POPULARITY
VIERNES, 29 DE MAYO DE 2026 TU DOSIS DIARIA DE ESPERANZA "Y se le mostró a Pablo una visión de noche: un varón macedonio estaba en pie, rogándole y diciendo: Pasa a Macedonia y ayúdanos. Cuando vio la visión, en seguida procuramos partir para Macedonia, dando por cierto que Dios nos llamaba para que les anunciásemos el evangelio" (Hechos 16:9-10). El Espíritu Santo, acompañando al apóstol Pablo en su ministerio de evangelismo, guio sus pasos en la dirección correcta hacia Filipos. Tener comunión con el Espíritu Santo es vital para el pueblo de Dios. Con Él no hay errores en las decisiones que tomemos. ¿Cuántas veces nuestros errores son consecuencia de creernos más sabios que Dios? El apóstol fue desviado de su ruta, y el fruto de Macedonia fue la hermosa iglesia de los filipenses, entre otras. Ser guiados por Él es victoria segura. (Gina Sánchez) ....... http://www.findnewhope.com/nueva-esperanza ....... www.facebook.com/PastoresRobertoyYamiley Apple: https://podcasts.apple.com/us/podcast/tu-dosis-diaria-de-esperanza-new-hope-en-espa%C3%B1ol/id1503374265 Spotify: https://open.spotify.com/show/0dC8BmYXC77tIaReY6JI6y?si=adf3392aa15e45c7 iHeart Radio: https://www.iheart.com/podcast/263-tu-dosis-diaria-de-esperan-211298038/ ....... Pastores Roberto y Yamiley, De Dios Para Ti Hoy - New Hope en Español , Brandon, FL (813) 689-4161
Eu e a Minha Família no Céu: A Casa do Carcereiro de Filipos | Miriam Kelly | 17/05/26
devocional 1 Tessalonicenses Sabem muito bem, irmãos, que o acolhimento que tivemos da vossa parte não foi em vão. Mas depois de termos sofrido e de termos sido injuriados em Filipos, como sabem, o nosso Deus deu-nos a coragem de irmos pregar a boa nova de Deus na vossa terra, apesar das muitas dificuldades. 1 Tessalonicenses 2.1-2 A vida cristã é, contrariamente ao que a pintam, cheia de engulhos. Daí, ser extraordinariamente importante o suporte de gente idónea e afável nas horas de adversidade. Verdade seja dita que, mesmo quando essa nos falta, Deus se faz presente em todas elas. É Ele que faculta os recursos emocionais quando tudo parece perdido. Nas alturas em que as forças se esvaem é d'Ele que vem a tão ansiada injecção de ânimo. A Sua companhia permite ir além do que é etiquetado como fim da linha. Pode até haver uma amálgama de sentimentos de frustração, revolta ou impotência que Deus tratará de os sanar por completo. Não há nódoa negra que Ele não trate de desfazer. As feridas que sangram por dentro e por fora são por Si inteiramente estancadas. Mais, ao pensar-se que já não há um pingo sequer de arrojo para continuar a partilhar a fé, eis que Deus infunde a coragem necessária para, “apesar das muitas dificuldades”, pregarmos “a Sua boa nova” onde e a quem Ele designar. - Jónatas Figueiredo
Hoy abordamos seis aspectos de la práctica cristiana que Pablo, guiado por el Espíritu Santo escribe a los hermanos en Filipos, y por extensión, también a nosotros hoy. Si queremos estar firmes en nuestra fe cristiana, haremos bien en estar atentos para aplicarnos estos mandamientos. Son asuntos muy prácticos de la vivencia del Evangelio. Aquellos que esperamos la venida del Señor, debemos vivir de manera que honre nuestra profesión de fe. Este es un llamado a no ser meramente consumidores pasivos de mensajes cristianos, sino practicantes de los principios más básicos y fundamentales de nuestra fe. Filipenses 4:1-9.
Aprenda, por meio da carta de Paulo aos Filipenses, como a verdadeira alegria cristã nasce da comunhão com Cristo e não das circunstâncias externas. Observe a profunda ligação entre o apóstolo e a igreja de Filipos, reconhecendo o valor da parceria e da unidade no avanço do Evangelho. Examine como, mesmo encarcerado, Paulo testemunha um contentamento que revela maturidade espiritual e confiança soberana em Deus. Contemple o exemplo supremo da humilhação de Cristo e desenvolva uma vida humilde, digna e dedicada ao Senhor, avançando com alegria rumo ao alvo celestial.
Aprenda, por meio da carta de Paulo aos Filipenses, como a verdadeira alegria cristã nasce da comunhão com Cristo e não das circunstâncias externas. Observe a profunda ligação entre o apóstolo e a igreja de Filipos, reconhecendo o valor da parceria e da unidade no avanço do Evangelho. Examine como, mesmo encarcerado, Paulo testemunha um contentamento que revela maturidade espiritual e confiança soberana em Deus. Contemple o exemplo supremo da humilhação de Cristo e desenvolva uma vida humilde, digna e dedicada ao Senhor, avançando com alegria rumo ao alvo celestial.
MARTES, 24 DE MARZO DE 2026 TU DOSIS DIARIA DE ESPERANZA "Y se le mostró a Pablo una visión de noche: un varón macedonio estaba en pie, rogándole y diciendo: Pasa a Macedonia y ayúdanos. Cuando vio la visión, en seguida procuramos partir para Macedonia, dando por cierto que Dios nos llamaba para que les anunciásemos el evangelio." (Hechos 16:9-10). Si hay algo que todo siervo de Dios debe hacer es tener una estrecha relación con el Espíritu Santo. En su viaje misionero, el apóstol Pablo fue guiado por Él. Por Él supo que no era el momento de predicar en Asia ni en Bitinia, sino en Filipos. Allí, Lidia abrió su casa, una joven fue liberada, Pablo y Silas fueron encarcelados, y el carcelero y su familia fueron salvos. No hubo multitudes, pero fueron semillas que dieron origen a la iglesia en Filipos. El Nuevo Pacto se multiplicaba porque tenían un fundamento firme: la Palabra hecha carne. (Gina Sánchez). ....... www.facebook.com/PastoresRobertoyYamiley Apple: https://podcasts.apple.com/us/podcast/tu-dosis-diaria-de-esperanza-new-hope-en-espa%C3%B1ol/id1503374265 Spotify: https://open.spotify.com/show/0dC8BmYXC77tIaReY6JI6y?si=adf3392aa15e45c7 iHeart Radio: https://www.iheart.com/podcast/263-tu-dosis-diaria-de-esperan-211298038/ ....... Pastores Roberto y Yamiley, De Dios Para Ti Hoy - New Hope en Español , Brandon, FL (813) 689-4161
I thank my God for every remembrance of you, always in every one of my prayers for all of you, praying with joy for your partnership in the gospel from the first day until now. I am confident of this, that the one who began a good work in you will continue to complete it until the day of Jesus Christ. Philippians 1:3-6 NRSVUE “I am the true vine, and my Father is the vine grower. He removes every branch in me that bears no fruit. Every branch that bears fruit he prunes to make it bear more fruit. You have already been cleansed by the word that I have spoken to you. Abide in me as I abide in you. Just as the branch cannot bear fruit by itself unless it abides in the vine, neither can you unless you abide in me. I am the vine; you are the branches. Those who abide in me and I in them bear much fruit, because apart from me you can do nothing. John 15:1-5 NRSVUE Pakinggan natin ang sinasabi ng Espiritu Santo sa atin ngayong araw. Nawa’y ang pangangaral na ating matatanggap ay magbigay-inspirasyon, kalinga, at hamon sa atin. Amen. Kanina, nabanggit ng ating Hermanan na gumagamit tayo ng mga kanta nina Adele at Lady Gaga. Pero ngayon, ibang klaseng kanta ang gagamitin ko—isang K-pop song. Bago ako magsimula, may ipaparinig ako sa inyo. DJ, pasensya na Chris dahil baka ma-copyright tayo, pero gaya ng sabi ko, ito ang ganda ng preaching sa isang inclusive church—meron tayong mga contemporary readings. Ang pamagat ng kanta ay “What It Sounds Like” ng Huntrix. Ito ang huling kanta sa Netflix movie na KPop Demon Hunters (na ngayon ay Oscar's best animated feature film). Para sa akin, maraming bahagi ng movie ang queer-coded at ang plot mismo ay isang malakas na queer allegory, partikular sa pag-explore ng themes ng shame at coming out. Ang kantang ito ay sumasalamin sa kwento ng mga queer Christians. Ang unang verse ay nagpapaalala sa akin ng aking karanasan bago ako nag-come out. Nagsisimula ito sa isang tapat na pag-amin: marami sa ating mga queer Christians ang dumaan sa hiya dahil sa kung sino tayo. Sinubukan nating ayusin ito at nagdasal tayo nang marubdob sa Diyos na baguhin tayo. Nung umuwi ako sa Cavite kamakailan, hinanap ko ang dati kong diary. Hindi ako consistent sa pagsusulat, pero kapag may dinaramdam ako, isinusulat ko ito. Ang simula ng bawat entry ko ay “Dear Jehovah” dahil iyon ang tawag sa Diyos sa kinalakihan kong relihiyon bilang Jehovah’s Witness. May isang pahina doon na ang sabi ko sa Diyos, “Bakit niyo po ako ginawang ganito? Ang hirap-hirap”. Ang prayer ko pa nga noon, gawin niyo na lang po akong bisexual para man lang may option ako at maitawid ko pa rin. Sa dulo ng diary, nakiusap ako sa Diyos na huwag sana akong ma-fall sa aking first love. Pero walang nangyari sa pagbe-beg ko. Siguro ang sabi ng Diyos sa akin, “Deserve mo anak, i-experience mo ‘yan.” Doon natapos ang diary dahil lumandi lang talaga ako at hindi na ako nag-pray. Siguradong may ganyan din kayong moments. Sinubukan ninyong labanan ang inyong nararamdaman at ni-repress ang inyong mga emosyon. Gaya sa kanta, baka nagsinungaling kayo sa inyong pamilya, kaibigan, at lalo na sa inyong sarili. Naramdaman ninyong wala ang Diyos sa inyong panig. Ang mga karanasang ito ay nangyari dahil ang tingin ng maraming simbahan sa queerness ay “unholy”. Madalas sa kanila, ang kabanalan ay kapareho lamang ng moral o sexual purity, o kaya ay pag-conform sa mga tradisyon. Malamang isa yan sa rason bakit kayo narito sa Open Table, dahil na-realize ninyo na ang listahan nila ng rules ay hindi naman talaga sukatan ng holiness. Bawal ang premarital sex, bawal ang same-sex relationships, pati ang pag-aayos ng sarili ay binabantayan. Dahil sa mga