Podcasts about wspomina

Wykład dr Moniki Paluch-Ferszt w ramach Dnia Odkrywców Kampusu Ochota 2026 [21 marca 2026 r.] Promieniowanie jonizujące najczęściej kojarzy się z bombą atomową, katastrofami elektrowni jądrowych i zagrożeniem dla zdrowia. Tymczasem od chwili jego odkrycia naukowcy niemal natychmiast zaczęli szukać sposobów wykorzystania go w medycynie. Dziś promieniowanie pomaga diagnozować choroby, zaglądać do wnętrza ludzkiego ciała i precyzyjnie niszczyć komórki nowotworowe.Dr Monika Paluch-Ferszt opowiada, czym właściwie jest promieniowanie jonizujące, jakie są jego rodzaje i dlaczego jedne z nich można zatrzymać kartką papieru, podczas gdy przed innymi potrzebujemy znacznie solidniejszych osłon. Przede wszystkim jednak pokazuje niezwykłą drogę od pierwszych eksperymentów fizyków do współczesnej radiologii, medycyny nuklearnej i radioterapii.Historia zaczyna się w 1895 roku od Wilhelma Röntgena. Podczas eksperymentów z lampą próżniową fizyk zauważył tajemnicze promieniowanie, które potrafiło przenikać przez materię. Jednym z pierwszych i najsłynniejszych zdjęć rentgenowskich stała się fotografia dłoni jego żony z widocznymi kośćmi i pierścionkiem. Dziś wykonanie zdjęcia RTG wydaje się czymś zupełnie zwyczajnym, ale dla ludzi końca XIX wieku możliwość zobaczenia wnętrza żywego człowieka była czymś niemal niewyobrażalnym.Od tego momentu rozwój następował niezwykle szybko. Dr Paluch-Ferszt pokazuje, jak od pierwszych aparatów rentgenowskich doszliśmy do tomografii komputerowej. Wspomina również mało znany polski wątek tej historii – prace lekarza Karola Mayera, który już w 1914 roku wykonywał zdjęcia serca z różnych perspektyw, stosując rozwiązania przypominające późniejszą tomografię.Kolejnym krokiem była pozytonowa tomografia emisyjna, czyli PET. W tym przypadku źródło promieniowania znajduje się wewnątrz organizmu pacjenta – podawany jest odpowiedni radiofarmaceutyk, który pozwala obserwować procesy zachodzące w organizmie i między innymi lokalizować zmiany nowotworowe.Promieniowanie służy jednak nie tylko diagnozie. W wykładzie poznajemy także brachyterapię – metodę leczenia, w której źródło promieniowania umieszczane jest bardzo blisko guza lub bezpośrednio w jego obrębie – oraz teleradioterapię wykorzystującą nowoczesne akceleratory medyczne.Szczególne miejsce zajmuje leczenie nowotworów. Jak skierować odpowiednią dawkę promieniowania dokładnie tam, gdzie znajduje się guz, jednocześnie maksymalnie chroniąc zdrowe tkanki? Dr Paluch-Ferszt pokazuje, jak rozwój technologii pozwala coraz precyzyjniej planować napromienianie oraz dlaczego w tym procesie obok lekarzy, techników i pielęgniarek tak ważną rolę odgrywają fizycy medyczni.Poznajemy również hadronoterapię, w której do niszczenia komórek nowotworowych wykorzystuje się między innymi protony i cięższe jony. Ich właściwości pozwalają dostarczyć dużą część energii na ściśle określonej głębokości, dzięki czemu w wybranych przypadkach możliwe jest wyjątkowo precyzyjne napromienianie zmiany.Jak powstaje zdjęcie rentgenowskie? Czym różni się RTG od tomografii komputerowej i PET? Jak radioaktywność została wykorzystana do leczenia nowotworów? Na czym polega brachyterapia, radioterapia i hadronoterapia? I czym właściwie zajmuje się fizyk medyczny w szpitalu onkologicznym?Dr Monika Paluch-Ferszt pokazuje, że promieniowanie jonizujące – choć rzeczywiście może być niebezpieczne – przy odpowiednim wykorzystaniu stało się jednym z najważniejszych narzędzi współczesnej medycyny.#PromieniowanieJonizujące #Radioterapia #Radiologia #Medycyna #FizykaMedyczna #RTG #Rentgen #TomografiaKomputerowa #PET #Brachyterapia #Hadronoterapia #Protonoterapia #Nowotwory #Onkologia #Fizyka #MonikaPaluchFerszt #Nauka #WszechnicaZnajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historiahttps://anchor.fm/wszechnica-fww-naukahttps://wszechnica.org.pl/

Piotr Semka, wspominając 46. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych, podkreślił znaczenie odwagi uczestników strajków z 1980 roku. Publicysta przekonywał, że tradycja Solidarności pozostaje ważną częścią polskiej tożsamości i nie powinna być odrzucana wraz ze zmianą pokoleń i politycznych mód. 

 Joanna Rawik kulturę – jak sama mówiła – kochała „w siedmiu językach”. Dwa dni po śmierci artystki jej partner, bliski przyjaciel i wydawca Witold Pilarowski wspominał w Radiu Wnet niezwykłą dyscyplinę, z jaką przygotowywała swoje audycje, jej ostatnią pracę nad książką „Przypadek nie istnieje” i plany, które pozostały niedokończone. Zapowiedział, że będzie zabiegał o ich kontynuację: chce ocalić nagrania Rawik i doprowadzić do powstania jej muralu w Warszawie. 

Janusz Płoński, współautor scenariusza kultowych „Alternatyw 4”, wspominał na antenie Radia Wnet początki współpracy z Maciejem Rybińskim, wspólne książki i narodziny pomysłu na serial Stanisława Barei. – Chcieliśmy, żeby cała Polska zmieściła się w tym serialu – mówił. 

Pianistka, pedagog, sanitariuszka z Powstania Warszawskiego. Danuta Dworakowska „Lena” ma dzisiaj 98 lat i niezwykłą pamięć, którą – jak sama mówi – „wytresowała” dzięki grze na pianinie. W poruszającej rozmowie z Hanną Tracz wraca do traumatycznych wydarzeń z 1944 roku: ucieczki kanałami ze Starówki, bezwzględności niemieckich żołnierzy strzelających do cywilów i utraty rodzinnego domu.To jednak nie tylko opowieść o walce i gruzach, ale też o bezgranicznej miłości do muzyki, przedwojennej Warszawie, traumie leczonej utworami Mozarta oraz niesamowitym instynkcie życia. Dowiedz się, dlaczego 98-letnia artystka postanowiła ręcznie spisać 500 stron swoich wspomnień i co myśli, gdy patrzy na dzisiejsze szklane wieżowce stolicy.

