Podcasts about relacja

Liczne czerwone flagi, ghosting, romantyzowanie przemocy. Czytając „Wichrowe Wzgórza” na nowo, kochamy je i nienawidzimy jednocześnie. Relacja łącząca Cathy i Heathcliffa wciąż wzbudza wiele emocji. Przed premierą nowej ekranizacji kultowej powieści Emily Brontë sprawdzamy, czy zasługuje na miano romansu wszech czasów. Autorka: Aleksandra Pakieła Artykuł przeczytasz pod linkiem: https://www.vogue.pl/a/wichrowe-wzgorza-ksiazka-emily-bronte-czy-to-historia-milosci-recenzja

Wietnam to już nie tylko kierunek na egzotyczne wakacje. To tutaj bije dziś nowe serce światowej gospodarki. Podczas mojej podróży zobaczyłem kraj, który w niewiarygodnym tempie rzuca wyzwanie gigantom i staje się kluczowym graczem w geopolitycznej układance między USA a Chinami.

Bóg jako pierwszy zbliżył się do człowieka w osobie Jezusa Chrystusa, który oddał za nas życie na krzyżu i obiecał, że pozostanie z nami na zawsze. Bliskość z Bogiem jest świadomą decyzją człowieka, opartą na szczerości i gotowości do budowania relacji.Relacja ta wymaga stałego pogłębiania i wyboru Boga w codziennym życiu. To właśnie z niej płyną siła, autorytet oraz wszystko, co jest potrzebne, aby budować zdrowe i pełne relacje z drugim człowiekiem. Zbliżając się do Boga, naturalnie dystansujemy się od innych rzeczy, które wypełniają nasz czas i uwagę. Więcej czasu spędzonego z Bogiem oznacza mniej czasu poświęconego telewizji, telefonowi czy innym rozpraszaczom oraz większy dystans wobec tego, co oddala nas od Niego.Odwołując się do przykładów dwóch postaci biblijnych, pastor Andrzej w swoim kazaniu ukazywał, jak istotne jest trwanie w bliskości z Bogiem i konsekwencje płynące z takiego wyboru. Jeśli chcesz usłyszeć więcej na ten temat, zachęcamy do odsłuchania nagrania.

 Gościem poranka Radia Wnet była Anna Dalkowska, sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego i członek Krajowej Rady Sądownictwa, która relacjonowała przebieg i konkluzje ostatniego posiedzenia plenarnego Rady.Posiedzenie dotyczyło wyjaśnień złożonych przez Dariusza Łubowskiego w związku z prowadzonym przez niego postępowaniem dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania wobec posła Marcin Romanowski.„Podczas posiedzenia plenarnego Krajowej Rady Sądownictwa odbyła się dyskusja dotycząca wyjaśnień złożonych przez pana sędziego Dariusza Łubowskiego. Członkowie Rady, w tym parlamentarzyści, mieli możliwość wypowiedzenia się w zakreślonym czasie”.Jak wyjaśniła sędzia Dalkowska, Rada przyjęła pięć konkretnych decyzji. Pierwsza dotyczy wniosku do Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego o wszczęcie czynności wyjaśniających wobec prokuratorów Dariusza Ślepokura i Piotra Woźniaka.„Pan sędzia wskazał, że otrzymał telefon od prokuratorów będących stroną w tym postępowaniu, co w jego ocenie mogło budzić podejrzenie próby wpływania na treść rozstrzygnięcia. Takie działania w państwie demokratycznym nie są dopuszczalne”.Drugim krokiem było skierowanie wniosku o rozważenie zatrzymanie sędzi Beaty Najar, która – mimo formalnego przejścia w stan spoczynku – pełniła zarówno funkcje administracyjne prezesa sądu, jak i czynności orzecznicze.„Konstytucja i prawo przewidują wyjątek od immunitetu w przypadku ujęcia na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. W tym wypadku w grę może wchodzić przestępstwo urzędnicze z artykułu 231 Kodeksu karnego”.Trzecia decyzja dotyczyła lustracji referatu sędzi Beaty Najar, czyli analizy akt i czynności orzeczniczych – bez ingerencji w merytoryczną treść orzeczeń.„Rada nie ma kompetencji do oceniania zasadności rozstrzygnięć. Może jednak badać kwestie związane z niezależnością i niezawisłością sędziowską”.Czwarty wniosek zakładał uznanie, że odwołanie sędziego, wcześniej pozostawione bez biegu, zostało złożone w terminie i powinno zostać merytorycznie rozpoznane przez KRS.Ostatnia decyzja dotyczyła zawiadomienia Prokuratora Generalnego o podejrzeniu popełnienia przestępstwa mobbingu wobec sędziego Łubowskiego oraz innych sędziów.„Nie przesądzamy o winie. Korzystamy z obowiązku zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Relacja sędziego wzbudziła jednak poważne wątpliwości co do charakteru działań podejmowanych wobec niego po wydaniu rozstrzygnięcia”.W końcowej części rozmowy Anna Dalkowska zapowiedziała dalszy ciąg debaty wokół sądownictwa, przypominając o ustawie leżącej obecnie na biurku prezydenta./fa

Tysiące osób zgromadziły się na nowojorskim Foley Square, protestując przeciwko polityce imigracyjnej administracji Donalda Trumpa i wzywając do ogólnokrajowego strajku. Fala demonstracji była reakcją na śmierć Alexa Prettiego, zastrzelonego podczas działań funkcjonariuszy służby pograniczno-celnej w Minneapolis, a także na wcześniejszy zgon Renee Good w trakcie interwencji służby ICE w tym samym mieście. Organizatorzy domagali się zakończenia działań tej agencji. W geście solidarności wiele firm w Nowym Jorku zawiesiło działalność, a uczniowie i studenci w całym kraju dołączyli do protestów, opuszczając zajęcia. Zapowiedziano kolejne demonstracje w centrach miast oraz pod siedzibami władz stanowych.W opublikowanym oświadczeniu przedstawiciele nowojorskiej koalicji organizacji imigranckich wezwali do położenia kresu przemocy wobec ich społeczności i usunięcia ICE z lokalnych środowisk. Burmistrz Nowego Jorku, Zohran Mamdani, solidaryzując się z protestującymi podkreślił w mediach społecznościowych, że ich odwaga inspiruje innych.

Cześć! Trochę chorowałyśmy, ale po odzyskaniu głosów wracamy z nowym odcinkiem. Opowiadamy w nim o krzyżujących się losach i pokrzyżowanych planach. Posłuchacie o dwóch powieściach i dwóch tytułach z gatunku literatury faktu, które zaskakują, wzruszają, smucą, bawią i skłaniają do refleksji. Dwa z nich zostały przetłumaczone przez Elę i towarzyszyły jej przez dużą część minionego roku. Gościnnie wystąpią karty tarota, australijska fauna, Claude Monet i internetowe memy. Brzmi intrygująco? Serdecznie zapraszamy do słuchania!Czy znacie którąś z tych książek? Jak wypadły Wasze styczniowe lektury?Książki, o których mówimy w podkaście:❌ Italo Calvino, Zamek krzyżujących się losów, tłum. Anna Wasilewska, PIW;❌ Grégoire Bouillier, Syndrom nenufarów, tłum. Elżbieta Janota, Nowe;❌ Geraldine Brooks, Dni pamięci, tłum. Elżbieta Janota, Relacja;❌ Imogen Binnie, Nevada, Picador.Jeśli spodobał Ci się ten odcinek, możesz nam podziękować na ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Suppi⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠. Zapłacisz bezpiecznie i bez prowizji Blikiem, przelewem czy kartą.A jeśli chcesz zostać z nami na dłużej: wejdź na nasz profil ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Patronite⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠! Jeżeli chcesz dołączyć do naszego grona Matronek i Patronów, będziemy zaszczycone! Dla tych, którzy zdecydują się nas wspierać, mamy spersonalizowane książkowe rekomendacje, newslettery głosowe, podziękowania na stronie i wiele więcej.Zachęcamy do odwiedzin na naszym profilu na ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagramie ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠i na ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Facebooku⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, na naszym kanale ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠YouTube ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠oraz na naszej ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠stronie internetowej⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠.Intro: http://bit.ly/jennush

Relacja z biegów WOŚP.