rules na ito, marami ang nakakaramdam ng guilt. Sa mga Katoliko, tinatawag itong “Catholic guilt”. Pero ang totoo, karamihan sa mga rules na iyon ay hindi naman talaga Biblical. Sa framework na ito kung saan “conformity” ang goal, nakondisyon tayo na ikahiya ang ating mga katawan at relasyon. Pati ang ating mga straight allies ay biktima rin ng sistemang ito. Ang turo sa kanila, ang sex ay regalo ng Diyos pero sa loob lang ng kasal. Ninakawan sila ng purity culture ng pagkakataong intindihin ang kanilang mga katawan at ang tunay na kahulugan ng intimacy. Na-witness ko kung gaano ka-obsessed ang mga simbahan sa purity. Sa dati kong church, bawal lumabas ang couple nang silang dalawa lang; dapat laging may “chaperone”. Noong bata ako, pabor ito sa akin dahil lagi akong libre sa pakain kapag isinasama ako ng tita ko sa date nila ng boyfriend niya. Bukod doon, matindi rin ang pressure sa mga couple na magpakasal agad para “hindi magkasala”. Sa mga Jehovah’s Witness, maximum na ang dalawang taon ng dating; kapag lumampas doon, minamata na kayo. Kahit hindi pa ready ang couple—hindi lang sa financial kundi pati sa emosyon—napipilitan silang magpakasal dahil sa takot sa “sexual immorality”. May malaking stigma rin, lalo na sa mga kababaihan, pagdating sa virginity—na kapag nawala ito ay “marumi” ka na. Bukod sa pressure na magpakasal, matindi rin ang pressure sa mga kababaihan na manatiling birhen hanggang kasal. Mas malaki ang stigma sa kanila; kapag nawala ang kanilang virginity, itinuturing na silang “marumi” at parang wala nang halaga. Ang mga straight women ay tinuruan din na maging submissive sa kanilang mga asawa, habang ang mga lalaki naman ang dapat na may final say sa lahat ng desisyon. Ang ganitong sistema ay hindi lang nakakaapekto sa mga kababaihan kundi pati sa mga lalaki, dahil itinuturo nito na ang intimacy ay tungkol lamang sa kontrol at hindi sa mutual respect at pag-ibig. Dito pumapasok ang ating pagbasa mula sa Filipos. Sabi ni Pablo, “May tiwala ako na ang nagsimula ng mabuting gawa sa inyo ay ipagpapatuloy ito hanggang sa ganap na matapos sa araw ni Jesu-Cristo”. Ang “mabuting gawa” na ito ay ang proseso ng sanctification o pagpapakabanal. Sa maraming simbahan, ang sanctification ay tinitignan bilang isang checklist ng mga bawal at dapat gawin. Pero ang tunay na kahulugan nito ay ang patuloy na paghubog ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Kanyang grasya. Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto sa mata ng tao, kundi sa pagiging tapat sa kung sino tayo sa harap ng Diyos. Sa ating Ebanghelyo, binanggit ni Jesus na Siya ang puno ng ubas at tayo ang mga sanga. Ang pagbubunga ay hindi nangyayari dahil sa sarili nating pagsisikap na sumunod sa mga panuntunan ng tao. Nangyayari ito kapag tayo ay nananatili sa Kanya. Para sa ating mga queer Christians, ang pananatiling ito ay nangangahulugan ng pagtanggap sa ating sarili bilang mga nilalang na minahal at tinanggap ng Diyos. Ang mga “pruning” o paglilinis na binanggit sa Ebanghelyo ay hindi ang pagtanggal sa ating pagkatao, kundi ang pag-alis sa mga shame, guilt, at takot na humahadlang sa atin na magmahal nang lubos. Ang pagiging isang inclusive church gaya ng Open Table ay isang hamon sa tradisyonal na konsepto ng kabanalan. Ipinapakita natin na ang kabanalan ay matatagpuan sa pag-ibig, sa pagtanggap, at sa pagiging totoo. Hindi kailangang ikahiya ang ating mga katawan o ang ating mga relasyon dahil ang mga ito ay bahagi ng mabuting gawa na sinimulan ng Diyos sa atin. Gaya ng kanta ng Huntrix na “What It Sounds Like,” ang ating kwento ay hindi na tungkol sa pagtatago o pagsisinungaling. Ito ay tungkol na sa pagbangon mula sa hiya at pagyakap sa liwanag ng katotohanan. Sa dulo ng kanta, may pagbabago sa tono—isang pagtanggap na hindi kailangang maging “normal” o sumunod sa dikta ng iba para maging karapat-dapat. Ang ating mga kwento bilang queer Christians ay hindi nagtatapos sa hiya. Gaya ng sinabi ni Pablo, ang Diyos na nagsimula ng mabuting gawa sa atin ay hindi tayo iiwan sa gitna ng daan. Ang bawat “Dear Jehovah” entry sa aking diary, ang bawat dasal ninyo na sana ay maging “straight” na lang kayo, ay bahagi ng mahabang proseso. Ngayon, ang ating mga katawan at relasyon ay hindi na tinitignan bilang “unholy” kundi bilang mga sisidlan ng grasya ng Diyos. Ang sanctification ay hindi isang biglaang pangyayari kundi isang mahabang paglalakbay ng pagpapakabanal. Ito ay ang patuloy na paghubog ng Diyos sa atin, hindi para maging kamukha ng mga tradisyon ng tao, kundi para maging mas malapit sa puso ni Cristo. Huwag nating hayaan na ang “purity culture” ang magdikta ng ating halaga sa harap ng Diyos. Ang ating pananatili sa “Puno ng Ubas” ay sapat na para tayo ay magbunga. Hindi natin kailangang baguhin ang ating pagkatao para mahalin ng Diyos; sapat na ang tayo ay manatili sa Kanya. Sa huli, ang ating pananampalataya ay hindi tungkol sa mga listahan ng bawal. Ito ay tungkol sa kagalakan ng pagkilala sa Diyos na tumitingin sa puso at hindi sa panlabas na anyo o oryentasyon. Nawa’y magpatuloy tayo sa paglalakbay na ito nang may kagalakan at pag-asa, alam na ang Diyos ay kasama natin sa bawat hakbang. Amen. The post Purity and Sanctification appeared first on Open Table Metropolitan Community Church.
Aprenda, por meio da carta de Paulo aos Filipenses, como a verdadeira alegria cristã nasce da comunhão com Cristo e não das circunstâncias externas. Observe a profunda ligação entre o apóstolo e a igreja de Filipos, reconhecendo o valor da parceria e da unidade no avanço do Evangelho. Examine como, mesmo encarcerado, Paulo testemunha um contentamento que revela maturidade espiritual e confiança soberana em Deus. Contemple o exemplo supremo da humilhação de Cristo e desenvolva uma vida humilde, digna e dedicada ao Senhor, avançando com alegria rumo ao alvo celestial.
Lecturas textuales de La Santa Palabra de Dios, Elohim Adonai1 Porque ustedes mismos saben, hermanos, que nuestra visita a ustedes no fue en vano, 2 sino que después de haber sufrido y sido maltratados en Filipos, como saben, tuvimos el valor, confiados en nuestro Dios, de hablarles el evangelio de Dios en medio de mucha oposición. 3 Pues nuestra exhortación no procede de error ni de impureza ni es con engaño, 4 sino que así como hemos sido aprobados por Dios para que se nos confiara el evangelio, así hablamos, no como agradando a los hombres, sino a Dios que examina nuestros corazones. 5 Porque como saben, nunca fuimos a ustedes con palabras lisonjeras, ni con pretexto para sacar provecho. Dios es testigo. 6 Tampoco buscamos gloria de los hombres, ni de ustedes ni de otros, aunque como apóstoles de Cristo hubiéramos podido imponer nuestra autoridad.7 Más bien demostramos ser benignos entre ustedes, como una madre que cría con ternura a sus propios hijos. 8 Teniendo así un gran afecto por ustedes, nos hemos complacido en impartirles no solo el evangelio de Dios, sino también nuestras propias vidas, pues llegaron a ser muy amados para nosotros. 9 Porque recuerdan, hermanos, nuestros trabajos y fatigas, cómo, trabajando de día y de noche para no ser carga a ninguno de ustedes, les proclamamos el evangelio de Dios.10 Ustedes son testigos, y también Dios, de cuán santa, justa e irreprensiblemente nos comportamos con ustedes los creyentes. 11 Saben además de qué manera los exhortábamos, alentábamos e implorábamos a cada uno de ustedes, como un padre lo haría con sus propios hijos, 12 para que anduvieran como es digno del Dios que los ha llamado a Su reino y a Su gloria.13 Por esto también nosotros sin cesar damos gracias a Dios de que cuando recibieron la palabra de Dios que oyeron de nosotros, la aceptaron no como la palabra de hombres, sino como lo que realmente es, la palabra de Dios, la cual también hace su obra en ustedes los que creen. 14 Pues ustedes, hermanos, llegaron a ser imitadores de las iglesias de Dios en Cristo Jesús que están en Judea, porque también ustedes padecieron los mismos sufrimientos a manos de sus propios compatriotas, tal como ellos padecieron a manos de los judíos.15 Estos mataron tanto al Señor Jesús como a los profetas, y a nosotros nos expulsaron, y no agradan a Dios sino que son contrarios a todos los hombres, 16 impidiéndonos hablar a los gentiles para que se salven, con el resultado de que siempre llenan la medida de sus pecados. Pero la ira de Dios ha venido sobre ellos hasta el extremo.17 Pero nosotros, hermanos, separados de ustedes por breve tiempo, en persona pero no en espíritu, estábamos muy ansiosos, con profundo deseo de ir a verlos. 18 Ya que queríamos ir a ustedes, al menos yo, Pablo, más de una vez; pero Satanás nos lo ha impedido. 19 Porque ¿quién es nuestra esperanza o gozo o corona de gloria? ¿No lo son ustedes en la presencia de nuestro Señor Jesús en Su venida? 20 Pues ustedes son nuestra gloria y nuestro gozo.--------------------1986, 1995, 1997, 2005 by The Lockman FoundationMás información sobre Nueva Biblia de las Américas
Aprenda, por meio da carta de Paulo aos Filipenses, como a verdadeira alegria cristã nasce da comunhão com Cristo e não das circunstâncias externas. Observe a profunda ligação entre o apóstolo e a igreja de Filipos, reconhecendo o valor da parceria e da unidade no avanço do Evangelho. Examine como, mesmo encarcerado, Paulo testemunha um contentamento que revela maturidade espiritual e confiança soberana em Deus. Contemple o exemplo supremo da humilhação de Cristo e desenvolva uma vida humilde, digna e dedicada ao Senhor, avançando com alegria rumo ao alvo celestial.
