Podcasts about alfons

Güiri Güiri al Aire, jueves 28 de mayo del 2028

durée : 00:04:58 - Les Matins de France Culture - Il est l'humoriste français le plus célèbre d'Allemagne. Alfons, de son vrai nom Emmanuel Peterfalvi, est installé outre-Rhin depuis trente-cinq ans. Ce Parisien d'origine, âgé de 59 ans, se moque des particularités de la France et de son pays d'adoption. Toujours avec tendresse et bienveillance. - réalisation : La Rédaction de France Culture Vous aimez ce podcast ? Pour écouter tous les épisodes sans limite, rendez-vous sur Radio France

durée : 00:04:58 - Le Reportage de la rédaction - Il est l'humoriste français le plus célèbre d'Allemagne. Alfons, de son vrai nom Emmanuel Peterfalvi, est installé outre-Rhin depuis trente-cinq ans. Ce Parisien d'origine, âgé de 59 ans, se moque des particularités de la France et de son pays d'adoption. Toujours avec tendresse et bienveillance. - réalisation : La Rédaction de France Culture Vous aimez ce podcast ? Pour écouter tous les épisodes sans limite, rendez-vous sur Radio France

Besuchen Sie uns gerne auf den anderen Plattformen: https://www.youtube.com/@oe24TV/featured oe24.tv tiktok.com/@oe24at instagram.com/oe24.at  

durée : 00:32:49 - par : Emilie Munera, Rodolphe Bruneau-Boulmier - Pendant près de trente ans, les frères Alfons et Aloys Kontarsky ont formé le duo de pianistes le plus réputé au monde, établissant la norme pour tous les duos de frères et sœurs pianistes qui leur ont succédé. - réalisation : Pauline Boisaubert Vous aimez ce podcast ? Pour écouter tous les épisodes sans limite, rendez-vous sur Radio France

durée : 00:32:49 - par : Emilie Munera, Rodolphe Bruneau-Boulmier - Pendant près de trente ans, les frères Alfons et Aloys Kontarsky ont formé le duo de pianistes le plus réputé au monde, établissant la norme pour tous les duos de frères et sœurs pianistes qui leur ont succédé. - réalisation : Pauline Boisaubert Vous aimez ce podcast ? Pour écouter tous les épisodes sans limite, rendez-vous sur Radio France