 Ostatnie 24 godziny przyniosły na Ukrainie kolejną falę zmasowanych ataków. Rosja uderzyła jednocześnie rakietami i dronami w kilka dużych miast. Jak mówi korespondent Radia Wnet na Ukrainie Dmytro Antoniuk, „około 80 procent miasta Charkowa i obwodu charkowskiego jest pozbawione elektryczności. To skutek kombinowanego ataku Rosji”.W nocy silny atak bezzałogowcami dotknął również Odessę.22 osoby są ranne, trzy mogą być pod gruzami. Ratownicy odgruzowują zniszczone bloki. Drony prawie zawsze uderzają w wielopiętrowe budynki cywilne– dodał. Problemy dotknęły także stolicę. Jak wskazał, „w Kijowie ponad tysiąc domów wciąż jest bez elektryczności i ogrzewania. Woda na szczęście jest prawie wszędzie”.Sytuację pogarszają warunki pogodowe: marznący deszcz, opóźnienia pociągów i zapowiadane mrozy do minus 20 stopni. W tym kontekście szczególnie ważna jest pomoc z zagranicy. Antoniuk wskazał, że „agregaty z polskiej pomocy dla Kijowa i innych miast są absolutnie ratujące. Za to bardzo dziękujemy”.Na froncie walki nie ustają. Rosja koncentruje się przede wszystkim na południowym i wschodnim odcinku. Najwięcej starć odnotowano jednak w Donbasie. Coraz trudniejsza jest sytuacja w miastach zaplecza frontu. Mimo zimna i braków sprzętowych ukraińska armia nadal się broni./fa 

 Piotr Semka nie ma wątpliwości, że zapowiedź odejścia Szymona Hołowni z własnej partii należy czytać jako próbę dyscyplinowania zaplecza, a nie realny plan polityczny. Jego zdaniem lider Polski 2050 znalazł się w sytuacji, w której wszystkie wcześniejsze scenariusze awansu osobistego po prostu się nie zrealizowały.Publicysta przypomina, że Hołownia liczył najpierw na międzynarodową funkcję – pojawiał się wątek wysokiego stanowiska w strukturach ONZ – a później na wariant dyplomatyczny, zakładający objęcie placówki w Waszyngtonie. Ten plan również upadł, m.in. z powodu napiętych relacji z Donaldem Tuskiem.W tej sytuacji, jak ocenia Semka, Hołownia nie ma dokąd odejść, a groźby pod adresem własnej partii są klasycznym „prężeniem muskułów”.Walka o przywództwo w Polsce 2050Semka wskazuje, że konflikt w Polsce 2050 to w istocie walka o kontrolę nad partią, a nie spór ideowy. Zapowiedź kongresu za kilka miesięcy traktuje jako moment, w którym Hołownia spróbuje ponownie umocnić swoją pozycję.Wewnętrzne napięcia – m.in. wokół Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz – nie oznaczają, zdaniem publicysty, żadnego realnego zwrotu programowego. To raczej rywalizacja personalna niż różnice polityczne.Semka studzi także nadzieje części prawicy, która liczy, że osłabienie Hołowni może doprowadzić do rozbicia koalicji rządowej. Jego zdaniem takie kalkulacje są naiwne – konflikty wewnątrz Polski 2050 nie przekładają się automatycznie na zdolność do stworzenia alternatywnej większości.Tusk zjada mniejszych partnerówW ocenie Semki Donald Tusk pozostaje politykiem, który systematycznie marginalizuje mniejszych koalicjantów, nie dopuszczając ich do realnej samodzielności. Relacja z Hołownią nie jest tu wyjątkiem, lecz częścią szerszego mechanizmu.Publicysta nie wierzy również w scenariusz „rządu technicznego” budowanego na części posłów Polski 2050. Taki projekt – nawet gdyby powstał – byłby natychmiast atakowany z obu stron sceny politycznej i szybko straciłby wiarygodność.Semka podsumowuje, że obecne napięcia w Polsce 2050 więcej mówią o słabości pozycji Hołowni, niż o realnym zagrożeniu dla Donalda Tuska. Groźby odejścia z partii traktuje jako element wewnętrznej gry, a nie zapowiedź politycznego trzęsienia ziemi./fa

Zapraszam na strony naszych Mistrzów Gry. Gramtok

Piotr Haczek, nasz korespondent z Australian Open, komentuje wyniki i mówi o faworytach turnieju AO w Melbourne.

We środę, 21 stycznia, w Sądzie Okręgowym w Warszawie rozpoczął się proces księdza Michała Olszewskiego oraz dwóch byłych urzędniczek Ministerstwa Sprawiedliwości. Sprawa dotyczy pozyskania i wydatkowania środków z Funduszu Sprawiedliwości przez Fundację Profeto, kierowaną przez księdza. Kilka dni przed planowanym terminem doszło do zmiany składu orzekającego, co obrońcy uważają za poważny błąd proceduralny, podważający podstawy dalszego postępowania.Sprawa wzbudza silne emocje w części opinii publicznej, m.in. z uwagi na rangę działalności społecznej i charytatywnej pełnionej przez księdza Olszewskiego przed postawieniem zarzutów.„Represje w Polsce” — relacja przed sądemPrzed gmachem sądu zebrały się grupy wspierające oskarżonych. Reporterka Ewa Stankiewicz, która relacjonowała wydarzenia na miejscu, podkreśla dramatyzm sytuacji i obecność służb.Ja dopiero dochodzę tutaj do sądu, widzę przed sobą samochody policji, które licznie przybyły… kilkadziesiąt osób przyszło wesprzeć księdza, bo mamy do czynienia z powrotem represji w Polsce— mówi.