Aprenda, por meio da carta de Paulo aos Filipenses, como a verdadeira alegria cristã nasce da comunhão com Cristo e não das circunstâncias externas. Observe a profunda ligação entre o apóstolo e a igreja de Filipos, reconhecendo o valor da parceria e da unidade no avanço do Evangelho. Examine como, mesmo encarcerado, Paulo testemunha um contentamento que revela maturidade espiritual e confiança soberana em Deus. Contemple o exemplo supremo da humilhação de Cristo e desenvolva uma vida humilde, digna e dedicada ao Senhor, avançando com alegria rumo ao alvo celestial.
¿Cómo se manifiesta la colaboración de los de Filipos con Pablo? Te damos la bienvenida a la cuarta temporada del pódcast ‘Explora La Biblia', la primera Biblia de estudio en audio. Loida Ortiz, directora de publicaciones en español de Sociedades Bíblicas Unidas, conversa con el Dr. Marlon Winedt, traductor bíblico residente en Curazao, sobre el contexto histórico y teológico de cada libro del Nuevo Testamento. También escucharás, en este episodio, la narración del capítulo en la versión Reina Valera Contemporánea interpretada por José Manuel Reynoso.En este episodio aprenderás sobre:- Diferencias entre la carta de Filipenses y la de Gálatas.- Lo que podemos aprender de Pablo sobre el gozo de la muerte.- Lo que Pablo incluye en la introducción de esta carta. - El tono amoroso de Pablo.- El efecto del encarcelamiento de Pablo.- Las preocupaciones de Pablo y por qué no estaba deprimido.- El sufrimiento como parte del evangelio.‘Explora la Biblia', es la primera Biblia de estudio en formato pódcast, presentada por Vive La Biblia.com. Este es un sitio de las Sociedades Bíblicas Unidas para ayudarte a entender mejor la palabra de Dios.Disponible en tu plataforma favorita: Apple Podcasts, Spotify, y otras.
La historia del carcelero de Filipos nos recuerda que lo único que tenemos que hacer para alcanzar la salvación es creer.
Aprenda, por meio da carta de Paulo aos Filipenses, como a verdadeira alegria cristã nasce da comunhão com Cristo e não das circunstâncias externas. Observe a profunda ligação entre o apóstolo e a igreja de Filipos, reconhecendo o valor da parceria e da unidade no avanço do Evangelho. Examine como, mesmo encarcerado, Paulo testemunha um contentamento que revela maturidade espiritual e confiança soberana em Deus. Contemple o exemplo supremo da humilhação de Cristo e desenvolva uma vida humilde, digna e dedicada ao Senhor, avançando com alegria rumo ao alvo celestial.
¿Cuál es el motivo de la carta de Pablo a la Iglesia de Filipos? Te damos la bienvenida a la cuarta temporada del pódcast ‘Explora La Biblia', la primera Biblia de estudio en audio. Loida Ortiz, directora de publicaciones en español de Sociedades Bíblicas Unidas, conversa con el Dr. Marlon Winedt, traductor bíblico residente en Curazao, sobre el contexto histórico y teológico de cada libro del Nuevo Testamento. También escucharás, en este episodio, la narración del capítulo en la versión Reina Valera Contemporánea interpretada por José Manuel Reynoso.En este episodio aprenderás sobre:- Relación de Pablo con los FiIipenses.- La fidelidad de la Iglesia de Filipos.- El himno de Cristo. - Pablo los anima a permanecer firmes y gozosos en Cristo en medio de la persecución.‘Explora la Biblia', es la primera Biblia de estudio en formato pódcast, presentada por Vive La Biblia.com. Este es un sitio de las Sociedades Bíblicas Unidas para ayudarte a entender mejor la palabra de Dios.Disponible en tu plataforma favorita: Apple Podcasts, Spotify, y otras.
Lecturas textuales de La Santa Palabra de Dios, Elohim Adonai.1 Pablo y Timoteo, siervos de Cristo Jesús: A todos los santos en Cristo Jesús que están en Filipos, incluyendo a los obispos y diáconos: 2 Gracia a vosotros y paz de parte de Dios nuestro Padre y del Señor Jesucristo.3 Doy gracias a mi Dios siempre que me acuerdo de vosotros, 4 orando siempre con gozo en cada una de mis oraciones por todos vosotros, 5 por vuestra participación en el evangelio desde el primer día hasta ahora, 6 estando convencido precisamente de esto: que el que comenzó en vosotros la buena obra, la perfeccionará hasta el día de Cristo Jesús. 7 Es justo que yo sienta esto acerca de todos vosotros, porque os llevo en el corazón, pues tanto en mis prisiones como en la defensa y confirmación del evangelio, todos vosotros sois participantes conmigo de la gracia. 8 Porque Dios me es testigo de cuánto os añoro a todos con el entrañable amor de Cristo Jesús. 9 Y esto pido en oración: que vuestro amor abunde aún más y más en conocimiento verdadero y en todo discernimiento, 10 a fin de que escojáis lo mejor, para que seáis puros e irreprensibles para el día de Cristo; 11 llenos del fruto de justicia que es por medio de Jesucristo, para la gloria y alabanza de Dios.12 Y quiero que sepáis, hermanos, que las circunstancias en que me he visto, han redundado en el mayor progreso del evangelio, 13 de tal manera que mis prisiones por la causa de Cristo se han hecho notorias en toda la guardia pretoriana y a todos los demás; 14 y que la mayoría de los hermanos, confiando en el Señor por causa de mis prisiones, tienen mucho más valor para hablar la palabra de Dios sin temor. 15 Algunos, a la verdad, predican a Cristo aun por envidia y rivalidad, pero también otros lo hacen de buena voluntad; 16 estos lo hacen por amor, sabiendo que he sido designado para la defensa del evangelio; 17 aquellos proclaman a Cristo por ambición personal, no con sinceridad, pensando causarme angustia en mis prisiones. 18 ¿Entonces qué? Que de todas maneras, ya sea fingidamente o en verdad, Cristo es proclamado; y en esto me regocijo, sí, y me regocijaré. 19 Porque sé que esto resultará en mi liberación mediante vuestras oraciones y la suministración del Espíritu de Jesucristo, 20 conforme a mi anhelo y esperanza de que en nada seré avergonzado, sino que con toda confianza, aun ahora, como siempre, Cristo será exaltado en mi cuerpo, ya sea por vida o por muerte. 21 Pues para mí, el vivir es Cristo y el morir es ganancia. 22 Pero si el vivir en la carne, esto significa para mí una labor fructífera, entonces, no sé cuál escoger, 23 pues de ambos lados me siento apremiado, teniendo el deseo de partir y estar con Cristo, pues eso es mucho mejor; 24 y sin embargo, continuar en la carne es más necesario por causa de vosotros. 25 Y convencido de esto, sé que permaneceré y continuaré con todos vosotros para vuestro progreso y gozo en la fe, 26 para que vuestra profunda satisfacción por mí abunde en Cristo Jesús a causa de mi visita otra vez a vosotros.27 Solamente comportaos de una manera digna del evangelio de Cristo, de modo que ya sea que vaya a veros, o que permanezca ausente, pueda oír que vosotros estáis firmes en un mismo espíritu, luchando unánimes por la fe del evangelio; 28 de ninguna manera amedrentados por vuestros adversarios, lo cual es señal de perdición para ellos, pero de salvación para vosotros, y esto, de Dios. 29 Porque a vosotros se os ha concedido por amor de Cristo, no solo creer en Él, sino también sufrir por Él, 30 sufriendo el mismo conflicto que visteis en mí, y que ahora oís que está en mí.----------------1986, 1995, 1997 by The Lockman FoundationMás información sobre La Biblia de las Américas
¿Qué modelo debe seguir la iglesia? ¿Una iglesia perfecta, una iglesia poderosa, una iglesia influyente? En esta enseñanza descubrimos algo mucho más profundo: el modelo no es una iglesia… es Cristo. Continuamos la serie “Una Iglesia Viva” recordando los planos originales de Dios y dando un paso más: entender cómo luce una iglesia que está en proceso, creciendo, siendo formada y corregida por Él. A través de la comparación entre las iglesias de Corinto y Filipos, aprendemos que ninguna iglesia es perfecta, pero todas necesitan volver una y otra vez al centro: Jesús. En este mensaje verás que: 💛 La corrección es una expresión de amor 🤍 La unidad es una decisión diaria 🔥 Cristo es el centro, el equilibrio y el modelo 🏠 La iglesia se vive como familia, no como espectáculo Hebreos 10 y Filipenses 3 nos recuerdan que nuestra meta no es una estructura perfecta, sino conocer a Cristo, permanecer en Él y reflejar Su carácter como familia. Tienes alguna pregunta, escríbenos a hola@somosviva.org Síguenos para disfrutar de todo nuestro contenido y acompáñanos de manera presencial, cada domingo, 10:00 AM. ©️Iglesia Cristiana Viva Cra. 22 164 24 Brr. Toberín Bogotá, Colombia Si quieres conocer más acerca de nuestra comunidad visita nuestro sitio web: www.somosviva.org
