Podcasts about dobrze

Powitajcie gościa! Jules - Polska Kronika Gier i Fantasmagieria

"Zastanawiam się, dokąd zmierzamy. To, że jest to histeria, to widzę i trudno się do tego odnosić bez emocji. Policjanci przyjechali do mieszkania pana redaktora Sakiewicza z uwagi na informację o zagrożeniu zdrowia i życia dziecka. Później to okazało się informacją fałszywą, ale (...) pojechaliśmy to sprawdzić. Dobrze, że prokuratura wszczęła śledztwo. Niech wyjaśni wszystkie okoliczności tego zdarzenia: w jaki sposób dostaliśmy tę informację, jak ta interwencja została przeprowadzona. Ja oceniam ją jako zgodną z prawem" - powiedział w Porannej rozmowie w RMF FM Komendant Główny Policji gen. Marek Boroń, komentując śledztwo dotyczące interwencji w mieszkaniu Tomasza Sakiewicza, redaktora naczelnego TV Republika.

Dobrze jest być dzisiaj prawnikiem big techów. Bo co, jak co, ale pracy długo im nie zabraknie. Na wokandach tysiące pozwów na całym świecie oskarża wielkie firmy technologiczne o najgorsze: wywoływanie depresji, zły wpływ na dzieciaki, monopolizowanie rynków, a ich AI o współudział w masakrach i namawianie do przemocy. Tylko czy z tego sądowego szturmu może wyjść coś większego? Czy big techy czeka los big tobacco, które pod naporem prawnych problemów musiały się ugiąć i drastycznie ograniczyć swoje najbardziej patologiczne strategie? Czy może nawet wygrywane procesy oprócz odszkodowań dla powodów i mocnych nagłówków niewiele zmienią i w big techach będzie business as usual? GOŚCIE ODCINKA - mecenas Maciej Ślusarek, partner zarządzający w kancelarii Ślusarek, Kubiak, Pieczyk, reprezentuje Rafała Brzoskę i Omenę Mensah w ich sporze z Metą, - Konrad Ciesiołkiewicz, kierownik Centrum Analiz Społeczeństwa Informacyjnego Uczelni Korczaka – Akademii Nauk Stosowanych. Rozdziały: 5:20 - Pozwy testowe 13:02 - Sekcja 230 20:40 - Co dla świata? 24:47 - Scamy 45:00 - Monopole 47:25 - Big tobacco? Źródła: Wyroki w Kentucky: https://www.reuters.com/business/meta-paid-9-million-settle-kentucky-school-districts-lawsuit-over-social-media-2026-05-29/ Piosenka z Good Fight: https://www.youtube.com/watch?v=6XkMga2226Y Pozew 41 stanów przeciwko Mecie: https://oag.ca.gov/system/files/attachments/press-docs/Less-redacted%20complaint%20-%20released.pdf Pozwy we Włoszech: https://pl.euronews.com/europa/2026/05/12/wlochy-meta-i-tiktok-przed-sadem-pozew-zbiorowy-przeciwko-uzalezniajacym-algorytmom Meta cofa skargi Brzoski: https://uodo.gov.pl/pl/138/3601 Reakcja Europejskiej Rady Wydawców: https://thecapitolforum.com/publishers-urge-eu-to-take-immediate-measures-to-tackle-meta-scam-ads/ Skarga Federacji Konsumentów do KE: https://www.press.pl/tresc/93298,federacja-konsumentow-wsrod-skarzacych-do-ke-ws_-mety_-tiktoka-i-google Zyski Mety ze scamów: https://www.theguardian.com/technology/2026/may/13/meta-scam-ads-california-lawsuit Pozew o celowe uzależnianie: https://www.wkms.org/government-politics/2024-10-09/ag-coleman-sues-tiktok-says-internal-documents-show-company-knowingly-addicted-ky-youth?utm_source=chatgpt.com Pozew wobec OpenAI na Florydzie: https://www.politico.com/news/2026/06/01/openai-hit-with-florida-lawsuit-00944215 NYT pozywa Perplexity o prawa: https://www.nytimes.com/2025/12/05/technology/new-york-times-perplexity-ai-lawsuit.html Pozew gildii autorów: https://authorsguild.org/news/ai-class-action-lawsuits/ Pozwy twórców: https://www.etblaw.com/ai-copyright-lawsuits-you-need-to-hear-about/ Strzelanina na Florydzie: https://www.reuters.com/legal/government/family-florida-mass-shooting-victim-sues-openai-us-court-2026-05-11/ Pozew o zniesławienie: https://lawreview.syr.edu/openai-defamation-lawsuit-the-first-of-its-kind/ Zapraszamy do słuchania!

"Dobrze byłoby, żeby taka decyzja w ogóle nie została podjęta, a jeżeli została podjęta, to (żeby) oczywiście została zmieniona. To jest decyzja strony ukraińskiej, ale też musi mieć ona świadomość konsekwencji, które takie decyzje w sferze symbolicznej w Polsce wywołują" - mówił prof. Sebastian Gajewski, wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej, odnosząc się do nadania imienia "Bohaterów UPA" jednej z ukraińskich jednostek wojskowych. Przedstawiciel Nowej Lewicy ocenił, że "z punktu widzenia Lewicy jako formacji koalicyjnej, branie odpowiedzialności politycznej za akty prezydenta, w szczególności tak trudne, jak odebranie Orderu Orła Białego prezydentowi Zełenskiemu, to nie jest najlepszy pomysł".

#dobrzeżejesteśsobąadelko #wykluczenie #zabawadzieci #książkidladzieci #aktywneczytanie Książki o Adelce z Wydawnictwa BIS to wspaniała, prosta i pomocna seria dla dzieci w wieku przedszkolnym. Autorką jest Anna Bichalska, a ilustracje tworzy Beata Zdęba. Wszystkie tematy krążą wokół emocji, relacji, budowania pewności siebie i codziennych spraw. Najnowsza część pod patronatem Aktywnego Czytania to „Dobrze, że jesteś sobą, Adelko”.W przedszkolu wystarczy przecież jedno zdanie „najpopularniejszej” osoby w grupie, żeby wszyscy zaczęli powtarzać to samo. Gdy jedna dziewczynka oznajmia, że zupa kalafiorowa jest okropna, większość dzieci natychmiast się z nią zgadza. Adelka jako jedna z niewielu ma odwagę przyznać, że jej ta zupa smakuje. Wtedy pojawia się śmiech, komentarze i bardzo nieprzyjemne uczucie wyobcowania z grupy. Może lepiej jednak nie mówić tego, co naprawdę się myśli? Przed dziećmi konkurs plastyczny i bal przebierańców, a Adelka wpada na niezwykle oryginalny pomysł. Zamiast kotka czy wróżki chce przebrać się za lotołapankę, takie małe, niezwykłe zwierzątko, które odkryła w książce. Jest zachwycona swoim pomysłem, ale z każdą kolejną reakcją kolegów na oryginalne pomysły, zaczyna coraz bardziej wątpić w siebie. Bo co, jeśli inni znowu będą się śmiać? Co, jeśli jej pomysł okaże się dziwny?Autorka pokazuje dziecięcy świat w sytuacjach, które maluchy doskonale znają z przedszkola. Ocenianie, komentowanie, podporządkowywanie się grupie czy strach przed byciem innym.Jednak rodzice Adelki tłumaczą, że bycie sobą jest wartością, że nie trzeba kopiować innych, by zasługiwać na sympatię. Prawdziwa przyjaźń nigdy nie polega na wyśmiewaniu drugiej osoby. Ta historia świetnie wyjaśnia mechanizm działania grupy i to, jak łatwo dzieci zaczynają powtarzać opinie osoby dominującej. Ale widzimy też, że kiedy jedna osoba odważy się powiedzieć prawdę, inni często też zaczynają mówić szczerze.Dla mnie to historia, którą powinno się czytać i omawiać w grupach przedszkolnych każdego dnia, dlatego na blogu Aktywne Czytanie opowiadam o niej więcej. ------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

