Town in Sool, Somaliland
POPULARITY
'n Oog vir 'n oog - Eksodus 21
Het beste uit het OOG met deze week: Wadloper Nynke moest gered worden Spanning rond corona-enquête loopt op Passiespelen in Limburgse Tegelen TRADWIVES de musical
Eva Gerlach is dichter. Ze schreef veelbekroonde bundels als ‘Ontsnappingen', ‘Oog' en ‘De mogelijkheid bestaat'. Voor haar verzamelde gedichten ‘Voorlopig Verblijf. Gedichten 1979-1990' won ze de P.C. Hooft-prijs en voor de kinderpoëziebundel ‘Hee meneer Eland' mocht ze de Zilveren Griffel in ontvangst nemen. Nu verschijnt ‘Schipper mag ik overvaren', waarin Gerlach vraagt: Wat is het waarnaar, of waarvoor, de dichter almaar, om en door en langs alles heen, blijft uitkijken? Hoe waar is waarnemen? Wat grijpt begrijpen? En hoe open is een oog? Femke van der Laan gaat met Eva Gerlach in gesprek.
Oog van de storm is het spannende laatste deel in de trilogie over Nevada Baylor van internationale bestsellerauteurs Ilona Andrews. De serie begint met het eerste deel Kroon van vuur. Uitgegeven door Love Books Spreker: Jantine van den Bosch
Met vandaag: het kabinet heeft maatregelen bekendgemaakt om een beginnende oliecrisis te bezweren | Muziekjournalist en oud-Oog-presentator Jan Donkers overleden | Hoe kansrijk is een massaschadeclaim tegen Odido? | Brussel bij Nacht: de grote verbouwing van de EU | Een opname van het Wilhelmus voordat het ons volkslied was | Presentatie: Chris Kijne.
Simone Weimans is nieuwslezer en journalist. Tijdens haar studie begon ze met presenteren op de radio bij de Wereldomroep. Daarna werkte ze voor de VARA bij radioprogramma's als ‘De Ochtenden' en ‘Radio Kassa'. Sinds 2011 is ze presentator van het NOS Journaal en sinds 2017 presenteert ze elke vrijdag Met het Oog op Morgen. Ook maakt ze samen met politiek verslaggevers Marleen de Rooy en Xander van der Wulp het Youtube-programma ‘Rondje Binnenhof', waarin ze de politieke actualiteit doornemen. Nu maakt ze voor omroep ZWART de documentaireserie ‘Simone en de Roofstaat'. In de serie reist Weimans naar vier voormalige Nederlandse koloniën om de koloniale geschiedenis en de blijvende effecten hiervan in beeld te brengen. Femke van der Laan gaat met Simone Weimans in gesprek.
Na vijftig jaar komt er een einde aan de wekelijkse gesprekken met de minister-president in Met het Oog op Morgen. We blikken terug en doen dat ook met de huidige premier Jetten. Waarom escaleert het geweld tussen Pakistan en Afghanistan, met luchtaanvallen en beschietingen over en weer en welke rol speelt India op de achtergrond van dit conflict? Deze week begint een campagne waarin Nederlandse profvoetballers aandacht vragen voor de mentale gezondheid van mannen die problemen veel vaker opkroppen dan mannen. Anton Nootenboom is oorlogsveteraan en vraagt al jaren aandacht voor dit probleem. Acteur Jeroen Spitzenberger speelt de rol van oom Wanja in de gelijknamige klassieker van Tsjechov; een voorstelling die ook wel de komedie van de stilstand wordt genoemd.
Tobie, Evert en Rudolph bespreek Dawkins se boek.Nog biologie gesprekke: https://open.spotify.com/playlist/3kE9CfmFIjywO4HiWeaQzTHoofstukke:00:00:00; Darwin & Dawkins00:11:31; Creationism populariteit 00:20:00; Hooftemas, Honde, Wat is 'n spesie?00:30:140; Bewyse soos bome, blomme en DNA00:41:09; Mens vs Aap vermiste & Mens vs Vlermuis00:51:39; Oog, Guppy eksperimente; Weer bome01:00:51; Ontwerp vs Evolve &Meer oor gapings
In de nieuwe roman ‘Mist' van Wilfried de Jong, koopt een man een appartement op de achtenveertigste verdieping. De twijfel slaat meteen toe. Kan hij zo hoog boven de grond wel aarden? De mist belemmert zijn uitzicht. Door onverwachte ontmoetingen met zijn buren en voorbijgangers komt hij steeds meer te weten over het gebouw. Dit is het tiende boek van Wilfried de Jong. Met ‘Kop in de Wind' won hij de titel Sportboek van het jaar. Naast schrijver is hij ook bekend als theatermaker en presentator van onder andere ‘Met het Oog op Morgen'. Presentatie: Jannekee Kuijper
Ongepaste vragen en opmerkingen over gewicht, lijf en liever even je mondje houden over iemands omvang; Malou haat dunne mensen die zichzelf dik noemen - en Tatjana heeft daar een iets volwassenere blik op. Over pretty privileges, een Mexicaanse soapacteur en performative lezers in een café. Fijne maandag! ❤️
Hoe maken presentatoren een Oog-opening? Bert van Leeuwen over het Familediner Serie over de internationale rechtsorde
Met vandaag: Amerikakenner James Kennedy en Latijns-Amerika-journalist Edwin Koopman over de aanval op Venezuela | Thekla en Thijs Reuten over politiek, film en familie | De zussen van Loïs Lane maken al 40 jaar muziek | Luisteraar Gerard deelt zijn OOG-herinnering | Presentatie: Elisabeth Steinz en Herman van der Zandt
Met vandaag: Morgen is president Zelensky in de VS, wat is Trumps inzet voor Oekraïne? | Nu een vuurwerkverbod aanstaande is, gaat oog-arts Tjeerd de Faber met pensioen | Het jaar van Noraly Beyer, waarin haar partner Joost Prinsen overleed | Luisteraar Theo Aernoudts herinnert zich de Oog-uitzending over de decembermoorden | Presentatie: Elisabeth Steinz en Coen Verbraak.
