Podcasts about latijns amerika

Keir Starmer stapt op als Britse premier. Daarmee stevent het Verenigd Koninkrijk af op zijn zevende regeringsleider sinds de Brexit tien jaar geleden. Klaar om hem op te volgen staat Andy Burnham, de populaire burgemeester van Manchester. Maar lost het vertrek van Starmer de problemen op, of staat de volgende premier tegenover dezelfde problemen? Die volgens velen zijn opgezadeld door tien jaar Brexit. We vragen het correspondent Anne Saenen en VK-kenner Casper Kirkels. (13:10)Ook Colombia gaat voor radicaal rechts De presidentsverkiezingen in Colombia zijn gewonnen door de radicaal rechtse Abelardo de la Espriella. Daarmee gaat Colombia mee in een golf van rechts tot extreem-rechtse populisten leiders die de afgelopen tijd in de regio aan de macht zijn gekomen. Wat is daarvan de oorzaak en wat is de invloed van Trump? We vragen het collega en Latijns Amerika redacteur Edwin Koopman. Presentatie door: Nadia Moessaid

De Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV) heeft het kabinet een stevige opdracht meegegeven. Zorg voor een langetermijnstrategie voor voedselzekerheid. Nederland moet hier zelfs het voortouw nemen omdat het op dit terrein wereldwijd economisch en logistiek tot de toonaangevende landen behoort. Het briefadvies ‘Voedselzekerheid in een wankele wereld: een agenda voor Nederland’ schetst zo’n agenda. Niet alleen voor bewindslieden die zich met landbouw, handelsrelaties en ontwikkelingssamenwerking bezig houden, maar ook voor bedrijven, organisaties en kenniscentra die vanuit ons land wereldwijd vaak een prominente rol spelen. En het is ook een vraagstuk van economische veiligheid en weerbaarheid. Jaap Jansen en PG Kroeger praten hierover met de schrijver van het advies, Jorrit Oppewal (AIV), en Daan Wensing, ceo van Initiatief Duurzame Handel, waarin bedrijven en organisaties die bezig zijn met agrogrondstoffen en voedselketens hun krachten bundelen. *** Deze aflevering is mede mogelijk gemaakt met donaties van luisteraars die we hiervoor hartelijk danken. Word ook vriend van de show! Heb je belangstelling om in onze podcast te adverteren of ons te sponsoren? Zend ons een mailtje en wij zoeken contact. *** Jorrit Oppewal benadrukt dat voedsel en de grondstoffen daarvoor geopolitieke factoren zijn geworden. Daarom moet Nederland strategische samenwerkingsrelaties ontwikkelen. En dit houdt veel meer in dan 'klantrelaties' bij agrarische producten. Namelijk kennisdeling, netwerkopbouw, intensivering van contacten – ook diplomatiek - en nadrukkelijke wederkerigheid. Een langdurig perspectief van samenwerking met landen en regio’s in het Mondiale Zuiden (Afrika, Azië en Latijns-Amerika). De Verenigde Naties willen honger uitbannen, maar het aantal mensen met honger is de afgelopen jaren juist toegenomen. Daan Wensing schetst hoe de IDH-partners vanaf de Covid-pandemie in hun handelsketens tal van disrupties ondergingen. "Tot nu toe ging het nét niet mis.” Alle betrokkenen beseffen dat de afhankelijkheden groot, complex en riskant zijn. Ook bij agrogrondstoffen. De Iran-oorlog met de blokkade van de Straat van Hormuz bleek meteen de grondstoffenketen rond kunstmest lam te leggen. “Rampzalig voor Afrika en Azië en dus meteen ook voor ons." Ook voor grondstoffen als soja en palmolie, die voor allerlei producten nodig zijn, geldt die kwetsbaarheid. En het gaat om veel meer dan alleen de bekende producten uit de supermarkt. Omdat de VS en China hun eigen gang gaan en de multilaterale organisaties in het slop zitten, moet Nederland coalities sluiten met andere ‘middenmachten’. IDH bouwt aan het soort strategische partnerschappen waar de AIV over schrijft. "Zuid-Afrika is – via ons land - voor tropische groenten en fruit een groot leverancier aan Europa. Wij hebben daar een coalitie gevormd met bedrijven die met de kennis en netwerken bij ons grote stappen kunnen zetten. Daarmee zetten wij ook een soort 'soft power' in, waarmee intensieve relaties verder verdiept worden." De klassieke werkwijze van de ‘polder' krijgt in zulke samenwerkingspatronen een eigen, nieuwe variant. De term daarvoor is 'the Dutch Diamond'. "Belangrijk is dat we zo daarin samenwerken, dat het niet de indruk wekt, dat wij heel arrogant wel even komen vertellen hoe het moet", zegt Jorrit Oppewal. In het eigen actieplan van IDH, 'Agrohandel, zeker, veerkrachtig en duurzaam’ komt de alertheid ook naar voren. Daan Wensing: "We moeten beseffen dat we in een andere wereldorde leven waarin we met het Mondiale Zuiden gelijkwaardige partnerschappen vormen. Voor die partners is toegang tot de Europese Unie essentieel. Vaak voelen zij nog: "Wij staan achter in de rij.” Geopolitiek beschouwen zij de EU als net zo'n 'supermacht' als China of Amerika. Voor voedselzekerheid is Nederland voor hen vaak het gezicht van de EU. Ook dat gegeven maakt het voor de Nederlandse economie, bedrijven en kennisorganisaties cruciaal, het beleid Europees af te stemmen en hoog op de agenda te zetten. Grote langetermijn EU-programma's voor investeringen en connecties, zoals de Global Gateway – het Europese antwoord op het Chinese Belt & Road Initiative - krijgen in ons land opmerkelijk weinig aandacht. Voor de ketens en partnerschappen op dit terrein vormen ze een grote kans, mits we dat wereldwijd samen aanpakken. In de tweede helft van 2029 is Nederland EU-voorzitter. IDH pleit ervoor dat het nu vast begint met de voorbereiding van een speciale topconferentie over voedselzekerheid van de EU met die strategische partners. De Tweede Kamer ziet veel in het idee: deze week bleek brede steun voor een motie erover. Wensing: "We kunnen daar zoveel uitstekende vormen van samenwerking agenderen, met India, met Nigeria - en hopelijk ook met nieuwe partners erbij – zodat we als Europa met hen de strategische samenwerkingsverbanden fors versterken.” *** Verder lezen *** Verder luisteren 593 - Oud-Eurocommissaris Franz Fischler blikt terug en kijkt vooruit 585 - 'Nostalgie is geen strategie': Canada breekt met Amerika en kiest voor de EU 575 - Nederland staat niet langer op het menu, maar zit aan tafel 574 – Hormuz: eeuwenoud brandpunt van de wereld 537 – De kracht van de vijf Nederlandse zeehavens 458 - De gedroomde nieuwe wereldorde van Poetin en Xi 446 - Doe wat Draghi zegt of Europa wacht een langzame doodsstrijd 431 - Handelsland Nederland staat op het spel 427 - Europa wordt een grootmacht en daar moeten we het over hebben 409 - Nederland wereldwijd handelspartner, ook van communistisch Vietnam *** Tijdlijn 00:00:00 – Deel 1 00:28:24 – Deel 2 00:54:14 – Deel 3 01:14:43 – EindeSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Een zinderende roman over een groep krachtige vrouwen in Latijns-Amerika die steek voor steek hun weg naar vrijheid vinden via een onverwacht medium: kant. Uitgegeven door Mozaïek Spreker: Zoë van der Kust

48 teams, 16 speelsteden en 3 gastlanden: donderdag begint het grootste WK voetbal ooit met de openingswedstrijd tussen Mexico en Zuid-Afrika. Maar hoe groot is het enthousiasme in Mexico voor dit toernooi? En brengt het gezamenlijke sportevenement de VS, Canada en Mexico nader tot elkaar? Hoofdredacteur Pieter Klok bespreekt het met Latijns-Amerika-correspondent Joost de Vries en buitenlandredacteur Sterre Lindhout.Studenten opgelet! De Volkskrant biedt een gratis studentenabonnement aan, af te sluiten via volkskrant.nl/studenten Presentatie: Pieter Klok Redactie: Corinne van Duin, Lotte Grimbergen, Jasper Veenstra en April van de GriendtMontage: Rinkie BartelsSee omnystudio.com/listener for privacy information.

De keizer gaat niet op reis; anderen reizen naar de keizer. Trump, Poetin, Merz en in totaal meer dan twintig regeringsleiders bezochten dit jaar Xi Jinping in Beijing. Wat zegt dit over China's invloed in de wereld en over hoe China die invloed wil gebruiken? En waarom ging Xi dan wél naar Noord-Korea? Garrie van Pinxteren legt het uit. Plus: waarom verschijnt Xi niet gewoon in zwembroek op zijn vakantieadres? In Historische Woorden erkent de Duitse minister Wadephul dat Duitsland een zetel in de VN-Veiligheidsraad misliep vanwege zijn blinde steun aan Israël. Maar Duitsland kon niet anders, meent hij. En waar komt de rechtse golf in Latijns-Amerika vandaan? Sebastiaan Faber licht toe hoe het komt dat Trump die beweging lijkt aan te voeren en wat de oorzaken zijn van die ruk naar rechts in de regio. Redactie en regie: Gizelle Mijnlieff.See omnystudio.com/listener for privacy information.

De keizer gaat niet op reis; anderen reizen naar de keizer. Trump, Poetin, Merz en in totaal meer dan twintig regeringsleiders bezochten dit jaar Xi Jinping in Beijing. Wat zegt dit over China's invloed in de wereld en over hoe China die invloed wil gebruiken? En waarom ging Xi dan wél naar Noord-Korea? Garrie van Pinxteren legt het uit. Plus: waarom verschijnt Xi niet gewoon in zwembroek op zijn vakantieadres? In Historische Woorden erkent de Duitse minister Wadephul dat Duitsland een zetel in de VN-Veiligheidsraad misliep vanwege zijn blinde steun aan Israël. Maar Duitsland kon niet anders, meent hij. En waar komt de rechtse golf in Latijns-Amerika vandaan? Sebastiaan Faber licht toe hoe het komt dat Trump die beweging lijkt aan te voeren en wat de oorzaken zijn van die ruk naar rechts in de regio. Redactie en regie: Gizelle Mijnlieff.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Al maanden laten de Verenigde Staten geen olie toe in Cuba. Zo hoopt de regering-Trump het land op de knieën te krijgen. Voor correspondent Nina Jurna staat de aanpak in Cuba symbool voor Trumps masterplan in Latijns-Amerika.Gast: Nina JurnaPresentatie: Bram Endedijk Redactie: Felicia AlberdingMontage: Andy ClarkEindredactie: Ignace Schoot & Nina van HattumCoördinatie: Ilse EshuisProductie: Rhea StroinkFoto: APHeb je vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar onze redactie via podcast@nrc.nl.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Hoeveel is er nog over van het staakt-het-vuren tussen Iran en Israël? Dat is de vraag nu raketten weer over en weer geschoten worden. Nadat Iran besloot het noorden van Israël aan te vallen, heeft vannacht het Israëlische leger ook tegenaanvallen uitgevoerd. Waarom laait het conflict nú op, en hoe moeten de partijen hieruit komen? We vragen het aan defensiedeskundige van de VRT Jens Franssen, en Iran-kenner Peyman Jafari. (14:25) Peru stevent af op linkse overwinning Peru stevent af op een nipte overwinning van de linkse kandidaat Roberto Sánchez. Hij is daarmee een dissonant in de conservatieve tendens in Latijns-Amerika. De Peruaanse politiek is al jaren een chaos: Sánchez wordt de negende president in tien jaar, en zijn zege is allesbehalve een garantie dat het nu stabieler wordt. We spreken erover met correspondent ter plaatse Noah Moeys en Peru-kenner Eva Willems van de Universiteit Gent. Presentatie: Sophie Derkzen

Nina Jurna over de populistische leiders in Latijns-Amerika, die met mega-gevangenissen de steun van het volk én van Trump voor zich proberen te winnen. En Abdou Bouzerda met het laatste nieuws over de oorlog in Libanon en Iran. Presentatie: Bram Vermeulen

De spanningen lopen hoog op in de Amerikaanse Staat New Jersey. Dat is het toneel van grootschalige protesten tegen detentiecentra van de Amerikaanse immigratiedienst ICE. Er komen steeds meer verhalen naar buiten over de inhumane toestanden in die detentiecentra, zodanig dat de immigranten in hongerstaking zijn gegaan. Collega-presentator en Amerikakenner Laila Frank was ter plekke. (11:32) Trumps vizier op Mexico De Amerikaanse president Donald Trump versterkt zijn greep op Latijns-Amerika. Naast de invasie in Venezuela en de olieblokkade van Cuba verhoogt hij in snel tempo de druk op buurland Mexico, vooral als het gaat om de strijd tegen drugs. De CIA voert in toenemende mate acties uit tegen drugskartels, en het Amerikaanse OM vervolgt Mexicaanse politici wegens drugsactiviteiten. Over de gespannen relaties tussen de twee landen praten we met emeritus hoogleraar en Mexico-kenner Wil Pansters. Presentatie: Sophie Derkzen

