POPULARITY
Categories
„Cestuju tam už patnáct let. Stále jsem tady, nezraněná a pořád se tam vracím,“ říká v Blízkých setkáních cestovatelka, arabistka a fotografka Lenka Hrabalová. „Média často vytvářejí krvavý obraz tamního světa, ale pěkného se tam děje hodně,“ ujišťuje moderátorku Terezu Kostkovou. „V islámském světě nastává liberalizace a lidé tam žijí podobně jako my. Současně tam ale běží druhý trend,“ vysvětuje. Ve kterých zemích se dokonce cítí jako doma? Poslechněte si.Všechny díly podcastu Blízká setkání můžete pohodlně poslouchat v mobilní aplikaci mujRozhlas pro Android a iOS nebo na webu mujRozhlas.cz.
Do you ever wonder what God's plan to “prosper” you really means?Maybe you're stepping into the new year with mixed emotions. You feel hopeful in some ways, weary in others. In this episode, Angie shares encouragement from Jeremiah 29:11 to remind you that God's plans are never about pressure or performance. They're about peace.What you'll hear in this week's episodeA fresh look at what “I know the plans I have for you” really means when life doesn't go as plannedThe difference between the kind of success the world promises and the kind of security only God can giveWhy God's definition of prosperity (shalom) isn't about getting more, but becoming wholeWisdom from trusted voices like Tony Evans and Charles Spurgeon reminding us that God is always at work, even when we can't see itAngie's honest story of enrolling in a costly program that felt all wrong in the moment, but how God used it to grow peace and purpose on the other sideA closing reflection to help you start 2026 trusting the Planner more than the planResourcesFree Bible Study Method Workshop (Live + Replay) — Tuesday, January 6, 2026, 6:00 pm CST. Learn the Step By Step method as we study Isaiah 43:19 together. Registrants receive the replay and a free devotional guide.Register: https://livesteadyon.com/bible-study-method-workshop/Gather (SOU Study) — A 14-week journey inside Steady On University exploring worship, community, and the sacred rhythms that steady our faith. Classes begin January 8, 2026.Learn more about SOU: https://livesteadyon.com/steady-on-university/Step By Step Starter Kit (Free) — A two-part masterclass + downloadable workbook to help you study Scripture one verse at a time and find personal life application.Get your Starter Kit: https://steadyon.myflodesk.com/starter-kit-fall-25Verse of the Week“For I know the plans I have for you,” declares the Lord, “plans to prosper you and not to harm you, plans to give you hope and a future.”Jeremiah 29:11 (NIV)Connect with Angie and Steady On: http://www.livesteadyon.comTheme Music: Glimmer by Andy Ellison
Novým předsedou Unie sociálních služeb se stal letos Viktor Kubát. Ten už v roce 2021 založil sociální službu Dohled na dosah, jež nabízí sociální služby s využitím asistivních technologií. A nově k nim přidává i terénní odlehčovací sociální služby. Na otázku, proč se rozhodl vést Unii sociálních služeb ČR [USS ČR], Viktor Kubát odpovídá, že chtěl být aktivní. A také chtěl, aby sociální služby, které působí ve více než třech krajích, a jsou takzvaně nadregionální, měly silné zastání.„Naším úkolem v unii je, aby nadregionální služby měly zajištěné financování. Aby i ony měly jistotu a stabilitu v tuzemském prostředí sociálních služeb,“ vysvětluje v podcastu Zdravé Zprávy s tím, že na prvním místě priorit USS ČR jsou nyní vyjednávání o penězích pro tyto služby.Unie sociálních služeb ČR podle něj ale není v žádném případě v konkurenci s Asociací poskytovatelů sociálních služeb ČR [APSS ČR]. Naopak obě profesní organizace, jak říká, úzce spolupracují. A navíc i jeho sociální služby Dohled na dosah jsou členem APSS ČR.Co je Dohled na dosahOrganizace Dohled na dosah vznikla v roce 2021. Jejím hlavním úkolem byla osvěta zavádění nových asistivních technologií do sociálních služeb. Asistivní technologie zjednodušeně řečeno pomáhají lidem se zdravotním hendikepem, a zejména seniorům zůstat co nejdéle v bezpečném domácím prostředí. Využití ale nacházejí také u terénních sociálních pracovníků a v pobytových sociálních službách.„Časem jsme ale zjistili, že spolu s osvětou můžeme i my sami zavádět asistivní technologie do sociálních služeb. Stali jsme se tak jejich přímým poskytovatelem s důrazem na nové technologie. Přímo sociální služby tak poskytujeme od roku 2022,“ vysvětluje dále v podcastu Zdravé Zprávy Viktor Kubát.Co nabízí Dohled na dosahDohled na dosah působí celorepublikově. Současně provozuje vlastní regionální pobočky v Praze, Plzni, Ostravě, Hradci Králové a v Jihlavě. A otevírá další, nově v Liberci a Trutnově. Postupně by chtěl mít pobočky ve všech krajích.K jeho primárním službám patří sociální služba tísňové péče. Sem spadá hlavně takzvané SOS tlačítko, náramek, který využívají zejména senioři v domácím prostředí. Od loňského roku nabízí i telefonickou krizovou pomoc pro neformální pečující a pomáhající profese. Rovněž poskytuje odlehčovací terénní služby v Plzeňském a Královéhradeckém kraji s tím, že ty hodlá už v příštím roce nabídnou celorepublikově. Zároveň spolupracuje s mnoha poskytovateli pobytových sociálních služeb, ale i nemocnicemi po celé České republice.„To znamená, že v momentě, kdy se na nás naši klienti obrátí, že už třeba tu péči o blízké doma nezvládají, a musejí je svěřit profesionálům, my se jim prostřednictvím našich partnerů pokusíme nabídnout řešení v blízkosti jejich bydliště. Ale spolupracujeme i s nemocnicemi,“ vysvětluje Viktor Kubát s tím, že v horizontu asi dvou let Dohled na dosah počítá s tím, že nabídne i pobytové sociální služby.Vůbec primární službou, kterou spolek svým klientům poskytuje nejdéle, jsou zmíněné SOS náramky, tlačítka. Ta fungují tak, že například senior, který je v domácím prostředí, ho v případě nouze zmáčkne a dovolá se do call centra Dohledu na dosah. Tam je vyškolený pracovník dostupný sedm dní v týdnu po dobu 24 hodin denně.„Kdykoli ten senior zavolá se svým problémem, tak my reagujeme na tu danou situaci. Někdy je to o tom, že je jen osamělý a potřebuje si třeba popovídat. Někdy je to o tom, že upadne a potřebuje zvednout. A někdy je to skutečně život ohrožující situace. Ty hovory jsou různé, ale z naší zkušenosti plyne, že většina případů je o tom, že je ten člověk osamocený a potřebuje si popovídat,“ popisuje dále Kubát.Dohled na dosah nabízí i telefonickou krizovou pomoc. To je služba, která rovněž funguje 24/7. Je určena pro osoby, které se v daném čase ocitnou v nějaké krizi. Cílí zejména na neformálně pečující a pak i profesionály v sociálních službách.Celý text najdete 30.12. 2025 na www.zdravezpravy.cz a celý podcasté taky!!!
Vou te contar uma verdade: é muito bom fazer parte do povo de Deus!Já tentaram me convencer que não ser discípulo de Jesus é melhor ainda. As pessoas falam de uma tal liberdade onde você pode fazer o que quiser, mas não é isso que vejo. Todos os dias olhando para o lado e sem qualquer esforço, o que percebo é destruição, morte e desespero. Se existe alguma felicidade, ela é momentânea e ilusória.Parece que ser crente é chato, cansativo, que não dá pra fazer coisas legais. Parece que tudo o que é legal é proibido. Essa é uma leitura que muita gente faz. Mas seria essa uma boa leitura?Dia após dia pessoas abandonam a fé para experimentar o que o mundo pode oferecer. Pobres pessoas! Escolhem sempre as piores opções. Veja o que diz o Salmo 33, no verso 12: "Feliz a nação cujo Deus é o Senhor, e o povo que ele escolheu para a sua herança."Sou feliz sendo discípulo de Jesus, mas não porque eu escolhi Deus, mas porque fui escolhido por Ele. Ser crente e fazer parte de uma comunidade cristã nunca foi uma escolha e nem uma opção de vida. Eu não decidi por mim mesmo, foi o amor que me alcançou.Esse amor também quer alcançar você. Não há maior felicidade do que estar diante do Pai Eterno servindo-o. Seja feliz também sendo discípulo de Jesus.
[O Observador está a republicar os três episódios mais ouvidos do ano em cada podcast. Este é de 24 de abril de 2025.] Isabel Vaz é a CEO da Luz Saúde há 25 anos. Diz-se simultaneamente apaixonada e cerebral. "Sou muito intensa". Uma conversa sobre o setor e sobre a carreira, que teve na queda do BES o pior momento. See omnystudio.com/listener for privacy information.