Met vandaag: Frits Spits even terug achter de Oog-microfoon | Vredesplan voor Oekraïne | Arnon Grunberg over de wereldorde | Henk Hofstede presenteert nieuwe Nits-single | De Oog-herinnering van een luisteraar | Presentatie: Frits Spits en Rob Trip
In de laatste aflevering van podcast De Stemming van 2025 gaat het opnieuw over de 'mestruzie' in het kabinet. Daar werd deze week in de Kamer over gedebatteerd. Werd iemand daar iets wijzer van? Joost was deze week bij de speech van de Oekraiense president Zelensky in de Tweede Kamer. Hij zag een vermoeide man, met een belangrijke waarschuwing. En hoe gaat het in de formatie? De onderhandelende partijen gaan ondanks de kerst de komende tijd gewoon door, zit er al een beetje schot in de zaak? Ook blikken Joost en Marleen nog even terug op het afgelopen politieke jaar. Daarbij komen woorden als 'chaos', 'wantrouwen' en 'naargeestig' voorbij, dus de hoop is dat 2026 een beter jaar zal worden. Namens Marleen, Joost en de redactie van podcast De Stemming fijne dagen en tot volgend jaar! * Het gesprek van Wilma Borgman met demissionair minister-president Dick Schoof is op vrijdag te beluisteren in Met het Oog op Morgen, of vanaf zaterdag in de podcast van het Oog, en te bekijken via NPO Politiek. * De podcast met Marleen is vanaf maandag te beluisteren in de feed van Podcast De Dag.
Waar de één liever direct iets aankaart en de regels van het passief-agressieve spel moeilijk verstaat, geeft de ander vaker dan haar lief is steken onder water. Van passief-agressieve collega’s en schoonmoeders; en van het gebrek aan kwetsbaarheid en verantwoordelijkheid nemen tot kleutergedrag. Tot slot een mooi eerbetoon aan een geweldige schrijver en vriendin en hoe goed toeval soms kan uitpakken.
On the Kaya Cast Podcast, host Tommy Truong chats with Julian Rose, the world-class chocolatier behind Insa, about redefining cannabis edibles through culinary craftsmanship. Julian walks through his journey from a Montreal pastry chef to leading a premium edible program that features real chocolate, fruit purées, and meticulously tempered confections, all while navigating the science and business of cannabis manufacturing. Learn why Insa prioritizes quality and flavor over price, how seed-to-sale control and tailored terpenes create superior experiences, and the challenges and opportunities of state-by-state regulation and wholesale partnerships. From six-month R&D cycles and seasonal launches (think pistachio-Oreo-inspired bars and Fritos milk chocolate) to sleep-focused gummies and multi-cannabinoid blends, this episode reveals how culinary artistry can drive sustainable growth in a crowded market. If you're a dispensary owner or executive, you'll gain actionable insights on product development, shelf life, pricing strategies, margins, and retail execution. Visit insa.com to explore their lineup in Massachusetts, Florida, and Pennsylvania, and get Julian's take on building a premium edible program that keeps the consumer experience at the center. Find out more about Insa at:https://insa.com/https://www.linkedin.com/in/julian-rose-9280a811/linkedin.com/search/results/all/?keywords=Insa%20Easthampton&sid=oOg 00:00 Introduction: From Chocolatier to Cannabis Edibles00:36 Journey in the Chocolate Industry03:54 Transition to Cannabis Consulting04:59 Joining Insa and the Impact of COVID-1906:37 Philosophy of Quality in Cannabis Edibles09:29 Consumer Preferences and Market Trends16:05 Product Development and Culinary Experience26:47 Best-Selling Products and R&D Insights29:13 The R&D Process: From Concept to Commercialization30:24 Creating and Testing New Recipes33:26 The Challenge of Pricing and Market Viability37:16 Cannabis Product Integration and Quality Control41:35 Navigating State Regulations and Market Strategies49:00 Seasonal Products and Market Testing51:56 Conclusion and Final Thoughts #kayacast #cannabis #tips #dispensaries #business #podcast
„Kiek mol hier. Kannst mi dat mol vörleesen? Dat is to lütt för mi.“ Jo, fröher, as Schooljung, bün ick dat oftmols vun Öllere froogt worrn. No de Schooltied hett man mi dat jümmers noch froogt. Dat gung so, bet ick bummeli 25 weer. Dor hett dat denn ni mehr lang duuert, un ick kreeg sülms mien erste Brill op de Nees. To Anfang heff ick de blots af un to opsett. Wegen de Eitelkeit un so. As ick overs 30 Johr tofot‘ harr, kunn ick mi dat ni mehr würkli utsööken: Wenn ick wat sehn wull, gung dat blots noch mit mien Spekuleeriesen. De Johrn trocken dorhen un de Brill'nglöös wurrn dicker. Dat weer al lang ni mehr nied för mi. Overs denn mitmol, tehmli genau vör een Johr wurr wat anners. Ick kann mi good op den Oogenblik besinn‘. Mit eenmol weer mi so, as wurr ick mit een Oog dör Nebel kieken. Ick heff mien Brill putzt un mi de Oogen schüüert. Overs de Nebel wull ni wechgohn. Annerlei, dat leggt sick bestimmt, heff ick dacht. Deh dat overs ni, un ick fung an mi Gedanken to moken. Op't Letzt‘ bün ick no'n Oogenarzt loopen. Und dor wurr mi seggt: „Tscha, Herr Kroll, se hebbt 'n Graun Star. Un twor op beide Oogen.“ Richti flau in Moog‘ wurr mi, as de Dokter mi vertellt hett, dat mien Oogen nu opereert warrn schulln. Mit'n Skalpell in de Oogen rümstochern. Dat hett mi jüst noch fehlt. Oh wat gung mi de Stift. Intwüschen sünd de beiden OPs al 'n poor Weeken her. Un wat schall ick seggen: Mitmol kann ick weller so scheun kieken as dormols in de Schooltied. An un för sick sogor noch 'n lütt‘ Stück beter. Ick kann ick mi jeden Dag vun vörn doröver wunnern, wat de Medizin allns trech kriegt. Un mien Brill bruuk ick nu ni mehr, weil ick so scheun kieken kann. Overs ick heff mi Finsterglöös in mien oled Gestell setten loten wegen de Eitelkeit, also weil man mi je gor ni mehr ohne Brill kinnt. Un ick freu mi al meist dorop, wenn mi een froogt: „Kannst mi dat vörleesen? Dat is to lütt för mi.“ Jo, wat dat Kieken angeiht, heff ick nu echt den Dörblick… In düssen Sinn
Bénédicte Kusendila is afkomstig van Sint-Niklaas, heeft een Congolese vader die diplomaat was, werkt voor Pax Christi, is vrijwilliger in de Brusselse Begijnhofkerk, ook bekend als het House of Compassion van roerganger Daniël Alliët. Ze studeerde aan de universiteit van Leuven en aan die van Kaapstad (Zuid-Afrika). Ze was onderzoeker, directeur van een taleninstituut, leerkracht, geluidstechnicus. In 2017 debuteerde ze met de dichtbundel Sewn In Red, in rood geweven. Ze toerde en trad op en haar in het Engels en het Zuid-Afrikaans geschreven kortverhalen en poëzie werden gepubliceerd in Europa, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten. Overal viel haar werk in de prijzen. Bénédicte - Bene voor de vrienden - houdt van haar kinderen, is muzikant en ze houdt van de natuur. Oog in oog met onrecht, geweld en conflict valt er een keuze te maken, vindt ze, wat haar betreft een moeilijke en niet de meest comfortabele keuze, een keuze die moed vraagt. De keuze houdt in dat je geweld niet met geweld beantwoordt, onrecht niet met stilzwijgen en conflict niet met ontwijking. Het is een keuze voor de Zachte Kracht, niet die voor oog om oog, tand om tand, want die laat alleen blinden achter. Het is een keuze die vandaag ondergesneeuwd is geraakt door een oorlogsnarratief, maar nog altijd overeind staat. Het is de levenskeuze van Bénédicte Kusendila. Leo A. De Bock praat met haar over haar leven en keuzes, over poëzie, over de Zuid-Afrikaanse zanger en anti-apartheidsactivist Johannes Kerkorrel, over oorlog en vrede, over pacifisme versus het oorlogsopbod van vandaag, over de waarheid als enige waardige uitkomst en toekomst.