Van onze Correspondent is een serie van de makers van podcast De Dag. Iedere zondag maken we kennis met een van de correspondenten van de NOS, het land waar ze wonen, en de verhalen die wat hen betreft meer aandacht verdienen. Vandaag: Meike Wijers, correspondent Australië, Nieuw Zeeland en Pacifische eilanden. Meike had nooit gedacht aan de andere kant van de wereld te belanden. Ze wilde altijd graag de grens over, andere culturen en landen ontdekken. Maar tijdens een reis door Latijns-Amerika had ze gedacht daarnaartoe te verkassen. Maar door haar toenmalige Australische vriend belandde ze eerst in Londen en vervolgens down under. Direct toen ze voet zette op Australische bodem was ze verkocht door de rauwe natuur, de mooie vogels en de mensen. Het land fascineert Meike, omdat het vol tegenstrijdigheden zit. Het is een land opgebouwd uit migranten, maar de laatste jaren is ook hier het anti-migratiegeluid gegroeid. En er is altijd de omgang met de oorspronkelijke bewoners, de aboriginals, die ongemakkelijk voelt. En dan zijn er nog de duizenden eilanden die in haar gebied vallen met eigen culturen en gebruiken die zo interessant zijn. Toen Meike vertrok zeiden mensen tegen haar: bereid je maar voor, je zal het niet heel druk hebben. Maar daar merkte Wijers de afgelopen jaren niks van. Ze ligt naar eigen zeggen te weinig op het strand, waar ze zo graag komt. De combinatie van dat strand en de multiculturele stad Sydney maakt dat Meike voorlopig niet aan vertrekken denkt. “Ook al was het nooit een droom van me, is dat het wel geworden. Het blijft gewoon een hele interessante plek om te werken en een hele fijne plek om te wonen.” Cultuurtips: De film The Castle Videoclip van David Bowie - Let's dance Volgende week: een gesprek met Rolien Creton, correspondent in Kopenhagen. Heb je een vraag aan haar, stuur die dan naar dedag@nos.nl (mailto:dedag@nos.nl) Presentatie en montage: Marco Geijtenbeek Redactie: Lars Hulshof

De Amerikaanse buitenlandminister Marco Rubio, zoon van Cubaanse migranten, richtte zich afgelopen week in het Spaans tot de Cubaanse bevolking om zijn visie voor dat land uiteen te zetten. Hij spreekt over vrijheid en democratie en de val van het communistische regime, maar wie zou Cuba dan moeten besturen? Hijzelf misschien? Patricio Silva is emeritus hoogleraar geschiedenis van Latijns-Amerika aan de Universiteit van Leiden en vertelt in de podcast hoe Amerika, onder aanvoering van Rubio de druk op Cuba steeds verder opvoert - tot mogelijk een militaire ingreep. In tegenstelling tot Trump kent Marco Rubio de Latijns-Amerikaanse omgangsvormen beter en gaat hij ook diplomatieker te werk, zegt hij, maar op Cuba blijven de meeste mensen hem een 'wurm' vinden: iemand om niet te vertrouwen.  Reageren? Mail dedag@nos.nl Presentatie en montage: Elisabeth Steinz Redactie: Rosanne Sies

Na de staatsgreep van 24 maart 1976 verloor Argentinië misschien wel wat het land decennialang richting had gegeven: de hoop op een langetermijnconstructie. Misschien was dat de dag dat alles werd verpest. Het is dwaas om een beslissende dag te willen aanwijzen: zo werken historische processen niet, het zijn lange, complexe bewegingen. Maar misschien was de dag waarop alles werd verpest wel 24 maart, een halve eeuw geleden. Vanaf het begin van zijn bestaan was Argentinië ‘het land van de toekomst': een land dat uitging van de belofte dat het op een dag groot zou zijn. Het was aannemelijk, het leek mogelijk: de pampa stemde optimistisch en daarom kwamen ruim honderd jaar geleden miljoenen immigranten uit het arme Europa ernaartoe, bereid zich op te offeren om hun kinderen een beter leven te geven in een beter land. ‘Mijn zoon wordt dokter,' dat was de teneur. Het leek dat het ze zou lukken. In die verwachtingsvolle dagen werd Buenos Aires bezocht door een Franse premier die, Frans als hij was, dacht dat hij geestig moest zijn en zei dat Argentinië inderdaad het land van de toekomst was, maar dat helaas toujours zou blijven. Decennialang hield Clemenceaus oordeel stand: de focus van ons zelfbeeld lag altijd een beetje verder, in een toekomst die ieder heden weer een stukje verbeterde. Om die toekomst te verwezenlijken – om zichzelf te verwezenlijken – zette Argentinië complexe industrieën op, nationaliseerde zijn grondstoffen en nam de verantwoordelijkheid over het onderwijs, de gezondheid en de zorg van al zijn inwoners. In 1975 leefde maar 3 procent onder de armoedegrens, waren er vier keer zo weinig analfabeten als gemiddeld in Latijns-Amerika en lag het inkomen per hoofd van de bevolking een stuk hoger dan in Spanje. Maar de toekomst is per definitie aanvechtbaar en veel Argentijnen wensten er – vanwege hun scholing, gedwongen of uit idealisme – een waarin ieder een had wat hij nodig had. Ze stelden het zich voor in de vorm van socialisme of iets in die geest: een samenleving waarin de macht en de welstand beter verdeeld zouden zijn. De strijd om die toekomst maakte de rijke Argentijnen nerveus, zodat ze eens te meer hun toevlucht namen tot hun privépolitie: het nationale leger. Van 1955 tot 1975 waren er vijf geslaagde en diverse mislukte staatsgrepen geweest Dat deden ze vaak: van 1955 tot 1975 waren er vijf geslaagde en diverse mislukte staatsgrepen geweest. De rijke Argentijnen probeerden decennialang de hoop van de anderen te fnuiken en de continuïteit van hun macht veilig te stellen. Ze probeerden het met het peronisme – toelaatbare concessies; ze probeerden het met hun milde dictaturen – onvoldoende angst; maar ze slaagden er niet in. De dreiging verontrustte hen steeds meer; in 1976 waren ze het zat en wilden ze er voor eens en altijd een eind aan maken. Goed excuus Ze hadden een goed excuus: twee ‘gewapende organisaties' waarvan het grootste gevaar was dat ze wapens hadden geleverd aan groeperingen studenten en arbeiders die hen steunden. De democratische regering van Isabel Perón had haar eigen vorm van illegale repressie uitgeoefend en in 1974 en 1975 waren door haar handlangers van de ‘Anticommunistische Alliantie van Argentinië' meer dan duizend mensen gedood – maar het was niet genoeg. Als reactie op dat geweld grepen genoemde organisaties opnieuw naar de wapens, al waren het er weinig, en van slechte kwaliteit. En de stakingen in de fabrieken, de onrust op de universiteiten, de aanslagen hier en daar en de roep om sociale gerechtigheid gingen door. Het militaire commando gaf de ‘goedgezinde media' bevel het gevaar te overdrijven om zo veel mogelijk angst te zaaien teneinde zich te kunnen rechtvaardigen: deze keer zouden ze al het verzet breken. Die 24ste werden ze geconfronteerd met het gebruikelijke ritueel Maar de Argentijnen wisten het nog niet. Die 24ste werden ze geconfronteerd met het gebruikelijke ritueel: de militaire marsen op radio en tv, de lege straten, de bekende onzekerheid. Twee dagen later bezocht de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken, William Rogers, de junta. Hij rapporteerde zijn chef, de almachtige Henry Kissinger, in het geheim dat ‘we op heel korte termijn rekening moeten houden met een tamelijk hoge graad van repressie en waarschijnlijk veel bloedvergieten in Argentinië. Ik denk dat niet alleen met harde hand tegen terroristen zal worden opgetreden, maar ook tegen dissidente vakbondsleden en politieke partijen.' Een paar dagen later zou Kissinger zijn brief sturen. Brief De brief is een van de kerndocumenten in de geschiedenis van Argentinië, maar wordt nauwelijks geciteerd. Eerder dan een brief was het trouwens een communiqué dat de grootvizier van het Amerikaanse imperium zijn ambassadeur in Buenos Aires stuurde. Hij droeg hem op de generaals ervan te overtuigen bij hun economisch beleid ‘de nadruk te leggen op vermindering van staatsbemoeienis in de economie, bevordering van de export, aandacht voor de verwaarloosde agrarische sector en een positieve houding ten aanzien van buitenlandse investeringen'. De claim van de Verenigde Staten was glashelder. Het was, met permissie, een plan dat een eind maak te aan de bijzondere positie van Argentinië in Latijns-Amerika en het terugduwde in de klassieke rol van onze landen, een rol die het decennia eerder had geprobeerd af te werpen: de winning en export van grondstoffen. Misschien hadden de militairen van '76 het al bedacht, misschien niet: denken was per slot van rekening niet hun sterkste kant. Maar ineens viel alles op z'n plaats: zolang de industrieën overeind bleven, zouden de arbeiders lastig zijn. Het is wat andere Fransen noemden: het kind met het badwater weggooien Werd daarentegen teruggekeerd naar de oude economie van agrarische export, dan zou het mogelijk en redelijk zijn die fabrieken te ontmantelen, en had je van de vroegere werknemers geen last meer. Het is wat andere Fransen noemden: het kind met het badwater weggooien. En iedere toekomstvisie bij het vuilnis zetten. Het Argentinië dat Kissinger, Videla & co hebben gesticht werd niet in de toekomst gezocht maar in het verleden. Het brak met het langetermijndenken en nestelde zich in een permanent heden waarin een handjevol mensen heel veel kon verdienen. Intussen hielden de militairen zich bezig met het vermoorden van degenen die eventueel met een ander idee van de toekomst kwamen. Zo elimineerden ze niet alleen hen, ze doordrongen de bevolking er tegelijkertijd van dat ze met iedere poging in die richting het ergste riskeerden. Misschien is die 24ste maart niet de dag geweest waarop alles werd verpest, maar het was wel het moment waarop Argentinië de focus verloor die het land decennialang richting had gegeven: de hoop van de langetermijnconstructie. Nog in 1983, toen de dictatuur voorbij was, bood president Alfonsín iets soortgelijks aan een toekomst toen hij bezwoer: ‘Met democratie is er eten, onderwijs en zorg'. Maar de cocktail van armoede, marginalisatie, neoliberalisme en economische crises die de generaals van '76 had den ingesteld bleef van kracht en de regeringen die elkaar sindsdien opvolgden hielden zich vooral bezig met het beteugelen van het dringende, onhandelbare heden. Misschien is dat een voorname reden geweest van de onwaarschijnlijke overwinning van Javier Milei: in zijn campagne had hij het over ‘morgen'. Hij herstelde het Argentijnse geloof dat we een betere toekomst konden bouwen door het heden te offeren. In het begin gaf het herstel van de toekomst hem voldoening. Om te beginnen kon hij zo de laatste desastreuze jaren makkelijker veroordelen. En het gaf hem de kans plannen voor te spiegelen en beloften te doen: de economie koppelen aan de dollar, wat niet gebeurde; de centrale bank sluiten, wat niet gebeurde; de inflatie stoppen, wat niet gebeurde – en een heleboel meer wat ook niet gebeurde. Ook beloofde hij de economie weer op gang te brengen. Maar nu, na twee regeringsjaren, sluiten elke dag zo'n dertig bedrijven en staan zo'n vierhonderd werknemers op straat; dat zijn nu in totaal al zo'n driehonderdduizend werknemers en zo'n 22.600 bedrijven, inclusief verschillende van de weinige fabrieken die er nog waren en die, met de opheffing van de douanebarrières, niet kunnen concurreren met de Chinese industrie. Hij wilde de overheid verkleinen, maar maakte het land kleiner Ook beloofde hij de overheid kleiner te maken, maar in zijn immense onbekwaamheid verwarde hij dat met het land kleiner maken. Ruim twee jaar geleden schrapte Argentinië alle publieke werken, en sindsdien neemt het aantal doden door ongelukken met die kapotte wegen hand over hand toe; hetzelfde geldt voor de ziekenhuizen, de gepensioneerden, de mensen met een handicap. En ook beloofde hij ‘een eind te maken aan de politieke kaste', maar zijn kabinet telt mannelijke en vrouwelijke politici die alle partijen hebben doorlopen. En hij beloofde ‘moraal boven alles', maar de corruptieschandalen in zijn regering en familie volgen elkaar op. Momenteel onthullen journalisten bewijzen dat hij, toen hij al president was, enkele miljoenen dollars opstreek door zijn volgelingen valselijk aan te raden hun geld om te zetten in een cryptomunt die maar twee uur zou standhouden en voor honderden miljoenen verlies heeft gezorgd. Misbaksel Maar los van alle bedrog en gemarchandeer imponeert dit misbaksel omdat het een totaal onsamenhangende figuur is die niet in staat is zich vloeiend uit te drukken en heel goed is in het lanceren van baarlijke nonsens – nog daargelaten dat hij schreeuwt en almaar sprongetjes maakt. Ik denk dat hij al met al het extreemste product is van die staatsgreep van een halve eeuw geleden. Niet alleen omdat zijn woeste economisch beleid een slechte kopie is van dat van de militairen van toen. Maar vooral omdat zo'n heerschap in de regering het resultaat is van vijftig jaar marginalisatie van miljoenen Argentijnen, het resultaat van de verwaarlozing van al diegenen die sindsdien hebben geleden, het resultaat van het verval van het publieke onderwijs, waardoor een gemiddeld geschoold land is veranderd in een land dat alleen kan communiceren door middel van beledigingen, schreeuwpartijen en wreedheden, een land dat ooit de solidariteit voorstond en nu het ‘ieder voor zich' belijdt. Waarschijnlijk wordt Argentinië nooit meer ‘het land van de toekomst' Uiteindelijk is het resultaat van die 24ste maart, van die zeven jaar moord en duisternis, deze arme man. Of nee: in feite is het resultaat dit arme land dat hem koos, het land waarvan deze arme man alleen maar een zielig symptoom is. Het is beschamend, het maakt triest, wanhopig. Waarschijnlijk wordt Argentinië nooit meer ‘het land van de toekomst'. Maar dan nog zou je dit land iemand gunnen die de moeite waard is, die serieus aan de slag gaat.