Chcesz mnie wesprzeć? Kup sobie coś na Prawie.PRO: https://Prawie.PRO Mój Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/ Facebook: https://www.facebook.com/leszekprawiepro/ Fragment książki Prawie.PRO Wygraj Siebie. Leszek Śledziński, Wydawnictwo ZNAK, 2022. Znam wielu ludzi. Tych, którym się nie udało i po czasie zmarnowali to wszystko, jak również tych, którzy od wielu lat konsekwentnie ważą tyle samo. Jak oni to robią? Po prostu nadal tkwią przy zbilansowanym jedzeniu, spożywając tyle kalorii, ile danego dnia zużył organizm. Tu można postawić kropkę i zamknąć ten temat. To oznacza, że nie tracą ponownie kontroli. Nie upajają się sukcesem. Oczywiście, wszystko jest dla ludzi. Alkohol, słodycze, hamburgery, frytki, pizza, a nawet te najgorszej jakości ciastka z dyskontu. Jednak musisz zyskać nad tym jakiekolwiek panowanie. Do tego nie można wpaść w schematy na linii sport–dieta, których ja doświadczałem. Czasami miałem tak, że po mocniejszym treningu albo zawodach pozwalałem sobie na dwa piwa. Następnie zauważyłem, że coraz więcej daję sobie przyzwoleń na te frytki, czekoladę, ponieważ intensywnie trenuję. W końcu spaliłem dzisiaj dodatkowo tysiąc kalorii. No dobrze, ale nie musisz tego uzupełniać w taki sposób. Bo może to się skończyć tak, że postanowię jeździć każdego dnia po sto kilometrów tylko po to, aby codziennie spożywać coś, czego nie powinienem. To pułapka, przez którą może się okazać, że sport w moim życiu jest tylko po to, aby pić i żreć. Dobrze, że na czas to wychwyciłem – ten nowy harmonogram, który moja głowa próbowała ułożyć, znów dając sobie te liczne nagrody, będące pokłosiem starego nałogu. Przy tym niezbędne jest weryfikowanie wagi. Kiedy piszę, aby robić to regularnie, to odzywają się niekiedy osoby mówiące mi, że jest to wpędzanie siebie w zaburzenia odżywiania i chorobliwe kontrolowanie wagi. Jednak mi nie chodzi o to, aby płakać nad każdym kilogramem, nie. Mam na myśli pewną dyscyplinę. Samokontrolę. Ja, mając siedemdziesiąt siedem kilogramów masy, wiem, że na następny dzień po ciężkim treningu oraz uzupełnieniu deficytu zanotuję siedemdziesiąt dziewięć. Znam swój organizm i mam pewną tolerancję. Jednak gdyby pojawiło się osiemdziesiąt cztery, wówczas biłbym na alarm. Z tego też względu wolę każdego dnia zadać sobie pytanie, czy oby nie przesadzam z kaloriami, niż obudzić się w przeszłości, wychodząc z założenia, że nie można być niewolnikiem tego kawałka elektroniki w mojej łazience. Umówiłem się sam ze sobą, że najlepiej wyglądam i czuję się przy określonej liczbie kilogramów, i tego się trzymam bez względu na święta, wyjazdy, rocznice, zawody, smutek czy wakacje. Korzystam ze wszystkich dobrodziejstw zaopatrzenia sklepowego, jednak bardzo staram się nie przesadzać w żadnym kierunku. Jem i piję wszystko, co jest legalne. Jednak za każdym razem pozostawiam ten lekki niedosyt. To delikatne czasem cierpienie jest szacunkiem dla przeszłego wysiłku. Po prostu cholernie byłoby mi tego szkoda. Nawet jeśli ktoś oceni to jako zaburzenie odżywania albo wpędzanie w nie innych. Zatem czy wypicie trzech piw zamiast pięciu, brak cukru w kawie, napój light albo notowanie swojej wagi co drugi dzień to choroba czy dbanie o swoje ciało i psyche? Czy sprawdzanie stanu swojego rachunku bankowego co dwa dni to mania, a może kontrola poziomu wydatków? Sprawdzanie średniego spalania auta na trasie to działanie kompulsywne czy racjonalne? Tak samo jak odpowiedzialnie starasz się wydawać pieniądze na zakupach, jeździć oszczędnie oraz weryfikować swoje postępy w pracy, powinieneś(-nnaś) zwracać uwagę na jadłospis oraz wagę. Bez przeginania w żadną ze stron. Nie wpadaj w panikę, jeśli w wigilię zjesz o dwa kawałki ciasta za dużo albo wypadnie raz na jakiś czas zbyt szalona impreza. Jednak nie przyjmuj tego za normę. Przy tym wszystkim bardzo mi zależy na poznawaniu doświadczeń innych. Zwłaszcza osób, które osobiście poznałem i które tak samo jak ja zdecydowały się zrzucić kilkadziesiąt kilogramów. Żadna z nich nie powiedziała, że to było proste. Nikt nie odkrył innego sposobu niż wyżej opisany. Nie poznałem też nikogo, kto nie liczyłby choć orientacyjnie spalanych i spożytych kalorii.

Pełny tekst opisu zamieściliśmy na stronie internetowej naszego projektu: https://2historykow1mikrofon.pl/dobrze-milczec-w-towarzystwie/ Wymienione w czasie audycji publikacje i materiały: - Karta. Kwartalnik Historyczny,126/2026, https://ksiegarnia.karta.org.pl/produkt/karta-126-2026/ - Lipski - człowiek, który łączył opozycję, https://www.kombatanci.gov.pl/images/DOC/Kombatant/2026/Kombatant_4_26_www.pdf?fbclid=IwY2xjawRzwhNleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFNMzlFYkZmNDhBajhnQzUzc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHkpRN38GVnHJqQhWYX3sGkdDJYEApvkrvsFk6m22GGYP088KYHgURrQ3fGqt_aem_0h-Rzaf1Aviws93jtibKGg - Aureliusz M. Pędziwol, Niemcy sudeccy w Brnie: Między wrogością a przyjaźnią, https://www.dw.com/pl/niemcy-sudeccy-w-brnie-mi%C4%99dzy-wrogo%C5%9Bci%C4%85-a-przyja%C5%BAni%C4%85/a-77281767 - Kateřina Tučková, Wypędzenie Gerty Schnirch, https://www.wydawnictwoafera.pl/wypedzenie-gerty-schnirch,id34.html - Wystawa czasowa: OSTGEBIETE / ZIEMIE ZACHODNIE. Eine deutsch-polnische Spurensuche, https://www.flucht-vertreibung-versoehnung.de/de/pressemeldung/sonderausstellung-ostgebiete-ziemie-zachodnie-eine-deutsch-polnische-spurensuche ... Krzysztof Ruchniewicz Blog: www.krzysztofruchniewicz.eu Facebook: www.facebook.com/krzysztof.ruchniewicz.3 Instagram: www.instagram.com/ruchpho/ Przemysław Wiszewski Blog: www.przemysławwiszewski.pl Facebook: www.facebook.com/przemyslaw.wiszewski Instagram: www.instagram.com/przewisz/ Twitter: twitter.com/wiszewski Do nagrania intro i outro wykorzystaliśmy utwór RogerThat'a pt. „Retro 70s Metal” (licencja nr JAM-WEB-2020-0010041) oraz Source: BBC Sound Effects: Clocks: Striking - Merton College, Oxford - 1/2 hour (https://sound-effects.bbcrewind.co.uk/search?q=Chapel%20bells%20-%20Magdon%20College%20Oxford)

Psy zawdzięczają swój znakomity węch ogromnej liczbie receptorów węchowych - jest ich blisko 300 milionów. Człowiek może pochwalić się zaledwie sześcioma milionami takich receptorów. Węch zwykliśmy traktować jako zmysł drugorzędny, tymczasem to, co czujemy nosem, dostarcza nam więcej informacji o otaczającym nas świecie niż jesteśmy w stanie zauważyć. Dobrze wie o tym przemysł perfumiarski, który za sprawą zapachów sięga do naszych emocji, pragnień, jak i przeszłości.(00:00:00) Zwiastun odcinka(00:00:22) Powitanie(00:01:30) Rozmowa(00:51:14) Zakończenie i podziękowaniaWszystkie głosy, które usłyszycie w tym odcinku należą do fizycznych, rzeczywiście istniejących osób i nie zostały wygenerowane maszynowo przez algorytmy. ✅ Wspieraj Brzmienie Świata na Patronite:⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ https://patronite.pl/brzmienie-swiata⁠⁠⁠⁠ 

#Dobrzebyćtwojąmamą #mamaidziecko #książkidladzieci #miłośćmamy #aktywneczytanie ”Dobrze być twoją mamą” to książka, w której dziecko znajdzie miłość, bliskość i spokój, a mama odnajdzie siebie tu i teraz, kiedyś i we wspomnieniach. W każdym czasie, bo nie ważne, ile twoje dziecko ma lat, nieważne, ile ty ich masz, zapewniam, że tu oboje jesteście. Ilustracje Emilii Dziubak są delikatne, prawdziwe i tak bardzo piękne, trafiają w czułe struny.To moja bardzo osobista historia, bo chodziła za mną taka książka, w której pokazana będzie perspektywa mamy, ale nie ta cukierkowa, instagramowa i lukrowana, ale prawdziwa. Bo bycie mamą to ogromna lekcja, zmiana, wyzwanie i najróżniejsze emocje każdego dnia. Nie wiem, czy Ty też, ale ja czuję jej „słodki ciężar” każdego dnia i chcę mówić to głośno. Ta książka jest więc ukłonem, a może uśmiechem… dla każdej mamy, która ten słodki ciężar rozumie, kocha, obserwuje i poznaje każdego dnia. To jest droga, którą idziemy już razem z dzieckiem zawsze i jej kawałek pokazany jest właśnie w tej książce.Miłość mamy jest ogromna, radosna i przede wszystkim cierpliwa. To te chwile, kiedy maluch budzi nas o poranku, choć chciałoby się jeszcze pospać. Albo razem gotujemy, idziemy przez park. To ta pierwsza strona. A druga jest taka, że te cudowne chwile i budowane misternie relacje, zawsze przeplatają się z momentami, których nie widać, a przynajmniej nie zawsze. I nie zawsze są doceniane. Bo kto sprząta po tym całym wspólnym gotowaniu? Kto wyciera łazienkę po wesołej, jednak rozchlapanej kąpieli? Komu drży serce, gdy dziecko parku ucieka od nas za daleko? Tu pokazane są też takie chwile, bo bycie mamą jest wszystkim, więc codzienności, ale też wzruszenia, wdzięczności i uśmiechu w tej książce nie brakuje.Miłość mamy bywa też zmęczona, zatroskana, prawda? Kiedy maluch choruje, złości się albo denerwuje się, bo coś się nie udaje za pierwszym razem. Taką miłość też tu z Emilią Dziubak pokazujemy, bo to ważne, żebyśmy dzieciom pokazywali ją w pełni. Choć wydaje mi się, że inaczej zrozumieją to dzisiaj, a inaczej, gdy wrócą do tej książki po latach. Na razie wspólne czytanie to odnalezienie siebie w codzienności. Tej prawdziwej, a nie podkolorowanej, wiecznie uśmiechniętej i nigdy nieproszącej o pomoc. Wystarczającej pod każdym względem, bo zwykłej. I to jest w niej piękne.Widzisz się tutaj, mamo?------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