Na de staatsgreep van 24 maart 1976 verloor Argentinië misschien wel wat het land decennialang richting had gegeven: de hoop op een langetermijnconstructie. Misschien was dat de dag dat alles werd verpest. Het is dwaas om een beslissende dag te willen aanwijzen: zo werken historische processen niet, het zijn lange, complexe bewegingen. Maar misschien was de dag waarop alles werd verpest wel 24 maart, een halve eeuw geleden. Vanaf het begin van zijn bestaan was Argentinië ‘het land van de toekomst': een land dat uitging van de belofte dat het op een dag groot zou zijn. Het was aannemelijk, het leek mogelijk: de pampa stemde optimistisch en daarom kwamen ruim honderd jaar geleden miljoenen immigranten uit het arme Europa ernaartoe, bereid zich op te offeren om hun kinderen een beter leven te geven in een beter land. ‘Mijn zoon wordt dokter,' dat was de teneur. Het leek dat het ze zou lukken. In die verwachtingsvolle dagen werd Buenos Aires bezocht door een Franse premier die, Frans als hij was, dacht dat hij geestig moest zijn en zei dat Argentinië inderdaad het land van de toekomst was, maar dat helaas toujours zou blijven. Decennialang hield Clemenceaus oordeel stand: de focus van ons zelfbeeld lag altijd een beetje verder, in een toekomst die ieder heden weer een stukje verbeterde. Om die toekomst te verwezenlijken – om zichzelf te verwezenlijken – zette Argentinië complexe industrieën op, nationaliseerde zijn grondstoffen en nam de verantwoordelijkheid over het onderwijs, de gezondheid en de zorg van al zijn inwoners. In 1975 leefde maar 3 procent onder de armoedegrens, waren er vier keer zo weinig analfabeten als gemiddeld in Latijns-Amerika en lag het inkomen per hoofd van de bevolking een stuk hoger dan in Spanje. Maar de toekomst is per definitie aanvechtbaar en veel Argentijnen wensten er – vanwege hun scholing, gedwongen of uit idealisme – een waarin ieder een had wat hij nodig had. Ze stelden het zich voor in de vorm van socialisme of iets in die geest: een samenleving waarin de macht en de welstand beter verdeeld zouden zijn. De strijd om die toekomst maakte de rijke Argentijnen nerveus, zodat ze eens te meer hun toevlucht namen tot hun privépolitie: het nationale leger. Van 1955 tot 1975 waren er vijf geslaagde en diverse mislukte staatsgrepen geweest Dat deden ze vaak: van 1955 tot 1975 waren er vijf geslaagde en diverse mislukte staatsgrepen geweest. De rijke Argentijnen probeerden decennialang de hoop van de anderen te fnuiken en de continuïteit van hun macht veilig te stellen. Ze probeerden het met het peronisme – toelaatbare concessies; ze probeerden het met hun milde dictaturen – onvoldoende angst; maar ze slaagden er niet in. De dreiging verontrustte hen steeds meer; in 1976 waren ze het zat en wilden ze er voor eens en altijd een eind aan maken. Goed excuus Ze hadden een goed excuus: twee ‘gewapende organisaties' waarvan het grootste gevaar was dat ze wapens hadden geleverd aan groeperingen studenten en arbeiders die hen steunden. De democratische regering van Isabel Perón had haar eigen vorm van illegale repressie uitgeoefend en in 1974 en 1975 waren door haar handlangers van de ‘Anticommunistische Alliantie van Argentinië' meer dan duizend mensen gedood – maar het was niet genoeg. Als reactie op dat geweld grepen genoemde organisaties opnieuw naar de wapens, al waren het er weinig, en van slechte kwaliteit. En de stakingen in de fabrieken, de onrust op de universiteiten, de aanslagen hier en daar en de roep om sociale gerechtigheid gingen door. Het militaire commando gaf de ‘goedgezinde media' bevel het gevaar te overdrijven om zo veel mogelijk angst te zaaien teneinde zich te kunnen rechtvaardigen: deze keer zouden ze al het verzet breken. Die 24ste werden ze geconfronteerd met het gebruikelijke ritueel Maar de Argentijnen wisten het nog niet. Die 24ste werden ze geconfronteerd met het gebruikelijke ritueel: de militaire marsen op radio en tv, de lege straten, de bekende onzekerheid. Twee dagen later bezocht de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken, William Rogers, de junta. Hij rapporteerde zijn chef, de almachtige Henry Kissinger, in het geheim dat ‘we op heel korte termijn rekening moeten houden met een tamelijk hoge graad van repressie en waarschijnlijk veel bloedvergieten in Argentinië. Ik denk dat niet alleen met harde hand tegen terroristen zal worden opgetreden, maar ook tegen dissidente vakbondsleden en politieke partijen.' Een paar dagen later zou Kissinger zijn brief sturen. Brief De brief is een van de kerndocumenten in de geschiedenis van Argentinië, maar wordt nauwelijks geciteerd. Eerder dan een brief was het trouwens een communiqué dat de grootvizier van het Amerikaanse imperium zijn ambassadeur in Buenos Aires stuurde. Hij droeg hem op de generaals ervan te overtuigen bij hun economisch beleid ‘de nadruk te leggen op vermindering van staatsbemoeienis in de economie, bevordering van de export, aandacht voor de verwaarloosde agrarische sector en een positieve houding ten aanzien van buitenlandse investeringen'. De claim van de Verenigde Staten was glashelder. Het was, met permissie, een plan dat een eind maak te aan de bijzondere positie van Argentinië in Latijns-Amerika en het terugduwde in de klassieke rol van onze landen, een rol die het decennia eerder had geprobeerd af te werpen: de winning en export van grondstoffen. Misschien hadden de militairen van '76 het al bedacht, misschien niet: denken was per slot van rekening niet hun sterkste kant. Maar ineens viel alles op z'n plaats: zolang de industrieën overeind bleven, zouden de arbeiders lastig zijn. Het is wat andere Fransen noemden: het kind met het badwater weggooien Werd daarentegen teruggekeerd naar de oude economie van agrarische export, dan zou het mogelijk en redelijk zijn die fabrieken te ontmantelen, en had je van de vroegere werknemers geen last meer. Het is wat andere Fransen noemden: het kind met het badwater weggooien. En iedere toekomstvisie bij het vuilnis zetten. Het Argentinië dat Kissinger, Videla & co hebben gesticht werd niet in de toekomst gezocht maar in het verleden. Het brak met het langetermijndenken en nestelde zich in een permanent heden waarin een handjevol mensen heel veel kon verdienen. Intussen hielden de militairen zich bezig met het vermoorden van degenen die eventueel met een ander idee van de toekomst kwamen. Zo elimineerden ze niet alleen hen, ze doordrongen de bevolking er tegelijkertijd van dat ze met iedere poging in die richting het ergste riskeerden. Misschien is die 24ste maart niet de dag geweest waarop alles werd verpest, maar het was wel het moment waarop Argentinië de focus verloor die het land decennialang richting had gegeven: de hoop van de langetermijnconstructie. Nog in 1983, toen de dictatuur voorbij was, bood president Alfonsín iets soortgelijks aan een toekomst toen hij bezwoer: ‘Met democratie is er eten, onderwijs en zorg'. Maar de cocktail van armoede, marginalisatie, neoliberalisme en economische crises die de generaals van '76 had den ingesteld bleef van kracht en de regeringen die elkaar sindsdien opvolgden hielden zich vooral bezig met het beteugelen van het dringende, onhandelbare heden. Misschien is dat een voorname reden geweest van de onwaarschijnlijke overwinning van Javier Milei: in zijn campagne had hij het over ‘morgen'. Hij herstelde het Argentijnse geloof dat we een betere toekomst konden bouwen door het heden te offeren. In het begin gaf het herstel van de toekomst hem voldoening. Om te beginnen kon hij zo de laatste desastreuze jaren makkelijker veroordelen. En het gaf hem de kans plannen voor te spiegelen en beloften te doen: de economie koppelen aan de dollar, wat niet gebeurde; de centrale bank sluiten, wat niet gebeurde; de inflatie stoppen, wat niet gebeurde – en een heleboel meer wat ook niet gebeurde. Ook beloofde hij de economie weer op gang te brengen. Maar nu, na twee regeringsjaren, sluiten elke dag zo'n dertig bedrijven en staan zo'n vierhonderd werknemers op straat; dat zijn nu in totaal al zo'n driehonderdduizend werknemers en zo'n 22.600 bedrijven, inclusief verschillende van de weinige fabrieken die er nog waren en die, met de opheffing van de douanebarrières, niet kunnen concurreren met de Chinese industrie. Hij wilde de overheid verkleinen, maar maakte het land kleiner Ook beloofde hij de overheid kleiner te maken, maar in zijn immense onbekwaamheid verwarde hij dat met het land kleiner maken. Ruim twee jaar geleden schrapte Argentinië alle publieke werken, en sindsdien neemt het aantal doden door ongelukken met die kapotte wegen hand over hand toe; hetzelfde geldt voor de ziekenhuizen, de gepensioneerden, de mensen met een handicap. En ook beloofde hij ‘een eind te maken aan de politieke kaste', maar zijn kabinet telt mannelijke en vrouwelijke politici die alle partijen hebben doorlopen. En hij beloofde ‘moraal boven alles', maar de corruptieschandalen in zijn regering en familie volgen elkaar op. Momenteel onthullen journalisten bewijzen dat hij, toen hij al president was, enkele miljoenen dollars opstreek door zijn volgelingen valselijk aan te raden hun geld om te zetten in een cryptomunt die maar twee uur zou standhouden en voor honderden miljoenen verlies heeft gezorgd. Misbaksel Maar los van alle bedrog en gemarchandeer imponeert dit misbaksel omdat het een totaal onsamenhangende figuur is die niet in staat is zich vloeiend uit te drukken en heel goed is in het lanceren van baarlijke nonsens – nog daargelaten dat hij schreeuwt en almaar sprongetjes maakt. Ik denk dat hij al met al het extreemste product is van die staatsgreep van een halve eeuw geleden. Niet alleen omdat zijn woeste economisch beleid een slechte kopie is van dat van de militairen van toen. Maar vooral omdat zo'n heerschap in de regering het resultaat is van vijftig jaar marginalisatie van miljoenen Argentijnen, het resultaat van de verwaarlozing van al diegenen die sindsdien hebben geleden, het resultaat van het verval van het publieke onderwijs, waardoor een gemiddeld geschoold land is veranderd in een land dat alleen kan communiceren door middel van beledigingen, schreeuwpartijen en wreedheden, een land dat ooit de solidariteit voorstond en nu het ‘ieder voor zich' belijdt. Waarschijnlijk wordt Argentinië nooit meer ‘het land van de toekomst' Uiteindelijk is het resultaat van die 24ste maart, van die zeven jaar moord en duisternis, deze arme man. Of nee: in feite is het resultaat dit arme land dat hem koos, het land waarvan deze arme man alleen maar een zielig symptoom is. Het is beschamend, het maakt triest, wanhopig. Waarschijnlijk wordt Argentinië nooit meer ‘het land van de toekomst'. Maar dan nog zou je dit land iemand gunnen die de moeite waard is, die serieus aan de slag gaat.