Na de staatsgreep van 24 maart 1976 verloor Argentinië misschien wel wat het land decennialang richting had gegeven: de hoop op een langetermijnconstructie. Misschien was dat de dag dat alles werd verpest. Het is dwaas om een beslissende dag te willen aanwijzen: zo werken historische processen niet, het zijn lange, complexe bewegingen. Maar misschien was de dag waarop alles werd verpest wel 24 maart, een halve eeuw geleden. Vanaf het begin van zijn bestaan was Argentinië ‘het land van de toekomst': een land dat uitging van de belofte dat het op een dag groot zou zijn. Het was aannemelijk, het leek mogelijk: de pampa stemde optimistisch en daarom kwamen ruim honderd jaar geleden miljoenen immigranten uit het arme Europa ernaartoe, bereid zich op te offeren om hun kinderen een beter leven te geven in een beter land. ‘Mijn zoon wordt dokter,' dat was de teneur. Het leek dat het ze zou lukken. In die verwachtingsvolle dagen werd Buenos Aires bezocht door een Franse premier die, Frans als hij was, dacht dat hij geestig moest zijn en zei dat Argentinië inderdaad het land van de toekomst was, maar dat helaas toujours zou blijven. Decennialang hield Clemenceaus oordeel stand: de focus van ons zelfbeeld lag altijd een beetje verder, in een toekomst die ieder heden weer een stukje verbeterde. Om die toekomst te verwezenlijken – om zichzelf te verwezenlijken – zette Argentinië complexe industrieën op, nationaliseerde zijn grondstoffen en nam de verantwoordelijkheid over het onderwijs, de gezondheid en de zorg van al zijn inwoners. In 1975 leefde maar 3 procent onder de armoedegrens, waren er vier keer zo weinig analfabeten als gemiddeld in Latijns-Amerika en lag het inkomen per hoofd van de bevolking een stuk hoger dan in Spanje. Maar de toekomst is per definitie aanvechtbaar en veel Argentijnen wensten er – vanwege hun scholing, gedwongen of uit idealisme – een waarin ieder een had wat hij nodig had. Ze stelden het zich voor in de vorm van socialisme of iets in die geest: een samenleving waarin de macht en de welstand beter verdeeld zouden zijn. De strijd om die toekomst maakte de rijke Argentijnen nerveus, zodat ze eens te meer hun toevlucht namen tot hun privépolitie: het nationale leger. Van 1955 tot 1975 waren er vijf geslaagde en diverse mislukte staatsgrepen geweest Dat deden ze vaak: van 1955 tot 1975 waren er vijf geslaagde en diverse mislukte staatsgrepen geweest. De rijke Argentijnen probeerden decennialang de hoop van de anderen te fnuiken en de continuïteit van hun macht veilig te stellen. Ze probeerden het met het peronisme – toelaatbare concessies; ze probeerden het met hun milde dictaturen – onvoldoende angst; maar ze slaagden er niet in. De dreiging verontrustte hen steeds meer; in 1976 waren ze het zat en wilden ze er voor eens en altijd een eind aan maken. Goed excuus Ze hadden een goed excuus: twee ‘gewapende organisaties' waarvan het grootste gevaar was dat ze wapens hadden geleverd aan groeperingen studenten en arbeiders die hen steunden. De democratische regering van Isabel Perón had haar eigen vorm van illegale repressie uitgeoefend en in 1974 en 1975 waren door haar handlangers van de ‘Anticommunistische Alliantie van Argentinië' meer dan duizend mensen gedood – maar het was niet genoeg. Als reactie op dat geweld grepen genoemde organisaties opnieuw naar de wapens, al waren het er weinig, en van slechte kwaliteit. En de stakingen in de fabrieken, de onrust op de universiteiten, de aanslagen hier en daar en de roep om sociale gerechtigheid gingen door. Het militaire commando gaf de ‘goedgezinde media' bevel het gevaar te overdrijven om zo veel mogelijk angst te zaaien teneinde zich te kunnen rechtvaardigen: deze keer zouden ze al het verzet breken. Die 24ste werden ze geconfronteerd met het gebruikelijke ritueel Maar de Argentijnen wisten het nog niet. Die 24ste werden ze geconfronteerd met het gebruikelijke ritueel: de militaire marsen op radio en tv, de lege straten, de bekende onzekerheid. Twee dagen later bezocht de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken, William Rogers, de junta. Hij rapporteerde zijn chef, de almachtige Henry Kissinger, in het geheim dat ‘we op heel korte termijn rekening moeten houden met een tamelijk hoge graad van repressie en waarschijnlijk veel bloedvergieten in Argentinië. Ik denk dat niet alleen met harde hand tegen terroristen zal worden opgetreden, maar ook tegen dissidente vakbondsleden en politieke partijen.' Een paar dagen later zou Kissinger zijn brief sturen. Brief De brief is een van de kerndocumenten in de geschiedenis van Argentinië, maar wordt nauwelijks geciteerd. Eerder dan een brief was het trouwens een communiqué dat de grootvizier van het Amerikaanse imperium zijn ambassadeur in Buenos Aires stuurde. Hij droeg hem op de generaals ervan te overtuigen bij hun economisch beleid ‘de nadruk te leggen op vermindering van staatsbemoeienis in de economie, bevordering van de export, aandacht voor de verwaarloosde agrarische sector en een positieve houding ten aanzien van buitenlandse investeringen'. De claim van de Verenigde Staten was glashelder. Het was, met permissie, een plan dat een eind maak te aan de bijzondere positie van Argentinië in Latijns-Amerika en het terugduwde in de klassieke rol van onze landen, een rol die het decennia eerder had geprobeerd af te werpen: de winning en export van grondstoffen. Misschien hadden de militairen van '76 het al bedacht, misschien niet: denken was per slot van rekening niet hun sterkste kant. Maar ineens viel alles op z'n plaats: zolang de industrieën overeind bleven, zouden de arbeiders lastig zijn. Het is wat andere Fransen noemden: het kind met het badwater weggooien Werd daarentegen teruggekeerd naar de oude economie van agrarische export, dan zou het mogelijk en redelijk zijn die fabrieken te ontmantelen, en had je van de vroegere werknemers geen last meer. Het is wat andere Fransen noemden: het kind met het badwater weggooien. En iedere toekomstvisie bij het vuilnis zetten. Het Argentinië dat Kissinger, Videla & co hebben gesticht werd niet in de toekomst gezocht maar in het verleden. Het brak met het langetermijndenken en nestelde zich in een permanent heden waarin een handjevol mensen heel veel kon verdienen. Intussen hielden de militairen zich bezig met het vermoorden van degenen die eventueel met een ander idee van de toekomst kwamen. Zo elimineerden ze niet alleen hen, ze doordrongen de bevolking er tegelijkertijd van dat ze met iedere poging in die richting het ergste riskeerden. Misschien is die 24ste maart niet de dag geweest waarop alles werd verpest, maar het was wel het moment waarop Argentinië de focus verloor die het land decennialang richting had gegeven: de hoop van de langetermijnconstructie. Nog in 1983, toen de dictatuur voorbij was, bood president Alfonsín iets soortgelijks aan een toekomst toen hij bezwoer: ‘Met democratie is er eten, onderwijs en zorg'. Maar de cocktail van armoede, marginalisatie, neoliberalisme en economische crises die de generaals van '76 had den ingesteld bleef van kracht en de regeringen die elkaar sindsdien opvolgden hielden zich vooral bezig met het beteugelen van het dringende, onhandelbare heden. Misschien is dat een voorname reden geweest van de onwaarschijnlijke overwinning van Javier Milei: in zijn campagne had hij het over ‘morgen'. Hij herstelde het Argentijnse geloof dat we een betere toekomst konden bouwen door het heden te offeren. In het begin gaf het herstel van de toekomst hem voldoening. Om te beginnen kon hij zo de laatste desastreuze jaren makkelijker veroordelen. En het gaf hem de kans plannen voor te spiegelen en beloften te doen: de economie koppelen aan de dollar, wat niet gebeurde; de centrale bank sluiten, wat niet gebeurde; de inflatie stoppen, wat niet gebeurde – en een heleboel meer wat ook niet gebeurde. Ook beloofde hij de economie weer op gang te brengen. Maar nu, na twee regeringsjaren, sluiten elke dag zo'n dertig bedrijven en staan zo'n vierhonderd werknemers op straat; dat zijn nu in totaal al zo'n driehonderdduizend werknemers en zo'n 22.600 bedrijven, inclusief verschillende van de weinige fabrieken die er nog waren en die, met de opheffing van de douanebarrières, niet kunnen concurreren met de Chinese industrie. Hij wilde de overheid verkleinen, maar maakte het land kleiner Ook beloofde hij de overheid kleiner te maken, maar in zijn immense onbekwaamheid verwarde hij dat met het land kleiner maken. Ruim twee jaar geleden schrapte Argentinië alle publieke werken, en sindsdien neemt het aantal doden door ongelukken met die kapotte wegen hand over hand toe; hetzelfde geldt voor de ziekenhuizen, de gepensioneerden, de mensen met een handicap. En ook beloofde hij ‘een eind te maken aan de politieke kaste', maar zijn kabinet telt mannelijke en vrouwelijke politici die alle partijen hebben doorlopen. En hij beloofde ‘moraal boven alles', maar de corruptieschandalen in zijn regering en familie volgen elkaar op. Momenteel onthullen journalisten bewijzen dat hij, toen hij al president was, enkele miljoenen dollars opstreek door zijn volgelingen valselijk aan te raden hun geld om te zetten in een cryptomunt die maar twee uur zou standhouden en voor honderden miljoenen verlies heeft gezorgd. Misbaksel Maar los van alle bedrog en gemarchandeer imponeert dit misbaksel omdat het een totaal onsamenhangende figuur is die niet in staat is zich vloeiend uit te drukken en heel goed is in het lanceren van baarlijke nonsens – nog daargelaten dat hij schreeuwt en almaar sprongetjes maakt. Ik denk dat hij al met al het extreemste product is van die staatsgreep van een halve eeuw geleden. Niet alleen omdat zijn woeste economisch beleid een slechte kopie is van dat van de militairen van toen. Maar vooral omdat zo'n heerschap in de regering het resultaat is van vijftig jaar marginalisatie van miljoenen Argentijnen, het resultaat van de verwaarlozing van al diegenen die sindsdien hebben geleden, het resultaat van het verval van het publieke onderwijs, waardoor een gemiddeld geschoold land is veranderd in een land dat alleen kan communiceren door middel van beledigingen, schreeuwpartijen en wreedheden, een land dat ooit de solidariteit voorstond en nu het ‘ieder voor zich' belijdt. Waarschijnlijk wordt Argentinië nooit meer ‘het land van de toekomst' Uiteindelijk is het resultaat van die 24ste maart, van die zeven jaar moord en duisternis, deze arme man. Of nee: in feite is het resultaat dit arme land dat hem koos, het land waarvan deze arme man alleen maar een zielig symptoom is. Het is beschamend, het maakt triest, wanhopig. Waarschijnlijk wordt Argentinië nooit meer ‘het land van de toekomst'. Maar dan nog zou je dit land iemand gunnen die de moeite waard is, die serieus aan de slag gaat.