NOTAS DE ELENAMaterial complementario de la escuela Sabática para adultosNarrado por: Patty CuyanDesde: California, USAUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchMIÉRCOLES, 11 DE FEBREROPIENSEN EN ESTOSi la mente está educada para contemplar las cosas celestiales, el apetito no se debiera satisfacer con lo barato y lo común. Debemos recordar que el Señor está preparado para hacer grandes cosas por nosotros, pero nosotros debemos estar preparados para recibirlas vaciando el corazón de toda suficiencia propia y de toda confianza personal. Solo el Señor debe ser exaltado. "Yo honraré a los que me honran" dice él. 1 Samuel 2:30. No necesitamos preocuparnos de que nos reconozcan, porque "el Señor sabe quiénes son los suyos". Los que no confían en sí mismos, sino que consideran como precaución su propia obra, son aquellos a quienes el Señor revelará su gloria. Emplearán mejor las bendiciones que reciban. Todos los que beban de las puras corrientes del Líbano verán que el agua de la vida manará de ellos con fuerza que no se puede reprimir... El Señor sabe que si miramos al hombre y confiamos en él, nos estamos apoyando en un brazo de carne. Nos invita a que pongamos nuestra confianza en él. Su poder es ilimitado. Mediten en el Señor Jesús, en sus méritos y su amor, y no traten de buscar defectos ni hablar acerca de las equivocaciones cometidas por los demás. Recuerden las cosas dignas de reconocimiento y alabanza; y si son agudos para descubrir errores en los demás, sean más agudos todavía para reconocer lo que está bien hecho y alabarlo. Si se someten a la autocrítica, encontrarán en ustedes cosas tan objetables como las que ven en los demás. Trabajemos, entonces, constantemente, para fortalecernos los unos a los otros en la santísima fe. En su carta a los Filipenses Pablo dice: "Pablo y Timoteo, siervos de Jesucristo, a todos los santos en Cristo Jesús que están en Filipos, con los obispos y diáconos: Gracia y paz a vosotros, de Dios nuestro Padre y del Señor Jesucristo. Doy gracias a mi Dios siempre que me acuerdo de vosotros, siempre en todas mis oraciones rogando con gozo por todos vosotros, por vuestra comunión en el evangelio, desde el primer día hasta ahora; estando persuadido de esto, que el que comenzó en vosotros la buena obra, la perfeccionará hasta el día de Jesucristo". Filipenses 1:1-6. Sea este el espíritu de todos nosotros (Cada día con Dios, 18 de octubre, p. 298).
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== LECCIÓN DE ESCUELA SABÁTICA I TRIMESTRE DEL 2026Narrado por: Eddie RodriguezDesde: Guatemala, GuatemalaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchMIÉRCOLES 11 DE FEBREROPIENSEN EN ESTO La paz que sobrepasa todo entendimiento también “guardará sus corazones y sus pensamientos en Cristo Jesús” (Fil. 4:7). Nuestra vida interior necesita protección. Curiosamente, Filipenses 4:7 conecta la paz de Dios con una metáfora militar. El verbo griego froureō se usa para describir una guarnición de soldados que protegen una ciudad contra una invasión (2 Cor. 11:32; comparar con Hech. 9:24). Otro aspecto muy importante de la paz interior implica vivir en armonía con la voluntad de Dios. “Mucha paz gozan los que aman tu ley, y no hay para ellos tropiezo” (Sal. 119:165). Lee Filipenses 4:8, 9. ¿Qué acciones específicas se recomiendan aquí? Pablo introduce Filipenses 4:8 y 9 con la expresión “por lo demás” y una lista de seis virtudes, seguida de un sucinto resumen de ellas y de una exhortación a imitar su ejemplo. Esta exhortación final armoniza con el entorno grecorromano de Filipos, ya que enfatiza la virtud y el ejemplo. Curiosamente, sin embargo, se centra en ciertas virtudes bíblicas específicas, lo que resulta obvio por la omisión paulina de las cuatro virtudes cardinales griegas (prudencia, justicia, templanza y valentía). 1. No es casual que la lista comience con la virtud bíblica cardinal: lo verdadero, reiteradamente enfatizada por Jesús –quien solía decir: “Les aseguro...”– y por todo el Nuevo Testamento (ver, por ejemplo, Hech. 26:25; Rom. 1:18; 1 Cor. 13:6; 2 Cor. 4:2; Efe. 4:15; 1 Tim. 3:15; Sant. 1:18; 1 Ped. 1:22; 1 Juan 2:21). 2. Honorable. La palabra griega así traducida se refiere a una virtud personal (comparar sus otros usos en 1 Tim. 3:8, 11; Tito 2:2, donde se traduce como “respetable” en la NVI). 3. Justo. Esta virtud es una de las características distintivas de Dios (comparar su uso en Fil. 1:7). 4. Puro. La palabra se refiere al pensamiento puro y a las acciones de esa misma naturaleza que fluyen de la justicia de Dios recibida por la fe en ocasión de la justificación (ver 1 Juan 3:3). 5. “Agradable” (DHH). El término designa una belleza estética como la atestiguada ampliamente en la Creación de Dios. 6. De buen nombre. Otras versiones traducen esta última virtud como “digno de admiración” (NVI): “honorable” (LBLA), “loable” (BNP), etc.Pablo hace dos salvedades más, para que no se atribuya un matiz pagano a ninguna de estas virtudes: “Si hay virtud alguna, si algo digno de alabanza” (Fil. 4:8), debemos pensar en estas virtudes celestiales. Luego, para despejar toda duda y evitar cualquier equívoco, el apóstol exhorta a los creyentes a practicar lo aprendido, recibido, oído y visto en su propio ejemplo (Fil. 4:9).
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== LECCIÓN DE ESCUELA SABÁTICA I TRIMESTRE DEL 2026Narrado por: Eddie RodriguezDesde: Guatemala, GuatemalaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchJUEVES 29 DE ENERO“ESTIMEN A LOS QUE SON COMO ÉL” Lee Filipenses 2:25-30. ¿Cómo describe Pablo a Epafrodito? ¿Qué actitudes y acciones específicas de este obrero cristiano revelan su carácter? Epafrodito solamente es mencionado en esta carta, pero aprendemos bastante acerca de él a partir de las breves menciones que aparecen en ella. A juzgar por su nombre (que hace referencia al culto de Afrodita), era un converso proveniente de un entorno pagano. El hecho de que Pablo lo llama su “colaborador” sugiere que estaba activo en el ministerio, quizá trabajando junto al apóstol en Filipos. La expresión “compañero de milicia” (comparar con Fil. 1:27) probablemente se refiera a un conflicto que Epafrodito habría afrontado para difundir el evangelio y a que estuvo dispuesto incluso a arriesgar su vida (Fil. 2:30). Como “mensajero” (apostolos, en griego) designado por la iglesia de Filipos, Epafrodito fue enviado a atender a Pablo en la cárcel y a ocuparse de cualquier otra necesidad que el apóstol pudiera tener (Fil. 2:25). Fue a él a quien los filipenses confiaron sus ofrendas para Pablo (Fil. 4:18). Esa contribución monetaria era de vital importancia, ya que cualquier alimento, vestimenta, camastro u otras necesidades que los prisioneros romanos tuvieran debían ser provistas por ellos mismos, por familiares o amigos (comparar con Hech. 24:23). Casi al final de su segundo encarcelamiento en Roma, Pablo pidió a Timoteo que procurara “venir antes del invierno” y traer consigo la capa que el apóstol había dejado en Troas (2 Tim. 4:21, 13). Al parecer, Pablo necesitaría ese grueso abrigo en su fría celda. También fue a Epafrodito a quien se encomendó llevar esta epístola en su viaje de regreso a Filipos (ver Elena de White, Los hechos de los apóstoles, p. 395). Tal vez debido a los problemas en Filipos (ver la lección 4), Pablo consideró necesario enviar a Epafrodito de regreso antes de lo previsto, y por ello instó a los filipenses a que lo recibieran “en el Señor con toda alegría” (Fil. 2:29). El apóstol quiso así asegurarse de que no se preocuparan por su situación en la cárcel. También destacó que Epafrodito era la clase de persona que los cristianos debían tener en gran estima, no por su riqueza o condición social, sino por su espíritu de sacrificio al seguir el ejemplo de Jesús (Fil. 2:6-11, 29, 30; comparar con Luc. 22:25-27). La palabra griega que designa la estima o la honra solo aparece unas pocas veces en el Nuevo Testamento. Por ejemplo, para referirse al siervo del centurión que era “muy estimado por su señor” (Luc. 7:2); para quienes se honra ubicándolos en lugar especial en un banquete (Luc. 14:8); y para Jesús como la “preciosa” piedra angular (1 Ped. 2:4, 6). El hecho de que Epafrodito fuera incluido en ese grupo significa, sin duda, que era un hombre fiel.