Besuchen Sie uns gerne auf den anderen Plattformen: https://www.youtube.com/@oe24TV/featured oe24.tv tiktok.com/@oe24at instagram.com/oe24.at  

Schauspieler & Entertainer Alfons Haider, im Gespräch mit Brigit Perl

Kampania przeciw cyberprzemocy z kontrowersyjnym uczestnikiem freak fightów na pierwszym planie, dofinansowanie wieczorków literackich z kasy Senatu na promocję książek „Alfons" i „Debil” o obecnym i byłym prezydencie, Kibel w szczerym polu za 165 tysięcy złotych, masowe nagradzanie urzędników, miliony na propagandę PR w miastach. Co łączy te wszystkie sprawy? To ogromne pieniądze wyciągnięte z kieszeni podatników. Opisaliśmy przypadki marnowania tych środków w III edycji „Czarnej Księgi”. Jej promocja jest już jutro, w prima aprilis (te pieniądze to niestety nie żart). Z kolei w dzisiejszej „Niszczarce Podatków” opowiemy przedpremierowo o kilku wybranych przykładach. Zaprasza Przemysław Staciwa!

2002 stürzt Alfons von einem 70 Meter hohen Dach. Er fällt 30 Meter tief in ein Kletterseil. Hängt danach 40 Meter in der Luft. Überlebt. Ein halbes Jahr Koma. Unzählige Verletzungen. Und dann beginnt etwas, was viele für unmöglich halten würden. Ein Weg zurück ins Leben. 24 Jahre später sitzt er mir gegenüber. Und das, was er ausstrahlt, ist nicht Schmerz. Es ist Liebe. Dankbarkeit. Und eine Tiefe, die man nicht lernen kann. In dieser Folge sprechen wir darüber, wie sich so ein Absturz wirklich anfühlt und vor allem, was danach passiert. Was macht so ein Erlebnis mit einem Menschen und wie findet man zurück ins Leben, wenn eigentlich alles dagegen spricht? Eine Folge, die dich garantiert berührt. Hier findest du Alfons auf Instagram: https://www.instagram.com/alfonsfritsch/ Meine Online-Hypnose: https://member.tobias-kunert.de/landingpage/ Mit dem Code PODCAST50 bekommst du aktuell noch 50€ Rabatt auf die Onlinehypnose.

Alfons Sampsted færði sig um set í upphafi árs þegar hann gekk til liðs við Go Ahead Eagles í Hollandi frá Birmingham. Hann ræddi við Fótbolta.net um endurkomuna til Hollands, landsliðið, ævintýri gamla liðs síns Bodö Glimt í Meistaradeildinni og fleira.

