Podcasts about zespo

Cześć, dzień dobry, witam Was w siódmym odcinku siódmego sezonu podcastu #BEZPIECZNIK, poświęconego neuromniejszościom. W poprzednich odcinkach rozmawialiśmy o tym, jak ważne jest zadbanie o siebie i swoje potrzeby w przestrzeni, jak może wyglądać wypalenie zawodowe czy jak tworzyć przestrzenie medyczne i szkolne, aby wspierać osoby neuroatypowe. Dziś tę historię chcemy opowiedzieć poprzez to, co nas otacza: ściany, światło, akustykę i… ciszę, której tak bardzo nam brakuje.Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego niektóre miejsca nas leczą, a inne fizycznie bolą? Dlaczego dla części z nas biurowy open space to poligon doświadczalny, a wyjście do urzędu staje się wyprawą ponad siły?Moim i Państwa gościem jest Marta Wierusz –  architektka i architektka wnętrz z pracowni APA Wojciechowski, wykładowczyni SWPS/ School of form (to robię rzadziej), ale i mama nastolatka w spektrum, od jego dzieciństwa zgłębiająca temat i w kontakcie z innymi rodzinami zaangażowanymi w temat neuroróżnorodności. Dziś jest z nami jako prywatna osoba dzieląca się swoim doświadczeniem życiowym, a nie tylko zawodowym. Marta jest  ekspertka od projektowania inkluzywnego, która neuroodmienność rozumie nie jako zbiór deficytów, ale jako specyficzną mapę potrzeb układu nerwowego.Wspólnie przyjrzymy się dziś koncepcji „projektowania dla mniejszości”. Bo jeśli zaprojektujemy przestrzeń z myślą o osobach o najbardziej ekstremalnych potrzebach sensorycznych, skorzystamy na tym absolutnie wszyscy. Każdy z nas miewa przecież dni przebodźcowania, zmęczenia czy gorszej formy poznawczej, w których świat staje się zbyt głośny i zbyt jaskrawy.Zajrzymy tam, gdzie architektura styka się z empatią. Porozmawiamy o tym, jak stworzyć miejsce pracy, które nie wyklucza, i o przestrzeniach publicznych, które zamiast atakować, dają oparcie. Ale dotkniemy też tematu trudnego i często pomijanego – potrzeb osób z neuromniejszości, które nie są samodzielne. Dlaczego system ich nie widzi i jak projektować dla tych, którzy wymagają wsparcia w każdym geście?Marta, witaj w #BEZPIECZNIKU!”Marta Wierusz, Architektka i projektantka wnętrz| APA Wojciechowski, SWPS, School of Form. Obejmuje stanowisko Architekt Prowadzącej Zespół Architektów Wnętrz w pracowni APA Wojciechowski. Posiada ponad 20-letnie doświadczenie w pracy w branży architektonicznej, od ponad 16 lat prowadzi prestiżowe projekty wnętrz komercyjnych, prywatnych i publicznych. Główne realizacje to wnętrza galerii handlowej, budynków biurowych oraz mieszkaniowych w Elektrowni Powiśle w Warszawie, Wnętrza Hotelu Barcelo Powiśle w Warszawie, wnętrza budynku biurowego Skyliner w Warszawie, wnętrza Hotelu Polonia Palace Warszawa. Specjalizuje się w projektowaniu zrównoważonym, uniwersalnym iwłączającym, szczególnie dotyczącym osób neuroatypowych i osób starszych.Wykładowczyni  na kierunku Design na uczelni  School of Form w Warszawie oraz nastudiach podyplomowych na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Członkini Zespołu  SARPds. Dostępności i Projektowania Inkluzywnego . Absolwentka  prestiżowego projektu Biznesw Kobiecych Rękach Fundacji Przedsiębiorczości Kobiet. Absolwentka Politechniki Łódzkiejna kierunku Architektura i urbanistyka oraz stypendystka Fachhochschule w Moguncji wNiemczech.Menu wiedzy:Literatura:BSI: PAS 6463:2022 Design for the mind – Neurodiversity and the built environment Magda Mostafa. “THE AUTISM FRIENDLY UNIVERSITY DESIGN GUIDE”; DCU, 2021Kristi Gaines, Angela Bourne, Michelle Pearson, Mesha Kleibrink. “Designing for Autism Spectrum Disorders”Nerenberg, Jenara “Neuroróżnorodne. Jak żyć w świecie skrojonym nie na naszą miarę.”Warto sprawdzić:https://www.linkedin.com/in/marta-wierusz/  https://linktr.ee/jojurga 

#płatnawspółpraca | Zapraszamy na wtorkowe "Onet Rano.", w którym gośćmi Odety Moro będą: prof. Wojciech Rafałowski, Socjolog, Uniwersytet Warszawski; Hubert Kurkiewicz, gitarzysta, kompozytor; Cura, wokalista; Mec. Paweł Matyja, prawnik, autor książki "Adwokat Diabłów"; Łukasz L.U.C. Rostkowski; kompozytor, producent muzyczny, raper, autor tekstów. Dodatkowo wystąpi zespół "Chair"! W części "Onet Rano. WIEM" gościem Joanny Górskiej będzie Paulina Gajowniczek, ekspertka w obszarze komunikacji marketingowej PKO Banku Polskiego.

Wolontariusze działający w Polsce niosą pomoc walczącej Ukrainie – rozmowa z Tamarą Rodenko z Domu Polonii na Wschodzie w Charkowie oraz z Aleksandrą Czarnecką z nieformalnej grupy wolontariuszy „Pajęczyce z Opola; Festiwal „Z pamięci”, poświęcony muzyce Polaków mieszkających w Brazylii, w Muzeum Emigracji w Gdyni; Barbara Derlak i Jacek Szabrański, członkowie zespołu „No cześć!” o piosenkach dla dzieci i ich rodziców.

W powszechnej opinii niemieckie świadczenia socjalne są hojne. Wielu Niemców również uważa to za problem. W tym odcinku opowiemy o tzw. „świadczeniu obywatelskim” i jak rząd Merza próbuje je zreformować. O tym jak i jakie są wokół tego problemy i kontrowersje opowiadają eksperci Zespołu Niemieckiego OSW Aleksandra Kozaczyńska i Kamil Frymark. Film o historii Niemiec: https://youtu.be/she3Wih7aFA?si=Y7WmIaQupfb51PJ7

Gdzie są dziś Niemcy w swoim rozwoju? Dlaczego Polacy w Niemczech reagują emocjonalnie na krytykę Niemiec? Na czym polega niemiecka polityka historyczna? Dlaczego Polacy nie lubią pouczania? Gościem Tomasza Kyci jest dr Anna Kwiatkowska, szefowa Zespołu Niemieckiego w Ośrodku Studiów Wschodnich w Warszawie i współautorka - razem z prof. Markiem Cichockim - podcastu "Niemcy w ruinie?". Kontakt: cosmopopolsku@rbb-online.de Homepage: cosmopopolsku.de Facebook: www.facebook.com/cosmopopolsku Von Thomas Kycia.

Masz wrażenie, że Twój zespół ciągle czegoś szuka, o czymś zapomina i gasi pożary zamiast spokojnie pracować? W tym odcinku Michał oraz Jakub Ujejski, certyfikowany ekspert Getting Things Done®, pokazują, jak zasady GTD pomagają uporządkować pracę zespołową, ograniczyć chaos i sprawić, że wszyscy w końcu wiedzą, co mają robić — bez miliona spotkań i wiadomości.

Kto wierzy w teorie spiskowe? Najnowszy raport NASK łamie stereotypy dotyczące czynników, które wpływają na naszą podatność na dezinformację. Nieoczywiste wnioski przedstawia dr Agnieszka Ładna, kierownik Zespołu Badań nad Cyberprzestrzenią i Cyberbezpieczeństwem NASK. Pyta Kuba Łasicki.

