Podcasts about zbyt

Kamila Biedrzycka gości Marka Borowskiego (senatora KO, byłego marszałka Sejmu), który bez owijania w bawełnę ocenia bierność MSWiA. Borowski BEZLITOŚNIE oskarża Karola Nawrockiego, że w sprawach bezpieczeństwa zachowuje się jak "ROZKAPRYSZONE DZIECKO!". MOCNO krytykuje Roberta Bąkiewicza jako "politycznego CHULIGANA" i twierdzi, że polskie służby są dla niego "ZBYT ŁASKAWE". W rozmowie o nadchodzącej, brutalnej kampanii PiS oraz wielkiej niewiadomej w relacjach z USA. Czy polskie służby wykazują się niezrozumiałą bezradnością? Posłuchaj całej dyskusji! Oglądaj Express Biedrzyckiej na żywo w serwisie YouTube. Więcej informacji o programie na stronie Super Expressu.

Zbyt wiele celów, zbyt wiele projektów, brak wyborów i przekonanie, że da się robić wszystko dla wszystkich – brzmi znajomo? W tym odcinku pokażę Ci 5 błędów, przez które strategia nie działa, opowiem o konsekwencjach konkurowania na wszystkich frontach i o tym, dlaczego bycie lepszym nie zawsze oznacza wygrywanie, a bycie innym bardzo często już tak.Chcesz zbudować strategię, która pomaga wygrywać na rynku, zamiast tworzyć kolejne projekty i inicjatywy bez wyraźnego kierunku? W książce „To jest strategia” pokazuję krok po kroku, jak dokonywać właściwych wyborów strategicznych, budować przewagę konkurencyjną i tworzyć organizację, która rośnie szybciej niż rynek. Zamów na: https://tojeststrategia.pl/A jeśli chcesz pracować nad strategią, podejmowaniem decyzji i transformacją firmy w gronie innych CEO – wejdź na https://skutecznyceo.com/ i aplikuj do Klubu Skutecznych CEO.

Karol Nawrocki, prezydent Polski straszył Żeleńskiego odebraniem orderu Orła Białego. Nic z tego nie wyszło i rodzi się pytanie co takiego mają na ludzi pana Kaczyńskiego Ukraińcy, że prezydent woli się ośmieszyć, niż stanąć na wysokości zadania?W tle zamieszki w Belfaście, Izra3l policzkujący Trumpa, koniec patusiarskich streamów, nowa ofensywa Czarzastego i parę pomniejszych tematów.Krótkie podsumowanie Wyborów 22025.Program ten powstał dzięki Waszemu wsparciu. Abonament Polityko opłacisz tutaj.54 1090 1841 0000 0001 4725 7610 z dopiskiem Darowizna na Polityko.tv PayPal: https://paypal.me/politykopl BuyCoffe: https://buycoffee.to/pitupitu

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam wytyczne kardiologii sportowej.  W codziennej praktyce obserwuję zderzenie dwóch światów – świata medycyny i świata sportu – oraz częsty konflikt pomiędzy potrzebą bezpieczeństwa a potrzebą realizowania pasji przez pacjentów. Zbyt często spotykam się z sytuacją, w której osobom z chorobami serca automatycznie odradza się aktywność sportową, a nawet niewielkie odchylenia w badaniach prowadzą do zakazów uprawiania sportu, mimo że korzyści z regularnej aktywności fizycznej są ogromne i zdecydowanie przewyższają ryzyko. Tymczasem najnowsze wytyczne ACC/AHA dotyczące kwalifikacji sportowców z chorobami układu sercowo-naczyniowego, opublikowane pod adresem https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIR.0000000000001297, prezentują zupełnie nowe podejście oparte na wspólnym podejmowaniu decyzji z pacjentem, a nie na automatycznych zakazach. Autorzy podkreślają, że nagły zgon sercowy podczas wysiłku fizycznego jest zdarzeniem bardzo rzadkim, występującym z częstością mniejszą niż 1 na 100 tysięcy sportowców, a całkowite wyeliminowanie ryzyka nie jest możliwe niezależnie od rodzaju aktywności. Zamiast zakazywać sportu, wytyczne wskazują na konieczność odpowiedniego przygotowania, dostępności defibrylatorów AED oraz indywidualnej oceny ryzyka, ponieważ większość zagrożeń można ograniczyć bez odbierania pacjentom możliwości realizacji ich pasji. Szczególnie ważne jest nowe spojrzenie na choroby, które jeszcze dekadę temu niemal automatycznie wykluczały z uprawiania sportu, takie jak kardiomiopatia przerostowa, rozstrzeniowa, arytmogenna, zapalenie mięśnia sercowego czy niektóre wady zastawkowe. Współczesne podejście zakłada trzy etapy postępowania: dokładne rozpoznanie i ocenę ryzyka, edukację pacjenta i jego rodziny oraz wspólne podjęcie decyzji o dopuszczeniu do aktywności wraz z planem monitorowania i postępowania w razie wystąpienia objawów. Dużą rolę przypisano również elektrokardiografii, której dokładna analiza pozwala wykryć większość kanałopatii i kardiomiopatii odpowiedzialnych za nagłe zgony sercowe u młodych sportowców. Największą zmianą w stosunku do wcześniejszych dokumentów jest jednak filozofia postępowania – wytyczne z 2025 roku w wielu sytuacjach zastępują dawną strategię „zakazać” podejściem „pozwolić pod określonymi warunkami”, co doskonale pokazuje zestawienie z zaleceniami z 2015 roku. Dodatkowe omówienie nowych rekomendacji ACC można znaleźć pod adresem: https://www.acc.org/latest-in-cardiology/articles/2025/12/09/17/52/2025-acc-aha-sports-participation-guidelines-for-athletes-with-cv-abnormalities. Moim zdaniem jest to jedna z najważniejszych zmian w kardiologii sportowej ostatnich lat, ponieważ w centrum procesu decyzyjnego ponownie stawia człowieka, jego cele życiowe i prawo do aktywności fizycznej, a rolą lekarza staje się nie zakazywanie sportu, lecz pomaganie w jego możliwie bezpiecznym uprawianiu. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

REUPLOAD wegen technischer Probleme. Jetzt vollständig. In dieser Sonderfolge eures TrotzdemHier–Podcast am Mikrofon: * Denis * Eric * Javi Zu unserem Tippspiel geht es hier lang https://www.kicktipp.de/tdhwm2026 - es gibt Gewinne! Zu Steady kommt ihr hier https://www.trotzdemhier.de/spenden --> dort findet hr auch alle künftigen WM-Talk-Folgen. In dieser kleinen Sonderfolge sprechen wir zunächst über FC-Content - Wie Kessler den Kader umbauen sollte, welche Rolle El Mala und El Mama dabei spielen und wie viel Umbruch so eine Mannschaft eigentlich vertragen kann. Danach geht es rein in die WM - Ist Nagelsmann eigentlich ein guter Trainer? Welche neuen Regeln gelten bei der WM? Und welche Trikots ranken bei uns richtig hoch oder richtig tief? Alle Trikots findet ihr hier: https://www.footballkitarchive.com/world-cup-kits-2026-l308/ Links zur weiteren Lektüre: * Einreiseverbot für Somalias Referee Omar Abdulkadir Artan (Afrikas Schiri des Jahres 2025), trotz Diplomatenpass, ohne Begründung --> https://www.nytimes.com/2026/06/09/world/africa/somali-referee-world-cup-us-entry-omar-artan.html?unlocked_article_code=1.o1A.zByt.QoERofKRjUU0&smid=nytcore-ios-share * Breel Embolo, Spieler aus dem Irak, Iran, Fans aus Afrika haben Probleme bei der Einreise --> https://www.srf.ch/news/international/bald-startet-die-fussball-wm-probleme-bei-der-einreise-in-die-usa-hatte-nicht-nur-embolo Chapter Marks: 00:00:00 Intro 00:00:54 Begrüßung + Housekeeping 00:07:24 FC-Content - Kessler, Kader und Co. 00:42:42 WM - Deutsche Nationalmannschaft 01:13:39 WM - Einreiseprobleme, Regeländerungen 01:38:28 Trikotranking 02:05:00 All the best an Christian Eriksen 02:07:00 Verabschiedung Das Team TdH: https://www.trotzdemhier.de/team/ * Daniel (@beffenstaumgart) * Denis (@kylennep) * Eric (@hibarian) * Javier (@colonia) * Marco (@ruhrpott-hennes) * Raik (@effzehHH) * Saskia (@quarkbaellchen) Viel Spaß beim Hören! Den Podcast unterstützen und Familymember werden: www.trotzdemhier.de/spenden oder per Einmal-Spende via Paypal: family@trotzdemhier.de Intromusik: Sascha Brinkmann Folgt uns auf BlueSky oder Insta (Handle jeweils /TrotzdemHier) und rezensiert uns bei iTunes & Co. Jetzt auch wieder live auf Twitch: www.twitch.tv/trotzdemhierpodcast

Były prezes PZPN omawia nadchodzącą dawkę piłkarskich zmagań. Nie brakuje komentarzy o zwiększonej liczbie ekip grających o mistrzostwo. 

