Podcasts about krakowie

Depresja dzieci i młodzieży to temat, który budzi ogromny lęk u rodziców – bo trudno odróżnić, czy to jeszcze kryzys, etap rozwojowy i „trudny czas”, czy już depresja wymagająca specjalistycznej pomocy. W tym odcinku rozmawiam z Jagodą Sikorą o tym, jak rozpoznać depresję u dzieci i nastolatków, jakie są jej przyczyny oraz gdzie i kiedy szukać pomocy. Poruszamy najważniejsze pytania rodziców:

Odcinek #236, w którym z Maciejem Siembiedą w Pałacu Potockich w Krakowie dyskutujemy o książce "Gołoborze"Zaczynamy od wątków osobistych i D jak dystansu do napisanej historii, którego po raz pierwszy w literackiej twórczości autorowi brak. Przyglądamy się G jak Gołoborzu, zaglądamy do G jak Grabina. Maciej opowiada o protoplastach dla poszczególnych P jak postaci ze zwaśnionych klanów Kończaków i Cebrzynów. Pytam o to, z czego wynikała H jak hermetyczność kieleckiej wsi. Pojawia się motyw przewodni książki, czyli Z jak zemsta i H jak honor, którym podporządkowane są działania bohaterów.W naszej dyskusji nie może zabraknąć oczywiście D jak drobiazgów - opowieści o Opolu, o S jak skarbie oraz o postaciach z historii regionu wziętych, takich jak Ponury.Pytam o W jak wiarę, o S jak solówki przed kościołem. Cały czas krążymy wokół tego, co "Gołoborze" dziś nam opowiada, co o nas mówi dziś. 

Jak wygladał dzieciństwo i edukacja niezwykłego kadeta Szkoły Rycerskiej, którego koledzy przezywają „Szwedem”?Co robi ten młody szlachcic z Polesia, gdy wraca z Paryża jako najlepiej wykształcony inżynier wojskowy w kraju… który nie potrzebuje już inżynierów wojskowych?Co robi, gdy zakochuje się w córce magnata, który jest jego pracodawcą?I co jej ojciec-hetman mówi mu prosto w oczy, gdy poprosi ją o rękę?Posłuchaj pierwszej części historii człowieka, który zdobywał edukację pomimo zakazu. I który zapłacił za miłość cenę, jakiej nie przewidział.Wesprzyj mój podcast: Będę wdzięczny za postawienie mi kawy → suppi.pl/lepiejteraz Zostań Mecenasem odcinka→ patronite.pl/podcastlepiejterazŹRÓDŁA ODCINKA:Alex Storożynski, „Kościuszko, Książę chłopów”  (2018)Tadeusz Korzon, Kościuszko: Biografia z dokumentów wysnuta (1894)Monica Gardner, Kościuszko: A Biography (1920, Project Gutenberg)Miecisław Haiman, Kościuszko, Leader and Exile (1946)Kamil Janicki, Pańszczyzna. Prawdziwa historia polskiego niewolnictwaAleksander Świętochowski, Historia chłopów polskichWilliam Coxe, Travels in Poland, Russia, Sweden and DenmarkStanisław Staszic, Przestrogi dla Polski (1790)Tadeusz Kościuszko, Memoriał z 1814 r. (rękopis odkryty przez E. Humeniuka, wyd. Kwartalnik Historyczny 1965; tłum. polskie: racjonalista.pl)Ignacy Krasicki, Monachomachia (1778)Hugo Kołłątaj – materiały dot. reformy UJ i KENJędrzej Kitowicz, Opis obyczajów za panowania Augusta III (rozdziały o duchowieństwie, literat.ug.edu.pl)Łukasz Kurdybacha, Kuria rzymska wobec Komisji Edukacji Narodowej w latach 1773- 1783 (1949)Stanisław Staszic, Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego (1787)en-academic.com – artykuł biograficznypolishhistory.pl – wywiad ze StorożynskimMuzeum Narodowe w Krakowie – wystawa „Tadeusz Kościuszko: Dobry i waleczny, lecz nieszczęśliwy”Persée.fr – materiały o Jean-Rodolphe Perronetjournals.openedition.org/artefact/369 – program École Royale du Génie w MézièresBritannica – Gaspard Monge, Pierwszy rozbiórdzieje.pl – prof. Piotr Ugniewski (UW), prof. Tadeusz Cegielski (budżet Szkoły Rycerskiej)KorespondencjaFounders Online, National Archives USA – Jefferson-KościuszkoGardner 1920 (Czartoryski do Franklina, 1778)Cytaty źródłowe:„Gruchanie kochanków trwać mogło około pięciu miesięcy…” – Tadeusz Korzon, Kościuszko„Polscy chłopi mają wygląd dziki…” – William Coxe, Travels in Poland„Pięć części narodu polskiego…” – Stanisław Staszic, Przestrogi dla Polski„Synogarlice nie dla wróbli…” – potwierdzenie: prof. P. Ugniewski, dzieje.pl„Obalał tyranów, zakładał republiki…” – Kościuszko o Timoleonie (Storożynski)„Nie można mieć nadziei, że zmienią swoje postępowanie…” – Kościuszko, Memoriał 1814, tłum. pol. racjonalista.pl„Duchowieństwo, które łakomstwem skażone…” – Stanisław Staszic, Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego

Audycja poświęcona działalności na rzecz ochrony i popularyzacji polskiego dziedzictwa kulturowego  na Ukrainie  oraz inicjatywom środowisk kresowych w Krakowie.

W tym odcinku kontynuujemy serię o Dorosłych Dzieciach z Trudnego Dzieciństwa. Wyjaśniam, czym różni się DDA od DDD i co to oznacza dla naszego życia dorosłego.Dowiesz się:czym dokładnie są DDA i DDDjakie są podobieństwa i różnice między tymi pojęciamijakie mechanizmy obronne rozwijamy w dzieciństwie, aby przetrwać trudne sytuacjedlaczego określenie „dysfunkcja” może być mylące i jak wpływa na nasze postrzeganie własnej historiijak dzieciństwo kształtuje nasze relacje i życie emocjonalneW odcinku rozkładam temat na czynniki pierwsze oraz podkreślam, że najważniejsze nie są etykiety, ale zrozumienie wpływu trudnego dzieciństwa na nasze dorosłe życie i jak możemy nad tym pracować.Pobierz bezpłatnie test: DDA/DDD Czy to jest o mnie? Sprawdź czy masz syndrom DDA.—O MNIE:Nazywam się Marita Woźny. Jestem psychologiem, psychoterapeutą, absolwentką psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Ukończyłam czteroletnie szkolenie psychoterapeutyczne w Ośrodku Szkoleń Systemowych w Krakowie rekomendowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne i Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, czteroletnie szkolenie w Ośrodku Edukacji Psychologicznej i Treningu Grupowego we Wrocławiu. Uczestniczyłam w wielu szkoleniach, kursach i konferencjach. Specjalizuję się w terapii indywidualnej, par i rodzin. W swojej pracy wykorzystuję podejście systemowe i psychodynamiczne. Należę do Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Poddaję się regularnej superwizji.

Marlena Solon - graficzka i kolażystka, tworząca obrazy rodzące się w sercu podczas modlitwy. Członkini wspólnoty „Janki” w Krakowie. Dorastała w domu, w którym była wiara „gdzieś w tle”, ale też alkohol, przemoc, chaos i brak poczucia bezpieczeństwa. Z doświadczeniem wstydu, lęku i odpowiedzialności, która spadła na dziecko. Z obrazem Boga dalekiego - kogoś, kto „patrzy z góry”, ale niekoniecznie jest blisko. Do momentu, w którym „spotkała Jezusa jako człowieka” i rozpoczął się proces wychodzenia z ciemności krok po kroku...