Zatrudniasz marketera po raz pierwszy albo kolejny raz wychodzi ci tak sobie? Ten odcinek jest dla ciebie.Z 203 odcinka podcastu Business Marketer dowiesz się:Dlaczego nie warto zmieniać człowieka, nie zmieniając systemu – i dlaczego bez segmentacji i pozycjonowania żaden marketer, nawet świetny, nie ma szans się wykazaćCzym różni się wąski specjalista od generalisty – i którego z nich powinieneś szukać jako swojego pierwszego marketera (podpowiedź: to nie jest specjalista od PPC)Jak wygląda „one man army" z prawdziwego zdarzenia – jakie cechy są kluczowe, dlaczego zdolność mówienia „nie" na wrzutki jest ważniejsza niż znajomość narzędziJak budować zespół marketingowy krok po kroku – co powinien robić zespół 2-, 3- i 4-5-osobowy, gdzie potrzebny jest Marketing Operations i kiedy warto myśleć o paid media wewnątrz firmyJak zaplanować pierwsze tygodnie nowego marketera – dlaczego szef  firmy musi poświęcić kilkadziesiąt godzin na odboarding marketera i dlaczego pierwsze rozmowy nowego marketera powinny być z klientami, nie z handlowcamiJeśli jesteś po stronie rekrutera – dowiesz się, jak nie trafić w przepaść między oczekiwaniami a możliwościami. Jeśli jesteś marketerem B2B – poznasz argumenty, których możesz użyć, żeby negocjować warunki, które pozwolą ci skutecznie i spokojnie pracować.Chcesz wiedzieć więcej o nowoczesnym marketingu B2B? Odwiedź naszą stronę: https://businessmarketer.plZobacz moje szkolenia i webinaryMasz pomysł na odcinek podcastu? Chcesz zostać partnerem podcastu? Napisz do mnie: lukasz.kosuniak@businessmarketer.pl

8. maja obchodziliśmy Światowy Dzień Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, którego częścią jest Polski Czerwony Krzyż; Polacy w Taszkiencie - Elena Kondratenko, prezes polonijnego Stowarzyszenia „Polska klasa” o docieraniu z polską edukacją i kulturą do naszych rodaków w Uzbekistanie; Wojciech Waglewski, lider grupy Voo Voo o najnowszej płycie zespołu. Zapraszamy do słuchania!

Will Steger realizował epickie wyprawy psimi zaprzęgami przez Antarktydę i Arktykę pod hasłami miłości i pokoju na świecie. Przyczynił się do ochrony Antarktydy przed górnictwem, a o zmianach klimatu mówił dużo wcześniej, zanim to było modne. W odcinku gościnnie wystąpią również sir Edmund Hillary i Reinhold Messner.W serii “Gdzie skrzypi mróz” łączymy niesamowite historie z wypraw polarnych z naukową podbudową - rozmowami o zmianach klimatu. Globalne ocieplenie nieodwracalnie zmieniło eksplorację Arktyki, a właściwie wszyscy polarnicy stali się apostołami katastrofy klimatycznej. Żeby lepiej zrozumieć zmiany klimatu zaprosiłem ekspertów z Instytutu Ochrony Środowiska - Państwowego instytutu Badawczego. Zapraszam w podróż przez topniejące lodowce, postępujące pustynie i rozgrzane oceany.Gość odcinka: dr inż. Krzysztof Skotak, ekspert w zakresie ochrony środowiska, jakości powietrza atmosferycznego, zmian klimatu oraz badań zintegrowanych. Pełni rolę Krajowego Punktu Kontaktowego Grupy Roboczej ds. Zdrowia w Kontekście Zmian Klimatu (HIC). Członek Zespołu ds. Wpływu Zanieczyszczeń Powietrza na Zdrowie przy Radzie Zdrowia Publicznego w Ministerstwie Zdrowia.Bohater odcinka: Will Steger⭕️ ZOSTAŃ NASZYM PATRONEM: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://patronite.pl/dobrapodroz⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⭕️ LUB POSTAW KAWUSIĘ:  ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://buycoffee.to/dobrapodroz ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⭕️ YouTube: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠   / dobrapodroz  ⁠⁠⁠Pomysłodawcą i inspiracją serii jest Mateusz Waligóra, przemierzający Arktykę podczas wyprawy “Gdzie skrzypi mróz”. Rozmowy z ekspertami odbyły się w ramach projektu pn. „Kampania informacyjno – edukacyjna #ZatrzymajKlimat” dofinansowanego ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Czy Węgry czeka polityczne trzęsienie ziemi, które zburzy fundamenty budowanego przez szesnaście lat systemu Viktora Orbána? Dziś kraj pogrąża się w stagnacji, a w społeczeństwie narasta frustracja. Pojawienie się Pétera Magyara zmieniło dynamikę nadchodzących wyborów, budząc nadzieje na gospodarcze „odmrożenie”.O możliwych scenariuszach i ich konsekwencjach dla Węgier, Europy i Polski rozmawiamy w specjalnej debacie poświęconej zbliżającym się wyborom na Węgrzech, które odbędą się już 12 kwietnia.- Rękami Węgrów będziemy wybierali przyszłość naszego regionu, Unii Europejskiej i kontynentu europejskiego. To są najważniejsze wybory i nie mam co do tego żadnych wątpliwości – mówi prof. Bogdan Góralczyk, politolog, hungarysta, sinolog, Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego.Zaproszeni przez nas eksperci odpowiadają, kto ich zdaniem ma większe szanse w wyborach parlamentarnych na Węgrzech, o co tak naprawdę toczy się ta walka, w jakiej kondycji jest węgierska gospodarka i z jakimi największymi problemami mierzy się węgierskie społeczeństwo, kim jest Péter Magyar i co jest jego siłą, co znaczyłaby ewentualna wygrana opozycji i obiecane przez Petera Magyara „sprzątanie” gospodarki, jak zmiana władzy w Budapeszcie wpłynęłaby na układ sił w UE, jak wygrana opozycji wpłynęłaby na wpływy Chin w regionie, jaką rolę odgrywa w tym wszystkim Donald Trump i co dla Europy, w tym Polski, oznaczałaby ponowna wygrana Victora Orbana.Gośćmi debaty są:prof. Bogdan Góralczyk, politolog, hungarysta, sinolog, Centrum Europejskie Uniwersytetu WarszawskiegoAndrzej Sadecki, kierownik Zespołu Środkowoeuropejskiego w Ośrodku Studiów Wschodnich im. Marka KarpiaKamil Sobolewski, główny ekonomista Pracodawców RP 

Wyobraź sobie taką sytuację: Twój główny konkurent właśnie zalicza potężną wpadkę i wycofuje swój produkt z rynku. Masz prostą drogę do zwycięstwa, ale Twój dział marketingu o tym nie wie, bo dział produkcji zapomniał mu o tym powiedzieć. Efekt? Zamiast przejąć rynek, po prostu bezradnie patrzysz, jak szansa ucieka przez palce. To nie jest scenariusz z filmu grozy. Dla menedżerów to brutalna rzeczywistość "pułapki silosu" – zjawiska, w którym brak komunikacji pomiędzy działami kosztuje miliony dolarów.

W tym odcinku All Good rozmawiamy o leadershipie w środowisku kreatywnym i o tym, jak budować zespoły w dużych organizacjach.Naszym gościem jest Piotr Bajtała, Creative & Design Team Lead w XTB, który dzieli się swoim doświadczeniem z pracy w agencjach, startupie i consultingu oraz opowiada, jak zbudował zespół creative od zera w globalnej firmie finansowej.To rozmowa o tym:jak projektować strukturę zespołu i jego rolę w organizacjijak działać jako wewnętrzna agencja i jednocześnie mieć wpływ na produktjak znaleźć balans między byciem liderem a byciem twórcąjak chronić zespół i jednocześnie dowozić wynikijak radzić sobie z konfliktami i trudnymi decyzjamijak budować widoczność i wpływ zespołu w firmiePoruszamy też temat pracy w regulowanym środowisku, roli danych w podejmowaniu decyzji oraz tego, jak AI zmienia (lub nie zmienia) pracę zespołów kreatywnych.To odcinek dla liderów, managerów i wszystkich, którzy budują lub rozwijają zespoły w organizacjach.