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== LECCIÓN DE ESCUELA SABÁTICA I TRIMESTRE DEL 2026Narrado por: Eddie RodriguezDesde: Guatemala, GuatemalaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchMARTES 27 DE ENEROUN SACRIFICIO VIVIENTE Lee Filipenses 2:17; 2 Timoteo 4:6; Romanos 12:1, 2; y 1 Corintios 11:1. ¿Qué dice Pablo en estos pasajes? El apóstol expresó una sorprendente ambivalencia acerca de si era mejor para él vivir o morir como parte de su servicio a Cristo (Fil. 1:20-23). Ahora sugiere la posibilidad muy real de “ser derramado en libación” (Fil. 2:17). Esta imagen se basa en la antigua práctica consistente en derramar un líquido (como aceite, vino o agua) como ofrenda para Dios (ver, por ejemplo, Gén. 35:14; Éxo. 29:40; 2 Sam. 23:15-17). El aparente “derroche” de un líquido valioso en un acto de devoción puede recordarnos la acción de María de ungir la cabeza y los pies de Jesús con el “perfume de nardo puro, de mucho precio” (Mar. 14:3-9; Juan 12:3). Aunque no se trataba de una libación propiamente dicha, representó un gran desprendimiento que ilustró adecuadamente el sacrificio infinito hecho por Cristo para nuestra salvación. Si Pablo hubiera sido ejecutado por su labor de difusión del evangelio, él se habría regocijado porque su vida estaba siendo “derramada” como ofrenda a Dios. Dado que en el Antiguo Testamento las libaciones suelen acompañar un sacrificio (ver Núm. 15:1-10; 28:1-15), Pablo consideraría la entrega de su vida como el complemento adecuado del “sacrificio y servicio” de los creyentes de Filipos, quienes, por la fe, habían decidido dedicar su vida a Dios como un “sacrificio vivo” (Rom. 12:1). Los primeros cristianos, incluidos los de Filipos (Fil. 1:27-29), compartían activamente su fe: iban difundiendo el evangelio de casa en casa (Hech. 5:42), abrían sus hogares para el estudio de las Escrituras (Hech. 12:12; 1 Cor. 16:19; Col. 4:15; File. 1:1, 2) y eran capaces de fundamentar con las Escrituras lo que creían (Hech. 17:11; 18:26; 1 Ped. 3:15). Nuestros pioneros adventistas hicieron lo mismo. En lugar de depender de los pastores para difundir el mensaje a sus vecinos, compartían su fe, daban estudios bíblicos y preparaban a las personas para el bautismo cuando el pastor volviera a visitarlos. En resumen, con gran sacrificio personal, es decir, como un “sacrificio vivo”, trabajaban para difundir el evangelio. ¿Deberíamos hacer menos? Reflexiona acerca de lo que significaría para ti ser un “sacrificio vivo”. ¿Cuánto te sacrificas por el reino de Dios? ¿Qué te dice tu respuesta acerca de ti mismo?
O post Desunião em Filipos apareceu primeiro em Rede Novo Tempo de Comunicação.
Verso para memorizar: “Completem a minha alegria, tendo o mesmo modo de pensar, tendo o mesmo amor e sendo unidos de alma e mente” (Fp 2:2).
Estudio Sistemático de la Biblia LECCIÓN 4__UNIDAD MEDIANTE LA HUMILDAD. Tema de hoy, Desunión en Filipos. Si Dios ha puesto en ti el deseo de apoyar este ministerio, y ofrecer tu patrocinio de acuerdo a tus posibilidades, puedes contactarnos de manera directa vía WhatsApp o mensaje de texto a: +1 484-838-8989. Ese número es de hecho el contacto para cualquier transacción dentro o fuera de Estados Unidos (Zelle, Western Union, o PayPal), más estos datos: Omar Patricio Medina Grullon Ciudad: Madison Estado: Wisconsin ¡Hay paz! Omar Medina Ministerio Audios de Bendición «El oído es el camino al corazón»
NOTAS DE ELENAMaterial complementario de la escuela Sabática para adultosNarrado por: Patty CuyanDesde: California, USAUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchJUEVES, 15 DE ENEROUNIDOS Y SIN TEMORFélix nunca antes había escuchado la verdad; y cuando el Espíritu de Dios convenció su alma, se conmovió profundamente. La conciencia, despierta ahora, dejó oír su voz y Félix sintió que las palabras de Pablo eran verdaderas. La memoria le recordó su culpable pasado. Con terrible nitidez recordó los secretos de su vida de libertinaje y de derramamiento de sangre, y el obscuro registro de sus años ulteriores. Se vio licencioso, cruel, codicioso. Nunca antes la verdad había impresionado de esta manera su corazón. Nunca antes se había llenado así su alma de terror. El pensamiento de que todos los secretos de su carrera de crímenes estaban abiertos ante los ojos de Dios, y que habría de ser juzgado de acuerdo con sus hechos, le hizo temblar de miedo. Pero en vez de permitir que sus convicciones lo llevaran al arrepentimiento, trató de ahuyentar estas reflexiones desagradables. La entrevista con Pablo fue suspendida. "Ahora vete —dijo—; mas en teniendo oportunidad te llamaré". ¡Cuánto contrastaba el proceder de Félix con el del carcelero de Filipos! Los siervos del Señor fueron conducidos en cadenas al carcelero, como Pablo a Félix. La evidencia que dieron de ser sostenidos por un poder divino, su regocijo bajo el sufrimiento y la desgracia, su valentía cuando la tierra temblaba por el terremoto, su espíritu per-donador semejante al de Cristo, produjeron convicción en el corazón del carcelero, y temblando confesó sus pecados y halló perdón. Félix tembló pero no se arrepintió. El carcelero dio alegremente la bienvenida al Espíritu de Dios en su corazón y en su hogar; Félix pidió al mensajero divino que se fuera. El uno escogió llegar a ser hijo de Dios y heredero del cielo; el otro echó su suerte con los obradores de iniquidad (Los hechos de los apóstoles, p. 340). "Por tanto, yo os protesto el día de hoy, que yo soy limpio de la sangre de todos: porque no he rehuido de anunciaros todo el consejo de Dios". Ningún temor de ofender, ni el deseo de conquistar amistad o aplauso, podía inducir a Pablo a negarse a declarar las palabras de Dios dadas para su instrucción, amonestación y corrección. Dios requiere hoy que sus siervos prediquen la Palabra y expongan sus preceptos con intrepidez. El ministro de Cristo no debe presentar a la gente tan solo las verdades más agradables, ocultándole las que puedan causarle dolor. Debe observar con intensa solicitud el desarrollo del carácter. Si ve que cualquiera de su rebaño fomenta un pecado, como fiel pastor debe darle, basado en la Palabra de Dios, instrucciones aplicables a su caso. Si permite que sigan, sin amonestación alguna, confiando en sí mismos, será responsable por sus almas. El pastor que cumple su elevado cometido debe dar a su pueblo fiel instrucción en cuanto a todos los puntos de la fe cristiana y mostrarle lo que debe ser y hacer a fin de ser hallado perfecto en el día de Dios. Solo el que es fiel maestro de la verdad podrá decir con Pablo al fin de su obra: "Soy limpio de la sangre de todos" (Los hechos de los apóstoles, pp. 315, 316). VIERNES, 16 DE ENERO: PARA ESTUDIAR Y MEDITARConflicto y valor, "Marcos y Demas", 9 de diciembre, p. 349.Reflejemos a Jesús, "El testimonio triunfante de pablo resuena a través de los siglos", 28 de diciembre, p. 368.
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== LECCIÓN DE ESCUELA SABÁTICA I TRIMESTRE DEL 2026Narrado por: Eddie RodriguezDesde: Guatemala, GuatemalaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchMIÉRCOLES 07 DE ENEROEL FRUTO DEL EVANGELIO La relación de Pablo con los colosenses era diferente de la que tenía con los cristianos de Filipos. Él los incluía entre aquellos que “nunca me vieron” (Col. 2:1). No obstante, Pablo les aseguró, como a los filipenses, que “siempre” daba gracias a Dios por ellos en sus oraciones. Lee Colosenses 1:3-8. ¿Por qué tres cosas agradece Pablo a Dios? Pablo reúne las tres virtudes que menciona en otros lugares: fe, esperanza y amor (ver 1 Cor. 13:13; 1 Tes. 1:3; 5:8). Nota que Pablo no atribuye estas virtudes a los colosenses, sino que da gracias al Padre por ellas, pues se cuentan entre las dádivas o dones “buenos y perfectos” que recibimos de él (Sant. 1:17). El amor que Dios siente por nosotros nos conduce a la fe en Cristo (Efe. 2:4-8) y a la esperanza del Cielo, que Pedro describe como “una herencia que nunca puede perecer, ni contaminarse, ni marchitarse, reservada en el cielo para ustedes” (1 Ped. 1:4). Pablo también subraya que el evangelio es digno de confianza porque se basa en “la palabra de verdad”, una expresión que Pablo utiliza en otros lugares para referirse a la palabra inspirada de Dios (ver 2 Cor. 6:7; 2 Tim. 2:15). A diferencia de “la palabra de los hombres”, aquella “actúa” eficazmente en quienes creen (1 Tes. 2:13) y cumple la voluntad de Dios (Isa. 55:11). Así, cuando se proclama el evangelio, el poder de Dios se manifiesta mediante la obra del Espíritu Santo en los corazones de quienes oyen y responden. El propio evangelio produce ese fruto porque es “palabra de vida” (Fil. 2:16). Quizá lo más asombroso sea la propagación del evangelio en un lapso tan breve. Unos treinta años después de la muerte y la resurrección de Cristo, Pablo ya podía decir que se había extendido “a todo el mundo” (Col. 1:6). Un poco más adelante, en el mismo capítulo, el apóstol dice que el evangelio “es predicado a toda criatura que está debajo del cielo” (Col. 1:23). La extensa red de carreteras romanas hizo posible la celeridad en la comunicación y los viajes rápidos, y así fue como las epístolas de Pablo pudieron circular tan amplia y velozmente. Sin embargo, el poder de Dios que actúa a través del mensaje de la verdad es lo que hace nacer la vida espiritual en las personas (Sant. 1:18; 1 Ped. 1:23) y las convierte en nuevas criaturas en Cristo (2 Cor. 5:17). En Colosenses 1:5, Pablo se refiere a “la esperanza que les está guardada en el cielo”. ¿Cómo interpretas esa esperanza y por qué se aplica a ti, aunque seas realmente indigno?