Na początku każdego roku, już od sześciu lat, spotykamy się w Radiu Kulinarnym na winiarskim podsumowaniu minionego roku i prognozach na bieźący rok. To już szósta edycja i tym sposobem – z czego jesteśmy w Radiu dumni - powstała już z tych dotychczasowych podsumowań najobszerniejsza kronika wydarzeń i opinii o polskim winie w internecie. Tak jak w latach poprzednich mamy o czym mówić – bo wydarzyło się w tamtym roku wiele i dzieje się teraz rownież bardzo wiele w polskim winiarstwie.Do szóstej edycji Polskie Wino 2025 & 2026 - podsumowanie i prognozy zaprosiliśmy naszych stałych komentatorów: Radosława Fronia - Paragraf w Kieliszku, Mariusza Kapczyńskiego - Vinisfera.pl i gościnię Joannę Spałek - debiutującą w podsumowaniu, przedstawicielkę winiarzy polskich,, współwłaściecielkę winnicy Amonit.Dyskusję poprowadził Bartosz Wilczyński. Całość produkcji koordynowała nasza wydawczyni i dziennikarka Maja Dutkiewicz.O czym rozmawialiśmy w tej edycji podsumowania:Czy za rok nie będziemy mogli już publicznie rozmawiać o winie?Jak projekty zmian w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi,mogą wpłynąć bezpośrednio na działalność polskich winiarzy?Czy nowe przepisy mogą zmienić sposób, w jaki winiarze komunikują się z klientami i promują swoje wina?Jakie ryzyka – prawne i biznesowe – widzi branża w proponowanych zmianach ustawowych?Czy recenzja butelki i relacja z winnicy staną się „nielegalną promocją alkoholu”?Czy projekty zmian w ustawie o wychowaniu w trzeźwości mogą wpłynąć na możliwość mówienia o winie w mediach, podcastach i działaniach enoturystycznychCzy nowe regulacje mogą zmienić sposób sprzedaży polskiego wina?W jakim kierunku rozwija się dziś polskie winiarstwo przy ponad 730 winnicach i ponad 1000 ha nasadzeń?Czy rynek jest gotowy na dalszy wzrost liczby producentów?Kim jest współczesny polski konsument wina i jak zmieniają się jego wybory?Jaki był rocznik 2025 i czego nauczył winiarzy?Jakie wydarzenia winiarskie 2025 roku najbardziej zapadły w pamięć naszym gościom?Czy system apelacyjny to będzie wsparcie dla jakości, czy raczej kaganiec dla producentów wina ?Jakie wyzwania mogą zdefiniować 2026 rok dla polskiego winiarstwa?Listy popierające postulaty środowiska tutaj: Polskie Wino 2025&2026 - tutaj linkGoście 6 edycji Polskie Wino 2025 & 2026 Mariusz Kapczyński - dziennikarz i krytyk winiarski, red. naczelny portalu Vinisfera, baczny obserwator polskiego winiarstwa, autor wielu publikacji o polskim winie w tym m.in. Atlasu Polskie Wino, opowiada o polskim winie na swoich degustacjach.  W roku 2015 "Magazyn Wino" wyróżnił go nagrodą Grand Prix w kategorii "promocja kultury wina w Polsce". W roku 2018 został nagrodzony przez Kapitułę Nagrody Świętego Marcina za "za wyjątkowe zasługi w dziedzinie promocji polskiego wina"Radosław Froń – znany jako Paragraf w Kieliszku, enolog, technolog winiarski i prawnik rynku napojów alkoholowych, wspiera polskich winiarzy w prowadzeniu ich działalności od strony formalnej. Dziennikarz i sędzia winiarski, wykładowca Podkarpackiej Akademii Wina i wielu polskich uczelni. Współzałożyciel oraz członek rady Fundacji na Rzecz Rozwoju i Promocji Winiarstwa Galicja Vitis Współwłaściciel krakowskiego browaru kraftowego “Browar Dwie Wieże” oraz marki destylatów rzemieślniczych Destyl. Współtwórca Akademii Destylacji. Prowadzi serwis prawoalkoholowe.pl i podcast "Biznes wysoko oprocentowany”Joanna Spałek - winiarka, enoloźka i współwłaścicielka Winnicy Amonit zlokalixowanej na Jurze Krakowsko – Częstochowskiej. Członkini Stowarzyyszenia Winiarzy Jury KrakowskiejGości przepytywał tradycyjnie Bartosz Wilczyński dxiennikarz Radia Kulinarnego - enolog i konsultant ds. marki. Doradca polskich winiarzy, specjalista w zakresie brandingu, zarządzania marketigiem winiarskim i enoturystyką. Twórca projektu branźowego MARKETING PROCENTUJE i autorskiego projektu edukacyjno promocyjnego SER i WINO Idealna Para. Dziennikarz winiarski i sędzia winiarski. Wykładowca i szkoleniowiec w Podkarpackiej Akademii Wina, Uniwerytecie Rolniczym w Krakowie i dla wielu organizacji branżowych. Współtwórca Akademii Destylacji. Przewodnik enoturystyczny i kulinarny.Nad całością czuwała radiowa wydawczyni Maja Dutkiewicz – dziennikarka kulinarna i winiarska, mistrzyni radiowych wywiadów i montażu. Członkini zespołu Radia Kulinarnego. PODCAST do posłuchania na:na stronie www.radiokulinarne.plSpotify Apple PodcastsEmpik Go i innych popularnych aplikacjach do słuchania podcastówWszystkie odcinki i dodatkowe materiały na naszej stronie internetowej radiokulinarne.pl Pozostańmy w kontakcie. Śledź nas i polub na instagram.com/radiokulinarneRadio Kulinarne Wine Podcast. Pierwszy podcast winiarsko kulinarny. Do posłuchania 118 odcinków. Dla tych którzy kochają wino, jedzenie i podróże. 

Sejm przyjął ustawę wdrażającą program SAFE, sprawa bardzo mocno podzieliła jednak rząd i opozycję. Co zrobi teraz prezydent Karol Nawrocki? W najnowszym odcinku podcastu „Polityczne Michałki” też o posiedzeniu RBM, relacjach Polska–USA i referendum w Krakowie, gdzie rosną polityczne emocje.Kup subskrypcję „Rzeczpospolitej” pod adresem: https://czytaj.rp.pl

W dniach 6-8.02 wizytowałem imprezę Intel Extreme MAsters 2026 w Krakowie. Wraz z Wojtkiem Krzemieniem - współwłaścicielem drużyny esportowej i gospodarzem warszawskiego klubu H40s rozmawiamy pół godziny o esporcie i tematach pokrewnych. Na koniec epilog w postaci kolegi Antka, młodego fana Counter-Strike'a i esportu. Sama relacja z imprezy, klasyczny mastershot ze stadionu na youtube - dopełnia to o oczym rozmawialiśmy.Spis treści:00:00 Nowe Intro Cyberwalkera specjalnie dla SGP00:28 Rozmowa o esporcie - Wojtek Krzemień34:05 Rozmowy w StingerzeIntro/Outro:The Place i Belong - Cyberwalker Remix 2026 Stary Gracz Strona autora:https://cyberwalker.bandcamp.comOkładki i intro: Artur AlchemikLinki:Strona: https://www.starygracz.plYT https://youtube.com/@starygraczpodcastFB: https://www.fb.com/starygraczpodcastIG: https://www.instagram.com/stary.graczE-mail: kontakt@starygracz.plKawa: https://buycoffee.to/starygraczPatronite: https://patronite.pl/starygraczpodcast

W rozmowie na antenie prof. Maria Jolanta Olszewska podkreślała, że wizerunek Kazimierz Przerwa-Tetmajer jako poety schyłku i melancholii jest dziś zbyt jednostronny. – „Kazimierz Przerwa-Tetmajer został wpisany w taki schemat poety dekadenta, schyłkowca, którego wiersze są przepełnione melancholią. A w rzeczywistości można powiedzieć, że Kazimierz Przerwa-Tetmajer czeka na swoje odkrycie” – zaznaczyła literaturoznawczyni.Nie tylko „Koniec wieku XIX”Tetmajer urodził się w 1865 roku w Ludźmierzu, w rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Był absolwentem Liceum św. Anny w Krakowie i Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. – „To nie był dyletant. Był człowiekiem oczytanym, znającym języki, związanym z Wiedniem” – przypomniała profesor.Choć powszechnie kojarzony jest z dekadenckim manifestem „Koniec wieku XIX”, jego dorobek obejmuje osiem serii poetyckich, a także prozę, dramat i eseistykę. Wśród najważniejszych utworów Olszewska wymieniła m.in. „Melodię mgieł nocnych”, „Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej” czy „Anioł Pański”.– „W te tomy wchodzą te najważniejsze wiersze, jak ‘Koniec wieku', dzisiaj znany jako ‘Koniec wieku XIX', manifest dekadentyzmu. (…) Ale też przecież mamy wiersze, które wchodzą w krąg poezji tatrzańskiej” – podkreśliła.Poeta Tatr i wielkiej miłościSilny związek z Tatrami był jednym z najważniejszych doświadczeń pisarza. Tetmajer był aktywnym taternikiem, zdobywał szczyty i wędrował z Klimkiem Bachledą. Jego nazwisko nosi nawet przełęcz pomiędzy Gerlachem a Zachodnim Gerlachem.Owocem tej fascynacji były m.in. „Na skalnym Podhalu” oraz „Legenda Tatr”. Profesor przypomniała również o jego liryce miłosnej: – „Nikt tak chyba od takiej strony erotycznej nie ujął tych wątków. (…) ‘Lubię, kiedy kobieta' to jest taki wręcz wiersz kultowy”.Dramaturg i satyrykTetmajer był także autorem dramatów, m.in. „Zawiszy Czarnego”, który wywarł wpływ na Stanisława Wyspiańskiego. – „Ten Zawisza Czarny, czyli rycerz i ta scena z poetą, to jest scena inspirowana dramatem Kazimierza Przerwy-Tetmajera” – zaznaczyła Olszewska.W jego dorobku znalazły się również powieści, w tym „Koniec epopei” oraz satyryczny „Romans Panny Opolskiej z Panem Główniakiem”, który – jak mówiła profesor – „nie ustępuje powieściom Gombrowicza”.Tragiczny finałOstatnie lata życia poety naznaczone były chorobą i biedą. – „Zmarł na raka przysadki mózgowej. Zmarł właściwie z nędzy, w opuszczeniu. I gdyby nie dobra wola społeczeństwa polskiego, on by umarł z głodu” – mówiła profesor.Początkowo pochowany na Powązkach, dziś spoczywa na zakopiańskim Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku – symbolicznie w miejscu, które ukochał najbardziej.Na zakończenie rozmowy prof. Olszewska wyznała. – „Chyba tym moim jednak ulubionym wierszem jest ‘Widok ze Świnicy do Doliny Wierch Cichej'” – przyznała.

Czy myślisz o wizycie u psychiatry, ale masz wiele pytań i obaw? Nie jesteś sam. W tym odcinku rozmawiam z doświadczonym psychiatrą, aby rozwiać wszelkie wątpliwości i przygotować Cię na pierwszą wizytę. Poruszamy najważniejsze tematy, które mogą pomóc Ci poczuć się pewniej i lepiej zrozumieć, czego można się spodziewać.Czego dowiesz się z odcinka?Jak wygląda pierwsza wizyta? Przewodnik po tym, czego można oczekiwać podczas pierwszego spotkania z psychiatrą.Lęki i obawy pacjentów: Jak radzić sobie z lękiem przed wizytą i jakie są najczęstsze obawy pacjentów.Diagnoza i leczenie: Jak stawia się diagnozę i co dalej? Tworzenie planu leczenia i jego realizacja.Leki psychotropowe: Rodzaje leków, potencjalne skutki uboczne i jak sobie z nimi radzić.Mity i fakty: Rozwiewamy najczęstsze mity na temat psychiatrii.Wskazówki praktyczne: Jak przygotować się do pierwszej wizyty i na co zwrócić uwagę przy wyborze psychiatry.