Co się dzieje z człowiekiem, kiedy znika w nim świeżość, ciekawość i gotowość do zaczynania od nowa?Archetyp Dziewicy bywa mylony z naiwnością lub niedojrzałością. Tymczasem jest jedną z najbardziej fundamentalnych energii psychicznych. Jest obecny przez całe życie – niezależnie od wieku i doświadczeń.W tym odcinku opowiadam o archetypie Dziewicy jako archetypie początku, ufności i czystego impulsu życia. To energia, która mówi: chcę zobaczyć, chcę spróbować, chcę uwierzyć, że mogę. Dzięki niej możliwa jest lekkość, zachwyt i uczenie się przez doświadczenie. Pojawia się jeszcze zanim powstaną strategie, dowody i gotowe odpowiedzi.Przyglądam się temu, jak archetyp Dziewicy przejawia się w ciele, umyśle i relacjach. Pokazuję również, co dzieje się wtedy, gdy zostaje zraniony albo wycofany. Z jednej strony może prowadzić do naiwności i łatwowierności. Z drugiej – do cynizmu, zamknięcia i utraty radości życia.Dostęp do tej energii bywa szczególnie trudny w dorosłym życiu. Wymaga bowiem zgody na niewiedzenie oraz porzucenia pozycji „już wiem”. Jednocześnie to właśnie archetyp Dziewicy umożliwia nowe początki, rozwój refleksyjności i kontakt z intuicją.To odcinek o odwadze bycia początkującą. O uczeniu się przez kontakt ze sobą i światem. O spontaniczności, która nie jest dziecinna, lecz głęboko dojrzała.Ten odcinek jest już piątym w cyklu podcastów dotyczących archetypów. Jeśli nie słuchałaś pierwszego odcinka, który zapowiada wszystkie archetypy – zapraszam do odcinka 143 Od dziewicy po kapłankę, a następnie do odcinka 144 Archetyp Matki – o karmieniu świata i zapominaniu o sobie.Czy potrafię jeszcze patrzeć na życie z ciekawością, zachwytem i czuć radość?I inne wątki tego odcinka:Czym jest archetyp Dziewicy i dlaczego nie ma nic wspólnego z kulturowym rozumieniem dziewictwa.O świeżości, ciekawości i niewinności jako jakościach psychicznych, a nie dziecięcych.Jak Dziewica przejawia się w ciele, umyśle, relacjach i w obszarze duchowym.Uczenie się przez doświadczenie – dlaczego jest kluczowe dla tego archetypu.Nadmiar archetypu Dziewicy: naiwność, łatwowierność i „pozłacane karety”.Wycofanie Dziewicy: cynizm, utrata radości, lęk przed nowym i zamrożona spontaniczność.Archetyp Dziewicy a intuicja – bajka o Wasilisie jako mapa intuicji: wewnętrzny głos Dziewicy (laleczka), głęboka mądrość Wiedźmy (Baba Jaga) i dojrzałe rozeznanie Królowej (czaszka).Refleksyjność i ciekawość własnego świata wewnętrznego oraz zdolność do zniuansowania tego świata – nazywana intersubiektywnością (pojęcie z nurtu psychoterapii psychodynamicznej) jako zdolność świeżego widzenia siebie (temat rozwijam w osobnym podcaście Relacja ze sobą – frazes czy moc do zmian – Odcinek 126 – HorseSense).Dlaczego zgoda na niewiedzenie bywa warunkiem prawdziwego początku – o tym, że każda osoba które decyduje się przyjechać do HorseSense może mieć choć torhcę ten archtyp uruchomiony.Warsztat Droga Kobiety — transformacyjny program rozwojowy, podczas którego pracujemy z opowieściami, archetypami i mitami (m.in. w kontekście książki Biegnąca z wilkami) jako narzędziami do pogłębiania świadomości, kontaktu z własną intuicją, spontanicznością i autentycznością. To przestrzeń dla dojrzałych kobiet do doświadczania siebie, refleksji i odkrywania własnych zasobów w relacji z grupą, naturą i końmi.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast147/

Źródłem radości jest łączność z Trójcą Świętą, która dokonuje się w Kościele. Relacja św. Josemarii i Tomasa Alviry jest tego przykładem. My także możemy oprzeć się na ojcostwie św. Josemarii, które uczestniczy w ojcostwie Boga Ojca. (ks. Stanisław Urmański)

Poruszające świadectwo życia naznaczonego chorobami, zagrożeniem i granicznymi doświadczeniami, a jednocześnie przeniknięte głębokim poczuciem opieki i sensu. Autorka opowiada o cudownych ocaleniach z czasów wojny, ciężkich chorobach, operacjach, zatruciu oraz doświadczeniu śmierci klinicznej, podczas którego spotkała bliskich zmarłych. W relacji pojawia się również tajemnicze zdarzenie związane z jej synem w okresie stanu wojennego. To opowieść o niewidzialnej obecności, którą autorka nazywa Bogiem — o sile, która nie usuwa cierpienia, ale pozwala je przetrwać. Materiał skłania do refleksji nad granicami ludzkiego doświadczenia, wiarą, opatrznością i tym, co wymyka się racjonalnemu wyjaśnieniu. Relacja opublikowana na łamach miesięcznika „Nieznany Świat”, w rubryce „Dotknięcie Nieznanego” (nr 03/2001). Podkład muzyczny z Pixabay: Allicante - Melancholic Documentary Soundscape AudioCoffee - Wide Flower Fields (Atmospheric Ambient)

Polecam Państwu wyjątkową powieść-reportaż o Wielkiej Zarazie (Great Plague), która nawiedziła Londyn w 1665 roku. Wspaniale napisana i wyjątkowo ponadczasowa książka.▶️ Słuchaj dalej

1P 4,7-11 (7) Przybliżył się jednak koniec wszystkiego. Bądźcie zatem rozsądni i trzeźwi — gotowi do modlitwy. (8) Przede wszystkim pielęgnujcie żarliwą miłość względem siebie nawzajem, gdyż miłość zakrywa mnóstwo grzechów. (9) Okazujcie jedni drugim gościnność, bez szemrania. (10) Każdy niech usługuje pozostałym tym darem łaski, który otrzymał, jako dobry powiernik różnorodnej w swych przejawach łaski Boga. (11) Kto przemawia, niech mówi tak, jakby przekazywał słowa Boga. Kto usługuje, niech to czyni w sile, której On udziela, aby we wszystkim uwielbiony był Bóg przez Jezusa Chrystusa. Do Niego należy chwała i moc — na wieki. Amen. Nauczanie z dnia 11 stycznia 2026

Od 1 stycznia cały Kościół modli się i pości, wołając o przełomy w naszym życiu oraz w życiu naszych bliskich. Rezygnując z tego, co znane i wygodne, robimy przestrzeń, aby wypełnił ją sam Bóg — tym, co przekracza nasze wyobrażenia. Prawdziwy post zaczyna się w Bogu, prowadzi do pokuty i pogłębienia relacji z Nim; tylko taki post ma moc ocalić. Często problemem nie jest to, czego nam brakuje, lecz to, co już posiadamy i co zajmuje nasze serca. Co łączy post z dzisiejszym słowem: „Relacja z wyprawy”? Pastor opowiada o kilku poruszających wyprawach. A jaka jest Twoja relacja z drogi, którą przechodzisz? Księga Jonasza 3,1–10.

W Dnieprze dostęp do prądu mamy najwyżej 5 godzin dziennie - mówi wykładowca Dnieprzańskiego Uniwersytetu Narodowego. 

Relacja z biegu noworocznego oraz zaproszenie na półmaraton w Jarocinie.