“Porque deveras haver um bom futuro; não será frustrada a tua esperança.” Provérbios 23:18 ARA Quando você pensa em seu futuro, seu sentimento é de alegria e paz ou de preocupação e tristeza?Um bom futuro começa com um bom pensamento sobre ele, que te faz ter uma atitude mais otimista pela perseverança e fé, de que o melhor está por vir.São nos caminhos mais difíceis que se encontram os lugares mais lindos, se hoje você não tem encontrado beleza por onde anda, não significa que o percurso está errado. A promessa de Deus é que a nossa esperança não será frustrada e que vale a pena acreditar em um bom futuro, pois Ele também estará lá.“Só eu conheço os planos que tenho para vocês: prosperidade e não desgraça e um futuro cheio de esperança. Sou eu, o Senhor, quem está falando.” Jeremias 29:11 NTLH Que possamos acreditar em um bom futuro, sabendo que as frustrações passadas, não são o motivo de não acreditarmos em tudo que o Senhor tem reservado a nós..Pensamento do dia:Estando você com o Senhor o que poderá lhe acontecer no futuro?Oração: Senhor nos ajude a creditar hoje em um bom futuro, tendo as nossas atitudes presentes baseadas na esperança do que o Senhor tem reservado a nós.Em nome de Jesus, Amém!Que você tenha um dia abençoado!Por Ubiratan Paggio#devocionaisdiarios#deusfalacomigo#HaveraUmBomFuturo#ubiratanpaggio@ubiratanpaggio@ubiratan.By
[O Observador está a republicar os três episódios mais ouvidos do ano em cada podcast. Este é de 24 de abril de 2025.] Isabel Vaz é a CEO da Luz Saúde há 25 anos. Diz-se simultaneamente apaixonada e cerebral. "Sou muito intensa". Uma conversa sobre o setor e sobre a carreira, que teve na queda do BES o pior momento. See omnystudio.com/listener for privacy information.
"Eis que venho em breve" «Mas, atenção! Eu virei muito em breve e trarei comigo a recompensa para dar a cada um segundo as suas obras. Eu sou o Alfa e o Ómega, o primeiro e o último, o princípio e o fim. Felizes os que purificam as suas vestes para terem o direito de comer o fruto da árvore da vida e de entrar pelas portas da cidade. Mas ficarão de fora todos os que são como cães, os feiticeiros, os imorais, os assassinos, os adoradores de falsos deuses e todos os que mentem por palavras e obras. Eu, Jesus, enviei o meu anjo para vos dizer tudo isto acerca das igrejas . Eu sou o rebento e o descendente da família de David. Sou a estrela brilhante da manhã.» O Espírito e a Esposa dizem: «Vem!» Aquele que ouve isto diga igualmente: «Vem!» Quem tiver sede que se aproxime. Quem quiser a água da vida recebe-a de graça. Eu, João, declaro a todos os que ouvirem as palavras proféticas deste livro: «Se alguém lhes acrescentar qualquer coisa, Deus há de castigá-lo com os castigos descritos neste livro. E se alguém retirar alguma das palavras proféticas escritas neste livro, Deus lhe retirará a sua parte na árvore da vida e na cidade santa, conforme vem escrito neste livro.» Aquele que é testemunha de todas estas coisas diz: «Sim! Vou chegar muito em breve!» Assim seja! Vem, Senhor Jesus! Leitura bíblica em Apocalipse 22:12-20 Passear no céu é maravilhoso e não se pense que só será possível lá adiante. Não há aqui nenhuma referência a uma viagem em balão de ar ou a alguma aventura radical em parapente. Trata-se, sim, de sublinhar que é perfeitamente viável experienciar já hoje o que Jesus nos reserva na morada eterna. Com Ele o futuro pode muito bem começar a ser saboreado no presente. A vida que d'Ele jorra deve inundar-nos no dia-a-dia até que venha buscar-nos. Vamos comendo do fruto do Espírito até àquele momento em que, juntamente com toda a vasta família do Pai, nos deliciaremos com a “árvore da vida.” Andemos na luz, com o raciocinar de Jesus, enquanto não chega a hora de O ver “frente a frente” e com Ele “reinar para todo o sempre”. Estando iminente a Sua desejada chegada, insistamos no caminho da santificação contínua. Tendo “as vestes” purificadas em Cristo, toca a andar, em passada firme, deste lado da eternidade até ao momento da chegada à cidade celestial!… - Jónatas Figueiredo Neste tempo pede a Deus força para esperar com confiança. Agradece pela alegria que Ele coloca no teu dia. Entrega-Lhe aquilo que te preocupa. Pergunta: o que queres que eu faça hoje para viver mais perto de Ti?
It's Christmas Eve.Matthew 1:23 reminds us that a child was born, and they called Him Immanuel, meaning “God with us.” This episode invites you to pause in the middle of the season and remember that His presence is here and His comfort is near. Here's what you'll hear in this week's episodeWhat the name Immanuel means and how it traces from Hebrew → Greek → EnglishWhy Matthew's use of the prophecy from Isaiah 7:14 is “the essence of Christmas” (Tony Evans)Insights from Enduring Word, Charles Spurgeon, and John Wesley on what “God with us” reveals about the miracle of the IncarnationAngie's honest reflection on asking, Where was God for her? Where was God for me?, and the moment she remembered He was still thereThe lie we often believe: “If God is really with me, why am I hurting?” and the truth that His presence is proven by faithfulness, not easeThe comfort of Romans 8:38–39: nothing can separate us from the love of the God who came near ResourcesWhen Church Hurts: Finding Truth After Spiritual Wounds is a gentle, Scripture-based resource for anyone healing from church hurt or spiritual disappointment.Download When Church Hurts here:https://steadyon.myflodesk.com/churchhurtThe Step By Step Starter Kit is a free bundle of tools designed to help you study Scripture with confidence, one verse at a time.Get your free Starter Kit here:https://steadyon.myflodesk.com/starter-kit-fall-25If you're ready to take another step toward community, consider joining us for Gather, our upcoming study inside Steady On University. Together we'll explore worship, community, and the sacred rhythms God gave His people. Classes begin January 8, 2026.Learn more about SOU here:https://lp.constantcontactpages.com/cu/nNuXFKn/sou Verse of the Week“The virgin will conceive and give birth to a son, and they will call him Immanuel (which means ‘God with us').”Matthew 1:23 (NIV) Connect with Angie and Steady On: http://www.livesteadyon.comTheme Music: Glimmer by Andy Ellison
VÁNOČNÍ SPECIÁL KUDY BĚŽÍ ZAJÍC #262 je tady a klid rozhodně nepřinesl
Současná regulace trhu se spotřebitelskými úvěry v Česku dlouhodobě nahrává rozmachu predátorských půjček. Aktuálním dokladem je, že nebankovní společnost Provident a další poskytovatelé půjček dostali letos od České národní banky exemplární pokuty za nedostatečné prověřování klientů. Vláda zároveň připravuje novelu zákona o spotřebitelských půjčkách, která má posílit ochranu dlužníků. Investigace.cz zjišťovala, jak může nová regulace trh s nebankovními půjčkami proměnit.Text Síty Hrňové čte Renata Klusáková.
Součástí letošních oslav 800. výročí první písemné zmínky o městě Hradci Králové bylo mnoho krásných událostí. Mezi ně patří i ta, která ve městě zanechá výraznou a dlouholetou stopu. Je to duch lesa Dubor, který se jako ohromná sedmimetrová dřevěná socha usadil v hradeckých městských lesích nedaleko rybníka Výskyt.
Součástí letošních oslav 800. výročí první písemné zmínky o městě Hradci Králové bylo mnoho krásných událostí. Mezi ně patří i ta, která ve městě zanechá výraznou a dlouholetou stopu. Je to duch lesa Dubor, který se jako ohromná sedmimetrová dřevěná socha usadil v hradeckých městských lesích nedaleko rybníka Výskyt. Všechny díly podcastu Host ve studiu můžete pohodlně poslouchat v mobilní aplikaci mujRozhlas pro Android a iOS nebo na webu mujRozhlas.cz.
Oro Por Você 03010 – 20 de dezembro de 2025 Pai, Tu me libertaste tantas vezes do inimigo. Eu não estaria vivo hoje se não fosse por Tua proteção. Os planos do inimigo para me destruir teriam prosperado se o Senhor não o tivesse derrotado. Sou muito grato porque o Senhor me resgatou através da morte de Jesus, na cruz do calvário. Ajude-me a falar aos outros sobre a obra de redenção e libertação que tens realizado em minha vida. Ajude-me a consolar os que vivem atormentados por causa do inimigo. Ajuda-me a contar-lhes o que o Senhor fez por mim e o que pode fazer por todos os que O buscam. Em nome de Jesus, amém! Saiba como receber as orações diárias do Oro Por Você: -> No celular, instale o aplicativo MANAH. -> Para ver/ouvir no YouTube, inscreva-se neste Canal: youtube.com/AmiltonMenezes7 -> Tenha os nossos aplicativos em seu celular: https://www.wgospel.com/aplicativos -> Para receber pelo WhatsApp, adicione 41 99797 2727 e mande um recadinho pedindo os áudios. -> Conheça nosso novo portal de oração: www.oroporvoce.com.br -> Participe do nosso canal no TELEGRAM: https://t.me/tempoderefletir . -> Participe do nosso canal no WhatsApp: https://www.whatsapp.com/channel/0029Va9r7v8G8l5NcIiafZ2V . -> Instagram: https://www.instagram.com/amiltonmenezes7/ -> Threads: https://www.threads.net/@amiltonmenezes7 -> X (Antigo Twitter): https://x.com/AmiltonMenezes -> Facebook: facebook.com/AmiltonMenezes
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, vivia um sacerdote chamado Zacarias, do grupo de Abia. Sua esposa era descendente de Aarão e chamava-se Isabel. 6 Ambos eram justos diante de Deus e obedeciam fielmente a todos os mandamentos e ordens do Senhor. 7 Não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já eram de idade avançada. 8 Em certa ocasião, Zacarias estava exercendo as funções sacerdotais no Templo, pois era a vez do seu grupo. 9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele foi sorteado para entrar no Santuário, e fazer a oferta do incenso. 10 Toda a assembleia do povo estava do lado de fora rezando, enquanto o incenso estava sendo oferecido. 11 Então apareceu-lhe o anjo do Senhor, de pé, à direita do altar do incenso. 12 Ao vê-lo, Zacarias ficou perturbado e o temor apoderou-se dele. 13 Mas o anjo disse: "Não tenhas medo, Zacarias, porque Deus ouviu tua súplica. Tua esposa, Isabel, vai ter um filho, e tu lhe darás o nome de João. 14 Tu ficarás alegre e feliz, e muita gente se alegrará com o nascimento do menino, 15 porque ele vai ser grande diante do Senhor. Não beberá vinho nem bebida fermentada e, desde o ventre materno, ficará repleto do Espírito Santo. 16 Ele reconduzirá muitos do povo de Israel ao Senhor seu Deus. 17 E há de caminhar à frente deles, com o espírito e o poder de Elias, a fim de converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à sabedoria dos justos, preparando para o Senhor um povo bem disposto". 18 Então Zacarias perguntou ao anjo: "Como terei certeza disto? Sou velho e minha mulher é de idade avançada". 19 O anjo respondeu-lhe: "Eu sou Gabriel. Estou sempre na presença de Deus, e fui enviado para dar-te esta boa notícia. 20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar, até ao dia em que essas coisas acontecerem, porque tu não acreditaste nas minhas palavras, que hão de se cumprir no tempo certo". 21 O povo estava esperando Zacarias, e admirava-se com a sua demora no Santuário. 22 Quando saiu, não podia falar-lhes. E compreenderam que ele tinha tido uma visão no Santuário. Zacarias falava com sinais e continuava mudo. 23 Depois que terminou seus dias de serviço no Santuário, Zacarias voltou para casa. 24 Algum tempo depois, sua esposa Isabel ficou grávida, e escondeu-se durante cinco meses. 25 Ela dizia: "Eis o que o Senhor fez por mim, nos dias em que ele se dignou tirar-me da humilhação pública!"