Pozyskanie tajwańskiego partnera do projektu może stworzyć duże możliwości dla rodzimego sektora motoryzacyjnego. Jak branża motoryzacyjna ocenia ogłoszenie planów produkcji w Jaworznie polskiego auta elektrycznego we współpracy z tajwańskim koncernem Foxconn? Dobrze, że po 10 latach mamy w końcu jakiś konkret – mówi Tomasz Bęben, prezes Stowarzyszenia Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych, gość programu Marcina PiaseckiegoKup subskrypcję „Rzeczpospolitej” podadresem: https://czytaj.rp.pl

Dobrze wiedzieliśmy jak działa "czarna skrzynka" i z czego się składa – jakie są jej limity, obiektywne ograniczenia, zwłaszcza koszty społeczne i środowiskowe oraz ryzyka jej nieuregulowanej ekspansji i bezkrytycznego stosowania. Wszystko to było doskonale wiadome i znane badaczom AI na długo przed rokiem 2022, z prac Emily Bender, Francisa Cholleta, Kate Crawford, Timnit Gebru, Karen Hao, Vladana Jolera, Melanie Mitchell, Garego Marcusa i szeregu innych. Latem 2022 zespół Biennale Warszawa zaprezentował głośną, szeroko komentowaną wystawę "Seeing Stones and Spaces Beyond the Valley / Widzące kamienie i przestrzenie poza Doliną" (https://2022.biennalewarszawa.pl/en/widzace-kamienie-i-przestrzenie-poza-dolina/). Wydawała się wówczas "kropką nad i" w tym temacie – dobitnym podsumowaniem krytycznej, skrupulatnej badawczo, rzetelnej metodologicznie i społeczne odpowiedzialnej opowieści o AI. Jesienią pojawił się jednak GPT-3.5, a media zalała fala opowieści o hodowaniu nowego gatunku superinteligencji, która odczuwa ból, jest samoświadoma i ma wolną wolę. Badacze przecierali oczy ze zdumienia – jak to możliwe, że ta dziwaczna, fantasmagoryczna opowieść, od blisko pół wieku obecna na marginesach nauki i lekceważona przez krytyczny mainstream, nagle stała się narracją masową, oficjalną, popularyzowaną w najbardziej zasięgowych mediach? Co stało się z krytycznym, naukowym dyskursem? Jakie ryzyka to niesie? Komu się to opłaca? Gościem 4. odcinka "Limitów AI" jest Bartosz Frąckowiak – jeden z kuratorów wystawy, ówczesny wicedyrektor Biennale Warszawa (2017-2022), obecnie zaś analityk i doradca w zakresie foresightu strategicznego w Strategic Dreamers. Special Guest: Bartosz Frąckowiak.

Partnerem dzisiejszego odcinka jest PsiBufet. Z kodem promocyjnym HERRING40 czeka na Was 40% zniżki na pierwsze dwa zamówienia .Zamów tutaj: ⁠https://psibufet.pl/herring40⁠Iwona Walczak to nastolatka z Gliwic. Dobrze się uczy, ma pasje i kocha życie. W nocy 19 lutego 2008 roku odbiera tajemniczy telefon, wychodzi z domu i nigdy już do niego nie wraca. Kto dzwonił, co chciał i co spotkało Iwonę?Źródła:⁠https://docs.google.com/spreadsheets/d/1u-XTtSiviI37aOHpdUHsQ9YrabFl8svIZ-Ai6bvKlWQ/edit?usp=sharing

dajcie znać co o tym myślicie

Dlaczego samo działanie nie wystarcza, by osiągnąć mistrzostwo? W tym odcinku serii „Mistrzostwo bez iluzji” rozmawiam o intencjonalności — czyli robieniu rzeczy „po coś”, a nie tylko „bo trzeba”. Pokazuję, jak wartości wpływają na decyzje, dlaczego działanie bez kierunku prowadzi do przeciążenia oraz jak w praktyce zatrzymać się i wybierać to, co naprawdę ma znaczenie. To odcinek o świadomym działaniu w świecie pełnym możliwości i bodźców.☕ Jeśli chcesz wesprzeć podcast, możemy wypić razem kawę:https://buycoffee.to/championswaypodcast-mateuszbrela

Zastanawiasz się, jak zmienić swoje życie, albo zacząć życie od nowa? Dobrze się składa, bo w tym odcinku pokaże Ci, jak zrestartować swoje życie. Przede wszystkim musisz pozbyć się swojego starego ja.Jak mieć motywację do działania, aby się zmienić? To jest trudniejszy problem, bo leży głęboko w psychice i należy przeprogramować swoją podświadomość. Zapraszam do oglądania - Paweł, Inner War SagaDowiedz się więcej: https://innerwarsaga.com/bezplatna-konsultacja-k/?utm_campaign=free_consultation&utm_medium=opis_spotify&utm_source=spotify

Masz dobre przekonania? Prawnik dobrze zdefiniowany. Odcinek 6. Odcinek 6 - o twoich przekonaniach. Przekonania to meta poziom, ponieważ Twoje przekonania dotyczą wszystkich poziomów - tych, o których już była mowa w cyklu, jak i tych, które się pojawią w kolejnych odcinkach. W odcinku znajdziesz, oprócz "teorii":1. dwa ćwiczenia do pracy z przekonaniami, które Ci nie służą2. listę typowych przekonań, które pojawiają się na sesjach. "Prawnik od nowa - edycja wideo" w przedsprzedaży. Znajdziesz go na prawnikodnowa.pl

Zastanawiasz się, jak ćwiczysz wdzięczność? Jak być wdzięcznym za to, co się ma? Dobrze trafiłeś, w dzisiejszym odcinku mówię, jak działa afirmacja wdzięczności, dzięki której staniesz się osobą wdzięczną, za to co masz! Zapraszam do odsłuchania - Inner War Saga Książka "Saga Wewnętrznej Wojny", to historia bohatera lub bohaterki, w której to Ty grasz główną rolę. Swoim życiem piszesz opowieść. To historia wojowników i wojowniczek, którzy zrozumieli, że wewnątrz nich nie czai się wróg. Pierwszy i drugi tom książki „Saga Wewnętrznej Wojny” pomoże Ci lepiej poznać siebie. Pokaże Ci ponadczasową mądrość zawartą w skandynawskich mitach, sagach oraz runach. Odzyskaj kontrolę nad swoją podświadomością i uczyń ze swego życia sagę pełną chwały. Książkę zamówisz tutaj: https://innerwarsaga.com/saga/?utm_ca...Dołącz bezpłatnie do społeczności: https://link.innerwarsaga.com/spolecz...

Są momenty w rodzicielstwie, kiedy naprawdę się starasz - reagujesz uważnie, szukasz rozwiązań, chcesz zrobić to dobrze - i mimo to coś się nie układa.Rozmowa kończy się napięciem, decyzje dziecka zaskakują, a Ty zostajesz z poczuciem, że może robisz coś nie tak.W tym odcinku przyglądam się temu doświadczeniu z innej strony.Mówię o tym, co zmienia się wraz z wiekiem dziecka, dlaczego nasze wcześniejsze sposoby działania przestają wystarczać i skąd bierze się rosnące poczucie, że „to powinno działać, a nie działa”. Dotykam też tego, jak łatwo wpaść w przekonanie, że wszystko zależy od nas — i jak bardzo to przekonanie potrafi nas obciążać.W odcinku wspominam o:webinarze "Szkoła, konflikty, konflikty - dlaczego z każdym rokiem jest trudniej i co realnie pomaga?"społeczności dla rodziców Cała Wioska 

W każdym poleceniu na maturze pojawia się czasownik. Dobrze jest wiedzieć, co on oznacza i czego od nas oczekują przy udzielaniu odpowiedzi. GeoEdukacja to przede wszystkim podcast geograficzny (doznalezienia na wszystkich platformach podcastowych i na kanale YouTube), dzięki któremu łatwiej i przyjemniej nauczysz sięgeografii ze szkoły podstawowej i średniej. Lepiej przygotujesz siętakże do matury.Dlaczego?Wiedziałeś o tym, że nie ma różnic dla mózgu czy książkęsłuchasz, czy ją czytasz? Liczy się treść. A wiedziałeś o tym,że podcasty pozwalają zaoszczędzić mnóstwo czasu, bo możesz ichsłuchać (uczyć się) w trakcie spaceru, jazdy samochodem itp? Noto może wiedziałeś, że poziom utrzymania uwagi przy podcastachjest ponad dwukrotnie większy w porównaniu do oglądania filmów npna youtube? Zapewne wiesz także, że mniej niż 1/3 ludzi możnasklasyfikować jako tylko wzrokowców lub tylko słuchowców, a więcżeby uzyskać jak najlepszy rezultat należy mieszać stylezdobywania wiedzy?Jeżeli to wszystko już wiesz, to zapewne korzystasz z podcastówGeoEdukacji przy nauce geografii, a jeżeli tego nie wiedziałeś -to masz dobry powód, aby zacząć ich słuchać.Podoba Ci się ten podcast oraz fakt, że jest dostępnybezpłatnie? Postaw autorowi kawę:⁠https://www.buymeacoffee.com/geoeduka⁠Zachęcam do wspierania serwisu i podcastu GeoEdukacja:⁠https://geoedukacja.edu.pl/patronite/⁠Zyskaj dostęp do wszystkich podcastów poprzez sklep google play:⁠https://play.google.com/store/apps/developer?id=GeoEdukacja⁠I odwiedź w wolnej chwili profil GeoEdukacji na fb:⁠https://www.facebook.com/GeoEdukacja⁠lub Instagramie:⁠https://www.instagram.com/geoedukacja/⁠a może na Tik Toku:⁠https://www.tiktok.com/@geoedukacja

Martwili byśmy się: wpuszczą nie wpuszczą. ICE by przesłuchiwało: a jakim składem zagracie, a dlaczego was tylu? Czy zamierzacie w USA pracować? czy macie chorobę weneryczną, gruźlicę, czy ktoś z rodziny był nazistą? Czy dziadek był w Wermachcie? Pokażcie wasze fejsbuki, instagramy. A dlaczego nie daliście nam patriotów? Przysłaliście jednego to psikał gaśnicą na Izraelskie rakiety. Bo Amerykanie chcą od nas pożyczyć baterię patriotów i pociski. Macie pożyczyć parę patriotów i pocisków do pierwszego? Zatem różnie mgło być przed naszym wjazdem do USA z Meksyku. Cofnęliby nas Jankesi i byśmy na mecz w Huston byli przemycani meksykańskim podkopem pod granicą. Dużo do mistrzostw może się zdarzyć.