Chiny opublikowały swój nowy plan 5-letni. Co to za dokument? Jakie jest jego znaczenie? Jaki jest plan Chińczyków? Jak ma wyglądać chińska gospodarka i państwo? Na te i inne pytania odpowiadają wicedyrektor OSW Jakub Jakóbowski oraz Paulina Uznańska i Maciej Kalwasiński z Zespołu Chińskiego.

“Skończyły się czasy romantycznego IT - to jest taka sama praca jak każda inna, 9-17 i ludzie chcą wrócić do swojego życia.” Łukasz otwiera odcinek o zarządzaniu zespołem najbrutalniej jak się da - bo Kuba zapytał na Discordzie: “czemu to trwa tydzień, jak ja bym zrobił w kilka godzin?” Łukasz dodaje twist: “Jesteście bardzo niereprezentatywną próbką osób pracujących obecnie w IT.”

Turcja w tym roku będzie miejsce ważnych wydarzeń, takich jak szczyt NATO. W tym kontekście opowiadamy o tym, jak wygląda polityka zagraniczna Turcji. Jak dziś wyglądają relacje Turcja-Rosja? Jak Turcja widzi swoją rolę w NATO? Jak Turcja gra z Trumpem? O tym opowiada kierownik Karol Wasilewski, kierownik Zespołu Turcji, Kaukazu i Azji Centralnej.

Nastolatki w sieci. Czy rodzice ogarniają zagrożenia? Praktycznie każdy nastolatek w Polsce używa codziennie mediów społecznościowych, a wiele z nich z używaniem telefonu łączy swój dobrostan. W Internecie czeka jednak wiele zagrożeń. Czy rodzice ogarniają, co robią ich dzieci oraz czy sami nastolatkowie potrafią się w tym odnaleźć? Te i inne pytania Kuba Łasicki zadał dr Agnieszcze Ładnej, kiernikowi Zespołu Badań Cyberprzestrzeni i Cyberbezpieczeństwa NASK.

Wynik wyborów w Japonii stał się obiektem krytyki ze strony Chin. Pekin twierdzi, że Japończycy prowadzą politykę militaryzacji, podobnie jak przed II wojną światową. Japończycy obawiają się agresywnych działań państw regionu, a chińskie oskarżenia wykorzystują wewnętrznie. Więcej o relacjach Chiny - Japonia mówi Michał Bogusz, ekspert Zespołu Chińskiego Ośrodka Studiów Wschodnich. 

W programie porozmawiamy o amerykańskich roszczeniach wobec Grenlandii w kontekście zwiększania wpływów w Arktyce, rywalizacji z Rosją i Chinami oraz zachowania bezpieczeństwa międzynarodowego. Czy Grenlandczycy mogą spać dziś spokojnie? Co dla państw basenu Morza Bałtyckiego może oznaczać zainteresowanie USA surowcami znajdującymi się na Grenlandii? O tym porozmawiamy z dr. Damianem Szacawą z Instytutu Nauk o Polityce i Administracji UMCS oraz kierownikiem Zespołu Bałtyckiego w Instytucie Europy środkowej w Lublinie.Fot. EPA/STAN GILLILAND Dostaw

W tym odcinku robimy kompletny przegląd sprzętu drużyn WorldTour na sezon 2026. Sprawdzamy, na jakich rowerach, grupach napędowych i strojach startują zespoły. To odcinek referencyjny — bez wróżenia z fusów i bez marketingowych sloganów. Konkretne drużyny, konkretne marki i jasny obraz tego, jak wygląda sprzętowy krajobraz profesjonalnego peletonu w sezonie 2026.Zdjęcia i linki: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.podcastrowerowy.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Facebook: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/PodkastRowerowy⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/podkastrowerowy/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Produkcja Oryginalna Earborne Media

Teraz! Teraz! Teraz!*➤ ODWIEDŹ NASZ SKLEP: https://pozdrawiam.net/kategoria-produktu/podcastex/➤ WESPRZYJ PODCASTEX: https://patronite.pl/podcastex➤ POSTAW NAM KAWĘ: https://suppi.pl/podcastex________________Zapytania biznesowe: kontakt@podcastex.pl 

Więcej WARTOŚCIOWYCH TREŚCI: https://linkedin.com/in/radoslawwyrzykowski Sprawdź WĄSKIE GARDŁO TWOJEJ KARIERY: https://subscribepage.io/waskiegardlo

Największym ryzykiem w 2026 roku nie jest inflacja, ale Twoja bezczynność. Razem z Marcinem Tuszkiewiczem rozbieramy na czynniki pierwsze finansowy „kołowrotek”, w którym utknęło wielu Polaków. Dowiesz się, jak mądrze zarządzać budżetem domowym, niezależnie od tego, czy masz do zainwestowania małe kwoty, czy duże oszczędności. Omawiamy potencjał surowców, metali szlachetnych i strategię na przetrwanie w dobie geopolitycznego chaosu. Przestań biegać w miejscu. Czas zacząć budować realną wolność finansową.✅ Zamów nasze książki i ebooki:https://ksiegarnia.grzegorzkusz.pl/yt______________________________Moim gościem jest: Marcin TuszkiewiczZobacz poprzedni odcinek: https://youtu.be/v9GZpplJHuASquaber Camp to najbardziej rozbudowany program nauki inwestycji. Całoroczny, zaplanowany proces edukacji połączonej z analizami i rekomendacjami giełdowymi od Marcina Tuszkiewicza i jego Zespołu. Squaber istnieje już 14 lat na rynku. Skorzystaj z kuponu AGENT aby otrzymać 500 zł zniżki. Więcej szczegółów znajdziesz na stronie: https://squaber.com/pl/camp"______________________________Bądź z nami w marcu na targach i konferencji Invest Cuffs:Kod rabatowy: „METAMORFOZA”https://grzegorzkusz.pl/cuffs

Witam w trzysta piątym podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy jest przewidywalność dowożenia przez zespoły IT.Dziś moimi gościem jest Jacek Wieczorek – konsultant z ponad 20-letnim doświadczeniem w branży IT. Pomaga firmom technologicznym uporządkować pracę zespołów, by efektywnie i przewidywalnie dowoziły wyniki biznesowe. Autor książki „Labirynty Scruma”, współtwórca podcastu „Porządny Agile” oraz współzałożyciel firmy konsultingowej 202 Procent.W tym odcinku o przewidywalności dowożenia w IT rozmawiamy w następujących kontekstach:czym w praktyce jest przewidywalność dowożenia w zespołach ITdlaczego z perspektywy biznesu przewidywalność bywa ważniejsza niż sama szybkość dostarczaniajakie realne koszty dla organizacji generuje brak przewidywalnościjak przewidywalność wpływa na zaufanie między biznesem a ITczy zespół, który regularnie dowozi niewielką część planu, nadal można uznać za przewidywalnyjak sensownie liczyć przewidywalność w ramach iteracji lub sprintu

Wszyscy mówią o AI, a Ty nie wiesz, jak je wykorzystać we własnej firmie? W tym odcinku dzielimy się konkretnymi procesami, które usprawniliśmy w Nozbe za pomocą AI – z praktycznymi rozwiązaniami, które możesz wdrożyć już dziś i natychmiast zobaczyć rezultaty!

W środowisku, w którym każdy czuje się zauważony i bezpieczny, ludzie chętniej angażują się w pracę. Zespoły inkluzywne podejmują trafniejsze decyzje, są bardziej kreatywne i lepiej reagują na zmiany. Inkluzywność jest kluczowym elementem jakości.

Rozmawiamy z wieloletnimi członkami Zespołu Folklorystycznego "Syrenka" z Sydney. Opowiadają o długiej historii zespołu i o niezapomnianych chwilach spędzonych na kolejnych festiwalach PolArt. Nowe układy taneczne będzie można podziwiać na festiwalu PolArt Adelaide 2025. Realizacja materiału: Paulina Sobczak i Dorota Banasiak.

"Zespoły, które miały robić rozliczenia, były skupione na bieżącej pracy, której jest sporo. Stąd powołanie pełnomocników zarządów spółek strategicznych ds. rozliczania PiS-u"- powiedział w Porannej rozmowie w RMF FM minister aktywów państwowych Wojciech Balczun, pytany o najnowszą dyrektywę Ministerstwa Aktywów Państwowych, którą ujawnili reporterzey RMF FM. W największych państwowych spółkach mają zostać powołani pełnomocnicy zarządu do spraw rozliczania PiS-u, którzy będą jeszcze raz szukać nieprawidłości z czasów rządów Beaty Szydło i Mateusza Morawieckiego. "To nie są oficerowie polityczni" - dodał gość Tomasza Terlikowskiego.