Wykład Bartosza Popczyńskiego w ramach cyklu Spotkania z przyrodą [21 lipca 2026 r.] Dlaczego symbolem Białowieskiego Parku Narodowego jest żubr? Skąd w logotypie Świętokrzyskiego Parku Narodowego wziął się jeleń z krzyżem między rogami? Jakie góry, rzeki, zwierzęta i rośliny przedstawiono w znakach polskich parków narodowych?Bartosz Popczyński rozpoczyna wakacyjny cykl poświęcony symbolom wszystkich 23 parków narodowych w Polsce. Każdy z ich logotypów opowiada historię konkretnego miejsca - jego krajobrazu, przyrody, charakterystycznych gatunków, a czasem również związanych z nim legend.Pierwsza część cyklu rozpoczyna się od krótkiego wprowadzenia do systemu ochrony przyrody w Polsce. Prelegent wyjaśnia, czym jest park narodowy, jakie warunki musi spełnić chroniony obszar oraz czym ochrona ścisła różni się od czynnej i krajobrazowej. Przybliża także najważniejsze dane dotyczące polskich parków: ich wielkość, stopień zalesienia i popularność wśród turystów.W dalszej części poznajemy symbole czterech parków narodowych.Pieniński Park Narodowy reprezentują Trzy Korony oraz płynący u ich podnóża Dunajec. Bartosz Popczyński opowiada o charakterystycznym masywie górskim, przełomie Dunajca i spływach flisackich. Wspomina również słynną, liczącą około 500 lat sosnę rosnącą pod szczytem Sokolicy, która stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrazów Pienin.Białowieski Park Narodowy symbolizuje głowa żubra. Wykład przybliża historię największego lądowego ssaka Europy oraz działania, dzięki którym udało się uratować ten gatunek przed całkowitym wyginięciem. Poznajemy również niezwykłość Puszczy Białowieskiej – lasu o wyjątkowym stopniu naturalności, pełnego starych drzew, martwego drewna i gatunków niespotykanych w większości europejskich lasów.Świętokrzyski Park Narodowy ma w swoim logotypie jelenia z krzyżem pomiędzy rogami. Symbol nawiązuje do legendy o węgierskim królewiczu Emeryku, któremu podczas polowania miał ukazać się niezwykły jeleń. Prelegent opowiada także o Łysicy i Łysej Górze, świętokrzyskich gołoborzach, lasach jodłowo-bukowych oraz jednej z najwyższych jodeł rosnących w Polsce.W znaku Babiogórskiego Parku Narodowego widzimy charakterystyczny masyw Babiej Góry i jej dwa wierzchołki, a także okrzyn jeleni – niezwykle rzadką roślinę występującą w Polsce tylko na kilku stanowiskach. Wykład przybliża również piętrowy układ roślinności Babiej Góry, jej najwyższy szczyt – Diablak – oraz gatunki charakterystyczne dla tego wyjątkowego obszaru.Z wykładu dowiemy się między innymi:– ile parków narodowych znajduje się w Polsce,– który z nich jest największy, a który najmniejszy,– jakie parki odwiedza najwięcej turystów,– co przedstawiają symbole najstarszych polskich parków narodowych,– jak uratowano żubra przed wyginięciem,– dlaczego sosna na Sokolicy jest tak wyjątkowa,– skąd wzięła się legenda o świętokrzyskim jeleniu,– czym są gołoborza,– jaka rzadka roślina znajduje się w logo Babiogórskiego Parku Narodowego.Bartosz Popczyński dzieli się również własnym doświadczeniem z podróży po Polsce. Wszystkie 23 parki narodowe odwiedził podczas wypraw rowerowych, pokonując łącznie około 5500 kilometrów.Bartosz Popczyński – leśnik i edukator przyrodniczy związany z Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej Lasów Miejskich – Warszawa. Od lat popularyzuje wiedzę o przyrodzie w ramach cyklu „Spotkania z przyrodą”.Polecamy też inne wykłady Bartosza Popczyńskiego z cyklu Spotkania z przyrodą: https://www.youtube.com/playlist?list=PL9_onnXnQgUR3X2rtXfPeIPnBtrSS_4oq #ParkiNarodowe #SymboleParkówNarodowych #BartoszPopczyński #Przyroda #PolskaPrzyroda #PienińskiParkNarodowy #BiałowieskiParkNarodowy #ŚwiętokrzyskiParkNarodowy #BabiogórskiParkNarodowy #Żubr #BabiaGóra #Pieniny #PuszczaBiałowieska #GóryŚwiętokrzyskie #EdukacjaPrzyrodnicza #SpotkaniaZPrzyrodą #WszechnicaZnajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/https://wszechnica.org.pl/

24 lutego 2022 roku tysiące uchodźców z Ukrainy przybyły do Polski w poszukiwaniu bezpieczeństwa. Daria Mymka wspomina pierwsze dni pomocy we Wrocławiu, niezwykłą solidarność mieszkańców oraz historie, które do dziś pozostają w jej pamięci. Rozmowę prowadzi Jerzy Prokopowicz.

Pracował w wydziale kryminalnym. Ścigał przestępców. Potem trafił do konwojowania więźniów… i właśnie tam zaczął mówić im o Jezusie. Historia Włodka Bełcikowskiego to świadectwo o tym, że miejsce, które wygląda jak porażka, może stać się misją… i to jaką!

Patryk Horodyski prezentuje telewizor Samsung QN80F MiniLED z systemem Tizen, autorskim przewodnikiem głosowym Samsunga pełniącym funkcję czytnika ekranu oraz obsługą audiodeskrypcji, omawiając konfigurację za pomocą telefonu, pilota SolarCell i skrót dostępności pod przyciskiem głośności. Sprawdza dostępność aplikacji streamingowych, od dobrze działających YouTube, Netflixa, Disney+, Prime Video i Apple TV po problemy w części usług, między innymi Megogo, TVP i player.pl. Wspomina również o ekosystemie Samsunga z funkcjami Q-Symphony, SmartThings, AirPlay i Chromecast oraz o siedmioletnim wsparciu aktualizacji, odpowiadając po drodze na pytania słuchaczy. Audycja dostępna jest również w wygenerowanej automatycznie wersji tekstowej

Jacek Żakowski wspomina przełomowy moment wyborów z 4 czerwca 1989 roku z perspektywy młodego dziennikarza zaangażowanego w działania Solidarności; opisuje atmosferę panującą w redakcji Gazety Wyborczej oraz towarzyszący opozycji paraliżujący strach przed gwałtowną reakcją komunistów na zbyt wysokie zwycięstwo.

Grzegorz Mandera, bratanek ppor. Fryderyka Mandery, opowiada historię młodego Ślązaka, harcerza i polskiego patrioty spoczywającego na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino. Wspomina jego dzieciństwo w Gliwicach i Mikołowie, zaangażowanie w harcerstwo, studia w Krakowie oraz służbę wojskową, która po wybuchu II wojny światowej prowadzi go przez sowiecką niewolę do Armii gen. Andersa. Fryderyk Mandera trafia następnie z 2. Korpusem Polskim na front włoski, gdzie bierze udział w bitwie o Monte Cassino. Ginie 12 maja 1944 roku podczas patrolu bojowego, mając 29 lat. To opowieść o pamięci rodzinnej, patriotyzmie i cenie, jaką polscy żołnierze zapłacili za drogę do wolności.

Gościem najnowszego odcinka jest dr Krzysztof Gojdź – lekarz medycyny estetycznej, który zbudował imperium w Polsce, by następnie rzucić wszystko i rozpocząć życie w Stanach Zjednoczonych na własnych zasadach. W szczerej rozmowie z Żurnalistą odkrywa kulisy wielkich pieniędzy i swojego amerykańskiego snu.To wywiad, który nie unika trudnych tematów. Krzysztof Gojdź otwarcie tłumaczy, dlaczego wypalił się zawodowo i sprzedał swoje kliniki. Wspomina również o niebezpiecznym incydencie, który skłonił go do przeprowadzki z Los Angeles do Miami. Zaskakuje wyrazistymi, nieszablonowymi poglądami na temat amerykańskiej sceny politycznej, kwestii globalnych migracji oraz zawiłych relacji międzynarodowych i historycznych.Zaglądamy też za kulisy show-biznesu. Lekarz gwiazd opowiada o budowaniu prywatnego spa dla Paris Hilton, bezlitośnie ocenia naturalność polskich celebrytów i chłodno patrzy na mroczniejsze strony warszawskich salonów. Zdradza także, jak to jest przyjmować w swoim gabinecie najniebezpieczniejszych ludzi w kraju._____10% na wszystkie produkty, również przecenioneobowiązuje na www.bielenda.com i www.skinarte.comKOD rabatowy: ZURNALISTA10_____Kod ZURNALISTA20 - daje 20% zniżki na całe zamówienie na Labify.pl (kod ważny do 31.12.2026r.)

