realizowanych na całym świecie. On – dowodzi rodzinną firmą producencką i…strzeże swojej żony. Oboje kochają życie: jego kolory i smaki.Fot. Katarzyna Ramlo

Sv. Frančišek Asiški je nekaj časa omahoval med življenjem, ki bo posvečeno molitvi, a je spoznal, da je poklican tudi k poslanstvu oznanjevanja evangelija med ljudmi. Tega ni počel sam, temveč skupaj z brati. Razvil je čudovito dinamiko življenja v samoti in apostolskega poslanstva v svetu.

Sv. Frančišek Asiški je nekaj časa omahoval med življenjem, ki bo posvečeno molitvi, a je spoznal, da je poklican tudi k poslanstvu oznanjevanja evangelija med ljudmi. Tega ni počel sam, temveč skupaj z brati. Razvil je čudovito dinamiko življenja v samoti in apostolskega poslanstva v svetu.

''Naš poklic je zaznamovan z nekaj trpljenja takrat, ko nimamo ideje. Obstaja hiter analgetik: povprečna ideja ali pomoč umetne inteligence. Oboje prinaša povprečne rešitve,'' je povedal grafični oblikovalec Tomato Košir in dodal, da je treba v ustvarjalnem procesu čim dlje vzdržati občutek tabule rase. Nagrajenca Prešernovega sklada smo povabili k pogovoru ob njegovi razstavi Vizualni komentar, ki so jo postavili na ljubljanskem gradu. Domačim in tujim obiskovalcem je v Palaciju in Stanovski dvorani poleti na ogled več kot sto izbranih del, nastalih v avtorjevem 25-letnem ustvarjalnem obdobju – od kulturnih plakatov do kompleksnih projektov. Od prvega protivojnega plakata iz leta 2000, ki ga je ustvaril še kot študent, in nekaterih drugih neobjavljenih del pa vse do najbolj prepoznavnih, kot je Guardianova zmečkana časopisna naslovnica Doba besa, za katero je prejel leseni svinčnik, eno najprestižnejših nagrad tekmovanja britanske izobraževalne organizacije Design and Art Direction. Foto: Zajem zaslona TV Slovenija

Ena od veščin prihodnosti, ključnih tako v zasebnem kot poklicnem življenju bo digitalna pismenost. Tudi za konkurenčnost gospodarstva je zato pomembno, da Slovenija okrepi vlaganja v izobraževanje – tako mladih, kot odraslih. Sodobne tehnologije in predvsem umetna inteligenca pa bodo spremenile tudi izobraževalni proces. A kot so poudarili na gospodarski zbornici AmCham ob razglasitvi Učitelja leta 2025, je tako v šoli kot v gospodarstvu poleg digitalščine treba govoriti tudi človeščino. In srce je ob prejemu laskavega naziva izpostavil tudi profesor angleščine na Gimnaziji in srednji šoli Rudolfa Maistra Kamnik, Milan Mandeljc.

V zadnjih letih se je v šolskih prostorih ob različnih mnenjih staršev in učiteljev pogosto zaostrilo. Vlada je uveljavila nov zakon, s katerim razredniki niso več dolžni opozarjati na potrebo po opravičilih, ampak je odgovornost za opravičevanje odsotnosti učencev pri pouku prešla na njihove starše. Omejeni so tudi telefoni v šoli. Oboje je v preteklih letih močno poseglo v odnos med starši in učitelji, oziroma šolo. Kako vzpostavljati boljši/dober odnos in pogovor, usklajevati različna stališča, kako torej s kakovostno komunikacijo med starši in učitelji omogočiti otroku njegovo pristnost?, smo govorili z Natalijo Hormuth, profesorico latinščine in francoščine, svetovalko za celostno življenje in zdravje ter za vodenje z vrednotami, direktorico Zavoda Viamus za glasbo, celostno življenje in zdravje ter osebno rast.