Największa zagadka w historii lotnictwa powraca... po najdłuższej przerwie na kanale.

Jak dobrze rozumiemy działanie mózgu? O tym, ile już wiemy, a ile nie wiemy oraz o narzędziach, które pozwalają nam odkrywać kolejne tajemnice działania mózgu, nie tylko ludzkiego, opowiada dr Mateusz Kostecki, Neurobiolog z Uniwersytetu w Heidelbergu. Rozmowę prowadzi Kacper Koźluk

W tym odcinku Digitalks Jowita Michalska rozmawia z Zuzanną Ziomecką - autorką nowej książki "Dobrze, że jesteś" - o uważności, stresie i tym, jak nasz wewnętrzny stan realnie wpływa na innych — w pracy, w domu i w relacjach. To rozmowa o kompetencji, która dziś staje się kluczowa w przywództwie: umiejętności regulowania siebie.Z odcinka dowiesz się: - czym jest „niewzburzona obecność” i dlaczego to więcej niż zwykły spokój- jak stres lidera przenosi się na zespół (i jak to zatrzymać)- dlaczego jesteśmy dziś przebodźcowani i tracimy uwagę- jak ćwiczyć uważność bez medytacji- jak odzyskać wpływ na swoje emocje i energięObejrzyj nowy odcinek Digitalks!

⁠Sprawdź wyjazdy rowerowe z BARENTS.PL⁠⁠⁠⁠Kolarstwo z telewizora potrafi na początku wyglądać dziwnie. Kilkudziesięciu facetów jedzie razem przez kilka godzin, komentatorzy mówią o jakichś wachlarzach, lead-oucie, odjeździe, generalce, domestikach, a ty patrzysz i myślisz: „Dobrze, ale o co tu właściwie chodzi?”.Piotr i Piotr usiedli naprzeciw siebie — po raz pierwszy nie zdalnie, tylko naprawdę twarzą w twarz — i wzięli na warsztat temat, który dla jednych jest oczywisty, a dla innych bywa kompletnie nieprzejrzysty: jak oglądać kolarstwo szosowe, żeby cokolwiek z niego rozumieć i jeszcze mieć z tego frajdę.W części Extra wchodzimy już głębiej w sezon 2025 i bawimy się w to, co wszyscy lubią najbardziej, nawet jeśli oficjalnie nikt się do tego nie przyznaje: typowanie, przewidywanie i szukanie nazwisk, na które naprawdę warto zwracać uwagę. To nie jest poradnik bukmacherski i nie bierzemy odpowiedzialności za żadne emocjonalne ani finansowe skutki tych przewidywań, ale jest tu sporo konkretu: kto może namieszać na Giro, kto wygląda na kogoś, kto zaraz wystrzeli, a kto — mimo wielkiego nazwiska — może mieć sezon pełen pułapek.Zdjęcia i linki: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.podcastrowerowy.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Facebook: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/PodkastRowerowy⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/podkastrowerowy/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Produkcja Oryginalna Earborne Media

Czy narzędzia sztucznej inteligencji, z której korzystamy na co dzień, wzbogacają nasz język? Czy AI dobrze mówi po polsku i po niemiecku? Czy warto z niej korzystać, pisząc teksty? Marta Przybylik rozmawia z dr Agatą Hącią, językoznawczynią z UW. KONTAKT: cosmopopolsku@rbb-online.de STRONA: http://www.wdr.de/k/cosmopopolsku BĄDŹ NA BIEŻĄCO: https://www.facebook.com/cosmopopolsku Von Maciej Wisniewski.

W najnowszym odcinku wideokastu Joanna Cieśla do studia zaprosiła eksperta, który opowiada, jak żyć z nerwicą lękową. Marcin Matych, znany jako Dr Nerwica, wyjaśnia, jak nadmierny stres wpływa na nasze decyzje i dlaczego każda myśl generuje natychmiastowe napięcie w ciele (pytanie o ciało i umysł jest nierozerwalnie z tym związane). Dowiesz się, jak przewlekły stres prowadzi do niebezpiecznych procesów, które składają się na przewlekły stan zapalny, i dlaczego somatyzacja stresu to sygnał alarmowy, którego nie wolno ignorować. Analizujemy zaburzenia lękowe, objawy oraz różnice na linii depresja – stany lękowe. Jak sobie radzić, gdy dopada nas lęk uogólniony? Dr Nerwica tłumaczy, dlaczego tłumienie emocji, a zwłaszcza tłumienie złości, drastycznie podnosi napięcie emocjonalne i otwiera drogę dla lęku. Rozprawiamy się z mitami dotyczącymi leczenia: wyjaśniamy, dlaczego leki na lęki i leki na nerwicę lękową jedynie czasowo przytłumią objawy, ale nie rozwiążą sprawy bez pracy nad sobą. Sprawdzamy również, czy popularne hasło: „A gdyby tak rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady”, to skuteczna metoda na objawy nerwicy, czy jedynie pułapka ucieczkowa. Poznasz mechanizm, jakim jest autodiagnoza, i dowiesz się, jak odważna konfrontacja z lękiem staje się procesem leczącym. To merytoryczny przewodnik o tym, jak obniżyć kortyzol, zrozumieć objawy somatyczne nerwicy i wdrożyć skuteczną samoregulację w codziennym życiu. Z Marcinem Matychem, znanym jako Dr Nerwica, rozmawia Joanna Cieśla, „Podkast Psychologiczny”.

IRAN – pierwszy „sukces” Rady Pokoju Trumpa? W sobotę Stany Zjednoczone i Izrael rozpoczęły naloty na Iran. Zginął przywódca Iranu, ajatollah Chamenei. W odwecie Iran ostrzeliwuje sąsiednie państwa arabskie, Izrael, a nawet Cypr. Czy to początek trzeciej wojny światowej? A może to temat zastępczy wobec afery Epsteina i jego związków z Trumpem? Czy Trump — który przecież obiecywał, że nie będzie wojen zaczynał, tylko je kończył — ma jakiś scenariusz dla Iranu? Będzie także o tym, jak mecenas Roman Giertych skontrował Karol Nawrocki, który pospieszył z kondolencjami dla zabitych amerykańskich żołnierzy. Pamiętamy, że gdy trzeba było dbać o dobre imię polskich żołnierzy, jakoś milczał. O ataku na Iran Trump prawdopodobnie również nie raczył go poinformować, bo Nawrocki w wieczór poprzedzający naloty poleciał na Łotwę oglądać mecz. Dobrze, że nie na ustawkę. #IPPTVNaŻywo #polityka #Iran #wojna #Trump ----------------------------------------------------

Jest w tym dużo frajdy: planowanie, wymyślanie rozwiązań, składanie tego w całość i moment, kiedy wszystko zaczyna działać tak, jak powinno. Tu nie chodzi o „ładną zabudowę”, tylko o van, w którym dobrze się żyje w trasie. Proste rozwiązania, sprytne detale, myślenie o codzienności - spanie, gotowanie, przechowywanie, korzystanie z przestrzeni tak, żeby miało to sens. I ta pasja, która sprawia, że po wysłuchaniu tego odcinka człowiek ma ochotę spakować się i ruszyć.

"Dobrze, że prezydent Karol Nawrocki nie jedzie na posiedzenie Rady Pokoju, bo jego ewentualna podróż spowodowałaby konfuzję co do tego, czy Polska jest w tym projekcie, czy Polska w nim nie jest" - mówił w Porannej rozmowie w RMF FM wiceszef MSZ Marcin Bosacki.

To pierwsza taka sytuacja w „Podcaście o dziennikarstwie”! Dawid Krawczyk – dziennikarz i autor książek – wpadł do Aleksandry Sobczak, ponieważ nie zgadza się z tym, co w jednym z ostatnich odcinków podcastu Oli mówiła Marta Nowak. I o tym właśnie jest ten odcinek – o rozmawianiu z osobami, z którymi różnią nas poglądy. To jest, jak podkreśla Dawid, istota pracy reportera. Koniecznie nadróbcie odcinek z Martą Nowak. Zrozumiecie, czym różnią się podejścia obojga gości do dziennikarstwa i sami rozsądzicie, która perspektywa jest Wam bliższa. Oba są ważne, interesujące i trudno sobie wyobrazić lepszą platformę do ścierania się podejść do dziennikarstwa, niż podcast o dziennikarstwie. Więcej podcastów na: https://wyborcza.pl/podcast. Piszcie do nas w każdej sprawie na: listy@wyborcza.pl.