 Rozmowę w Poranku Radia Wnet zdominowała informacja, która – jak podkreśla Wojciech Surmacz – od samego rana była w sieci interpretowana błędnie. W przestrzeni medialnej pojawiły się tezy, że FedEx przejmuje InPost, a jego założyciel sprzedaje firmę zagranicznemu gigantowi.„Padła informacja, że FedEx przejmuje InPost, że Rafał Brzoska to zdrajca, zmienia właściciela. Proszę państwa – nic bardziej mylnego.”Surmacz zaznaczył, że mamy do czynienia nie z przejęciem, lecz z wejściem inwestorów do spółki, która już wcześniej funkcjonowała w międzynarodowym układzie kapitałowym.Zdaniem dziennikarza skala transakcji jest bezprecedensowa w historii polskiego prywatnego biznesu po transformacji ustrojowej.„To jest chyba największa transakcja po '89 roku w sektorze prywatnym w Polsce – nie mówię o bankach czy prywatyzacjach, tylko o czysto prywatnym biznesie.”W strukturze właścicielskiej InPostu – jak wyjaśniał – działają obecnie trzej kluczowi inwestorzy: czeska PPF Group, amerykański fundusz Advent oraz FedEx. Żaden z nich nie przejmuje jednak kontroli operacyjnej.„Rafał Brzoska dalej pozostaje szefem. Spółka pozostaje w Krakowie, ma tutaj siedzibę. Uspokajamy wszystkich, którzy się boją, że podatki wyjadą – wszystko zostaje tutaj.”Surmacz podkreślał, że ta transakcja nie jest sygnałem słabości, lecz momentem historycznym dla polskiego kapitału prywatnego.„To jest dokładnie to, o czym zawsze marzyliśmy po '89 roku – że polska firma pojawi się na poziomie globalnym i stanie się globalnym graczem.”W jego ocenie to pierwszy tak wyraźny przykład, w którym polska spółka zbudowana od podstaw staje się partnerem dla największych światowych firm logistycznych, nie tracąc przy tym centrum decyzyjnego w kraju.„Rafał Brzoska zostaje w Polsce, nigdzie się nie wybiera. Obserwujemy proces, którego wcześniej po prostu nie było.”Gość Poranka Wnet zwrócił uwagę, że nerwowe reakcje części komentatorów wynikają z niezrozumienia mechanizmów rynku kapitałowego i inwestycji typu growth.„Mamy się z czego cieszyć, a nie panikować. To jest inwestycja, a nie sprzedaż. To jest wejście na wyższy poziom.”Jego zdaniem warto poczekać na kolejne komunikaty spółki i inwestorów, bo transakcja jest świeża i będzie jeszcze szczegółowo opisywana./fa

W audycji: Relacja Ewy Aksamowic z XIII Balu Lwowskiego w Krakowie. Agnieszka Baron-Twarkowska z wizytą u Marii Pietrzyk. Tomasz Kuba Kozłowski w rozmowie z Agnieszką Baron-Twarkowską o wychowaniu młodzieży. Marian Frużyński wiadomości ze Lwowa.

Gościem programu jest dr Sylwester Bębas – psychoterapeuta z Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.

Gościem audycji jest dr Sylwester Bębas – psychoterapeuta z Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.

Odcinek #235, w którym z Marcinem Oskarem Czarnikiem w Krakowie rozmawiamy o jego drugiej książce zatytułowanej "Trzy dni, trzy noce".Zaczynamy od G jak gawędy, po którą autor sięga by przedstawić nam historię Seta. W "Trzech dniach, trzech nocach" podobnie jak w debiutanckiej książce "Misterium" nie brakuje wątków B jak biblijnych, choć w drugiej powieści służą one Marcinowi Oskarowi Czarnikowi zupełnie inaczej. Do czego? - o to pytam autora.Dyskutujemy szczerze o C jak ciężarze bycia drugim dzieckiem, bycia w zastępstwie. Przyglądamy się losom emigracyjnym bohaterów, pytam o R jak rodzinne konotacje oraz o historyczne i książkowe źródła. Przede wszystkim jednak szukamy W jak wstydu i T jak tożsamości. W końcu dochodzimy do pytania o tytuł książki i o to, co może stać się gdy trzy dni i trzy noce przeminą.

Czy zdarza Ci się słyszeć w głowie głos, który mówi: „nie nadajesz się”, „nie poradzisz sobie”, „znowu robisz coś nie tak”?Ten głos bardzo często nie pojawia się znikąd.W tym odcinku opowiadam o tym, czym jest syndrom DDA i DDD, skąd się bierze i dlaczego nie dotyczy wyłącznie osób wychowanych w rodzinach z problemem alkoholowym. Przyglądam się temu, jak doświadczenia z dzieciństwa wpływają na nasze emocje, poczucie własnej wartości, relacje i sposób funkcjonowania w dorosłym życiu.Dowiesz się m.in.:czym naprawdę jest syndrom DDA i DDDdlaczego wiele osób odrzuca tę etykietę, mimo że opisuje ona ich doświadczeniajakie cechy i schematy mogą pojawić się w dorosłym życiuskąd bierze się wewnętrzna krytyka, perfekcjonizm i ciągłe napięciedlaczego nazwanie tych doświadczeń może przynieść ulgę i poczucie, że „nie jestem w tym sama / sam”Zapraszam Cię do spokojnej, uważnej rozmowy o tym, jak dzieciństwo zostaje w nas na dłużej - i co możemy z tym zrobić.LINKI DO MATERIAŁÓW WSPOMNIANYCH W NAGRANIU (kliknij i sprawdź):

Sprawa zawieszenia dyrektora 44. Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie trwa od połowy listopada i wciąż nie ma finału. Mariusz Graniczka, który został odsunięty od pełnienia obowiązków, przekonuje, że decyzja zapadła błyskawicznie, bez rozmowy z nim i bez weryfikacji okoliczności opisywanych w mediach. W rozmowie na antenie Radia Wnet opisuje też przebieg postępowań i kolejne rozstrzygnięcia komisji dyscyplinarnych.Dyrektor wskazuje, że zawieszenie zostało wydane decyzją prezydenta Krakowa Aleksandra Miszalskiego, na wniosek małopolskiej kurator oświaty Gabrieli Olszowskiej. Według Graniczki kluczowe jest to, że stało się to tego samego dnia, w którym ukazała się publikacja prasowa opisująca zdarzenie w jednej z klas.Decyzja o zawieszeniu i zarzut braku wysłuchaniaGraniczka twierdzi, że nie został wcześniej zapytany o przebieg sytuacji, a decyzję odbiera jako formę przesądzenia winy na starcie.W pierwszym dniu wydali wyrok, już osądzili mnie w pierwszym dniu. Kompletnie nie porozumiewając się ze mną– mówi.W jego relacji pojawia się też spór o to, jak wyglądały okoliczności zdarzenia, które stało się osią publikacji medialnej. Dyrektor stanowczo zaprzecza wersji, według której miał wymuszać na uczniu określone zachowanie, i podkreśla, że jego zdaniem przekaz prasowy był manipulacją, czemu mają przeczyć relacje uczniów i rodziców.To były czyste manipulacje. Najlepiej o tym wiedzą uczniowie i rodzice z mojej szkoły, z tej klasy– mówi Graniczka.

Rozmawiamy z Aleksandrem Jankowskim, radnym Gdańska i byłym wicewojewodą pomorskim. Nasz gość opisuje przyczyny i skutki awarii elektrociepłowni w Gdańsku i Sopocie oraz komentuje działania miasta oraz instytucji w związku z przerwami w dostawie ciepła. Następnie redaktorzy Małgorzata Kleszcz i Konrad Mędrzecki zdają relacje z wydarzeń kulturalnych, w których uczestniczyli w ostatnim czasie, czyli spektaklu Tymon z Aten w Gardzienicach i koncercie projektu Młynarski. Bynajmniej w NOSPR. Odwiedza nas też Marta Ławacz, która zaprasza słuchaczy na wykład o Stefanii Kossowskiej w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, dziś o godz. 17:00. Łączymy się również z Katarzyną Novljaković z działu konserwacji Muzeum Narodowego w Krakowie, która przybliża historię obrazu Vincenta van Gogha Wiejskie chaty pośród drzew. Obraz jest wystawiany w Krakowie do 31 grudnia 2026 r. 