Odwaga, granice, decyzje i zdolność do działania – archetyp Wojowniczki to jedna z najbardziej potrzebnych, a jednocześnie najbardziej ambiwalentnie postrzeganych energii. Często kojarzona z walką, konfliktem lub twardością, w swojej dojrzałej formie nie służy władzy, lecz ochronie prawdy i życia.W tym odcinku zanurzam się w esencję Wojowniczki – tej, która potrafi stanąć za sobą, powiedzieć „nie” bez poczucia winy i „tak” bez lęku. To energia sprawczości, autonomii i zdrowej agresji, bez której trudno podejmować decyzje, stawiać granice i prowadzić własne życie zamiast tylko reagować na to, co się wydarza.Opowiadam o tym, jak Wojowniczka przejawia się w ciele, emocjach i relacjach, dlaczego jako jedyny archetyp potrafi działać nawet w rozregulowanym układzie nerwowym – i jakie są tego koszty. Przyglądam się także jej cieniom: nadmiarowej walce, perfekcjonizmowi, kontroli oraz ucieczce od konfrontacji, gdy energia Wojowniczki została zamrożona.To również odcinek o zdrowej agresji, o relacji z wewnętrznym pierwiastkiem męskim, o granicach, które nie zamykają serca, lecz je chronią. I o tym, że prawdziwa siła nie polega na walce ze światem, lecz na tym, by przestać walczyć z samą sobą.O fundamentach pracy z archetypami mówię w odcinku wstępnym – warto od niego zacząć: #143 Od dziewicy po kapłankę.Archetyp Wojowniczki – o sile, która chroni to, co żywe.I inne wątki tego odcinka:Czym jest archetyp Wojowniczki i jaka jest jego dojrzała funkcja w psychice.O zdrowej agresji jako energii życiowej, a nie przemocy.Dlaczego Wojowniczka potrafi działać nawet w rozregulowanym układzie nerwowym.Jak rozpoznać cienie Wojowniczki: nadmiarową walkę, kontrolę i perfekcjonizm.Co dzieje się, gdy Wojowniczka jest uśpiona – o uległości i unikaniu konfrontacji.O granicach jako ochronie serca, a nie jego zamknięciu.Relacja z wewnętrznym pierwiastkiem męskim i jej znaczenie dla sprawczości.Praca z doświadczeniami przemocy i odzyskiwanie zaufania do własnej mocy.Wojowniczka w relacjach – między obroną siebie a walką o innych.Książka oparta na moim autorskim modelu pracy z energią życiową, dotykająca tematów zdrowej agresji: Wyprawa po moc – książka.Warsztat Wyprawa po moc – pogłębiona, praca z kontinuum niemoc–moc–przemoc, skierowana do osób, które chcą realnie zintegrować siłę bez popadania w przemoc lub wycofanie – to dla osób, które były już w Ośrodku HorseSense. Można zacząć od warsztatu HorseSensownia lub Droga kobiety, a w następnej kolejności dołączyć do warsztatu Wyprawa po moc.Dyscyplina, strategia i długofalowe prowadzenie życia to także aspekty energii archetypu Wojowniczki. Aby pogłębić ten temat posłuchaj także podcast #21 Planowanie z kołem życia, celami i nawykami – możesz tu pobrać koło życia. Z kołem życia, które jest prostym narzędziem dającym ogromne efekty możesz także pracować z moim Planerem rozwojowym MOC*MAGIA*MĄDROŚĆ.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:***https://www.horsesense.pl/podcast146/

Pożyczki bez umów, kredyt na ukochaną czy chwilówki zaciągane w tajemnicy, które spłacać trzeba wspólnie. Okazuje się, że poważne decyzje finansowe podejmujemy w imię uczuć, a nie racjonalnych argumentów. Sytuacja dotyczy zarówno małżeństw jak i związków nieformalnych – w obu przypadkach kluczowe jest dobre rozpoznanie swojej sytuacji, praw i obowiązków, a także szczera rozmowa. Z tą, jak mówią badania, mamy problem. Pieniądze są dla nas tematu tabu, a brak informacji na temat finansów, może mieć bardzo poważne konsekwencje. Do jakich sytuacji doprowadza brak komunikacji? Dlaczego nie chcemy rozmawiać o pieniądzach z najbliższymi nam osobami? W jaki sposób można próbować wybrnąć z trudnej sytuacji i czy pary są w stanie przetrwać kryzys związany z finansami – o tym mówiła w Drogowskazach mecenas Karolina Pilawska, adwokat specjalizująca się w sprawach majątkowych i finansowych. Do wysłuchania rozmowy zaprasza Aleksandra Galant.

W audycji m.in.:- Relacja z akcji pomocy świątecznej  „Zaświeć gwiazdko dla Polaków na kresach”- W kąciku literackim Agnieszka Baron-Twarkowska rozmawia z Aliną Staneczek- Gawęda Witolda Szolgini o „Domu pod żelaznym lwem”

Relacja z biegu w wieżowcu w Poznaniu oraz zaproszenia na najbliższy weekend.

Relacja Radia Wnet z Libanu 

Redaktor naczelny Radia Wnet Krzysztof Skowroński zaczyna swoją relację z Libanu od rzeczy najbardziej zaskakującej: papieska pielgrzymka, która na Bliskim Wschodzie jest wydarzeniem o ogromnym ciężarze duchowym i politycznym, w polskich mediach praktycznie nie istnieje. Jak mówi, „ani na portalach, które są z prawej strony, ani na portalach, które są z lewej strony nie ma ani jednego słowa na temat pielgrzymki Leona XIV”.Tymczasem z Libanu, jak podkreśla, nie płynie mrok i lęk, ale doświadczenie nadziei. Skowroński przypomina, że papież w swoich wystąpieniach mówił nie tylko o Bliskim Wschodzie, lecz także o Ameryce Południowej, Ukrainie czy Kościele w Niemczech, a podczas konferencji prasowej w samolocie „zdradził rąbek tajemnicy na temat polityki watykańskiej”.To polityka bez armii i rakiet – papież nie posiada swojej własnej armii, Watykan nie kupuje rakiet, ale wciąż oddziałuje przez słowo. Na początku było słowo i słowo na szczęście jeszcze w tej współczesnej cywilizacji coś znaczy– podkreśla Skowroński.Cedry, korzeń cywilizacji i pokój, który „przyjdzie pojutrze”W relacji wraca nieustannie obraz Libanu jako miejsca o bardzo długiej pamięci. Skowroński mówi, że w Byblos „cywilizacja trwa bez przerwy od kilku tysięcy lat”, od króla Babilonii, przez cesarstwo rzymskie i krzyżowców, po współczesność. To właśnie tu widać, o czym mówił papież – o konieczności posiadania korzeni.Dziennikarz relacjonuje, że Leon XIV nawiązywał do cedrów libańskich, które stały się symbolem trwałości: mówił, że cedry, które są symbolem Libanu, mają bardzo mocne korzenie, a świątynia w Jerozolimie powstała z cedrów libańskich.Kazimierz Gajowy dopowiada, że podobnie jak alfabet fenicki, pokój nie rodzi się z dnia na dzień.Ten pokój, który teraz zapowiedział papież Leon XIV, nie przyjdzie jutro. On przyjdzie może pojutrze, ale trzeba go zacząć dziś– stwierdził. To „dzisiaj” – podkreśla Gajowy – zaczęło się od samej obecności papieża i pielgrzymów:„Myśmy go zaczęli wczoraj samą obecnością pana redaktora, całej ekipy Radia Wnet, no i tego co było za ekipą, czyli naszych patronów, przyjaciół, sympatyków”.„W Libanie kościół należy do młodych ludzi”Jednym z najsilniejszych obrazów tej pielgrzymki jest msza w Bejrucie. Skowroński przyznaje, że dopiero tam zobaczył Kościół, który naprawdę oddycha młodością:„Jak człowiek sobie rozglądał się w lewo, w prawo, do tyłu, do przodu, to wszędzie byli młodzi ludzi. To nie jest taki Kościół, który gdzieś się czuje, że a może on jest Kościołem schyłkowym, może tylko starsi ludzie wędrują do Kościoła. Nie, w Libanie tak nie jest. W Libanie Kościół należy do młodych ludzi– zaznaczył.Gajowy potwierdza te wrażenia liczbami. Jak wskazał, "wśród tych 150 tysięcy ludzi na tej mszy świętej, 120 tysięcy to byli ludzie w przedziale dzieci do 35 roku życia. Starsi nie przyszli, bo może było za wcześnie. Trzeba było o czwartej rano wstać".To nie tylko statystyka, ale znak libańskiej tożsamości. Gajowy używa dla niej własnego określenia: „tożsamość libańska to jest, takie słowo może nowe, mnichość. Ci wszyscy Libańczycy, chrześcijanie zwłaszcza, niejacy są zarażeni swoimi korzeniami”. Korzeniami, które sięgają tradycji maronickich klasztorów: „Oni nauczyli się cierpieć, modlić, ale też się nauczyli cieszyć. Przecież ci ludzie są radośni”.Ziemia nie na sprzedaż i młode pokolenie, które mówi „bierzemy odpowiedzialność”Podczas spotkania z młodymi szczególnie mocny był gest podarowania garści ziemi.Największe wrażenie zrobiła ta garść ziemi. I to powiedzenie, że ziemia libańska nie jest na sprzedaż. To znaczy, że nikt nie może jej kupić. Nikt nie może jej zdobyć. Ona jest nasza. Ona jest dla nas. I my tutaj zostaniemy. Bo mamy korzenie jak cedr– opisuje.Ważne było jednak nie tylko samo przywiązanie do ziemi, ale także osąd własnej historii. Młodzi wobec swoich rodziców i dziadków nie byli bezkrytyczni.Niestety młodzi ludzie skrytykowali swoich rodziców i dziadków. Powiedzieli, nie udało wam się. (…) My teraz bierzemy na siebie odpowiedzialność za ten kraj. Im się nie udało– relacjonuje Gajowy.