Tomasz Siemoniak o aktach dywersji, o zagrożeniu, działaniu służb, funkcjonariuszu SOP, który zabił córkę, o spotkaniu z prezydentem, współpracy z Ukrainą i spotkaniu z szefem CIA

Dlaczego na koniec miesiąca masz zawsze 0 na koncie – nawet jeśli dobrze zarabiaszZarabiasz. Pracujesz. Starasz się.A mimo to, pod koniec miesiąca na koncie znowu jest zero.W tym odcinku rozmawiam z Izą Bloom — money mindset coach, która od lat pracuje zarówno z dużymi budżetami w korporacyjnym świecie, jak i z kobietami, które chcą budować zdrową, spokojną relację z pieniędzmi.Rozkładamy na czynniki pierwsze to, dlaczego sam dochód nie rozwiązuje problemów finansowych, skąd bierze się powtarzalny wzorzec „pieniądze przychodzą i znikają” oraz jak tożsamość, emocje i układ nerwowy wpływają na to, ile pieniędzy jesteśmy w stanie utrzymać.To rozmowa nie o budżetach i trikach oszczędzania.To rozmowa o wewnętrznym progu, poczuciu bezpieczeństwa i relacji z obfitością.Jeśli masz dość zaczynania każdego miesiąca od zera — ten odcinek jest dla Ciebie.Iza Bloom zaprasza na wyzwanie 26/27 stycznia - Finansowy SHIFTBezpłatne wydarzenie online dla Kobiet pracujących na etacie.https://wydarzenie.izabelabloom.com/ -> show notes

W Polsce zarządzał nieruchomościami, w Berlinie trafił na ulicę. Poznajcie historię 59-letniego Aleksa, który udowodnił, że z kryzysu bezdomności i alkoholizmu można wyjść, choć droga ta nie jest łatwa. W szczerej rozmowie z Moniką Sędzierską opowiada o uzależnieniu, realiach życia na ulicy, wierze w siłę wyższą i o tym, dlaczego wyjście z bezdomności dla większości kończy się niepowodzeniem. KONTAKT: cosmopopolsku@rbb-online.de STRONA: http://www.wdr.de/k/cosmopopolsku Von Monika Sedzierska.

W świecie wideorozmów, selfie i algorytmów obrazy można zatrzymać, powiększyć i ocenić. Każde zdjęcie, każde wideo i każdy kadr każe nam pytać: „Czy wyglądam wystarczająco młodo, świeżo, dobrze?”. Czy żyjemy w dobie ageizmu i twarzy traktowanej jak projekt do poprawy? Autorka: Agata Herbut Artykuł przeczytasz pod linkiem: https://www.vogue.pl/a/ageizm-negatywna-ocena-dojrzalosci-selfie-wideorozmowy

Adam Jarniewski, autor dwóch książek o Grenlandii, który od 20. lat mieszka na tej wyspie, opowiada jak Grenlandczycy reagują na sugestie Donalda Trumpa o przyłączeniu ich ojczyzny do Stanów Zjednoczonych. Z naszym gościem rozmawiamy również o wielu przyjemniejszych sprawach. Głównie o jego fascynującym, zwyczajnym życiu na Grenlandii. Dobrze czytacie :-) Nie jest to oksymoron. Posłuchajcie Adama, a zrozumienie ten fenomen - i na pewno zamarzy się Wam podróż na Grenlandię. Zapraszamy na podcastowy wstęp do tej wycieczki. Polecamy także książki Adama "Nie mieszkam w igloo" oraz "Listy z Grenlandii". Można także odwiedzić jego stronę: www.poznajgrenlandie.pl

Witamy w 376 odcinku Shuffecast! Dzisiejszym tematem odcinka nie może być nic innego niż podsumowanie minionego roku. Chcecie wiedzieć jakie są największe „fakapy” 2025r. lub zastanawiacie się jakie seriale polecamy? Dobrze trafiliście. Weźcie ciepłą herbatkę czy co tam lubicie i posłuchajcie co ciekawego mamy do powiedzenia w czwarty dzień 2025r. Zapraszamy i życzymy wszystkiego co najlepsze w nowym roku! Zachęcamy do obserwowania podcastu na Twitterze, Facebooku oraz do zostawienia subskrypcji na YouTube. A także naszych prywatnych profili: Sławek & Damian.

Czasami ciężko powiedzieć „to koniec”, a ghosting nie jest sexy. Jak się dobrze pożegnać, gdy relacja nawet jeszcze dobrze się nie zaczęła? Czy w ogóle jest taka potrzeba po zaledwie jednej lub dwóch randkach? www.instagram.com/grabari.plwww.instagram.com/kobietanaskraju

Radek Kotarski, to ósma wizyta świąteczna Radka w Imponderabiliach, tego się w słowach ująć nie da. Kim jest Radek Kotarski? Polimaty, Podsiadło Kotarski Podcast. Dawid Podsiadło i Radek Kotarski wrócili z PKP. Rozmawiamy o sztuce, wszak Imponderabilia - Radek Kotarski to świąteczny klasyk. Dobrego odsłuchu i wesołych świąt!Partnerem tych imponderabiliów jest marka Bosch, sprawdź aktualne promocje na stronie:https://bosch-home.pl/promocje[współpraca reklamowa]https://www.instagram.com/karolpaciorek/