No Comentário Final de hoje, Ricardo Spinosa celebra a doação do projeto da nova taxiway do Aeroporto Governador José Richa pelo industrial Alfons Gardemann, destacando o gesto como exemplo de parceria entre iniciativa privada e poder público para impulsionar o desenvolvimento de Londrina.#ComentarioFinal #RicardoSpinosa #Aeroporto #Desenvolvimento #Londrina

Agradece a este podcast tantas horas de entretenimiento y disfruta de episodios exclusivos como éste. ¡Apóyale en iVoox! A la Itàlia del Quattrocento, l'arribada d'Alfons el Magnànim va suposar un xoc brutal: la tradició hispànica contra la tàctica italiana. Per sostenir vint anys de campanya, Alfons va haver de crear un exèrcit professional modern, organitzat per "llances" i capaç de combinar la força de la cavalleria pesada amb la mobilitat dels genets i el foc de les noves peces d'artilleria. Avui, en aquest programa exclusiu, desgranem les tropes i les tàctiques que van canviar la manera de fer la guerra al sud d'Europa. Benvinguts a la màquina de guerra del Magnànim, benvinguts A les Portes de Troia.Escucha este episodio completo y accede a todo el contenido exclusivo de A les Portes de Troia. Descubre antes que nadie los nuevos episodios, y participa en la comunidad exclusiva de oyentes en https://go.ivoox.com/sq/86177

Alfons Haider ist einer der größten Entertainer im Land. Als Generalintendant der Seefestspiele Mörbisch holt er ein Hit-Musical nach dem anderen an den Neusiedlersee. Am Wörthersee moderiert er unter anderem jahrelang die Starnacht. Über Nacht zum bekanntesten Dancing-Star wird er - denn als erster Teilnehmer weltweit, fegt er mit einem männlichen Tanzpartner übers Parkett. Etikette einzuhalten, gelingt dem charmanten und selbst ernannten Handküsserkönig nicht nur im Interview mit Weltstars wie Paris Hilton, Grace Jones oder Sophia Loren. Souverän schlüpft er in viele verschiedene Rollen in beliebten TV Produktionen wie Helmi, Die liebe Familie, TOHUWABOHU oder dem Kaisermühlen Blues. Fuß fasst er auch auf großen Theater- und Musicalbühnen in unzähligen Rollen im Theater (unter anderem) in der Josefstadt oder dem Volkstheater. Der Heilige Vater ist als Kind sein erster Berufswunsch. Musikwunsch-Erfüller für Kinder ist er später als Gastgeber der Kultsendung Wurlitzer. Mehr Glitzer und Glamour erlebt er als langjähriger Moderator des Wiener Opernball. Viel Beifall bekommt er von seinem Publikum, wie leicht es ihm fällt, sich auch manchmal selbst zu applaudieren? Und ob sein Lieblingstier der Elefant ist, weil er eine dicke Haut hat…all das und vieles mehr, erfahrt ihr in dieser Podcastfolge. Selbstreflektiert fragt er sich heute, ob er vor etwas davongelaufen ist als er in jungen Jahren Tag und Nacht gearbeitet hat. Hat er die Selbstfindung vermieden oder ist einfach nie auf die Suche gegangen? Außerdem schildert er, welches Opfer er für seine Karriere erbracht hat, und hinterfragt im selben Moment, ob es ein wirkliches Opfer oder einfach SEIN Weg war. Offen zeigt er sich auch als er über seinen Umgang mit Niederlagen, Emotionen und Kritik spricht. Wann zieht er die dicke Haut an, wann reicht die dünne und wann ist der richtige Moment für eine blaue Badehose? Diese Fragen beantwortet Alfons Haider ernsthaft und mit einem kleinen Augenzwinkern, denn eines ist fix, alles hat zwei Seiten und jeder von uns zumindest einen kleinen „Huscher“. Folgt uns gerne auf unseren Social Media Kanälen: Alfons Haider (@alfons.haider) • Instagram-Fotos und -VideosAlfons Haider | FacebookAlfons Haider – Entertainer l Schauspieler l ModeratorMiriam Labus (@labusmiriam) • Instagram-Fotos und -VideosMiriam Labus | FacebookTeam 1 — miriam labusAbonniert "1 Gast 2 Seiten" per RSS-Feed, auf Apple Podcasts, Spotify, Deezer oder Google Podcasts. Ich freue mich außerdem über eure Rezensionen und Bewertungen. Dieser Podcast wird produziert von Asta Krejci-Sebesta für Happy House Media Wien.Falls ihr Interesse habt, Werbung in meinem Podcast zu schalten, setzt euch bitte mit Stefan Lassnig von Missing Link Media Homepage - Missing Link Media (missing-link.media) in Verbindung.Vielen Dank! 

☕ Przysłowiową "kawę" można postawić Ilonie tutaj: https://buycoffee.to/ilonaarte

Klaus Böllert mit der katholischen Kirche auf Grönland, dem Kältebus in Kiel und Alfons in der Schule.

Als Kind träumte der Franzose Emmanuel Peterfalvi vom Radio. Um dem Militärdienst zu entgehen, ging er nach Deutschland. Seit 25 Jahren spricht er durch seine Kunstfigur Alfons, die witzige Fragen stellt und die Demokratie retten will. Heise, Katrin www.deutschlandfunkkultur.de, Im Gespräch

Stjärnregissören Tomas Alfredson är bioaktuell med Lek med Alfons Åberg. P1 Kulturs Lisa Bergström undersöker vad som är hans egen relation till Alfons? Och till Gunilla Bergström? Lyssna på alla avsnitt i Sveriges Radios app. Tomas Alfredson är mest känd för filmer som dramaskräckisen ”Låt den rätte komma in”, Killinggängets ”Fyra nyanser av brunt” och spionthrillern ”Tinker, Tailor, Soilder, Spy”.Förra året gjorde han tv-serien ”Trolösa” i SVT. Men dessförinnan släppte sin första Bokfilm: "Aja baja, Alfons Åberg" (2022) - nu som då med Jonas Karlsson som berättare.Varför dras han till Alfons Åberg? Och vad är egentligen en ”bokfilm”?Dessutom, efter intervjun följer ett kritiksamtal om ”Lek med Alfons Åberg” med kulturredaktionens filmkritiker Nina Asarnoj.