In De Perstribune ontvangt Margreet Reijntjes deze week oud-journaalpresentator Maartje van Weegen en Telegraaf-journalist Valentijn Driessen. Maartje van Weegen werd deze week 75 jaar. Haar carrière begon op haar 21ste; ze werd presentator van het KRO-programma Studio Vrij, daarna het gezicht van het spelprogramma Cijfers & Letters en schoof vervolgens richting de actualiteiten. Ze presenteerde Echo en Met het Oog op Morgen en daarna werd ze de vaste anchor van het half zes journaal en NOS Laat. De jaren voor haar pensioen had ze een muziekprogramma op NPO Radio 4. Valentijn Driessen is sportjournalist bij De Telegraaf. Hij begon zijn carrière na de havo bij de Westlandse Courant, werkte korte tijd voor de Haagse Courant en vertrok daarna naar De Telegraaf. Tegenwoordig heeft hij in die krant een column en is hij Chef Voetbal. Algemeen bekend werd hij als vaste gast van Vandaag Inside waarin hij zich profileert als een uiterst kritische, scherpe en bij vlagen zeer cynische commentator.
As lütted Kind stellt man je 'n ganzen Schwung Froogen, ne. Dat gung mi ook ni anners. Besünners hett mi interesseert, wat anner Lüüd de Welt jüst so wohrnehm‘ doht as ick. To'n Bispeel is mi mol seggt worrn, as een vun mien Been ganz dull kribbelt hett: „Dien Been is tosloopen!“ Dat funn ick echt dösig. Wo kunn blots een Been vun mi tosloopen? Un wenn bi anner Lüüd 'n Been toslöppt, föhlt sick dat bi de jüst so an, as sick dat bi mi anföhlt? Tscha. Würkli rutfunnen heff ick dat bet op 'n hüütigen Dag ni. Overs de Minschheit schient mit düsse lütte Unseekerheit tofreeden to ween. Mit dat Heuern schient dat bi uns all recht ähnli to ween, also, tominst, wenn de Ohrn eenigermoten in Ordnung sünd. Anners wurrn je keen Musikers tosomspeeln köön‘. Ick heff mi as lütten Stackel overs ook froogt, wat wi all de Farven genau gliek seht. Irgendwann bün ick dorvun overs afkom‘, denn wenn anner Lüüd seggt hebbt, wat düt un dat geel oder blau oder sünstwat weer, denn harr dat, wovun de Reed weer, för mi desülbige Farv. Intwüschen bün ick 'n ganzed Stück öller worrn un annere Sooken wurrn mit de Tied wichtiger för mi. Overs mitmol wurr dat mit de Farven för mi weller brandaktuell. Vöriged Johr kunn ick op mien rechted Oog mitmol ni mehr so good kieken. Dat wurr allns so'n beten schwummeri. Toletzt bün ick no'n Oogenarzt ween un de hett mi seggt, wat ick 'n „Grauen Star“ harr – un twor op beide Oogen. Dingsdag weer ick los no de Oogenklinik, dor wurr mi in't rechte Oog 'n niede Lins‘ insett. Näste Week kümmt de anner Sied an de Reeg. Dat heet, in Oogenblick bün ick in 'n ganz besünnere Situatschoon. Rechts heff ick 'n niedet Oog un links noch 'n oled. Jo. Un nu weet ick bescheed: Wi seht Farven „ni“ gliek. Op de rechte Sied is nu nömli allns veel klorer un heller un dor kann ick ohne Brill kieken. Op dat ole Oog is blau twor ümmer noch blau, overs ni so schmuck as op dat niede Oog. Kiek: Mitünner bruukt man eenfach 'n beten Geduld, ook wenn dat bilütten 'n halved Johrhunnert duuert, bet sick de een oder anner Froog klärt… In düssen Sinn
Bénédicte Kusendila is afkomstig van Sint-Niklaas, heeft een Congolese vader die diplomaat was, werkt voor Pax Christi, is vrijwilliger in de Brusselse Begijnhofkerk, ook bekend als het House of Compassion van roerganger Daniël Alliët. Ze studeerde aan de universiteit van Leuven en aan die van Kaapstad (Zuid-Afrika). Ze was onderzoeker, directeur van een taleninstituut, leerkracht, geluidstechnicus. In 2017 debuteerde ze met de dichtbundel Sewn In Red, in rood geweven. Ze toerde en trad op en haar in het Engels en het Zuid-Afrikaans geschreven kortverhalen en poëzie werden gepubliceerd in Europa, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten. Overal viel haar werk in de prijzen. Bénédicte - Bene voor de vrienden - houdt van haar kinderen, is muzikant en ze houdt van de natuur. Oog in oog met onrecht, geweld en conflict valt er een keuze te maken, vindt ze, wat haar betreft een moeilijke en niet de meest comfortabele keuze, een keuze die moed vraagt. De keuze houdt in dat je geweld niet met geweld beantwoordt, onrecht niet met stilzwijgen en conflict niet met ontwijking. Het is een keuze voor de Zachte Kracht, niet die voor oog om oog, tand om tand, want die laat alleen blinden achter. Het is een keuze die vandaag ondergesneeuwd is geraakt door een oorlogsnarratief, maar nog altijd overeind staat. Het is de levenskeuze van Bénédicte Kusendila. Leo A. De Bock praat met haar over haar leven en keuzes, over poëzie, over de Zuid-Afrikaanse zanger en anti-apartheidsactivist Johannes Kerkorrel, over oorlog en vrede, over pacifisme versus het oorlogsopbod van vandaag, over de waarheid als enige waardige uitkomst en toekomst.