Bezpośrednia relacja Krzysztofa Skowrońskiego z Bejrutu: „Przygotowujemy się do mszy świętej. To największe zgromadzenie Libańczyków od wizyty Jana Pawła II”.W Bejrucie trwają przygotowania do mszy świętej, która ma zgromadzić największą liczbę Libańczyków od czasu wizyty św. Jana Pawła II w 1997 roku. Na miejscu są dziennikarze Radia Wnet – Krzysztof Skowroński i Kazimierz Gajowy, którzy relacjonują zarówno atmosferę, jak i symboliczne gesty papieża Leona XIV i libańskiej młodzieży.Dzień wczorajszy – jak podkreśla Skowroński – był pełen znaczeń. Zaczęło się od wizyty Ojca Świętego u św. Szarbela.Tam jest przesłanie dla świata dotyczące modlitwy i tego, żeby nie płynąć głównym nurtem– mówi redaktor.Papież zdefiniował, jakim symbolem dla świata jest św. Szarbel: pustelnik, który przez modlitwę i milczenie staje się wyrzutem sumienia dla kultury hałasu i pośpiechu.Harissa w LibanieKolejnym punktem była Harissa – najważniejsze sanktuarium maronickie w Libanie. Leon XIV podarował tam Matce Bożej różę.To też bardzo ważny symbol dla Libańczyków– zaznacza Skowroński. Gest prosty, ale czytelny: zawierzenie kraju, który od lat mierzy się z kryzysem politycznym, gospodarczym i społecznym.Następnie papież wziął udział w spotkaniu ekumenicznym. To właśnie tam padły słowa, które dobrze streszczają libańską mozaikę religijną: Liban jest miejscem, gdzie „krzyże stoją tuż obok meczetów, gdzie znaki i symbole chrześcijańskie towarzyszą znakom muzułmańskim”.Spotkanie z młodymi w BejrucieNajbardziej poruszające okazało się jednak wieczorne spotkanie z młodymi.Młodzież naprawdę pokazała, co potrafi. Ja takiego Leona XIV uśmiechniętego jeszcze nie widziałem– opowiada Kazimierz Gajowy. Młodzi Libańczycy mówili o wojnie, kryzysie, emigracji, ale też o decyzji, by mimo wszystko zostać.Na scenie wystąpiła także młoda muzułmanka, która opowiedziała, jak jej chrześcijańska koleżanka przyjęła ją z rodziną, gdy musieli opuścić południe kraju.Przyjęła ją jak siostrę, a jej matkę jak kuzynkę– relacjonuje Gajowy.Dary dla papieżaNajmocniej zapisały się jednak w pamięci symboliczne dary wręczone papieżowi:garść ziemi – „że ta ziemia nie jest na sprzedaż, że ona jest nasza i my tu zostaniemy”;cedr – znak głębokich, silnych korzeni Libanu;zboże z wysadzonych silosów w bejruckim porcie – przypomnienie tragedii, o której świat szybko zapomniał.Młodzież powiedziała: nikt o nas nie pamiętał. Jest tylko jeden kraj, jest tylko jedna instytucja – Kościół i Watykan. „Liczymy na ciebie, Ojcze Święty, że nam pomożesz, byśmy tu zostali”– relacjonuje korespondent Studia Bejrut.Krzysztof Skowroński podkreśla, że papież usłyszał od młodych coś jeszcze: rachunek sumienia wobec poprzednich pokoleń.Powiedzieli, że ich ojcom i matkom nie udało się doprowadzić do pokoju i dobrobytu. „My jesteśmy nowym pokoleniem – my to zrobimy”. To najbardziej papieża ucieszyło– mówi Gajowy.Msza święta w Zatoce św. JerzegoDziś papież będzie sprawował mszę w Zatoce św. Jerzego, miejscu, gdzie w 1975 roku wybuchła wojna domowa.To właśnie tu rozpoczęła się wojna. Mam nadzieję, że dziś się zakończy– mówi Gajowy.Niebo jest błękitne, choć są chmury– dodaje Skowroński. To zdanie dobrze oddaje stan libańskiej duszy: kraj nadal rozdarty kryzysami, ale wciąż zdolny do nadziei i do słów kluczowych tej pielgrzymki: „pokój” i „zostań”.

Papież Leon XIV zakończył we wtorek swoją pielgrzymkę do Libanu. Jak relacjonują z Bejrutu wysłannicy Radia Wnet Krzysztof Skowroński i Mikołaj Murkociński, trzydniowa wizyta przebiegła w atmosferze wielkiego poruszenia, a jej głównym przesłaniem było nawoływanie o pokój i apel o odbudowę zaufania między wspólnotami religijnymi. Papież odleciał z Bejrutu przed 13 lokalnego czasu; w Rzymie spodziewany był po 16.Krzysztof Skowroński relacjonuje, że od pierwszych chwil pobytu Leon XIV akcentował konieczność przebaczenia i pojednania. W Pałacu Prezydenckim spotkał się z prezydentem, premierem i przewodniczącym parlamentu. Przypomniał im, że „w Libanie są rzemieślnikami pokoju”, a odpowiedzialność za przyszłość kraju wymaga wzajemnego zrozumienia i współpracy.Symbolicznym punktem pielgrzymki była wizyta w miejscowości Annaya – miejscu związanym ze św. Charbelem. Papież podkreślał tam uniwersalność przesłania pustelnika.„Tych, którzy żyją bez Boga, nauczył modlitwy, tych, co żyją w hałasie – ciszy, tych żyjących dla pozorów – skromności, tych poszukujących bogactw – ubóstwa”– mówił. Apelował, by „nie bać się wędrować pod prąd” i budować życie na wartościach, które nie ulegają kryzysom politycznym ani ekonomicznym.https://wnet.fm/2025/12/02/libanie-badz-proroctwem-dla-calego-bliskiego-wschodu/Następnego dnia Leon XIV odwiedził narodowe sanktuarium w Harissie, gdzie ofiarował Matce Bożej złotą różę. To jedno z najważniejszych miejsc libańskiego chrześcijaństwa. Papież wzywał tam do odważnej miłości. W sanktuarium przypomniał także o roli osób konsekrowanych, które prowadzą większość szkół i szpitali w kraju – w państwie, gdzie nierzadko to właśnie Kościół wypełnia luki w strukturach publicznych.Istotnym elementem wizyty było również spotkanie na Placu Męczenników – miejscu symbolicznym dla libańskiej historii i tożsamości. Papież przypomniał tam, że Liban jest przestrzenią spotkania religii.„Tu minarety i wieże kościelne stoją koło siebie, kłaniając się niebu.”To odwołanie do tradycji współistnienia wyznań, która od czasów wojny domowej bywa trudna, ale pozostaje fundamentem libańskiej państwowości.https://wnet.fm/2025/12/01/maryja-niosla-boga-papiez-niesie-pokoj-biskup-tarabay-o-znaczeniu-wizyty-leona-xiv-w-libanie/Leon XIV szczególnie mocno zwrócił się do młodzieży. Podczas spotkania w patriarchacie maronickim i w homilii nad Zatoką Świętego Jerzego wezwał młodych, by pozostali w swoim kraju i budowali jego przyszłość mimo dramatycznej sytuacji ekonomicznej:„To wy będziecie budowali Liban przyszłości. Musicie żyć w pokoju z innymi religiami obecnymi tutaj i na całym Bliskim Wschodzie”.Wśród świadectw młodych pojawiły się głosy o rozczarowaniu Zachodem. Jak relacjonował Krzysztof Skowroński, jeden z uczestników spotkania, młody Libańczyk, powiedział: „Zachód nas zdradził. Mamy tylko Watykan, który nas broni”.https://wnet.fm/2025/12/01/leon-xiv-w-libanie-gorace-powitanie-i-tlumy-wiernych-w-sanktuarium-sw-charbela/Pielgrzymka miała także wymiar międzyreligijny – w nuncjaturze apostolskiej papież spotkał się z przedstawicielami islamu i społeczności druzów. Murkociński przypominał, że relacje chrześcijańsko-druzyjskie miały w historii trudne momenty, ale dziś są jednym z modeli odbudowy społecznej zgody.Na zakończenie, podczas dzisiejszej mszy, dziennikarze Radia Wnet usłyszeli od jednego z libańskich żołnierzy podsumowanie atmosfery w kraju. Jak mówił, „dziś jest spokój, ale kiedy Leon XIV odleci, to może się zacząć jeszcze raz”. Nawiązywał w ten sposób do groźby wznowienia izraelskich nalotów rakietowych.Wizyta papieża była chwilą nadziei – ale jak podkreślają korespondenci Radia Wnet – odpowiedź na to, czy papieskie przesłanie wpłynie na libańską politykę i bezpieczeństwo, przyniesie dopiero czas.