Zdecydowanie zbyt rzadko mówi się o tym, że trumpizm nie musi być końcową stacją upadającej demokracji, tylko przesiadkową. Zdajemy się domyślnie uważać, że tak oto wygląda apogeum tego procesu - i pokazujemy na Trumpa. Tymczasem Pomarańczowy może być, i prawdopodobnie jest, tylko katalizatorem. Taranem, który zburzy stary ład, by stojący za nim ludzie zbudowali na jego gruzach… no właśnie, co?Otóż okazuje się, że za ruchem MAGA stoją samozwańczy filozofowie, piszący o konieczności zaorania demokracji. Speechwriterzy wprost mówiący o konieczności zastąpienia jej dyktaturą. Oligarchowie, którzy dodatkowo mieszają to z technoutopijnymi wizjami, które, no sorrrrryyyy, ale są faszystowskie. Mówimy o ideach takich jak: zastąpienie państw korporacjami, likwidacja podatków i regulacji, likwidacja państwowych administracji, tworzenie korpo-państw-miast wyjętych spod prawa, “naukowy” rasizm, jeszcze większa akumulacja kapitału usprawiedliwiana dziejową koniecznością, totalna kontrola w wykonaniu gigantów z Doliny Krzemowej, wprowadzenie jakiejś formy korpo-monarchii (“cezaryzmu”), zniszczenie ludzkości na rzecz AGI, zadawanie dowolnych cierpień teraz w imię utopijnej (i “naukowo” udowodnionej) wizji przyszłości i tym podobne.Pomysły są różne, ale wszyscy zgadzają się, że z demokracją trzeba skończyć. Wspominałem już, że projektem tych ludzi jest niejaki James Donald Bowman, którego kojarzyć możecie pod imieniem J.D. Vance?Jest to całe uniwersum ludzi, idei i pomysłów, któremu ostatecznie poświęcę książkę. Ale teraz postanowiliśmy porozmawiać w Podkaście Dezinformacyjnym przynajmniej o części tego ekosystemu, zwanej Mrocznym Oświeceniem (Dark Enlightenment). A porozmawialiśmy z doktorem Michałem Zabdyrem-Jamrozem, który jak mało kto się na tym temacie zna i umie objaśniać jego zawiłości. Dodać do niego niezbędne historyczne i ideowe konteksty oraz ujawnić rzeczywiste cele mrocznooświeceniowych kapłanów.Jest więc o Curtisie Yarvinie i jego Katedrze oraz technomonarchiach. Jest o “miastach sieciowych” Balajiego Srinivasana. Jest o miastach czarterowych lub “wolności”, takich jak Prospera czy planowane utopie na Grenlandii. Jest o osobliwości technologicznej Nicka Landa. Jest o Michaelu Antonie (członek administracji Trumpa, speechwriter), który uważa, że demokrację trzeba zastąpić “czerwonym cezaryzmem”. Jest o longtermizmie, technooptymizmie Marca Andreessena, pływających miastach Patriego Friedmana. A także, oczywiście, o finansujących i propagujących to Elonie Musku czy Peterze Thielu.Wyszły z tego potężne trzy godziny wysokojakościowego kontentu. Zachęcamy do wspierania nas na Patronite:https://patronite.pl/Podkast_Dezinformacyjny

"Musimy transkrybować małżeństwa jednopłciowe. (...) Wyrok TSUE jednoznacznie wskazuje, że musimy uznawać te małżeństwa" - powiedziała w Popołudniowej rozmowie w RMF FM wiceszefowa Lewicy i pełnomocniczka rządu ds. równości Katarzyna Kotula. Polityczka wspomniała tragicznie zmarłego dziś polityka Nowej Lewicy, Łukasza Litewkę. "Media społecznościowe Łukasza były głosem ludzi, którzy potrzebowali pomocy. On nie uprawiał polityki, on po prostu robił dobre rzeczy" - powiedziała.

W najnowszej Mellinie Paulina Młynarska. Będąc dzieckiem, zagrała w filmie Andrzeja Wajdy. Dziś wspomina to jako traumatyczne przeżycie, z którym długo nie mogła się uporać. Teraz ostrzega rodziców młodych aktorów, aby dbali o bezpieczeństwo swoich dzieci. Paulina wspólnie z Dorotą Wellman w TVN Style prowadziła program "Miasto Kobiet". Wspomina, że telewizja "kastrowała żarty", które robiła sobie razem z Wellman i odniosła wrażenie, że poczucie humoru u kobiet nie jest mile widziane. Dziennikarka odniosła się też do wywiadu, jakiego udzieliła pierwsza dama Marta Nawrocka: "widziałam, jak się męczy" - skomentowała w programie Marcina Mellera. Aktualnie Młynarska uczy jogi. Jak wpłynęła na jej życie – o tym opowiedziała w Esce Rock. Powodem rozmowy jest najnowsza książka dziennikarki "Afterparty" Doroty Wellman i Pauliny Młynarskiej, która udowadnia, że prawdziwe życie, pełne pasji i radości, może rozpocząć się w momencie, gdy zrzucamy z siebie ciężar społecznych oczekiwań. Po sukcesach takich jak "Miasto kobiet" i "Kalendarzyk niemałżeński", ten duet ponownie łączy siły, żeby z humorem i szczerością obalić mity dotyczące starzenia się.

Dziś w programie dyplomatyczny przełom na Bliskim Wschodzie. USA, Izrael i Iran ogłaszają dwutygodniowe zawieszenie broni, a Teheran pod naciskiem Donalda Trumpa otwiera kluczową dla świata Cieśninę Ormuz. Sprawdzimy też nastroje na Węgrzech - już w niedzielę najważniejsze wybory w Europie. Na koniec wrócimy do historii - mija dokładnie 35 lat od momentu, gdy z Bornego Sulinowa wyjechały pierwsze radzieckie rakiety, rozpoczynając wielkie wycofywanie armii ZSRR z Polski. Zapraszam!

Czwarte miejsce zajęła sztafeta kobiet 4 x 400 metrów, w Halowych Mistrzostwach Świata w Toruniu. W jej składzie znalazła się najmłodsza z Biało-Czerwonych, zaledwie 18-letnia Anastazja Kuś, która w rozmowie z Cezarym Dziwiszkiem z redakcji sportowej RMF FM ocenia swój start jako duży sukces, chociaż nie udało się zdobyć medalu. Mimo bardzo młodego wieku lekkoatletka jest już bardzo popularna. Zdradza nam, jak pracuje nad swoim wizerunkiem i mediami społecznościowymi. Wspomina też, jak radzi sobie z hejtem.

Dziennikarz Canal + omawia procedurę wprowadzania do amerykańskiej ligi koszykówki dwóch nowych zespołów. Wspomina także o szansach drużyn przed fazą play-off.

Marzena Lipiec mieszkała w budynku przy ul. J. Goyki 3 w latach 1963–1984 wraz z rodzicami i rodzeństwem. W wywiadzie wraca do wspomnień z dzieciństwa spędzonego na podwórku – miejscu, które dawało poczucie bezpieczeństwa, bliskości i wzajemnej troski. Opowiada o sąsiedzkiej wspólnocie, nieformalnej odpowiedzialności dorosłych za dzieci oraz o codziennych relacjach między mieszkańcami.Wspomina sąsiadów, drobne przygody, ulubione zakątki posesji oraz miejsca zakazane dla najmłodszych. To opowieść o obrazach z dzieciństwa, które pozostają z człowiekiem na całe życie: zapachu kawy, samochodzie służącym jako gabinet, pięknych, oryginalnych tralkach i wielu innych detalach.Zapraszamy do wysłuchania rozmowy.

Gościem najnowszej Melliny jest Ania Wyszkoni. Artystka wpadła do Marcina Mellera z okazji trasy 30 ANIAversary. BIAŁEJ trasy, jak określili ją niektórzy, już po pierwszym koncercie. Ania opowiada m.in. o swojej pasji do skakania ze spadochronem. Wspomina, że od zawsze lubiła być z przodu i występy w chórkach, od najmłodszych lat, nie były dla niej. Dziś z uśmiechem wspomina, że nie przyjęli jej do zespołu weselnego i z bólem opowiada o rozstaniu z muzycznym partnerem Adamem Konkolem. Po latach sprawa trafiła do sądu, a Ania przyznaje, że ten temat sprawia jej ból.

Patryk Wild, były prezes spółki Centralny Port Komunikacyjny, mówił w Radiu Wnet, że po ponad dwóch latach rządów projekt CPK nadal pozostaje w fazie deklaracji i przygotowań. Podkreślał, że prowadzone są postępowania na kolejne etapy, jednak na placu budowy – jak ujął – wciąż nie widać realnego przełomu.W ocenie Wilda w części lotniskowej „coś się dzieje”, ale tempo prac jest zbyt wolne jak na skalę inwestycji i czas, który upłynął od zmiany władzy. Wspominał też o okresie wstrzymania działań i audytach, które – jego zdaniem – opóźniły projekt.„Po dwóch latach rządów można by oczekiwać, że już będą maszyny budowlane na placu budowy […] to się oczywiście nie zadziało”– mówił.