Na koniec ósmego już cyklu portretowych rozmów z twórczymi i niepokornymi kobietami spotykam się z Katarzyną Janowską, doświadczoną dziennikarką zajmującą się od lat kulturą we wszystkich jej wymiarach. Katarzyna Janowska to współautorka pamiętnych „Rozmów na koniec wieku” oraz „Rozmów na nowy wiek” (serii wywiadów z najwybitniejszymi przedstawicielami szeroko pojętej kultury polskiej), autorka „Hali odlotów” w TVP Kultura (której była swego czasu szefową) i pomysłodawczyni nagród kulturalnych Onetu i m.st. Warszawy „O!Lśnienia” (obchodzących właśnie 10-lecie). Rozmawiamy o tym, jak zmieniało się dziennikarstwo, społeczeństwo i obraz polskiej kultury w kolejnych dekadach kariery bohaterki. O jej dorastaniu w nobliwym Krakowie między uporządkowanym domem, legendarną „Piwnicą pod Baranami” a intensywnym wirem towarzysko-intelektualno-kulturalnym podwawelskiej metropolii, i o tym, jakie ślady zostawiło w niej to miasto. O szukaniu równowagi między życiem prywatnym a zawodowymi ambicjami i cenie, jaką się płaci za dążenie do spełnienia. O tym, co znaczyło i znaczy dziś bycie niezależną kobietą, wyrazistą osobowością, która chce realizować swoją wizję w rodzimych mediach, we wciąż zaskakująco patriarchalnym kulturowym otoczeniu.Podcastu „Jak ona to robi” możesz posłuchać na platformach Spotify, Apple Podcasts oraz YouTube.

W dzisiejszym odcinku eksplorujemy jej własną definicję sukcesu handmade z Anią.Ania Zajda - malarka, ilustratorka, projektantka twórczych sytuacji i ceramiczka. Prowadzi dziko kreatywne warsztaty, które pomagają innym tworzyć bez spiny, odblokować swój malarski potencjał i poruszyć wizualną wyobraźnię.Autorka programów online takich jak: Kurs Brzydkiego Malowania i Malarki Wielkiego Formatu.Lubi kolor porostów i neonowy róż, spacery w naturze i książki Haruki Murakamiego. Współpracowała z: Muzeum Narodowym w Krakowie (warsztaty rodzinne), Muzeum POLIN (Plener Malarski), Rzeczownikiem (projekt ilustracji kartek), Kwiaciarnia Prowincjonalna (projekty plakatów, naklejek i zawieszek). Współtwórczyni i współautorka stref Edukacji w Muzeum Łazienki Królewskie takich jak: Idź na żywioł! oraz Opowiadaj! Japonia w pięciu opowieściach! Jej działania można obserwować na Instagramie:@made_by_aniazajda i @uzajdeczki.Tutaj skorzystasz z bezpłatnych materiałów u Ani:https://www.subscribepage.com/kwiatyikolory-----------------Chcesz prowadzić warsztaty rękodzieła lub robisz to od lat i szukasz środowiska wzrostu - zaglądaj tutaj: PROWADŹ WARSZTATY RĘKODZIEŁA PO MISTRZOWSKUWięcej podobnych treści w BIBLIOTECE:https://oplotki.pl/produkt/biblioteka-akademii-rekodzielnika-wszystkie-biznesowe-materialy-dla-tworcow-handmade-razem/Tam również te niepublikowane odcinki podcastów, nagrania szkoleń stacjonarnych, masterclassów online, kompleksowych kursów (np. wyceny, prowadzenia warsztatów rękodzieła), porad specjalistów (księgowość dla rękodzielników, aspekty prawne) i wieeeele więcej - WSZYSTKO, co może Cię wesprzeć w prowadzeniu biznesu w oparciu o rękodzieło lub rzemiosło.Chcesz wesprzeć ten podcast?Tutaj znajdziesz link do dobrowolnej zrzutki, która pomaga finansować ten projekt:https://suppi.pl/oplotkiChcesz zasponsorować dany odcinek lub serię odcinków wykupując promocję dla TWOJEJ DZIAŁALNOŚCI w tym podcaście?Pisz: agnieszka@oplotki.pl

Stāsta medicīnas vēsturniece, Rīgas Stradiņa universitātes docente Maija Pozemkovska; pārraides producente – Maruta Rubeze Spalvainais degunradzis ir viens no lielākajiem izmirušajiem zīdītājiem, kas dzīvojis ledus laikmeta beigās Eirāzijas ziemeļos, arī Latvijas teritorijā. Spalvainais degunradzis bija mamuta laikabiedrs, apaudzis ar rūsgani brūnu spalvu, augumā mazāks par mamutu, taču gana iespaidīgs. Spalvainā degunradža augums bija divarpus metru, un, kā jau degunradzim, tam bija divi ragi, turklāt priekšējā, lielākā raga garums bija pāri vienam metram (~1m 30 cm). Lielais rags tika izmantots aizsardzībai un sniega attīrīšanai barības meklējumos. Spalvainais degunradzis svēra no divām līdz trim tonnām. Latvijas teritorijā tas dzīvoja vairāk nekā pirms 12 tūkstošiem gadu. Šī izmirušā dzīvnieka paliekas – kaulu fragmenti – Latvijā atrasti divreiz – 1861. un 1928. gadā; abas reizes – pie Zveņģes upītes, starp Lielvārdi un Rembati. Spalvainā  degunradža meklējumos Latvijā lieli nopelni bija Rīgas Dabaspētnieku biedrībai (Naturforscher-Verein zu Riga), ko 1845. gadā dibināja Vidzemes ārsti, aptiekāri, luterāņu mācītāji un skolotāji ar mērķi veicināt sabiedrības interesi par dabaszinātnēm. Tā kā šajā biedrībā galvenokārt bija vācbaltieši, biedrību likvidēja 1939. gada novembrī, pēc vācbaltiešu izceļošanas. Tad, kad Latvijas teritorijā parādījās pirmie iedzīvotāji, ziemeļbriežu mednieki, ledum atkāpjoties, spalvainais degunradzis jau bija izmiris. Pirmais, kas aprakstīja spalvaino degunradzi pirms vairāk nekā divsimt gadiem (1799) un deva latīnisko nosaukumu Rhinoceros Antiquitatis, bija vācu ārsts un dabaszinātnieks Johans Frīdrihs Blūmenbahs (Blumenbach; 1752–1840). Viņš bija viens no zooloģijas un antropoloģijas kā salīdzinošo zinātnisko disciplīnu pamatlicējiem. Vēl pirms Blūmenbaha lielu ieguldījumu spalvainā degunradža izpētē deva slavenais vācu dabaszinātnieks Pēters Simons Pallass (Pallas; 1741–1811).  Pēc Krievijas ķeizarienes Katrīnas II uzaicinājuma viņš devās ekspedīcijā uz Sibīriju, kā rezultātā norādīja uz spalvainā degunradža izplatību šajā reģionā un 1772. gadā Irkutskā no vietējiem iedzīvotājiem ieguva izmirušā dzīvnieka galvu un divas kājas, jo pārējais bija apēsts, un āda izmantota apģērbam. Spalvainā degunradža fosīliju atradums Staruņā (Starunia, Polijas teritorijā, kas mūsdienās ir Ukraina), dziļā ozokerīta raktuvē (12,5 m dziļumā) 1929. gada 23. oktobrī bija pasaules sensācija: tika atrasts vienīgais, vispilnīgākais šīs sugas eksemplārs ne tikai ar saglabātu skeletu, bet arī daļu no iekšējiem orgāniem, muskuļiem un ādu. Jaunā, apmēram trīs gadus vecā mātīte bija mirusi aptuveni pirms trīsdesmit tūkstoš gadiem. Šī eksemplāra unikālā fosilizācija bija iespējama, pateicoties labvēlīgiem ģeoloģiskiem apstākļiem, turklāt dzīvnieks zemes dzīlēs bija gulējis augšpēdus, un, iespējams, tāpēc ķermenim bija tikai nelieli bojājumi. Ar Polijas armijas palīdzību divu mēnešu laikā spalvainais degunradzis bija sagatavots transportēšanai un nogādāts Krakovā. Šī ziņa ātri sasniedza Latviju, un mākslinieks butaforists Oļģerts Krūmiņš (1904–1989) tolaik Eiropā pirmais modelēja spalvaino degunradzi dabīgā lielumā. Maketa izgatavošanai tika izlietoti vairāk nekā 80 kg vecu avīžu, ko sabāza lielā dzīvnieka "skeletā", izgatavotā ar metāla stiepļu palīdzību, savukārt ragi tika gatavoti no koka. Lielizmēra maketu izstādīja Izglītības ministrijas Skolu muzeja rīkotā "Daugavas izstādē" 1932. gadā, piesaistot gandrīz desmit tūkstošus apmeklētāju. (No 1925. līdz 1938.g. Skolu muzejs atradās Valdemāra ielā 36a, aizņemot trīspadsmit telpas divos augšējos ēkas stāvos.) Izcilais butafors Oļģerts Krūmiņš pēc Skolu muzeja likvidācijas 1951. gadā strādāja Medicīnas vēstures muzejā. Viņa veidotās diorāmas par viduslaiku medicīnu joprojām apskatāmas Paula Stradiņa Medicīnas vēstures muzejā. Oļģerta Krūmiņa izgatavotais makets nav saglabājies, toties Staruņā atrastā spalvainā degunradža skelets, izbāzenis (rekonstrukcija) un anatomiskie preparāti (piemēram, mēle, aukslējas, ausis) mūsdienās aplūkojami pastāvīgajā ekspozīcijā Polijas Zinātņu akadēmijas Dabas vēstures muzejā Krakovā (Muzeum Przyrodnicze w Krakowie). Interesanti, ka arī 21. gadsimtā britu paleontologi Stafordšīrā atraduši vēl četru aizvēsturisko degunradžu skeletu paliekas. Meklējumi turpinās! Izmantotā literatūra: Lamsters, V. "Latvijā izmirušie prāvākie zīdītāji". Rīga, Izglītības ministrijas Skolu muzejs, 1937. Pozemkovska, M. "Skolu muzeju veidotāji 20. gadsimta pirmajā pusē: Jānis Greste, Oļģerts Krūmiņš, Eduards Reiziņš" / "Rīgas Skolu muzeja Raksti", 2. rakstu krājums, Rīga, 2025, 107.–120. lpp. The Institute of Systematics and Evolution of Animals of the Polish Academy of Sciences

W Londynie strach? BRYTYJCZYCY PAKUJĄ WALIZKI DO POLSKI. Zapraszam na rozmowę z prof. Łukaszem Danelem z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Zapoznaj się z warunkami oprocentowania wolnych środków w OANDA TMS Brokers: https://go.tms.pl/bezpaszportuUM Inwestuj w fundusze ETF z OANDA TMS Brokers: https://go.tms.pl/bezpaszportuETF

Fed utrzymał stopy proc. bez zmian w przedziale 3,50-3,75%, co stanowi pierwszą przerwę w cyklu obniżek. Sąd Okręgowy w Krakowie nieprawomocnie uznał za nieważną uchwałę Columbus Energy dotyczącą przeniesienia aktywów wartych ok. 700 mln zł do spółki Ruby01A. Scanway celuje w przeniesienie notowań na rynek główny GPW na przełomie I i II kw. 2026 r. Spółka, która kupuje lokal od osoby fizycznej w celu wynajmowania jej tego lokalu nie jest zwolniona z VAT. Przeprowadzono kontrole Deutsche Bank w Niemczech w związku ze skandalem podatku „cum-ex” dotyczącym zwrotu podatku od dywidendy.Zasubskrybuj prasówkę na www.businessupdate.pl.Podcast powstał przy pomocy ElevenLabs.