Mitünner fallt mi dat bannig swor, mit de Gedanken bi de Sook to blieven, mit de ick mi jüst befot. Wenn ick mi to'n Bispeel 'n Vördrag anheuer, de mi ni ganz so dull mitrieten deiht, as he schull, denn kiek ick gern mol ut‘ Finster. Tominst wenn 'n Finster dor is. Dorbi dink ick denn veellicht doran, wohen ick jüst gern in Urlaub fohrn wurr oder so. Overs dat is würkli dösig: Ick bün je blots mit de Gedanken annerwegens. Rein füsikalisch sitt ick je ümmer noch dor, wo een vör mi steiht, de wat vertellt. Un mien Ohrn sünd je ook dor, de sünd je fast an mien Kopp anwussen. Rein füsikalisch geiht de Schall vun de Wöörd, de bi den Referebten ut'n Mund kümmt je ook in mien Ohrn rin. De Schall bringt mien Trummelfell to'n flattern, de lütten Knooken in't Binnenohr bewegt sick dordör un allns. Overs de Informatschoon vun dat, wat mien Ohrn heuert, kümmt ni in mien Breegen an, weil ick in Gedanken jüst mit mien Madam op't Rad sitt un an't Slott vun Sonderborg langfohr. Dor heff ick de Scheep in Hoben vör mien binnered Oog, un meist kann ick de Sünn op mien Gesicht föhln. Sogor de Möwen heuer ick schrien. Mitmol sitt 'n Möw‘ vör mi un seggt: „Hallo? Entschuldigen sie!“ Dor mark ick, wat dat keen dänsche Möw‘ to mi seggt, sünnern de Minsch, de den Vördrag hölt: „Hören sie mir noch zu?“ „Äh, jo. Natüürli. Nu weller. Vertell man wieder.“ Overs denn duuert dat blots twee, dree Minuten, un mien Gedanken neiht weller ut. Dor kann ick gor nix gegen moken. Nu heff ick overs leest, wat Forschers rutfunnen hebbt: Dat wi nömli „in 30 Perzent vun uns Tied dorto tendeert, mit de Gedanken aftoschweifen“. Wo genau se dat meeten un utreekend hebbt, dat weet ick ni. Is mi ook annerlei. Wichti is, dat ick ni alleent bün. Un de Bibliothek an Hoben vun Sonderborg is je ni blots 'n Bibliothek. Dor kann man nömli ook ganz wunnerbor Fröhstücken. Oh. Ick glööv nu is dat weller passeert. Ick bün afschweift. Dorüm mok ick hier nu mol Schluss un sett mi op't Fohrrad. Dat bringt mi nömli jümmers op annere Gedanken… In düssen Sinn
EXTRA Vier interviews met genomineerden voor de Hebban Debuutprijs uit Met het Oog in Morgen
EXTRA Vier interviews met genomineerden voor de Hebban Debuutprijs uit Met het Oog in Morgen
Lang was het een absolute misdaad om AI-chips naar China te sturen. Nvidia en AMD moesten zich aan strenge exportregels houden. Maar die tijd is voorbij. De twee bedrijven hebben het met de Amerikaanse overheid op een dealtje gegooid. Ze betalen 15 procent van de omzet die ze in China behalen aan de overheid, en krijgen in ruil daar voor exportvergunningen voor hun chips. Maar wie komt er bij die deal als winnaar uit de bus? Dat zoeken we deze aflevering uit. En dan hebben we het ook over de nationale veiligheid van de VS. Dat was altijd de reden om die chips niet de Chinese grens over te laten gaan. Maar dat lijkt dus nu verleden tijd. Overigens is het nog maar de vraag of China die chips wil hebben. Want er klinkt met de dag meer weerstand tegen. De Chinese overheid vertrouwt de boel namelijk niet, en denkt dat er misschien nog wel eens Amerikaanse staatstechnologie op die chips kan zitten. Verder gaat het over een hele hoop beursgangen waar over gespeculeerd wordt. Een tweetal bedrijven zou interesse hebben in een plekje op de Amsterdamse beurs. Een daarvan zou zelfs in de top 10 meest waardevolle AEX-bedrijven terecht komen. En er zijn meer beurskandidaten: zo wil het Japanse softbank bijvoorbeeld z'n betaalbedrijf naar de beurs brengen. Een verlater hebben we ook, want de weg is nu vrij voor Prosus om Just Eat Takeaway dan ook echt over te nemen. De Europese Commissie moest nog over de brug komen, en had daar zelfs nog wel even de tijd voor. Maar ze zijn er al uit: het mag, zolang Prosus z'n belang in concurrent Delivery Hero afbouwt.See omnystudio.com/listener for privacy information.