Posłanka do Parlamentu Europejskiego Małgorzata Gosiewska przytacza szereg wspomnień z zimy 2022 r. po napaści Rosji na Ukrainę. Szczególnie porusza obraz pożegnania żołnierza z rodziną na granicy.

Odnaleźliśmy kolejny list Janka do Aishy – datowany na rok 1938, jeszcze sprzed najczarniejszych dni wojny. Pisany w pośpiechu, przy skrzydle maszyny, w dusznej nocy i pod ciężkim niebem, odsłania jego niepokój i przeczucie nadciągającego konfliktu. Wspomina sen, który budzi w nim lęk, mówi o oddaleniu od domu i o marzeniach tak prostych jak wspólne zobaczenie śniegu. Wśród mechaników czyszczących karabiny i przed kolejnym lotem „na spotkanie z Japończykami” najważniejsza pozostaje ona – Aisha. To list zawieszony między spokojem sprzed burzy a cieniem wojny, w którym miłość próbuje zagłuszyć narastający strach.

Ponad 170 wysp, 12 godzin różnicy czasu i jeden z najbardziej odległych celów na globie. Podróżnik Paweł Krzyk, który odwiedził wszystkie kraje świata, wspomina swoją wyprawę do Królestwa Tonga.

Krótka rozmowa podczas konkursu skrzypcowego w Auckland przerodziła się w osobiste wspomnienie, które – jak przyznaje Sławomir Stanisław Stoczyński – pozostało z nim na lata.

Tesalonika lub Saloniki jest jest to miasto zwane dzisiaj było ważnym miastem w starożytności. Apostoł Paweł napisał pierwszy list właśnie do tego zboru już około 50 roku n.e. Dla nas jest to starożytne miasto, ale w czasach pierwszych chrześcijan było ono stosunkowo młode miało tylko jakieś 300 lat. Przetrwało jednak do naszych czasów. Dziś to drugie największe miasto w Grecji zaraz po Atenach. Ciekawe, że nazwy obu tych miast w języku polskim są w liczbie mnogiej. My mówimy Ateny i Saloniki.Wcześniej w tym miejscu istniało miasto Therma, o którym wiemy dziś bardzo niewiele. Była to niewielka osada nad Zatoką Termajską - znamy jej nazwę i przybliżone położenie, ale niewiele więcej. Skąd więc wzięła się nazwa Tesalonika? Jej historia prowadzi nas do Filipa II, ojca Aleksandra Wielkiego. Filip podporządkował sobie Tesalię, a w tym czasie związał się z Nikesipolis - kobietą pochodzącą z tesalskiego rodu arystokratycznego. Gdy urodziła mu córkę, zbiegło się to z jego zwycięstwem w Tesalii. Filip nadał więc dziewczynce imię Tesalonike, czyli dosłownie „zwycięstwo w Tesalii”. Jak zapewne wiecie, greckie słowo nike oznacza właśnie zwycięstwo.Filip II zginął w zamachu w 336 roku p.n.e. Tesalonike była wówczas jeszcze zbyt młoda, by myśleć o małżeństwie, dlatego jej ojciec nie zdążył niczego dla niej zaplanować. Opiekę nad dziewczyną przejęła Olimpias, matka Aleksandra Wielkiego. Gdy jednak Aleksander zmarł w 323 roku p.n.e., Tesalonike miała około dwudziestu jeden lat. Olimpias zabiegała wówczas o polityczne małżeństwo dla swojej córki Kleopatry Macedońskiej, ale nie dla Tesalonike. Wkrótce władzę w Macedonii przejął jednak Kasander. Skazał Olimpias na śmierć, a następnie poślubił Tesalonike. To właśnie on założył nowe miasto i nadał mu imię swojej żony - Tesalonika.Tu warto wspomnieć, że Filip II i jego syn Aleksander myśleli o podbojach i nie za bardzo interesowali się swoją macedońską ojczyzną. Aleksander planował nawet przenieść swoją stolicę do Babilonu i budował nowe miasta, np. Aleksandrię w Egipcie. Dopiero jego śmierć i przejęcie władzy przez Kasandra spowodowało, że w Macedonii zaczęto rozbudowywać miasta czy budować nowe. Właśnie wtedy powstały Tesaloniki. Można więc pewnie różnie oceniać Kasandra, ale dla Macedończyków był on chyba lepszym królem niż Aleksander Wielki, który traktował Macedonię, swoją ojczyznę jak prowincję.Upadek dynastii Aleksandra Wielkiego ciekawie koresponduje z proroctwem z Księgi Daniela. W księdze Daniela 8:21 przyrównano Grecję do kozła z jednym rogiem. Kolejny werset 22 opisuje co miało się wydarzyć później, czytamy tam: “A to, że został złamany, a cztery inne wyrosły zamiast niego, znaczy: Z jego narodu powstaną cztery królestwa, ale nie z taką mocą, jaką on miał”. Po śmierci Aleksandra jego imperium rzeczywiście nie przeszło na jednego następcę. Zostało podzielone między czterech wodzów. Jednym z nich był Kasander, władca Macedonii, który poślubił Tesalonikę i założył miasto noszące jej imię. Trzej pozostali to Ptolemeusz, który objął Egipt, Seleukos, który przejął rozległe obszary Azji, między innymi Syrię, oraz Lizymach, władca Tracji i Azji Mniejszej.Królestwo, które założył Kasander upadło jako drugie. W 168 roku p.n.e. Macedonię podbili Rzymianie. Gdy przybył tam Paweł Tesaloniki były stolicą rzymskiej prowincji Macedonia. Stacjonował tam garnizon rzymski. W Dziejach 17:6 czytamy o rozruchach: “Gdy zaś ich nie znaleźli, zawlekli Jazona i niektórych braci przed przełożonych miasta, krzycząc: Ci, co uczynili zamęt w całym świecie, przybyli i tutaj”. W greckim oryginale użyto słowa “politarchów”, co na polski tłumaczy się na przełożonych miasta czy urzędników miejskich. Co ciekawe w Tesalonikach znaleziono starożytną inskrypcję używającą tego określenia dla miejscowych urzędników.Paweł przybył do Tesalonik z Filippi. W Dziejach 17:1 czytamy: “gdy przeszli Amfipolis i Apolonię, przybyli do Tesaloniki, gdzie była synagoga żydowska”. W Filippi nie było synagogi i dlatego tam Paweł głosił za murami miasta nad rzeką. Więcej o tym w odcinku 77 o tamtym mieście. Jednak tutaj w Tesalonikach była synagoga, a więc apostoł wszedł tam zgodnie ze swoim zwyczajem i jak czytamy w wersecie 2 “przez trzy sabaty rozprawiał z nimi na podstawie Pism”. Wiele osób zostało przekonanych co wzburzyło innych. W Dziejach 17:5 czytamy: “Ale Żydzi, powodowani zazdrością, dobrawszy sobie z pospólstwa różnych niegodziwych ludzi, wywołali zbiegowisko i wzburzyli miasto, a naszedłszy dom Jazona, usiłowali stawić ich przed ludem”.Paweł uciekł do kolejnego miasta Berei. Tam też wszedł do synagogi. W wersecie 11 czytamy, że tamtejsi Żydzi byli lepiej usposobieni niż ci w Tesalonice. Jednak ci ostatni nie poddali się. W Dziejach Apostolskich 17:13 czytamy: “A gdy się dowiedzieli Żydzi z Tesaloniki, że i w Berei Paweł głosi Słowo Boże, udali się tam, judząc i podburzając pospólstwo”. Chrześcijanie wyprawili więc Pawła do Aten i Koryntu. W tym ostatnim mieście spędził on dużo czasu i stamtąd napisał dwa pierwsze listy właśnie do Tesaloniczan. Prawdopodobnie pierwszy list w 50 roku, a drugi w 51. W 1 Tesalonicza 2:14 czytamy: “Albowiem wy, bracia, staliście się naśladowcami zborów Bożych, które są w Judei w Chrystusie Jezusie, bo i wy doznaliście tych samych cierpień od swoich rodaków, jak i oni od Żydów”. Tak jak chrześcijanie w Judei byli prześladowani przez swoich rodaków tak samo Tesaloniczanie.Ale prześladowania nie były jedynym problemem. Paweł napisał drugi list niedługo po pierwszym. W 2 Tesaloniczan 2:2 czytamy: “Abyście nie tak szybko dali się zbałamucić i nastraszyć, czy to przez jakieś wyrocznie, czy przez mowę, czy przez list, rzekomo przez nas pisany, jakoby już nastał dzień Pański”. Wygląda na to, że ktoś chciał wprowadzić ich w błąd. Paweł wspomina tutaj o wyroczniach, a nawet o jakimś liście, który rzekomo był przez niego pisany. Później Paweł zapewne odwiedził Tesaloniki gdy przechodził przez Macedonię. Wspomina o tym np. w 1 Tymoteusza 1:3 gdzie czytamy: “Gdy wybierałem się do Macedonii, prosiłem cię, żebyś pozostał w Efezie”. Niektórzy chrześcijanie z Tesalonik towarzyszyli mu później. Dzieje 20:4 wymieniają niektórych, czytamy tam: “A towarzyszył mu aż do Azji Sopater, syn Pyrrusa z Berei, a z Tesaloniczan Arystarch i Sekundus”. A Dzieje 27:2 mówią “wyruszyliśmy w drogę w towarzystwie Arystarcha, Macedończyka z Tesaloniki”.Na początku IV wieku, za panowania cesarza Dioklecjana (okres tzw. Wielkich Prześladowań rozpoczętych w 303 roku n.e.), doszło do dramatycznych wydarzeń z udziałem Dymitra z Tesaloniki. Tradycja mówi, że cesarz wyznaczył go na prokonsula, nie wiedząc o jego wierze. Dymitr, zamiast egzekwować antychrześcijańskie edykty, szerzył ewangelia, za co został uwięziony i ostatecznie stracony w 306 roku n.e. Jego kult rozwinął się błyskawicznie, a już w V wieku (ok. 413 roku) na miejscu jego męczeństwa wzniesiono pierwszą bazylikę. Dzisiejsza Bazylika Świętego Dymitra, odbudowana po wielkim pożarze miasta z 1917 roku, jest najważniejszą świątynią Salonik.Kolejny złoty wiek miasto przeżyło w IX wieku, gdy w Tesalonikach urodzili się bracia Cyryl (827 r.) i Metody (815 r.). To ich w 863 roku cesarz bizantyjski Michał III wysłał z misją do Słowian, co na zawsze zmieniło mapę religijną Europy. Miasto pozostawało w rękach bizantyjskich aż do 1430 roku, kiedy to po długim oblężeniu podbili je Turcy osmańscy pod wodzą sułtana Murada II. Panowanie tureckie trwało niemal pół tysiąclecia – Saloniki powróciły do Grecji dopiero w 1912 roku podczas wojen bałkańskich. Mimo tych wszystkich zawirowań, miasto nigdy nie straciło swojego znaczenia strategicznego i handlowego, w przeciwieństwie do pobliskiego Filippi, które z czasem opustoszało.A to, że został złamany, a cztery inne wyrosły zamiast niego, znaczy: Z jego narodu powstaną cztery królestwa, ale nie z taką mocą, jaką on miał.https://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Ksiega-Daniela/8/22Gdy zaś ich nie znaleźli, zawlekli Jazona i niektórych braci przed przełożonych miasta, krzycząc: Ci, co uczynili zamęt w całym świecie, przybyli i tutajhttps://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Dzieje-Apostolskie/17/6A gdy przeszli Amfipolis i Apolonię, przybyli do Tesaloniki, gdzie była synagoga żydowskahttps://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Dzieje-Apostolskie/17/1Ale Żydzi, powodowani zazdrością, dobrawszy sobie z pospólstwa różnych niegodziwych ludzi, wywołali zbiegowisko i wzburzyli miasto, a naszedłszy dom Jazona, usiłowali stawić ich przed ludemhttps://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Dzieje-Apostolskie/17/5A gdy się dowiedzieli Żydzi z Tesaloniki, że i w Berei Paweł głosi Słowo Boże, udali się tam, judząc i podburzając pospólstwohttps://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Dzieje-Apostolskie/17/13Albowiem wy, bracia, staliście się naśladowcami zborów Bożych, które są w Judei w Chrystusie Jezusie, bo i wy doznaliście tych samych cierpień od swoich rodaków, jak i oni od Żydówhttps://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/1-List-do-Tesaloniczan/2/14Abyście nie tak szybko dali się zbałamucić i nastraszyć, czy to przez jakieś wyrocznie, czy przez mowę, czy przez list, rzekomo przez nas pisany, jakoby już nastał dzień Pański.https://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/2-List-do-Tesaloniczan/2/2Gdy wybierałem się do Macedonii, prosiłem cię, żebyś pozostał w Efezie i żebyś pewnym ludziom przykazał, aby nie nauczali inaczej niż myhttps://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/1-List-do-Tymoteusza/1/3A towarzyszył mu aż do Azji Sopater, syn Pyrrusa z Berei, a z Tesaloniczan Arystarch i Sekundus, również Gajus z Derbe i Tymoteusz, z Azjatów zaś Tychikus i Trofim.https://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Dzieje-Apostolskie/20/4