Czy można być „zbyt pewnym siebie”? W tym odcinku serii „Mistrzostwo bez iluzji” przyglądam się temu, czym naprawdę jest pewność siebie — i dlaczego to, co często nazywamy arogancją, może być jej brakiem. Odwołuję się do koncepcji Alfreda Adlera dotyczącej poczucia niższości i nadkompensacji oraz do współczesnych badań nad kruchą i stabilną samooceną. Rozmawiamy o tym, jak budować wewnętrzną stabilność, która nie potrzebuje potwierdzenia z zewnątrz, i dlaczego to właśnie ona jest fundamentem mistrzostwa. To odcinek o autentyczności, tożsamości i relacji z samym sobą.☕ Jeśli chcesz wesprzeć podcast, możemy wypić razem kawę:https://buycoffee.to/championswaypodcast-mateuszbrela

Zbyt wiele srok za ogon: Ambitne błędy polskiej polityki zagranicznej. Od Zygmunta III do Władysława IV: Wielokulturowy kontekst historii Polski. Zapraszam do audycji Mateusza Kubasiewicza.Zapoznaj się z warunkami oprocentowania wolnych środków w OANDA TMS Brokers: https://go.tms.pl/bezpaszportuUM Inwestuj w fundusze ETF z OANDA TMS Brokers: https://go.tms.pl/bezpaszportuETF

#Formula1 - Robert Kubica - Robert nie spodziewał się, że z F1 będzie aż tak źle! Dzisiejsze wyścigi to nie jest wyprzedzanie - to co najwyżej omijanie! Startuje sezon WEC - czego możemy się spodziewać na Imoli i czy Robert liczy kalorie szykując się do sezonu? Wypadek Bearmana był alarmujący - a może być jeszcze gorzej (wystarczy deszcz)! Hamilton zapomniał jak jeździ się gokartami? Jego wypowiedzi na to wskazują! Verstappen przesadził? Holender przekroczył granice profesjonalizmu. Mercedes zbyt pewny siebie? Ferrari węszy swoją szansę!Naszym Partnerem w sezonie 2026 jest IMPULS-LEASING Polska (#wspolpraca)Promocyjna oferta dla widzów CoDrive, Nowy Nissan Qashqai już od 980 zł miesięcznie, oferta limitowana https://impuls-leasing.pl/promocja/Zawody gokartowe (PROMOCJA WŁASNA): https://bitsnap.pl/p/patronusowy-turniej-gokartowy-maj-2026Spotkanie z Cezarym, oglądamy GP Kanady (PROMOCJA WŁASNA): https://bitsnap.pl/p/spotkanie-patrunosowe-podczas-weekendu-gp-kanadyJazdy profesjonalnymi gokartami (PROMOCJA WŁASNA): https://cezarygutowski.pl/gokarty#price-list

Jak w dzisiejszym świecie zarządzać sobą, gdy wszystko walczy o Twoją uwagę? W tym odcinku serii „Mistrzostwo bez iluzji” rozmawiam o samokontroli, samoregulacji, dyscyplinie i rozpraszaczach. Pokazuję, dlaczego siła woli nie wystarcza, jak działa samoregulacja w praktyce i dlaczego mistrzowie nie polegają na motywacji, tylko na strukturze i środowisku. Odpowiadam też na ważne pytanie: czy można przesadzić z dyscypliną? To odcinek o równowadze między kontrolą a kontaktem ze sobą — i o tym, jak działać skutecznie w świecie pełnym bodźców.☕ Jeśli chcesz wesprzeć podcast, możemy wypić razem kawę:https://buycoffee.to/championswaypodcast-mateuszbrela

Kamila Biedrzycka gości Elizę Michalik, która bezkompromisowo ocenia działania i intencje Karola Nawrockiego. Publicystka OSTRO twierdzi, że prezydent "KIERUJE SIĘ INTERESEM ROSJI" i PiS. Analizuje, w jaki sposób jego czyny rzutują na bezpieczeństwo państwa, tworząc dysonans między antyrosyjską retoryką a rzeczywistymi działaniami. Eliza Michalik ujawnia, że wyborcy Koalicji Obywatelskiej są OBURZENI biernością rządu, który pozwala Nawrockiemu na ZBYT WIELE. Czy to najpoważniejsze oskarżenia, jakie padły pod adresem prezydenta? Posłuchaj całej dyskusji o prorosyjskich czynach i wściekłości wyborców! Oglądaj Express Biedrzyckiej na żywo w serwisie YouTube. Więcej informacji o programie na stronie Super Expressu.

Paweł Bobołowicz wskazuje, że reakcje międzynarodowe po uderzeniu w Lwów są „słabe”, a brak jednoznacznego wskazania sprawcy budzi gniew mieszkańców.

Tymczasowy areszt w Polsce nadal bywa stosowany jako środek, który w praktyce zastępuje wyrok. Tomasz Pietryga, redaktor naczelny Dziennika Gazety Prawnej, wskazuje, że problem nie jest nowy, a państwo regularnie ponosi jego finansowe konsekwencje po przegranych sprawach w Europejskim Trybunale Praw Człowieka.Prokuratura bardzo chętnie sięga po tymczasowe areszty, a sądy często z automatu te wnioski akceptują– mówi.

Zbyt mało lub zbyt dużo snu może szkodliwie wpływać na zdrowie. Dowiedz się, ile godzin snu w ciągu doby potrzebujesz zależnie od swojego wieku. Autorka: Veronica Cristino Artykuł przeczytasz pod linkiem: https://www.vogue.pl/a/ile-godzin-snu-potrzebujesz-w-jakim-wieku-zestawienie-digitalsyndication

Po 2022 roku Europa w dużej mierze odeszła od rosyjskich surowców energetycznych. Zastąpiły je m. in. surowce z USA, w tym zwłaszcza amerykańskie LNG. Są tacy, którzy uważają, że zależność UE od LNG i ropy z USA jest zbyt duża. Czy rzeczywiście jest to realnym problemem? O tym mówi w podcast OSW Agata Łoskot-Strachota. Komentarz OSW: https://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/komentarze-osw/2026-02-04/nadmierna-zaleznosc-rosnaca-rola-lng-i-ropy-z-usa-na-rynku

 Pierwszym gościem poranka Radia Wnet był korespondent stacji w Stanach Zjednoczonych, Tomasz Grzywaczewski, który komentował reakcje amerykańskich mediów i polityków na zapowiedź ograniczenia kontaktów z marszałkiem Włodzimierzem Czarzastym.Jak relacjonował dziennikarz, sprawa niemal natychmiast przebiła się do debaty publicznej w USA. Po stronie Partii Demokratycznej pojawiły się nawet głosy wzywające ambasadora do ustąpienia, z zarzutem naruszenia protokołu dyplomatycznego. Media konserwatywne i środowiska republikańskie podchodzą do sprawy bardziej informacyjnie, ale – jak podkreśla Grzywaczewski – także tam padają bardzo krytyczne opinie wobec polskiego rządu.„Na pewno tej sytuacji nie można lekceważyć. To zostało tutaj dostrzeżone. Trudno sobie wyobrazić, żeby ambasador Tom Rose podjął decyzję o zerwaniu kontaktów w sposób samodzielny, bez konsultacji z Departamentem Stanu albo Białym Domem. To sprawa zbyt poważna – należy zakładać, że to jest głos płynący z Waszyngtonu”.Korespondent Radia Wnet zwracał uwagę, że publiczne wypowiedzi drugiej osoby w państwie zawsze wykraczają poza krajową debatę polityczną i są czytane w kontekście relacji sojuszniczych, zwłaszcza z USA.„Jestem dosyć mocno zaskoczony działaniami pana marszałka. Należałoby zapytać, po co w zasadzie narażać na szwank nasze relacje i w imię czego. Takie sprawy załatwia się w gabinetach, a nie w świetle reflektorów telewizyjnych”.https://wnet.fm/2026/02/05/amerykanie-mowia-dosc-jozef-orzel-o-ostrym-zwrocie-w-relacjach-z-usa/Grzywaczewski krytycznie odniósł się do tonu wypowiedzi pod adresem Donalda Trumpa i administracji amerykańskiej, wskazując, że wpisują się one w rosnącą w Polsce narrację antyamerykańską.„Zamiast twardych negocjacji zobaczyliśmy antyamerykańską diatrybę, która służy partykularnemu interesowi politycznemu, a naraża na szwank nasze relacje ze Stanami Zjednoczonymi. Polska nic na tym nie zyskała – na razie tylko tracimy”.W rozmowie padło również porównanie do państw zachodnich, które – mimo ostrych interesów i sporów – unikają publicznych ataków na Waszyngton.„Nie słyszałem, żeby tak mocne słowa płynęły z zachodnich stolic. Nawet przywódcy, którzy potrafią grać twardo, rozumieją, że sojusz ze Stanami Zjednoczonymi ma kluczowe znaczenie”.Na koniec Grzywaczewski przypomniał, że napięcia w relacjach polsko-amerykańskich narastały już wcześniej, m.in. przy okazji publicznego sporu ministra Radosława Sikorskiego z Elonem Muskiem, co dodatkowo pogarsza odbiór Polski w Waszyngtonie./fa