Karta kredytowa: co warto o niej wiedzieć przed wiosennymi city-breakami i wakacyjnymi wyjazdami? Jakie funkcje karty kredytowej najlepiej się sprawdzają podczas podróży i płatności za granicą? Jak rozwija się rynek kart kredytowych w Polsce? Jak zmieniają się klienci i ich preferencje? Co czeka karty kredytowe w obliczu pojawienia się na rynku usług odroczonej płatności (czyli BNPL)? O tym w podkaście "Finansowe Sensacje Tygodnia" rozmawiam z Martą Ołdak, doradczynią klienta oraz z Arturem Kaimem, dyrektorem centrum doradczego bankowości detalicznej i biznesowej. Oboje moi goście pracują w BNP Paribas Bank Polska. Rozmawiam z nimi także o edukacyjnej akcji "Szkoła Jazdy z kartą kredytową", która ma przybliżyć młodzieży zasady odpowiedzialnego korzystania z kart kredytowych.

Smo v tednu med cvetno nedeljo in veliko nočjo. Oboje je praznik veselja, slavljenja. Toda vmes je veliki petek. Nepredstavljivo trpljenje.

Smo v tednu med cvetno nedeljo in veliko nočjo. Oboje je praznik veselja, slavljenja. Toda vmes je veliki petek. Nepredstavljivo trpljenje.

Amerykański tryptyk kończymy rozmową o gospodarce. Hania Cichy omawia czynniki ryzyka, które mogą doprowadzić do kryzysu w Stanach Zjednoczonych. Andrzej Bobiński pyta o wojny handlowe, ceny jajek i wpływ działań DOGE na państwo i gospodarkę. Oboje szukają logiki w działaniach amerykańskiej administracji i zastanawiają się czy chaos może być uznawany za filozofię rządzenia.

Gościem dzisiejszego odcinka Raportu o książkach jest zdobywca najważniejszego wyróżnienia literackiego we Francji -  Nagrody Goncourtów - Jean-Baptiste Andrea i jego powieść „Czuwając nad nią”. „Czuwając nad nią” to historia przyjaźni biednego, osieroconego, niskorosłego chłopca i dziewczyny z bogatej, arystokratycznej rodziny. Wydawałoby się, że różniło ich wszystko, a tak naprawdę łączyło ich to, co najważniejsze, czyli wiara w rzeczy niemożliwe. Mimo – bo tak na imię chłopcu – chce zostać największym rzeźbiarzem na świecie. Viola – chce latać. On wierzy w piękno, ona w postęp. Oboje dorastają w pierwszej połowie XX wieku we Włoszech, kiedy na ich oczach rodzi się faszyzm. - „Nie piszę książek ku pokrzepieniu serc, a jednocześnie chcę w nich zaznaczyć, że z mroku wyłania się światło”- mówi Jean-Baptiste Andrea w tym odcinku Raportu o książkach. I dodaje – „nie znoszę idei szarości. W życiu nic nie jest szare”. Powieść „Czuwając nad nią” ukazała się w polskim przekładzie autorstwa Beaty Geppert nakładem wydawnictwa Znak. Gość: Jean-Baptiste Andrea Prowadzenie: Agata Kasprolewicz --------------------------------------------- Raport o stanie świata to audycja, która istnieje dzięki naszym Patronom, dołącz się do zbiórki ➡️ ⁠https://patronite.pl/DariuszRosiak⁠ Subskrybuj newsletter Raportu o stanie świata ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠➡️ ⁠https://dariuszrosiak.substack.com⁠ Koszulki i kubki Raportu ➡️ ⁠https://patronite-sklep.pl/kolekcja/raport-o-stanie-swiata/⁠ [Autopromocja]