Czy terapia jest dla mnie? Czy to już ten moment? A może jeszcze za wcześnie?W tym odcinku poruszam jedno z najczęściej zadawanych pytań: czy warto iść na psychoterapię oraz kiedy jest na nią najlepszy moment. Opowiadam o tym, z czym najczęściej zgłaszają się osoby do terapeuty, jakie trudności mogą być sygnałem, że warto poszukać wsparcia, oraz dlaczego nie trzeba „mieć wystarczająco poważnego powodu”, żeby rozpocząć terapię.W odcinku znajdziesz m. in. odpowiedzi na pytania:kiedy naprawdę warto zgłosić się na terapięczy trzeba być „na dnie”, żeby skorzystać z pomocyjak wygląda pierwszy kontakt z psychoterapeutądlaczego odkładanie terapii często przedłuża cierpieniejak sprawdzić, czy dana osoba i forma terapii są dla Ciebie odpowiednieJeśli czujesz, że coś w Twoim życiu uwiera, boli lub nie pozwala Ci spokojnie funkcjonować - ten odcinek może być pierwszym, bezpiecznym krokiem do przyjrzenia się sobie i swoim potrzebom.

W audycji przenosimy się do Krakowa, gdzie – jak poinformowano – powstał Obywatelski Komitet Referendalny w celu odwołania Aleksandra Miszalskiego z urzędu prezydenta miasta. Ruszyła zbiórka podpisów, a inicjatorzy uzasadniają ją m.in. „lawinowo-rosnącym zadłużeniem Krakowa”. Na czele komitetu stanął Jan Hoffman, przewodniczący Rady i Zarządu Dzielnicy Stare Miasto, określany jako osoba bezpartyjna.Na antenie przywołano fragment wczorajszej konferencji prasowej prezydenta Krakowa, który ostro odniósł się do próby uruchomienia referendum. W jego ocenie referendum nie powinno być „dogrywką” po wyborach.„Instytucja referendum nie jest instytucją dogrywki, nie jest instytucją odwołania się od wyroku wyborców. Jeżeli jakieś środowiska przegrały, to powinno się poczekać do normalnych kolejnych wyborów.”Prezydent mówił też o pieniądzach, które – jego zdaniem – stoją za akcją przeciwko niemu. Pada wprost sugestia, że kampania ma charakter zorganizowany i kosztowny, a pytanie brzmi: kto ją finansuje.„Nie da się sobie kupić Krakowa. (…) Skąd ci biedni obywatele mają setki tysięcy złotych, a może miliony złotych na kampanię hejtu, nienawiści, którą obserwujemy przez ostatnie miesiące w Krakowie. Kto to finansuje?”Miszalski wskazywał, że w mieście mają krążyć liczne materiały – „gazetki” – które „niezbyt obiektywnie przedstawiają rzeczywistość” i trafiają „do prawie każdej skrzynki”. W tej narracji referendum ma być podszyte nie tyle oddolnym ruchem, co kapitałem i politycznym zapleczem.„Jest przynajmniej pięć tytułów różnego rodzaju gazetek (…) w prawie każdej skrzynce w krakowskich domach. (…) Krakowa nie da się tak łatwo kupić na 100%.”Prezydent dodał również, że Kraków jest miastem „wyważonym”, a za inicjatywą mają – według niego – stać środowiska skrajne.„Kraków nigdy nie był skrajny. Kraków jest zawsze miastem o poglądach trochę centrowych, a trochę po prostu wyważonych. I już widzimy, że środowiskami, które za tym referendum będą stały (…) są środowiska skrajne.”Jednocześnie zadeklarował, że choć ma poważne zastrzeżenia do motywacji i zaplecza inicjatorów, to uznaje prawo do zbierania podpisów.„Oczywiście szanuję to, że jest taka możliwość, każdy ma prawo te podpisy zbierać, więc będziemy się tej inicjatywie przyglądać.”Pierwszy dzień zbiórki: „widać ruch, widać zainteresowanie”Naszym gościem był Michał Drewnicki, radnym miasta Krakowa z ramienia Prawa i Sprawiedliwości. W rozmowie padła informacja, że media donosiły rano o „pięciu tysiącach podpisów”, a radny potwierdził, że zbiórkę widać na ulicach.„Tak, ewidentnie jest ruch, jest zainteresowanie. Już wczoraj, tuż po rejestracji Komitetu Referendalnego można było zauważyć na ulicach ludzi, którzy te podpisy zbierali. W kamizelkach oznaczeni, z identyfikatorami, z kartkami, z planszami do podpisu.”Drewnicki podkreślał, że w Krakowie kluczowe jest nie tylko poparcie, ale logistyka – bo formalnie potrzeba 58 tys. podpisów, a realnie (z „górką” na błędy) trzeba zebrać około 80 tys., i to w zimie, tuż przed feriami.„Zebranie 58 tysięcy podpisów, a de facto musimy zebrać 80 tysięcy podpisów, żeby mieć górkę (…) to jest olbrzymie wyzwanie, zwłaszcza w zimie, zwłaszcza gdy ferie przed nami, no ale pierwszy dzień naprawdę bardzo na plus.”W rozmowie pojawia się też wątek sondażu: 64% krakowian ma deklarować udział w referendum, a większość z nich – poparcie dla odwołania prezydenta. Radny studzi entuzjazm, ale tłumaczy, że i tak „jesteśmy na granicy” wymaganej frekwencji.„Ten sondaż naprawdę brzmi fantastycznie. Ja sądzę, że aż tak dobrze nie jest. (…) w Zabrzu (…) finalnie poszło tylko 41% z tych, co deklarowali w sondażu, że pójdą. (…) Na Kraków przekłada się to mniej więcej tak, że (…) możemy liczyć (…) na frekwencję na poziomie około 27%.”Wypowiadając tę liczbę, Drewnicki od razu przypomniał warunek skuteczności referendum – minimalną frekwencję, którą przelicza na konkretną liczbę głosujących.„A właśnie 27% to jest ta minimalna, wymagana frekwencja 158 tysięcy osób. Tyle musi pójść na wybory.”O co jest spór: „całokształt”, a nie jedna decyzjaProwadząca dopytywała o powody powstania komitetu i zarzuty wobec prezydenta. Drewnicki przyznał, że nie chodzi o „jedno jaskrawe działanie”, które natychmiast porwałoby wszystkich do podpisu. W jego ujęciu to suma decyzji, stylu rządzenia i rozczarowania obietnicami.„Prezydent Miszalski tak naprawdę nie ma takiego jednego działania, które byłoby tak jaskrawie. Nie ma takiego jednego działania.”Radny buduje szerszą opowieść: o braku wizji, „nierealizowaniu obietnic”, wizerunkowym stylu działania i rosnących kosztach życia w mieście. Wśród przykładów wymienia m.in. komunikację miejską.„Brak jakiejkolwiek wizji, nierealizowanie obietnic. (…) W czasie, gdy ludziom podnieśli opłaty za bilety. W Krakowie mamy teraz najdroższy bilet w Polsce. 8 zł kosztuje bilet godzinny.”Wymienia także cięcia środków w obszarze opieki nad dziećmi, a w tle stale powraca temat finansów miasta – zadłużenia oraz – jak mówi – premii dla zastępców prezydenta.„Obcięcie środków na (…) przedszkola, obcięcie środków na żłobki, zaciskanie pasa, cały czas zadłużanie miasta. (…) Równocześnie (…) dał sowite premie swoim wiceprezydentom. Za 9 miesięcy (…) trzech wiceprezydentów dostało 160 tysięcy złotych premii.”W tej narracji referendum ma być wyrazem buntu przeciwko „marazmowi” i rozczarowaniu tym, że – zdaniem radnego – nowy prezydent „wszedł w buty” poprzednika, nie oferując jednocześnie jakościowej zmiany.„Ludzie (…) nie chcieli kolejnego prezydenta Majchrowskiego, chcieli kogoś nowego (…) Tymczasem mają polityka, który (…) wszedł po prostu idealnie w buty Majchrowskiego.”Metro, Bruksela i obietniceW rozmowie wraca też wątek krakowskiego metra. Drewnicki kpi z kolejnych terminów i wskazuje na przesuwanie daty realizacji.„Prezydent Miszalski co rusz obiecuje metro. Przed wyborami obiecywał, że pierwsza łopata zostanie wbita za dwa lata, czyli w 2028 roku. Teraz mówi się o 2030.”Radny interpretuje wyjazd prezydenta do Brukseli jako działanie reaktywne, mające przykryć presję związaną z referendum. Padają mocne, kolokwialne sformułowania, które – w rozmowie – mają pokazać nastroje ulicy.„Nie ma co robić, nie ma co dać, nie ma co zaproponować, no to zawsze można sfinansować bilet lotnicy do Brukseli, spotkać się z kimś pod toaletą, wrzucić zdjęcie i powiedzieć, że się załatwia.”Polityka i „oddolność”: spór o to, kto stoi za komitetemCiekawym jest to, że obie strony – prezydent i jego krytycy – mówią o pieniądzach stojących za referendum, ale każda na swój sposób. Miszalski sugeruje „potężny kapitał” i „środowiska skrajne”. Drewnicki z kolei zapewnia, że komitet ma charakter obywatelski i bezpartyjny – choć jednocześnie przyznaje, że widać profesjonalne przygotowanie.„Warto dodać, że (…) zawiązał się 21-osobowy komitet referendalny. Tam nie ma ludzi z żadnej partii politycznej. To są ludzie bezpartyjni.”A zaraz potem:„Na pewno widać, że są tutaj środki, że to jest profesjonalnie robione, że to nie jest gdzieś amatorka robiona w piwnicy (…) tylko to jest porządnie zrobione.”Radny deklaruje wsparcie PiS dla inicjatywy i zapowiada konferencję prasową swojej formacji. Zachęca też mieszkańców do podpisywania wniosku, wskazując, że czas na zbiórkę już biegnie.