Nowa mini seria: Relacje na 3 poziomach według modelu Phila Stutza. W tej serii przyglądam się trzem kluczowym relacjom, które – według Philipa Stutza – decydują o jakości naszego życia:

Relacja z gali Grand Prix Wielkopolski w Półmaratonie.

Przedstawiamy niezwykle poruszającą relację kobiety, która już w młodości doświadczała krótkich, tajemniczych utrat świadomości połączonych z wizjami innych miejsc i czasów. Z biegiem lat jej życie zaczęły wypełniać coraz bardziej niepokojące zjawiska: od odgłosów kroków i samoistnie uruchamiających się urządzeń, po niewytłumaczalne sygnały zapowiadające wizyty dawnych mieszkańców domu. Czy to tylko zbiegi okoliczności, czy może echo czegoś znacznie głębszego? Czy dawne doświadczenia z dzieciństwa mogły otworzyć drogę do kontaktu z tym, co niewidzialne? Zapraszamy do wysłuchania historii pełnej pytań, niejasności i subtelnego niepokoju — jednej z tych opowieści, które na długo pozostają w pamięci. Relacja ukazała się pierwotnie na łamach "Nieznanego Świata" w nr 04/2001.

W poranku Radia Wnet reporter Mikołaj Murkociński połączył się ze słuchaczami ze Starego Miasta w Aleppo. Miasto żyje, ale ruiny wciąż wyznaczają jego krajobraz.Życie powróciło już na ulice tego miasta. Bardzo aktywne miasto, ale z drugiej strony te ruiny i zniszczenia powstałe w wyniku wojny– opisuje.Murkociński opowiada o wizycie u najbiedniejszych rodzin chrześcijańskich, zorganizowanej przy wsparciu Caritas Polska.To są rodziny, które nie uciekły z miasta, nie uciekły z Syrii, które po prostu nie miały możliwości, aby opuścić kraj. Mieszkają w bardzo trudnych warunkach, często liczne, bez źródeł utrzymania– relacjonuje. Zaznacza jednak, że są też pozytywne historie: dzięki polskiej pomocy rozwinęły się m.in. cukiernia i szwalnia, które dziś dobrze sobie radzą.https://wnet.fm/2025/11/18/w-sercu-zniszczonego-aleppo-murkocinski-rekonstrukcja-nawet-sie-nie-zaczela/Reporter przypomina, że przed 2011 rokiem w Aleppo mieszkało ok. 400 tys. chrześcijan, obecnie zostało ich tylko około 25 tys.Aleppo dobrze obrazuje całą sytuację w Syrii. Rozmowa będzie dotyczyła tego, czy chrześcijanie będą tu jeszcze za 10 lat obecni– zapowiada audycję Droga do Damaszku.Opisując centrum miasta, porównuje zniszczenia do obrazów z Drezna po II wojnie światowej.Chodzi się po stertach ruin i ta odbudowa w ogóle nie postępuje. Jeżeli coś jest odbudowywane, to z inicjatywy prywatnej. Nie ma żadnego planu generalnego– podkreśla. Wskazuje na ciężkie sankcje ekonomiczne, które dotąd blokowały odbudowę, ale zauważa, że ich zniesienie może otworzyć drogę do szerszych prac.To absolutnie pole do popisu dla Polski, dla polskich ekspertów. Mamy ogromne doświadczenie w odbudowywaniu miast– dodaje.

No i zebraliśmy się i nagraliśmy kolejny odcinek żeby nikt nie marudził, że nie nagrywamy. A tak serio, tym razem Krzysiek w duecie z Dorianem poruszyli mnóstwo istotnych kwestii, jak przykładowo to, że premiera GTA VI ponownie została przesunięta. Jest też podsumowanie Poznań Game Arena, czyli dodatek do naszej relacji (link później), wrażenia z Pixel 10 Pro i to co w tytule - pogadanka o dziwnej modzie na cienkie smartfony. Aaa no i czasówka pojawi się wkrótce, bo ktoś ją jeszcze musi zrobić. Relacja z PGA 2025:https://youtu.be/u6AOUYFR-LsWbijaj na stronę: https://2po2.plFacebook: https://www.facebook.com/dwochpodwoch Twitter: https://twitter.com/dwochpodwoch TikTok: https://www.tiktok.com/@dwochpodwochPostaw na kawę:https://buycoffee.to/dwochpodwochGrosza daj podcastowi na Patronite: https://patronite.pl/dwochpodwoch

Relacja z biegu niepodległości w Poznaniu i Luboniu.

W sercu chrześcijańskiej dzielnicy Damaszku życie wraca powoli na ulice, choć pod powierzchnią codzienności kryją się bieda, napięcia i lęk przed nadchodzącą zimą. Z chrześcijańskiej dzielnicy Bāb Tūmā w centrum Starego Miasta Damaszku Mikołaj Murkociński opisuje codzienny rytm stolicy Syrii – miejsca, w którym na pozór spokojne ulice i tętniące życiem kawiarnie przykrywają głębokie napięcia, biedę i strach przed przyszłością.Korespondent Radia Wnet relacjonuje, że ulice w dzielnicy Bāb Tūmā dopiero budzą się do życia. To tu krzyżują się najstarsze tradycje chrześcijańskie Bliskiego Wschodu – od grekokatolików i maronitów po melchitów i chaldejczyków. Murkociński zwraca uwagę, że oficjalna jedność między kościołami nie zawsze pokrywa się z tym, co mówią biskupi za zamkniętymi drzwiami. Optymizm jednych kontrastuje z ostrymi ocenami innych, którzy mówią wprost o dyskryminacji i trudnych realiach pod obecnymi władzami.Reporter opisuje również codzienność miasta: wieczorne rozmowy w kultowej kawiarni Rāwḍa, tłumy grające w taule, zapach fajek wodnych i nagłą, długo wyczekiwaną burzę, która przerwała wielotygodniową suszę.Taksówkarz powiedział proroczo: zaczęła się zima w Damaszku– relacjonuje.Zrujnowana gospodarkaZa atmosferą życia kryje się jednak twarda rzeczywistość. Średnia pensja Syryjczyka to równowartość nieco ponad 100 dolarów, a ceny – szczególnie energii – mają drastycznie wzrosnąć od nowego roku.Syryjczycy pytają, jak w ogóle będą mogli to udźwignąć– mówi korespondent. Dodaje, że mieszkańcy wielu dzielnic nadal żyją w cieniu niedawnych walk, a nad krajem wisi lęk przed kolejnym przesileniem.Murkociński zapowiada, że w kolejnych dniach rusza poza stolicę – tam, jak mówi, „zobaczymy prawdziwe oblicze Syrii, o wiele trudniejsze niż to, które widać w Damaszku”.