Lang was het een absolute misdaad om AI-chips naar China te sturen. Nvidia en AMD moesten zich aan strenge exportregels houden. Maar die tijd is voorbij. De twee bedrijven hebben het met de Amerikaanse overheid op een dealtje gegooid. Ze betalen 15 procent van de omzet die ze in China behalen aan de overheid, en krijgen in ruil daar voor exportvergunningen voor hun chips. Maar wie komt er bij die deal als winnaar uit de bus? Dat zoeken we deze aflevering uit. En dan hebben we het ook over de nationale veiligheid van de VS. Dat was altijd de reden om die chips niet de Chinese grens over te laten gaan. Maar dat lijkt dus nu verleden tijd. Overigens is het nog maar de vraag of China die chips wil hebben. Want er klinkt met de dag meer weerstand tegen. De Chinese overheid vertrouwt de boel namelijk niet, en denkt dat er misschien nog wel eens Amerikaanse staatstechnologie op die chips kan zitten. Verder gaat het over een hele hoop beursgangen waar over gespeculeerd wordt. Een tweetal bedrijven zou interesse hebben in een plekje op de Amsterdamse beurs. Een daarvan zou zelfs in de top 10 meest waardevolle AEX-bedrijven terecht komen. En er zijn meer beurskandidaten: zo wil het Japanse softbank bijvoorbeeld z'n betaalbedrijf naar de beurs brengen. Een verlater hebben we ook, want de weg is nu vrij voor Prosus om Just Eat Takeaway dan ook echt over te nemen. De Europese Commissie moest nog over de brug komen, en had daar zelfs nog wel even de tijd voor. Maar ze zijn er al uit: het mag, zolang Prosus z'n belang in concurrent Delivery Hero afbouwt.See omnystudio.com/listener for privacy information.
Internationaal is er felle kritiek op het plan van het Israëlische het kabinet om over te gaan tot de militaire bezetting van Gaza-stad. Rotterdam werd het toneel van een protestmars tegen femicide. De mars werd georganiseerd door Dolle Mina, de vrouwenbeweging die een halve eeuw geleden actie voerde voor gelijkheid, emancipatie en rechtvaardigheid. De slag van de dode mannen'; de veldslag bij een fort boven Warschau in Polen uit de Eerste Wereldoorlog. Daarbij zetten de Duitsers gifgas in tegen de Russische soldaten, die zich daartegen niet konden beschermen. Deze zomer voeren in het Oog gesprekken over de traditionele muziek van verschillende landen. Hoe levend is die muziek nog? We zijn aanbeland in Italië.
Met vandaag: Joodse Nederlander Dan Blazer schaamt zich kapot | Is massale vissterfte te voorkomen? | Syrië kiest in september een nieuw parlement | 50 jaar Oog: de recordhittegolf van 1975 | Presentatie: Chris Kijne
De vijf genomineerden voor de Brusseprijs 2025 voor het beste journalistieke boek: portretten van drugscriminelen in 'Narco's in Nederland' door Jan Meeus, analyse van mediakoning Christian van Thillo in 'De Belg' door Mark Koster, Eva Cukier met 'Ruzland', over het leven onder Poetin, schimmige praktijken van African Parks onthuld door Olivier van Beemen in 'Ondernemers in het wild' en 'Adres' van Michal Citroen over de onderduik. Op 14 juni is de winnaar bekend gemaakt in een live uitzending van het Oog vanuit de Rode Hoed in Amsterdam: Olivier van Beemen.
Op dinsdag 3 juni overleed Peter de Bie, op zijn 75e verjaardag. Journalist en radiomaker, hij presenteerde jarenlang op zaterdagochtend de TROS Nieuws Show en daarna Nieuwsweekend van Omroep Max, samen met Mieke van der Weij. Peter de Bie was ook de man van presentatrice Dieuwertje Blok. Zij overleed eerder dit jaar. Een dag na zijn dood zond het Oog een ingekorte versie uit van het gesprek dat Coen Verbraak met Peter voerde kort voor zijn dood, over zijn besluit om niet verder te leven en zijn keuze voor euthanasie. Dit is het volledige gesprek.
In this episode, Felipe Recalde (CEO of Compound Genetics and Fartech Ventures) joins today's host Jordan Youkilis (Founding Partner at KEY Investment Partners). Felipe shares his journey from South-Texas patient to multi-brand cannabis entrepreneur and investor. The conversation opens with Felipe's early home-grow experiments, his move into California cultivation, and his advocacy work on the California Growers Association board. Then, Felipe and Jordan dissect the market downturn, licensing delays, 280E taxes, and an entrenched illicit supply chain. Next, we debate what it will take for the legal market to out-compete the black market. Felipe describes his various responsibilities, including CEO of Compound Genetics and of investment firm Fartech Ventures, and CTO of OOG.Health. We cover the hunt for good cultivators and supporting “picks-and-shovels” tech . The episode closes with an outlook on federal rescheduling, hemp regulation, the MAHA movement's views on cannabis, and the emerging global market. Please enjoy the episode!
E'an, Brad, and Caleb meet Oog, a wacky genie who grants wishes… with a twist! From tiny castles to fame gone wrong, their dreams turn into laugh-out-loud disasters. Can they outsmart Oog's tricky magic? Tune in for wild surprises, goofy pranks, and a ridiculous song to wrap it all up!Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/stand-up-comedy-for-kids--6231188/support.
Buy a round! Become a Patron! Links Bidet - Saturday Night Live (YouTube) Glencairn Whisky Glass Ardbeg Uigeadail Uigeadail (pronounced ‘Oog-a-dal') is Gaelic for “a dark, mysterious place.” Joker: Folie À Deux | Official Trailer (YouTube) Buy a round! Become a Patron!
Buy a round! Become a Patron! Links Bidet - Saturday Night Live (YouTube) Glencairn Whisky Glass Ardbeg Uigeadail Uigeadail (pronounced ‘Oog-a-dal') is Gaelic for “a dark, mysterious place.” Joker: Folie À Deux | Official Trailer (YouTube) Buy a round! Become a Patron!
Bert Natter is schrijver. Natter schreef onder andere voor Oog en De Revisor. Na een tijd werkzaam te zijn geweest als uitgever debuteerde Natter met de roman ‘Begeerte heeft ons aangeraakt'. Voor het boek ontving hij de Selexyz Debuutprijs 2009 en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs 2010. In de daaropvolgende jaren verschenen van Natters hand verschillende romans, waaronder ‘Remington', ‘Goldberg' en ‘Ze zullen denken dat we engelen zijn'. Zijn meest recente werk, ‘Aan het einde van de oorlog', gaat over de verdwijning van Ernst, de zoon van een SS-Obersturmführer. Femke van der Laan gaat met Bert Natter in gesprek.