Osoby, których talentem jest Pryncypialność, mają określony zestaw podstawowych wartości, który się nie zmienia. Z tych wartości wyłania się ich życiowy cel. W odcinku rozmawiam z Agatą Gibek i Kamilem Dudzińskim. Oboje mają talent Pryncypialność w swoich Top 5, współdzielą także dwa inne talenty. W definicji talentu jest wspomniane, że osoby z tym talentem mają określony zestaw podstawowych wartości, który się nie zmienia – czy rzeczywiście tak jest? Rozmawiamy o tym talencie, o wartościach, o ich odkrywaniu i bronieniu, i o wielu innych pokrewnych tematach. Zapraszamy do rozmowy z nami! Linki Intencjonalny newsletter Co tydzień wysyłam list, w którym zapraszam do rozmowy i zadania sobie ważnych pytań. Gość i gościni odcinka Agata Gibek – współpracuję z Dominkiem jako wirtualna asystentka. Dla potrzeb podcastu ważna jest to, że przyjaźnie się z Kamilem i jestem rodzicem. Talenty: Zbieranie, Rozwijanie innych, Pryncypialność, Aktywator, Naprawianie, Indywidualizacji, Odpowiedzialność, Strateg, CZAR, Empatia. Instagram Linkedin Kamil Dudziński – kamerzysta, monter, prowadzi własne studio w Krakowie. Talenty: Zbieranie, Rozwijanie innych, Odpowiedzialność, Pryncypialność, Elastyczność Studio Duro Streszczenie Dzisiaj mam gościa – Kamila Dudzińskiego – i gościnie – Agatę Gibek. Rozmawiamy głównie o talencie Pryncypialność. Natomiast Agata i Kamil przyjaźnią się, więc ten talent można też pokazać w bliskiej relacji. W top 5 mają […] The post #245 Słownik talentów – sezon 2 – Pryncypialność (Belief) appeared first on Near-Perfect Performance.

Bogdan Bartnikowski urodził się w Warszawie w 1932 r. Podczas Powstania Warszawskiego razem z matką został wypędzony z domu. Niemcy skierowali ich najpierw do obozu przejściowego w Pruszkowie, a następnie deportowali do Auschwitz, gdzie zostali rozdzieleni.  11 stycznia 1945 r. Oboje zostali ewakuowani do Berlina-Blankenburga, gdzie byli przetrzymywani aż do wyzwolenia 22 kwietnia 1945 r.  Po wyzwoleniu wrócili do Warszawy  Bogdan Bartnikowski autorem wspomnień pt. „Dzieciństwo w pasiakach”.  W podcaście „O Auschwitz” zapraszamy do wysłuchania rozmowy z Bogdanem Bartnikowskim o jego wojennych losach. 

Asi to byly hořké životní zkušenosti nebo nepoddajná povaha, co ji dovedly k originálnímu myšlení i k pesimistickému pohledu na svět. Oboje v dopisech sdílela s básníkem Otakarem Březinou. Narodila se v Jinošově, v myslivně, kde žila rodina lesníka Jana Pammra. Radostného skotačení v milovaném lese si ale jako malá moc neužila. Když přišel na svět její třetí sourozenec, musela v šesti letech jako nejstarší „na výchovu“ k movitým manželům Novákovým.

Hasło cinka: Oglądałam jak wyglądałam. Naolejona Asia jedzie się tarzać z labradorami. Oboje proszą Stefana, żeby był grzeczny. Asię męczą nagromadzalia, ale Szymon wzmocnion. Mysz poszła z Asi torbami. A może to mysz zatracenia? Asia i Szymona małżeństwem ogłoszon! Bo „Panie Szymonie, czy pan będzie?”. A na koniec, cóż „lata robią swoje” Czy bejcować? Szymon zauważa rękę z rękawa.

Pocit alebo čísla? Oboje. S Jankou Zajícovou sme sa rozprávali o 18-ročnom podnikateľskom príbehu značky CREATIVE sites, o momentoch zlyhaniach, ale aj o strategických “goodpoints”, ktoré ich biznis nakopli. ➡ Ak zvyšujete ceny, robte to s citom a láskavým vysvetľovaním. Inak riskujete vzťah s klientom. ➡ Najlepšia cesta k fokusu je odrezať defokus. Preto sa nebojte povedať veciam NIE. ➡ Jediný limit rastu eshopov je mindset jeho majiteľa. A možno niekedy trochu aj trh