 Poranek Radia Wnet otworzyła rozmowa z Dmytro Antoniukiem, który bez złudzeń ocenił trwające rozmowy dyplomatyczne w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Jak podkreślał, sedno negocjacji sprowadza się do jednego pytania: czy Ukraina ma oddać swoją ziemię.O tym, żeby oddawać czy nie oddawać naszej ziemi – bo tylko to jest takim kamieniem spotkania, jak o nas się mówi– mówił, zaznaczając, że szczegóły rozmów wciąż pozostają nieznane.Antoniuk przypomniał też słowa Wołodymyra Zełenskiego, który niedawno mówił, że zakończenia wojny z pomocą dyplomacji można spodziewać się dopiero na początku przyszłego roku. To – w ocenie korespondenta – oznacza co najmniej kolejny rok intensywnych działań wojennych.Zdaniem rozmówcy Radia Wnet, sytuacja negocjacyjna jest dziś patowa. Z jednej strony stanowisko Kijowa – nie oddamy ziemi, z drugiej – żądania Moskwy. Antoniuk przywołał wypowiedzi Siergieja Ławrowa, który mówił o roszczeniach Rosji wobec Mikołajowa i Odessy.Miniona noc była – jak relacjonował – kolejną niespokojną nocą w całej Ukrainie.Ponad 150, nawet 180 dronów uderzyło w różnych miejscach, w tym w Kijów. U nas są zniszczenia i ludzie ranni. Słyszałem też wybuchy dzisiaj w nocy– mówił Antoniuk. Wspominał również o ostrzale infrastruktury energetycznej i ataku na targowisko, który wstrząsnął opinią publiczną.Zimą Ukraina zmaga się także z trudnymi warunkami pogodowymi. W Kijowie – jak mówił Antoniuk – było minus 8 stopni i śnieg, a na północy i wschodzie kraju temperatury spadały do minus 10–12 stopni. Mimo to korespondent podkreślał, że dzięki wsparciu Polski i innych partnerskich państw Ukraina wytrzyma./fa

Valentino Clemente Ludovico Garavani, znany jako Valentino, urodził się 11 maja 1932 roku w miejscowości Voghera – cichym i spokojnym miejscu, gdzieś pomiędzy Mediolanem a Genuą. Przed śmiercią, która nastąpiła 19 stycznia 2026 roku, podbił świat mody i stylu, wnosząc do wszystkiego, czego się dotknął, ideę piękna – luksusowego, wpływowego, wytwornego, nieskazitelnego, kobiecego. Autor: Hamish Bowles Artykuł przeczytasz pod linkiem: https://www.vogue.pl/a/garavani-valentino-wspomnienia-hamish-bowles-digitalsyndication