USA fortsätter att sätta tryck på Danmark angående kontrollen av Grönland. Sveriges Radios Norden-korrespondent David Rasmusson gästar P1 Kultur och vår reporter Emma Engström har ringt runt till grönländska kulturinstitutioner Lyssna på alla avsnitt i Sveriges Radios app. ADAM PRICE (”BORGEN”) OM NÄR VERKLIGHETEN SPRANG OM FIKTIONEN PÅ GRÖNLANDManusförfattaren Adam Price skildrade den geopolitiska krutdurken som är Grönland för en bred publik i fjärde säsongen av den danska tv-serien ”Borgen” på Netflix. Det var fyra år sedan. Nu har verkligheten sprungit om hans egen fiktion. Vår reporter Emma Engström ringde upp honom.HÄR ÄR DE NOMINERADE TILL SVERIGES RADIOS ROMANPRIS!Sveriges Radios litteraturredaktör Lina Kalmteg och Romanprisets producent Anna Tullberg gästar P1 Kultur för att berätta mer om de fyra nominerade romanerna: ”17 juni” av Alex Schulman, ”Våran pojke” av Mikael Yvesand, ”Döden i trakten / Kvinnor i revolt” av Monika Fagerholm och ”Förlorad mark” av Frans Wachtmeister. Vad utmärker de nominerade romanerna? Och hur och när kommer vinnaren att utses?ALFONS ÅBERG GÖR COMEBACK PÅ BIO – SOM BOKFILMStjärnregissören Tomas Alfredson (”Låt den rätte komma in”, ”Tinker, Tailor, Soldier, Spy”, ”Fyra nyanser av brunt”) är bioaktuell med ”Lek med Alfons Åberg” – P1 Kulturs Lisa Bergström undersöker vad som är Alfredsons egen relation till Alfons Åberg? Och till Alfons-skaparen Gunilla Bergström? Dessutom diskuterar vi den nya ”bokfilmen” med vår filmkritiker Nina Asarnoj.Programledare: Lisa BergströmProducent: Henrik Arvidsson

❓

Ho Ho Hoch die (Glühwein-) Tassen! Von mir aus auch thüringische Klöße im Punsch. Hinter den turmhohen Türen des beeindruckenden Bobcast Adventskalenders warten wieder viele Überraschungen. Ausstechform-Andreas und Krippenspiel-Kai fürchten sich vor dem fliegenden Robert und freuen sich über die Minions und Peppa Wutz. Auf ihrer Rute… Pardon, Route… liegt die Suche nach der singenden Schlange in Pakistan. Grüße gehen auch raus nach Australien, Italien und St. Pauli (Gretel & Alfons). Die beiden Hörspielbesprecher verraten beim Kaminfeuer, wie sie „DiE DR3i“ finden (verdammt, wie dreht man denn bei der Computertastatur das E um?!), beantworten die Fragen der Bobcast-Fans – und beleuchten (natürlich mit Lichterkette) auch diese Punkte: Warum hat der Bobcast 46.000 Kilometer auf dem Tacho? Wieso ist das Essen bei Justus, Peter und Bob potenziell tödlich? Und welches absurde Merchandising zu „Die drei ???“ wurde in letzter Sekunde verhindert? Mit diesem Bobcast erfahrt ihr, welche Folgen die meisten Voting-Stimmen für die Bobcast LIVE Tour 2026 bekommen haben. Und Bob bekommt einen Liebesbrief. Wir lieben euch auch: Frohes Fest! Gäste in dieser Podcast-Folge: André Minninger, Corinna Wodrich, Holger Mahlich, Katrin Fröhlich, Oliver Kalkofe, Oliver Rohrbeck, Sportfreunde Stiller (Peter Brugger, Rüdiger Linhof und Florian Weber) und Stanley Kubrick (seine Maske) Ihr habt Fragen, Wünsche oder Anregungen? Dann schickt einfach eine E-Mail an: bobcast@dreifragezeichen.de Hier gibt es alle Infos und Termine zur Bobcast LIVE Tour: https://www.dreifragezeichen.de/bobcastlive „Haschimitenfürst – Der Bobcast“ ist ein Podcast von EUROPA, a division of Sony Music Entertainment Germany GmbH Idee: Andreas Fröhlich/ Regie & Konzeption: Ralf Podszus/ Moderation: Kai Schwind und Andreas Fröhlich/ Titelmusik: Jan-Friedrich Conrad/ Redaktion: Lara Grillmayer / Produktion: Carina Schwarz/ Management & Koordination: Nina Schulze Pellengahr/ Redaktion Sony: Maike Müller/ Covermotiv: Aiga Rasch (Illustrationen), Tom Presting (Gestaltung), Christian Hartman, Haakon Dueland (Fotos)/ Eine Produktion von Podever Vielen Dank an unsere Werbepartner dieser Folge. Zu den Angeboten kommst du hier: https://linktr.ee/Bobcast