There's no hurt like church hurt.As we move through this Christmas season, Angie pauses to address a reality many of us know too well: spiritual wounds that leave us questioning whether community, worship, and trust in spiritual leaders are worth the risk again.With compassion and honesty, Angie shares part of her own story, reflects on John 10:14, and walks through five common struggles believers face after church hurt. Through Scripture, she reminds us that while human shepherds may fail, the Good Shepherd never does.Whether you're actively engaged in a church community or still finding your way back, this episode will meet you with gentleness and invite you to take a small, Spirit-led step toward healing. What You'll Hear in This EpisodeAngie's personal story of disappointment with a spiritual leader and what the Holy Spirit taught her about truth and discernmentThe comfort of John 10:14 and how Jesus, the Good Shepherd, contrasts with failed earthly shepherdsFive common struggles that follow church hurt and the Scriptures that speak healing into each oneEncouragement for those who feel spiritually weary, disconnected from worship, or hesitant to re-enter communityA gentle invitation to take a small step toward re-engagement this ChristmasResourcesDownload When Church Hurts: 5 Common Struggles and How Scripture Helps Us Heal It's a free companion resource that offers verses and reflection questions to help you process your own journey.Download When Church Hurts here:https://steadyon.myflodesk.com/churchhurtIf you're ready to take another step toward community, consider joining us for Gather, our upcoming study inside Steady On University. Together we'll explore worship, community, and the sacred rhythms God gave His people. Classes begin January 8, 2026.Learn more about SOU here:https://lp.constantcontactpages.com/cu/nNuXFKn/souThe Step By Step Starter Kit is a free bundle of tools designed to help you study Scripture with confidence, one verse at a time.Get your free Starter Kit here:https://steadyon.myflodesk.com/starter-kit-fall-25Verse of the WeekI am the good shepherd; I know My sheep, and My sheep know Me.John 10:14 (VOICE) Connect with Angie and Steady On: http://www.livesteadyon.comTheme Music: Glimmer by Andy Ellison
Něco jsme Vám zatajili. V listopadu proběhl Slejvák živě na téma Červená knihovna kouzelných víl a v rámci předvánočního shonu jsme se rozhodli záznam vydat právě teď, abyste věděli, co pořídit pod stromek lidem, co nemáte rádi. Světový fenomén Dvůr trnů a růží se prodral i na tzv. booktok a Vilma s Mírou pozvali redaktorku, korektorku a překladatelku Katku, aby někdo chytrý konečně vysvětlil, proč sérii všichni čtou. Součástí večera bylo i představení kinospotu a kvíz.
Něco jsme Vám zatajili. V listopadu proběhl Slejvák živě na téma Červená knihovna kouzelných víl a v rámci předvánočního shonu jsme se rozhodli záznam vydat právě teď, abyste věděli, co pořídit pod stromek lidem, co nemáte rádi. Světový fenomén Dvůr trnů a růží se prodral i na tzv. booktok a Vilma s Mírou pozvali redaktorku, korektorku a překladatelku Katku, aby někdo chytrý konečně vysvětlil, proč sérii všichni čtou. Součástí večera bylo i představení kinospotu a kvíz.Všechny díly podcastu Slejvák můžete pohodlně poslouchat v mobilní aplikaci mujRozhlas pro Android a iOS nebo na webu mujRozhlas.cz.
Úbytek testosteronu u mužů a jeho vliv na kvalitní život. Současná medicína přináší řešení v podobě substituční terapie, ve formě gelu. Svůj příběh přijde vyprávět pan Miroslav, který tuto léčbu podstupuje. Pozvání autorky a moderátorky pořadu Šárky Volemanové také přijal MUDr. Marek Broul, primář Sexuologického oddělení Masarykovy nemocnice v Ústí nad Labem a předseda České společnosti pro sexuální medicínu.
Caroline Nogueras vous raconte une affaire qui éclaire la condition des jeunes femmes de ménages immigrées et isolées à la fin des années 80. Le 4 août 1987, dans un quartier chic des hauteurs de la cité balnéaire, Georges Scharr baigne dans son sang, allongé sur le lit : il a reçu plusieurs coups de couteau. Dans une autre chambre, le fils du couple Scharr est mort. Lui aussi a été poignardé. L'enquête de police s'intéresse dès les premières minutes à la femme de ménage de la famille. Véronique Akobé. Mais pourquoi aurait-elle tué ses patrons ? La vie d'après Le 3 juillet 1996, à 17h40, Véronique Akobé est libre. Elle passe la porte de la maison centrale de Rennes à bord d'une voiture. Depuis son incarcération, en 1990, elle n'avait pas quitté une seule fois la prison. Quelques heures plus tôt, la jeune femme a été graciée par Jacques Chirac. Cette décision provoque des scènes de liesse dans toute la France. Caroline Nogueras reçoit Souâd Belhaddad, journaliste qui a travaillé sur l'affaire Véronique Akobé pour Marie-Claire au moment de sa libération en 1996. Un podcast Bababam Originals Ecriture : Manon Gauthier-Faure Voix : Caroline Nogueras Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices
Dr. Alex Gonzalez is the Director of Bands for SOU and teaches courses in music pedagogy at Southern Oregon University.
No episódio de hoje, você escuta uma conversa um pouco diferente: um bate-papo com as pesquisadoras Germana Barata e Sabine Righetti, ambas do Laboratório de Estudos Avançados em Jornalismo (Labjor). Elas estiveram na COP30 e conversaram com Mayra Trinca sobre a experiência de cobrir um evento ambiental tão relevante e sobre quais foram os pontos fortes da presença da imprensa independente. __________________________________________________________________________________ TRANSCRIÇÃO [música] Mayra: Olá, eu sou a Mayra, você já deve me conhecer aqui do Oxigênio. Hoje a gente vai fazer uma coisa um pouquinho diferente do que vocês estão acostumados. E eu trouxe aqui duas pesquisadoras do LabJor pra contar um pouquinho da experiência delas na COP30, que rolou agora em novembro. Então vai ser um episódio um pouco mais bate-papo, mas eu prometo que vai ficar legal. Vou pedir pra elas se apresentarem e a gente já começa a conversar. Então eu estou com a Germana Barata e a Sabine Righetti, que são pesquisadoras aqui do Labjor. Germana, se apresenta pra gente, por favor. Germana: Olá, pessoal, eu sou a Germana. Obrigada, Maíra, pelo convite pra estar aqui com vocês no Oxigênio. Eu sou pesquisadora do LabJor, do aula também por aqui, e tenho coordenado aí uma rede de comunicação sobre o oceano, que é a Ressou Oceano, que é o motivo da minha ida pra COP30.Então a gente vai ter a oportunidade de contar um pouquinho do que foi essa aventura na COP30. Mayra: Agora, Sabine, se apresenta pra gente, por favor. Sabine: Oi, pessoal, um prazer estar aqui. Sou pesquisadora aqui no LabJor, ouvinte do Oxigênio, e trabalho entendendo como que o conhecimento científico é produzido e circula na sociedade, sobretudo pela imprensa. Então esse foi um assunto central na COP lá em Belém. [vinheta] Mayra: Eu trouxe a Sabine e a Germana, porque, bom, são pesquisadoras do Labjor que foram pra COP, mas pra gente conhecer um pouquinho o porquê que elas foram até lá a partir das linhas de interesse e de pesquisa. Então, meninas, contem pra gente por que vocês resolveram ir até a COP e o que isso está relacionado com as linhas de trabalho de vocês. Germana: Bom, acho que uma COP no Brasil, no coração da Amazônia, é imperdível por si. Sabine: Não tinha como não ir. Germana: Não, não tinha. E como eu atuo nessa área da comunicação sobre o oceano pra sociedade, esse é um tema que a comunidade que luta pela saúde do oceano tem trabalhado com muito afinco para que o oceano tenha mais visibilidade nos debates sobre mudanças climáticas. Então esse foi o motivo que eu percebi que era impossível não participar dessa grande reunião. Enfim, também numa terra onde eu tenho família, Belém do Pará é a terra do meu pai, e uma terra muito especial, uma cidade muito especial, eu acho que por tantos motivos era imperdível realmente essa experiência na COP. Sabine: Voltamos todas apaixonadas por Belém. O pessoal extremamente acolhedor, a cidade incrível, foi maravilhoso. Eu trabalho tentando compreender como a ciência, conhecimento científico, as evidências circulam na sociedade, na sociedade organizada. Então entre jornalistas, entre tomadores de decisão, entre grupos específicos. E no meu entendimento a COP é um espaço, é um grande laboratório sobre isso, porque a ciência já mostrou o que está acontecendo, a ciência já apontou, aliás faz tempo que os cientistas alertam, e que o consenso científico é muito claro sobre as mudanças climáticas. Então o que falta agora é essa informação chegar nos grupos organizados, nos tomadores de decisão, nas políticas públicas, e quem pode realmente bater o martelo e alterar o curso das mudanças climáticas. Claro que a gente precisa de mais ciência, mas a gente já sabe o que está acontecendo. Então me interessou muito circular e entender como que a ciência estava ou não. Porque muitos ambientes, as negociações, os debates, eles traziam mais desinformação ou falsa controvérsia do que a ciência em si. Germana: E é a primeira vez que a COP abrigou um pavilhão de cientistas. Então acho que esse é um marco, tanto para cientistas quanto outros pavilhões, outras presenças que foram inéditas ou muito fortes na COP, como dos povos indígenas ou comunidades tradicionais, mas também de cientistas, que antes, claro, os cientistas sempre foram para as COPs, mas iam como individualmente, vamos dizer assim. Sabine: Para a gente entender, quem não tem