 Świat przyspieszył, polityka coraz mocniej wchodzi w codzienne życie, a informacja stała się jednym z najcenniejszych „surowców”. Anna Popek w rozmowie z Radiem Wnet mówiła o tym, dlaczego końcówka 2025 roku jest momentem granicznym – i czemu bez wolnych mediów oraz rzetelnej debaty trudno dziś podejmować rozsądne decyzje.Punktem wyjścia była zapowiadana debata w siedzibie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Nie miała być pokazem retoryki, lecz próbą spokojnej analizy tego, co wydarzyło się w ostatnich miesiącach.„Nie chodzi o jakieś takie efektowne retoryczne popisy, tylko o taką analizę sytuacji, która wydaje się jest zwrotna. Zupełnie jest to punkt graniczny”.Jak podkreślała Popek, do rozmowy zaproszono osoby o dużym doświadczeniu i szerokim spojrzeniu – po to, by spróbować zrozumieć mechanizmy, a nie tylko reagować na bieżące emocje.Rolnicy, Mercosur i to, co ląduje na talerzuJednym z kluczowych tematów debaty miała być umowa Mercosur i sytuacja polskich rolników. Popek zwracała uwagę, że to nie jest problem jednej grupy zawodowej, lecz kwestia zdrowia i bezpieczeństwa wszystkich konsumentów.„Tak mówimy: rolnicy, rolnicy, ale tak naprawdę my to jemy potem. A to, jak jemy, powoduje, że się czujemy dobrze albo źle.”W jej ocenie największym wyzwaniem jest dziś uświadomienie społeczeństwu, że sprawa jakości żywności dotyczy każdego – od rodzin z dziećmi po system ochrony zdrowia. Jak wskazała, „to nie jest interes rolników. To jest interes wszystkich.”Szczególnie mocno wybrzmiał temat wolności pracy dziennikarzy. Popek przypominała, że problemy z presją polityczną nie są nowe, ale dziś przybierają formy, które prowadzą do autocenzury.Wspominała początki swojej pracy w telewizji i zasadę prezentowania dwóch stron sporu jako fundament etyki zawodowej.W tym kontekście pojawił się temat internetu i podcastów. Popek przyznała, że to właśnie potrzeba dłuższych, spokojnych rozmów skłoniła ją do stworzenia własnego formatu. Opisywała swój podcast jako „mini studio śniadaniowe” – ciepłe, bezpieczne miejsce, sprzyjające szczerości.Jednocześnie otwarcie mówiła o tym, że internet to nie tylko wolność, ale też ogromna konkurencja i konieczność nauczenia się nowych zasad gry.„Pokarmem jest informacja”Najważniejsza myśl, która przewijała się przez całą rozmowę, dotyczyła sensu tworzenia treści. Popek podkreślała, że nie chodzi o popularność ani o efektowne tezy, lecz o realną wartość dla odbiorcy.I dodawała słowa, które stały się puentą rozmowy:„My zmieniamy świat na podstawie tego, jacy jesteśmy. A jesteśmy tacy… jak pokarm, który przyjmujemy, a tym pokarmem jest informacja.”To właśnie dlatego – jej zdaniem – długie, uczciwe rozmowy, sprawdzanie faktów i samodzielne docieranie „w teren” stają się dziś ważniejsze niż kiedykolwiek.„W czasach sztucznej inteligencji musi być ktoś, kto pojedzie sprawdzić, jak jest naprawdę.”/fa

 31 stycznia 2025 r. Marek Kamiński i jego 18-letni syn Kay stanęli na Biegunie Południowym, kończąc pierwszy etap projektu „Pole 2 Pole”. Wyruszyli 9 grudnia, a cel osiągnęli o 3:30 czasu polskiego. Dla 61-letniego podróżnika to także symboliczny powrót do historii: trzy dekady temu – w 1995 roku – jako pierwszy człowiek na świecie zdobył oba bieguny Ziemi bez wsparcia z zewnątrz. Wyprawa ma być nie tylko sportowym wyczynem, ale też opowieścią o tym, jak zmienił się świat przez 30 lat i czego – mimo technologii – wciąż szukamy w sobie.O swojej wyprawie – która ma prowadzić z Antarktydy aż ku Arktyce, ale po drodze zahaczać o miejsca-symboliczne, „wcielenia człowieka przyszłości”– Kamiński opowiadał w Radiu Wnet. Podkreślał, że „biegun” to nie wyłącznie punkt na mapie. To także stan wewnętrzny, granica, próg, który każdy człowiek ma gdzie indziej. Jak mówił, „te bieguny są umowne. (…) biegunów jest tyle, co ludzi".Tą drogę (…) chcę przebyć przez różne wcielenia człowieka przyszłości. To będzie wyprawa bardziej metaforyczna niż tylko odwiedzenie konkretnych miejsc– wskazał.W planie pojawiają się m.in. Atakama „przypominająca Marsa”, Patagonia, Półwysep Antarktyczny, Ekwador nazwany „krajem długowieczności”, San Blas jako wizja bezludnych wysp i potencjalnej „przyszłej” samotności ludzkości, a dalej: treningi kosmiczne w USA, Grenlandia, Spitsbergen i finał na biegunie północnym.„Wigilia na Antarktydzie” – wyprawa ojca z synem i ciężar odpowiedzialnościNajmocniej wybrzmiał jednak nie plan logistyczny, tylko to, co działo się między ojcem i synem w warunkach, gdzie nie da się „pomóc w stu procentach”. Kamiński przyznał wprost: bał się o Kaya – nie dlatego, że syn „nie da rady”, ale dlatego, że w ekstremum nie da się przejąć za drugiego człowieka jego zadań i jego wysiłku.Bałem się o Kaya i bałem się, że nie damy sobie razem rady, że ja nie będę też w stanie mu pomóc, bo nie można za kogoś iść, nie można komuś pomóc w stu procentach– mówił podróżnik.Wspominał momenty proste w opisie, a groźne w skutkach: zimno w stopach i dłoniach, ryzyko odmrożeń, paraliżujące konsekwencje dla podstawowych czynności, jak rozstawienie namiotu.Ta wyprawa była też inna, bo Kay zdecydował się w ostatniej chwili – zabrakło czasu na przygotowania, a ojciec widział w nim czasem „zagubionego osiemnastolatka”. I znów: nie jest to opowieść o słabości, tylko o realności doświadczenia. Z biegiem dni role zaczęły się odwracać. Syn nie tylko „ogarnął się”, ale też stał się kimś, kto potrafił podtrzymać ojca.I właśnie dlatego Kamiński mówi o tej drodze jak o czymś, co zostaje na zawsze — w rodzinnej pamięci mocniej niż jakiekolwiek pamiątki.Wigilia na Antarktydzie, Święta Bożego Narodzenia na Antarktydzie, Sylwester, Nowy Rok to wszystko już połączy nas na zawsze– dodaje.Strach jak sinusoida i biała pustka, która uczy wiary w krokW rozmowie wrócił też temat lęku. Kamiński opisywał go nie jako jednorazowy „próg”, tylko falę, która przychodzi, znika i wraca, zwłaszcza gdy nie wiadomo, czy cel jest osiągalny.Ten strach jest jakąś sinusoidą, on pojawia się i znika. Kiedy jest bardzo ciężko, kiedy nie wiemy, czy damy radę– opowiada.Do tego dochodzi warstwa psychologiczna Antarktydy: white-out, brak punktów odniesienia, poczucie abstrakcyjności celu – biegun jako punkt, którego nie widać, choć się do niego idzie. A jednak to właśnie ta abstrakcja ma wartość edukacyjną: nie tylko „siłę mięśni”, lecz umiejętność trwania przy kierunku, kiedy postęp jest minimalny.„Milion dolarów na Harvard czy wyprawa na biegun?” – edukacja jako odpornośćJednen z najbardziej ciekawych wątków rozmowy dotyczył edukacji. Kamiński powiedział, że po tym, co zobaczył w przemianie syna, wybrałby wyprawę – jako inwestycję w odporność, wytrwałość i orientację w życiu.Gdybym miał milion dolarów wydać na Harvard lub na wyprawę na biegun, to myślę, że wolałbym wyprawę na biegun– wskazuje.Wyjaśniał, że „edukacja” nie sprowadza się do informacji i dyplomu, ale do umiejętności radzenia sobie, gdy przychodzą trudne sytuacje. a te przychodzą niezależnie od zawodu i statusu.To przede wszystkim wytrwałość, żeby dawać sobie radę w trudnych sytuacjach, bo życie często te trudne sytuacje przynosi– dodaje.Równolegle wracało pytanie o sens: czy idziemy po to, by coś zdobyć, czy by coś zostawić. Kamiński odpowiadał, że jedno nie wyklucza drugiego, a „zdobywanie” może dotyczyć spraw głębszych niż geografia./fa