Wrapping Up the Case.By kittybeaver, in 5 parts. Listen to the ► Podcast at Explicit Novels. Tina was gone, if she had ever existed in the first place. Now there was only the Tinatron, just one of the many moving parts in the Harmony machine. The parts worked together in perfect balance, creating harmony for the world. There was no machine more important than the Harmony machine. When it failed to work, the world descended into chaos. It was an enormous machine, for an enormous job. The Tinatron was only a small part, but her task was vital.Connected to the rest of the Harmony machine via a piston, the Tinatron's job was to produce the actual harmony. The piston pumped in and out of her receiving pipe, making a high pitched whistle as it moved. Inside the Tinatron, little explosions powered her gears, turning them round and round."Wheeeeeee." The piston pumped into her."Oog chuh, oog chuh." The gears spun inside her. The harmony grew, building on itself, expanding. Only when it was ready, would the Tinatron release it to the world."Wheeeeeee.""Oog chuh, oog chuh."The harmony vibrated, pulsing with each thrust from the piston."Oo gchuh, oog chuh.""Wheeeeee."The dials on the Tinatron spun. Lights flashed. The piston picked up speed."Wheeeee. Wheeeee. Wheeeee.""Oog chuh, oog chuh, oog chuh, oog chuh."The explosions were getting bigger, coming faster. The gears strained to keep up.When the big one hit, it shook the Tinatron, rattling the gears inside her. She felt the harmony rapidly expand, filling her support beams, before condensing. She opened her mouth and coughed it out, a small triangle the size and color of candy corn.Tina watched as the candy corn disappeared in front of her eyes, to be replaced by the dirty, yellow bed spread.Behind her, Dirk fell sideways, his head landing with a thud on a pillow.He looked awful, his skin pale, his hair damp with sweat. His chest heaved up and down as he tried to catch his breath. Tina didn't feel much better. The poison wasn't only affecting their minds, it was taking a toll on their bodies as well."Almost there," Fact-Tel said. "Stay strong. This will be over soon.""One way or another," Dirk murmured.Tina crawled over to him and carefully lay down, stretching her body out next to his. Her joints ached from the effort. But that didn't stop her from scooching closer to Dirk when he reached for her and laying her head on his shoulders."Don't fall asleep," Fact-Tel said. "Stay awake. Please."She tilted her head up so she could look Dirk in the eyes, his pale green eyes. She loved those eyes. "I'm sorry.""What for?" He brushed an errant strand of hair off of her face."You wouldn't be in this situation," she said, "if I hadn't recruited you for the SWSO.""What else was I going to do?" he said, his voice slow from exhaustion. "My career as a male model had hit a wall, my mother was conducting illegal experiments on me and I'm pretty sure my father was going to force me into an arranged marriage. This is better."She touched his check with the tip of her finger; she wasn't sure why. "Still, ""Shush." He smiled at her. Even sick and dying, his smile was so brilliant it could light up her heart. "This is better."Tina wasn't sure if she was the one to initiate the kiss or if Dirk had. It didn't really matter. They both wanted it. They both needed it. In what looked to be the last moments of their lives, the last moments of their sanity, they comforted each other.This, she thought, as her tongue gently brushed his, this is the moment I'll take to my grave. This is all I want to remember.She rolled onto her back and he followed her lead, moving with her and nestling himself between her thighs. Reaching down between them, she stroked him and guided him in.The moment they became one, everything made sense. The way he moved inside her, how he looked down at her with his pale green eyes. Dirk was everything to her. He was all she needed in her life."I love you," she said. If she was going to die, Tina wanted these to be her last words. "I love you, Dirk."He smiled down at her. "And I love cunt heaven.""Oh." She turned her head to look at all the winged vaginas flying past. "Is that where we are?" One flew particularly close, hovering over the bedspread. "What are you up to, little lady?" Tina asked.It responded by jabbing her in the neck with a hypodermic needle.Tina wrapped her hands around her mug and let the heat from the coffee warm her fingers. Her head still ached with an antidote hangover but that hadn't stopped her from getting to work on time, unlike Dirk.It wasn't that she was mad at him for being late, just worried. His accreditation exam was in an hour. Was he going to make it in time? Had he been able to study the rest of the regulations handbook? Did he know about rule 96 yet?Part of her, the selfish part, hoped he hadn't been able to get through the manual. It meant he'd fail the exam, but he could always take it again next year. They'd have that time together. Dirk would learn to be a better secret agent and Tina could introduce him slowly to Rule 96, explaining why it was necessary. He might not like it at first, but he'd come around eventually.At least that's what she hoped, but her hopes were dashed ten minutes later when Dirk walked into SWSO headquarters and said, "Why didn't you tell me?"Tina took a sip of her coffee and pretended she didn't know what he was talking about. "Tell you what?" She was such a coward."One of the rules. I can't do it. I can't follow it." He walked to her desk and dropped the manual down in front of her."Which one?" She could feel her heart sinking in her chest as she watched Dirk open the book and flip the pages to the back."This one." He pointed to a paragraph.Tina sighed with relief. Dirk didn't have a problem with Rule 96. He was pointing to Rule 94. Everything was going to be alright."Unless given special exemption, agents are required," she read, "to put on clean underwear every morning." She looked up at him. "At your age this should not be an issue.""Wrong page. Sorry." He turned the page and pointed straight at Rule 96. "We're not allowed to feel love?"She swallowed and gripped her mug tightly between her hands. "That's not true," she said. "We're allowed to feel love: love of country, love of duty and love of sacrifice.""And you're ok with that?" His eyes searched hers, as if he was trying to find the answer he wanted in her gaze. "You don't need more?"Tina took a deep breath. Yes, she'd been struggling with her feelings for Dirk the past few weeks, but she had a duty to the SWSO and to the world. She wouldn't let them down. She wouldn't give in to her weakness."It's dangerous to feel more," she explained. "If an enemy discovers you care more for one individual than everyone else is the whole world, they can use that against you.""So, that's it?" he asked. "What you said