NOTAS DE ELENAMaterial complementario de la escuela Sabática para adultosNarrado por: Patty CuyanDesde: California, USAUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchLUNES, 05 DE ENEROLOS PEDIDOS DE PABLO EN ORACIÓNPor su mano [de Epafrodito], Pablo envió una carta a los creyentes filipenses, en la cual les agradecía las dádivas que le enviaron. De todas las iglesias, la de Filipos había sido la más liberal para suplir sus necesidades. "Y sabéis también vosotros, oh Filipenses —decía el apóstol en su carta—, que al principio del evangelio, cuando partí de Macedonia, ninguna iglesia me comunicó en razón de dar y recibir, sino vosotros solos. Porque aun a Tesalónica me enviasteis lo necesario una y dos veces. No porque busque dádivas; mas busco fruto que abunde en vuestra cuenta. Empero todo lo he recibido y tengo abundancia: estoy lleno, habiendo recibido de Epafrodito lo que enviasteis, olor de suavidad, sacrificio acepto, agradable a Dios". "Gracia sea a vosotros y paz de Dios nuestro Padre y del Señor Jesucristo. Doy gracias a Dios en toda memoria de vosotros, siempre en todas mis oraciones haciendo oración por todos vosotros con gozo, por vuestra comunión en el evangelio, desde el primer día hasta ahora: estando confiado de esto, que el que comenzó en vosotros la buena obra, la perfeccionará hasta el día de Jesucristo; como me es justo sentir esto de todos vosotros por cuanto os tengo en el corazón; y en mis prisiones, y en la defensa y confirmación del evangelio, sois todos vosotros compañeros de mi gracia. Porque Dios me es testigo de cómo os amo a todos vosotros... Y esto ruego, que vuestro amor abunde aun más y más en ciencia y en todo conocimiento, para que discernáis lo mejor: que seáis sinceros y sin ofensa para el día de Cristo; llenos de frutos de justicia, que son por Jesucristo, a gloria y loor de Dios". La gracia de Dios sostenía a Pablo en su encarcelamiento, habilitándolo para regocijarse en la tribulación. Con fe y convicción escribió a sus hermanos filipenses que su prisión había resultado en el adelantamiento del evangelio. "Y quiero, hermanos —declaró—, que sepáis que las cosas que me han sucedido, han redundado más en provecho del evangelio; de manera que mis prisiones han sido célebres en Cristo a todo el pretorio, y a todos los demás; y muchos de los hermanos en el Señor, tomando ánimo con mis prisiones, se atreven mucho más a hablar la palabra sin temor". En esa experiencia de Pablo hay una lección para nosotros; nos revela la manera en que Dios obra. El Señor puede sacar victoria de lo que nos parece desconcierto y derrota. Estamos en peligro de olvidar a Dios, de mirar las cosas que se ven, en vez de contemplar con los ojos de la fe las cosas que no se ven. Cuando viene la desgracia o el infortunio, estamos listos para culpar a Dios de negligencia o crueldad. Si ve conveniente interrumpir nuestro servicio en alguna actividad, nos lamentamos, sin detenernos a reflexionar que así Dios puede estar obrando para nuestro bien. Necesitamos aprender que la corrección es parte de su gran plan y que bajo la vara de la aflicción, el cristiano puede hacer, a veces, más por su Maestro que cuando está ocupado en el servicio activo (Los hechos de los apóstoles, pp. 382, 383).
NOTAS DE ELENAMaterial complementario de la escuela Sabática para adultosNarrado por: Patty CuyanDesde: California, USAUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchDOMINGO, 04 DE ENEROLA COMUNIÓN EN EL EVANGELIOLas labores de Pablo en Filipos tuvieron por resultado el establecimiento de una iglesia cuyos miembros aumentaban constantemente. Su celo y devoción, y sobre todo su disposición a sufrir por causa de Cristo, ejercieron una influencia profunda y duradera en los conversos. Apreciaban altamente las preciosas verdades por las cuales los apóstoles se habían sacrificado tanto, y se entregaron con sincera devoción a la causa de su Redentor. Que esta iglesia no estuvo libre de persecución, lo revela una expresión de la carta que Pablo le escribió. Dice: "A vosotros es concedido por Cristo, no solo que creáis en él, sino también que padezcáis por él, teniendo el mismo conflicto que habéis visto en mí". Sin embargo, era tal su firmeza en la fe, que él declara: "Doy gracias a mi Dios en toda memoria de vosotros, siempre en todas mis oraciones haciendo oración por todos vosotros con gozo, por vuestra comunión en el evangelio, desde el primer día hasta ahora". Filipenses 1:29, 30, 3-5. Es terrible la lucha que se produce entre las fuerzas del bien y las del mal en los centros importantes donde los mensajeros de la verdad están llamados a trabajar. "No tenemos lucha contra sangre y carne —declara Pablo—; sino contra principados, contra potestades, contra señores del mundo, gobernadores de estas tinieblas". Efesios 6:12. Hasta el fin, habrá un conflicto entre la iglesia de Dios y los que están bajo el dominio de los ángeles malos. Los primeros cristianos estaban llamados a menudo a hacer frente cara a cara a las potestades de las tinieblas. Por medio de sofistería y persecución el enemigo se esforzaba por apartarlos de la verdadera fe. Ahora, cuando el fin de las cosas terrenales se acerca rápidamente, Satanás realiza desesperados esfuerzos por entrampar al mundo. Inventa muchos planes para ocupar las mentes y apartar la atención de las verdades esenciales para la salvación. En todas las ciudades sus agentes están organizando empeñosamente en partidos a aquellos que se oponen a la ley de Dios. El gran engañador está tratando de introducir elementos de confusión y rebelión, y los hombres se están enardeciendo con un celo que no está de acuerdo con su conocimiento. La maldad está llegando a un grado jamás antes alcanzado; no obstante, muchos ministros del evangelio claman: "Paz y seguridad". Pero los fieles mensajeros de Dios han de seguir rápidamente adelante con su obra. Vestidos con la armadura celestial, han de avanzar intrépida y victoriosamente, sin cejar en su lucha hasta que toda alma que se halle a su alcance haya recibido el mensaje de verdad para este tiempo (Los hechos de los apóstoles, pp. 178, 179).
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== LECCIÓN DE ESCUELA SABÁTICA I TRIMESTRE DEL 2026Narrado por: Eddie RodriguezDesde: Guatemala, GuatemalaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchDOMINGO 04 DE ENEROLA COMUNIÓN EN EL EVANGELIO Lee Filipenses 1:3-8. ¿Por qué estaba agradecido Pablo? ¿Qué seguridad dio a los filipenses y por qué es eso importante? Puesto que Pablo fundó la iglesia de Filipos, podemos percibir en sus palabras el calor de la comunión cristiana impregnando su carta. Aunque separado de la iglesia por cientos de kilómetros y privado de la libertad, Pablo llevaba a la congregación y a sus miembros en el corazón, los anhelaba “con el afecto entrañable de Jesucristo” (Fil. 1:8) y dio gracias a Dios por ellos. La oración de acción de gracias de Pablo deja entrever incluso la intercesión de Jesús por nosotros en el Cielo. En el pectoral del sumo sacerdote había doce piedras que representaban a las doce tribus de Israel. El pueblo debía estar “sobre su corazón” mientras intercedía por él (Éxo. 28:29). De una manera aún mayor, nuestro Sumo Sacerdote, Jesús, nos representa ante el Padre en el Santuario Celestial. En el idioma original, Filipenses 1:3 puede significar que Pablo se acordaba de ellos en su oración o podía también referirse a que ellos se acordaban de él. Esto destaca la estrecha relación que existía entre él y los filipenses, lo cual también es subrayado por la palabra “comunión” (griego koinōnia) en Filipenses 1:5 y 2:1. Así como Pablo participaba de los sufrimientos de Cristo (Fil. 3:10), los filipenses “participaban” (griego synkoinōneō) de los sufrimientos de Pablo y apoyaban económicamente su ministerio (Fil. 4:14, 15). Esta reciprocidad, que existió “desde el primer día hasta ahora” (Fil. 1:5), lo motivó a agradecer a Dios por ellos y a orar por ellos “con gozo” (Fil. 1:4). Resulta interesante que Pablo describa su situación en la cárcel de forma positiva, como una oportunidad para “la defensa y confirmación del evangelio” (Fil. 1:7). El uso de estos dos términos legales sugiere que su juicio es inminente, pero también que estaba compartiendo activamente el evangelio con soldados y visitantes. La defensa (apología, en griego) del evangelio contra los ataques dirigidos a él y la confirmación de sus verdades eternas son dos actividades igualmente esenciales. Pablo parece menos interesado en su propio futuro que en la vindicación del evangelio. Ya sea que viva o muera, confía en que Dios “irá perfeccionando” la “buena obra” que ha comenzado en quienes creen en él (Fil. 1:6). ¿Cómo entiendes la promesa de que Dios terminará la “buena obra que empezó” en nosotros (Fil. 1:6)? ¿Qué significa esto? ¿Terminará esta obra antes de la Segunda Venida?