 W Popołudniu Wnet doszło do merytorycznej debaty ponad podziałami. Rafał Komarewicz z Polski 2050 i Janusz Kowalski z Prawa i Sprawiedliwości oceniali start Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) oraz szerzej – kierunek reform podatkowych. Choć reprezentują przeciwne obozy, obaj zgodzili się w jednym: system został wdrożony zbyt szybko i bez wystarczających testów.„System powinien być przetestowany”Poseł Komarewicz, przewodniczący sejmowej Komisji Gospodarki, podkreślał, że problemem nie jest sama idea KSeF, lecz sposób jej wprowadzenia.„Mówiłem już kilka tygodni temu, że ten system powinien być przede wszystkim przetestowany. Dać sobie co najmniej trzy miesiące, a nie pół roku, żeby sprawdzić, jak on działa. Niestety Ministerstwo Finansów nie posłuchało”.Jak relacjonował, na posiedzeniach komisji przedsiębiorcy wprost wskazywali, że system jest nieprzetestowany.„Była prezentowana informacja ze strony przedsiębiorców, że to jest nieprzetestowany system po prostu”.Jedyną dobrą wiadomością – jego zdaniem – jest zapowiedź braku sankcji w 2026 roku.„Przedstawiciele Ministerstwa Finansów powiedzieli, że w 2026 roku nie będzie kar za nieprzystąpienie do KSeF-u i będą również w obiegu faktury papierowe. To jest jedyna dobra informacja”.Kowalski: idea dobra, wykonanie fatalneJanusz Kowalski podkreślał, że jako zwolennik cyfryzacji popiera samą koncepcję KSeF.„Jestem zwolennikiem cyfryzacji, operacyjnego obniżania kosztów przedsiębiorcom, żeby przedsiębiorca skupiał się na biznesie”.Jednocześnie ostro krytykował sposób wdrożenia systemu.„Te dwa lata zostały przez ministra Andrzeja Domańskiego zmarnowane. Akty wykonawcze zostały wydane w grudniu, kilka tygodni temu. Są ogromne problemy informatyczne”.Wskazywał na konkretne usterki zgłaszane przez księgowych i przedsiębiorców.„Są duże problemy techniczne z fakturami z zewnętrznych systemów księgowych do KSeF. Często nie pojawia się numer konta bankowego”.Kowalski zwracał uwagę na przeciążone infolinie urzędów skarbowych i brak koordynacji między resortami.„Zabrakło komunikacji między Ministerstwem Cyfryzacji w kontekście ePUAP-u a Ministerstwem Finansów. Zamiast skupić się na pracy, przedsiębiorcy muszą się użerać z KSeF-em”.W jego ocenie także komunikat o braku sankcji przyniósł odwrotny skutek.„Większość przedsiębiorców uznała, że ta sprawa ich nie dotyczy. Nie pobrali uprawnień, nie są świadomi, że muszą odbierać faktury w KSeF-ie, i to prowadzi do jeszcze większego chaosu”.Prowadzący pytał, czy krytyka oznacza ponadpartyjny konsensus. Rafał Komarewicz tonował te wnioski.„Nie chodzi o to, że było błędem. Zgadzamy się co do oceny sytuacji, a nie poglądów politycznych. Zobaczymy, jak to będzie wyglądało po miesiącu funkcjonowania”.Zapowiedział, że pierwsze podsumowanie działania KSeF odbędzie się w połowie marca na Komisji Gospodarki.Podatki: od klasy średniej po demografięDruga część rozmowy dotyczyła reform podatkowych. Komarewicz przedstawił ramową propozycję zmian w PIT.„Klasa średnia biednieje i to w zastraszającym tempie. Proponuję podnieść kwotę wolną z 30 do 45 tysięcy i drugi próg z 120 do 200 tysięcy, z coroczną waloryzacją”.Wskazywał też źródła finansowania, m.in. podatek przychodowy dla dużych koncernów, zmiany w ryczałcie oraz podatek katastralny od czwartego mieszkania.„Jeżeli ktoś ma cztery, pięć, sześć mieszkań i z tego żyje, to powinien płacić podatek katastralny. To oczywiście jest do dyskusji”.Janusz Kowalski deklarował gotowość do rozmowy ponad podziałami i przypominał o własnych propozycjach.„Jestem zwolennikiem prostych podatków i pełnej automatyzacji systemu. W trzy lata jesteśmy w stanie wprowadzić Tax Administration 3.0”.Odwoływał się też do projektów prodemograficznych.„Nie ma dziś ważniejszej sprawy niż demografia. PIT 0 proc. dla rodzin z co najmniej dwójką dzieci to bardzo dobre rozwiązanie, o którym powinniśmy poważnie porozmawiać”./fa

Duża część europejskich obserwatorów i komentatorów sceny politycznej nie kryło zdziwienia, że przywódcy większość europejskich państw w tak mało stanowczy sposób odnieśli się do tego, co mówił Donald Trump. Co można zrobić, by administracja obecnego prezydenta USA bardziej liczyła się z krajami starego kontynentu? O tym rozmawiam z moim gościem, dyplomatą i byłym ministrem do spraw europejskich Jarosławem Pietrasem.

nowy rok, nowy start, dobra passa i tylko jedno zdanie uporczywie wędrujące po mojej głowie - ile to jeszcze potrwa? artykuł o którym wspominam :https://www.additudemag.com/fear-of-success-adhd/amp/zapraszam was na mojego: instagrama: ⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/kasia_fatyga/⁠⁠⁠⁠tik toka: ⁠⁠⁠⁠https://www.tiktok.com/@kasiafatyga?lang=pl-PL⁠⁠⁠⁠maila: kasiafatyga.podcast@gmail.com oraz do obserwacji i oceny podcastu a jeśli uważacie moje treści za wartościowe (lub po prostu przydatne) i chcecie mnie w jakiś sposób wesprzeć możecie postawić mi wirtualną kawę na ⁠⁠⁠⁠⁠https://buycoffee.to/moje-adhd⁠ ⁠⁠⁠⁠z góry dziękuję za każdy rodzaj wsparcia ❤️

Życzymy Wam spokojnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia!W tym wyjątkowym czasie chcielibyśmy poruszyć temat tak codzienny, że często zupełnie pomijany. Zbyt często żyjemy przyszłością albo rozpamiętujemy przeszłość, nie zauważając tego, co naprawdę ważnego dzieje się tuż obok nas.Może wspólne śniadanie, jeden uśmiech skierowany do dziecka czy chwila szczerej rozmowy — zamiast niekończącej się listy zadań „na wczoraj” — mogłyby sprawić, że te momenty staną się piękniejsze i bardziej wartościowe?Chcemy podzielić się kilkoma historiami, które — mamy nadzieję — pomogą Wam na nowo przypomnieć sobie, co w te Święta, i nie tylko w nie, jest dla Was naprawdę najważniejsze.Jeśli po wysłuchaniu tego odcinka chcesz lepiej poznać to, co robimy na co dzień, koniecznie zajrzyj tutaj:

Poznaj dziś lepiej przedsiębiorcę, którego życie jest po latach spokojniejsze, bardziej świadome i jeszcze bardziej bezkompromisowe wobec mitów, które od dawna rządzą przedsiębiorczością. Posłuchaj historii, która rozkłada na czynniki pierwsze tzw. “hustle culture”, to jest iluzję ciągłego zap***alania. Ta rozmowa może nie da Ci gotowej recepty, ale bardzo możliwe, że zmusi Cię do przeformatowania własnego myślenia o sukcesie, pracy i sensie tego, co robisz na co dzień. Jej bohaterem jest Maciej Aniserowicz, twórca spółek devstyle i slowbiz, autor licznych programów i kursów (głównie dla programistów), które zarobiły już dziesiątki milionów złotych. To odcinek nie tylko o sukcesie przedsięwzięć Maćka i jego zespołu, ale i o zmęczeniu, granicach, terapii jako inwestycji w siebie i o tym, dlaczego praca po 3–4 godziny snu to nie odwaga, tylko ślepa uliczka. Czego jeszcze dowiesz się z tej rozmowy?✅ Jak rozpoznać moment, w którym rozwój biznesu zaczyna działać przeciwko Tobie – i dlaczego wielu founderów go ignoruje?✅ Dlaczego Maciej, będąc z natury introwertykiem, postanowił przełamać swoje lęki, jąkanie i wstyd przed ludźmi, aby stawać na scenach przed tysiącami osób?✅ Czemu budowanie bazy mailingowej to wciąż jedna z najważniejszych metryk biznesowych? ✅ Czym jest "gang kodziaków" i w jaki sposób AI pozwala Maciejowi utrzymywać minimalny zespół przy maksymalnej skali działania?✅ Jak radzić sobie z niekompetencją, lenistwem i olewactwem, które są dla naszego rozmówcy największą bolączką w prowadzeniu biznesów?“Zawsze miałem w głowie myśl, że zakładam firmy po to, żeby pracować mniej, a nie więcej” - mówi Maciej Aniserowicz w naszej rozmowie. Czy można robić dobry biznes w rytm “dolce vita”? Jeśli tak, to co musiałoby się wydarzyć? Nie żyj w niepewności, obejrzyj lub odsłuchaj ten odcinek już teraz ▶️