Desde el histórico renunciamiento de Eva Perón pasando por la guerra de Malvinas, las pascuas de Alfonsín y y las maratones de CFK Mati nos trae la primera parte de cadenas nacionales históricas. Encontra este y mucho más contenido todos los sábados a las 13hs por www.fm913.com.ar o en Spotify

“El hielo de la Antártida cuenta qué pasó hace un millón de años” | Los precios de los mercadillos navideños | Subasta de una obra de Alfons Mucha

La lógica de los imperios es la expansión y eso es lo que hacen hasta que colapsan. Los Estados Unidos fueron el gran imperio del Siglo XX y Alfons, en su magnífico blog, opina que Europa es su protectorado desde 1945. Trump solo la hace visible. Charles de Gaulle, el último político que plantó cara a los americanos, decía que Europa termina en los Urales. ¿Por qué les dimos la espalda a Rusia cuando más necesitaban nuestra ayuda, en 1989? La decisión tiene todo el sentido en la lógica de los imperios.Kapital es posible gracias a sus colaboradores:Crescenta⁠⁠. Invierte como imaginas.⁠En Crescenta son especialistas en la inversión en capital privado. EQT, Cinven, Clearlake… coinvierte con los inversores institucionales más experimentados en fondos de las gestoras más reconocidas. Crescenta selecciona menos del 3% de los fondos de Private Equity que analiza, construyendo así un portfolio concentrado, diseñado para ofrecer diversificación con una única inversión. Desde 10.000 euros hasta millones, con una propuesta adaptada a todos los inversores. Private Equity Growth, Buyouts, secundarios, activos reales. Construye tu cartera con Crescenta.* Rentabilidades pasadas no implican rentabilidades futuras. Consulta riesgos y condiciones.⁠Thenomba⁠. La escuela que te hará encontrar tu propósito.Thenomba es la escuela que nunca tuviste. Un viaje de 12 etapas para entender quién eres, cómo pensar, qué da sentido y cómo transformar el mundo. Cada día, en solo 20 minutos, te acompañan algunos de los mejores pensadores y creadores del ámbito hispano: de Prada, Higinio Marín, Izanami, Miguel Anxo Bastos, Recuenco y muchos más. En un formato revolucionario con videoclases, eventos, lecturas y comunidad, Thenomba cultiva la dimensión más olvidada de nuestra época: la cultural y espiritual. Una propuesta para quienes quieren dejar de ejecutar y empezar a crear. Descubre donde la IA jamás podrá llegar en thenomba.com.Si quieres formar parte de la primera promoción, utiliza el código KAPITAL para llevarte un 10% de descuento. Empiezan las clases el próximo lunes 8 de diciembre.Patrocina Kapital. Toda la información en este link.Índice:0:32 La economía es la asignación de los recursos escasos.7:16 En defensa de la familia (oriental).16:21 Europa acaba en los Urales.23:53 La lógica expansionista de los imperios.35:01 El curioso ascenso de Putin.40:50 Explicar a Trump a través de sus padres.49:48 «Only Rosie O'Donnell».51:17 Visualizar el protectorado.58:37 Un Napoleón de estar por casa.1:04:55 ¿De qué sirve votar?Apuntes:El capitalismo y su séptimo de caballería. Alfons Durán-Pich.La derrota de occidente. Emmanuel Todd.Después del imperio. Emmanuel Todd.Principios de economía política y tributación. David Ricardo.Mercados financieros. Robert Shiller.Narrativas económicas. Robert Shiller.A new foreign policy. Jeffrey Sachs.Prisioneros de la geografía. Tim Marshall.The art of the deal. Donald Trump.

Eine nackte Frau auf Skiern vor einer Almhütte, ein Liebespaar beim Sex – damit verbindet man den Tiroler Maler Alfons Walde eher nicht. Bekannt ist er für seine funkelnden Schneelandschaften, Skifahrern, Bäuerinnen und Tänzerinnen, die das Erscheinungsbild der Alpenregion und das Grafikdesign der 1920er-Jahre nachhaltig mitgestaltet haben. Über Walde als Vertreter der Klassischen Moderne und Vorreiter modernen Wintersports der in seiner Heimatstadt Kitzbühel auch rauschende, teils legendäre Feste feierte, sprechen wir mit drei Experten, die nach acht Jahren Arbeit das erste vollständige Werkverzeichnis des Künstlers herausgebracht haben. Dr. Gert Ammann, Michael Walde‑Berger und Dr. Carl Kraus über Alfons Walde, seine ikonischen Winterlandschaften, das Kitzbühel-Logo und die Bedeutung von 4000 Werken für Kunst und Kultur der Alpenregion. Birgit Eller Krumm und Nicola Eller sind Kapitäne der Folge 107von KAP Podcast. Alfons Walde - 1891 in Oberndorf einem kleinen Dorf nahe Kitzbühel geboren, ist das Leben von Alfons Walde, geprägt von den imposanten Bergwelten der Kitzbüheler Alpen und den Menschen die darin leben. Durch sein Studium in Wien lernte er auch die wichtigsten Mitglieder der Wiener Secession wie Egon Schiele und Gustav Klimt kennen und lies sich von ihnen in seinem künstlerischen Schaffen bestärken. Beeinflusst vom Secessionismus, schuf er Stillleben, Landschaftsbilder und Szenen aus dem bäuerlichen Leben. Alfons Walde wurde vor allem durch die 1920 bis 1938 entstandenen Plakate mit Winterlandschaften und Wintersportmotiven international bekannt. Dr. Gert Ammann - 1943 geboren in Bregenz, Studium der Kunstgeschichte an der Universität Innsbruck, seit 1968 am Tiroler Landesmuseum Ferdinandeum in Innsbruck tätig, von 1985 bis 2005 dessen Direktor. 1983 Habilitation für Österreichische Kunstgeschichte. Publikationen zur Kunstgeschichte Tirols und Vorarlbergs von der Gotik bis zur Moderne mit Schwerpunkt Barock. Michael Walde-Berger - Geboren 1963 in Wien, in Kitzbühel, Tirol, und Wien aufgewachsen. Schauspielstudium bei Lee Strasberg in N.Y. Neben Theaterproduktionen, Film- und Fernsehauftritte im deutschsprachigen Raum und in den USA. Seit den späten 90er-Jahren Betreuung des Nachlasses und des Kunstverlages von Alfons Walde. Dr. Carl Kraus - 1959 in Südtirol geboren, lebt als freier Kunsthistoriker in Innsbruck.Ausstellungskurator, Autor und gerichtlich beeideter Sachverständiger mit Schwerpunkt Kunst des 19. Jh. und Moderne, seit 2002 wissenschaftlicher Leiter der Bozner Kunstauktionen. Link zur Folge: www.alfonswalde.com Das Auktionshaus Im Kinsky, Wien präsentiert am 20. November um 18 Uhr die neu erschienene Monografie. https://imkinsky.com/ KAP Homepage: www.kapture.ch Instagram: @kap_kapture KAP unterstützen: Gefallen euch unsere Podcast Folgen und möchtet ihr unsere Arbeit mit einem Betrag eurer Wahl unterstützen - hier ist der Link https://www.kapture.ch/support zu Foto Credit: KAP