In Wat blijft audiodoc volgt presentator en journalist Nicole Terborg het spoor van de Surinaams-Nederlandse Astrid Roemer. Astrid Roemer, ze overleed in het begin van dit jaar, was één van de grootste schrijvers uit Suriname van de afgelopen eeuw. Ze pendelde een leven lang heen en weer tussen haar moederland Suriname en Nederland, België en Schotland. Ze schreef zowel proza als poëzie en was zich in haar werk zeer bewust van de koloniale verhoudingen tussen Suriname en Nederland. Ook de ongelijke verhouding tussen man en vrouw had haar aandacht; ze werd gezien als een feministisch schrijver, maar weigerde zich in een hokje te laten stoppen. Ze was enorm eigenzinnig en kwam regelmatig in opspraak. In 2016 ontving zij de P.C. Hooft-prijs, in 2021 werd haar de Prijs der Nederlandse Letteren toegekend en ook die mijlpaal werd niet zonder slag en stoot bereikt.  Nicole Terborg, die de schrijver zelf ook meerdere malen ontmoette, praat met:  *Michiel van Kempen, emeritus-hoogleraar Nederlands-Caraïbische Letteren, schrijver, dichter, letterkundige en surinamist; *Nina Jurna, correspondent Latijns-Amerika. Ze begeleidde Astrid Roemer op een tournee door Brazilië; *Karin Amatmoekrim, Surinaams-Nederlandse schrijver en letterkundige; *programmamaker Charisa Chotoe, een vriendin van Astrid Roemer.

Colombia en Nederland brachten deze week zestig landen bijeen die serieus werk willen maken van een wereld zonder fossiele brandstoffen. Wat daar precies is besproken, horen we van correspondent voor Latijns‑Amerika, Joost de Vries. En er is meer klimaatnieuws. Wetenschapsredacteur Maarten Keulemans las een nieuw, nogal grimmig rapport van de Europese Unie. Daaruit blijkt dat Europa het snelst opwarmende continent ter wereld is. Studenten opgelet! De Volkskrant biedt een gratis studentenabonnement aan, af te sluiten via volkskrant.nl/studenten Presentatie: Pieter KlokRedactie: Corinne van Duin, Lotte Grimbergen, Jasper Veenstra, April van de GriendtMontage: Rinkie BartelsSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Grote vreugde bij Randstad. De autonome omzet stijgt eindelijk weer - al is het maar een beetje. En technisch gezien is het ook niet échte omzetgroei, maar toch: topman Sander 'Emma Wortelboer' van 't Noordende en beleggers zijn wild-enthousiast. Lopen ze te hard van stapel? We zoeken het deze aflevering voor je uit. ASM International heeft een zonnig jaar voor de boeg. Met uitstekende eerste kwartaalcijfers in de zak spreekt het bedrijf van een sterke start van het jaar. De vraag naar geheugenchips zorgt ervoor dat de orders binnenstromen bij ASM. En dat vangt dan weer vrij gemakkelijk de klap op die de oorlog in het Midden-Oosten, stijgende energieprijzen en een mogelijk haperende groei van de wereldeconomie veroorzaken. Is er dan geen enkel beertje op de weg te bespeuren? Verder: Nog geen goedkeuring voor Kevin Warsh als nieuwe Fed-voorzitter Een mogelijke megafusie tussen Deutsche Telekom en T-Mobile US Mark Zuckerberg wil vanaf nu meekijken met ALLES wat zijn medewerkers doen De stoelendans bij Apple: Johny Srouji wordt Chief Hardware Officer En de lancering van onze nieuwe SpaceX-rubriek Te gast: Martine Hafkamp van Fintessa Vermogensbeheer BNR Beurs is een journalistiek onafhankelijke productie, mede mogelijk gemaakt door Saxo. Over de makers: Jelle Maasbach is presentator van BNR Beurs en freelance financieel journalist. Zijn favoriete aandeel om over te praten is Disney, maar daar lijkt hij de enige in te zijn. Sinds de eerste uitzending van BNR Beurs is 'ie er bij. Maxim van Mil is presentator van BNR Beurs en journalist bij BNR, waar hij zich focust op de financiële markten en ontwikkelingen in de tech-wereld. Je krijgt hem het meest enthousiast als hij kan praten over ASML, of oer-Hollandse bedrijven zoals Ahold of ABN Amro. Jorik Simonides is presentator van BNR Beurs, economieredacteur en verslaggever bij BNR. Hij wordt er vooral blij van als het een keer níet over AI gaat. Milou Brand is presentator van BNR Beurs, freelance podcastmaker en columnist bij het Financieele Dagblad. Jochem Visser is presentator van BNR Beurs, maakt Beursnerd XL en is redacteur bij de podcast Onder Curatoren. Vraag hem naar obscure zaken op financiële markten en hij vertelt je waarom het eigenlijk nóg leuker is dan je al dacht. Over de podcast: Met BNR Beurs ga je altijd voorbereid de nieuwe beursdag in. We praten je in een kleine 25 minuten bij over alle laatste ontwikkelingen op de handelsvloer. We blijven niet alleen bij de AEX of Wall Street, maar vertellen je ook waar nog meer kansen liggen. En we houden het niet bij de cijfers, maar zoeken ook iedere dag voor je naar duiding van scherpe gasten en experts. Of je nu een ervaren belegger bent of net begint met je eerste stappen op de beurs, de podcast biedt waardevolle inzichten voor je beleggingsstrategie. Door de focus op zowel de korte termijn als de lange termijn, helpt BNR Beurs luisteraars om de ruis van de markt te scheiden van de essentie. Van Musk tot Microsoft en van Ahold tot ASML. Wij vertellen je wat beleggers bezighoudt, wie de markten in beweging zet en wat dat betekent voor jouw beleggingsportefeuille.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat is koningsdag en wat doe je allemaal op Koningsdag? Bereid je Spaanstalige vrienden of collega's in Nederland voor op hun eerste keer.Of, vier je koningsdag in Spanje of Latijns Amerika? Nodig je lokale buren en vrienden uit om het samen te vieren.Meelezen met deze aflevering en de woordenschat oefenen? Dat kan hier op de website: https://taal.guru/vertellen-over-koningsdag-in-het-spaans-podcast-210/Kom je ook een keer meedoen en live oefenen in Club de Español? Kijk op https://taal.guru/club/ en meld je aan voor een proefles of 2 weken gratis uitproberen.

Grote vreugde bij Randstad. De autonome omzet stijgt eindelijk weer - al is het maar een beetje. En technisch gezien is het ook niet échte omzetgroei, maar toch: topman Sander 'Emma Wortelboer' van 't Noordende en beleggers zijn wild-enthousiast. Lopen ze te hard van stapel? We zoeken het deze aflevering voor je uit. ASM International heeft een zonnig jaar voor de boeg. Met uitstekende eerste kwartaalcijfers in de zak spreekt het bedrijf van een sterke start van het jaar. De vraag naar geheugenchips zorgt ervoor dat de orders binnenstromen bij ASM. En dat vangt dan weer vrij gemakkelijk de klap op die de oorlog in het Midden-Oosten, stijgende energieprijzen en een mogelijk haperende groei van de wereldeconomie veroorzaken. Is er dan geen enkel beertje op de weg te bespeuren? Verder: Nog geen goedkeuring voor Kevin Warsh als nieuwe Fed-voorzitter Een mogelijke megafusie tussen Deutsche Telekom en T-Mobile US Mark Zuckerberg wil vanaf nu meekijken met ALLES wat zijn medewerkers doen De stoelendans bij Apple: Johny Srouji wordt Chief Hardware Officer En de lancering van onze nieuwe SpaceX-rubriek Te gast: Martine Hafkamp van Fintessa Vermogensbeheer BNR Beurs is een journalistiek onafhankelijke productie, mede mogelijk gemaakt door Saxo. Over de makers: Jelle Maasbach is presentator van BNR Beurs en freelance financieel journalist. Zijn favoriete aandeel om over te praten is Disney, maar daar lijkt hij de enige in te zijn. Sinds de eerste uitzending van BNR Beurs is 'ie er bij. Maxim van Mil is presentator van BNR Beurs en journalist bij BNR, waar hij zich focust op de financiële markten en ontwikkelingen in de tech-wereld. Je krijgt hem het meest enthousiast als hij kan praten over ASML, of oer-Hollandse bedrijven zoals Ahold of ABN Amro. Jorik Simonides is presentator van BNR Beurs, economieredacteur en verslaggever bij BNR. Hij wordt er vooral blij van als het een keer níet over AI gaat. Milou Brand is presentator van BNR Beurs, freelance podcastmaker en columnist bij het Financieele Dagblad. Jochem Visser is presentator van BNR Beurs, maakt Beursnerd XL en is redacteur bij de podcast Onder Curatoren. Vraag hem naar obscure zaken op financiële markten en hij vertelt je waarom het eigenlijk nóg leuker is dan je al dacht. Over de podcast: Met BNR Beurs ga je altijd voorbereid de nieuwe beursdag in. We praten je in een kleine 25 minuten bij over alle laatste ontwikkelingen op de handelsvloer. We blijven niet alleen bij de AEX of Wall Street, maar vertellen je ook waar nog meer kansen liggen. En we houden het niet bij de cijfers, maar zoeken ook iedere dag voor je naar duiding van scherpe gasten en experts. Of je nu een ervaren belegger bent of net begint met je eerste stappen op de beurs, de podcast biedt waardevolle inzichten voor je beleggingsstrategie. Door de focus op zowel de korte termijn als de lange termijn, helpt BNR Beurs luisteraars om de ruis van de markt te scheiden van de essentie. Van Musk tot Microsoft en van Ahold tot ASML. Wij vertellen je wat beleggers bezighoudt, wie de markten in beweging zet en wat dat betekent voor jouw beleggingsportefeuille.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Bij de VN zijn de sollicitaties begonnen voor de opvolging van Antonio Guterres als Secretaris-Generaal. We zullen hem niet missen. Hij heeft zich ontpopt tot een meester van de verkeerde clichés op de verkeerde momenten. Terwijl de wereldmachten de veiligheidsarchitectuur steen voor steen afbreken, komt de Secretaris-Generaal van achter zijn bureau met briljante commentaren zoals ‘de noodzaak tot de-escalatie' en ‘ik maak me grote zorgen'. Zijn twee termijnen van vijf jaar werden gekenmerkt door een pijnlijk gebrek aan daadkracht: van zijn tandeloze morele verontwaardiging over de invasie van Oekraïne tot zijn onvermogen om de VN-organisaties in conflictgebieden effectief aan te sturen. Zijn enige tastbare succes, de Oekraïense graanovereenkomst, was een zeldzame opleving in een verder anemisch mandaat waarin hij vooral uitblonk in het uiten van zijn 'diepe bezorgdheid' terwijl de halve wereld in brand stond.  Het kan anders. In het verleden bewezen leiders dat de post meer omvat dan een ceremoniële hamer. Dag Hammarskjöld, de eerste SG, legde de basis voor de moderne vredesmacht door met een bijna mystieke onafhankelijkheid tussen de grootmachten te laveren. Kofi Annan wist met zijn morele autoriteit de VN tot het centrum van de wereldpolitiek te maken, zelfs toen hij de VS openlijk kritiseerde over de illegaliteit van de Irak-oorlog. Zij waren geen toeschouwers, maar architecten van de wereldorde.  De rol van de Secretaris-Generaal is nu fundamenteel veranderd. Zoals Foreign Policy  stelt, is de tijd van de 'Blauwhelmen' als universele vredebewaarders voorbij. De volgende leider krijgt geen organisatie die vrede afdwingt, maar een instituut dat moet overleven in een wereld van brute geopolitiek. In deze chaos is er geen behoefte aan een nieuwe predikant, maar aan een guerrilla-diplomaat: iemand die via technische, humanitaire en juridische omwegen feiten op de grond creëert wanneer de Veiligheidsraad, zoals nagenoeg altijd, verlamd is.  De Chileense oud-president Michelle Bachelet  heeft de sterkste troeven, de roep om een vrouw is luid en Latijns-Amerika is aan de beurt. Voor een land als Nederland, dat hamert op de internationale rechtsorde, is de Argentijn Rafael Grossi waarschijnlijk een betere keus. Als hoofd van het VN-atoomagentschap belichaamt hij die guerrilla-diplomatie. Hij gaat de modder in bij de kerncentrale van Zaporizja om escalatie te voorkomen, in plaats van achter een VN-katheder abstracte waarschuwingen te uiten.  De VN is steeds irrelevanter geworden, hoewel dat de organisatie zelf niet valt te verwijten. Die is immers niet meer dan de optelsom van de 193 lidstaten. Maar een sterke kapitein op het schip helpt. De opvolger van Guterres moet inzien dat macht niet in het Handvest zit, maar in de moed om de machten de waarheid te zeggen. De tijd voor clichés is voorbij. De VN heeft een strateeg nodig die de scherven durft op te rapen.  