yesterday was a lie?"Tina felt the hairs stand up on the back of her neck. The memories of being under the influence of the neural toxin were vague and confusing. Except for one moment. When she closed her eyes, she could see it clearly. Dirk looking down at her while she spilled the secrets of her heart to him."You were hallucinating yesterday," she said. "I'm not sure I know what you're talking about.""Oh." He looked away from her. "Ok.""So we're good?""I guess.""Good." She smiled at him. "The exam starts in half an hour. Are you ready?""No." Dirk took the gun out from where he'd tucked it into the waistband of his jeans and laid it on her desk. Next he removed the communicator from behind his ear. "I'm not cut out to be a secret agent. I think what you do, what the SWSO does, is important, but it's not right for me.""Don't jump to anything rash." She stood up and reached for his hand, but he evaded her touch. "Take some time to think about it.""No." He rubbed the back of his hand over his mouth. "This is better, a clean break. I'm sorry."There was nothing to say after that. He turned and walked out of the office."Go after him," Fact-Tel said. Its mechanical voice was tinged with urgency. "Get him back."Tina laughed a sad, lonely laugh. "I thought you'd be happy to see him go.""Normally, yeah, except news just came over the police radio," the A.I. informed her. "Delia Villa-Allen escaped from prison.""Oh no." Tina rushed for the door. "Dirk's in danger."He was gone by the time she made it to the sidewalk. A stiff gust of wind was enough to tell her he'd used his inhuman speed to get away from her as fast as he could.Without thinking, she started to jog after him. She knew his address. If she needed to, she'd go to his apartment.Delia Villa-Allen hadn't been happy her son helped put her in prison. And she probably knew more than anyone else about Dirk's mysterious super powers. She might even know how to incapacitate him.Tina's blood ran cold at the thought. She picked up her speed and turned down an alley for a short cut.What would win out, a mother's love or a maniacal scientist's thirst for revenge?She had to find Dirk and get him back to SWSO headquarters where he'd be safe."Agent Blondell?" a voice called behind her.Tina stopped and reached for her gun, but it wasn't there.She'd been so focused on catching up with Dirk, she'd left her gun in her desk drawer. She cursed under her breath, furious at herself for making such a rookie mistake. It didn't matter. She was well trained in several forms of martial arts. Tina could defend herself."Who's asking?" She spun around to see a nondescript form."Allow me to introduce myself," the person said. "I'm General Zero."The End.Dirk took a step back, wiped the sweat from his forehead and studied the engine again. He'd been working on the car all day, trying to fix the problem with the doohickey that fed into the whatchamacallit. It was clogged or cracked or maybe even clogracked. Whatever the problem was, he wasn't going to give up. He'd fix that damn car if it took the rest of his life."Dirk?" a tentative yet seductive voice called.He looked up to see Tina Blondell in the open doorway. She stood in the shadows, but the sun streamed in behind her, silhouetting her curvy body and turning her blonde hair into a golden halo. She walked forward a couple paces until the light of the overhead lamp illuminated her.Holy Gosh, but she was beautiful with her large, brown eyes and her pert, little nose. She wore cutoff jeans and a white, flimsy halter top. Her shorts were so short, not even a centimeter of thigh was covered. Her halter top was so flimsy, Dirk knew the exact location and size of her nipples."I can't let you leave the SWSO," she said, her scarlet painted lips carefully forming each word. "Come back to me."He wanted to kiss those perfect lips and nip at them with his teeth. He wanted to run his filthy hands over her pristine skin, squeezing her soft flesh and sinking his pinky into her bellybutton. But he stood his ground. He wouldn't fall into Tina's trap."No," he said. "Not on these terms. Not with Rule 96.""Does this help?" She reached behind her neck and pulled the knot of her halter top loose. The garment fell away from her, leaving her large, gorgeous breasts exposed to the world."Yes," Dirk said. "That helps a lot. In any situation. Seriously, I can't think of a single circumstance where this" - He gestured to her breasts. - "doesn't make it better. But I'm not going to change my mind."
Met vanavond: Kathleen Ferrier en Nina Jurna staan stil bij de uitvaart van oud-president Desi Bouterse | Wat betekent de val van Assad voor het werk van hulporganisatie War Child in Syrie? | Aan de vooravond van het vijftigste levensjaar van Met het Oog op Morgen een gesprek met drie bijna-vijftigers; presentatrice Tatum Dagelet, ultraloper Irene Kinnegim en politica Esther de Lange. Presentatie: Marcia Luyten.
In verband met de wedstrijd Nederland – Engeland is dit een gezamenlijke uitzending van Met het Oog op Morgen en Langs de Lijn. Met: Nabeschouwingen en reacties op Nederland-Engeland | Slotverklaring van de NAVO-top in Washington | Minister Faber bezoekt Ter Apel | Schrijver en journalist Auke Kok over het Nederlands Elftal van toen en nu | Ingmar Heytze schreef gedicht bij Nederland – Engeland | Presentatie: Rob Trip en Suse van Kleef
VVD-leider Dilan Yesilgoz sprak openhartig in de laatste aflevering van onze serie interviews met demissionaire bewindspersonen. Tijdens een speciale uitzending van 't Oog ontving Jeroen van Bergeijk de Brusseprijs voor het beste journalistieke boek. En de Alfa Romeo staat symbool voor een veranderende wereld, waarin het geluid van deze hitsige motor zal uitsterven. En en een gesprek met de bondscoach van het Nederlands vrouwenelftal Andries Jonker.
Coen Verbraak is journalist en programmamaker. Hij schreef voor titels als Vrij Nederland, NRC Handelsblad en De Volkskrant. Ook presenteert hij radioprogramma's Met het Oog op Morgen en De Publieke Tribune. Hij won in 2008 de Luis voor een interview in Vrij Nederland met psychiater Louis Tas en voor de gesprekken die hij voerde in zijn documentaire ‘Onze Jongens op Java' ontving hij in 2020 De Tegel. Zijn nieuwe boek ‘Nooit meer dezelfde' is een bundel van interviews die Verbraak hield met mensen die iets ingrijpends meemaakten. Femke van der Laan gaat met Coen Verbraak in gesprek.
Hoewel hij liever tempel dan tombe bezoekt, struint egyptoloog prof. dr. Olaf Kaper door Noord-Oost Afrika, op zoek naar schatten uit het Oude Egypte. Waartoe diende mummificatie, wat kunnen wij met de vondsten uit die tijd en hoe komen al die spullen eigenlijk in Nederlandse musea? De tentoonstelling 'Oog in Oog: de mensen achter de mummieportretten' in het Allard Pierson vormt aanleiding voor dr Kelder om een duik te nemen in de Egyptische Oudheid.