familiaridade com COP, os pavilhões, e isso eu aprendi lá, porque eu nunca tinha participado de uma COP, os pavilhões são como se fossem grandes estandes que têm uma programação própria e acontecem debates e manifestações, eventos diversos, culturais, enfim. Então a zona azul, que a gente chama, que é a área central da COP, onde tem as discussões, as tomadas de decisão, tem um conjunto de pavilhões. Pavilhões de países, pavilhões de temas. Oceanos também foi a primeira vez, né? Germana: Não foi a primeira vez, foi o terceiro ano, a terceira COP, mas estava enorme, sim, para marcar a presença. Mayra: O Oceano foi a primeira vez que estava na Blue Zone ou antes ele já estava na zona azul também? Germana: Ele já estava na Blue Zone, já estava na zona azul, é a terceira vez que o Oceano está presente como pavilhão, mas é a primeira vez que o Oceano realmente ocupou, transbordou, digamos assim, os debates, e os debates, incluindo o Oceano, acabaram ocupando, inclusive, dois dias oficiais de COP, que foram os dias 17 e 18, na programação oficial das reuniões, dos debates. Então é a primeira vez que eu acho que ganha um pouco mais de protagonismo, digamos assim. Mayra: E vocês participaram de quais pavilhões? Porque a gente tem o pavilhão dos Oceanos, tinha um pavilhão das universidades, que inclusive foi organizado por pesquisadores da Unicamp, não necessariamente aqui do Labjor, mas da Unicamp como um todo, e eu queria saber por quais pavilhões vocês passaram. Germana, com certeza, passou pelo do Oceano, mas além do Oceano, quais outros? Vocês passaram por esse das universidades? Como é que foi? Sabine: Eu apresentei um trabalho nesse contexto dos pavilhões, como espaço de discussão e de apresentações, eu apresentei um resultado de um trabalho que foi um levantamento de dados sobre ponto de não retorno da Amazônia com ajuda de inteligência artificial. Eu tenho trabalhado com isso, com leitura sistemática de artigos científicos com ajuda de inteligência artificial e tenho refletido como a gente consegue transformar isso numa informação palatável, por exemplo, para um tomador de decisão que não vai ler um artigo, muito menos um conjunto de artigos, e a gente está falando de milhares. Eu apresentei no pavilhão que a gente chamava de pavilhão das universidades que tinha um nome em inglês que era basicamente a Educação Superior para a Justiça Climática. Ele foi organizado institucionalmente pela Unicamp e pela Universidade de Monterrey, no México, e contou com falas e debates de vários cientistas do mundo todo, mas esse não era o pavilhão da ciência. Tinha o pavilhão da ciência e tinha os pavilhões dos países, os pavilhões temáticos, caso de oceanos, que a gente comentou. Então, assim, eu circulei em todos, basicamente. Me chamou muita atenção o dos oceanos, que de fato estava com uma presença importante, e o pavilhão da China, que era o maior dos pavilhões, a maior delegação, os melhores brindes. Era impressionante a presença da China e as ausências. Os Estados Unidos, por exemplo, não estava, não tinha o pavilhão dos Estados Unidos. Então, as presenças e as ausências também chamam a atenção. Mayra: Tinha o pavilhão do Brasil? Sabine: Tinha. Germana: Tinha um pavilhão maravilhoso. Sabine: Maravilhoso e com ótimo café. Germana: É, exatamente. Sabine: Fui lá várias vezes tomar um café. Germana: Inclusive vendendo a ideia do Brasil como um país com produtos de qualidade,né, que é uma oportunidade de você divulgar o seu país para vários participantes de outros países do mundo. E acho que é importante a gente falar que isso, que a Sabine está falando dos pavilhões, era zona azul, ou seja, para pessoas credenciadas. Então, a programação oficial da COP, onde as grandes decisões são tomadas, são ali. Mas tinha a zona verde, que também tem pavilhões, também tinha pavilhão de alguns países, mas, sobretudo, Brasil, do Estado do Pará, de universidades etc., que estava belíssimo, aberta ao público, e também com uma programação muito rica para pessoas que não necessariamente estão engajadas com a questão das mudanças… Sabine: Muito terceiro setor. Germana: Exatamente. Sabine: Movimentos sociais. Germana: E fora a cidade inteira que estava, acho que não tem um belenense que vai dizer o que aconteceu aqui essas semanas, porque realmente os ônibus, os táxis, o Teatro da Paz, que é o Teatro Central de Belém, todos os lugares ligados a eventos, mercados, as docas… Sabine: Museus com programação. Germana: Todo mundo muito focado com programação, até a grande sorveteria maravilhosa Cairu, que está pensando inclusive de expandir aqui para São Paulo, espero que em breve, tinha um sabor lá, a COP30. Muito legal, porque realmente a coisa chegou no nível para todos. Mayra: O que era o sabor COP30? Fiquei curiosa. Sabine: O de chocolate era pistache. Germana: Acho que era cupuaçu, pistache, mais alguma coisa. Sabine: Por causa do verde. É que tinha bombom COP30 e tinha o sorvete COP30, que tinha pistache, mas acho que tinha cupuaçu também. Era muito bom. Germana: Sim, tinha cupuaçu. Muito bom! Mayra: Fiquei tentada com esse sorvete agora. Só na próxima COP do Brasil. [música] Mayra: E para além de trabalho, experiências pessoais, o que mais chamou a atenção de vocês? O que foi mais legal de participar da COP? Germana: Eu já conheci a Belém, já fui algumas vezes para lá, mas fazia muitos anos que eu não ia. E é incrível ver o quanto a cidade foi transformada em relação à COP. Então, a COP deixa um legado para os paraenses. E assim, como a Sabine tinha dito no começo, é uma população que recebeu todos de braços abertos, e eu acho que eu estava quase ali como uma pessoa que nunca tinha ido para Belém. Então, lógico que a culinária local chama muito a atenção, o jeito dos paraenses, a música, que é maravilhosa, não só o carimbó, as mangueiras dando frutos na cidade, que é algo que acho que chama a atenção de todo mundo, aquelas mangas caindo pela rua. Tem o lado ruim, mas a gente estava vendo ali o lado maravilhoso de inclusive segurar a temperatura, porque é uma cidade muito quente. Mas acho que teve todo esse encanto da cultura muito presente numa reunião que, há muitos anos atrás, era muito diplomática, política e elitizada. Para mim, acho que esse é um comentário geral, que é uma COP que foi muito aberta a muitas vozes, e a cultura paraense entrou ali naturalmente por muitos lugares. Então, isso foi muito impressionante. Sabine: Concordo totalmente com a Germana, é uma cidade incrível. Posso exemplificar isso com uma coisa que aconteceu comigo, que acho que resume bem. Eu estava parada na calçada esperando um carro de transporte, pensando na vida, e aí uma senhora estava dirigindo para o carro e falou: “Você é da COP? Você está precisando de alguma coisa?” No meio da rua do centro de Belém. Olhei para ela e falei, Moça, não estou acostumada a ter esse tipo de tratamento, porque é impressionante. O acolhimento foi uma coisa chocante, muito positiva. E isso era um comentário geral. Mas acho que tem um aspecto que, para além do que estávamos falando aqui, da zona azul, da zona verde, da área oficial da COP, como a Germana disse, tinha programação na cidade inteira. No caso da COP de Belém, acho que aconteceu algo que nenhuma outra COP conseguiu proporcionar. Por exemplo, participei de um evento completamente lateral do terceiro setor para discutir fomento para projetos de jornalismo ligados à divulgação científica. Esse evento foi no barco, no rio Guamá que fala, né? Guamá. E foi um passeio de barco no pôr do sol, com comida local, com banda local, com músicos locais, com discussão local, e no rio. É uma coisa muito impressionante como realmente você sente a cidade. E aquilo tem uma outra… Não é uma sala fechada.Estamos no meio de um rio com toda a cultura que Belém oferece. Eu nunca vou esquecer desse momento, dessa discussão. Foi muito marcante. Totalmente fora da programação da COP. Uma coisa de aproveitar todo mundo que está na COP para juntar atores sociais, que a gente fala, por uma causa comum, que é a causa ambiental. Mayra: Eu vou abrir um parênteses e até fugir um pouco do script que a gente tinha pensado aqui, mas porque ouvindo vocês falarem, eu fiquei pensando numa coisa. Eu estava essa semana conversando com uma outra professora aqui do Labjor, que é a professora Suzana. Ouvintes, aguardem, vem aí esse episódio. E a gente estava falando justamente sobre como é importante trazer mais emoção para falar de mudanças climáticas. Enfim, cobertura ambiental, etc. Mas principalmente com relação a mudanças climáticas. E eu fiquei pensando nisso quando vocês estavam falando. Vocês acham que trazer esse evento para Belém, para a Amazônia, que foi uma coisa que no começo foi muito criticada por questões de infraestrutura, pode ter tido um efeito maior nessa linha de trazer mais encanto, de trazer mais afeto para a negociação. Germana: Ah, sem dúvida. Mayra: E ter um impacto que em outros lugares a gente não teria. Germana: A gente tem que lembrar que até os brasileiros desconhecem a Amazônia. E eu acho que teve toda essa questão da dificuldade, porque esses grandes eventos a gente sempre quer mostrar para o mundo que a gente é organizado, desenvolvido, enfim. E eu acho que foi perfeita a escolha. Porque o Brasil é um país desigual, riquíssimo, incrível, e que as coisas podem acontecer. Então a COP, nesse sentido, eu acho que foi também um sucesso, mesmo a questão das reformas e tudo o que aconteceu, no tempo que tinha que acontecer, mas também deu um tom