Czy Twój zespół naprawdę dowozi to, co zaplanuje? A może się przyzwyczailiście do tego, że zrealizowany jest tylko ułamek planu na iterację? Rozkładamy na czynniki pierwsze przewidywalność zespołu. Miara ta może być potężnym wsparciem dla zespołu, ale i źródłem frustracji czy złych decyzji. Pokażemy Ci jak mierzyć ją w Jira, Excelu czy innych narzędziach. Podpowiemy też, jak interpretować wyniki, by realnie ustabilizować w zespole proces dowożenia zaplanowanego zakresu prac. Cała rozmowa odnosi się do case study z naszej pracy z jednym z zespołów. Jeśli masz już dość niewykonanych planów oraz ciągłych tłumaczeń, ten odcinek jest dla Ciebie. Porządny Agile · Przewidywalność zespołu Zapraszamy Cię do obejrzenia nagrania podcastu Transkrypcja podcastu „Przewidywalność zespołu” Poniżej znajdziesz pełny zapis rozmowy z tego odcinka podcastu Porządny Agile. Jacek: Ostatnio na naszej stronie pojawiło się nowe case study. Dotyczy ono tego, jak w jednym z zespołów poprawiliśmy przewidywalność. Uznaliśmy z Kubą, że jest to dobra okazja, żeby powiedzieć trochę więcej o przewidywalności w ramach tego odcinka. Kuba: Adres case jest nie do przedyktowania w nagraniu audio, więc po prostu zachęcam Cię do tego, żeby znaleźć wspomniany case study w notatkach do odcinka i przeczytanie tego, co Jacek tam pisze. Jacek: Jaki spis treści na dzisiaj? Przede wszystkim zdefiniujemy, czym dla nas jest przewidywalność. Opowiemy, jak mierzyć przewidywalność. Podzielimy się wskazówkami na temat stosowania przewidywalności i na koniec damy kilka wskazówek, jak faktycznie, jakimi praktykami poprawić przewidywalność zespołu. Kuba: To przechodząc do rzeczy, pierwsza część to definicja przewidywalności. Przewidywalność rozumiemy to, jak zespół dowozi czy dostarcza to, co zaplanował. W jakim stopniu realizuje ten plan, który sobie przyjął? Czy, jak mówią, że coś będzie zrealizowane, czy to faktycznie będzie? Z jakim prawdopodobieństwem zespół realizuje swoje zamiary. Jacek: Więc jest to dla nas z jednej strony miara, o której powiemy za chwilę trochę więcej, bo można ją bardzo konkretnie wyrazić, a z drugiej strony, jak mówimy o tym, że zespół jest przewidywalny, to myślimy też w kontekście takim, że jest to pewna pożądana cecha zespołu. To jest taki zespół, na którym w kontekście tych prognoz, z którymi się dzielą z organizacją, można na nim polegać. Kuba: Dla równowagi powiemy też, czym nie jest przewidywalność według nas, choć niektórzy to też tak rozumieją. Niektórzy rozumieją przewidywalność jako pewną taką cechę generyczną rozumianą jako prawdopodobieństwo dostarczania, ale również prawdopodobieństwo o bardzo niskim stopniu albo o bardzo dużej zmienności tej wartości. W sensie, takim matematycznym, to też jest przewidywalność, tak samo jak smród jest zapachem albo jakiś brunatny też jest kolorem, ale jednak jako przewidywalność rozumiemy coś pozytywnego, zjawisko korzystne. W tym sensie nie cieszy nas fakt, że jakiś zespół ma przewidywalność, tylko ta przewidywalność to jest jedno zadanie na cztery zaplanowane albo 20% planu. W sensie matematycznym to jest przewidywalność, ale my się od takiej przewidywalności i takiego rozumienia tego słowa odcinamy, uważamy, że przewidywalność jest cechą czy charakterystyką pozytywną. Miarą, która powinna dążyć też do pewnych wartości. Zespół przewidywalny to taki, który dostarcza to, co planuje, a nie dostarcza tyle, ile zazwyczaj dostarcza. Nawet jeśli zazwyczaj dostarcza bardzo mało. Zespół, który przewidywalnie dostarcza mało, to jest dla nas zespół nieprzewidywalny, a nie przewidywalny w jakimś dziwnym znaczeniu. Jacek: To prowadzi nas do pytania, w jaki sposób możemy przeżyć przewidywalność. Ogólny wzór jest bardzo prosty. W dużym uproszczeniu jest to stosunek tego, co zostało faktycznie zrealizowane w konkretnym Sprincie czy w konkretnej iteracji w stosunku do tego, co było zaplanowane. Najczęściej jest to wyrażone po prostu w procentach. Kuba: Natomiast w szczegółach już może być trochę bogato. Różne zespoły uwzględniają do tego wzoru różne składowe elementy. Najprościej, gdy po prostu bierze się wszystko to, co zespół realizuje, niezależnie od tego, jakie typy pracy, jakie typy elementów planów wchodzą w skład danego Sprintu właśnie czy iteracji. Ale wiemy też i obserwujemy, i czasem ma to sens, że są zespoły, które liczą na przykład tylko historyjki użytkownika, storki, czy jakkolwiek to się w danym zespole nazywa. Czasem ficzery, czasem jakieś wyłącznie prace rozwojowe. Inne zespoły uwzględniają zadania czy jakiś rodzaj subtasków, jakaś praca techniczna do wykonania tego, co jest potrzebne do zrobienia w danym Sprincie. Kontrowersje mogą się zaczynać gdzieś w sferze tego, gdy się zaczyna liczyć do przewidywalności zaplanowane rozwiązania błędów, które wiemy, że istnieją, gdy zaczyna się Sprint, ale jest plan w zespole, żeby je rozwiązać. No i kontrowersją mogą być też zadania utrzymaniowe, czyli jakieś zadania powtarzalne, które z góry wiadomo, że trzeba zrealizować, no i choćby nie wiadomo, co się działo, to one po prostu faktycznie są częścią pracy w Sprincie. W ewentualnej kontrowersji głębiej się nie chcemy zagłębiać. Tutaj tylko jakby sygnalizuje, że jest temat, jakie typy pracy uwzględniać w mierze przewidywalności. No moim zdaniem jest tu temat do przemyślenia i bardzo świadomego zaplanowania czy do doprecyzowania, co jest uwzględnione we wzorze dla Twojego zespołu. Jacek: Może to jest dobry czas na taki prosty, namacalny przykład. Jeżeli zespół planował dostarczyć 10 elementów, nazwijmy to bardzo ogólnie, i dostarczył tylko dwa elementy, no to dla nas, patrząc na ten wzór przewidywalność, to jest 20%. Jeżeli planował dostarczyć 10, a dostarczył 5, no to przewidywalność jest 50%, natomiast jeśli planował dostarczyć 10, a dostarczył 12, to przewidywalność wynosi 120%. Tak więc przewidywalność jest miarą, w której ta wartość oczekiwana raczej jest pewnym zakresem. Takim dla nas powiedzmy akceptowalnym punktem do rozpoczęcia rozmowy, to jest przewidywalność między 80 a 120%. I bardziej chodzi nam o przebywanie w tym zakresie, niż osiąganie jakiegoś konkretnego, precyzyjnego wyniku. W szczególności powtarzalne osiąganie 100% może oczywiście wskazywać na to, że no ta miara być może za bardzo jest traktowana jako jakiś taki punkt do osiągnięcia. Z kolei o tym zakresie, który można nazwać, że jest powiedzmy zdrowy, można myśleć tak jak na przykład o wskaźnikach, kiedy idziemy na badanie krwi. Dostajemy wylistowaną listę, dostajemy poukładaną listę wyników i najczęściej jesteśmy w stanie znaleźć informacje, czy ta konkretna wartość zbadania jest w normie, czy mieści się w jakimś tam spodziewanym zakresie. I bardzo podobnie, właściwie można powiedzieć, wręcz identycznie działa to w przypadku przewidywalności. Kuba: Jeśli chodzi o przewidywalność, warto też wspomnieć to, jak narzędziowo można to mierzyć, jak można to liczyć, czyli jak konkretnie w narzędziu, jakim sposobem to zrealizować. Jest kilka opcji, wymienimy cztery. Jacek: Tak, pierwsze narzędzie takie, no, najczęściej nadal spotykane przez nas w organizacjach, to jest JIRA. Należałoby się skierować do sekcji raportów i znaleźć tam w wersji anglojęzycznej Velocity Chart i na tym wykresie oprócz tej informacji, ile faktycznie zespół zrealizował, czyli jaka jest prędkość zespołu, no, można również znaleźć tę informację o tym, ile na dany Sprint zostało zaplanowane. Te dane, te wykresy powinny się właściwie same wyświetlić, jeśli tylko przestrzegasz jakiejś takiej podstawowej higieny pracy w JIRA. To znaczy faktycznie uruchamiane są Sprinty. We właściwych momentach takich prawdziwych, kiedy zaczyna się Sprint, to ten Sprint jest startowany, powinien też być zamykany faktycznie wtedy, kiedy Sprint się kończy. Sprint powinien zawierać w sobie tę faktycznie wykonywaną pracę. Jak również pewna taka