Być może często słyszysz w zespole „Niech ktoś to podzieli” i nie bardzo wiadomo, kto dokładnie powinien się za to zabrać. To jedno z częstych wyzwań w dzieleniu projektów na mniejsze części. Omawiamy też jeszcze kilka innych problemów z tym związanych. Dostaniesz od nas po kilka gotowych rozwiązań do każdego z nich. Odciąży to Twój zespół i sprawi, że dzielenie pracy stanie się naturalnym elementem codziennego działania. Porządny Agile · Wyzwania w dzieleniu projektów na mniejsze części Zapraszamy Cię do obejrzenia nagrania podcastu Dodatkowe materiały Dlaczego warto dzielić pracę na małe części? Transkrypcja podcastu „Wyzwania w dzieleniu projektów na mniejsze części„ Poniżej znajdziesz pełny zapis rozmowy z tego odcinka podcastu Porządny Agile. Kuba: Niedawno zakończyłem serię warsztatów na temat praktyk dzielenia większych inicjatyw produktowych i projektowych na mniejsze części. Grupa mierzyła się m.in. z tematem wyzwań, jakie występują przy okazji procesu dzielenia. Wypracowaliśmy w poszczególnych grupach bardzo wartościową treść, zarówno jeśli chodzi o samą definicję tych wyzwań, jak i możliwe rozwiązania, więc tutaj postanowiliśmy, że wycinek tej treści, a konkretnie te konkretne wyzwania, które grupy wygenerowały, będą stanowiły wsad do tego nagrania. A przy okazji serdecznie pozdrawiam wszystkie pięć grup. Wiecie dobrze, że przepracowaliśmy o wiele więcej wątków, ale w odcinku może zmieścić się tylko część z tego, co omawialiśmy. Jacek: Spis treści na dzisiaj to wyzwania, jakie poruszymy. A są to problem z dobrym zrozumieniem celu projektu, presja biznesu na wdrożenie całości, wyważenie perspektywy technologii i biznesu przy podziale, czasochłonność procesu dzielenia i mentalność – niech ktoś to podzieli. Kuba: Schemat odcinka będzie dosyć prosty. Wejdziemy w definicję tego, co konkretnie oznacza daną wyzwanie. Te hasła nie zawsze są zrozumiane na pierwszy rzut oka. No i potem wygenerujemy po trzy rozwiązania, jakie przychodzą nam do głowy jako takie najczęściej się sprawdzające w praktyce rzeczy, które są w naszym doświadczeniu możliwym rozwiązaniem albo chociaż minimalizacją danego wyzwania. Jacek: Pierwsze wyzwanie to problem z dobrym zrozumieniem celu projektu. Jest to naszym zdaniem popularny bloker, który powoduje, że bardzo trudno jest zasiąść do mądrego podzielenia projektu czy inicjatywy, jeżeli tak naprawdę nie rozumiemy, co chcemy uzyskać. Oczywiście bez zrozumienia celu możemy tak bardzo mechanicznie spróbować podzielić pewien projekt na mniejsze części, ale prawdziwa magia dzieje się wtedy, kiedy bardzo dobrze rozumiemy cel, ponieważ wtedy otwierają nam się furtki do tego, jak pewne rzeczy możemy zrealizować w o wiele mądrzejszy sposób, niż tak patrząc na projekt bez zrozumienia, co tak naprawdę chcielibyśmy tym projektem uzyskać. Kuba: I jest tak, że to zrozumienie jest tutaj fundamentalnym wstępem do dobrego podziału, więc pierwsza porada może być dosyć oczywista. Zapewnij, że cel jest zrozumiały. Tutaj mamy na myśli kilka możliwych realizacji tego zapewnienia. Jedną z rzeczy na pewno jest dobry kick-off, czyli jakiś rodzaj spotkania otwierającego daną inicjatywę, dany projekt, daną zmianę produktową czy dany etap rozwoju danego produktu. Nie przechodź do założenia, że ludzie wiedzą, bo ty wiesz, tylko zapewnij jakiś wstęp, jakieś exposé, jakieś dobre wtajemniczenie ludzi w dotychczas zebrane badania, w taki kontekst biznesowy, dlaczego pewną rzecz realizujemy. I te przygotowania się do tego kick-offu nie pójdą na marne, bo też zapewnienie zrozumienia celu może być poprzez powtarzanie tych informacji. Czyli też zbuduj sobie praktykę wracania do celu przy każdej nadarzającej się okazji. To mogą być jakieś Przeglądy Sprintów, jeśli stosujesz Scruma, to mogą być jakieś demo, spotkania projektowe, jakieś warsztaty, jakieś podsumowania. Wszystkie te miejsca, gdzie zebrany jest zespół lub jego wyraźna część, to mogą być okazje do tego, żeby wrócić do tej mantry, co jest celem, co jest istotą tego, co jest realizowane w danym momencie. No i tutaj trochę założenie, że wielokrotne powtórzenie, być może powtórzenie na pewne różne sposoby, przekazanie tej informacji sprawi, że ten cel będzie rozumiany, da okazję do tego, żeby się tak mocniej w zespole osadzić. No i tym samym, gdy przyjdzie moment na aktywność związaną z dzieleniem, czy na początku jakiegoś kroku, czy w trakcie już dalszych prac, to ten cel będzie pamiętany, łatwy do przypomnienia, czy po prostu tak już na tyle zrozumiały, że w zasadzie wszyscy to traktują jako oczywistość. Jacek: Druga porada jest pewnego rodzaju pogłębieniem tego, co powiedział Kuba, czyli rekomendujemy użycie sprawdzonych technik, które wspierają pracę na celach, lepsze zrozumienie tego, czym ten cel właściwie jest. I mamy tutaj na myśli szereg różnych technik, podejść. Chcielibyśmy je teraz troszeczkę wymienić, tak żeby rozsypać takie ziarenka możliwości. Na pewno sensowną techniką do rozważania jest impact mapping, podejście golden circle, koncepcja product vision board, OKR-y czy opportunity solution tree. Jeżeli te nazwy niewiele ci mówią na ten moment, żadna strata po prostu wyszuka je w internecie, jeśli jeszcze ich nie znasz. Mamy z Kubą doświadczenie w większości tych narzędzi no i faktycznie możemy potwierdzić, że nie dość, że są fajnym narzędziem, które wspomaga zrozumienie, po co pewne rzeczy robimy, to zwykle są to też narzędzia, które są wizualne. Tak więc praca z nimi to nie jest tylko rozmowa, jest też ta część taka widoczna, która bardzo mocno poprawia i zwiększa zrozumienie tego, co on tak naprawdę jest esencją danej zmiany. Kuba: I tu konkretnie, jeśli by zespół zawierał się do jakiejś sesji dzielenia, to jeśli do tej pory nie zostało to zrobione, to rekomendujemy wykorzystanie jako swego rodzaju rozgrzewki czy wstępu właśnie któregoś z tych narzędzi lub powrotu do tych narzędzi, jeśli one zostały już przepracowane na wcześniejszych etapach. Kuba: I trzecia praktyka, którą rekomendujemy to stosowanie tak często, jak tylko się da sprawdzenia zrozumienia celu. To nie tylko osoba zarządzająca projektem, lider produktu czy manager zespołu, może być osobą, która komunikuje, jaki jest cel, ale możemy też poprosić o to, aby to uczestnicy w jakiejś formie ćwiczeniowej albo po prostu na zasadzie takiej szybkiej śmierci po prostu powiedzieli, przypomnieli, czy swoimi słowami opowiedzieli, jaki jest cel danej inicjatywy. To może być okazja do tego, żeby w ogóle sprawdzić, czy to jest zrozumiałe, to może być też narzędzia aktywizujące czy rozgrzewające uczestników, ale też jest fajna okazja do tego, żeby skorzystać z różnorodności zespołu, różnych perspektyw, różnych osób, z różnych profesji, które na sprawy patrzą trochę inaczej. Również warsztatowo na wspomnianym szkoleniu przeze mnie było to bardzo doceniane. Mieliśmy miks osób o bardzo różnych specjalizacjach na warsztacie i też właśnie ten aspekt wychodził. Pewne osoby patrzą na sprawy bardziej systemowo, inne bardziej biznesowo. No i ta parafraza celu albo próba zrozumienia celu też może być atakowana na różne sposoby i w efekcie to zrozumienie jest lepsze. Więc dąż do tego, żeby sprawdzać zrozumienie na przykład poprzez parafrazę przez osoby zaangażowane w zespół. Kuba: Przejdźmy zatem do drugiego wyzwania. Jest to presja biznesu na wdrożenie całości. Co mamy na myśli? Całości projektu, całości zakresu, całości inicjatywy, czasami może całość jakiejś zdefiniowanej funkcji w produkcie. To zjawisko może powodować, że jest pewna niechęć czy pewne poczucie bezsensu dzielenia. No bo po co dzielić, jeśli i tak musimy na końcu wdrożyć wielką całość tak, jak została ona zdefiniowana, a czasami z tą presją biznesu może się wręcz wiązać czy z presją może managementu, może się nawet wiązać takie poczucie, że podzielenie to proszenie się o kłopoty, bo być może ta strona, która wywiera tę presję, może wręcz zaraz zacząć dostrzegać się, że my chcemy spróbować się wyślizgnąć z jakiegoś kawałku zakresu. Więc szereg pewnych takich negatywnych emocji, które mogą powodować, że tego dzielenia nie chce zespół zrealizować. Jacek: I pierwsza nasza rekomendacja odnośnie do tego wyzwania jest taka, żeby pokazać korzyści, które wynikają z tej dekompozycji na wczesnym etapie. Warto założyć, że nie wszyscy wiedzą, nie wszyscy doświadczyli tego, jakie to są korzyści. A myślimy tutaj przede wszystkim o wczesnym obniżaniu ryzyk, zarówno biznesowym. Czyli mamy okazję wcześniej przekonać się, że to, co wymyśliliśmy, faktycznie trafia w potrzebę rynkową, jest właściwie rozwiązane. Ryzyk technologicznych, czyli czy potrafimy posługiwać się konkretną technologią, której chcemy użyć, czy ryzyk społecznych, czyli czy ta grupa osób, która odpowiada na implementację tego rozwiązania, czy potrafią ze sobą efektywnie współpracować. Więc ryzyka to jest jakby jedna strona tej monety, a z drugiej strony jest taka koncepcja, że chcielibyśmy tę najważniejszą wartość, tę esencję tak naprawdę, konkretne zmiany projektu czy inicjatywy, chcielibyśmy dostarczyć jak najwcześniej. Jeżeli ten temat jest dla Ciebie interesujący, to zdecydowanie polecamy nasz wcześniejszy odcinek, odcinek, który nazwaliśmy „Dlaczego warto dzielić praca na małe części?”, ponieważ zawarliśmy tam całą masę pomysłów, koncepcji i wskazówek, dlaczego warto dzielić. Odsyłamy do odcinka numer 76 dostępnego pod adresem porzadnyagile.pl/76. Kuba: Drugi z możliwych rozwiązań na presję biznesu na wdrożenie całości jest zrozumienie obaw interesariuszy, które blokują ich na tenże podział. Tutaj proponuję uruchomić empatię, proponuję zrozumieć i wczuć się w perspektywę tych Interesariuszy. Coś, co widać z zewnątrz z perspektywy też może konkretnego zespołu wykonawczego jako jakiegoś rodzaju niezrozumiała albo wręcz nieracjonalna presja, może tak naprawdę być czymś unikalnym dla tej osoby, dla tego konkretnego managera czy tej konkretnej grupy ludzi z jakiejś części organizacji. To może być coś, czego ty nie doceniasz, a jednak trzeba zagospodarować. Co mam tu na myśli? Bardzo konkretny przykład z konkretnej firmy, w której uczestniczyłem. Na przykład zespół odpowiedzialny za operację, czyli jakieś takie działania związane z usługami, na przykład po sprzedaży i obsługą klienta. Bardzo bał się, że ich narzędzia zostaną uznane za nieistotne, albo w ogóle nie zostaną zrealizowane w całym projekcie, dlatego oni byli bardzo sceptyczni i bardzo tacy twardzi w negocjacjach, bardzo niechętni do jakiegokolwiek dzielenia tego, co oni zgłosili, jakichś puli, ich wymagań, ich potrzeb narzędziowych. No bo ich życiowe doświadczenie z przeszłości jakichś poprzednich projektów pokazywało, że często kończyło się tym, że pod presją czasu w ogóle żadne narzędzia dla nich nie były wykonywane i muszą obsługiwać klienta Excelami i mailami pisanymi z ręki, bo system nie zagospodarował tego, choć pierwotnie było to planowane. Więc tutaj warto wziąć na to poprawkę, warto wczuć się w tę perspektywę i też zrozumieć ewentualne obawy. Jacek: Innym przykładem obawy może być sytuacja, w której ktoś komuś obiecał bardzo precyzyjny i zwykle bardzo rozbudowany zakres. Często jest tak, że osoby te nie mówią tego wprost albo po prostu może trochę im jest trudno też przyznać, że gdzieś tam komuś coś takiego obiecały no i będą opornie podchodzić do tematu, żeby ten duży kawałek, tą całość podzielić. Z takiej obawy, że to dzielenie będzie jednak być może pretekstem do tego, żeby z tego zakresu wyleciało. Kuba: Taki przykład specyficzny już dla pewnej grupy firm to to, że jest też w niektórych organizacjach taki pęd ku robieniu dużych, spektakularnych rzeczy. I tutaj w tym kontekście idea dzielenia trochę stoi z tym w poprzek. No bo trzeba robić wielkie projekty strategiczne, robić wielkie wow, mieć wielkie premiery, mieć wielkie nagrody za jakieś tam przełomowe niesamowite odkrycia czy innowacje w danej branży. W tym sensie warto tę perspektywę też złapać, że może być tak, że osoba właśnie szykuje się na przyszłą konferencję innowacji w bankowości i tam naprawdę ma wielką ochotę wyskoczyć na scenę i poopowiadać, jak to wielkie, wspaniałe, nowe implementacje, pewnie w tym roku AI w apce, ma w planach. Oczywiście to nie oznacza, że spektakularne rzeczy muszą być niepodzielone, ale warto może mieć tutaj świadomość tej sytuacji i ewentualnie dbać o tę komunikację, bo jedno nie stoi w przyszłości z drugim. W najgorszym razie faktycznie wdrożenie może mieć miejsce jako wielki wow, co nie znaczy, że nie warto podzielić na wcześniejszych etapach i też dostarczać kawałkami, być może kawałkami, które nie będą jeszcze publikowane. Jacek: I to, co Kuba powiedział, to właściwie przesuwa nas do trzeciej porady, czyli przepracowania z biznesem różnic pomiędzy podziałem na części, a obietnicą realizacji całości. W największym skrócie chodzi o to, że to, że podzielimy na mniejsze kawałki pracę, nie musi automatycznie oznaczać, że nie wdrożymy potrzebnej całości. Przy czym jednak tutaj oczywiście dostrzegamy pewną kontrowersję, no bo może być tak, że masz doświadczenie z aktualnej firmy czy z wcześniejszych firm, że jednak ze względu zwykle na jakieś ograniczenia czasowe taki podział powoduje, że do konkretnej daty jednak wdrażana jest jakaś tam część. Bywa, że ona jest satysfakcjonująca i nie są realizowane te rzeczy, których nie zdążyliśmy zrobić w dalszej kolejności, tylko realizowane są jakieś kolejne inne koncepcje. Więc co do zasady nie musi tak być, ale rozumiemy, że doświadczenie i historię wcześniejszych projektów mogą podpowiadać, że z tą poradą trzeba byłoby czy do tej porady podchodzić w ostrożny sposób. Kuba: W szczegółach jest też druga kontrowersja, to koncepcja potrzebnej całości. Może się okazać, że tutaj ktoś się bardzo kurczowo trzyma tego czegoś, co jest wyobrażeniem całości zakresu czy całości rozwiązania, co powstało na bardzo wczesnym etapie. No i czasami niektórzy zbyt kurczowo się trzymają tej wizji raczej zakładając, że od początku mieli rację co do tego, co jest potrzebne, od początku wiedzieli, że dokładnie ten cały zakres jest tym, czego potrzebuje rynek czy potrzebuje klient. Więc tutaj wracamy też do ryzyk biznesowych. Zbyt dużo decyzji podjętych na zbyt wczesnym etapie może być, tak naprawdę złudzeniem co jest potrzebne. Więc rada z podwójną kontrowersją jak to pokazaliśmy, ale mimo wszystko na etapie takim bardzo wczesnym, być może bardziej dyplomatyczne jest powiedzenie, „Podzielimy na kawałki i wdrożymy to, co jest potrzebną całością”, gdzie ja w swojej głowie mówię, potrzebna całość to nie będzie cały zakres, tak jak go czujemy dzisiaj, bo jeszcze czas pokaże, co to dokładnie będzie to coś, co wdrożymy. Jacek: Trzecie wyzwanie to wyważenie perspektywy technologii i biznesu przy podziale. Mamy tutaj na myśli sytuację po dwóch stronach osi. Z jednej strony, kiedy podział dzieje się wyłącznie w izolacji biznesowej i osoby technologiczne do tego podziału nie są zapraszane, co oczywiście powoduje, że tracimy bardzo istotny aspekt wykonalności, jak również dostępnych opcji, które płyną nie z głów biznesowych, a od osób technologicznych. Z drugiej strony próba podziału wyłącznie technologicznego, co może się udać z perspektywy podziału tego na mniejsze kawałki, ale dobrze nie rozumiejąc aspektów biznesowych albo nie mając możliwości dopytania – przykładowo, jaki to będzie miało impakt biznesowy – również spowoduje, że taki podział będzie jakiś, ale na pewno nie będzie to podział optymalny. Kuba: Rozwiązanie pierwsze jest dosyć oczywiste. Zaproś przemyślany skład, będący reprezentacją potrzebnych stron. I to idzie trochę dalej niż tylko te dwie skrajne kawałki osi, które wymienił Jacek, bo to może być też perspektywa na przykład prawna, to może być perspektywa user experience, więc tutaj uczestników tego typu warsztatów czy aktywności związanych z podziałem powinno być prawdopodobnie sporo w zależności od kontekstu i specyfiki twojego produktu. Natomiast w tej Radzie „Zaproś” jest też koncept tego, że w ogóle rozmawiamy po co, kto, z czym ma przyjść i jaką perspektywę reprezentować. Mnie serce boli, jak często słyszę ze strony biznesowej, że zaprosili na przykład przedstawicieli IT, jakiś architektów, jakiś senior developerów, po czym się okazało, że te osoby były bardzo ciche