Amerika en Iran hebben nog minder dan een week om het staakt-het-vuren van twee weken om te zetten in een duurzamer bestand. De laatste dagen komen er hoopgevende signalen uit zowel Washington als Teheran. Oud-diplomaat en onderhandelaar Robert Serry snapt dat wel. 'Beide partijen hebben meer te verliezen dan te winnen bij een hervatting van de oorlog.' Bernard Hammelburg gaat met hem in gesprek. Luister ook | ‘In Hongarije is sowieso sprake van verraad’ Een cruciale rol om tot een goed einde te komen vormt de situatie in Libanon. Iran en bemiddelaar Pakistan zeggen dat Libanon bij het staakt-het-vuren hoort. Israël en Amerika bestrijden dat. Toch hebben Israël en Libanon deze week voor het eerst in decennia weer met elkaar gesproken. Serry denkt dat beide partijen hetzelfde willen, namelijk het ontwapenen van Hezbollah. De inzet in de onderhandelingen met Iran wordt dan om Iran daar iets voor in de plaats te geven. Serry denkt dat Pakistan hierin de juiste bemiddelaar is. Lees ook | Magyar ziet Hongaarse president en ‘Orban-marionet’ het liefst vertrekken Magyar draait aan de eerste knoppen | Blik op Europa De grote overwinnaar van de Hongaarse parlementsverkiezingen, Peter Magyar, is begonnen met het uitrollen van zijn hervormingsagenda. Daarbij spaart hij weinig mensen. Europa-verslaggever Geert Jan Hahn is net terug uit de Hongaarse hoofdstad Boedapest en legt uit aan welke knoppen Magyar nu kan draaien, en wat dit eventueel voor Viktor Orbán kan gaan betekenen. Lees ook | Cubanen lijken ingreep door Trump wel te waarderen, ‘maar ze weten niet wat ze te wachten staat’ Eén zwaluw maakt nog geen zomer in Venezuela De economie in Venezuela toont spectaculaire tekenen van herstel, maar de fundering daaronder blijft broos. President Delcy Rodriguez maakt ook weinig haast met het democratiseren van Venezuela. Oppositieleider Maria Corina Machado was daarom deze week in verschillende Europese landen, waaronder Nederland, om aandacht en steun te blijven vragen. De roep om democratisering in Venezuela wordt steeds luider. Te gast is Barbara Hogenboom, hoogleraar Latijns-Amerikastudies aan de Universiteit van Amsterdam en directeur van het Centrum voor Studie en Documentatie van Latijns-Amerika. Luister ook | Amerika Podcast McDonalds in het Witte Huis | Postma in Amerika President Trump liet deze week McDonalds hamburgers bezorgen in het Witte Huis. Al was dat natuurlijk wel allemaal in scène gezet. Je hoort Amerika-correspondent Jan Postma. Over de makers Bernard Hammelburg is buitenlandcommentator en columnist voor BNR Nieuwsradio en het FD, en presentator van BNR De Wereld. Als oorlogsverslaggever was hij o.a. ooggetuige van de Culturele Revolutie in China, de revolutie in Iran en de oorlogen in Vietnam, het Midden-Oosten en Afghanistan. Hij was twintig jaar correspondent in de VS. Hij verdeelt zijn tijd tussen zijn woonplaatsen Amsterdam en New York. Redactie Michaël Roele, buitenlandredacteur bij BNR Nieuwsradio.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Amerika en Iran hebben nog minder dan een week om het staakt-het-vuren van twee weken om te zetten in een duurzamer bestand. De laatste dagen komen er hoopgevende signalen uit zowel Washington als Teheran. Oud-diplomaat en onderhandelaar Robert Serry snapt dat wel. 'Beide partijen hebben meer te verliezen dan te winnen bij een hervatting van de oorlog.' Bernard Hammelburg gaat met hem in gesprek. Luister ook |‘In Hongarije is sowieso sprake van verraad' Een cruciale rol om tot een goed einde te komen vormt de situatie in Libanon. Iran en bemiddelaar Pakistan zeggen dat Libanon bij het staakt-het-vuren hoort. Israël en Amerika bestrijden dat. Toch hebben Israël en Libanon deze week voor het eerst in decennia weer met elkaar gesproken. Serry denkt dat beide partijen hetzelfde willen, namelijk het ontwapenen van Hezbollah. De inzet in de onderhandelingen met Iran wordt dan om Iran daar iets voor in de plaats te geven. Serry denkt dat Pakistan hierin de juiste bemiddelaar is. Lees ook |Magyar ziet Hongaarse president en ‘Orban-marionet' het liefst vertrekken Magyar draait aan de eerste knoppen | Blik op Europa De grote overwinnaar van de Hongaarse parlementsverkiezingen, Peter Magyar, is begonnen met het uitrollen van zijn hervormingsagenda. Daarbij spaart hij weinig mensen. Europa-verslaggever Geert Jan Hahn is net terug uit de Hongaarse hoofdstad Boedapest en legt uit aan welke knoppen Magyar nu kan draaien, en wat dit eventueel voor Viktor Orbán kan gaan betekenen. Lees ook |Cubanen lijken ingreep door Trump wel te waarderen, ‘maar ze weten niet wat ze te wachten staat' Eén zwaluw maakt nog geen zomer in Venezuela De economie in Venezuela toont spectaculaire tekenen van herstel, maar de fundering daaronder blijft broos. President Delcy Rodriguez maakt ook weinig haast met het democratiseren van Venezuela. Oppositieleider Maria Corina Machado was daarom deze week in verschillende Europese landen, waaronder Nederland, om aandacht en steun te blijven vragen. De roep om democratisering in Venezuela wordt steeds luider. Te gast is Barbara Hogenboom, hoogleraar Latijns-Amerikastudies aan de Universiteit van Amsterdam en directeur van het Centrum voor Studie en Documentatie van Latijns-Amerika. Luister ook |Amerika Podcast McDonalds in het Witte Huis | Postma in Amerika President Trump liet deze week McDonalds hamburgers bezorgen in het Witte Huis. Al was dat natuurlijk wel allemaal in scène gezet. Je hoort Amerika-correspondent Jan Postma. Over de makers Bernard Hammelburg is buitenlandcommentator en columnist voor BNR Nieuwsradio en het FD, en presentator van BNR De Wereld. Als oorlogsverslaggever was hij o.a. ooggetuige van de Culturele Revolutie in China, de revolutie in Iran en de oorlogen in Vietnam, het Midden-Oosten en Afghanistan. Hij was twintig jaar correspondent in de VS. Hij verdeelt zijn tijd tussen zijn woonplaatsen Amsterdam en New York. Redactie Michaël Roele, buitenlandredacteur bij BNR Nieuwsradio.

Ursula von der Leyen is Queen Tradedeal. Ze heeft namens de EU voor de derde keer een handelsdeal gesloten. Na India, Indonesië (bijna Latijns-Amerika) is het nu de beurt aan Australië. Een win-win zegt de baas van De Europese Commissie. Deze aflevering zoeken we uit wat jij er precies aan hebt. Welke beursbedrijven er van profiteren en wat het betekent dat we ons steeds minder afhankelijk maken van de Amerikanen.Over de Amerikanen gesproken: Trump zorgde voor rust op de beurzen. Er wordt onderhandeld met Iran, zegt Trump. Iran zelf noemt het 'fake news'. Volgens The Wall Street Journal zou de strijd zelfs heviger worden, want twee andere landen zouden Iran óók willen bombarderen.Beter nieuws was er voor ASML. Dat krijgt een miljardendeal van SK Hynix. Zelf wil ASML er niks over zeggen, maar het Zuid-Koreaanse bedrijf heeft de deal (via een toezichthouder) verklapt.Verder hebben we het over de sombere voorspelling van DNB, over de problemen van Nintendo én Epic Games en we vertellen waarom een van de mees trouwe Ahold baasjes opstapt. Te gast: Erik Mauritz, van Trade Republic BNR Beurs is een journalistiek onafhankelijke productie, mede mogelijk gemaakt door Saxo. Over de makers: Jelle Maasbach is presentator van BNR Beurs en freelance financieel journalist. Zijn favoriete aandeel om over te praten is Disney, maar daar lijkt hij de enige in te zijn. Sinds de eerste uitzending van BNR Beurs is 'ie er bij. Maxim van Mil is presentator van BNR Beurs en journalist bij BNR, waar hij zich focust op de financiële markten en ontwikkelingen in de tech-wereld. Je krijgt hem het meest enthousiast als hij kan praten over ASML, of oer-Hollandse bedrijven zoals Ahold of ABN Amro. Jorik Simonides is presentator van BNR Beurs, economieredacteur en verslaggever bij BNR. Hij wordt er vooral blij van als het een keer níet over AI gaat. Milou Brand is presentator van BNR Beurs, freelance podcastmaker en columnist bij het Financieele Dagblad. Jochem Visser is presentator van BNR Beurs, maakt Beursnerd XL en is redacteur bij de podcast Onder Curatoren. Vraag hem naar obscure zaken op financiële markten en hij vertelt je waarom het eigenlijk nóg leuker is dan je al dacht. Over de podcast: Met BNR Beurs ga je altijd voorbereid de nieuwe beursdag in. We praten je in een kleine 25 minuten bij over alle laatste ontwikkelingen op de handelsvloer. We blijven niet alleen bij de AEX of Wall Street, maar vertellen je ook waar nog meer kansen liggen. En we houden het niet bij de cijfers, maar zoeken ook iedere dag voor je naar duiding van scherpe gasten en experts. Of je nu een ervaren belegger bent of net begint met je eerste stappen op de beurs, de podcast biedt waardevolle inzichten voor je beleggingsstrategie. Door de focus op zowel de korte termijn als de lange termijn, helpt BNR Beurs luisteraars om de ruis van de markt te scheiden van de essentie. Van Musk tot Microsoft en van Ahold tot ASML. Wij vertellen je wat beleggers bezighoudt, wie de markten in beweging zet en wat dat betekent voor jouw beleggingsportefeuille.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ursula von der Leyen is Queen Tradedeal. Ze heeft namens de EU voor de derde keer een handelsdeal gesloten. Na India, Indonesië (bijna Latijns-Amerika) is het nu de beurt aan Australië. Een win-win zegt de baas van De Europese Commissie. Deze aflevering zoeken we uit wat jij er precies aan hebt. Welke beursbedrijven er van profiteren en wat het betekent dat we ons steeds minder afhankelijk maken van de Amerikanen.Over de Amerikanen gesproken: Trump zorgde voor rust op de beurzen. Er wordt onderhandeld met Iran, zegt Trump. Iran zelf noemt het 'fake news'. Volgens The Wall Street Journal zou de strijd zelfs heviger worden, want twee andere landen zouden Iran óók willen bombarderen.Beter nieuws was er voor ASML. Dat krijgt een miljardendeal van SK Hynix. Zelf wil ASML er niks over zeggen, maar het Zuid-Koreaanse bedrijf heeft de deal (via een toezichthouder) verklapt.Verder hebben we het over de sombere voorspelling van DNB, over de problemen van Nintendo én Epic Games en we vertellen waarom een van de mees trouwe Ahold baasjes opstapt. Te gast: Erik Mauritz, van Trade Republic BNR Beurs is een journalistiek onafhankelijke productie, mede mogelijk gemaakt door Saxo. Over de makers: Jelle Maasbach is presentator van BNR Beurs en freelance financieel journalist. Zijn favoriete aandeel om over te praten is Disney, maar daar lijkt hij de enige in te zijn. Sinds de eerste uitzending van BNR Beurs is 'ie er bij. Maxim van Mil is presentator van BNR Beurs en journalist bij BNR, waar hij zich focust op de financiële markten en ontwikkelingen in de tech-wereld. Je krijgt hem het meest enthousiast als hij kan praten over ASML, of oer-Hollandse bedrijven zoals Ahold of ABN Amro. Jorik Simonides is presentator van BNR Beurs, economieredacteur en verslaggever bij BNR. Hij wordt er vooral blij van als het een keer níet over AI gaat. Milou Brand is presentator van BNR Beurs, freelance podcastmaker en columnist bij het Financieele Dagblad. Jochem Visser is presentator van BNR Beurs, maakt Beursnerd XL en is redacteur bij de podcast Onder Curatoren. Vraag hem naar obscure zaken op financiële markten en hij vertelt je waarom het eigenlijk nóg leuker is dan je al dacht. Over de podcast: Met BNR Beurs ga je altijd voorbereid de nieuwe beursdag in. We praten je in een kleine 25 minuten bij over alle laatste ontwikkelingen op de handelsvloer. We blijven niet alleen bij de AEX of Wall Street, maar vertellen je ook waar nog meer kansen liggen. En we houden het niet bij de cijfers, maar zoeken ook iedere dag voor je naar duiding van scherpe gasten en experts. Of je nu een ervaren belegger bent of net begint met je eerste stappen op de beurs, de podcast biedt waardevolle inzichten voor je beleggingsstrategie. Door de focus op zowel de korte termijn als de lange termijn, helpt BNR Beurs luisteraars om de ruis van de markt te scheiden van de essentie. Van Musk tot Microsoft en van Ahold tot ASML. Wij vertellen je wat beleggers bezighoudt, wie de markten in beweging zet en wat dat betekent voor jouw beleggingsportefeuille.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Donald Trump dreigt nu ook Cuba te ‘pakken'. Volgens correspondent Nina Jurna is dat onderdeel van een bredere strategie om zijn invloed in Latijns-Amerika uit te breiden. Ondertussen is de situatie voor Cubanen nijpend sinds de volledige olieboycot die de VS hebben ingesteld. Het land kampt met stroomstoringen en voedseltekorten. Hoe ver kan Trump gaan?Gast: Nina JurnaPresentatie: Bram EndedijkRedactie: David WeelMontage: Jeroen JaspersCoördinatie: Ilse EshuisEindredactie: Nina van Hattum & Tessa ColenProductie: Rhea StroinkHeb je vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar onze redactie via podcast@nrc.nl.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