otoczka dotycząca tego boardu, na którym się znajdujemy, czy projektu, który realizujemy, te rzeczy też powinny być poprawnie skonfigurowane, no i wtedy można powiedzieć, że ten wykres dostajemy z pudełka. Właściwie nic nie musimy dodatkowego zrobić, żeby móc zobaczyć sobie historycznie, jak ta przewidywalność się w naszym zespole układała. Kuba: Drugą opcją narzędziową jest po prostu Excel. W porównaniu do JIRA, Excel stanie się, czy jest o wiele bardziej elastyczny, co prawda nie budują się dane same, jak w JIRA. Jeśli dobrze zachować tą dyscyplinę, o której mówi Jacek, no to JIRA liczy to sama, no w Excelu siłą rzeczy, ktoś odpowiedzialny za proces, albo członek zespołu, albo jakiś jego rodzaj lidera, po prostu musi te dane do tego Excela wprowadzić. Pamiętać o tym, żeby je przepisać, żeby złapać te dane historyczne bazowe i też pewnie w odpowiednie formuły wprowadzić te dane, żeby pokazały pewien wynik. Jest to oczywiście praca trochę ręczna, ale za to po drugiej stronie, zwłaszcza gdyby zespół miał jakąś bardziej skomplikowaną sytuację, albo bardziej wysublimowane warunki, co uwzględniać, czego nie uwzględniać, no to może się okazać, że ten Excel jest bardziej wiarygodny i pod większą kontrolą, niż narzędzia, które biorą po prostu wynik jakiegoś filtru lub nie są tak dobrze prowadzone. Jacek: Innymi narzędziami mogą być wszelkiego rodzaju narzędzia, które pomagają nam wizualizować pracę i pewne koncepcje z nią związaną. Czyli z jednej strony w warunkach online’owych to może być jakiś Mural czy Miro. W warunkach stacjonarnych to może być tablica, flipchart czy nawet wręcz kartka papieru. Tak naprawdę istotne jest, żeby te dane się znalazły w tych miejscach, wokół których będziemy się skupiać jako zespół. Na bazie moich doświadczeń bardzo często zespoły pracujące online dokonują refleksji na przykład na Muralu. No i w takim przypadku śledzenie tych informacji procesowych w kontekście tego odcinka, mówię tutaj w szczególności o przewidywalności, może być takim naturalnym miejscem, na które i tak spojrzymy w momencie, kiedy będziemy realizować cotygodniową czy co dwutygodniową refleksję. Tak więc posiadając komplet informacji w miejscu, do którego i tak rutynowo zaglądamy, drastycznie zwiększa szanse, że na te dane spojrzymy i zastanowimy się co z tych informacji, które posiadamy płynie, jakie wnioski do zespołu. Kuba: Ostatnią opcją, którą wymienimy, jeśli chodzi o narzędziowe pokazanie, mierzenie i uwidacznianie przewidywalności to są narzędzia BI-owe. W kilku organizacjach niezależnie od siebie widziałem taki efekt podłączenia bazy danych. Najczęściej pod spodem była jakaś JIRA, może Azure DevOps, albo tego typu narzędzia do mierzenia zadań, pokazywania tych zadań, kończenia ich. Dane surowe z takich narzędzi można przerzucić do narzędzi BI-owych. Czy to jest Power BI, czy to jest Tablo, czy to jest jeszcze coś innego. Kilka narzędzi różnie popularnych w różnych organizacjach. Oczywiście wymaga to już pewnych konkretnych kompetencji, żeby to wszystko podłączyć, żeby też być może odpowiednio skonfigurować raporty. No potencjalnie po stronie nagrody jest dosyć atrakcyjny sposób wizualizacji, być może sposób też jakiejś konfiguracji dodatkowego filtrowania dodatkowego, może dokładania kolejnych danych. W kontekście dużej organizacji wartością w sobie samo może być też pokazanie na jednym dash-boardzie wyników wielu zespołów, czy może pewien rodzaj standaryzacji pomiędzy zespołami, jakie aspekty są tam odpowiednio uwzględniane. Potencjalnie nagroda wielka, no ale tak jak wspomniałem też potencjalnie pewien koszt. Jeśli ma się te kompetencje w zespole, to może ten koszt jest siłą rzeczy pomijalny, a czasami warto to zainwestować, żeby dostać wartościowe widoki, czy wartościowe mierniki. Kuba: Ostatnią opcją, którą wymienimy, jeśli chodzi o narzędziowe pokazanie, mierzenie i uwidacznianie przewidywalności to są narzędzia BI-owe. W kilku organizacjach niezależnie od siebie widziałem taki efekt podłączenia bazy danych. Najczęściej pod spodem była jakaś JIRA, może Azure DevOps, albo tego typu narzędzia do mierzenia zadań, pokazywania tych zadań, kończenia ich. Dane surowe z takich narzędzi można przerzucić do narzędzi BI-owych. Czy to jest Power BI, czy to jest Tablo, czy to jest jeszcze coś innego? Kilka narzędzi różnie popularnych w różnych organizacjach. Oczywiście wymaga to już pewnych konkretnych kompetencji, żeby to wszystko podłączyć, żeby też być może odpowiednio skonfigurować raporty. No potencjalnie po stronie nagrody jest dosyć atrakcyjny sposób wizualizacji, być może sposób też jakiejś konfiguracji dodatkowego filtrowania dodatkowego, może dokładania kolejnych danych. W kontekście dużej organizacji wartością w sobie samo może być też pokazanie na jednym dash-boardzie wyników wielu zespołów, czy może pewien rodzaj standaryzacji pomiędzy zespołami, jakie aspekty są tam odpowiednio uwzględniane. Potencjalnie nagroda wielka, no ale tak jak wspomniałem też potencjalnie pewien koszt. Jeśli ma się te kompetencje w zespole, to może ten koszt jest siłą rzeczy pomijalny, a czasami warto to zainwestować, żeby dostać wartościowe widoki, czy wartościowe mierniki. Kuba: I zanim przejdziemy do następnego rozdziału, przypominamy, że jeżeli chcesz pogłębić wiedzę, jeszcze bardziej niż robimy to w podcaście, to znajdziesz nasze płatne produkty na stronie porzadnyagile.pl/sklep. Jacek: Przechodzimy do kolejnej sekcji dzisiejszego odcinka, czyli kilka wskazówek na temat tego, jak stosować miary przewidywalności w praktyce. Kuba: Pierwsza rzecz, od której chcę zacząć, to uwzględnij stopień innowacyjności zespołu. Przewidywalność jako miara w typowym zespole wytwórczym powinna być mierzona. To jest też cecha, którą taki zespół powinien posiadać. Natomiast mamy w swoim doświadczeniu kilka przykładów takich zespołów, które są naprawdę mocno innowacyjne, robią zadania takie mocno polegające na jakimś rodzaju research and development, jakimś badaniu, jakimś odkrywaniu, w takim stopniu innowacyjności naprawdę dużym. Te zespoły siłą rzeczy z racji na taką dużą chaotyczność czy dużą złożoność swojej pracy badawczej, po prostu tej przewidywalności osiągnąć nie za bardzo mogą, w takim znaczeniu, o jakim mówimy w tym odcinku. Dlatego tutaj bierzemy taką poprawkę, może taką dokładamy gwiazdkę do przewidywalności. W wybranej organizacji to niektóre zespoły będą siłą rzeczy nieprzewidywalne, w których firmach może w ogóle wszystkie, bo taka jest natura produktu czy branży, w której się działa, więc może wziąć warto poprawkę na to, że nie we wszystkich zespołach, nie we wszystkich firmach ta przewidywalność, o której dzisiaj powiedzieliśmy i jeszcze będziemy mówić, jest adekwatna, czy jest miarą, na którą warto spoglądać. Jacek: Jednocześnie przy tej okazji warto zwrócić uwagę na taki pewien ewenement, który obserwujemy z Kubą, że wiele zespołów wpada w poczucie, że są właśnie takim bardzo wyjątkowym i innowacyjnym zespołem, który ze względu na naturę swojej pracy nie jest w stanie pracować w przewidywalny sposób i nasze doświadczenie jest takie, że raczej nie do końca jest tak na takiej zasadzie, że faktycznie takie zespoły spotykamy, ale tych zespołów jest zdecydowania mniejszość. Nawet jeśli to faktycznie jest ten research, o którym wspominał Kuba, takie działania też można planować, można dzielić je na mniejsze kroki, bardzo precyzyjnie sobie określać kryteria akceptacji. I też w miarę w uporządkowany sposób decydować, czy to, co zaplanowaliśmy sobie zrobić, niekoniecznie te uzyskane rezultaty, ale tę pracę wykonaną, którą planowaliśmy, jesteśmy w stanie zaplanować. Raczej większość zespołów tę pracę, którą wykonuje ona, ma najczęściej jednak charakter taki, że jesteśmy w stanie przewidzieć, co będziemy realizować. Więc tutaj chcemy z Kubą wyraźnie zaznaczyć taką potencjalną pułapkę, żeby dokonać