na spotkaniu, nie za bardzo zabierały głos, nie za bardzo dokładały od siebie – nawet zapytane. Moim zdaniem tu może być taki błąd pierwotny w tym, że ktoś zaprosił te osoby, przyszły, bo warto, bo trzeba, bo tak wypada, bo taki jest zwyczaj, natomiast tak naprawdę te osoby mogłyby nie wiedzieć, po co na danym spotkaniu są. Więc tutaj pojawia się bardzo ważna rola osoby zapraszającej, ktokolwiek to jest w danym kontekście, która również wyjaśnia wszystkim obecnym czy wszystkim planowanym do wzięcia udziału w tych czynnościach, żeby jednak bardzo jasno wyrazić, na co liczę, na czego oczekuję od Ciebie, jako uczestnika tego typu warsztatów. Żeby też nikt się nie bał, nie krygował, nie hamował, zwłaszcza, że prawdopodobnie w ramach takiego dzielenia się będzie trochę tarć. Ktoś zaproponuje podział biznesowy, który nie do końca jest dobry technologicznie, któryś podział biznesowo-technologicznie fajnie się zapowiadający będzie trochę bezsensowny z perspektywy prawnika, czy z perspektywy osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo. Więc tutaj się rzeczy będą tarcia, więc każdy musi rozumieć też, po co jest na tym warsztacie, czy na tym spotkaniu, czy uczestniczy w tych aktywnościach. Jacek: Druga wskazówka ustal facylitatora i oczekuj od tej osoby, że zadba o każdą perspektywę. Mówiąc prostszym językiem, zadba, żeby była osoba, która zadba o to, żeby przebieg tego warsztatu był maksymalnie efektywny, żeby równomiernie wybrzmiały dostępne na spotkaniu perspektywy, nawiązując do tego, co powiedział Kuba, jak również, żeby zbalansować też głębokość tych rozmów. Czyli przykładowo, żeby nie zabrnąć w jakieś super niskopoziomowe detale na przykład technologiczne, bo to może powodować, że wszystkie te inne osoby, które nie są tak techniczne, może się o nich rodzić poczucie, że to spotkanie tak nie do końca jest dobrze poprowadzone. Kto może prowadzić takie spotkanie? To może być ogarnięty analityk, to może być lead developer, to może być architekt. Tak naprawdę nie ma to znaczenia, jak nazywa się ta konkretna rola. Ważne jest natomiast, żeby ta osoba była po pierwsze dobrze przygotowana do poprowadzenia takich warsztatów, czasem serii warsztatów, bo to może być więcej niż jednorazowa akcja, i żeby starała się ta osoba trzymać perspektywę wszystkich stron będących na tym spotkaniu równomiernie, a nie była tylko reprezentantem tej jednej. Bo tak jak wspomniałem przed chwilą może to spowodować, że nie do końca będzie to dobra reklama na przyszłość dla tego typu inicjatyw w organizacji. Kuba: I trzecia porada, jak sobie poradzić z wyważeniem perspektywy technologii i biznesu, to zastosować techniki wizualne, które są zrozumiałe zarówno dla biznesu, jak i IT. Mamy tu konkretnie przede wszystkim na myśli Story mapping, który lubimy, robimy, często rekomendujemy i sami też regularnie wręcz stosujemy do swojej własnej pracy biznesowej czy pracy związanej z podcastem. Podobnie jak z poprzednimi wymienionymi technikami, nie będziemy tutaj w odcinku ich opisywać. Zakładam, że Story Mapping jest już na tyle powszechną techniką, że akurat on powinien być wśród odbiorców znany naszego podcastu, ale jeśli nadal go nie znasz, to mocno rekomendujemy sprawdź to, może dołącz do jakiegoś warsztatu, gdzie jest to realizowane, bo technika jest supermocna, jeśli chodzi o wizualizację, jeśli chodzi o pokazanie zakresu, pokazanie opcji, ale też między innymi w kontekście tego, o czym tu mówimy, takie pokazanie sobie, czym jest w ogóle to przedsięwzięcie, które realizujemy, jaką ono się dzieli na mniejsze kawałeczki i te kawałeczki najczęściej są realizowane z perspektywy użytkownika, więc zrozumiałe są zarówno dla biznesu, jak i dla strony tych osób, które będą później to implementować. Obiecująco wygląda też zastosowanie Event stormingu. Ja sam osobiście nie prowadzę tych sesji, ale kilkukrotnie uczestniczyłem jako obserwator czy jako uczestnik. Mam tu mniejsze doświadczenia, ale jeśli ktoś umie to poprowadzić, to uważam, że może dać bardzo podobny rezultat co Story mapping, choć rządzi się trochę innymi prawami. Jacek: Zanim pójdziemy dalej, krótka informacja, mamy dostępny z Kuba webinar dotyczący kwestii tego, jak dzielić pracę na mniejsze kawałki. Ten webinar nauczy Cię formułować celne argumenty za tym, że w ogóle warto dzielić, nauczy Cię też używać w praktyce wyselekcjonowanych przez nas konkretnych metod dzielenia. W webinarze pokazujemy wszystko na bazie łatwych, do zrozumienia przykładów, jak dzielić oraz podpowiadamy sporo wskazówek z naszej praktyki, jak lepiej dzielić elementy, angażując w to wydarzenie całe zespół. Więcej informacji oraz możliwości zakupu webinaru znajdziesz na stronie porzadnyagile.pl/deco. Kuba: Czwartym wyzwaniem jest czasochłonność procesu dzielenia. Często, gdy przekonuję jakiś zespół do tego, że warto dzielić, słyszę jako jeden z argumentów przeciwko dzieleniu, jest to, że to jest praca do wykonania, ktoś to musi zrobić, ktoś to musi wpisać, tu będzie dużo elementów, które później trzeba zarządzić, skoordynować. I przyjmuję do wiadomości, że to jest pewna praca, to jest pewien wysiłek, ale dla wielu zespołów czy w wielu organizacjach jest to po prostu pewnego rodzaju wyzwanie, jak się za to zabrać. Co tutaj rekomendujemy? Jacek: Przede wszystkim warto zadbać o zmianę myślenia, że dzielenie to nie jest koszt i tak nie nazywać tego procesu, tylko raczej myśleć o tym, że to jest inwestycja w proces dostarczania, która pomoże zespołowi uchwycić po pierwsze dobre zrozumienie zakresu, da też o wiele lepszą kontrolę nad postępem prac, przez to, że będziemy pracować na trochę mniejszych klockach i też zmniejszy złożoność danego kroku większej inicjatywy, które mamy do wykonania. Za tym wszystkim płynie cały szereg technicznych aspektów, a mianowicie sam przepływ pracy wewnątrz zespołu powinien tak naprawdę przy pracowaniu na mniejszych kawałkach przyspieszyć, przez to, że szybciej coś zostanie zaimplementowane, szybciej będziemy w stanie to przetestować, szybciej będziemy w stanie zrobić code review, czy ostatecznie szybciej pewne rzeczy zmergować, czy wypuścić na środowisko produkcyjne. Jest więc cała masa bardzo pozytywnych rzeczy, które dostaniemy, tylko jeśli zainwestujemy czas w to, żeby tę pracę, która na nas czeka, po prostu, żeby ją podzielić na mniejsze fragmenty. Kuba: Druga rada to wykorzystaj reużywalność narzędzi i instrukcji. Faktycznie może być tak, że ten koszt czy inwestycja, jak to Jacek przed chwilą bardzo wyraźnie wskazał czy skorygował, może po prostu zajmować pewien konkretny czas i częścią tego czasu może być przygotowywanie się lub niepotrzebne wgryzanie się w techniki czy w narzędzia związane z dekompozycją czy właśnie dzieleniem elementów. Tutaj mocno rekomenduję, zwłaszcza osobom, które pełnią jakieś funkcje liderskie w zespole, czy odpowiadają za proces pracy, by jak najmocniej wykorzystywać okazję do szykowania czy reużywania checklist, na przykład metody dzielenia. To jest bardzo prosta checklista, jakimi metodami możemy podzielić dany projekt czy dany element, który podlega właśnie warsztatowaniu. To mogą być przygotowane szablony, wymieniliśmy konkretne już techniki, te techniki można mieć już przygotowane, jakieś boardy na jakimś miro czy jakieś przygotowane gotowe kawałki do przepisania na flipchart czy do przepisania na jakieś kartki. Ale chodzi też o znane zespołowi schematy. Nie trzeba się silić za każdym razem, żeby zrozumieć o co chodzi tej osobie, która prowadzi daną sesję warsztatową, tylko zespół się dopracowuje z czasem gotowych ścieżek, tych, które już można nawet prawie nie dawać żadnych instrukcji, tylko po prostu wejść na takim trochę automacie. Oczywiście nie sugeruję, te instrukcje zawsze jednak jakieś powinny być, ale one mogą być super związłe, niewymagające żadnych dodatkowych omówień i też wchodzące zespołowi, tak nazwij, gładko. Czyli zespół płynnie wchodzi w temat, nie ma żadnych dyskusji, ale o co ci chodzi, gdy każesz nam tu coś rozpisać albo co masz na myśli, gdy mówisz o dzieleniu po jakiś tam elementach, bo to wszystko zespół już zna, czuje. Więc też w jakimś sensie jest okazja do oszczędności czasowej, jeśli tylko do tego podchodzi się w taki bardzo świadomy sposób i dzięki temu, zwłaszcza kolejne dzielenia, gdy już bazujesz na checklistach albo schematach, są już mniej czasochłonne. Jacek: To co powiedział Kuba jest wprowadzeniem do trzeciej porady, czyli nabierzmy wprawy w dzieleniu. Kiedy zbudujemy doświadczenie, kiedy będziemy mieć te wszystkie checklisty, te wszystkie rzeczy, które nam ułatwiają, wtedy dzielenie staje się czymś naturalnym, płynnym, oczywistym i jest po prostu przeprowadzane w sposób generalnie dosyć sprawny. Przestaje być tematem, na którym trzeba się zastanawiać, nic nas nie blokuje, nie ma tej obawy jak to zrobimy, tylko po prostu staje się tu naturalną częścią pracy zespołów, coś co jest absolutnie oczywiste i należy poświęcić na to trochę czasu. To nie jest tak, że to się po prostu wydarzy, ale pierwsze podzielenie, drugie, trzecie. Zwykle pojawiają się bardzo wartościowe efekty dzielenia, powodują, że w tej pamięci mięśniowej zespołu zostaje taka myśl, że to po prostu warto robić, więc z perspektywy czasu nie ma już myślenia, czy to zrobimy, tylko tak naprawdę, kiedy to zrobimy, bo po prostu wiemy, że to po prostu trzeba robić, że to ma sens. I też skojarzenie jest takie, że zrobiliśmy to tyle razy, że zrobimy to z równą łatwością, kiedy przyjdzie kolejna okazja czy konieczność, żeby wykazać się tymi umiejętnościami. Kuba: I pokuszę się o taką szpileczkę, że wyzwanie z czasochłonnością dzielenia, szczególnie przecenia czy niepotrzebnie uwypukla ta grupa, która tego dzielenia nie robi. Czyli tutaj jest pewnego rodzaju obietnica osoby, które realizują dzielenie rutynowo, po prostu uważają to za nieodłączną część pracy, robią to dosyć płynnie i nie robią z tego niepotrzebnego szumu. Jacek: Ostatnie wyzwanie, które chcemy pokryć w dzisiejszym odcinku, to mentalność, niech ktoś podzieli. Czyli jest to sytuacja, w której nie do końca wiadomo, kto powinien się zabrać za dzielenie. Może i czujemy, że dobrze by było podzielić, ale to na pewno nie powinniśmy robić my. To powinni zrobić oni, albo to powinien zrobić ktoś. Jeżeli więcej osób w organizacji pomyśli w ten sam sposób, odrzucając trochę tę rękawicę pod tytułem wezmę i zrobię, to może się okazać, że czas sobie będzie płynął, co jest nieuniknione i po prostu zaczniemy pracę z tym, co mamy, czyli będziemy pracować z projektem w takim stanie, jaki jest, bez podziału. Jakie mamy pomysły na to, żeby sobie z tą mentalnością poradzić? Kuba: Pierwsza praktyka, chociaż nieatakująca problemu wprost, to podział na poziomie całego portfela. Mówię, że nie atakuję to wprost, bo to nie rozwali tej mentalności, że ktoś inny powinien podzielić, a w pewnym sensie nawet wręcz właśnie rekomenduję, żeby faktycznie ktoś inny podzielił, ale mam tu na myśli to, że jednym z problemów tego takiego przytłoczenia albo potrzeby, żeby ktoś podzielił, jest właśnie ta perspektywa, że często do zespołów wykonawczych, czy takich zespołów produktowych, projektowych trafia coś, co jest bardzo dużych rozmiarów i to tak z góry zdeterminowane, czy z góry zdefiniowane w taki sposób, że ten podział nie jest prosty. Więc tutaj mocno rekomenduję, by to na poziomie portfela, czy produktu, czy Road mapy, czy całego portfela projektów, jeśli tak to funkcjonuje w twojej organizacji, zastanowić się, czy by tego podziału jednak w jakimś sensie, albo nie wymusić, albo chociaż propagować jako dobrą praktykę. Bo wtedy, jeśli do zespołu trafi coś, co jest mniejszą cząstką, jakimś mniejszym etapem projektu, mniejszym wycinkiem celu, albo realizacją tylko jednego z najważniejszego celu spośród kilku, które dana inicjatywa pierwotnie miała realizować, to ten podział w tym zespole już konkretnym będzie trochę prostszy. Więc ta mentalność niech ktoś podzieli, moim zdaniem może m.in. częściowo bazować na tym, że zespół jest konfrontowany z trochę za dużymi elementami i rozwiązaniem na to jest podział na wczesnym etapie, jeszcze tak trochę ponad zespołem, czy na tym etapie takim strategicznym, albo chociaż taktycznym. Jacek: Druga porada to zasada, którą chcemy zaproponować, że warto się na nią umówić w zespole, która brzmi, jak widzisz linię podziału, to zgłaszasz propozycję podziału. Czyli koncepcja, w której jeżeli przechodzi Ci do głowy, jak można coś byłoby podzielić, to po prostu mówisz to. Z czego wynika ta propozycja? Wielokrotnie spotykam się z sytuacją, że obserwuję np. podczas procesu superwizji, jak pracuje konkretny zespół. Ktoś zadaje pytanie, pada pytanie, nikt się nie odzywa. Można odnieść wrażenie, że w zespole nie ma odpowiedzi. Kiedy zagłębić się i porozmawiać na spokojnie z pojedynczymi osobami, albo kiedy zastosujemy inną strukturę, która w lepszy sposób aktywizuje osoby dostępne w zespole, okazuje się, że zespół ma całą masę różnych pomysłów, bo tylko z jakichś powodów się tymi pomysłami nie dzieli. Zasada, którą tutaj proponujemy, ma na celu zbudowanie śmiałości w ludziach. Na zasadzie uprościmy sobie życie, jeśli ktoś zobaczy fajny, sensowny sposób podziału, to się w danym momencie odezwie. Brzmi to banalnie, ale wiem z doświadczenia, że czasem pojedynczy sygnał, impuls, komentarz potrafi uruchomić bardzo fajną zmianę w zespole. Zdecydowanie do umówienia się na takie proaktywne działanie rekomendujemy. Kuba: Trzecia, ostatnia porada w tym wyzwaniu to kształtowanie przez management konieczności dzielenia. To dzielenie musi być oczekiwane, czyli członkowie zespołu. Jeśli wprowadzili tę zasadę Jacka, to powinni być za nią doceniani. Jeśli jej nie wprowadzają albo zasłaniają się, że idzie, jak idzie, albo postępów nie ma, albo ryzyka projektowe się ziściły, bo nie podzieliliśmy, to powinien być wstęp do bardzo poważnej rozmowy o tym, że to jest problem, bo jako management organizacji, czy jako Product manager, czy Project manager, czy jakiś manager strukturalny, hierarchiczny, wszyscy wymagają tego, żeby to dzielenie miało miejsce. Warto postawić dzielenie jako oczekiwanie, dawać feedback, jeśli to dzielenie następuje, dawać feedback, jeśli nie następuje. Też wspierać pomysły na podział, zwłaszcza takie bardziej odważne, wiążące się też z zahaczeniem o aspekty wyższego poziomu biznesowe, czy związane ze zrozumieniem celu. Wszystko to warto propagować. I przez odwrotność też powiem, nie doprowadzać do sytuacji, w której zespół ma poczucie, że ma zablokowaną możliwość dzielenia. Mam na myśli takie jakieś wytyczne czy jakieś stawianie pewnych spraw, że na przykład wszystko musi być wdrożone jako całość, co było przedmiotem innego wyzwania, czy jakieś inne rodzaje blokerów albo komunikatów, które powodują, że zespół nie wierzy w efekty pracy przyrostowej i nie widzi w związku z tym sensu dzielenia. Jacek: Na koniec kilka myśli, którymi chcemy się podzielić zamiast takiego klasycznego podsumowania. Dzielenie pracy na mniejsze kawałki to zawsze dobry pomysł. Jeszcze nie spotkałem zespołu, który byłby zawiedziony efektami dobrze przeprowadzonego dzielenia. Kuba: Dzielenie jest superpraktyką. Analogicznie do tego jak o żywności mówi się superfood. Daje masę korzyści na wielu poziomach i jest jednym z fundamentów efektywności zespołów. Jacek: Warto kreować kulturę pracy wspierającą dzielenie pracy na mniejsze części i aktywnie mierzyć się z ewentualnymi wyzwaniami, z takimi aktywnościami. Kuba: Jeśli mierzysz się w swojej organizacji z wyzwaniami związanymi z dzieleniem, tymi, które wymieniamy albo innymi, skorzystaj z naszej oferty wsparcia konsultacyjnego. W Twoim konkretnym kontekście pomożemy przemyśleć dany temat albo wskazać konkretne rozwiązania z naszego wieloletniego doświadczenia. Sprawdź całość oferty na 202procent.pl/konsultacje. Jacek: Ja również polecam się odezwać do nas. Natomiast notatki do tego odcinka, artykuł, transkrypcja oraz zapis wideo znajdziesz na stronie porzadnyagile.pl/139. Kuba: I to by było wszystko na dzisiaj. Dzięki, Jacek. Jacek: Dzięki, Kuba. I do usłyszenia wkrótce. ________ To była pełna transkrypcja odcinka podcastu Porządny Agile. Dziękujemy za lekturę!The post Wyzwania w dzieleniu projektów na mniejsze części first appeared on Porządny Agile.