Historia ścigania zbrodniarzy nazistowskich ze szczególnym uwzględnieniem członków załogi KL Auschwitz prowadzi przez Trybunał w Norymberdze, sądy polskie, Komisję Badania Zbrodni Niemieckich. Osiągnięć w tym zakresie jest jednak niewiele: osądzenie głównych sprawców, wprowadzenie do praktyki sądowej pojęcia ludobójstwa na określenie zbrodni popełnionych w obozie. W pamięci pozostały pierwsze procesy przed polskimi sądami, w których skazano komendanta obozu Rudolfa Hoessa i kilkudziesięciu członków załogi KL Auschwitz. Później nastąpiło powojenne zaniechanie ścigania zbrodniarzy zarówno w Polsce, jak i w krajach Europy Zachodniej. Postępowania wznowiono dopiero w latach 60. XX w. Z perspektywy lat i dokumentów źródłowych warto sporządzić bilans, ocenę skuteczności i przyczyny niepowodzeń, ze szczególnym uwzględnieniem praktyki sądowej RFN i Austrii (faktyczna amnestia dla „morderców zza biurka”) oraz luk w ustawodawstwie polskim.O szczegółach śledztwa prowadzonego przez Instytut Pamięci Narodowej red. Paweł Lekki rozmawia z prok. Łukaszem Gramzą z Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Krakowie.Więcej podcastów historycznych znajdziesz na portalu przystanekhistoria.pl

Ludomir Benedyktowicz miał zostać leśnikiem, ale wybuch powstania styczniowego przekreślił te plany. W wyniku odniesionych obrażeń podczas jednej z powstańczych potyczek stracił obie dłonie. Choć niepełnosprawność, śmierć ojca, czy odebranie przez zaborcę rodzinnego majątku, jako represja po udziale w powstaniu, doprowadziły do załamania nerwowego, to był to punkt zwrotny, który zmienił życie młodego człowieka. Zwrócił się w stronę malarstwa. Jego pomysłowość, pracowitość i nie poddawnie się przeciwnościom, sprawiły, że jako jeden z trzech, na trzydziestu kandydatów, dostał się do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Po powrocie ze studiów osiadł w Krakowie, gdzie kontynuował naukę w krakowskiej szkole kompozycji Jana Matejki. Był szanowanym malarzem, a dochody za malowane obrazy pozwoliły mu utrzymać liczną rodzinę.Fragmenty wspomnień Ludomira Benedyktowicza czyta Mariusz Kamiński. W rolę krytyka Lucjana Siemieńskiego wciela się Jarosław Zoń.Fot. Obraz Ludomira Benedyktowicza na wystawie "Monachijczycy" w Muzeum Narodowym w Lublinie.

Zastanawiasz się, czy on zdradzi ponownie i czy Twoja relacja ma jeszcze szansę na przetrwanie po tak trudnym doświadczeniu? W tym nagraniu analizuję psychologię zdrady, tłumacząc różnicę między jednorazowym pogubieniem się a świadomym prowadzeniem podwójnego życia. Dowiesz się, jakie są 4 kluczowe kroki, aby odbudować związek po zdradzie, oraz dlaczego po odkryciu romansu paradoksalnie może wzrosnąć pożądanie seksualne. Wyjaśniam również, na czym polega metoda „odwróconego strażnika” i jak wyleczyć serce, które po niewierności jest naderwane i połatane. Posłuchaj, aby dowiedzieć się, jak naprawić relację po zdradzie i czy fundamenty Waszej miłości są wystarczająco silne, by budować na nich coś nowego.✨ Partnerem nagrania jest Persempra – marka, która dba o luksus i „miękkość” w Twoim domu. Dzięki ich tkaninom codzienne dbanie o otoczenie staje się prostsze, a Ty zyskujesz więcej czasu na budowanie bliskości z partnerem. Sprawdź, jak rozwiązania Persempra mogą wesprzeć Twój domowy spokój: https://bit.ly/persempra— O MNIE: Nazywam się Marita Woźny. Jestem psychologiem, psychoterapeutą, absolwentką psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Ukończyłam czteroletnie szkolenie psychoterapeutyczne w Ośrodku Szkoleń Systemowych w Krakowie rekomendowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne i Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, czteroletnie szkolenie w Ośrodku Edukacji Psychologicznej i Treningu Grupowego we Wrocławiu. Uczestniczyłam w wielu szkoleniach, kursach i konferencjach. Specjalizuję się w terapii indywidualnej, par i rodzin. W swojej pracy wykorzystuję podejście systemowe i psychodynamiczne. Należę do Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Poddaję się regularnej superwizji.

W najnowszym odcinku Tripower Sport Podcast bierzemy pod lupę jeden z kluczowych elementów kolarstwa i triathlonu — drafting. Wyjaśniamy nie tylko naukowe podstawy jazdy w cieniu aerodynamicznym, ale dzielimy się także praktycznymi przykładami i strategiami, które mogą realnie poprawić Twoje wyniki sportowe. Odcinek jest kontynuacją ujęcia tematu w kontekście pływania.Czy wiesz, że drafting może obniżyć zużycie energii nawet o 30%?

Czy Kościół ma coś ciekawego do powiedzenia na temat AI? Dlaczego Franciszek i Leon XIV traktują sztuczną inteligencję jako temat o zasadniczym znaczeniu? Jakie etyczne wyzwania stawia rozwój nowych technologii? Jak odnaleźć się w świecie, który zmienia się z taką szybkością? I jak mądrze korzystać z powszechnie już dostępnych narzędzi?O życiu i Kościele w czasach „zmiany epoki” rozmawiamy z ks. prof. Józefem Klochem, wykładowcą Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II w Krakowie.—Zapraszamy na nasz profil na Patronite.pl:⁠Smak Karmelu na Patronite—00:00 Wprowadzenie04:38 Czy Kościół musi zajmować stanowisko w sprawie AI?09:04 Czy model AI może być kierownikiem duchowym?12:54 Czy sztuczna inteligencja jest inteligentna?25:32 Zwodnicza łatwość antropomorfizacji31:56 Co jest źródłem problemów przy korzystaniu z AI?37:44 Leon XIV i etyka sztucznej inteligencji45:16 Nauczanie Kościoła na temat AI55:13 Jak korzystać z AI, żeby sobie nie szkodzić?

Randomowy odcinek na randomowe tematy – od pogrzebów po targi książki w Krakowie. Czy dożyję jesieni? Kto dostanie moje organy? I czy macie kontakt do prezesa klocków Lego? Chciałabym zaprojektować zestaw Chasing Paris.

Jak wybrać dobrego psychoterapeutę lub psychologa?Jak nie trafić na osobę, która tylko nazywa się terapeutą, ale nie ma do tego kompetencji?W tym odcinku w prosty i konkretny sposób tłumaczę:kim naprawdę jest psychoterapeuta, a kim nie,dlaczego w Polsce tak łatwo się pogubić przy wyborze specjalisty,na co zwracać uwagę przy szukaniu terapeuty (szkolenia, towarzystwa, superwizja),jakie są czerwone flagi, które powinny zapalić Ci lampkę ostrzegawczą,dlaczego masz prawo pytać terapeutę o jego wykształcenie i doświadczenie.Opowiadam też o standardach, które - mimo braku ustawy o zawodzie psychoterapeuty - realnie chronią pacjentów oraz o tym, gdzie szukać rzetelnej pomocy psychologicznej.

W najnowszej odsłonie „Skądinąd” goszczą prof. Izabela Trzcińska, religioznawczyni z Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie oraz prof. Agata Świerzowska, religioznawczyni z Uniwersytetu Jagiellońskiego, badaczki współczesnych duchowości i dziejów polskiej tradycji ezoterycznej, autorki książki „Jasną jest droga przede mną. Życie i dzieło Wandy Dynowskiej Umadevi”. A rozmawiamy o niezwykłym życiu Wandy Dynowskiej Umadevi (1888-1971). Rozmawiamy także o teozofii i jodze – w Polsce i na świecie. O drogach, które zaprowadziły Wandę Dynowską do teozofii, jogi i masonerii. O organizacji wolnomularskiej „Le Droit Humaine”, którą zakładała. O spotkaniu z Jiddu Krishnamurtim. O wyjeździe do Indii. O buddyzmie i Tybecie. O chrześcijaństwie, z którym Dynowska również się identyfikowała, choć wierzyła w reinkarnację. O krajobrazie duchowym Polski w 20-leciu międzywojennym i PRL'u. O dziedzictwie Wandy Dynowskiej. A także o wielu jeszcze innych sprawach. Owocnego słuchania!