faktycznej refleksji, czy rzeczywiście ta nasza praca nosi znamiona takiej absolutnie niezarządzalnej, nieprzewidywalnej, czy tylko wpadliśmy w tę pułapkę, że tak o tej pracy myślimy. Jacek: Druga wskazówka, świadomie wybierz zmienne do wzoru. Wspomnieliśmy, jak taki wzór mógłby wyglądać, wspomnieliśmy, w jakiej jednostce wyrażony jest wynik. Taką główną wątpliwością osób, które podchodzą do tematu przewidywalności, jest wybór tego, czy powinniśmy patrzeć na konkretne elementy, które posiadamy jako zakres w danym konkretnym Sprincie, czy iteracji, czy raczej powinniśmy patrzeć na sumę story pointów I o ile historycznie pierwsze próby mierzenia się z przewidywalnością kierowały nas z Kubą w stronę story pointów, no to dzisiaj zdecydowanie jest nam bliżej do tego, żeby raczej patrzeć na tę liczbę elementów, które bierzemy do Sprintu. Konkretnie w Jirze można sobie przestawić wykres, ustawić go na to, żeby pokazywał issue count, czyli żeby po prostu policzył nam tę liczbę elementów, którą mamy w Sprincie. No i generalnie zbliża nas to do myślenia bardziej o patrzeniu i mierzeniu przepustowości i przewidywalności na tej bazie, niż na takie klasyczne Velocity, które najczęściej wyrażane jest jako suma story pointów zaplanowanych na konkretny Sprint. Kuba: Dlaczego poświęcamy na to czas w tym nagraniu? Bo wiele zespołów poświęca niepotrzebnie czas na przykład szczegółowy wycenianie, bo inaczej nie będzie pewien element uwzględniony we wzorze, a po wszystkim zwłaszcza też niezależne próby to potwierdzają w wielu zespołach, w wielu firmach korelacja między ilością skończonych elementów a story pointami zakończonymi jest na tyle silna, że w zasadzie nie ma potrzeby wkładać dodatkowej energii w to, żeby nawyceniać wszystkie prace. Zwłaszcza jeśli ma to prowadzić do, no naszym zdaniem, absurdów takich jak wycenianie błędów czy wycenianie jakichś zadań technicznych, tylko po to, żeby one się później ładnie w słupki sumowały. Może się okazać, że prosta suma ilości elementów jakichkolwiek, które uwzględniamy w takim predictability po prostu są do wzięcia i tyle, to jest dosyć łatwe, łatwo mechanicznie wyliczyć taki wzór i po prostu niepotrzebnie nie wkładać dodatkowej energii w coś, co nie wniesie dodatkowej wartości. I zaakcentuję, czy może tak trochę refrenem powtórzę to, co powiedział Jacek, niestety domyślnie Jira pokazuje, a Jira jest też najbardziej popularnym narzędziem z tego, co widzimy, pokazuje właśnie po story pointach, co może oznaczać, że nie uwzględnia rzeczy niewycenionych do tego typu wzorów na przewidywalność, no i z drugiej strony właśnie trochę miesza w przewidywalności, jeśli zespół cierpi na zadania przechodzące między Sprintami. Jeśli zespół właśnie uwzględnia w swoich działaniach również elementy, które są niewyceniane, więc tutaj domyślny sposób pokazania przewidywalności mierzonej w story pointach może być pewną pułapką, stąd wskazówka świadomie wybierz zmienne do wzoru. Kuba: Trzecia wskazówka to traktuj przewidywalność jako wewnętrzny kompas zespołu. Dużo nieszczęścia dzieje się w organizacjach, w których zostaje się celem. Jacek już to lekko zaznaczył, ja to wzmocnię. Są organizacje, które wręcz żądają, domagają się, zostawiają w celach rocznych, uzależniają premię od tego, czy zespół będzie przewidywalny, ustawiając też konkretne oczekiwane wartości. Najczęściej spotykam, że wartością oczekiwaną jest dokładnie 100%, czyli róbcie dokładnie tyle, ile planujecie, to poprowadzi do pewnych pułapek, ale znam też organizację, w której oczekiwana wartość przewidywalności to jest nie powinna przekraczać powiedzmy 80%. Czyli przewidywalny zespół to taki, który w przewidywalny sposób zawsze trochę nie dowozi. Też nie najszczęśliwszy pomysł. Więc tutaj mocno opieramy się na pomyśle, że przewidywalność to jest raczej miara wewnętrzna do mierzenia procesu przez zespół, do traktowania go jako punkt odniesienia przy usprawnianiu się, do myślenia o nim w czasie planowania, myślenia o nim w czasie Retrospektyw, myślenia o nim w jakimś tam dłuższym horyzoncie, ale na pewno nie jako sposób czy podstawa do tego, żeby dostać nagrodę albo karę, bo siłą rzeczy, zresztą jak każda inna miara tego typu, może się to łatwo przeinaczyć czy wręcz wypaczyć, stać się celem samym w sobie zamiast wiarygodną podstawą do usprawniania. Jacek: I czwarta porada, nie polegaj wyłącznie na przewidywalności. Tutaj zdecydowanie rekomendujemy, żeby przewidywalność nie była jedyną miarą procesu, którą zespół monitoruje. Dobrze jest od czegoś zacząć, ale zdecydowanie nie spoczywałbym tutaj na laurach. Przykładowo jednocześnie warto spojrzeć na throughput, czyli na przepustowość. Można do tego dołożyć sobie jakąś miarę jakości, można dołożyć jakąś miarę wartości biznesowej. To, co jest dla nas w danym momencie istotne i to, na co chcemy zwracać uwagę i wtedy patrzeć na pewien zestaw miar. Patrzeć jak one się wzajemnie zachowują. Może być tak, że poprawa jednej konkretnej miary może pogarszać wyniki w drugiej. Warto na to zwrócić uwagę i tak sobie skonfigurować te miary, żebyśmy mieli taki dosyć pełny obraz tego, jaka jest kondycja naszego zespołu i jego otoczenia. Kuba: I ostatni rozdział. Jak poprawiać przewidywalność zespołu? Ten rozdział będzie krótki, bo tak naprawdę to, co poprawia przewidywalność było tematem masy z poprzednich odcinków. My w zasadzie sami się z Jackiem zaśmialiśmy, że tak późno z naszej strony odcinek o przewidywalności w czasie, gdy mnóstwo praktyk poprawy przewidywalności już było przez nas poruszonych. Więc tutaj nie będziemy pogłębiać tematu, co dokładnie oznacza dana praktyka. Raczej potraktuj tę zawartość tego jako pewnego rodzaju spis treści czy nasze rekomendowane tak dokładnie osiem praktyk poprawy przewidywalności. Jeśli które z nich brzmi dla Ciebie intrygująco albo coś, czego jeszcze nie stosujesz, to po prostu odsyłamy Cię do materiałów, które też zamieszczamy w opisie odcinka. Jacek: Ok, czyli jakie praktyki zastosować, żeby poprawić przewidywalność zespołu? Kuba: Przede wszystkim zacznij kończyć, skończ zaczynać. Stosuj krótkie Sprinty. Wzmacniaj odpowiedzialność zespołu za produkt i dziel pracę na mniejsze kawałki. Jacek: Dodatkowo planuj zespołowo, zarządzaj zależnościami zewnętrznymi, traktuj codzienny stand-up jako bezpiecznik i usprawniaj się w oparciu o miary dostarczania produktu. Kuba: Wszystkie wymienione koncepcje, tak jak powiedziałem, znajdziesz w naszych starszych odcinkach, które linkujemy w opisie odcinka i na stronie tego odcinka porzadnyagile.pl/140 Jacek: Przewidywalność to miara i jednocześnie pożądana cecha zespołu, który realizuje zakres pracy, jaki sobie zaplanował na Sprint. Najczęściej przewidywalność podaje się w procentach jako stosunek liczby elementów faktycznie zrealizowanych do liczby elementów pierwotnie zaplanowanych. Kuba: Przewidywalność jest miarą, której wartość oczekiwana jest zakresem. Naszym zdaniem powinna mieścić się zazwyczaj między 80 a 120 procent. Istnieje szereg praktyk wspierających przewidywalność zespołu i zachęcamy do ich zastosowania w Twoim zespole. Jacek: Przyczyny braku przewidywalności w danym zespole mogą oczywiście być różne. Jako doświadczenie eksperci dołączamy do zespołu lub wskazanej części firmy i jasno je wskazujemy wraz z rekomendacjami sposobów, aby zmienić proces wytwórczy tak, by przewidywalność faktycznie rosła. Sprawdź naszą propozycję na stronie 202procent.pl/diagnoza. Kuba: A notatki do tego odcinka, artykuł, transkrypcję, wspomniane linki do innych rekomendowanych materiałów oraz zapis wideo znajdziesz na stronie porzadnyagile.pl/140. Jacek: I to by było wszystko na dzisiaj. Dzięki Kuba. Kuba: Dzięki Jacek. I do usłyszenia wkrótce. ________ To była pełna transkrypcja odcinka podcastu Porządny Agile. Dziękujemy za lekturę! The post Przewidywalność zespołu first appeared on Porządny Agile.