diferente para os debates da COP30. Não só porque em alguns momentos da primeira semana a Zona Azul estava super quente, e eu acho que é importante quem é do norte global entender do que a gente está falando, de ter um calor que não é o calor deles, é um outro calor, que uma mudança de um grau e meio, dois graus, ela vai impactar, e ela já está impactando o mundo, mas também a presença dos povos indígenas eu acho que foi muito marcante. Eu vi colegas emocionados de falar, eu nunca vi tantas etnias juntas e populações muito organizadas, articuladas e preparadas para um debate de qualidade, qualificado. Então eu acho que Belém deu um outro tom, eu não consigo nem imaginar a COP30 em São Paulo. E ali teve um sentido tanto de esperança, no sentido de você ver quanto a gente está envolvida, trabalhando em prol de frear essas mudanças climáticas, o aquecimento, de tentar brecar realmente um grau e meio o aquecimento global. Mas eu acho que deu um outro tom. Sabine: Pegou de fato no coração, isso eu não tenho a menor dúvida. E é interessante você trazer isso, porque eu tenho dito muito que a gente só consegue colar mensagem científica, evidência, se a gente pegar no coração. Se a gente ficar mostrando gráfico, dado, numa sala chata e feia e fechada, ninguém vai se emocionar. Mas quando a gente sente a informação, isso a COP30 foi realmente única, histórica, para conseguir trazer esse tipo de informação emocional mesmo. [música] Mayra: E com relação a encontros, para gente ir nossa segunda parte, vocês encontraram muita gente conhecida daqui do Labjor, ou de outros lugares. O que vocês perceberam que as pessoas estavam buscando na COP e pensando agora em cobertura de imprensa? Porque, inclusive, vocês foram, são pesquisadoras, mas foram também junto com veículos de imprensa. Germana: Eu fui numa parceria com o jornal (o) eco, que a gente já tem essa parceria há mais de dois anos. A Ressou Oceano tem uma coluna no (o) eco. Portanto, a gente tem um espaço reservado para tratar do tema oceano. Então, isso para a gente é muito importante, porque a gente não tem um canal próprio, mas a gente estabeleça parcerias com outras revistas também. E o nosso objetivo realmente era fazer mais ou menos uma cobertura, estou falando mais ou menos, porque a programação era extremamente rica, intensa, e você acaba escolhendo temas onde você vai se debruçar e tratar. Mas, comparando com a impressão, eu tive na COP da biodiversidade, em 2006, em Curitiba, eu ainda era uma estudante de mestrado, e uma coisa que me chamou muito a atenção na época, considerando o tema biodiversidade, era a ausência de jornalistas do norte do Brasil. E, para mim, isso eu escrevi na época para o Observatório de Imprensa, falando dessa ausência, que, de novo, quem ia escrever sobre a Amazônia ia ser o Sudeste, e que, para mim, isso era preocupante, e baixa presença de jornalistas brasileiros também, na época. Então, comparativamente, essa COP, para mim, foi muito impressionante ver o tamanho da sala de imprensa, de ver, colegas, os vários estúdios, porque passávamos pelos vários estúdios de TV, de várias redes locais, estaduais e nacionais. Então, isso foi muito legal de ver como um tema que normalmente é coberto por poucos jornalistas especializados, de repente, dando o exemplo do André Trigueiro, da Rede Globo, que é um especialista, ele consegue debater com grandes cientistas sobre esse tema, e, de repente, tinha uma equipe gigantesca, levaram a abertura dos grandes jornais para dentro da COP. Isso muda, mostra a relevância que o evento adquiriu. Também pela mídia, e mídia internacional, com certeza. Então, posso falar depois de uma avaliação que fizemos dessa cobertura, mas, a princípio, achei muito positivo ver uma quantidade muito grande de colegas, jornalistas, e que chegou a quase 3 mil, foram 2.900 jornalistas presentes, credenciados. Sabine: E uma presença, os veículos grandes, que a Germana mencionou, internacionais, uma presença também muito forte de veículos independentes. O Brasil tem um ecossistema de jornalismo independente muito forte, que é impressionante, e, inclusive, com espaços consideráveis. Novamente, para entender graficamente, a sala de imprensa é gigantesca em um evento desse, e tem alguns espaços, algumas salas reservadas para alguns veículos. Então, veículos que estão com uma equipe muito grande têm uma sala reservada, além dos estúdios, de onde a Globo entrava ao vivo, a Andréia Sadi entrava ao vivo lá, fazendo o estúdio i direto da COP, enfim. Mas, dentro da sala de imprensa, tem salas reservadas, e algumas dessas salas, para mencionar, a Amazônia Vox estava com uma sala, que é um veículo da região norte de jornalismo independente, o Sumaúma estava com uma sala, o Sumaúma com 40 jornalistas, nessa cobertura, que também… O Sumaúma é bastante espalhado, mas a Eliane Brum, que é jornalista cofundadora do Sumaúma, fica sediada em Altamira, no Pará. Então, é um veículo nortista, mas com cobertura no país todo e, claro, com olhar muito para a região amazônica. Então, isso foi, na minha perspectiva, de quem olha para como o jornalismo é produzido, foi muito legal ver a força do jornalismo independente nessa COP, que certamente foi muito diferente. Estava lá o jornalismo grande, comercial, tradicional, mas o independente com muita força, inclusive alguns egressos nossos no jornalismo tradicional, mas também no jornalismo independente. Estamos falando desde o jornalista que estava lá pela Superinteressante, que foi nossa aluna na especialização, até o pessoal do Ciência Suja, que é um podcast de jornalismo independente, nosso primo aqui do Oxigênio, que também estava lá com um olhar muito específico na cobertura, olhando as controvérsias, as falsas soluções. Não era uma cobertura factual. Cada jornalista olha para aquilo tudo com uma lente muito diferente. O jornalismo independente, o pequeno, o local, o grande, o internacional, cada um está olhando para uma coisa diferente que está acontecendo lá, naquele espaço em que acontece muita coisa. [som de chamada] Tássia: Olá, eu sou a Tássia, bióloga e jornalista científica. Estou aqui na COP30, em Belém do Pará, para representar e dar voz à pauta que eu trabalho há mais de 10 anos, que é o Oceano. Meghie: Oi, gente, tudo bem? Meu nome é Meghie Rodrigues, eu sou jornalista freelancer, fui aluna do Labjor. Estamos aqui na COP30, cobrindo adaptação. Estou colaborando com a Info Amazônia, com Ciência Suja. Pedro: Oi, pessoal, tudo bem? Eu sou Pedro Belo, sou do podcast Ciência Suja, sou egresso do LabJor, da turma de especialização. E a gente veio para cobrir um recorte específico nosso, porque a gente não vai ficar tanto em cima do factual ali, do hard news, das negociações. A gente veio buscar coisas que, enfim, picaretagens, coisas que estão aí, falsas soluções para a crise climática. Paula: Eu sou Paula Drummond, eu sou bióloga e eu fiz jornalismo científico. Trabalho nessa interface, que é a que eu sempre procurei, de ciência tomada de decisão, escrevendo policy briefs. [música] Mayra: Acho que esse é um ponto forte para tratarmos aqui, que vai ser o nosso encerramento, falar um pouco da importância desses veículos independentes na COP, tanto do ponto de vista de expandir a cobertura como um todo, da presença mesmo de um grande número de jornalistas, quanto das coberturas especializadas. Então, eu queria saber qual é a avaliação que vocês fizeram disso, se vocês acham que funcionou, porque a gente teve muita crítica com relação à hospedagem, isso e aquilo. Então, ainda tivemos um sucesso de cobertura de imprensa na COP? Isso é uma pergunta. E por que é importante o papel desses veículos independentes de cobertura? Germana: Eu, falando por nós, da Ressoa Oceano, o Oceano é ainda pouco coberto pela mídia, mas a gente já vê um interesse crescente em relação às questões específicas de oceano, e quem nunca ouviu falar de branqueamento de corais, de aquecimento das águas, elevação do nível do oceano? Enfim, eu acho que essas questões estão entrando, mas são questões que não devem interessar apenas o jornalista especializado, que cobre meio ambiente, que cobre essas questões de mudanças climáticas, mas que são relevantes para qualquer seção do jornal. Então, generalistas, por exemplo, que cobrem cidades, essa questão das mudanças climáticas, de impactos etc., precisam se interessar em relação a isso. Então, o que eu vejo, a gente ainda não fez uma análise total de como os grandes veículos cobriram em relação ao jornalismo independente, que é algo que a gente está terminando de fazer ainda, mas em relação ao oceano. Mas o que a gente vê é que as questões mais políticas, e a grande mídia está mais interessada em que acordo foi fechado, os documentos finais da COP, se deu certo ou não, o incêndio que aconteceu, se está caro ou não está caro, hospedagem etc., e que são pautas que acabam sendo reproduzidas, o interesse é quase o mesmo por vários veículos. O jornalismo independente traz esse olhar, que a Sabine estava falando, inclusive dos nossos alunos, que são olhares específicos e muito relevantes que nos ajudam a entender outras camadas, inclusive de debates, discussões e acordos que estavam ocorrendo na COP30. Então, a gente vê, do ponto de vista quase oficial da impressão geral que as pessoas têm da COP, que foi um desastre no final, porque o petróleo não apareceu nos documentos finais, na declaração de Belém, por exemplo, que acho que várias pessoas leram sobre isso. Mas, quando a gente olha a complexidade de