Tu możesz zgłosić się do Szkoły Przywództwa: https://szkolaprzywodztwa.pl/Mecenasi programu:Inwestuj w fundusze ETF z OANDA TMS Brokers: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://go.tms.pl/UkladOtwartyETF ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠AMSO-oszczędzaj na poleasingowym sprzęcie IT: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://amso.pl/Uklad-otwarty-cinfo-pol-218.html⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Pobierz aplikację Hallow: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ http://hallow.com/ukladotwarty⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://patronite.pl/igorjanke⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠➡️ Zachęcam do dołączenia do grona patronów Układu Otwartego. Jako patron, otrzymasz dostęp do grupy dyskusyjnej na Discordzie i specjalnych materiałów dla Patronów, a także newslettera z najciekawszymi artykułami z całego tygodnia. Układ Otwarty tworzy społeczność, w której możesz dzielić się swoimi myślami i pomysłami z osobami o podobnych zainteresowaniach. Państwa wsparcie pomoże kanałowi się rozwijać i tworzyć jeszcze lepsze treści. ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Czy Twój zespół naprawdę dowozi to, co zaplanuje? A może się przyzwyczailiście do tego, że zrealizowany jest tylko ułamek planu na iterację? Rozkładamy na czynniki pierwsze przewidywalność zespołu. Miara ta może być potężnym wsparciem dla zespołu, ale i źródłem frustracji czy złych decyzji. Pokażemy Ci jak mierzyć ją w Jira, Excelu czy innych narzędziach. Podpowiemy też, jak interpretować wyniki, by realnie ustabilizować w zespole proces dowożenia zaplanowanego zakresu prac. Cała rozmowa odnosi się do case study z naszej pracy z jednym z zespołów. Jeśli masz już dość niewykonanych planów oraz ciągłych tłumaczeń, ten odcinek jest dla Ciebie. Porządny Agile · Przewidywalność zespołu Zapraszamy Cię do obejrzenia nagrania podcastu Transkrypcja podcastu „Przewidywalność zespołu” Poniżej znajdziesz pełny zapis rozmowy z tego odcinka podcastu Porządny Agile. Jacek: Ostatnio na naszej stronie pojawiło się nowe case study. Dotyczy ono tego, jak w jednym z zespołów poprawiliśmy przewidywalność. Uznaliśmy z Kubą, że jest to dobra okazja, żeby powiedzieć trochę więcej o przewidywalności w ramach tego odcinka. Kuba: Adres case jest nie do przedyktowania w nagraniu audio, więc po prostu zachęcam Cię do tego, żeby znaleźć wspomniany case study w notatkach do odcinka i przeczytanie tego, co Jacek tam pisze. Jacek: Jaki spis treści na dzisiaj? Przede wszystkim zdefiniujemy, czym dla nas jest przewidywalność. Opowiemy, jak mierzyć przewidywalność. Podzielimy się wskazówkami na temat stosowania przewidywalności i na koniec damy kilka wskazówek, jak faktycznie, jakimi praktykami poprawić przewidywalność zespołu. Kuba: To przechodząc do rzeczy, pierwsza część to definicja przewidywalności. Przewidywalność rozumiemy to, jak zespół dowozi czy dostarcza to, co zaplanował. W jakim stopniu realizuje ten plan, który sobie przyjął? Czy, jak mówią, że coś będzie zrealizowane, czy to faktycznie będzie? Z jakim prawdopodobieństwem zespół realizuje swoje zamiary. Jacek: Więc jest to dla nas z jednej strony miara, o której powiemy za chwilę trochę więcej, bo można ją bardzo konkretnie wyrazić, a z drugiej strony, jak mówimy o tym, że zespół jest przewidywalny, to myślimy też w kontekście takim, że jest to pewna pożądana cecha zespołu. To jest taki zespół, na którym w kontekście tych prognoz, z którymi się dzielą z organizacją, można na nim polegać. Kuba: Dla równowagi powiemy też, czym nie jest przewidywalność według nas, choć niektórzy to też tak rozumieją. Niektórzy rozumieją przewidywalność jako pewną taką cechę generyczną rozumianą jako prawdopodobieństwo dostarczania, ale również prawdopodobieństwo o bardzo niskim stopniu albo o bardzo dużej zmienności tej wartości. W sensie, takim matematycznym, to też jest przewidywalność, tak samo jak smród jest zapachem albo jakiś brunatny też jest kolorem, ale jednak jako przewidywalność rozumiemy coś pozytywnego, zjawisko korzystne. W tym sensie nie cieszy nas fakt, że jakiś zespół ma przewidywalność, tylko ta przewidywalność to jest jedno zadanie na cztery zaplanowane albo 20% planu. W sensie matematycznym to jest przewidywalność, ale my się od takiej przewidywalności i takiego rozumienia tego słowa odcinamy, uważamy, że przewidywalność jest cechą czy charakterystyką pozytywną. Miarą, która powinna dążyć też do pewnych wartości. Zespół przewidywalny to taki, który dostarcza to, co planuje, a nie dostarcza tyle, ile zazwyczaj dostarcza. Nawet jeśli zazwyczaj dostarcza bardzo mało. Zespół, który przewidywalnie dostarcza mało, to jest dla nas zespół nieprzewidywalny, a nie przewidywalny w jakimś dziwnym znaczeniu. Jacek: To prowadzi nas do pytania, w jaki sposób możemy przeżyć przewidywalność. Ogólny wzór jest bardzo prosty. W dużym uproszczeniu jest to stosunek tego, co zostało faktycznie zrealizowane w konkretnym Sprincie czy w konkretnej iteracji w stosunku do tego, co było zaplanowane. Najczęściej jest to wyrażone po prostu w procentach. Kuba: Natomiast w szczegółach już może być trochę bogato. Różne zespoły uwzględniają do tego wzoru różne składowe elementy. Najprościej, gdy po prostu bierze się wszystko to, co zespół realizuje, niezależnie od tego, jakie typy pracy, jakie typy elementów planów wchodzą w skład danego Sprintu właśnie czy iteracji. Ale wiemy też i obserwujemy, i czasem ma to sens, że są zespoły, które liczą na przykład tylko historyjki użytkownika, storki, czy jakkolwiek to się w danym zespole nazywa. Czasem ficzery, czasem jakieś wyłącznie prace rozwojowe. Inne zespoły uwzględniają zadania czy jakiś rodzaj subtasków, jakaś praca techniczna do wykonania tego, co jest potrzebne do zrobienia w danym Sprincie. Kontrowersje mogą się zaczynać gdzieś w sferze tego, gdy się zaczyna liczyć do przewidywalności zaplanowane rozwiązania błędów, które wiemy, że istnieją, gdy zaczyna się Sprint, ale jest plan w zespole, żeby je rozwiązać. No i kontrowersją mogą być też zadania utrzymaniowe, czyli jakieś zadania powtarzalne, które z góry wiadomo, że trzeba zrealizować, no i choćby nie wiadomo, co się działo, to one po prostu faktycznie są częścią pracy w Sprincie. W ewentualnej kontrowersji głębiej się nie chcemy zagłębiać. Tutaj tylko jakby sygnalizuje, że jest temat, jakie typy pracy uwzględniać w mierze przewidywalności. No moim zdaniem jest tu temat do przemyślenia i bardzo świadomego zaplanowania czy do doprecyzowania, co jest uwzględnione we wzorze dla Twojego zespołu. Jacek: Może to jest dobry czas na taki prosty, namacalny przykład. Jeżeli zespół planował dostarczyć 10 elementów, nazwijmy to bardzo ogólnie, i dostarczył tylko dwa elementy, no to dla nas, patrząc na ten wzór przewidywalność, to jest 20%. Jeżeli planował dostarczyć 10, a dostarczył 5, no to przewidywalność jest 50%, natomiast jeśli planował dostarczyć 10, a dostarczył 12, to przewidywalność wynosi 120%. Tak więc przewidywalność jest miarą, w której ta wartość oczekiwana raczej jest pewnym zakresem. Takim dla nas powiedzmy akceptowalnym punktem do rozpoczęcia rozmowy, to jest przewidywalność między 80 a 120%. I bardziej chodzi nam o przebywanie w tym zakresie, niż osiąganie jakiegoś konkretnego, precyzyjnego wyniku. W szczególności powtarzalne osiąganie 100% może oczywiście wskazywać na to, że no ta miara być może za bardzo jest traktowana jako jakiś taki punkt do osiągnięcia. Z kolei o tym zakresie, który można nazwać, że jest powiedzmy zdrowy, można myśleć tak jak na przykład o wskaźnikach, kiedy idziemy na badanie krwi. Dostajemy wylistowaną listę, dostajemy poukładaną listę wyników i najczęściej jesteśmy w stanie znaleźć informacje, czy ta konkretna wartość zbadania jest w normie, czy mieści się w jakimś tam spodziewanym zakresie. I bardzo podobnie, właściwie można powiedzieć, wręcz identycznie działa to w przypadku przewidywalności. Kuba: Jeśli chodzi o przewidywalność, warto też wspomnieć to, jak narzędziowo można to mierzyć, jak można to liczyć, czyli jak konkretnie w narzędziu, jakim sposobem to zrealizować. Jest kilka opcji, wymienimy cztery. Jacek: Tak, pierwsze narzędzie takie, no, najczęściej nadal spotykane przez nas w organizacjach, to jest JIRA. Należałoby się skierować do sekcji raportów i znaleźć tam w wersji anglojęzycznej Velocity Chart i na tym wykresie oprócz tej informacji, ile faktycznie zespół zrealizował, czyli jaka jest prędkość zespołu, no, można również znaleźć tę informację o tym, ile na dany Sprint zostało zaplanowane. Te dane, te wykresy powinny się właściwie same wyświetlić, jeśli tylko przestrzegasz jakiejś takiej podstawowej higieny pracy w JIRA. To znaczy faktycznie uruchamiane są Sprinty. We właściwych momentach takich prawdziwych, kiedy zaczyna się Sprint, to ten Sprint jest startowany, powinien też być zamykany faktycznie wtedy, kiedy Sprint się kończy. Sprint powinien zawierać w sobie tę faktycznie wykonywaną pracę. Jak również pewna taka otoczka dotycząca tego boardu, na którym się znajdujemy, czy projektu, który realizujemy, te rzeczy też powinny być poprawnie skonfigurowane, no i wtedy można powiedzieć, że ten wykres dostajemy z pudełka. Właściwie nic nie musimy dodatkowego zrobić, żeby móc zobaczyć sobie historycznie, jak ta przewidywalność się w naszym zespole układała. Kuba: Drugą opcją narzędziową jest po prostu Excel. W porównaniu do JIRA, Excel stanie się, czy jest o wiele bardziej elastyczny, co prawda nie budują się dane same, jak w JIRA. Jeśli dobrze zachować tą dyscyplinę, o której mówi Jacek, no to JIRA liczy to sama, no w Excelu siłą rzeczy, ktoś odpowiedzialny za proces, albo członek zespołu, albo jakiś jego rodzaj lidera, po prostu musi te dane do tego Excela wprowadzić. Pamiętać o tym, żeby je przepisać, żeby złapać te dane historyczne bazowe i też pewnie w odpowiednie formuły wprowadzić te dane, żeby pokazały pewien wynik. Jest to oczywiście praca trochę ręczna, ale za to po drugiej stronie, zwłaszcza gdyby zespół miał jakąś bardziej skomplikowaną sytuację, albo bardziej wysublimowane warunki, co uwzględniać, czego nie uwzględniać, no to może się okazać, że ten Excel jest bardziej wiarygodny i pod większą kontrolą, niż narzędzia, które biorą po prostu wynik jakiegoś filtru lub nie są tak dobrze prowadzone. Jacek: Innymi narzędziami mogą być wszelkiego rodzaju narzędzia, które pomagają nam wizualizować pracę i pewne koncepcje z nią związaną. Czyli z jednej strony w warunkach online’owych to może być jakiś Mural czy Miro. W warunkach stacjonarnych to może być tablica, flipchart czy nawet wręcz kartka papieru. Tak naprawdę istotne jest, żeby te dane się znalazły w tych miejscach, wokół których będziemy się skupiać jako zespół. Na bazie moich doświadczeń bardzo często zespoły pracujące online dokonują refleksji na przykład na Muralu. No i w takim przypadku śledzenie tych informacji procesowych w kontekście tego odcinka, mówię tutaj w szczególności o przewidywalności, może być takim naturalnym miejscem, na które i tak spojrzymy w momencie, kiedy będziemy realizować cotygodniową czy co dwutygodniową refleksję. Tak więc posiadając komplet informacji w miejscu, do którego i tak rutynowo zaglądamy, drastycznie zwiększa szanse, że na te dane spojrzymy i zastanowimy się co z tych informacji, które posiadamy płynie, jakie wnioski do zespołu. Kuba: Ostatnią opcją, którą wymienimy, jeśli chodzi o narzędziowe pokazanie, mierzenie i uwidacznianie przewidywalności to są narzędzia BI-owe. W kilku organizacjach niezależnie od siebie widziałem taki efekt podłączenia bazy danych. Najczęściej pod spodem była jakaś JIRA, może Azure DevOps, albo tego typu narzędzia do mierzenia zadań, pokazywania tych zadań, kończenia ich. Dane surowe z takich narzędzi można przerzucić do narzędzi BI-owych. Czy to jest Power BI, czy to jest Tablo, czy to jest jeszcze coś innego. Kilka narzędzi różnie popularnych w różnych organizacjach. Oczywiście wymaga to już pewnych konkretnych kompetencji, żeby to wszystko podłączyć, żeby też być może odpowiednio skonfigurować raporty. No potencjalnie po stronie nagrody jest dosyć atrakcyjny sposób wizualizacji, być może sposób też jakiejś konfiguracji dodatkowego filtrowania dodatkowego, może dokładania kolejnych danych. W kontekście dużej organizacji wartością w