Cap

Kaiser, Alfons www.deutschlandfunkkultur.de, Fazit

Kaiser, Alfons www.deutschlandfunkkultur.de, Fazit

Idea (dark humor): A short-term puppy rental service where the puppy is put down and made into soap (or other things) if the renter doesn't pay a large amount of money to buy it when the rental period expires. Also: calculating how much emotional attachment the renter has with the puppy to determine how much money you can squeeze out of them to save their puppy's life; renting a new puppy each season or to match your outfits; accidentally crushing pets and coming up with inventions to prevent that from happening; when a vegan Buddhist hippie thought this idea was real Kristopher Allen Brown (instagram.com/kristopher_allen_brown Prison City Comedy open mic: facebook.com/profile.php?id=61576119950772) Jake Mattes (instagram.com/jake_mattes 4th & Funny Podcast: youtube.com/@Jake14M Barry Good Podcast: https://open.spotify.com/show/1Vk4xpFRLvnvya2vnaQiGR?si=fdd1504b500d489a) Alfons Mueller (https://alfonsmueller.com https://linktr.ee/kolossus instagram.com/kolossus) Tom Walma (https://creativitywasted.com/creativitywasted x.com/thomaswalma twitch.tv/gameymcfitness) This podcast is part of Planet Ant Podcasts (https://planetant.com) This podcast is powered by Pinecast.

Sofia plöjer sig fram i Pernillas dressingroom. Alfons har blivit tonåring. Vi ger beröm åt Martina Haags fantastiska film. Det har blivit några nya tatueringar och vi saknar tiden då vi var våra barns hjältar. I Japan måste snacks och godis se ut exakt som på förpackningen. Och äntligen är Pernillas nya låt släppt! Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Kapitelsmesse aus dem Kölner Dom am Gedenktag des Heiligen Alfons Maria von Liguori, Ordensgründer, Bischof, Kirchenlehrer Herz-Jesu Freitag. Zelebrant: Hans-Josef Radermacher.

Hoffmann, Jule www.deutschlandfunkkultur.de, Studio 9

Hoffmann, Jule www.deutschlandfunkkultur.de, Studio 9

Hoffmann, Jule www.deutschlandfunkkultur.de, Studio 9

Dunkle Sonnenbrille, langes weißes Haar zum Zopf gebunden, hoher Stehkragen: Modezar Karl Lagerfeld liebte die Selbstdarstellung. Für das FAZ-Magazin kommentierte er bis zu seinem Tod 2019 in einer Karikaturen-Serie das Weltgeschehen. Sein Nachfolger, der Comic-Künstler Simon Schwartz, hat jetzt mit „Lagerfeld“ eine sehr gelungene Graphic Novel über das Lebens des Stardesigners herausgebracht.

Alfons Mais, Generalleutnant der Bundeswehr, hatte bei der letzten Maybrit-Illner-Sendung „Krieg oder Frieden“ im ZDF in seiner Funktion als Inspekteur des Heeres in Bezug auf Russland erklärt: „Die haben gerade die Wehrpflicht von einem auf zwei Jahre erhöht“. Diese Behauptung führte er dann als einen zentralen Beleg dafür an, dass die Russische Föderation eine großangelegteWeiterlesen

Back in Winnipeg for his second development camp we caught up with the 2024 2nd rounder.