W swojej relacji z Damaszku Mikołaj Murkociński opisał poranek spędzony na targu Bzurjeh – jednym z najstarszych i najbardziej malowniczych suków stolicy.Postanowiłem się dziś przenieść właśnie na ten suk Bzurjeh. To mój ulubiony – można tu kupić przyprawy, słodycze, a nawet medycynę alternatywną. Dachy są kryte jeszcze oryginalnym poszyciem z XIX wieku, a na nim – dziury po kulach z czasów rewolty w latach 20.– relacjonował reporter.Dodał, że wciąż można tam znaleźć czynne łaźnie tureckie i meczet el-Bzurjeh. Wspomniał też o pałacu Azema – spalonym przez Francuzów podczas powstania przeciw mandatowi francuskiemu.To miejsce wciąż żyje historią. Pałac Azema został wtedy spalony, a ślady rewolty pozostały także na tych dachach nade mną. To jedno z najpiękniejszych miejsc na Starym Mieście w Damaszku– opowiadał Murkociński.Później dziennikarz opowiedział o wizycie na obrzeżach Damaszku, gdzie nadal odczuwalne są napięcia po wojnie domowej.Pojechałem tam, żeby zobaczyć szkołę prowadzoną przez siostry Szarytki. Zbudowały ją w 2006 roku, a podczas wojny została całkowicie zniszczona. Odbudowano ją, ale w kwietniu tego roku znów doszło tam do starć między miastami zamieszkanymi odpowiednio przez Druzów i Sunnitów– mówił.Siostra dyrektorka pokazywała mi świeże ślady po kulach. Mówiła, że przed 2011 rokiem mogła jechać tam nawet o 23:00 i czuła się bezpiecznie. Dziś Sunnici i Druzowie patrzą na siostry z nieufnością. Ich sytuacja jest trudna, a w szkole uczy się ponad tysiąc dzieci – w większości chrześcijańskich, których rodziny uciekły z innych regionów Syrii– opisywał.Murkociński zapowiadał kolejne wywiady ze swojej podróży. Jak mówił, w czwartek o godz. 14 na antenie Radia Wnet będzie emisja jednego z nich. Dziennikarz spotka się również z aktywistą humanitarnym, który opowie o Syrii po grudniu 2024 roku. Potem być może z Syryjczykiem mówiącym po polsku. W weekend rusza na północ.Mikołaj Murkociński zakończył rozmowę stwierdzeniem, że rozmowy z oficjalnymi syryjskimi instytucjami są trudne.Wysłałem prośbę do Ministerstwa Informacji. Tutaj wszystko jest centralnie zarządzane. Dziś spróbuję umówić się z instytucją odpowiedzialną za muzea i dziedzictwo – bo Syria to wielka skarbnica światowego dziedzictwa. Zobaczymy, co z tego wyjdzie– relacjonował.

Były minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro i były wiceminister sprawiedliwości Marcin Romanowski przebywają na Węgrzech; polscy prokuratorzy chcą zatrzymania i aresztowania tych polityków, którym zarzucono nieprawidłowości w zarządzaniu Funduszem Sprawiedliwości.Janusz Życzkowski, dziennikarz Telewizji Republika, który przebywa w Budapeszcie, w rozmowie z Krzysztofem Skowrońskim opowiadał o swoim spotkaniu ze Zbigniewem Ziobrą, które odbyło się 11 listopada przy pomniku generała Józefa Bema – postaci symbolicznej dla polsko-węgierskiej przyjaźni.Rozmawiałem ze Zbigniewem Ziobrą właśnie tam, przy pomniku Bema. To miejsce ważne dla Węgrów, ale i dla nas. Pytałem go, jakie ma plany po decyzji Sejmu. Odpowiadał spokojnie, że będzie czekał na rozwój wydarzeń.– relacjonował Życzkowski.Były minister sprawiedliwości miał zadeklarować gotowość do współpracy z prokuraturą, proponując przesłuchanie za pośrednictwem konsulatu.On albo jego pełnomocnik złożył oświadczenie, że jest gotów stawić się w konsulacie i odpowiadać na pytania prokuratora. Wskazał dwa miejsca – Budapeszt i Brukselę– mówił dziennikarz oceniając, że gdyby podał tylko Budapeszt, natychmiast zarzucono by mu, że ucieka do Orbána. A on tym ruchem pokazał, że nie boi się również Brukseli. To dobrze przemyślany gest – politycznie i wizerunkowo– ocenił.Jak relacjonował Życzkowski, stan zdrowia byłego ministra jest poważny, choć sam Ziobro stara się to bagatelizować.Mamy do czynienia z osobą bardzo nadwątlonego zdrowia. On sam nie chce tego przesadnie akcentować, bo wie, że przeciwnicy cynicznie to wykorzystują. Ale widać po nim, że jest zmęczony i osłabiony. Jednocześnie zachowuje polityczną odporność – jest w polityce ponad dwadzieścia lat i wie, że to kolejny etap tej drogi– mówił reporter.Powiedział, że nie zamierza uczestniczyć w politycznym cyrku, który próbują rozkręcać Donald Tusk czy Waldemar Żurek. Nie chce brać udziału w spektaklu, który ma go zniszczyć w oczach opinii publicznej– dodał.Węgierska stolica stała się również tymczasowym miejscem pobytu dla Marcina Romanowskiego, byłego wiceministra sprawiedliwości i najbliższego współpracownika Ziobry.Minister Romanowski jest tutaj od roku, więc musiał sobie ułożyć życie. Ma mieszkanie, działa, jest aktywny. Zbigniew Ziobro jest w Budapeszcie od tygodnia. Spotykaliśmy się w centrum, więc nie wiem, jak wygląda jego codzienność, ale widać, że obaj planują tu pozostać dłużej– relacjonował Życzkowski.Dziennikarz wskazał, że z Budapesztu może rozpocząć się nowa faza działań politycznych i medialnych byłych ministrów.Myślę, że obecność obu ministrów tutaj nie jest przypadkowa. To punkt wyjścia do ofensywy informacyjnej i prawnej. Już widzimy pierwsze kroki – minister Romanowski złożył zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa przez Waldemara Żurka, dotyczące jego kontaktów z hiszpańskim dziennikarzem– przekazał reporter.To bardzo interesujący wątek. Widzieliśmy wczoraj Żurka, który reagował nerwowo na pytania. Odcinał się, zaprzeczał, ale pojawiały się sprzeczności. W dojrzałych demokracjach, jeśli na ministra sprawiedliwości pada taki cień, często kończy się to dymisją. Tutaj opinia publiczna ma prawo wiedzieć wszystko, a minister powinien odpowiadać, a nie straszyć dziennikarzy pozwami– komentował.