sobie samo może być też pokazanie na jednym dash-boardzie wyników wielu zespołów, czy może pewien rodzaj standaryzacji pomiędzy zespołami, jakie aspekty są tam odpowiednio uwzględniane. Potencjalnie nagroda wielka, no ale tak jak wspomniałem też potencjalnie pewien koszt. Jeśli ma się te kompetencje w zespole, to może ten koszt jest siłą rzeczy pomijalny, a czasami warto to zainwestować, żeby dostać wartościowe widoki, czy wartościowe mierniki. Kuba: Ostatnią opcją, którą wymienimy, jeśli chodzi o narzędziowe pokazanie, mierzenie i uwidacznianie przewidywalności to są narzędzia BI-owe. W kilku organizacjach niezależnie od siebie widziałem taki efekt podłączenia bazy danych. Najczęściej pod spodem była jakaś JIRA, może Azure DevOps, albo tego typu narzędzia do mierzenia zadań, pokazywania tych zadań, kończenia ich. Dane surowe z takich narzędzi można przerzucić do narzędzi BI-owych. Czy to jest Power BI, czy to jest Tablo, czy to jest jeszcze coś innego? Kilka narzędzi różnie popularnych w różnych organizacjach. Oczywiście wymaga to już pewnych konkretnych kompetencji, żeby to wszystko podłączyć, żeby też być może odpowiednio skonfigurować raporty. No potencjalnie po stronie nagrody jest dosyć atrakcyjny sposób wizualizacji, być może sposób też jakiejś konfiguracji dodatkowego filtrowania dodatkowego, może dokładania kolejnych danych. W kontekście dużej organizacji wartością w sobie samo może być też pokazanie na jednym dash-boardzie wyników wielu zespołów, czy może pewien rodzaj standaryzacji pomiędzy zespołami, jakie aspekty są tam odpowiednio uwzględniane. Potencjalnie nagroda wielka, no ale tak jak wspomniałem też potencjalnie pewien koszt. Jeśli ma się te kompetencje w zespole, to może ten koszt jest siłą rzeczy pomijalny, a czasami warto to zainwestować, żeby dostać wartościowe widoki, czy wartościowe mierniki. Kuba: I zanim przejdziemy do następnego rozdziału, przypominamy, że jeżeli chcesz pogłębić wiedzę, jeszcze bardziej niż robimy to w podcaście, to znajdziesz nasze płatne produkty na stronie porzadnyagile.pl/sklep. Jacek: Przechodzimy do kolejnej sekcji dzisiejszego odcinka, czyli kilka wskazówek na temat tego, jak stosować miary przewidywalności w praktyce. Kuba: Pierwsza rzecz, od której chcę zacząć, to uwzględnij stopień innowacyjności zespołu. Przewidywalność jako miara w typowym zespole wytwórczym powinna być mierzona. To jest też cecha, którą taki zespół powinien posiadać. Natomiast mamy w swoim doświadczeniu kilka przykładów takich zespołów, które są naprawdę mocno innowacyjne, robią zadania takie mocno polegające na jakimś rodzaju research and development, jakimś badaniu, jakimś odkrywaniu, w takim stopniu innowacyjności naprawdę dużym. Te zespoły siłą rzeczy z racji na taką dużą chaotyczność czy dużą złożoność swojej pracy badawczej, po prostu tej przewidywalności osiągnąć nie za bardzo mogą, w takim znaczeniu, o jakim mówimy w tym odcinku. Dlatego tutaj bierzemy taką poprawkę, może taką dokładamy gwiazdkę do przewidywalności. W wybranej organizacji to niektóre zespoły będą siłą rzeczy nieprzewidywalne, w których firmach może w ogóle wszystkie, bo taka jest natura produktu czy branży, w której się działa, więc może wziąć warto poprawkę na to, że nie we wszystkich zespołach, nie we wszystkich firmach ta przewidywalność, o której dzisiaj powiedzieliśmy i jeszcze będziemy mówić, jest adekwatna, czy jest miarą, na którą warto spoglądać. Jacek: Jednocześnie przy tej okazji warto zwrócić uwagę na taki pewien ewenement, który obserwujemy z Kubą, że wiele zespołów wpada w poczucie, że są właśnie takim bardzo wyjątkowym i innowacyjnym zespołem, który ze względu na naturę swojej pracy nie jest w stanie pracować w przewidywalny sposób i nasze doświadczenie jest takie, że raczej nie do końca jest tak na takiej zasadzie, że faktycznie takie zespoły spotykamy, ale tych zespołów jest zdecydowania mniejszość. Nawet jeśli to faktycznie jest ten research, o którym wspominał Kuba, takie działania też można planować, można dzielić je na mniejsze kroki, bardzo precyzyjnie sobie określać kryteria akceptacji. I też w miarę w uporządkowany sposób decydować, czy to, co zaplanowaliśmy sobie zrobić, niekoniecznie te uzyskane rezultaty, ale tę pracę wykonaną, którą planowaliśmy, jesteśmy w stanie zaplanować. Raczej większość zespołów tę pracę, którą wykonuje ona, ma najczęściej jednak charakter taki, że jesteśmy w stanie przewidzieć, co będziemy realizować. Więc tutaj chcemy z Kubą wyraźnie zaznaczyć taką potencjalną pułapkę, żeby dokonać faktycznej refleksji, czy rzeczywiście ta nasza praca nosi znamiona takiej absolutnie niezarządzalnej, nieprzewidywalnej, czy tylko wpadliśmy w tę pułapkę, że tak o tej pracy myślimy. Jacek: Druga wskazówka, świadomie wybierz zmienne do wzoru. Wspomnieliśmy, jak taki wzór mógłby wyglądać, wspomnieliśmy, w jakiej jednostce wyrażony jest wynik. Taką główną wątpliwością osób, które podchodzą do tematu przewidywalności, jest wybór tego, czy powinniśmy patrzeć na konkretne elementy, które posiadamy jako zakres w danym konkretnym Sprincie, czy iteracji, czy raczej powinniśmy patrzeć na sumę story pointów I o ile historycznie pierwsze próby mierzenia się z przewidywalnością kierowały nas z Kubą w stronę story pointów, no to dzisiaj zdecydowanie jest nam bliżej do tego, żeby raczej patrzeć na tę liczbę elementów, które bierzemy do Sprintu. Konkretnie w Jirze można sobie przestawić wykres, ustawić go na to, żeby pokazywał issue count, czyli żeby po prostu policzył nam tę liczbę elementów, którą mamy w Sprincie. No i generalnie zbliża nas to do myślenia bardziej o patrzeniu i mierzeniu przepustowości i przewidywalności na tej bazie, niż na takie klasyczne Velocity, które najczęściej wyrażane jest jako suma story pointów zaplanowanych na konkretny Sprint. Kuba: Dlaczego poświęcamy na to czas w tym nagraniu? Bo wiele zespołów poświęca niepotrzebnie czas na przykład szczegółowy wycenianie, bo inaczej nie będzie pewien element uwzględniony we wzorze, a po wszystkim zwłaszcza też niezależne próby to potwierdzają w wielu zespołach, w wielu firmach korelacja między ilością skończonych elementów a story pointami zakończonymi jest na tyle silna, że w zasadzie nie ma potrzeby wkładać dodatkowej energii w to, żeby nawyceniać wszystkie prace. Zwłaszcza jeśli ma to prowadzić do, no naszym zdaniem, absurdów takich jak wycenianie błędów czy wycenianie jakichś zadań technicznych, tylko po to, żeby one się później ładnie w słupki sumowały. Może się okazać, że prosta suma ilości elementów jakichkolwiek, które uwzględniamy w takim predictability po prostu są do wzięcia i tyle, to jest dosyć łatwe, łatwo mechanicznie wyliczyć taki wzór i po prostu niepotrzebnie nie wkładać dodatkowej energii w coś, co nie wniesie dodatkowej wartości. I zaakcentuję, czy może tak trochę refrenem powtórzę to, co powiedział Jacek, niestety domyślnie Jira pokazuje, a Jira jest też najbardziej popularnym narzędziem z tego, co widzimy, pokazuje właśnie po story pointach, co może oznaczać, że nie uwzględnia rzeczy niewycenionych do tego typu wzorów na przewidywalność, no i z drugiej strony właśnie trochę miesza w przewidywalności, jeśli zespół cierpi na zadania przechodzące między Sprintami. Jeśli zespół właśnie uwzględnia w swoich działaniach również elementy, które są niewyceniane, więc tutaj domyślny sposób pokazania przewidywalności mierzonej w story pointach może być pewną pułapką, stąd wskazówka świadomie wybierz zmienne do wzoru. Kuba: Trzecia wskazówka to traktuj przewidywalność jako wewnętrzny kompas zespołu. Dużo nieszczęścia dzieje się w organizacjach, w których zostaje się celem. Jacek już to lekko zaznaczył, ja to wzmocnię. Są organizacje, które wręcz żądają, domagają się, zostawiają w celach rocznych, uzależniają premię od tego, czy zespół będzie przewidywalny, ustawiając też konkretne oczekiwane wartości. Najczęściej spotykam, że wartością oczekiwaną jest dokładnie 100%, czyli róbcie dokładnie tyle, ile planujecie, to poprowadzi do pewnych pułapek, ale znam też organizację, w której oczekiwana wartość przewidywalności to jest nie powinna przekraczać powiedzmy 80%. Czyli przewidywalny zespół to taki, który w przewidywalny sposób zawsze trochę nie dowozi. Też nie najszczęśliwszy pomysł. Więc tutaj mocno opieramy się na pomyśle, że przewidywalność to jest raczej miara wewnętrzna do mierzenia procesu przez zespół, do traktowania go jako punkt odniesienia przy usprawnianiu się, do myślenia o nim w czasie planowania, myślenia o nim w czasie Retrospektyw, myślenia o nim w jakimś tam dłuższym horyzoncie, ale na pewno nie jako sposób czy podstawa do tego, żeby dostać nagrodę albo karę, bo siłą rzeczy, zresztą jak każda inna miara tego typu, może się to łatwo przeinaczyć czy wręcz wypaczyć, stać się celem samym w sobie zamiast wiarygodną podstawą do usprawniania. Jacek: I czwarta porada, nie polegaj wyłącznie na przewidywalności. Tutaj zdecydowanie rekomendujemy, żeby przewidywalność nie była jedyną miarą procesu, którą zespół monitoruje. Dobrze jest od czegoś zacząć, ale zdecydowanie nie spoczywałbym tutaj na laurach. Przykładowo jednocześnie warto spojrzeć na throughput, czyli na przepustowość. Można do tego dołożyć sobie jakąś miarę jakości, można dołożyć jakąś miarę wartości biznesowej. To, co jest dla nas w danym momencie istotne i to, na co chcemy zwracać uwagę i wtedy patrzeć na pewien zestaw miar. Patrzeć jak one się wzajemnie zachowują. Może być tak, że poprawa jednej konkretnej miary może pogarszać wyniki w drugiej. Warto na to zwrócić uwagę i tak sobie skonfigurować te miary, żebyśmy mieli taki dosyć pełny obraz tego, jaka jest kondycja naszego zespołu i jego otoczenia. Kuba: I ostatni rozdział. Jak poprawiać przewidywalność zespołu? Ten rozdział będzie krótki, bo tak naprawdę to, co poprawia przewidywalność było tematem masy z poprzednich odcinków. My w zasadzie sami się z Jackiem zaśmialiśmy, że tak późno z naszej strony odcinek o przewidywalności w czasie, gdy mnóstwo praktyk poprawy przewidywalności już było przez nas poruszonych. Więc tutaj nie będziemy pogłębiać tematu, co dokładnie oznacza dana praktyka. Raczej potraktuj tę zawartość tego jako pewnego rodzaju spis treści czy nasze rekomendowane tak dokładnie osiem praktyk poprawy przewidywalności. Jeśli które z nich brzmi dla Ciebie intrygująco albo coś, czego jeszcze nie stosujesz, to po prostu odsyłamy Cię do materiałów, które też zamieszczamy w opisie odcinka. Jacek: Ok, czyli jakie praktyki zastosować, żeby poprawić przewidywalność zespołu? Kuba: Przede wszystkim zacznij kończyć, skończ zaczynać. Stosuj krótkie Sprinty. Wzmacniaj odpowiedzialność zespołu za produkt i dziel pracę na mniejsze kawałki. Jacek: Dodatkowo planuj zespołowo, zarządzaj zależnościami zewnętrznymi, traktuj codzienny stand-up jako bezpiecznik i usprawniaj się w oparciu o miary dostarczania produktu. Kuba: Wszystkie wymienione koncepcje, tak jak powiedziałem, znajdziesz w naszych starszych odcinkach, które linkujemy w opisie odcinka i na stronie tego odcinka porzadnyagile.pl/140 Jacek: Przewidywalność to miara i jednocześnie pożądana cecha zespołu, który realizuje zakres pracy, jaki sobie zaplanował na Sprint. Najczęściej przewidywalność podaje się w procentach jako stosunek liczby elementów faktycznie zrealizowanych do liczby elementów pierwotnie zaplanowanych. Kuba: Przewidywalność jest miarą, której wartość oczekiwana jest zakresem. Naszym zdaniem powinna mieścić się zazwyczaj między 80 a 120 procent. Istnieje szereg praktyk wspierających przewidywalność zespołu i zachęcamy do ich zastosowania w Twoim zespole. Jacek: Przyczyny braku przewidywalności w danym zespole mogą oczywiście być różne. Jako doświadczenie eksperci dołączamy do zespołu lub wskazanej części firmy i jasno je wskazujemy wraz z rekomendacjami sposobów, aby zmienić proces wytwórczy tak, by przewidywalność faktycznie rosła. Sprawdź naszą propozycję na stronie 202procent.pl/diagnoza. Kuba: A notatki do tego odcinka, artykuł, transkrypcję, wspomniane linki do innych rekomendowanych materiałów oraz zapis wideo znajdziesz na stronie porzadnyagile.pl/140. Jacek: I to by było wszystko na dzisiaj. Dzięki Kuba. Kuba: Dzięki Jacek. I do usłyszenia wkrótce. ________ To była pełna transkrypcja odcinka podcastu Porządny Agile. Dziękujemy za lekturę! The post Przewidywalność zespołu first appeared on Porządny Agile.