Był burmistrzem, który przez 40 lat rządził Zdzieszowicami. Dla jednych – charyzmatyczny gospodarz i symbol Śląska. Dla innych – kontrowersyjny polityk, który chciał zbyt wiele. 18 lutego 2014 roku Dieter Przewdzing zostaje znaleziony martwy w swoim domu w Krępnej. Kto zabił człowieka, który całe życie poświęcił swojej gminie? Sprawa jest nierozwiązana.www.zmorderstwem.plWsparcie

Niektóre gry wyprzedziły swoje czasy tak bardzo, że… przepadły. Innowacje, które dziś są standardem, kiedyś były niezrozumiałe, zbyt ambitne lub wręcz nie do udźwignięcia przez technologię i rynek. W tym odcinku przyglądamy się produkcjom, które trafiły w zły moment — choć mogły zmienić branżę. Dlaczego się nie udały? Co zrobiły jako pierwsze? I jak wyglądałby świat gier, gdyby wtedy zostały hitem?ROZDZIAŁY:00:00:00 - 00:15 INTRO00:00:16 - 00:01:28 WPROWADZENIE00:01:29 - 00:35:34 TEMAT ODCINKA00:35:35 - 00:38:05 MOWA KOŃCOWA00:38:06 - 00:38:18 OUTRO