Estudio Sistemático de la Biblia LECCIÓN 1__Perseguidos, pero no desamparados Tema de hoy, Pablo en Filipos. Si Dios ha puesto en ti el deseo de apoyar este ministerio, y ofrecer tu patrocinio de acuerdo a tus posibilidades, puedes contactarnos de manera directa vía WhatsApp o mensaje de texto a: +1 484-838-8989. Ese número es de hecho el contacto para cualquier transacción dentro o fuera de Estados Unidos (Zelle, Western Union, o PayPal), más estos datos:: Omar Patricio Medina Grullon Ciudad: Madison Estado: Wisconsin. ¡Hay paz! Omar Medina Ministerio Audios de Bendición «El oído es el camino al corazón»
Estudio Sistemático de la Biblia LECCIÓN 1__Perseguidos, pero no desamparados Tema de hoy, Las iglesias de Filipos y Colosas. Si Dios ha puesto en ti el deseo de apoyar este ministerio, y ofrecer tu patrocinio de acuerdo a tus posibilidades, puedes contactarnos de manera directa vía WhatsApp o mensaje de texto a: +1 484-838-8989. Ese número es de hecho el contacto para cualquier transacción dentro o fuera de Estados Unidos (Zelle, Western Union, o PayPal), más estos datos:: Omar Patricio Medina Grullon Ciudad: Madison Estado: Wisconsin. ¡Hay paz! Omar Medina Ministerio Audios de Bendición «El oído es el camino al corazón»
O post As igrejas de Filipos e Colossos apareceu primeiro em Rede Novo Tempo de Comunicação.
Verso para memorizar“Alegrem-se sempre no Senhor; outra vez digo: alegrem-se!” (Fp 4:4).
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== LECCIÓN DE ESCUELA SABÁTICA I TRIMESTRE DEL 2026Narrado por: Eddie RodriguezDesde: Guatemala, GuatemalaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchJUEVES 01 DE ENEROLAS IGLESIAS DE FILIPOS Y COLOSAS Lee Filipenses 1:1-3 y Colosenses 1:1, 2. ¿Cómo son descritas las iglesias de Filipos y Colosas, y qué significa esta descripción? En su típico saludo epistolar, Pablo llama a los cristianos “santos”, lo que significa que fueron apartados como pueblo o consagrados como pueblo especial de Dios en virtud del bautismo, así como Israel lo había sido antes como “nación santa” por medio de la circuncisión (Éxo. 19:5, 6; comparar con 1 Ped. 2:9, 10). Esto no tiene absolutamente nada que ver con la práctica de la iglesia romana de canonizar a las personas como “santos”. También es interesante el paralelismo entre los saludos de estas dos epístolas. Pablo se refiere a “obispos (griego episkopos, literalmente: “supervisores”) y diáconos” (Fil. 1:1) en Filipos y a “hermanos santos y fieles en Cristo” (Col. 1:2) en Colosas. Cuando el Nuevo Testamento habla de “hermanos fieles”, se refiere a quienes tienen un ministerio específico en la iglesia (ver Efe. 6:21; Col. 4:7; 1 Ped. 5:12). Por lo tanto, parece que Pablo se está dirigiendo no solo a los miembros de la iglesia en estas ciudades, sino también a sus líderes. La referencia a cargos descritos más específicamente en otros lugares (por ejemplo, en 1 Tim. 3:1-12; Tito 1:5-9) da testimonio de la existencia y la importancia de la organización desde el período más temprano de la iglesia. Formar colaboradores como Timoteo y Epafras y proveer para el liderazgo de las iglesias locales era una prioridad para Pablo, pues ello le permitía extender su alcance evangelizador. En otras palabras, había un enfoque estratégico tanto para la evangelización como para la retención. Nuestros pioneros adventistas siguieron el modelo neotestamentario de organización eclesiástica, como muestran muchos artículos de la Review and Herald de la década de 1850. De hecho, Jaime White dijo: “El orden divino del Nuevo Testamento es suficiente para organizar la iglesia de Cristo. Si se necesitara más, habría sido provisto por inspiración” (“Gospel Order”, Review and Herald, 6 de diciembre de 1853, p. 173). Mucho antes de que Pablo escribiera a estas iglesias, los apóstoles ya habían comenzado a establecer oficiales en la iglesia de Jerusalén (ver Hech. 6:1-6; 11:30), la cual “debía servir de modelo para [...] las iglesias que se establecieran en muchos otros puntos donde los mensajeros de la verdad trabajasen para ganar conversos al evangelio” (Elena de White, Los hechos de los apóstoles [Florida: ACES, 2009] p. 76). Es bien sabido que Pablo utilizó a veces ayudantes literarios en la composición de sus epístolas. Timoteo es también mencionado como asistente editorial en otros lugares (ver, por ejemplo, 2 Cor. 1:1; File. 1:1). El hecho de que Pablo siguiera usando tácitamente el pronombre de primera persona singular (“yo”) en lugar de “nosotros” demuestra que su autoridad apostólica respaldaba estas epístolas.
O post Paulo em Filipos apareceu primeiro em Rede Novo Tempo de Comunicação.
Verso para memorizar“Alegrem-se sempre no Senhor; outra vez digo: alegrem-se!” (Fp 4:4).
NOTAS DE ELENAMaterial complementario de la escuela Sabática para adultosNarrado por: Patty CuyanDesde: California, USAUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchMARTES, 30 DE DICIEMBREPABLO EN FILIPOSPablo, el más grande maestro humano, aceptaba tanto los deberes más humildes como los más elevados. Reconocía la necesidad del trabajo, tanto para las manos como para la mente, y desempeñaba un oficio para mantenerse. Se dedicaba a la fabricación de tiendas mientras predicaba diariamente el evangelio en los grandes centros civilizados. "Antes vosotros sabéis que para lo que me ha sido necesario a mí y a los que están conmigo —dijo cuando se despedía de los ancianos de Efeso—, estas manos me han servido". Hechos 20:34. Al par que poseía altas dotes intelectuales, Pablo revelaba en su vida el poder de una sabiduría aún más rara. Sus enseñanzas, ejemplificadas por su vida, revelan principios de la más profunda significación, que eran ignorados por los grandes espíritus de su tiempo. Poseía la más elevada de todas las sabidurías que da una pronta perspicacia y simpatía, que pone al hombre en contacto con los hombres, y lo capacita para despertar la naturaleza mejor de sus semejantes e inspirarlos a vivir una vida más elevada... Vedle en la cárcel de Filipos donde, a pesar del dolor que abruma su cuerpo, su canto de alabanza rasga el silencio de la noche. Después que el terremoto ha abierto las puertas de la cárcel, se vuelve a oír su voz en palabras de aliento para el carcelero pagano: "No te hagas ningún mal, pues todos estamos aquí". Hechos 16:28. Todos habían permanecido en su sitio, contenidos por la presencia de un compañero de prisión. Y el carcelero, convencido de la realidad de aquella fe que sostenía a Pablo, se interesó por el camino de la salvación, y con toda su casa se unió al perseguido grupo de discípulos de Cristo. Así transcurrió su vida, según él mismo dice, "en caminos muchas veces; en peligros de ríos, peligros de ladrones, peligros de los de mi nación, peligros de los gentiles, peligros en la ciudad, peligros en el desierto, peligros en el mar, peligros entre falsos hermanos; en trabajo y fatiga, en muchos desvelos, en hambre y sed, en muchos ayunos, en frío y en desnudez". 2 Corintios 11:26, 27. "Nos maldicen —dijo--, y bendecimos; padecemos persecución, y la soportamos. Nos difaman, y rogamos", "como entristecidos, mas siempre gozosos; como pobres, mas enriqueciendo a muchos; como no teniendo nada, mas poseyéndolo todo". 1 Corintios 4:12, 13; 2 Corintios 6:10. Hallaba gozo en el servicio; y al fin de su vida de trabajo, al echar una mirada retrospectiva a sus luchas y triunfos, pudo decir: "He peleado la buena batalla". 2 Timoteo 4:7 (La educación, pp. 66-68).
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== LECCIÓN DE ESCUELA SABÁTICA I TRIMESTRE DEL 2026Narrado por: Eddie RodriguezDesde: Guatemala, GuatemalaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchMARTES 30 DE DICIEMBREPABLO EN FILIPOSDurante el segundo viaje misionero de Pablo, poco después de la incorporación de Timoteo al equipo, el Espíritu Santo les impidió continuar con su labor en Asia Menor (Hech. 16:6). Entonces, durante una visión nocturna, Pablo vio a un hombre que le suplicaba: “Pasa a Macedonia, y ayúdanos” (Hech. 16:9). Así que, inmediatamente se dirigieron al puerto marítimo más cercano para partir desde allí a Macedonia, y navegaron desde Troas a través del mar Egeo hasta Neápolis, en el continente europeo. Pero, en lugar de predicar allí, Pablo, Silas, y Timoteo y Lucas (quienes se unieron a ellos en Troas, como indica el uso del plural “vinimos” en Hech. 16:11), se dirigieron a Filipos. En su actividad evangelizadora, Pablo siempre pensó estratégicamente. Filipos era “la principal ciudad de la provincia de Macedonia” (Hech. 16:12). De hecho, era una de las más honradas del Imperio Romano, pues se le había concedido el estatus de Ius Italicum [derecho italiano], el título más honroso que se podía otorgar a una ciudad. Sus ciudadanos gozaban de los mismos privilegios que los de una ciudad situada en Italia, incluida la exención del impuesto sobre bienes inmuebles y del impuesto sobre la renta de capitación que pagaban los ciudadanos romanos poseedores de cierto capital. Además, cualquiera que naciera en la ciudad se convertía automáticamente en ciudadano romano. También era una parada importante en la Vía Ignacia, la principal ruta terrestre que conectaba Roma con Oriente. El establecimiento de una importante presencia cristiana allí permitió a la iglesia de Filipos llevar el evangelio a muchas otras ciudades cercanas, como Anfípolis, Apolonia, Tesalónica y Berea (ver Hech. 17:1, 10). Curiosamente, la lengua oficial en la Filipos del siglo I era el latín, como demuestra el predominio de inscripciones en dicha lengua. En Filipenses 4:15, Pablo incluso se dirige a ellos con una palabra que suena latina (filippēsioi), al parecer en reconocimiento de su especial condición romana. Sin embargo, el griego era la lengua del mercado y de los pueblos y las ciudades de los alrededores, así como el medio de difusión del evangelio. Lucas describe cómo Pablo y su equipo se reunieron para orar junto al río, donde Lidia y su familia se convirtieron (Hech. 16:13-15). Como mujer de negocios (vendía púrpura), es posible que haya sido uno de los principales apoyos financieros en Filipos para el ministerio de Pablo. El tiempo que Pablo y Silas pasaron allí en la cárcel condujo a la conversión de toda otra familia: la del carcelero. El Espíritu Santo sabía que Filipos sería el puesto de avanzada para la expansión del evangelio a través de Europa, aunque también habría persecución. Por muy mala que sea, la persecución puede, en determinadas circunstancias, permitir que el evangelio llegue a personas que de otro modo no podrían ser alcanzadas. Lee Hechos 9:16. ¿Cómo nos ayuda este texto a entender algunas de las pruebas de Pablo? ¿Cómo puede ayudarnos a entender algunas de las nuestras?