Nawrocki wetuje ustawę o kryptowalutach. Dobrze dla Polaków… czy dla mafii i Putina? Czy weto podpowiedział Tomasz Sakiewicz, żeby chronić swoich sponsorów? Prof. Dudek: Braun pod sąd za zdradę. Ukraiński oficer: Trump zdradził! #IPPTVNaŻywo #polityka #Nawrocki #Batyr ----------------------------------------------------

Są tacy, którzy nie wyobrażają sobie poranka bez tego napoju. Mówią, że jest lepszy od kawy, zdrowszy, bardziej pobudzający, ciekawszy... Czym jest macha, skąd pochodzi i jak działa na nasz organizm? Patrycja Wanat pyta dr Karolinę Jakubczyk, profesorkę Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie, fitoterapeutkę i zielarkę oraz technolożkę żywności ze specjalizacją: żywienie człowieka.

▶️ Obejrzyj całość: https://youtube.com/live/qGVKDz62hHc A więcej materiałów na kanale YouTube #IPPTV! #bozia #Bóg #dlaczego #pytanie #Biblia #matkaboska #odrzucia #uczucia #zadarmo #zbawienie #prawda #parczew #bluźnierstwo #katolicyzm #katolik #ksiądz Zacznij wspierać ten kanał, a dostaniesz te bonusy: https://www.youtube.com/channel/UCUZ9x49ZuhZt1QVJafMy5rA/join

W nowym odcinku serii „ZAPLECZE” poznacie Dagmarę Rosiak, właścicielkę niewielkiego miejsca na Mokotowie, którego filozofia opiera się na trzech wartościach: dobrym produkcie, dobrej atmosferze w pracy i dobrej relacji z gośćmi. Poznajcie mikropiekarnię „BĘDZIE DOBRZE”, która serwuje także pyszną kawę!Z tego odcinka dowiecie się m.in.:- Czym w branży HoReCa może być „słoik sugestii” i co daje?- Dlaczego autentyczne rzemiosło potrafi reklamować się samo?- Jak ukryta mikropiekarnia stała się miejscem, które kochają zarówno goście, jak i zespół za barem?Linki:- Strona domowa- Instagram | X/Twitter- Profil BĘDZIE DOBRZE na Instagramie- Gość: Dagmara Rosiak - Zawsze Głodna- Serial „The Bear”Partnerzy tego odcinka podcastu:- Palarnia kawy HAYB (w odcinku kod -10% na kawy i herbaty!)- BĘDZIE DOBRZEProwadzący: Krzysztof KołaczMam prośbę: Oceń ten podcast w Apple Podcasts oraz na Spotify. Zostaw tyle gwiazdek, ile uznasz. Twoja opinia ma znaczenie!Zainteresowany współpracą? Pogadajmy! kawa@boczemunie.plSłuchaj, gdzie chcesz: Apple Podcasts | Spotify i przez RSS.Rozdziały:(00:00:14) INTRO(00:00:48) Wstępniak(00:05:56) Dlaczego powstało „Będzie Dobrze”?(00:09:39) Wyzwania skali mikro w marko ujęciu(00:20:15) 4 lata(00:30:16) Kawa w piekarni?(00:35:27) Fine dining w piekarni?!(00:41:15) Za co Dagmara kocha to, co robi?

Gościnią tego odcinka jest dr Joanna (Jo) Jurga – projektantka produktu i przestrzeni, innowatorka, badaczka i wykładowczyni. Specjalistka projektowania dedykowanego poczuciu bezpieczeństwa, autorka książek „Szałas na hałas” oraz „Hotel Ziemia. Żyć i mieszkać dobrze”.Rozmawiamy o tym, jak zwiedzać i mieszkać dobrze w świecie, który nas przytłacza: jak odbierać architekturę i sztukę wszystkimi zmysłami, czy w muzeach powinniśmy być cicho, jakie bodźce decydują o naszym komforcie oraz czym jest realne – a nie tylko symboliczne – poczucie bezpieczeństwa. Jo tłumaczy w praktyce, jak działają neuroarchitektura i biofilia, oraz jak przekładają się na projektowanie muzeów i codziennych przestrzeni.Z tego odcinka dowiecie się, jak nie nakładać na siebie presji „zobaczenia wszystkiego”, na co zwracać uwagę podczas zwiedzania, jak muzea mogą wspierać zamiast męczyć, a także jak prostymi gestami poprawić komfort w podróży i we własnym domu.To odcinek otwierający VI sezon podcastu „Sztuka Poza Ramami”.• dodatkowe linki •Instagram Jo Jurgi: https://www.instagram.com/jojurga/Strona Jo Jurgi: https://joannajurga.com/• kontakt •Instagram: (@pozaramami )Strona: Home - Poza RamamiNewsletter: http://bitly.pl/YALmVMail: kontakt@pozaramami.com• montaż •Eugeniusz Karlov#zwiedzanie #muzea #architektura #wystawy #podcast #sztuka

Pełna wersja rozmowy z Anną Morawiec-Bartosik - autorką książki "Wynagrodzenie odczarowane" i inicjatorki badania "Ile mogę zarabiać".