Gościem najnowszej Melliny jest Tomasz Kot. Aktora niebawem będzie można podziwiać w filmie "Niebo. Rok w piekle". Akcja filmu rozgrywa się w latach 90. Grupa młodych ludzi trafia do sekty a Tomasz Kto gra tu czarny charakter. W rozmowie z Marcinem Mellerem przyznał, że to ciekawe wyzwanie po rolach, w których wcielał się w wielkich Polaków. Kot pojawi się też na ekranie w filmie "Wielka Warszawska". To historia młodego dżokeja, który marzy o triumfie w Wielkiej Warszawskiej. Kot przyznał, że nie rozumie hazardu. W przeszłości jednak czuł, że życie wymyka mu się spod kontroli. Jak nad tym zapanował o tym w rozmowie w Mellinie. Tomasz Kot zagląda też za kulisy serialu Niania i Camera Caffe. Wspomina też jak w młodości wcielał się w gangstera i jak mogło się to źle skończyć...

"Twój brat taki porządny, ty taki debil" - słyszał od nauczycieli. Dziś Łukasz Smolarski, twórca kanału Biznes Misja , inspiruje miliony. Jak wyglądała jego droga na szczyt?W szczerej rozmowie Łukasz opowiada o projektowaniu swojego życia "od zera". Wspomina trudne dzieciństwo naznaczone biedą po śmierci mamy, pierwsze zarobione pieniądze na giełdzie samochodowej i handel z "Austriakiem" w wieku 8 lat.Dowiedz się, jak jedno spotkanie z kuzynem i książka "Potęga Podświadomości" zmieniły jego mentalność i sprawiły, że zamiast na WF, poszedł do prestiżowej Wyższej Szkoły Biznesu. Łukasz opowiada też o kulisach kariery w korporacjach (HP, IKEA) , wypaleniu zawodowym i 10-letniej walce z niezdiagnozowaną boreliozą, która doprowadziła go do depresji.Przełomem okazała się poważna operacja kręgosłupa, która groziła mu paraliżem. Leżąc w szpitalu, podjął decyzję o rzuceniu "złotej klatki".

Gościem najnowszej Melliny jest dziennikarz a w przeszłości aktor Maciej Orłoś. W najnowszej Mellinie Orłoś ujawnia jak to się stało, że dołączył do Teleexpressu i jak wyglądało przejście od aktora do prezentera. Orłoś mówi o swoim odejściu z TVP za czasów PiS i jak wygląda telewizja publiczna obecnie.O ludziach, którzy zostali w TVP za czasów PiS nie rzucili papierami i nie odeszli Orłoś mówi, że "głównym winowajcą są osoby, które postawiły dziennikarzy w takiej sytuacji". Dziennikarz wspomina też co znalazł w swojej teczce SB i czy były zbierane na niego haki. Wspomina też sytuację, kiedy Teleexpress nie zaczął się punktualnie o 17:00, choć on był na stanowisku. Jak do tego doszło o tym w najnowszym odcinku.

Bokserski bandyta, gladiator z Wieliczki, wojownik w klatce, były więzień, hazardzista, człowiek po przejściach i... po spowiedzi z całego życia. Gościem tego odcinka jest Artur Szpilka – jeden z najbardziej bezkompromisowych, emocjonalnych i niepokornych bohaterów polskiego sportu ostatnich dekad.Rozmawiamy o jego dzieciństwie naznaczonym przemocą i biedą, o relacji z ojczymem, o tym, jak pokochał boks po tym, jak ukradł pierwsze rękawice. Wspomina pierwsze walki na ulicy, zeszyt z bilansami bójek i moment, w którym mógł zginąć od ciosu maczetą. Mówi, dlaczego zawiódł swoją matkę, jak trafił do więzienia i co zmieniło w nim spotkanie z Andrzejem Gołotą w sali widzeń.Szpilka bez owijania opowiada o uzależnieniu od hazardu i narkotyków, o ciągach kokainowych, utracie sensu życia i chwilach, gdy miał już sznur w dłoni. Opowiada też o swoim powrocie do Boga, trzymiesięcznej liście grzechów, spowiedzi absolutnej i spaleniu przeszłości.

Robert Korzeniowski - czterokrotny mistrz olimpijski, co czyni go najbardziej utytułowanym polskim sportowcem pod względem liczby zdobytych tytułów mistrza olimpijskiego. Trzykrotny mistrz świata (1997, 2001 i 2003), dwukrotny mistrz Europy (1998, 2002) oraz wielokrotny mistrz i rekordzista Polski w chodzie na 50 km. Były rekordzista świata w chodzie sportowym. W 2000 uzyskał dwa złote medale podczas IO w Sydney !

Gościem najnowszej Melliny jest Titus z Acid Drinkers. Po 27 latach zespół wraca w oryginalnym, pierwszym składzie na duże sceny. To wszystko jesienią podczas czterech wyjątkowych halowych koncertów, które odbędą się w Warszawie, Poznaniu, Katowicach i Wrocławiu. Jak mówił Titus "po latach spotkali się na próbach i wróciła niezwykła energia". Titus opowiada o swoim życiu rockmena. Kazik nie wziął go do KNŻ ze względu na "zbyt rozrywkowy sposób życia". On sam przyznaje, że pił wszystko oprócz benzyny i nie poleca tego. Wspomina też zapasy z Maleńczukiem i zakazy hotelowe. Tłumaczy też dlaczego w przeszłości zdarzało mu się wyrzucać instrumenty przez okno.

95-letni Lech Gade, harcerz i żołnierz Armii Krajowej brał udział w Powstaniu Warszawskim. Był jeńcem wojennym w niemieckim stalagu. Także żołnierzem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po zakończeniu II Wojny Światowej wyemigrował do Australii, gdzie służył w oddziałach australiskich Komandosów.

95-letni Lech Gade, harcerz i żołnierz Armii Krajowej brał udział w Powstaniu Warszawskim. Jeniec wojenny w niemieckim stalagu. Żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po zakjończeniu II Wojny Światowej wyemigrował do Australii, gdzie służył w oddziałach australiskich Komandosów.

Czy sądy i prokuratury mogą być uczciwe? O wizji prof. Chrzanowskiego w zetknięciu z rzeczywistością opowiada prok. Włodzimierz Blajerski. Mówi też o naciskach, reformach i kulisach walki o niezależność wymiaru sprawiedliwości. #IPPTVNaŻywo #WłodzimierzBlajerski #prokuratura #wybory2025 ----------------------------------------------------

Wini, czyli Winicjusz Bartków, muzyk, podcaster i showman tłumaczy dlaczego nie wyrzucił z samochodu Grzegorza Brauna. Wspomina także o spotkaniach z innymi kandydatami na urząd prezydencki. Wini opowiada również o środowisku polskich raperów. Dlaczego są to kruche osóbki i w czym są podobni do... biskupów. Z tej rozmowy dowiecie się także, którzy raperzy nie zgodzili się na publikację wywiadu, jaki przeprowadził z nimi nasz gość. Nie zabraknie także wątków przemiany osobistej, szans na ślub Winiego, a także opowieści o powstawaniu najnowszej płyty FOREVAYANG.