(1:24) Richard de Mos leidde zijn partij Hart voor Den Haag naar een monsterzege in de gemeenteraadsverkiezingen, en hij is niet de enige. Terwijl landelijke partijen steeds meer worstelen hun gemeenteraadszetels te behouden, lijken lokale spelers precies te weten waar ze moeten zijn: dicht bij de buurt, dicht bij de ergernissen, dicht bij de kiezer. We hebben het over die opmars van lokale partijen en de spanning tussen lokale zorgen en landelijke idealen met Henk te Velde, hoogleraar Nederlandse Geschiedenis.    (12:30) Aletta Jacobs (1854-1929) is hét icoon van de Nederlandse feministische geschiedenis. Ze was de eerste vrouw die mocht studeren, de eerste vrouwelijke arts van Nederland en ze streed voor het vrouwenkiesrecht. Toch heeft ze in het collectieve geheugen een stoffig imago. Dat wordt op kop gezet in de gloednieuwe ALETTA de musical van Theater Oostpool. Aletta-historicus Mineke Bosch was bij de première en vertelt over deze nieuwe Aletta-interpretatie.    (27:35) De Spaanse koning heeft deze maand toegegeven dat er veel misstanden zijn begaan door de Spanjaarden die het huidige Mexico veroverden. Ruim 500 jaar na deze conquistadores is dit de eerste keer dat Spanje een stap in de richting van excuses zet. Hoe hebben de Spanjaarden zich in Mexico misdragen, en wat betekent het voor Mexicanen dat Spanje nu toch deze stap zet? We vragen het Wil Pansters, hoogleraar sociale en politieke antropologie van Latijns-Amerika en in het bijzonder Mexico aan de Universiteit Utrecht.    (37:35) OVT-recensent Nadia Bouras bespreekt twee boeken, en twee films die te zien op het Movies that Matter Festival (20-28 maart):  Stakkers en wolven. In de schaduw van Gaza - Lotfi El Hamidi  De donkere kamer (Een geschiedenis van migraine) - Celia Svedhem (vert. Hans Kloos)  Cutting through rocks - Sara Khaki, Mohammadreza Eyni  Voix Invisibles - Bart van den Aardweg    (52:20) Het recht van de sterkste #7: Jorrit Steehouder, historicus en expert op het gebied van de Europese eenwording over Jean Monnet — de stille architect van de Europese Unie.    (1:08:40) OVT Doc: Amrita Sher-Gil  “Europa is van Picasso, Matisse, Braque en vele anderen. India behoort alleen mij toe.” Met deze woorden beschreef Amrita Sher-Gil (1913–1941) haar positie in de kunstwereld. Ze wordt beschouwd als een van de grootste vrouwelijke avant-gardekunstenaars van het begin van de 20e eeuw. Een pionier op het gebied van moderne Indiase schilderkunst. Uniek is haar transculturele stijl; een vermenging van Europese technieken en Indiase thema's. Amrita betekent ‘onsterfelijkheid', toch overleed ze op 28-jarige leeftijd. Wie was deze eigenzinnige kunstenaar? En wat moeten we weten om haar werk te begrijpen?  Een portret gemaakt door Laura Stek, met Barnita Bagchi, Annemiek Rens en Laxmi Manuela.    Meer info: https://www.vpro.nl/ovt/artikelen/ovt-22-maart-2026   (https://www.vpro.nl/ovt/artikelen/ovt-22-maart-2026%20 )

Waardeer je onze video's? Steun dan Café Weltschmerz, het podium voor het vrije woord: https://www.cafeweltschmerz.nl/doneren/ING vraagt klant uitleg over supermarktboodschappen – ‘Verplichting vanuit de overheid'Week 9 van 2026 toont hoe controle steeds alledaagser wordt. Een ING-klant moet uitleg geven over zijn aankopen in de supermarkt, naar eigen zeggen vanwege een “verplichting vanuit de overheid”. Financiële surveillance schuift verder op richting gedragssturing.Internationaal versnelt de blokvorming: Latijns-Amerika wordt bewapend, Iran staat onder druk en Rusland, China en Iran bouwen aan een alternatief machtsblok.In eigen land dendert Jetten I door met Agenda 2030. Wonen wordt delen, bezit verder uitgehold. WOO-documenten werpen nieuw licht op doxing en de bescherming van staatsbelangen, terwijl dissidenten steviger worden aangepakt.De gasvoorraad slinkt, maar elektrisch verwarmen mag niet vanwege het overbelaste stroomnet.Week 9 bevestigt: toezicht groeit, ruimte krimpt.Deze video is geproduceerd door Café Weltschmerz. Café Weltschmerz gelooft in de kracht van het gesprek en zendt interviews uit over actuele maatschappelijke thema's. Wij bieden een hoogwaardig alternatief voor de mainstream media. Café Weltschmerz is onafhankelijk en niet verbonden aan politieke, religieuze of commerciële partijen.Wil je meer video's bekijken en op de hoogte blijven via onze nieuwsbrief? Ga dan naar: https://www.cafeweltschmerz.nl/videos/Wil je op de hoogte worden gebracht van onze nieuwe video's? Klik dan op deze link: https://bit.ly/3XweTO0

De Europese leiders praten in het Belgische Alden Biesen over de concurrentiekracht en de interne markt van de EU. De leiders roepen dat we moeten hervormen met het Draghi-rapport in de hand, maar twee jaar na het verschijnen ervan is er nog weinig gebeurd, ziet oud-diplomaat en econoom Ron Keller. 'We lopen op alle terreinen achter.' Dat zegt hij in de nieuwste aflevering van BNR De Wereld met Bernard Hammelburg. Luister ook | ‘Wapenstilstand wordt voor Rusland met de dag minder aanlokkelijk' Dat Europa geen krachtige geopolitieke speler is, ook op economisch vlak speelt ons parten volgens Keller. 'De oorlog in Oekraïne is voor een groot deel ontstaan omdat Europa een vacuüm heeft laten vallen geopolitiek gezien. Daar zijn de Amerikanen en de Russen ingesprongen en daar is Oekraïne het slagveld.' Daarom is het volgens hem noodzakelijk dat we wel een machtsfactor worden. Al is het maar voor onze veiligheid. Europa-verslaggever Geert Jan Hahn is in Alden Biesen en sprak met enkele regeringsleiders. Ondre wie Merz, Macron, Orbán, De Wever, en onze eigen demissionair premier Dick Schoof. Lees ook | Cuba in diepe crisis na Amerikaanse ingreep in Venezuela, ‘toerisme krijgt knauw’ Cuba in crisis Cuba heeft te maken met een grote economische crisis nu het land bijna volledig is afgesneden van olie. Dat komt door druk van Amerika op omringende landen en na de inval in Venezuela gaat er geen druppel olie meer naar het communistische land. Trump wil een regime change uitlokken, maar volgens Barbara Hogenboom, hoogleraar Latijns-Amerikastudies en directeur van het Centrum voor Studie en Documentatie van Latijns-Amerika aan de Universiteit van Amsterdam, is dat niet iets wat de Cubanen snel zullen proberen te bewerkstelligen. Luister ook | Amerika Podcast Theater met Pam Bondi | Postma in Amerika Minister van Justitie Pam Bondi moest zich verantwoorden voor het Huis van Afgevaardigden. Daarbij ging het vooral over Jeffrey Epstein. Bondi wist veel theater te maken om vooral geen antwoord te geven op de vragen. Het leverde vuurwerk op, zag ook Amerika-correspondent Jan Postma. Over BNR De Wereld BNR De Wereld is het beste binnenlandse programma over het buitenland. We brengen je scherpe analyses over de internationale politiek van de beste experts. Elke donderdag om 15:00 uur op BNR. En altijd in je podcastapp. Wil je reageren op de uitzending? Stuur dan een mail naar dewereld@bnr.nl. Over de makers Bernard Hammelburg is buitenlandcommentator en columnist voor BNR Nieuwsradio en het FD, en presentator van BNR De Wereld. Als oorlogsverslaggever was hij o.a. ooggetuige van de Culturele Revolutie in China, de revolutie in Iran en de oorlogen in Vietnam, het Midden-Oosten en Afghanistan. Hij was twintig jaar correspondent in de VS. Hij verdeelt zijn tijd tussen zijn woonplaatsen Amsterdam en New York. Redactie Michaël Roele, buitenlandredacteur bij BNR Nieuwsradio.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, maar voor Groenland was het juist Venezuela waar de Amerikaanse president Trump zijn pijlen op had gericht. Hoe moet het nu verder met dat land, nu president Maduro van het toneel is verdwenen? Ondertussen wil Trump's regering het hele Westelijk Halfrond weer in de invloedsfeer van de Verenigde Staten brengen. Hoe realistisch is de ambitie, en hoe vaak hebben de betrokken landen al met dit bijltje moeten hakken? Te gast is Latijns-Amerika journalist Edwin Koopman. Gasten in BNR's Big Five van één jaar Trump: -Bernard Hammelburg, buitenlandcommentator BNR -Laila Frank, journalist gespecialiseerd in de Verenigde Staten -Mathijs Bouman, econoom en journalist -Rob de Wijk, hoogleraar internationale betrekkingen en oprichter van HCSS, The Hague Centre for Strategic Studies -Edwin Koopman, Latijns-Amerika journalist en auteur van De Oliekoning over de revolutie in VenezuelaSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Trump gooide in één jaar tijd de wereldorde zoals we die al 80 jaar kennen op de schop. Kan Europa in de wereld van Trump op eigen benen staan? Te gast is hoogleraar internationale betrekkingen Rob de Wijk in BNR's Big Five van één jaar Trump. Gasten in BNR's Big Five van één jaar Trump: -Bernard Hammelburg, buitenlandcommentator BNR -Laila Frank, journalist gespecialiseerd in de Verenigde Staten -Mathijs Bouman, econoom en journalist -Rob de Wijk, hoogleraar internationale betrekkingen en oprichter van HCSS, The Hague Centre for Strategic Studies -Edwin Koopman, Latijns-Amerika journalist en auteur van De Oliekoning over de revolutie in VenezuelaSee omnystudio.com/listener for privacy information.

President Donald Trump is op dit moment op weg naar Davos voor het World Economic Forum. Gaat het Europa lukken om een geopolitieke handelsoorlog met de VS te voorkomen? Te gast is econoom Mathijs Bouman in BNR's Big Five van 1 jaar Trump. Gasten in BNR's Big Five van één jaar Trump: -Bernard Hammelburg, buitenlandcommentator BNR -Laila Frank, journalist gespecialiseerd in de Verenigde Staten -Mathijs Bouman, econoom en journalist -Rob de Wijk, hoogleraar internationale betrekkingen en oprichter van HCSS, The Hague Centre for Strategic Studies -Edwin Koopman, Latijns-Amerika journalist en auteur van De Oliekoning over de revolutie in VenezuelaSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Nadat een ICE-agent een onschuldige vrouw doodde, barstten door heel Amerika protesten los. Is dit het moment waarop het draagvlak voor Trumps harde migratiebeleid begint te schuiven? Te gast is journalist Laila Frank in BNR’s Big Five van één jaar Trump. Gasten in BNR's Big Five van één jaar Trump: -Bernard Hammelburg, buitenlandcommentator BNR -Laila Frank, journalist gespecialiseerd in de Verenigde Staten -Mathijs Bouman, econoom en journalist -Rob de Wijk, hoogleraar internationale betrekkingen en oprichter van HCSS, The Hague Centre for Strategic Studies -Edwin Koopman, Latijns-Amerika journalist en auteur van De Oliekoning over de revolutie in VenezuelaSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Trump vergroot de macht van de Amerikaanse president steeds meer. Hoe zorgelijk is dat en hoe moet Europa acteren? Ik bespreek het zo met buitenlandcommentator Bernard Hammelburg. Gasten in BNR's Big Five van één jaar Trump: -Bernard Hammelburg, buitenlandcommentator BNR -Laila Frank, journalist gespecialiseerd in de Verenigde Staten -Mathijs Bouman, econoom en journalist -Rob de Wijk, hoogleraar internationale betrekkingen en oprichter van HCSS, The Hague Centre for Strategic Studies -Edwin Koopman, Latijns-Amerika journalist en auteur van De Oliekoning over de revolutie in VenezuelaSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Iran staat in brand. Miljoenen mensen gaan de straat op, terwijl het regime met grof geweld terugslaat. In deze aflevering van De Nieuwe Wereld spreekt Martin Sommer met rechtsgeleerde publicist en filosoof Afshin Ellian over de opstand in Iran, de angststrategie van de ayatollahs en het ideologische karakter van het regime. Waarom wordt er gericht op burgers geschoten? Wat willen de demonstranten écht? En waarom blijft het in Europa opvallend stil?Daarnaast gaat het gesprek over de rol van Hamas en Hezbollah, de internationale netwerken van Iran, de banden met Latijns-Amerika en de invloed van het conflict op het Westen. Ook komt de vraag aan bod of internationale inmenging en met name de rol van de Verenigde Staten het verschil kan maken.