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== LECCIÓN DE ESCUELA SABÁTICA I TRIMESTRE DEL 2026Narrado por: Eddie RodriguezDesde: Guatemala, GuatemalaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist ChurchSÁBADO 27 DE DICIEMBREPERSEGUIDOS, PERO NO OLVIDADOS LEE PARA EL ESTUDIO DE ESTA SEMANA: Efesios 3:1; 2 Corintios 4:7–12; Hechos 9:16; Filemón 1:15, 16; Colosenses 4:9; Filipenses 1:1–3; Colosenses 1:1, 2. PARA MEMORIZAR:“¡Regocíjense en el Señor siempre! Repito: ¡Regocíjense!” (Fil. 4:4). Un pastor adventista encarcelado por cargos falsos pasó casi dos años entre rejas. Aunque al principio estaba muy perplejo, se dio cuenta de que la prisión era el campo misionero que Dios le había dado. Cuando sus compañeros se enteraron de que era pastor, le pidieron que predicara. Lo hizo, y también compartió literatura. Incluso bautizó a varios reclusos y dirigió servicios de Santa Cena. “A veces era difícil ejercer el ministerio en la cárcel, pero también había alegría, sobre todo cuando veías que las oraciones eran escuchadas y las vidas cambiaban”, admitió. Pablo escribió Filipenses y Colosenses desde la cárcel (ver Fil. 1:7; Col. 4:3). De hecho, en la misma Filipos, después de que Pablo y Silas fueran acusados injustamente, el carcelero “les aseguró los pies en el cepo” (Hech. 16:24). A medianoche, “oraban y cantaban himnos a Dios; y los presos los oían” (Hech. 16:25). Verdaderamente sabían “regocijarse siempre”. Esta semana analizaremos las circunstancias que enfrentó Pablo. Él vio un propósito más grande para lo que le sucedió, y tal vez podamos aprender de él cuando enfrentemos pruebas.
Neste sermão poderoso, somos levados a refletir sobre a urgência da decisão espiritual. Inspirado nas palavras de Paulo em 2 Coríntios 6:2 — “Eis agora o tempo sobremodo oportuno, eis agora o dia da salvação” —, o pastor mostra como o apóstolo pregou mesmo em situações adversas: diante de Félix, de Agripa e até na prisão.Pontos-chave:Paulo não perdia oportunidades de testemunhar, até mesmo como prisioneiro.Félix respondeu: “depois”. Agripa disse: “por pouco”.O carcereiro de Filipos perguntou: “O que devo fazer para ser salvo?” — e foi batizado naquela mesma noite.A grande lição: não há quase salvos. A decisão é hoje.
Hoy te invitamos a un viaje impactante al episodio en el que Pablo y Silas son encarcelados en Filipos, donde descubrirás una paradoja que desafía toda lógica humana. Muchos creyentes han percibido la vida cristiana como un valle de pruebas, donde la alegría sólo llega después de la eternidad. Pero este mensaje, desmantela esa visión. Contrario a las doctrinas de la prosperidad que asocian el bienestar con lo económico o las comodidades, hoy descubrimos lo que bíblicamente significa recibir el mayor bien de parte de Dios. Seremos testigos de cómo Dios transforma el corazón de sus hijos, de manera que las circunstancias adversas no pueden apagar el gozo auténtico e íntimo que proporciona el Espíritu Santo y que vemos reflejado en este pasaje de la vida del apóstol Pablo. Abre los ojos y el corazón a la transformación que sólo el Evangelio de Jesucristo puede obrar en el interior de un hijo de Dios. Hechos 16:23-34.
Skriken ekar i trapphuset. På stengolvet ligger 15-åriga Filipos. Finklädd i sin kostym inför skolbalen, knivhuggen över 40 gånger av sin vän. Det som hände kan vara ett tecken på en oroande utveckling.
====================================================https://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1====================================================DEVOCIÓN MATUTINA PARA JOVENCITAS“PRINCESA”Narrado por: Sirley DelgadilloDesde: Bucaramanga, ColombiaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist Church===================|| www.drministries.org ||===================02 DE MAYOUN CORAZÓN HOSPITALARIO Cuando fue bautizada con su familia, nos hizo la siguiente invitación: «Si ustedes me consideran creyente en el Señor, vengan a hospedarse en mi casa». Y nos persuadió. Hechos 16:15 Lydia, una comerciante de tela púrpura, trabajaba duro en su oficio. La Biblia no nos dice mucho más sobre ella, excepto que estaba adorando a Dios. Un día, durante sus viajes, Pablo y sus compañeros se detuvieron a orar junto al río frente a la puerta de la ciudad de Filipos. Allí conocieron a un grupo de mujeres que incluía a Lydia. Escuchó el mensaje de Pablo y aceptó a Jesús. Después de que Lydia se bautizó, insistió en que los hombres fueran a casa con ella y fueran sus invitados. Como era costumbre de una anfitriona, probablemente les preparó y les sirvió comida y les dio un lugar para descansar y orar. Ella mostró hospitalidad en el nombre del Señor. Puedes seguir el ejemplo de Lydia. Ya sea que su hogar sea pequeño o grande, puede optar por ser hospitalaria. Invite a una amiga que necesite un estímulo para que la acompañe a comer durante la semana. Pídale a una madre soltera y a sus hijos que vengan a cenar a una noche de pizza y al cine. Si los vecinos mayores no pueden salir, ¡lléveles algo sea hospitalaria! Hornea unas galletas o llévales flores de tu jardín.
Ikalawang Linggo ng Apatnapung Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (K) Genesis 15, 5-12. 17-18 Salmo 26, 1. 7-8. 9abk. 13-14 Panginoo'y aking tanglaw, siya'y aking kaligtasan. Filipos 3, 17 - 4, 1 o kaya Filipos 3, 20 - 4, 1 Lucas 9, 28b-36
MARTES 11 DE MARZO DE 2025 DE DIOS PARA TI, HOY “Y se le mostró a Pablo una visión de noche: un varón macedonio estaba en pie, rogándole y diciendo: Pasa a Macedonia y ayúdanos. Cuando vio la visión, en seguida procuramos partir para Macedonia, dando por cierto que Dios nos llamaba para que les anunciásemos el evangelio.” (Hechos 16:9-10) Ser guiados por el Espíritu Santo no nos asegura que todos los problemas serán evitados; sino que todos servirán al propósito divino. El primer fruto en Filipos, Lidia, no solo se convirtió al Señor; sino que su casa fue el embrión de la iglesia de Filipos. Una muchacha esclava y endemoniada, fue liberada. Sus amos lograron que Pablo y Silas fueran encarcelados, pero allí el carcelero se entregó al Señor junto a su familia. Oremos que cada paso que demos sea guiado por el Espíritu Santo. Puede ser que nos parezca lo contrario; pero al final, veremos quién salió ganando. (Gina Sánchez) -- Te damos la bienvenida a nuestras reflexiones diarias. Cada día leemos y meditamos en una porción bíblica, para encontrar revelación de Dios que encamine nuestros pasos y haga próspero nuestro camino. Esto es… DE DIOS, PARA TI, HOY. ....... http://www.findnewhope.com/nueva-esperanza ....... www.facebook.com/PastoresRobertoyYamiley ....... Pastores Roberto y Yamiley, De Dios Para Ti Hoy - New Hope en Español , Brandon, FL (813) 689-4161
Você sabe qual foi a primeira igreja da Europa? Pois é, Deus fechou as portas para Paulo e seus companheiros na Ásia e os conduziu a uma cidade na Macedônia ou Grécia. Os missionários desembarcaram em Filipos, colônia romana. O evangelho frutifica e uma igreja nasce, composta por um grupo um tanto diversificado.Se gostou do nosso programa, pedimos que deixe sua avaliação. Ela nos ajuda muito!Para baixar os estudos em formato escrito e conhecer mais sobre o ministério Sabedoria para o Coração, acesse nosso site: www.sabedoriaportugues.org.Para nos ajudar por meio de ofertas, clique aqui. Agradecemos seu apoio e será uma alegria tê-lo como parceiro. Nosso ministério é mantido exclusivamente pelas ofertas dos ouvintes.Acompanhe-nos também através das redes sociais no Facebook e Instagram!Se preferir, pode ouvir as mensagens do Sabedoria para o Coração pelo nosso canal no YouTube.Cadastre seu e-mail aqui para receber notícias mensais e recursos exclusivos.
La Importancia de la Iglesia de Filipos | Pastor Paul Chappell by Paul Chappell
Paanong nagkakaroon ng ugnayan ang pag-ibig at kagalakan?Tuklasin ang koneksyon habang pinag-aaralan namin ang liham ni Pablo sa simbahan sa Filipos sa aming bagong serye Speaker: Ptr. Bong Saquing Series: Love & Joy Scripture Reading: Philippians 1:1-21 Watch the Full Message here: https://go.ccf.org.ph/020220225Tag