Gelukkig het nieuwe jaar in Geluk zit in een klein hoekje, zo luidt het oud-Hollandse gezegde. Prof. dr. Erik Scherder kwam er door zijn jarenlange levenservaring, plus het feit dat hij in dat leven ook nog eens uitvoerig onderzoek naar geluk deed, achter dat mensen eigenlijk niet zo gek veel hoeven te doen om tevreden te zijn. Leeft een gemiddelde Nederlander zijn leven zonder er al te veel bij na te denken, zal deze aan het eind van de rit voldaan zijn over wat hij of zij ervan heeft gemaakt. Al helpt in beweging blijven, zowel fysiek als geestelijk, natuurlijk altijd bij gelukkig oud worden − een boodschap die we van professor Scherder maar al te goed kennen. Een uniek fenomeen uit Romeins Egypte Dr Kelder en Co zendt deze zaterdag voor het eerst uit vanaf een nieuwe locatie: het befaamde Allard Pierson Museum aan het Rokin te Amsterdam. Dit museum richt zich specifiek op de oudheid, zoals onder meer blijkt uit de huidige tentoonstelling Oog in oog. Hierin wordt een unieke verzameling mummieportretten getoond, een fenomeen afkomstig uit de Romeins-Egyptische tijd. Prof. dr. Olaf Kaper is als hoogleraar egyptologie gespecialiseerd in deze periode, en was zijdelings betrokken bij de tentoonstelling. Wat maakt deze portretten zo bijzonder? Wie zijn erop afgebeeld? En wat vertellen de relieken ons over het leven van de mensen achter de schilderijtjes? Kaper vertelt het u. Hoe onaantrekkelijker de verkoopomgeving, hoe minder sigarettenrook Nederland is op weg naar een rookvrije generatie, en ook het beleid afkomstig uit Den Haag zet daar steeds nadrukkelijker op in. Verkooppunten worden gefaseerd minder en prijzen opgedreven. Jonge doctor Tessa van Deelen bracht in haar proefschrift de tabaksverkoopomgevingen van vier grote steden en enkele rurale gebieden in kaart. Daarnaast onderzocht ze welke effecten zo'n omgeving heeft op rookgedrag en de perceptie van adolescenten op roken. Een relevant onderzoek zo aan het begin van het nieuwe jaar, met supermarkten die stoppen met de verkoop van tabak en vapes die geen smaakjes meer mogen hebben.
Oog-presentator Lucella Carasso in gesprek met mede-Oogpresentatoren Coen Verbraak en Elisabeth Steinz over de radio anno 2023. Hoe verhoudt live radio zich tot podcasts? Met ruimte vragen en opmerkingen vanuit het publiek!
LET'S TALK: Melanie & Melvin dive into one of the most beloved holiday musicals, The Nightmare Before Christmas, alongside two similar features Corpse Bride and Frankenweenie! What connects these films? Why, it's Tim Burton of course! Through varying degrees of involvement, each feature captures the iconography of this Hollywood titan, and the two discuss each film individually while celebrating their unique quirks and perks! (PATREON EXCLUSIVE) 10-minutes of various tangential content regarding special features and stop-motion animation! (PATREON EXCLUSIVE) Support the showSupport on Patreon for Unique Perks! Early access to uncut episodes Vote on a movie/show we review One-time reward of two Cinematic Doctrine Stickers Social Links: Threads Website Instagram Facebook Group
Ted van Lieshout was twaalf jaar oud, toen hij een oudere man ontmoette. Ze hadden intens contact, het eindigde in seksueel misbruik. 25 jaar later, in 1993, schreven ze brieven naar elkaar die nu gebruikt worden in een documentaire-podcast. In het Oog was er aandacht voor de herdenking van de moord op Kerwin Duinmeijer. De moord op hem, inmiddels al 40 jaar geleden, ging de geschiedenis in als de eerste racistische moord in Nederland. Het veroorzaakte een golf aan protesten, weet Rabin Baldewsingh, Nationaal Coördinator tegen Discriminatie en Racisme, nog. Tien jaar geleden overleed zanger Maarten van Roozendaal. Hij won ontelbare prijzen en is bekend van hartbrekende nummers. Afgelopen vrijdag kreeg hij een eigen plein in Amsterdam-West. Volgens zijn nicht Cato van Dijck is zijn oeuvre nog steeds springlevend. Meer dan 50 jaar lang zat orka Lolita gevangen in een zee-aquarium in Miami. Ze zou eindelijk worden vrijgelaten, maar net voordat het zou gebeuren, ging ze dood. Orkadeskundige Astrid van Ginneken kende deze orka goed.
Please go follow this OOG of research. He is in a league of his own. https://twitter.com/RecluseS9His Patreon: https://www.patreon.com/thefarmpodcastIICOJAC links:@COJACpodcast (twitter, venmo, youtube, rumble, IG)I have a patreon, im probably going to close it. I'd prefer youd spend your money on creators who aren't as fortunate. Having said that, if you wanna buy something off our baby registry, I will send you the link! :)Please leave a review if you enjoyed the show!!This show is part of the Spreaker Prime Network, if you are interested in advertising on this podcast, contact us at https://www.spreaker.com/show/5422494/advertisement
Het dorp Ter Apel is is synoniem geworden voor de problemen met migratie. En dat vindt burgemeester Jaap Velema erg pijnlijk. In het Oog zoomen we gedurende het WK voetbal in op de deelnemende landen; waar staat de vrouw, wat is haar maatschappelijke positie in die landen. Een van die landen was Costa Rica.Bij het Zomercarnaval in Rotterdam mag niet meer 'vulgair' gedanst worden. Maar wat betekent dat nu? Het is twerk-danslerares Chanty Burleson niet helemaal duidelijk. Het nummer Nothing Compares To You is vermoedelijk het bekendste nummer van de overleden Sinead O'Connor. Volgens Floortje Smit keek de zangeres op een heel andere wijze naar het nummer dan wij doorgaans doen.
Een selectie van de beste onderwerpen uit 't Oog van de afgelopen week: vliegtuigbouwers praten over de toekomst van hun sector | de Indiase premier Modi bezocht Amerika | actricte Hannah Verboom over psychische aandoeningen | schrijver Bart Chabot schreef een autobiografisch boek waarin hij doodgaat. Presentatie: Mieke van der Weij