Mejor tarde que nunca, zullen de Mercosur-landen denken. Beter laat dan nooit. Na een kwarteeuw onderhandelen is er een vrijhandelsakkoord tussen de Europese Unie aan de ene kant, en Brazilië, Argentinië, Uruguay en Paraguay aan de andere kant. Zoals verwacht stemde Frankrijk tegen, België onthield zich. Reden? De boeren. U herinnert zich misschien nog de colonnes tractoren die de Brusselse straten bezetten in december, of afgelopen week nog in Vlaanderen en Wallonië. Nee, niet die met kerstlichtjes, maar die met luide toeters en boze boeren. Zij protesteerden tegen het op til zijnde vrijhandelsakkoord met vier landen in Latijns-Amerika, dat de tariefmuren tussen beide handelsblokken fors naar beneden haalt. Na lang aanslepende onderhandelingen waren er vrijdag eindelijk genoeg Europese lidstaten die het licht op groen zetten voor het Mercosur-akkoord. Frankrijk, het grootste landbouwland van de EU, stemde tegen net als Polen en Ierland. Ons land onthield zich. Toch haalden de boeren nog belangrijke toegevingen binnen de voorbije drie weken. Zo werd nog beslist dat kunstmest vrijgesteld wordt van de nieuwe koolstofgrensheffing CBAM. “In tijden waarin de Amerikaanse president Donald Trump zweert bij protectionisme en hoge importtarieven, is het akkoord des te belangrijker”, zegt economieredacteur Ruben Mooijman. “Zo komen er meer kansen voor Europese producenten om uit te voeren, maar ook voor veel boeren.” Mooijman is streng voor het landbouwprotest - “voor sommige boeren is het nooit genoeg” - en voor de Franse president Emmanuel Macron: “Hij kan het zich niet langer veroorloven om te zeggen dat hij een liberaal is die voor vrijhandel is.” Journalist Ruben Mooijman | Presentatie Alexander Lippeveld | Redactie Yves Delepeleire | Eindredactie Marjan Justaert | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat is Trumps volgende zet? Na de Amerikaanse militaire actie in Venezuela en de ontvoering van president Maduro wordt opnieuw verwezen naar de Monroe-doctrine uit 1823. Daarin staat: Amerika voor de Amerikanen, zonder Europese inmenging, met de Verenigde Staten als dominante macht op het continent.Onder president Trump krijgt dit oude principe een nieuwe, agressieve invulling. Zo uitgesproken en persoonlijk dat critici spreken van de Donroe Doctrine.In deze aflevering plaatsen Maarten van Rossem en Tom Jessen Trumps optreden in historisch perspectief. Wat hield de oorspronkelijke Monroe-doctrine werkelijk in en wat betekent deze ‘Trump-variant' voor Latijns-Amerika, Europa en de internationale rechtsorde?De VRT-video waar Maarten en Tom het over hebben is hier te zien.Hoe groot is de kans dat Trump Europa aanvalt? Luister het nieuwe college hier.

Trump dreigde er al weken mee, maar voegde deze week de daad bij het woord. Nicolas Maduro is niet langer de president van Venezuela en zit in een Amerikaanse gevangenis. De internationale gemeenschap reageert net als bij eerdere Amerikaanse ingrepen in Zuid-Amerika bezorgd. Maar het blijft niet bij Latijns-Amerika, want Trump heeft Groenland alweer op het oog als volgend doelwit. Europa en de rest van de wereld zetten zich schrap voor wat komen gaat. Over de Amerika Podcast In de Amerika podcast nemen Bernard Hammelburg en Jan Postma het meeste opmerkelijke nieuws uit Amerika door. Het land van hamburgers, sneakers, Donald Trump en Taylor Swift. Van daklozen, miljardairs en de iPhone. Van tegenstellingen. Bernard en Jan nemen wekelijks een kijkje in de Amerikaanse ziel. Elke donderdag in je podcastfeed! Over de makers Bernard Hammelburg is buitenlandcommentator en columnist voor BNR Nieuwsradio en het FD, en presentator van BNR De Wereld. Als oorlogsverslaggever was hij o.a. ooggetuige van de Culturele Revolutie in China, de revolutie in Iran en de oorlogen in Vietnam, het Midden-Oosten en Afghanistan. Hij was twintig jaar correspondent in de VS. Het verdeelt zijn tijd tussen zijn woonplaatsen Amsterdam en New York. Jan Postma Jan Postma is Amerikanist en werkt sinds 2009 waar hij meerdere programma's gepresenteerde waaronder BNR Bouwmeesters, Boekenstijn&de Wijk en Zakendoen. Sinds 2018 is hij correspondent in de Verenigde Staten, woonachtig in Washington D.C. Naast de Amerika Podcast maakt hij onder meer Postma in Amerika en is hij regelmatig te horen in de Ochtend‑ en Avondspits. Hij is tevens auteur van het boek De Trump Fluisteraars. Redactie Luc de Klerk Montage Jeanne Heeremans See omnystudio.com/listener for privacy information.

De Amerikaanse uitlatingen over Groenland zijn zeer zorgwekkend, zegt oud-NAVO-baas Jaap de Hoop Scheffer in BNR De Wereld. 'Als je het diplomatiek bekijkt kan een eventueel militair ingrijpen de grootste crisis binnen de NAVO worden. Als je het ondiplomatiek bekijkt kan het een redelijke doodsteek zijn.' Wat De Hoop Scheffer betreft is Europa te voorzichtig richting Amerika. Luister ook | 'Rusland is doodsbang voor het twintigpuntenplan' 'Ik zou mij kunnen voorstellen dat wij binnen NAVO/Europese Unie een strategie ontwerpen voor het hoge noorden, het Arctische gebied', zegt De Hoop Scheffer na een vraag van Europa-verslaggever Geert Jan Hahn. Hij vervolgt: 'Ook moet Mark Rutte als secretaris-generaal achter de schermen de Amerikaanse president bij de les houden, al denk ik dat hij dat wel doet. En Europese leden en NAVO-leden zouden allemaal de Amerikaanse ambassadeurs moeten ontbieden', betoogt De Hoop Scheffer. Ook wijst hij erop dat er binnen het Amerikaanse Congres een groot draagvlak is voor de NAVO. Hier moeten Europese politici wat hem betreft op inzetten. De aanval op Venezuela van de VS kwam voor De Hoop Scheffer toch als een verrassing. 'Er gaat dan toch een enorme schokgolf door je hoofd. En mijn tweede gedachte was dat ik mij afvroeg hoor hier in Peking en Moskou naar worden gekeken.' Luister ook | Trump voert druk op Venezolaanse vicepresident Delcy Rodriguez op Amerikaanse strategie met Venezuela 'weinig hoopgevend' Veel Venezolanen zijn blij dat Nicolas Maduro weg is, maar sprake van optimisme is er niet. Zeker niet nu Maduro – al dan niet tijdelijk – wordt opgevolgd door zijn vicepresident. Amerika is ondertussen met een driestappenplan gekomen voor de toekomst van Venezuela. En Amerika neemt de controle over de olie-export over. Volgens president Trump kan de Amerikaanse aanwezigheid in Venezuela nog jaren duren. 'Het is allemaal niet hoopgevend', zegt Barbara Hogenboom, hoogleraar Latijns-Amerikastudies en directeur van het Centrum voor Studie en Documentatie van Latijns-Amerika aan de Universiteit van Amsterdam. Luister ook | Amerika Podcast Zelfs Trump schrikt wel eens van hardliner Stephen Miller | Postma in Amerika Met de Amerikaanse aanval op Venezuela, en de dreiging van een aanval op Groenland, popt één naam vaker op: Stephen Miller. Deze adviseur van Trump is heel erg belangrijk op het gebied van Trumps buitenlandbeleid, ziet Amerika-correspondent Jan Postma.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Precies vijf jaar geleden probeerde een woedende menigte Donald Trump via geweld aan de macht te houden. Vandaag heeft hij die macht, en hij gebruikt haar op manieren die tot voor kort onvoorstelbaar leken: Een ontvoerde Venezolaanse president, uitspraken over vazalstaten. Wat ooit klonk als autoritaire fantasie, krijgt nu vorm in beleid. De vraag dringt zich op: kan de Amerikaanse democratie zichzelf nog corrigeren, of is dit het moment waarop de noodrem niet meer werkt? Daarover spreken we met Amerika-kenner Paul Verhagen van het HCSS. (10:59): Latijns-Amerikaanse landen vrezen de volgende te zijn De regering-Trump beschouwt het westelijk halfrond als haar invloedssfeer, en trekt die claim steeds agressiever door. Na Venezuela volgen harde woorden richting Colombia en Mexico. Hoe kijkt Latijns-Amerika naar deze hernieuwde Amerikaanse machtsdrang? Daarover Wil Pansters en Barbara Hogenboom. Presentatie: Laila Frank.

De VS heeft de Venezolaanse autoritaire president Maduro gekidnapt en gevangengenomen met een speciale operatie in de hoofdstad. En dat past in een groter plaatje. Trump wil de invloed van de VS in Latijns-Amerika uitbreiden - en andere landen zijn bang dat ook zij dit soort acties kunnen verwachten. David zoekt voor je uit hoe dat zit

Metropolis: een dystopische blik op 2026 en De gasvlam als thuisgevoel    (01:36) Wil Trump in Venezuela doen wat de VS in 1989 in Panama deden, toen de strijd tegen drugs werd gebruikt om de toenmalige president van Panama af te zetten? Te gast is Edwin Koopman, Latijns-Amerika journalist en VPRO-collega (Bureau Buitenland).  (20:14) De film Metropolis uit 1927, over een futuristische stad waarin een hevige klassenstrijd wordt gevoerd. En regisseur Fritz Lang liet de film afspelen in het jaar 2026. Wat voor beeld wordt er van ons heden geschetst? Te gast is mediawetenschapper Dan Hassler-Forest.  (42:55) Het thuisgevoel is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Dat gevoel is ook gemaakt, bijvoorbeeld met de gasvlam en het koken daarop. Religiewetenschapper en etnoloog Ernst van den Hemel schreef voor de bundel ‘Venster op thuis' de bijdrage ‘De gasvlam als thuisgevoel' en is te gast.  (52:25) Elke week bespreken we historische tips met afwisselend Nadia Bouras, Wim Berkelaar, Bart Funnekotter, Sanne Frequin, en Fresco Sam-Sin. Deze week is de beurt aan Bart Funnekotter. Hij bespreekt twee boeken en een documentaire:  Een schandaal in Königsberg - Christopher Clark (vert. Wil Hansen)  Dokter Satan - Jean-Marc Dreyfus (vert. Hans van Riemsdijk)  The Stringer: The Man Who Took the Photo - documentaire van Netflix    (01:08:07)  Biograaf Wies van Leeuwen over Pierre Cuypers, de architect van de in Amsterdam afgebrande Vondelkerk.   (01:16:22) Bevel! Miljoenen Europese mannen moesten zich tijdens de Tweede Wereldoorlog melden om dwangarbeid te doen voor Duitsland. Na thuiskomst werd er vaak nauwelijks nog over gesproken. In de serie Gedwongen vertellen de laatste getuigen over de Arbeitseinsatz. In de negentig zijn ze inmiddels. Ze vertrokken als tiener en werden maanden-, soms jarenlang tewerkgesteld. Zo werden ze volwassen in de snelkookpan van de oorlog. Voor welke dilemma's kwamen ze te staan? En wat doet dwang met een mens?  Gedwongen- tewerkgesteld in Duitsland is een podcast van het Nationaal Comité 4 en 5 Mei, het NIOD en Aldus' producties, geregisseerd door Tjitske Mussche met muziek van Darius Timmer.    Meer info:  https://www.vpro.nl/ovt/artikelen/ovt-4-januari-2025 (https://www.vpro.nl/ovt/artikelen/ovt-4-januari-2025)   