Rozmawiamy z choreografem i wieloletnim tancerzem Zespołu Folklorystycznego "Oberek" z Hobart z Tasmanii, Teresą Grabek. Pani Teresa opowiada o długiej historii zespołu a także o nietypowych układach choreograficznych i inscenizacjach. To wszystko będzie można podziwiać na festiwalu PolArt Adelaide 2025.

Kolor, ruch i pasja - to wszystko znajdziemy na festiwalu PolArt, który w tym roku kończy 50. lat! Rozmawiamy z dyrektorem artystycznym i wieloletnim choreografem Zespołu Folklorystycznego "Lajkonik" z Sydney, Urszulą Lang. Ula opowiada o długiej historii zespołu a także o podróży tancerzy do Polski na kursy instruktorów tańca. Nowe układy taneczne będzie można podziwiać na festiwalu PolArt Adelaide 2025.

W trzechsetnym odcinku EduKOSMOSU zabieramy cię do wyjątkowego miejsca Zespołu Szkół STO na Bemowie, który świętuje 35 lat tworzenia szkoły opartej na relacjach, odpowiedzialności i realnej autonomii uczniów. Zamiast tradycyjnego jubileuszowego podsumowania przygotowaliśmy reportaż: oprowadzają nas piątoklasiści Zosia i Jerzyk, zaglądamy do biblioteki jako „centrum zarządzania wszechświatem”, odwiedzamy pokój nauczycielski, klub muzyczny i przestrzenie, które żyją dzięki pomysłom całej społeczności.Wysłuchasz także wystąpienia dyrektora Jarosława Pytlaka, który opowiada, jak przez 35 lat zbudowano „szkołę wielu możliwości” i dlaczego jej siła nie wynika z reform ministerialnych, lecz z konsekwentnego budowania wartości, wspólnoty i przestrzeni na rozwój. W rozmowach pojawia się humor, szczerość i poruszające refleksje uczniów oraz nauczycieli.To odcinek o szkole, która inspiruje i dowód, że edukację można zmieniać oddolnie, krok po kroku, tworząc miejsce, do którego chce się wracać. Wyrusz z nami na tę wyjątkową jubileuszową wizytę.__________________________________________[Autopromocja]

Kolor, taniec i tradycja - to wszystko znajdziemy na festiwalu PolArt, który w tym roku kończy 50. lat! Rozmawiamy z liderami Zespołu Folklorystycznego "Wielkopolska" z Canberry, Kasią i Markiem Mikołajczykami. Kasia dzieli się wrażeniami z wyjątkowej artystycznej przygody, jaką stało się dla tancerzy Zespołu "Wielkopolska" spotkanie z Zespołem "Śląsk".

Taniec, kolor i przyjaźń - to wszystko znajdziemy na festiwalu PolArt, który w tym roku kończy 50. lat! Rozmawiamy z prezeską Zespołu Folklorystycznego "Łowicz" z Melbourne, Evą Kowalski. Eva opowiada o magii tańca, która łączy młodzież i o potrzebie uczenia się języka polskiego, aby móc rozmawiać z dziadkami i cieszyć się niezwykłą urodą Polski...

Dziś andrzejki. W związku z tym chcemy porozmawiać o przyszłości i o tym czym różni się poważne przewidywanie przyszłości od wróżbiarstwa. Czy wszelkie próby przewidywania są z góry skazane na porażkę? Czy wszystkie są niepoważne i niewarte uwagi? Jak formułowane są profesjonalne prognozy? Na te i inne pytania odpowiada Karol Wasilewski, kierownik Zespołu Turcji, Kaukazu i Azji Centralnej.

Kolor, ruch i pasja - to wszystko znajdziemy na festiwalu PolArt, który w tym roku kończy 50. lat! Rozmawiamy z prezeską Zespołu Folklorystycznego "Polonus" z Christchurch z Nowej Zelandii, Elą Sawicką. Ela podkreśla, że choć skompletowanie zespółu bywa trudne, to zawsze z radością biorą udział w festiwalach PolArt.

Kolor, ruch i pasja - to wszystko znajdziemy na festiwalu PolArt, który w tym roku kończy 50. lat! Rozmawiamy z prezesem i tancerzem Zespołu Folklorystycznego "Wisła" z Brisbane, Pawłem Sowulą. Paweł mówi o historii zespołu a także o historii tańców, które zaprezentują na festiwalu PolArt Adelaide 2025.