um debate do nível da COP30, e os veículos independentes conseguem mostrar essas camadas, é mostrar que há muitos acordos e iniciativas que não necessitam de acordos consensuais das Nações Unidas, mas foram acordos quase voluntários, paralelos a esse debate oficial, e que foram muito importantes e muito relevantes, e que trouxeram definições que marcaram e que a gente vê com muito otimismo para o avanço mesmo das decisões em relação, por exemplo, ao mapa do caminho, que a gente viu que não estava no documento final, mas que já tem um acordo entre Colômbia e Holanda de hospedar, de ter uma conferência em abril na Colômbia para decidir isso com os países que queiram e estejam prontos para tomar uma decisão. Então, esse é um exemplo de algo que foi paralelo à COP, mas que trouxe muitos avanços e nos mostra outras camadas que o jornalismo independente é capaz de mostrar. Sabine: A cobertura jornalística de um evento como a COP é muito, muito difícil. Para o trabalho do jornalista, é difícil porque são longas horas por dia, de domingo a domingo, são duas semanas seguidas, é muito desgastante, mas, sobretudo, porque é muita coisa acontecendo ao mesmo tempo e é difícil entender para onde você vai. Novamente, ilustrando, na sala de imprensa tem, e todo grande evento com esse caráter costuma ter isso, umas televisões com anúncios. Vai ter tal coletiva de imprensa do presidente da COP, tal horário. Então, nessa perspectiva, dá para se organizar. Eu vou aqui, eu vou ali. Às vezes, é hora de almoço, e, na hora de almoço, o jornalista já vai, sem almoçar, escrever o texto, e, quando vê, já é a noite. Mas você vai se organizando. Só que tem coisas que não estão lá na televisão. Então, por exemplo, passou o governador da Califórnia por lá. Não foi anunciado que ele estava. Ele estava andando no corredor. Para um jornalista de um grande veículo, se ele não viu que o governador da Califórnia estava lá, mas o seu concorrente viu, isso, falo no lugar de quem já trabalhou num veículo jornalístico grande comercial, isso pode levar a uma demissão. Você não pode não ver uma coisa importante. Você não pode perder uma declaração de um chefe de Estado. Você não pode não ver que, de repente, a Marina parou no meio do corredor em um quebra-queixo e falou, a Marina Silva, que estava muito lá circulando, e falou alguma coisa. Então, a cobertura vai muito além do que está lá na programação da sala de imprensa e do que está nos debates, nos pavilhões que a gente mencionava. Então, o jornalista, como a Germana disse, jornalista dos veículos, está correndo atrás disso. E, muitas vezes, por essa característica, acaba se perdendo, entre grandes aspas, nesses acontecimentos. Por exemplo, o que ficou muito marcante para mim na COP foi a declaração do primeiro-ministro da Alemanha, que foi uma declaração desastrosa, mas que tomou pelo menos um dia inteiro da cobertura, porque acompanhei na sala de imprensa os colegas jornalistas tentando repercutir aquela fala. Então, tentando falar com o governo do Brasil, com o presidente da COP, com outros alemães, com a delegação da Alemanha, com o cientista da Alemanha, porque eles precisavam fomentar aquilo e repercutir aquilo. E foi um dia inteiro, pelo menos, um dia inteiro, diria que uns dois dias ou mais, porque até a gente voltar, ainda se falava disso, vai pedir desculpa ou não. Para quem não lembra, foi o primeiro-ministro que falou que ainda bem que a gente saiu daquele lugar, que era Belém, que ele estava com um grupo de jornalistas da Alemanha, que ninguém queria ficar lá. Enfim, um depoimento desastroso que tomou muito tempo de cobertura. Então, os jornalistas independentes não estavam nem aí para a declaração do primeiro-ministro da Alemanha. Eles queriam saber outras coisas. Então, por isso, reforço a necessidade e a importância da diversidade na cobertura. Mas é importante a gente entender como funciona esse jornalismo comercial, que é uma pressão e é um trabalho brutal e, muitas vezes, de jornalistas que não são especializados em ambiente, que estão lá, a Germana mencionou, na cobertura de cidades e são deslocados para um evento tipo a COP30. Então, é difícil até entender para onde se começa. É um trabalhão. [música] Mayra: E aí, para encerrar, porque o nosso tempo está acabando, alguma coisa que a gente ainda não falou, que vocês acham que é importante, que vocês pensaram enquanto a gente estava conversando de destacar sobre a participação e a cobertura da COP? Germana: Tem algo que, para mim, marcou na questão da reflexão mesmo de uma conferência como essa para o jornalismo científico ou para os divulgadores científicos. Embora a gente tenha encontrado com vários egressos do Labjor, que me deixou super orgulhosa e cada um fazendo numa missão diferente ali, eu acho que a divulgação científica ainda não acha que um evento como esse merece a cobertura da divulgação científica. Explico, porque esse é um evento que tem muitos atores sociais. São debates políticos, as ONGs estão lá, os ambientalistas estão lá, o movimento social, jovem, indígena, de comunidades tradicionais, os grandes empresários, a indústria, enfim, prefeitos, governadores, ministros de vários países estão lá. Eu acho que a divulgação científica ainda está muito focada no cientista, na cientista, nas instituições de pesquisa e ensino, e ainda não enxerga essas outras vozes como tão relevantes para o debate científico como a gente vê esses personagens. Então, eu gostaria de ter visto outras pessoas lá, outros influenciadores, outros divulgadores, ainda mais porque foi no Brasil, na nossa casa, com um tema tão importante no meio da Amazônia, que as mudanças climáticas estão muito centradas na floresta ainda. Então, isso, eu tenho um estranhamento ainda e talvez um pedido de chamar atenção para os meus colegas divulgadores de ciência de que está na hora de olharmos para incluir outras vozes, outras formas de conhecimento. E as mudanças climáticas e outras questões tão complexas exigem uma complexidade no debate, que vai muito além do meio científico. Sabine: Não tinha pensado nisso, mas concordo totalmente com a Germana. Eu realmente não… senti a ausência. Eu estava falando sobre as ausências. Senti a ausência dos divulgadores de ciência produzindo informação sobre algo que não necessariamente é o resultado de um paper, mas sobre algo que estava sendo discutido lá. Mas eu voltei da COP com uma reflexão que é quase num sentido diferente do que a Germana trouxe, que a Germana falou agora dos divulgadores de ciência, que é um nicho bem específico. E eu voltei muito pensando que não dá para nós, no jornalismo, encaixar uma COP ou um assunto de mudanças climáticas em uma caixinha só, em uma caixinha ambiental. E isso não estou falando, tenho que dar os devidos créditos. Eu participei de um debate ouvindo Eliane Brum em que, novamente a cito aqui no podcast, em que ela disse assim que a Sumaúma não tem editorias jornalísticas, como o jornalismo tradicional, porque isso foi uma invenção do jornalismo tradicional que é cartesiano. Então tem a editoria de ambiente, a editoria de política, a editoria de economia. E que ela, ao criar a Sumaúma, se despiu dessas editorias e ela fala de questões ambientais, ponto, de uma maneira investigativa, que passam por ciência, passam por ambiente, passam por política, passam por cidade, passam por tudo. E aí eu fiquei pensando muito nisso, no quanto a gente, jornalismo, não está preparado para esse tipo de cobertura, porque a gente segue no jornalismo tradicional colocando os temas em caixinhas e isso não dá conta de um tema como esse. Então a minha reflexão foi muito no sentido de a gente precisar sair dessas caixinhas para a gente conseguir reportar o que está acontecendo no jornalismo. E precisa juntar forças, ou seja, sair do excesso de especialização, do excesso de entrevista política, eu só entrevisto cientista. Mas eu só entrevisto cientista, não falo com política e vice-versa, que o jornalismo fica nessas caixinhas. E acho que a gente precisa mudar completamente o jeito que a gente produz informação. [música] Mayra: Isso, muito bom, gostei muito, queria agradecer a presença de vocês no Oxigênio nesse episódio, agradecer a disponibilidade para conversar sobre a COP, eu tenho achado muito legal conversar com vocês sobre isso, tem sido muito interessante mesmo, espero que vocês tenham gostado também desse episódio especial com as pesquisadoras aqui sobre a COP e é isso, até a próxima! Sabine: Uma honra! Germana: Obrigada, Mayra, e obrigada a quem estiver nos ouvindo, um prazer! Mayra: Obrigada, gente, até mais! [música] Mayra: Esse episódio foi gravado e editado por mim, Mayra Trinca, como parte dos trabalhos da Bolsa Mídia Ciência com o apoio da FAPESP. O Oxigênio também conta com o apoio da Secretaria Executiva de Comunicação da Unicamp. A trilha sonora é do Freesound e da Blue Dot Sessions. [vinheta de encerramento]
Na předměstí Paříže vyrostl před 50 lety jeden ze skvostů moderní architektury. Takzvané Sídliště mraků v obci Nanterre leží nadohled od slavné moderní čtvrti La Défense. Unikátní věžáky vznikly jako projekt výstavby sociálních bytů. Současná krize bydlení se ale nevyhýbá ani Francii, a tak tomuto místu hrozí restrukturalizace. Nejistou budoucnost to znamená i pro volnočasovou neziskovou organizaci pro děti, která na lukrativní adrese sídlí.Všechny díly podcastu Zápisník zahraničních zpravodajů můžete pohodlně poslouchat v mobilní aplikaci mujRozhlas pro Android a iOS nebo na webu mujRozhlas.cz.