Pełnej wersji podcastu posłuchasz w aplikacji Onet Audio. [AUTOPROMOCJA] Życie w Rosji przed wojną i po jej wybuchu Grzegorz Ślubowski, były dziennikarz i ostatni konsul generalny RP w Petersburgu, opowiada Witoldowi Juraszowi o atmosferze w Rosji tuż przed rozpoczęciem inwazji na Ukrainę. Wspomina przyjęcie, na którym nikt nie wierzył w wybuch wojny, a jednocześnie wszyscy byli jej przeciwni. Dziś, jak zauważa, podobne spotkanie byłoby niemożliwe – większość jego uczestników opuściła już kraj. W pierwszych dniach wojny tysiące Rosjan wychodziły na ulice, by protestować przeciwko agresji na Ukrainę. Jednak z biegiem czasu demonstracje malały, aż całkowicie zanikły. Strach stał się wszechobecny, a społeczeństwo dostosowało się do nowych realiów. Gość podkreśla odwagę tych nielicznych Rosjan, którzy, sprzeciwiając się wojnie, wciąż dają świadectwo swoim poglądom – co oczywiście wiąże się z ryzykiem. Luksusowe życie z widokiem na wojnę za oknem Ślubowski podkreśla, że mimo zachodnich sankcji życie w Rosji wróciło do normy. Sklepy są pełne luksusowych towarów, ekskluzywne restauracje i kawiarnie tętnią życiem, a mieszkańcy zdają się ignorować trwającą wojnę. Zauważa jednak, że choć w Rosji narasta atmosfera strachu, to nazwanie jej państwem totalitarnym byłoby przesadą. Rosja wszechmocna, Rosja na skraju upadku Były konsul krytykuje sposób, w jaki Rosja bywa przedstawiana w polskich mediach – raz jako potężne, wszechmocne imperium, raz jako państwo na granicy rozpadu. Jego zdaniem prawda leży pośrodku: Rosja nie jest na tyle silna, by dominować, ale też nie na tyle słaba, by się rozpaść. W rozmowie pojawia się też temat ludzi, którzy w Rosji zostali. Są to urzędnicy wybierający lojalność wobec władzy, inteligenci zamykający się w emigracji wewnętrznej, katolicki Kościół unikający konfliktu z reżimem oraz prawosławna cerkiew, która reżim aktywnie wspiera. Ślubowski opisuje również, jak wyglądało życie i praca polskiego dyplomaty w Rosji – kraju, który oficjalnie uznaje Polskę za wroga.

Równowaga w życiu to temat, który budzi wiele emocji i często jest błędnie rozumiany.Czy rzeczywiście da się ją osiągnąć? A może w różnych etapach życia oznacza coś zupełnie innego? 

Kiedy trafiam na interesujące opinie o pracy z zespołem, które nie są często powtarzane, od razu przyciągają moją uwagę. Ostatnio Artur Jabłoński opublikował na swoim profilu na Facebooku serię takich spostrzeżeń, które mnie zaciekawiły. Wspomniał m.in. o:

Czekaliśmy na tę rozmowę długo, więc to idealna szansa, żeby zadać wszystkie kluczowe pytania. Czy ktoś na ulicy poznał go po roli w filmie „Enduro Bojz”? Jak przygotowywał się do roli kochanka w „Klarze”? Dlaczego odrzucił rolę u Wajdy? Czy łysina go definiuje? Naszym gościem wybitny aktor ze zmysłowym głosem, Adam Woronowicz. Wspomina czasy, kiedy był niejadkiem i mama leczyła go u szeptuchy, a także okres studiów, kiedy pani profesor zwróciła mu uwagę, że jego rozśmieszanie wszystkich to pójście na łatwiznę. Czy żona i dzieci proszą go o czytanie bajek wieczorami w domu? Jak zareagowałby, gdyby jego córka chciała być aktorką w filmach dla dorosłych? Czy widział dużo filmów porno przed rolą w „Lady Love”? Zapraszamy na spotkanie z Adamem Woronowiczem. Podcast WojewódzkiKędzierski ma partnerów komercyjnych. #płatnawspółpraca #podcast #wojewódzkikędzierski 

W wieku 87 lat zmarł aktor, satyryk, scenarzysta i reżyser Stanisław Tym. Informację o jego śmierci przekazała w piątek redakcja tygodnika "Polityka", z którym Tym współpracował jako felietonista.

Czy na zawsze zostanie „polskim Bradem Pittem” i jaką największą bzdurę usłyszał na swój temat? Maciej Zakościelny miał szansę zagrać w USA, ale miał też szansę być Zbyszkiem z Bogdańca. Czy czegoś żałuje? Może tego, że nie wygrał „Tańca z Gwiazdami? Rozmawiamy o trudnym okresie w życiu prywatnym, ale też o niezwykłej drodze zawodowej. Jaką swoją rolę ceni najbardziej? Czego zazdrości Więckiewiczowi? Czy w ogóle czegoś zazdrości innym aktorom? Wspomina też początki polskiego show-biznesu, nagłą popularność i brutalność reżyserów z początków jego pracy w zawodzie. Czy jest teraz szczęśliwy? O tym, jak wyglądała jego droga od grania w paryskim metrze po tytuł „Viva Najpiękniejszy” i co będzie dalej - zapraszamy na rozmowę z Maciejem Zakościelnym. Podcast WojewódzkiKędzierski ma partnerów komercyjnych. #płatnawspółpraca #wojewódzkikędzierski #podcast 

Czy można zbudować odnoszący sukcesy biznes, zaczynając w branży, która zmaga się z kryzysem? Daniel Moczydłowski, współzałożyciel kilku firm technologicznych, w dzisiejszym odcinku dzieli się swoją niezwykłą podróżą od studenta informatyki na Politechnice Warszawskiej, przez budowę koparek kryptowalutowych, aż po stworzenie dochodowego software house'u.W rozmowie Daniel opowiada o pierwszych zarobionych pieniądzach, które – jak przyznaje – przyszły dość łatwo, budząc w nim chęć odkrywania nowych możliwości poza typowym schematem pracy na etacie. Wspomina swoje wczesne doświadczenia biznesowe, kiedy wraz z wspólnikiem zaczęli sprzedawać koparki kryptowalut, nie zdając sobie sprawy z nadchodzących wyzwań, takich jak serwisowanie sprzętu czy rosnąca konkurencja. „Kopanie kryptowalut przestało się opłacać, więc przerzuciliśmy się na budowę koparek i ich sprzedaż” – mówi Daniel, opisując swoją pierwszą poważną decyzję biznesową.Daniel mocno podkreśla znaczenie współpracy z Anią Lewandowską, dla której jego firma stworzyła bloga, co okazało się punktem zwrotnym w karierze. "To był moment, który otworzył nam drzwi do kolejnych klientów, chociaż początkowo nie wszystko szło zgodnie z oczekiwaniami" – przyznaje szczerze.Droga Daniela nie była jednak usłana różami. W rozmowie otwarcie mówi o kosztownych błędach i straconych pieniądzach, które – jak sam przyznaje – były olbrzymim obciążeniem na początku jego kariery. Stracenie 600 tysięcy złotych na nietrafiony projekt nauczyło go, że czasem lepiej jest zrezygnować i skupić się na kluczowych obszarach działalności.Jednym z najważniejszych wniosków, jakie wyniósł z tej drogi, jest fakt, że biznes nie wybacza opieszałości – trzeba być zawsze aktywnym, dynamicznym i otwartym na nowe wyzwania. Moczydłowski podkreśla, jak ważne było dla niego zrozumienie, że samo oczekiwanie na szanse nie przyniesie rezultatów. „Trzeba za tym iść, cisnąć” – mówi, opowiadając o swoich staraniach, by pozyskać praktyki w Microsoft i walczyć o każdy krok naprzód.Ostatecznie Daniel musiał podjąć trudną decyzję o porzuceniu studiów na Politechnice, aby skupić się na rozwoju swojej firmy. Jego historia to opowieść o determinacji, pracy ponad siły, ale również o radości ze współpracy z przyjaciółmi i budowaniu sukcesu w najbliższym kręgu.Czy warto było zrezygnować z Microsoftu, aby postawić na własny biznes? Czy mieszkanie i pracowanie razem z partnerem biznesowym to dobry pomysł? Jakie błędy przyniosły najwięcej nauki? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań znajdziecie w tym niezwykle ciekawym odcinku.

Były piłkarz, Maciej Szczęsny, ocenia czas, w którym współpracował z Franciszkiem Smudą.