Cecylia Malik to malarka, artystka wizualna i aktywistka ekologiczna, której działalność realnie wpływa na kształt przestrzeni publicznej, szczególnie w Krakowie. Jak sztuka pomogła ocalić pewien uroczy zakątek od zakusów dewelopera? Jak zostaje się „artywistką?” I czym różnią się działania artystyczne od „zwykłych” protestów?  Porozmawiamy o Siostrach Rzekach, obronie Wisły i Białki, o Wodnej Masie Krytycznej i po co wspinać się na drzewa.https://www.cecyliamalik.plLink do filmu Siostry Rzeki: https://vimeo.com/885570036Muzyka: Sutari https://www.sutari.pl/Projekt „Sztuka w mieście - podcast o współczesnej sztuce Polskiej” jest współfinansowany ze środków Krajowego Planu Odbudowy w ramach Inwestycji A2.5.1.

Mira Modelska Creech komentuje nastroje w USA wobec działań prezydenta Donalda Trumpa. Omawia też wydarzenia kulturalne organizowane przez chicagowską Polonię. Następnie łączymy się z Ryszardem Derdzińskim, który w kontekście zmieniającej się pogody przygląda się postawie J.R.R. Tolkiena wobec ekologii. Poleca też lektury na zimowe wieczory. W kolejnym odcinku Krucjat radiowych dr Bartłomiej Dźwigała omawia postać Idziego z Tuskulum, jego drogę od mnicha z Cluny do kardynała i legata papieskiego oraz rolę w przenoszeniu idei krucjatowych do Polski w XII wieku. Na koniec, prof. Jerzy Miziołek omawia życie i dzieło Stanisława Wyspiańskiego, zwracając uwagę na jego wyjątkową sztukę i liczne projekty, a także na niedawną wystawę w Krakowie i Rzymie, która pokazuje jego witraże, pastele, projekty scenograficzne i koncepcje łączące polską kulturę z tradycją antyczną.

W Radiu Wnet Bartłomiej Krzych, radny miejski z Wieliczki i jeden ze skarżących uchwałę o Strefie Czystego Transportu w Krakowie, relacjonował przebieg głośnej rozprawy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym. Jak podkreślał, sprawa przyciągnęła ogromne zainteresowanie mediów i opinii publicznej.„Temat przyciągnął wielu obserwatorów. W zasadzie sala była wypełniona mediami. My mieliśmy w ogóle jako strona skarżąca problem z uzyskaniem kontaktu wzrokowego ze składem sędziowskim, bo praktycznie sala była obgadana operatorami kamer.”Rozpatrywane były cztery skargi: wojewody małopolskiego oraz trzy obywatelskie – gminy Skawina, samego Krzycha i posła Andrzeja Adamczyka. Sąd jednak zdecydował się rozpoznać jedynie skargę wojewody, co wywołało u rozmówcy poczucie głębokiego rozczarowania.„W mojej ocenie ten wyrok jest antyobywatelski z dwóch powodów. Po pierwsze sąd odrzucił wszystkie skargi obywatelskie, czyli rozpatrywał tylko skargę wojewody, i to w bardzo wąskim zakresie.”Radny zwracał uwagę na fakt, że orzeczenie zapadło stosunkiem głosów 2 do 1 i że jeden z sędziów zgłosił zdanie odrębne, które nie zostało odczytane na sali.„Ten wyrok zapadł stosunkiem 2 do 1. Jeden pan sędzia miał zdanie odrębne, którego nie wygłoszono. To był ten sam sędzia, który dwa lata temu orzekał przy unieważnieniu pierwszej uchwały o strefie.”Pewne fragmenty uchwały jednak uchylono. Sąd zakwestionował m.in. definicję mieszkańca Krakowa oraz ograniczenie zwolnień z zakazu wjazdu tylko do publicznych placówek medycznych.„Sąd usunął z definicji mieszkańca obowiązek zameldowania. A jeśli chodzi o placówki zdrowia, uznał, że nie można ograniczać tego tylko do publicznych – zwolnienie musi dotyczyć również prywatnych.”Radny wskazywał jednak, że w jego ocenie problem z definicją mieszkańca jest znacznie głębszy.„Według uchwały mieszkańcem Krakowa może być ktoś, kto odprowadza podatek rolny do miasta. Ale taki podatek może płacić mieszkaniec Wieliczki czy Warszawy, jeśli ma działkę w Krakowie. To absurd.”W dalszej części rozmowy Bartłomiej Krzych zapowiedział, że sprawa na tym etapie się nie kończy. Skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest bardzo prawdopodobna, a kolejne obywatelskie skargi już wpływają.„Ja będę wspierał osoby, które będą jeszcze wnosić skargi. Już wpłynęła jedna, która nie była rozpatrywana, bo przyszła za późno. Prawdopodobnie będzie ich więcej.”Radny przywołał też argumenty posła Andrzeja Adamczyka i dane o jakości powietrza, wskazujące – jego zdaniem – że poprawa w Krakowie nastąpiła dzięki infrastrukturze, a nie strefie.„Od kiedy została otwarta Północna Obwodnica Krakowa, w 2025 roku stężenia tlenków azotu w centrum były już w normie na wszystkich stacjach.”Na koniec rozmowy Radny Wieliczki opisał nastroje panujące wśród mieszkańców po pierwszych 15 dniach funkcjonowania SCT.„Ludzie nadal nie rozumieją, jakie są wymogi. Infolinia jest tak oblężona, że w kolejce jest czasem kilkaset osób. Nawet urzędnicy nie są pewni swoich odpowiedzi.”Szczególnie krytycznie oceniał absurdalne procedury dotyczące wjazdu do placówek medycznych.„Osoba starsza, która nie obsługuje Internetu, żeby zgłosić wizytę, musi jechać do urzędu w centrum Krakowa, który też jest w strefie. Czyli żeby skorzystać ze zwolnienia, musi najpierw wjechać do strefy.”Rozmówca podkreślał, że wiele zależy teraz od pisemnego uzasadnienia wyroku i od zdania odrębnego sędziego.„Podkreślam to zdanie odrębne, bo to daje nadzieję, że nie wszystko jeszcze stracone.”

Miasto zamknięte przepisami. Mieszkańcy wykluczeni. Urzędnicy… dalej w limuzynach.W tym odcinku rozbieramy na czynniki pierwsze Strefę Czystego Transportu w Krakowie. Czy chodzi o ekologię, zdrowie, czy może… pieniądze i władzę? Grzegorz Kusz – Agent Specjalny

W najnowszym odcinku wideokastu „Kultura na weekend” wyjątkowa polska aktorka: Małgorzata Gorol, absolwentka krakowskiej Szkoły Teatralnej. Możemy ją oglądać m.in. w najnowszym serialu „Klangor” (drugi sezon), wcześniej w filmach „Śubuk”, „Twarz” Małgorzaty Szumowskiej czy komediowym „The Office PL”. Aktorka, na co dzień związana jest z dwoma teatrami: Teatrem Studio w Warszawie i Starym Teatrem w Krakowie, opowiada Januszowi Wróblewskiemu, dlaczego dotychczas była obsadzana w rolach zwykłych, umęczonych życiem kobiet. Poruszamy m.in. ważny wątek: jak wygląda aktorstwo w Polsce, jakie są jego blaski i cienie? W rozmowie także: jakie jest aktorstwo i dlaczego Gorol uważa, że bywa bezwzględne? I czy macierzyństwo odmieniło Małgorzatę Gorol również w życiu zawodowym? Z aktorką rozmawia Janusz Wróblewski, tygodnik „Polityka”.

W figurze "obcego" krystalizuje się najważniejsze pytanie etyczne. Gdy mówimy o uchodźcy, to mówimy o pojedynczym człowieku, konkretnej historii i zdjęciu. Gdy mówimy o uchodźcach, z pojedynczych dramatów tworzy się masa bez twarzy, tracimy wrażliwość etyczną. Mówimy wtedy o liczbach, nie o osobach. Jak połączyć politykę i etykę w sprawie migrantów? Jaka jest różnica pomiędzy uchodźcą a migrantem? Dlaczego dobra wola jednostek jest ograniczana przez prawo i język polityki? Na podcast zaprasza Urszula Pieczek. Gościem drugiego odcinka jest Dobrosław Kot – myśliciel, pisarz i eseista, doktor habilitowany filozofii związany z Uniwersytetem Ekonomicznym w Krakowie. Autor m.in. "Tratwy Odysa. Eseju o uchodźcach". Pod nazwiskiem Wit Szostak publikuje utwory prozatorskie. Podcast powstał w ramach projektu Poznajmy naszą Europę współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach dotacji Parlamentu Europejskiego w dziedzinie komunikacji. Materiały i wypowiedzi zawarte w podcaście przedstawiają poglądy autorów. PE nie odpowiada za ich treść.