En España hay más de 2.200 personas con títulos nobiliarios, distinciones otorgadas a lo largo de la historia por los diferentes reyes de España y que se heredan de padres a hijos. Desde este mes de junio hay seis personas más que entran en el club de la aristocracia por decisión de Felipe VI, que ha repartido títulos por primera vez: el tenista Rafa Nadal, la cantante Luz Casal, la nadadora paralímpica Teresa Fernández Perales, la fotógrafa Cristina García Rodero, el científico bioquímico Carlos López Otín y Jaime Alfonsín Alonso, ex jefe de la Casa Real, que será, él y sus sucesores, marqués de Alfonsín. Ninguno de estos títulos lleva aparejado la posesión de tierras ni privilegios fiscales, pero que en 2025 nombren a Rafa Nadal marqués Llevant de Mallorca o a Luz Casal marquesa de Luz y Paz suena entre cómico y decadente. Hablamos con Aitor Riveiro, periodista de elDiario.es que ha analizado este reparto de títulos para intentar entender qué mensaje político hay detrás de esta decisión. Con Alicia Rivas, profesora de Derecho Constitucional en la Universidad Pablo de Olavide, analizamos cómo encaja en nuestra democracia esto de distinguir a unas personas y a todos sus descendientes por encima de otras, aunque sea solo de forma simbólica. *** Envíanos una nota de voz por Whatsapp contándonos alguna historia que conozcas o algún sonido que tengas cerca y que te llame la atención. Lo importante es que sea algo que tenga que ver contigo. Guárdanos en la agenda como “Un tema Al día”. El número es el 699 518 743See omnystudio.com/listener for privacy information.

Der "Bayerwaldhof" in Bad Kötzting ist nicht nur ein Hotel, sondern wegen seiner modernen Personalführung ein Erfolgskonzept. Geführt wird das Haus von einem Europameister im Springreiten und einem ausgezeichneten Hoteldirektor. Thomas Mühlbauer und Alfons Weiß sind bei Tom Viewegh zu Gast.

Ferro Eisenbieger hat die Hoftiere entführt. Alfons, Miracula, Helen, Track und die anderen stürmen los. Auf zu den Pappkartonhöhlen! Dort hausen Ferro und die Raubritter! Aus der OHRENBÄR-Hörgeschichte: Die Ritter vom Kinderzimmer (Folge 6 von 7) von Martin Klein. Es liest: Herbert Fritsch. ▶ Mehr Hörgeschichten empfohlen ab 4: https://www.ohrenbaer.de/podcast/empfohlen-ab-4.html ▶ Mehr Infos unter https://www.ohrenbaer.de & ohrenbaer@rbb-online.de

Spielzeugklein sitzt Alfons mit Ritter Jonathan im Kaminzimmer der Burg. Da erschallt Alarm: Erst wollte Ferro die schöne Helen entführen. Dafür ist jetzt der Hoftierzoo in Gefahr. Aus der OHRENBÄR-Hörgeschichte: Die Ritter vom Kinderzimmer (Folge 5 von 7) von Martin Klein. Es liest: Herbert Fritsch. ▶ Mehr Hörgeschichten empfohlen ab 4: https://www.ohrenbaer.de/podcast/empfohlen-ab-4.html ▶ Mehr Infos unter https://www.ohrenbaer.de & ohrenbaer@rbb-online.de

Auf einem Nashorn und einer Giraffe galoppieren Alfons und Zauberin Miracula weiter. Im Eingangstor steht schon König Artur von Artenschutz. Endlich lernt er Alfons kennen! Aus der OHRENBÄR-Hörgeschichte: Die Ritter vom Kinderzimmer (Folge 4 von 7) von Martin Klein. Es liest: Herbert Fritsch. ▶ Mehr Hörgeschichten empfohlen ab 4: https://www.ohrenbaer.de/podcast/empfohlen-ab-4.html ▶ Mehr Infos unter https://www.ohrenbaer.de & ohrenbaer@rbb-online.de

Auf dem Weg zu Burg Silberstein werden Alfons und Zauberin Miracula von Track aufgehalten. Er will mit ihnen spielen: Drachenjagd, Federball … Miracula ist begeistert. Aus der OHRENBÄR-Hörgeschichte: Die Ritter vom Kinderzimmer (Folge 3 von 7) von Martin Klein. Es liest: Herbert Fritsch. ▶ Mehr Hörgeschichten empfohlen ab 4: https://www.ohrenbaer.de/podcast/empfohlen-ab-4.html ▶ Mehr Infos unter https://www.ohrenbaer.de & ohrenbaer@rbb-online.de

Alfons' Zimmer ist eine mittelalterliche Welt. Vorm Bett steht Burg Silberstein, es gibt König Artur, Ferro Eisenbieger und die schöne Helen. Da tritt er in Miraculas Zauberzange. Aus der OHRENBÄR-Hörgeschichte: Die Ritter vom Kinderzimmer (Folge 1 von 7) von Martin Klein. Es liest: Herbert Fritsch. ▶ Mehr Hörgeschichten empfohlen ab 4: https://www.ohrenbaer.de/podcast/empfohlen-ab-4.html ▶ Mehr Infos unter https://www.ohrenbaer.de & ohrenbaer@rbb-online.de

Alfons hat sein Zimmer in eine mittelalterliche Welt verwandelt. Vorm Bett steht Burg Silberstein, wo König Artur von Artenschutz residiert. Auf dem Teppich befindet sich der Hof von Zauberin Miracula und der schönen Helen. Es gibt Drachen, Bären und die Bande um Ferro Eisenbieger. Aber warum stehen die Figuren morgens immer woanders? Ein Rätsel! Alle 7 Folgen der OHRENBÄR-Hörgeschichte: Die Ritter vom Kinderzimmer von Martin Klein. Es liest: Herbert Fritsch. ▶ Mehr Hörgeschichten empfohlen ab 4: https://www.ohrenbaer.de/podcast/empfohlen-ab-4.html ▶ Mehr Infos unter https://www.ohrenbaer.de & ohrenbaer@rbb-online.de

Alfons Haider spielt George Harrison von den Beatles. Präsentiert von Rudi Dolezal