Joining the Exchange is Dr. Jerron Jorgensen, Director of Choral Studies at SOU and Music Director of the Rogue Valley Chorale.
Dr. Shireen Abu-Khader and Ethan Gans-Morse of Anima Mundi join the Exchange to discuss "Music of the Middle East" and a film produced specifically for the concert at SOU on Dec 7.
Žili vedle sebe po staletí. Jedni mluvili česky a druzí německy. Jihlavský jazykový ostrov představoval po staletí unikátní německojazyčnou enklávu uprostřed českého území. Jeho kořeny sahají až do 13. století, kdy do oblasti přicházeli němečtí kolonisté především kvůli bohatým nalezištím stříbra. Soužití Čechů a Němců bylo dlouhou dobu relativně klidné. Vše se ale změnilo po vzniku Československa.
Você conhece o Maialono Panino? Eu gosto bastante. Sou fã desde que abriu, como delivery, durante a pandemia.See omnystudio.com/listener for privacy information.
Ladies and Gentlemen, welcome to another episode of the Cha Cha Album Review Podcast on your award winning podcast, Cha Cha Music Review Podcast, hosted and produced by yours truly, Hafeestonova.In a year shimmering with unexpected comebacks and quiet miracles, one artist has danced his way back into the heart of the culture. The son of Martina has carved a new chapter in 2025, one loud enough to echo from Lagos to Spain, where even the kids now move like Lamine Yamal.Of course, you already know who I’m talking about.This episode dives into Martina’s Son, Skales’ deeply personal, fiercely vibrant album dedicated to his late mother. It’s a project soaked in memory, gratitude, and groove, the kind of body of work that makes you certain his mother would be watching with pride.Album EssentialsTitle: Martina’s SonRelease Date: September 12, 2025Tracks: 16Guest Artists: TÖME, Bolu Ajibade, Fave, S.N.E, Joshua Baraka, Nasboi, Faze, Magnito, Yinka Ayefele, Kvng Vinci, Oscar el Ruso, Samuel G, Came Beats, 3dnan, Innoss’BProducers: Troff, Sou, Rinavho Denga, Siyabonga Gift, Major Bangz, David Beats, Olakira, Axon, Deyasso Beatz, Timbun, Kvng Vinci, Jay Pizzle, David Acekeyz, Killertunes Tune in and let’s talk through the highs, the hidden gems, the production wizardry, and why Skales might have delivered the surprise album of his career.Album Link: Martina's Son
VŠECHNY EPIZODY V PLNÉ DÉLCE NAJDETE NA HEROHERO.CO/STUDION „Kubánci stále tančí tango s Fidelem Castrem, ale dnes už v rytmu blues – tedy v ponurosti, depresi a smutku. Duše národa je uplácaná do bezbarvé a beztvaré placky,“ popisuje atmosféru v zemi novinář Eduard Freisler. Karibský ostrov se potácí ve vleklých krizích. Ekonomika se zadrhává, zemi sužují rozsáhlé výpadky elektřiny a prudce také klesá počet turistů. „Režim teď opravdu nemá peníze, protože Venezuela se už deset let ekonomicky trápí, Rusko zabředlo ve válce s Ukrajinou a oni prakticky nemají odkud brát,“ říká ve Studiu N. Autor nové knihy Kubánské tango v rytmu blues říká, že situace v zemi je nejhorší za poslední desítky let. „Spousta lidí mi na jaře v ulicích Havany říkala, že za Fidela Castra bylo líp. Je to děsivé, protože Castro lidi popravoval, posílal do vězení a mučil je. Jeho diktatura byla ostrá a život těsný,“ připomíná. Současný režim je k vlastním obyvatelům ale také krutý. „Kubánský teror je hodně vynalézavý a podlý. Bavil jsem s lidmi, kteří skončili ve vězení a opravdu se tam už nikdy nechtějí vrátit. Na ulici vyšli zlomení,“ popisuje novinář. Ve Studiu N popisuje nástroje, kterými se režim snaží udržet u moci. Jedním ze způsobů, jak zastrašit své odpůrce, je povolání takzvaných brigád rychlého nasazení. „To jsou zarputilí castristé, určitě placení. Představte si je jako předvoj vojáků, takovou domobranu. Na vlastní kůži jsem zažil, co znamená takzvaná kampaň zapuzení, kterému čelila jedna z rodin, u které jsem byl. Před jejich dům přišlo kolem třiceti až čtyřiceti lidí, většinou starců a stařenek, a začali jim kolektivně hlasitě nadávat. U toho na obydlí házeli zkažená vejce, zkaženou zeleninu a zvířecí i lidské exkrementy. Ukazovali tím, kdo je tady odpad,“ vzpomíná v rozhovoru. Někteří lidé čelí ještě silnějšímu psychickému teroru. „Občas se k vašemu domu nahrne i dav o stovkách lidí. Nejvíc mě na tom mrazí ta řízená zuřivost. Ti lidé deset minut hulákají, jsou vulgární, chovají se jako chuligáni. A zničehonic se to utne, oni se rozejdou a vrátí se ke svým všedním starostem,“ říká Freisler. Jak dneska vnímají svou budoucnost mladí Kubánci a Kubánky? Proč se režimu stále daří držet u moci? Jakých omylů se vůči karibské zemi coby Západ dopouštíme? Vnímají obyvatelé Fidela Castra jako hrdinu, tyrana, nebo symbol už dávno ztracené éry? Jakou roli hraje Kuba v soupeření globálních mocností? A může se z té mizerie ještě dostat? Podívejte se na celý rozhovor na herohero.co/studion
Dr. Powers with todays Where Past Meets Present, profile of the SOU female wrestling team. Great story, Lawfare report, D62 quiz and more.
Leitura Bíblica Do Dia: ISAÍAS 43:1-7 Plano De Leitura Anual: EZEQUIEL 16–17; TIAGO 3 Já fez seu devocional hoje? Aproveite e marque um amigo para fazer junto com você! Confira: Quando menino, Mário achava o seu pai severo e distante. Até quando adoecia e precisava ir ao pediatra, seu pai resmungava. Durante uma briga, ouviu e soube que seu pai queria que ele tivesse sido abortado. O sentimento de ser indesejado o acompanhou até a idade adulta. Quando ele se tornou cristão, achou difícil relacionar-se com Deus como seu Pai, embora já o conhecesse como Senhor de sua vida. Se, como ele, não nos sentimos amados por nossos pais terrenos, podemos enfrentar dúvidas semelhantes em nosso relacionamento com Deus e talvez nos questionemos: Sou um fardo para Ele? Deus se importa comigo? Mesmo se nossos pais terrenos tiverem sido severos e distantes, Deus, nosso Pai celestial, nos diz: “Eu o amo” (ISAÍAS 43:4). Deus fala como Criador e como Pai. Se você deseja saber se Ele quer que você viva sob Seu cuidado como parte de Sua família, ouça o que Ele disse ao Seu povo: “Tragam de volta meus filhos e filhas, desde os confins da terra” (v.6). Se você questiona seu valor para Ele, ouça Sua afirmação: “você é precioso para mim, é honrado e eu o amo” (v.4). Deus nos ama tanto que enviou Jesus para pagar o preço do pecado a fim de que nós, que cremos nele, possamos estar com o Senhor para sempre (JOÃO 3:16). Por causa do que Deus diz e do que Jesus fez por nós, podemos ter plena confiança de que o Senhor nos quer e nos ama. Por: JASMINE GOH
Dr. Powers profiles famed SOU wrestling coah, Bob Riehm, and we update the latest LAWFARE news. Gary Clark, the lead for Jackson County for the NO GAS TAX petition joins for an update, Open for Business with Cheriesse from NO WIRES NOW saving you money.
Česká repre vyhraje 6:0, ale největší téma není fotbal - je to děkovačka v Olomouci.
Olá, olá. Tudo bem, por aqui? Profa Ju chegando para mais um episódio do nosso podcast Falar Português Brasileiro. Sejam todos bem-vindos. No episódio de hoje vamos falar, explorar um tema que dá muita conversa, um tema que todo mundo acha que sabe, que gosta de falar sobre e usar como justificativa para o fracasso linguístico. Professores usam como argumento para persuadir e vender cursos. Incrível!As vezes nem o professor sabe o que está falando! Deixe de portunhol, fale português hoje mesmo! Acabe com o portunhol! Seja fluente em 6 meses e não fale mais portunhol! Tenho Certeza que você já ouviu alguma coisa sobre isso! A unica coisa que vai transformar a sua transferência linguística é a constancia e não a promessa do professor ou influenciador. Esse episódio foi escrito a partir de muitas leituras e muita pesquisa. Sim! Sou especialista em portunhol. Você já acessou a minha página? Falarportuguesbrasileiro.com? Viu as inúmeras possibilidades para aprender português? Incluindo 30 minutos de conversação todos os dias e o português para mulheres? Isso faz muito a diferença na sua aprendizagem!Constância! Método FPB - Corre lá! Ainda dá tempo de deixar o portunhol de lado e falar português de verdade. Neste episódio vamos falar um pouco sobre portunhol!