Jak znaleźć autentyczny sens świętowania w świecie zdominowanym przez konsumpcjonizm i kult efektywności? Współczesna rzeczywistość „profanuje” ten czas, zamieniając go w rynkowy mechanizm, przed którym ratunkiem może być jedynie świadome zatrzymanie się i refleksja. Prof. Piotr Augustyniak, filozof, eseista oraz wykładowca w Katedrze Filozofii na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie zachęca do porzucenia religijnych iluzji na rzecz „przebywania w życiu” i konfrontacji z własną skończonością. Dyskusja dotyka również kwestii tradycji, wychowania dzieci oraz poszukiwania indywidualnych form celebracji poza narzuconymi schematami.

Hannah Arendt pisała o kłamstwach systemowych, dezinformacji i ich roli w niszczeniu wspólnoty. Można za myślą filozofki stwierdzić, że populizm to tworzenie alternatywnej narracji, a grupy podatne na autorytarne ruchy tworzą najczęściej ludzie samotni, wyalienowani, pozbawieni poczucia sprawczości, u których wzrasta poczucie lęku. W populizmie widzimy wyraźnie to, przed czym Arendt przestrzegała: zastąpienie debaty spektaklem. Podcast jest zapisem dyskusji, która odbyła się w Instytucie Goethego w Krakowie 11 grudnia 2025 roku pt. "Kryzys liberalnej demokracji oczami Hannah Arendt" z udziałem Jana Tokarskiego i Grzegorza Jankowicza, którą moderowała Paulina Frankiewicz.Projekt współfinansowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Hannah Arendt w swojej najlepiej znanej książce "Korzenie totalitaryzmu" pisze nie tylko o nazizmie i stalinizmie, ale przygląda się mechanizmom, które powodują, że totalitaryzm może w ogóle powstać.Pokazuje także, jak kłamstwo polityczne może zdominować przestrzeń publiczną, niszcząc zdolność do odróżnienia prawdy od fikcji. W dobie dezinformacji, polaryzacji i mediów społecznościowych jej diagnozy nabierają nowego znaczenia.O tym Sylwia Góra – szefowa działu literackiego – rozmawia z Tomaszem Terlikowskim - doktorem filozofii, publicystą, tłumaczem, pisarzem, dziennikarzem RMF FM, autorem wielu książek, m.in.: „Tylko prawda nas wyzwoli”, „Kościół (dla) zagubionych”, „Franciszek Blachnicki. Ksiądz, który zmienił Polskę”, „Koniec Kościoła, jaki znacie”, „Czy konserwatyzm ma przyszłość? Koniec Europy, jaką znamy” oraz razem z Karoliną Wigurą: „Polka ateistka kontra Polak katolik. Jedenaście sporów światopoglądowych” wydanych przez Kulturę Liberalną. Partnerem podcastu jest Instytut Goethego w Krakowie.Projekt współfinansowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Arendt nigdy nie określała się mianem feministki, a jednak jej myśl od dekad inspiruje badaczki i badaczy zajmujących się problematyką płci, wolności i władzy. Czy Arendt można zatem nazwać feministką mimo tego, że sama nigdy tego nie zrobiła?Wiele jej koncepcji – choćby tych dotyczących działania czy wspólnoty – odczytywane jest dziś z perspektywy feministycznej. Czy to nieuprawniona reinterpretacja czy raczej odkrycie nowych znaczeń jej myśli?Podcast jest zapisem dyskusji, która odbyła się w Instytucie Goethego w Krakowie 27 listopada 2025 roku pt. "Czy Hannah Arendt była feministką?" z udziałem Heleny Jędrzejczak oraz Renaty Kopyto, którą poprowadziła Sylwia Góra.Projekt jest finansowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.

4 grudnia minęło dokładnie 50 lat od śmierci Hannah Arendt. Czy autorka przełomowych książek takich jak „Korzenie totalitaryzmu” i „Eichmann w Jerozolimie”, pomaga nam zrozumieć współczesność? Czy pojęcia, które wprowadziła lub zrewidowała Arendt, jak: totalitaryzm, kondycja ludzka, „banalności zła” tłumaczą nam dzisiejszy świat i zjawiska społeczne oraz polityczne, które obserwujemy?O tym Sylwia Góra – szefowa działu literackiego – rozmawia z Agatą Bielik-Robson – filozofką, profesor katedry Studiów Żydowskich na Uniwersytecie w Nottingham, Instytutu Filozofii i Socjologii PAN; autorką wielu książek, m.in. Na drugim brzegu nihilizmu: filozofia współczesna w poszukiwaniu podmiotu, Inna nowoczesność. Pytania o współczesną formułę duchowości, Duch powierzchni: rewizja romantyczna i filozofia, Na pustyni. Kryptoteologie późnej nowoczesności, Widma Derridy.Partnerem podcastu jest Instytut Goethego w Krakowie.Projekt współfinansowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Kontynuujemy serię odcinków poetyckich, tym razem w towarzystwie Małgorzaty Lebdy i jej najnowszego tomu „Dunaj. Chyłe pola”, książki, która ukazała się wiosna 2025, a już zdążyła otrzymać Nagrodę Kościelskich. O poezję, jej tworzenie i wybierane tematy autorkę pytał literaturoznawca Paweł Mackiewicz. Zapraszamy do słuchania!Małgorzata Lebda – autorka sześciu książek poetyckich, w tym nagradzanych tomów „Matecznik" i „Sny uckermärkerów" (Nagroda Literacka Gdynia 2019). Ostatni tom zatytułowany „Mer de Glace" (Wydawnictwo Warstwy, 2021) został nagrodzony Nagrodą im. Wisławy Szymborskiej (2022). Jej książki poetyckie ukazały się w przekładzie na języki: czeski, włoski, serbski, ukraiński, słoweński, duński, rumuński. Doktor nauk humanistycznych i sztuk audiowizualnych. Felietonistka. Animatorka kultury. Redaktorka. Naukowczyni. Wykładowczyni na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Ultramaratonka (we wrześniu 2021 roku pokonała, biegnąc, dystans 1113 kilometrów wzdłuż najdłuższej polskiej rzeki Wisły, realizując aktywistyczno-poetycki projekt „Czytanie wody”. Powieść „Łakome" (Wydawnictwo Znak, 2023) jest jej debiutem prozatorskim. Trwają prace nad adaptacją filmową. Książka została nagrodzona Nagrodą „Odkrycia Empiku”, Literacką Nagrodą Wielkopolskich Czytelników. Finalistka Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus, Nagrody Literackiej Nike i Nagrody Conrada. W 2024 roku powieść „Łakome" została wydana w hiszpańskim tłumaczeniu (Insaciable, Temporal, przekład Abel Murcia i Katarzyna Mołoniewicz). Na początku 2025 roku powieść ukazała się w tłumaczeniu na język angielski (Voracious, Linden Editions, przekład Antonia Lloyd-Jones). Tłumaczenia na języki: czeski, serbski, francuski, niemiecki, ukraiński, niderlandzki w toku. Pracuje nad kolejną powieścią. Dorastała na beskidzkiej wsi. Mieszka – wraz ze stadem – w Paśmie Jaworzyny Krynickiej.------------------------------Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

"Eichmann w Jerozolimie: rzecz o banalności zła" autorstwa niemieckiej filozofki to jeden jej z najsłynniejszych tekstów. Ukazał się w 1963 roku jako reportaż sądowy. Mimo że napisany ponad 60 lat temu w innym kontekście historycznym pozostaje cały czas ważnym traktatem filozoficznym i punktem odniesienia dla badaczy i badaczek szukających odpowiedzi na współczesne etyczne problemy świata, w którym żyjemy.W 50. Rocznicę śmierci Hanny Arendt chcemy pochylić się nad jej politycznym i filozoficznym dorobkiem, który w brunatniejących czasach jest cały czas niepokojąco aktualny.Podcast jest zapisem dyskusji, która odbyła się w Instytucie Goethego w Krakowie 7 listopada 2025 roku pt. „Koncepcja banalności zła Arendt i świat, w którym żyjemy” z udziałem Patrycji Dołowy i Wojciecha Engelkinga, którą poprowadziła Paulina Frankiewicz.Dyskusja odbyła się w ramach projektu finansowanego przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.Naszym partnerem jest Instytut Goethego w Krakowie.

Tamtej Dziedzinki już nie ma. Został po niej wyliniały bukiet pawich piór na szafie i cisza, która kłamie. W nowym odcinku "Kobiety z kiedyś" wracam do domu Simony Kossak – nie tego z książek, ale tego zapamiętanego przez moją Mamę.

Gościnią najnowszego odcinka podcastu Kultury Liberalnej jest Patrycja Dołowy – pisarka, działaczka społeczna, popularyzatorka nauki i sztuki, artystka wizualna oraz wykładowczyni Wydziału Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego, zajmująca się tematyką pamięci i tożsamości.W rozmowie przyglądamy się obecności Hannah Arendt w popkulturze. O filozofce rozmawiamy jako o osobie za swego życia znanej, lubianej ale też nierzadko krytykowanej m.in za swoją relację z Martinem Heideggerem. To pierwszy odcinek cyklu poświęconego aktualności idei jednej z najważniejszych intelektualistek XX wieku.Na rozmowę zaprasza Sylwia Góra, szefowa działu literackiego Kultury Liberalnej.Partnerem podcastu jest Instytut Goethego w Krakowie. Projekt współfinansowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.

W najnowszej odsłonie „Skądinąd” opowiadam o mojej nowej książce „Ćwiczenia z dysonansu”, która ukaże się 29 października nakładem wydawnictwa Znak Literanova.   Zapraszam również na spotkania autorskie:   8.XI na Targach Książki w Katowicach 17.XI w Krakowie, w Pałacu Potockich 19.XI w Gdańsku, w Fundacji Palma 20.XI w Warszawie, w Nowym Teatrze   Owocnej lektury i do zobaczenia!