Oni su sigurno najveseliji, ali i najpoznatiji roditelji na ovim prostorima - Marija i Strahinja Ćalović. Oboje su visoko obrazovani i rade u struci, ali u novoj Mamazjaniji gostuju u ulozi, koju im je, pre svega, doneo njihov hobi, ljubav prema deci i porodici, ali i kreativnost, koja je morala negde da se pokaže, pa se rodio, sasvim slučajno, novi posao – influenserski, u kojem su glavni glumci i mali „šefovi“, niko drugi do njihova deca, Višnja (5) i Vukan (6), zvezde interneta. Priznaju da ne snimaju i ne objavljuju baš svaki trenutak. One najintimnije, tople porodične momente, ostavljaju za sebe, ali njihovi brojni pratioci, kojih je iz dana u dan sve više, često imaju utisak da su deo porodice Ćalović, a sa njihovom decom rastu, i oni im, neretko, ulepšaju tmuran dan. O „Tatinom dnevniku“, koji gotovo u stopu prati Vukana i Višnju, njihove urnebesne, dečje šale, avanture, izjave, ideje, zaključke, pričaju Marija i Strahinja, u novoj Mamazjaniji. Ovaj poznati bračni par otkriva kako uloga influensera, koji se obraćaju pre svega roditeljima, nosi sa sobom i određenu dozu odgovornosti prema pratiocima i koliko su i zašto pojedine teme u videima, koje objavljuju, društveno odgovorne. Opisuju nam kako svojim objavama razbijaju predrasude kada je vaspitanje i odnos prema deci u pitanju i zašto se i danas, u 21. veku, potcenjuje uloga oca u vaspitanju i podizanju dece. Iz njihovog iskustva savetuju kako sa decom da budemo „drugar“, ali da ne izgubimo autoritet. Navode koji su im bili najveći izazovi u podizanju dvoje dece, rođenih u periodu od samo 16 meseci, pa im se često činilo da imaju blizance. Otkrivaju nam i šta su očekivali od „Tatinog dnevnika“, a šta im je on doneo, ali i do kada planiraju da ga snimaju. U novoj Mamazjaniji, Ćalovići govore pre svega o velikom uticaju društvenih mreža na život savremene porodice, otkrivaju da njihova publika nisu samo roditelji, već i oni koji to žele da budu, i kako je ljudima ova influenserska porodica probudila želju za roditeljstvom. Takođe, objašnjavaju, da ih prate i one mame i tate, koji svakodnevno „izlaze na kraj“ sa dečjim željama, patnjama, brigama, radostima i pobedama, ali uz brojne obaveze, posao, školu, vanškolske aktivnosti, zaboravljaju često na sitnice koje mnogo znače, pa pored njih neprimetno prođu i ne sete se da zastanu. „Tatin dnevnik“ opominje na vreme koje prolazi i decu koja brzo rastu, savetuje da usporimo, bar ponekad, zaustavimo se i podelimo trenutke radosti sa svojom decom, da čujemo šta ona imaju da kažu, i da prosto – budemo prisutni.

Odwiedzili nas zaraz po premierze płyty „On the Wrong Planet” - Agata Karczewska i John Porter. Oboje charyzmatyczni, uzupełniający się i przenoszący nas w niedzisiejszy świat muzyki niezależnej. Zresztą, sami usłyszycie, bo wykonali dla nas utwór „Devil in You”. John Porter to legenda rocka, choć nie zgadzają się z tym programerzy festiwali. Jak mówi, 35 festiwali odmówiło mu w tym roku. Czy podjął dobrą decyzję, przyjeżdżając do Polski dekady temu? Co szalonego zrobił w swoim życiu? Jako politolog z wykształcenia, jak ocenia polską scenę polityczną? To rozmowa o dawnych czasach, kiedy ruszał bez pieniędzy w świat i tych nowych, kiedy nadal liczy się dla niego przede wszystkim muzyka. Porozmawialiśmy też z Agatą, której nazwisko warto zapamiętać. Nas oczarowała od pierwszych dźwięków jej gitary. Zapraszają Kuba Wojewódzki i Piotr Kędzierski. Partnerem komercyjnym podcastu jest mBank.