Brady joins from Bitcoin Amsterdam and reports extremely positive conference sentiment despite Bitcoin's price consolidating around $95–105KHosts discuss how price often disconnects from fundamentals and why Bitcoin's thesis remains intactReview of historical “conference dumps” showing that IRL Bitcoin community morale stays strong even during drawdownsDeep dive on inflation, the disappearance of the U.S. penny, and long-term fiat degradation compared to BitcoinMacro breakdown: surging U.S. interest expense now surpasses defense spending; government shutdown ends; TGA likely to release liquidityDiscussion of proposed stimulus checks, 50-year mortgages, and portable/assumable mortgages as evidence policymakers won't tolerate asset price deflationCzech National Bank allocates $1M to Bitcoin—first known central bank to do soU.S. regulatory update: Senate draft of the Clarity Act includes explicit protections for self-custody and P2P Bitcoin transactionsSoFi becomes the first national bank to offer Bitcoin, Ethereum, and Solana purchases directly inside its banking appMajor adoption milestone: Square enables Bitcoin/Lightning payments at 4 million merchants with optional Bitcoin settlementMarket note: Michael Burry closes his fund, citing inability to understand today's market—hosts contrast this with Bitcoin's clear macro trajectory Swan Private helps HNWI, companies, trusts, and other entities go beyond legacy finance with BItcoin. Learn more at swan.com/private. Put Bitcoin into your IRA and own your future. Check out swan.com/ira.Swan Vault makes advanced Bitcoin security simple. Learn more at swan.com/vault.
Sokolovna v Přešticích byla slavnostně otevřena 10. října 1920, pouhých 5 měsíců od položení základního kamene. Současnou podobu jí o několik let později vtiskl „dvorní sokolský architekt“ František Krásný.
Výroční konference o změnách klimatu v brazilském Belému má konstatovat, že lidstvo zřejmě nedokáže naplnit cíl Pařížské dohody a udržet oteplení planety pod 1,5 °C. „To, že jsme nad 1,5 °C, znamená, že jsme nesplnili jednu část závazku a že máme o to větší problém s dosažením cíle těch 2 °C,“ shrnuje poradce prezidenta pro oblast životního prostředí Ladislav Miko. „Součástí konference budou určitě dohady o finančních tocích pro celou řadu rozvojových zemí,“ poznamenává.
Výroční konference o změnách klimatu v brazilském Belému má konstatovat, že lidstvo zřejmě nedokáže naplnit cíl Pařížské dohody a udržet oteplení planety pod 1,5 °C. „To, že jsme nad 1,5 °C, znamená, že jsme nesplnili jednu část závazku a že máme o to větší problém s dosažením cíle těch 2 °C,“ shrnuje poradce prezidenta pro oblast životního prostředí Ladislav Miko. „Součástí konference budou určitě dohady o finančních tocích pro celou řadu rozvojových zemí,“ poznamenává.Všechny díly podcastu Dvacet minut Radiožurnálu můžete pohodlně poslouchat v mobilní aplikaci mujRozhlas pro Android a iOS nebo na webu mujRozhlas.cz.
Joining the Exchange is Dr. Jerron Jorgensen, Director of Choral Studies at SOU and Music Director of the Rogue Valley Chorale.
Se você está buscando mais sobre amizade verdadeira e como Jesus transforma nossa vida, não perca esse episódio incrível! O Pr. @Juanribe compartilha uma mensagem profunda sobre a intimidade com Cristo e como Ele quer ser não só nosso Salvador, mas também nosso amigo.
"Naquele tempo, respondendo Jesus, disse: Graças Te dou, ó Pai, Senhor do Céu e da Terra, que ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos.Sim, ó Pai, porque assim Te aprouve." Mateus 11:25-26"Vinde a Mim, todos os que estais cansados e oprimidos, e EU vos aliviarei.Tomai sobre vós o Meu jugo, e aprendei de Mim, que Sou manso e humilde de coração; e encontrareis descanso para as vossas almas.Porque o Meu jugo é suave e o Meu fardo é leve." Mateus 11:28-30
Snímek Velký vlastenecký výlet sleduje cestu tří lidí, kteří pochybují o válce na Ukrajině. Psycholog Peter Pöthe, člen filmového štábu, byl u toho, když se jejich příběh odvíjel. „Bylo mi jich jako lidí líto, když popírali strach či dojetí, a ptal jsem se sám sebe, jaký byl jejich osud, který jim nedovoluje litovat trpící. Současně jsem cítil hněv a zraňovalo mě to. Musel jsem se hodně držet zpátky,“ popisuje v pořadu Blízká setkání.Všechny díly podcastu Blízká setkání můžete pohodlně poslouchat v mobilní aplikaci mujRozhlas pro Android a iOS nebo na webu mujRozhlas.cz.
"Ora, o SENHOR DISSE a Abrão: Sai-te…" Gênesis 12:1"Vinde a Mim, todos os que estais cansados e oprimidos, e Eu vos aliviarei. Tomai sobre vós o Meu jugo, e aprendei de Mim, que Sou manso e humilde de coração; e encontrareis descanso para as vossas almas.Porque o Meu jugo é suave e o Meu fardo é leve." Mateus 11:28-30
Juliet Escoria is the author of You Are the Snake (Soft Skull, 2024), Witch Hunt & Black Cloud: New and Collected Works (CLASH Books, 2023), and Juliet the Maniac (Melville House, 2019). She is an Editor-in-Chief at Zona Motel, and lives in West Virginia. (author photo taken by Saja Montague) Mesha Maren is the author of the novels Sugar Run, Perpetual West, and Shae (May 2024, Algonquin Books). Her short stories and essays can be read in Tin House, The Oxford American, The Guardian, Crazyhorse, Triquarterly, The Southern Review, Ecotone, Sou'wester, Hobart, Forty Stories: New Writing from Harper Perennial, and elsewhere. She was the recipient of the 2015 Thomas Wolfe Fiction Prize, a 2014 Elizabeth George Foundation grant, an Appalachian Writing Fellowship from Lincoln Memorial University, and fellowships from the MacDowell Colony and the Ucross Foundation. She was the 2018-2019 Kenan Visiting Writer at the University of North Carolina at Chapel Hill. She is an Associate Professor of the Practice of English at Duke University. Check out Zona Motel now to understand what the hell we are talking about and read some lit content
Last month, Oregon became the first state in the nation to be verified for its accessibility for travelers with disabilities by the travel website Wheel the World. The company worked with Travel Oregon to assess hundreds of hotels, restaurants, tourism providers and state parks in seven regions across the state for their accessibility. That includes features like step-free entrances at museums or specialized wheelchairs available to venture onto a beach on the Oregon Coast. But the state’s efforts to promote its accessibility doesn’t mean that barriers don’t still exist for travelers with physical or neurocognitive disabilities. Small hotel owners and tourism operators may also lack awareness about best practices to engage with these travelers or struggle with how to become more accessible online and in person. To address these gaps, researchers at Southern Oregon University recently received a grant from Travel Oregon to develop and roll out training workshops at 12 locations across the state for travel industry professionals and other stakeholders. The training includes guidance on best practices and role-playing exercises where participants can experience, for example, what it’s like to navigate a carpeted hotel lobby in a wheelchair or to receive information during an emergency as a person who is hard of hearing. The goal of these trainings and the education they provide is to create a statewide network of “Accessible Tourism Ambassadors,” according to Pavlina McGrady, an associate professor in the school of business at Southern Oregon University. McGrady and Rebecca Williams, an assistant professor in the school of business at SOU, join us for more details. Ulysses McCready, a junior at SOU who is blind, also shares his perspective about inclusive tourism and the assistance he provided McGrady and Williams on their project.
Ředitel pražské zoo Miroslav Bobek rezignoval. Současní i bývalí zaměstnanci, kteří proti němu sepsali petici, ho vinili z bossingu a šikany. Kdy se o jejich stížnosti začal zajímat magistrát? A na jaké problémy upozorňují iniciátoři petice? Na otázky Vladimíra Kroce odpovídala Jana Komrsková, náměstkyně pražského primátora (Piráti).
Jsou v Česku férově daněny osoby samostatně výdělečně činné ve srovnání s tím, kolik na daních odvádějí zaměstnanci? Odborníci z organizace PAQ Research tvrdí, že nikoli, a navrhují reformu. „Současný systém zdanění OSVČ je nerovný,“ upozorňuje v Pro a proti ekonom z PAQ Research Petr Vilím. „Nesouhlasím s tím, že daň u vysokopříjmových OSVČ je až čtyřikrát vyšší než daň, kterou platí zaměstnanci,“ namítá ekonom Vladimír Toráč ze společnosti Grant Thornton.
Česká vláda poslala do Sněmovny návrh rozpočtu pro příští rok na poslední chvíli, schválila jej v úterý 30. září. Současný návrh však s největší pravděpodobností bude přepracován novou vládou, kterou si Češi zvolí 3. a 4. října. „Co se týká míry zadlužení, tedy celkové velikosti dluhu, tak jsme na tom velmi dobře,“ hodnotí v pořadu Řečí peněz hlavní ekonom Patria Finance Jan Bureš.
Vláda v úterý odeslala návrh státního rozpočtu do Poslanecké sněmovny. Současná opozice ho kritizuje, konečné slovo však budou mít až poslanci zvolení v nadcházejících volbách. „Rozpočet je postaven na vodě,“ tvrdí v pořadu Pro a proti místopředseda Poslanecké sněmovny a poslanec Aleš Juchelka (ANO, kandiduje). „Vždy skončily rozpočty lépe, než bylo schváleno,“ oponuje místopředseda sněmovního rozpočtového výboru a poslanec Vojtěch Munzar (ODS, kandiduje za Spolu).
Slíbíme všechno všem o důchodech a bude to krásné? Ne, jen se problém přesune na vládu, která přijde až po dalších volbách, varuje v pořadu Peníze a vliv Jany Klímové ekonom Filip Pertold z institutu IDEA při CERGE-EI. Současná reforma důchodů by se podle něj rušit neměla, ale potřeba budou další změny. Stále neefektivní je například soukromé spoření, i kvůli vysokým poplatkům fondů.