W przeddzień Narodowego Święta Niepodległości będziemy rozmawiać o tym, z czego jesteśmy dumni – jako naród, jako Polacy, jako Kresowianie. Relacja z kwesty, która odbyła się 1–2 listopada na cmentarzach w Bytomiu. Materiał przygotowała Danuta Skalska.Na kweście była również nasza redakcyjna koleżanka Agnieszka Baron-Twarkowska. Wielcy Kresowianie w historii niepodległości – wspomnienie tych, którzy zapisali się na kartach dziejów Polski. Tradycje na 11 listopada: gęsina na św. Marcina i rogale świętomarcińskie – smaczne symbole polskiej niepodległości. Na wycieczkę po Stryjskim Parku zabiorą nas Marian Frużyński i Jadwiga Pańkowska.

I Piotr 2,4-10 (4) Gdy zbliżacie się do Niego, Żywego Kamienia, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz przez Boga uznanego za wybrany i kosztowny, (5) wówczas wy sami, jako żywe kamienie, jesteście budowani niczym duchowy dom, by być świętym kapłaństwem i składać duchowe ofiary, miłe Bogu ze względu na Jezusa Chrystusa. (6) Dlatego Pismo głosi: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany i kosztowny. Kto w Niego wierzy, nie będzie zawstydzony. (7) Dla was zatem, wierzących, jest on cenny. Natomiast dla niewierzących, kamień ten, jako odrzucony przez budujących, pozostaje kamieniem węgielnym, (8) przyczyną upadku i skałą skandalu. Potykają się o nią ci, którzy nie wierzą Słowu, na co zresztą są przeznaczeni. (9) Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, by rozgłaszać wspaniałość Tego, który was wyrwał z ciemności i wprowadził w swoje zachwycające światło. (10) Wy, którzy niegdyś byliście nie-ludem, teraz jesteście ludem Bożym! Dla was niegdyś nie było miłosierdzia, a teraz go dostąpiliście! Nauczanie z dnia 2 listopada 2025

Czasami słyszę od pracowników i pracowniczek “w naszej firmie czujemy się jak w rodzinie”. Z doświadczenia wiem, że to niebezpieczna sytuacja. Firmy to nie rodziny. W rodzinach się nie zwalnia, jak trzeba ciąć koszty. Rodziny się nie sprzedaje, kiedy przychodzi inwestor. Warto być partnerem/partnerką dla organizacji. Co firma zyskuje korzystając z pracy i zaangażowania pracowników i pracowniczek? Co zatrudnione osoby zyskują na pracy w tej organizacji? To naprawdę można partnersko ustalić. O tym można posłuchać w tym odcinku podcastu. Zapraszam! Intencjonalny newsletter Co tydzień wysyłam list, w którym zapraszam do rozmowy i zadania sobie ważnych pytań. Linki: Streszczeni Mit: Firma to rodzina Widzę pewne, powtarzalne trendy na linii pracownicy/pracowniczki – organizacja. Ostatnio po raz kolejny usłyszałem hasło: „Bo ja prowadzę firmę i to jest dla mnie jak rodzina”. Co się wydarzyło, kiedy ta firma przeżyła trudniejszy czas? Trzeba było obciąć koszty – również te dotyczące pracowników. Trzeba było kogoś zwolnić, żeby firma przetrwała. Pada mit, że firma to rodzina. Właściciel lub właścicielka działa w interesie organizacji. W zdrowych organizacjach osoby zarządzające chcą dobrze dla osób pracujących, ale na koniec dnia mają cele biznesowe. Motywacja do pracy Chciałem porozmawiać o tym, co warto ponazywać i zmienić. Zdrowy układ między osobami w […] The post #275 Bo nasza firma to jak rodzina… Relacja między firmą a pracownikiem. appeared first on Near-Perfect Performance.

Relacja z Polonijnej Debaty Młodych w Australii, która miała miejsce w gmachu Parlamentu Wiktoriańskiego w Melbourne, 30 września 2025 r. Historyczna debata zorganizowana przez Federacje Polskich Organizacji w Wiktorii miała na celu rozwój kompetencji społecznych, obywatelskich i językowych uczestników, a także promowanie polskiego dziedzictwa kulturowego w środowisku australijskiej Polonii.

Relacja z Ogólnokrajowej Konferencji dla Nauczycieli Języka Polskiego, która odbyła się w dniach 26-28 września 2025 w Melbourne. Konferencję zorganizowała Komisja Oświatowa Polonii Australijskiej przy wsparciu Federacji Polskich Organizacji w Wiktorii i Polskiego Biura Opieki Społecznej „PolCare”.

W trakcie powrotu z RetroSfery coś nas wzięło na wspominki i postanowiliśmy nagrać kolejny odcinek w samochodzie. Wyszło bardzo dobre pięćdziesiąt kilka minut i strasznie namodziliśmy suwaczkami żeby dało się tego słuchać jak normalnego odcinka. Tym razem rozmawiamy o prasie komputerowej w Polsce w latach 90-tych i późniejszych. A skoro tak, to nie mogło zabraknąć kultowego magazynu Secret Service, którego nakład w drugiej połowie lat 90. sięgał kilkuset tysięcy egzemplarzy. Magazynu, którego kompletnie nowe wydanie, reedycję 2025, z dodatkowymi stronami i na turbo dobrym papierze możecie sobie teraz kupić. My kupiliśmy i nawet daliśmy pomazać okładkę naczelnemu Panu Waldemarowi. Więcej w odcinku.Relacja z festiwalu RetroSfera 2025:https://www.youtube.com/watch?v=o-MHcax0z3QReedycja pierwszego numeru Secret Service: https://retronics.eu/?a=post&id=77&l=plWbijaj na stronę: https://2po2.plFacebook: https://www.facebook.com/dwochpodwochTwitter: https://twitter.com/dwochpodwochTikTok: https://www.tiktok.com/@dwochpodwochPostaw na kawę: https://buycoffee.to/dwochpodwochGrosza daj podcastowi na Patronite: https://patronite.pl/dwochpodwoch

Pierwotnie miała wystartować 29 maja, ale wystartowała 25 czerwca. Relacjonujemy start rakiety Falcon 9, na pokładzie której poza drem Sławoszem Uznańskim-Wiśniewskim są także Peggy Whitson (USA), Shubhanshu Shukla (Indie) oraz Tibor Kapu (Węgry). Komentujemy z Rafałem Grabiańskim z portalu Urania Postępy Astronomii.

Jeśli partner podejmuje działania wychowawcze, z którymi się nie zgadzasz, które odbierasz jako krzywdę dla dziecka - a tłumaczenia i rozmowy zdają się nie tylko nie przynosić zmiany, ale wręcz pogłębiają różnice między Wami, to w jaki sposób zadbać o dobro dziecka?Która relacja jest ważniejsza: z partnerem, czy dzieckiem?Co porzucić, a o co dbać ze wszystkich sił?W tym odcinku wspominam o:bezpłatnym kursie online "Koniec kłotni o wychowanie"

Jak wygląda ceremonia Oscarów od zaplecza? Co dzieje się za kulisami najważniejszego wieczoru w świecie filmu? W odcinku także rozmowy z twórcami nominowanego do Oscara filmu "Dziewczyna z igłą" oraz wywiad z Beatą Abramowicz pracującą w domu mody Giorgio Armani. Nominowana do Oscara Demi Moore miała na sobie suknię projektu Armaniego a Polka, razem ze współpracownikami ją uszyła. W odcinku Beata Abramowicz opowiada jak wyglądają prace nad przygotowaniem oscarowej kreacji dla gwiazdy Hollywood.

W odcinku rozmowa z Pawłem Żuchowskim, korespondentem RMF FM na temat katastrofalnych pożarów w Los Angeles. Od czerwonej łuny na niebie widzianej z pokładu samolotu zbliżającego się do LA, po obrazy totalnego zniszczenia - spalonych domów i osiedli. O walce służb ratunkowych, solidarności lokalnej społeczności i roli mediów w obliczu katastrofy.