Met een ongekende kidnap-operatie in Venezuela hebben de Verenigde Staten zaterdag een einde gemaakt aan het presidentschap van Nicolás Maduro. Wie neemt de macht nu over in Venezuela en wat gaat het leger doen? En hoe reageerden de Venezolanen zelf? Luister naar Latijns-Amerika correspondent Joost de Vries en onze correspondenten in New York Maral Noshad Sharifi en Thomas Rueb. Vanwege de matige internetverbinding aan de grens met Venezuela is de geluidskwaliteit van onze correspondent niet wat u van ons gewend bent. Excuses.Studenten opgelet! De Volkskrant biedt een gratis studentenabonnement aan, af te sluiten via volkskrant.nl/studenten Presentatie: Pieter KlokRedactie: Corinne van Duin, Lotte Grimbergen, Julia van Alem, Jasper Veenstra Montage: Rinkie BartelsSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Met vandaag: Amerikakenner James Kennedy en Latijns-Amerika-journalist Edwin Koopman over de aanval op Venezuela | Thekla en Thijs Reuten over politiek, film en familie | De zussen van Loïs Lane maken al 40 jaar muziek | Luisteraar Gerard deelt zijn OOG-herinnering | Presentatie: Elisabeth Steinz en Herman van der Zandt

In de nieuwe veiligheidsstrategie van Trump komt Europa er bekaaid vanaf en wordt Latijns-Amerika opnieuw tot de ‘achtertuin' van de Verenigde Staten verklaard. Nu het stof is neergedaald duiken we met voormalig Amerika-correspondent Bas Blokker in dit controversiële document. Is het werkelijk een nieuwe koers, of vooral een oud draaiboek in een nieuw jasje? Over militaire interventies, diplomatieke rookgordijnen en westerse hypocrisie.Wil je meer weten over dit onderwerp, ben je benieuwd wat de aflevering niet heeft gehaald? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief via: www.nrc.nl/wereldzakenGast: Bas BlokkerCo-host: Michel KerresPresentatie: Mandula van den BergProductie: Lotteke BoogertMontage: Lennart van Kasterop & Yeppe van KesterenVideo: Ammaar LandbrugHeb je vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar onze redactie wereldzaken@nrc.nl.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Na een week hoog overleg is de kogel door de kerk: de EU leent 90 miljard aan Oekraïne. Het plan om de bevroren Russische tegoeden in te zetten als steun voor Oekraïne is daarmee voorlopig van de baan. Terwijl dat de grote inzet was deze week in Europa. Dit weekeinde praten Rusland en de Amerikaanse delegatie door over de oorlog in Oekraïne in Miami. We maken de balans op met  Oekraïne verslaggever Michiel Driebergen en Eva Cukier, Rusland-correspondent van NRC. (12:29) Trump wil Latijns-Amerika terug De overwinning van de radicaal rechtse kandidaat José Antonio Kast in Chili markeert niet alleen een ommezwaai voor zijn eigen land. Heel Latijns-Amerika vaart een conservatieve koers, en er is een man daar alles aan gelegen is: Donald Trump. Na jaren van verwaarlozing doet hij er alles aan om de verloren invloed in de regio terug te pakken.  In de studio Latijns -Amerika redacteur Edwin Koopman. Presentatie: Laila Frank

Het Chinese handelsoverschot is dit jaar voor het eerst boven de 1 biljoen dollar uitgekomen. In november steeg de export met 5,9 procent op jaarbasis. Volgens macro-econoom Arnoud Boot laat dat zien hoe sterk China wereldwijd aan invloed wint: ‘Europa moet gaan nadenken over strategische onafhankelijkheid.’ Wat zegt dat over China en de rest van de wereld? Het laat vooral zien dat de wereld uit balans is. China is nog steeds een opkomende economie, ook al ontwikkelt het zich al veertig jaar. Dat het land uitgroeit tot productiemotor van de wereld is logisch, maar dit slaat door. Het overschot ligt rond de 5 procent van het nationale inkomen als je alleen naar goederen kijkt; reken je diensten en toerisme mee, dan blijft er nog steeds twee tot drie procent over. Voor een land van deze omvang is dat enorm. Waarom zorgt dat wereldwijd voor problemen? Omdat de VS de grenzen deels heeft gesloten. De export naar Amerika daalde met zo’n 30 procent, terwijl China tóch exportgroei laat zien. Al die goederen gaan nu dus naar de rest van de wereld. Welke landen merken dat het meest? Europa merkt het sterk: de import uit China stijgt jaar op jaar met ongeveer 14 procent. Maar ook op andere plekken in de wereld gaat het hard. Australië ziet zelfs een importgroei van 30 procent. In Afrika en andere Aziatische landen zijn de percentages lager, maar de groei is duidelijk. Overal ontstaan daardoor afhankelijkheden van Chinese goederen. Waarom is dat problematisch? Omdat blijvende overschotten in de geschiedenis nooit verstandig beleid zijn gebleken voor het land dat ze creëert. En op lange termijn levert het ook problemen op. Daar komt bij dat de Chinese valuta ongeveer twee keer te goedkoop is als je kijkt naar koopkrachtpariteit. Die lage koers wordt kunstmatig in stand gehouden, waardoor China extra aantrekkelijk blijft als handelspartner. Sinds Covid is de munt zelfs nóg goedkoper geworden. Waarom stimuleert China de binnenlandse vraag niet gewoon? Dat zou het logische alternatief zijn, maar dat gebeurt nauwelijks. De consumptie stijgt niet echt, en binnenlandse investeringen zijn vastgelopen, mede door de enorme hoeveelheid lege flatgebouwen. China probeert wel meer sociale zekerheid te creëren zodat mensen durven uit te geven, maar dat heeft nog niet geleid tot meer import of hogere binnenlandse bestedingen. Wat kan Europa doen? Europa kan proberen te voorkomen dat het wordt overspoeld door Chinese goederen, zeker nu Amerika grotendeels is dichtgegaan. Maar Europa moet ook beseffen dat China de rest van de wereld economisch koloniseert. Landen als die in Afrika kopen grote hoeveelheden Chinese goederen, terwijl ze dat eigenlijk niet kunnen betalen. China biedt dan leningen en investeert in infrastructuur, waardoor die landen economisch afhankelijk worden. China bouwt zijn invloedssfeer uit, terwijl Amerika dat op zijn eigen manier ook doet in bijvoorbeeld Latijns-Amerika. Als die twee blokken steeds meer landen aan zich binden, blijft alleen ‘Fort Europa’ over. Europa moet daarom bepalen waar het zelf invloed wil uitoefenen en in welke landen het een voet tussen de deur wil houden. Het gaat om het krijgen van strategische onafhankelijkheid voor Europa. See omnystudio.com/listener for privacy information.

(02:12) In aanloop naar de verkiezingen zijn er eindeloos veel debatten, televisiespotjes en interviews met lijsttrekkers. Maar wie in de jaren '50, '60 en '70 in campagnetijd televisie keek, zag iets heel anders. Hoe is televisie in campagnetijd veranderd en wat zegt dat over hoe politici én omroepen naar de burger kijken en keken? We vragen het aan politiek historicus Solange Ploeg.    (18:58) In Venezuela wordt gevreesd voor een Amerikaanse inval – maar komt die er ook? En betekent dit dat we teruggaan naar de ‘Monroe-doctrine', de tijd waarin de Verenigde Staten zich naar believen mengden in Zuid-Amerika? Patricio Silva, emeritus-hoogleraar geschiedenis van Latijns Amerika, vertelt.    (30:36) Zangeres Roufaida speelt het nummer ‘Ken Ness' van haar debuutalbum Coming Up For Air.    (35:28) In de nieuwe tentoonstelling ‘Thuis in de 17de eeuw' in het Rijksmuseum wandel je van zonsopkomst tot zonsondergang door het dagelijks leven van toen. Theatermaker en vormgever Steef de Jong ontwierp het decor: vitrines omgetoverd tot kartonnen kamers, kijkdozen waarin je zelf even een 17de-eeuwer wordt en replica's van poppenhuizen. Wat vertelt dit over hoe mensen toen leefden? Steef is te gast en legt het uit.    (44:22) Op 29 oktober zijn de verkiezingen. In de ‘Politieke Tijdmachine' vragen we iedere week aan een andere gast: welke politicus uit het verleden verdient juist nu onze aandacht? Deze week vragen we dat aan politiek historicus Carla Hoetink. Haar keuze: Els Borst.    (53:12) Wie wint de Libris Geschiedenis Prijs 2025, en schreef daarmee het beste historische publieksboek? De kanshebbers zijn:    Arianne Baggerman - De storm die wij vooruitgang noemen    Janna Coomans – Dievenland    Erik de Lange - De laatste dagen van Barbarije    Maarten van Riel - Het verdriet van Tilburg    Stephan Steinmetz - De tien van Den Haag    We praten met de genomineerde auteurs en onze afgevaardigde in de jury, schrijver Abdelkader Benali vertelt waarom deze boeken genomineerd zijn. En er is livemuziek van Roufaida. Zij zingt ‘Silver Linings' en ‘Splendor' van haar debuutalbum Coming Up For Air.    (01:40:49) Juryvoorzitter Ronald van Raak maakt bekend wie de winnaar is van de Libris Geschiedenis Prijs 2025?    Meer info: https://www.vpro.nl/ovt/artikelen/ovt-26-oktober-2025  (https://www.vpro.nl/ovt/artikelen/ovt-26-oktober-2025)

TikTok is niet alleen een bron van vermakelijke filmpjes, maar ook een casus voor de gevaren van data, technologie en geopolitiek. Europa zit massaal op TikTok, zonder zich altijd te realiseren dat het ook een instrument van buitenlandse invloed is. TikTok's moederbedrijf ByteDance investeert miljarden in AI-infrastructuur en Xi zet druk op Chinese techbedrijven om hun eigen chips te gebruiken in plaats van die van Nvidia. Te gast is dr. Casper Wits, sinoloog en japanoloog aan de Universiteit Leiden. Volgens Wits ligt het echte doel van de Chinese strategie niet bij het Westen, maar bij het mondiale zuiden: Afrika, Azië, Latijns-Amerika. Europa? "Als wij iets willen betekenen, moeten we zelf een strategie ontwikkelen: wat kunnen wij bieden wat China niet kan?"

Heineken breidt voor 3,2 miljard dollar zijn belangen uit in brouwerijen in Midden-Amerika, waardoor die brouwerijen geconsolideerd kunnen worden. In sommige commentaren lees je dat het aan de prijs is, maar Joost van Leenders van Van Lanschot Kempen vindt dat wel meevallen. "Ze betalen 11,7 keer EBITDA, en de bandbreedte in de sector is 11 tot 15, dus dat valt best mee. Omdat ze er al een belang in hadden, weten ze ook heel goed wat ze kopen." Thomas Pellegrom van ABN Amro vindt het ook een nette deal. "In een aantal markten in Midden-Amerika wordt Heineken nu marktleider. Ze zien er ook duidelijk synergiën". De regio biedt meer groeimogelijkheden dan volwassen markten zoals Europa en de VS. Voor bodemonderzoeker Fugro ziet het er allemaal minder zonnig uit. De eerder aangekondigde ontslagronde van 750 banen wordt uitgebreid: 300 banen extra worden geschrapt. Door de lage olieprijs wordt er minder geïnvesteerd in bodemonderzoek. Ook in windparken op zee, waar Fugro ook in actief is, heeft het bedrijf wind tegen. Verder in de podcast aandacht voor onder andere Micron Technology, ABN Amro en ASMI. We bespreken uiteraard ook de luisteraarsvragen en de experts geven hun tips. Joost kiest een bedrijf uit de AEX dat hij aantrekkelijk geprijsd vindt, Thomas tipt een ETF met de ISIN-code IE00B4L5Y983. Geniet van de podcast! Let op: alleen het eerste deel is vrij te beluisteren. Wil je de hele podcast (luisteraarsvragen en tips) horen, wordt dan Premium lid van BeursTalk. Dat kost slechts 9,95 per maand, 99 euro voor een heel jaar. Abonneren kan hier!See omnystudio.com/listener for privacy information.

De reacties van politici buitelen over elkaar heen na de politieke moord op activist Charlie Kirk, boegbeeld voor jonge MAGA-aanhangers. Het is het zoveelste geval van politiek geweld in de Verenigde Staten de afgelopen jaren. Wat is daarvan het effect op de Amerikaanse politiek? En hoe dragen politieke reacties bij aan het verder verharden van de sfeer? We vragen het aan voormalig VS-correspondent voor de VRT Björn Soenens. (10:10) Europa buitenspel Het ‘mondiale zuiden', oftewel de landen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika, is met een opmars bezig. Inmiddels vormen die landen bijna de helft van de wereldeconomie, en dat aandeel zal alleen maar groter worden de komende jaren. Op geopolitiek toneel betekent dat ook verschuivingen. De Adviesraad voor Internationale Vraagstukken waarschuwt de Nederlandse overheid met klem dat ons land, en Europa als geheel, irrelevant dreigen te worden als we niet betere relaties aangaan met landen in het mondiale zuiden. Voorzitter van de commissie van het rapport Annelies Zoomers schuift bij ons aan. Presentatie: Laila Frank