Fenomen, petarda, inwazja. Wszystkie te określenia idealnie pasują do zjawiska chińskiej motoryzacji. A już zwłaszcza do sektora samochodów elektrycznych, które coraz szerszą falą płyną do Europy. Chiński BYD już przegonił Teslę pod względem wolumenu sprzedaży, a końca inwazji nie widać. Chińskie elektryki są bardzo tanie, bardzo dobrze wyposażone i już zmieniają przyzwyczajenia polskich konsumentów. Jest tylko jeden szkopuł: coraz więcej głosów wskazuje na to, że chińskie elektryki nie tylko zawiozą nas z miejsca A do B, ale też będą słuchać wszystkiego, co w nich mówimy. A w dodatku wyślą to później do Pekinu. Czy faktycznie jest się czego obawiać? A może wpadamy już w antychińską paranoję? W jaki sposób Pekin od zera zbudował tak agresywny sektor, jakim jest dziś chińska motoryzacja? I czy amerykańskie i europejskie cła są w stanie go okiełznać? Między innymi na te pytania odpowiemy w tym odcinku podcastu "Techstorie". GOŚCIE ODCINKA: - Karolina Chojnacka-Chebda, dziennikarka motoryzacyjna w Wyborcza.biz; - Jakub Jakóbowski, wicedyrektor Ośrodka Studiów Wschodnich i kierownik Zespołu Chińskiego; - Piotr Pawlak, prezes nowo utworzonego klastra Toyota Northern Europe, obejmującego 7 rynków w Europie północno-centralnej. ROZDZIAŁY: 03:14 Strategia inwazji 18:03 Motoryzacyjny boom w Chinach 29:20 Buduj swoje marzenia 40:57 Smartfon na kółkach 50:33 Podgląda czy nie? 58:27 Subsydia i wsparcie rządu 01:09:30 Co dalej z produkcją z Europy, Azji i USA? 01:17:46 Kupować czy nie kupować? ŹRÓDŁA: - Celebryci promują Omoda&Jaecoo: https://www.wirtualnemedia.pl/marina-i-wojciech-szczesny-promuja-marki-omoda-jaecoo,7176116753237633a - Buffet inwestuje w BYD: https://www.nasdaq.com/articles/warren-buffett-bought-electric-vehicle-ev-stock-2008-even-after-2000-return-its-still-buy - Historia BYD: https://xyz.pl/king-wang-czyli-chinski-elon-musk/ - Czy Amerykanie powinni kupować chińskie elektryki?: https://www.foxbusiness.com/media/americans-should-absolutely-concerned-about-data-collection-spying-chinese-evs-auto-expert - Ryzyka chińskich elektryków: https://ecfr.eu/article/security-recall-the-risk-of-chinese-electric-vehicles-in-europe/ - Chińskie EV powinny być zakazane w instytucjach publicznych UK: https://cim-coalition.co.uk/collision-course-under-pricing-chinese-ev-risks-in-the-uk/ - Zalecenia dla obronności: https://www.techradar.com/pro/security/uk-defense-firm-warns-staff-against-charging-phones-in-chinese-cars - O ekspansji elektryków z Chin: https://theconversation.com/chinas-electric-vehicle-influence-expands-nearly-everywhere-except-the-us-and-canada-262459 - O zmianach w dopłatach do elektryków w Polsce: https://wyborcza.biz/biznes/7,156481,32237260,wzrosna-doplaty-do-aut-na-prad-ale-tylko-z-europy.html

W nawiązaniu do kupichowego tekstu do “Pokaż na co cię stać”: “SŁUCHAJ, SŁUCHAJAJAJ Podcastexu o zespole Feel”.*➤ ODWIEDŹ NASZ SKLEP: https://pozdrawiam.net/kategoria-produktu/podcastex/➤ WESPRZYJ PODCASTEX: https://patronite.pl/podcastex➤ POSTAW NAM KAWĘ: https://suppi.pl/podcastex________________Zapytania biznesowe: kontakt@podcastex.pl 

Centrum Badawczo-Rozwojowe ORLEN zostało stworzone, by sprostać wyzwaniom, jakie niesie obietnica transformacji energetycznej. O tym, jak działa ta placówka, co się w niej tworzy, projektuje i testuje rozmawialiśmy z Marcinem Konkolem, p.o. dyrektora Biura Badań i Rozwoju Petrochemii i Rafinerii Przyszłości oraz Grzegorzem Blonkowskim, p.o. kierownika Zespołu Pilotażu i Odwzorowań.

W środę w "Onet Rano." przywita się Odeta Moro, której gośćmi będą: Krzysztof Brejza, Koalicja Obywatelska; Maciej Konieczny, Razem; prof. Krystian Markiewicz, sędzia; Anna Cejnowa, organizatorka kampanii "Dzień bez muzyki"; Maciej Miechnikowski, wokalista. W części "Onet Rano. WIEM" gościnią Magdaleny Rigamonti będzie: dr Agnieszka Ładna, kierowniczka Zespołu Badań nad Cyberprzestrzenią i Cyberbezpieczeństwem w NASK.

Czy Twój zespół jest ciągle zajęty, a mimo to efekty nie robią wrażenia?  A może ktoś w firmie wierzy, że wystarczy „dowieźć szybciej” albo kupić… The post Mity o efektywności zespołów first appeared on Porządny Agile.

NAJWAŻNIEJSZE INSIGHTS: 70% pracowników jest niezaangażowanych - oto prawdziwe przyczyny. Jak personalizować zadania dla tysięcy pracowników dzięki AI? Dlaczego nagradzanie najlepszych może szkodzić zespołowi? Model przepływu (flow) jako fundament skutecznej gamifikacji. Jak łączyć naukę z pracą w czasie rzeczywistym? Różnica między AI a Intelligence Augmentation w praktyce. W najnowszym odcinku MIT SMRP rozmawiamy z Wojciechem Ozimkiem, założycielem i CEO firmy One2Tribe, o rewolucji w zarządzaniu zespołami. Odkryj, jak połączenie psychologii behawioralnej, sztucznej inteligencji i mądrej grywalizacji może zwiększyć zaangażowanie pracowników i budować kolektywną inteligencję organizacji. Special Guest: Wojciech Ozimek.

UWAGA: podcast można teraz ⁠⁠⁠wspierać w serwisie Patronite!⁠ W tym odcinku zanurzamy się w dwa najbardziej przełomowe albumy Radiohead. Kid A i Amnesiac to moment, w którym zespół porzucił gitary na rzecz elektroniki, glitchu i emocjonalnego chłodu. Rozmawiamy o tym, jak te płyty zmieniły reguły gry, zdezorientowały fanów i krytykę, a także otworzyły drzwi do nowego języka w muzyce w latach zerowych.Muzyka: Michał Mierzwa⁠⁠⁠POSTAW NAM KAWĘ⁠

Perth wciąż żyje wspomnieniami Polskiego Festynu Kultury w Maylands, zorganizowanego przez Zespołu Taneczny Kukułeczka. To święto było żywym hołdem dla tysiąclecia Korony Państwa Polskiego obchodzonego tu w Australii. W relacji z imrezy Miry Danielewskiej, również rozmowa z Piotrem Krajewskim, założycielem nieformalnej australijskiej grupy, która pragnie upamiętniać bohaterów walczących o niepodległość Polski.

Gościem Doroty Roman jest Andrzej Kozłowski, kierownik Zespołu Analizy Trendów Narracyjnych i Fact-checkingu w NASK. W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak działa dezinformacja w Polsce — jakie są jej mechanizmy, cele i skutki. Dlaczego dezinformacja nie tworzy kryzysów, ale umiejętnie je wzmacnia? Jakie fałszywe narracje pojawiają się w kontekście sytuacji na granicy z Niemcami i wokół tematu migrantów? Czy dehumanizacja to celowa strategia prowadząca do przemocy? Rozmawiamy także o słabościach systemowych — braku legislacji, która wymuszałaby realną odpowiedzialność platform cyfrowych — oraz o rosnącej aktywności Rosji w obszarze sabotażu i wpływu informacyjnego.

O dorastaniu u boku brata z zespołem Downa opowiada Dominika Nowak.---„7 metrów pod ziemią” to internetowe wywiady o tematyce społecznej. Rozmawiam z ciekawymi ludźmi - konkretnie i bez zbędnych dygresji. Mój cel? Wydobyć z rozmówców prawdę, na którą nie zdobyliby się w telewizyjnym studiu. Rafał Gębura.Oprawa muzyczna: Dawid „Shimz” SchiemannOprawa graficzna: Andrzej Wąsik#podcast