Udział kobiet we władzach polskich firm wciąż jest zbyt niski, Europa notuje duży spadek ofert pracy w IT, a Donald Trump znosi cła na żywność. Rusza też giełdowa gra Parkiet Challenge.0:00 - Skrót najważniejszych informacji0:51 - Zbyt mało kobiet w zarządach polskich firm2:38 - Liczba ofert pracy w branży technologicznej spada4:19- Najważniejsze informacje z polskiej gospodarki5:08 - Najważniejsze informacje ze światowej gospodarki9:25 - VII Edycja Parkiet Challenge10:52 - Dane z rynków i kalendariumKup subskrypcję „Rzeczpospolitej” pod adresem: czytaj.rp.pl

W najnowszym, 676. odcinku GnM Plus rozmawiamy o najlepszych soundtrackach growych 2025 roku i o tym, jak branża gier coraz mocniej zaznacza swoją obecność na rozdaniu nagród Grammy. Poruszamy też temat BioShocka 4 i komentarzy prezesa Take-Two, który w końcu zdradził coś konkretnego o przyszłości serii.Nie zabrakło również naszych wrażeń z nowych i nadchodzących gier, w tym: Voices of the Void, Primordialis, Gorn i Kat VR, Anno 117, No Players Online oraz No I'm Not a Human.Kanał nadawczy Gramy na Maxa - https://bit.ly/nadawczygnmCzasówka:00:00 - START [KLASK]00:50 - W co graliśmy czyli Voices of the Void, Primordialis, Gorn i Kat VR, Anno 117, No Players Online i No I'm Not a Human25:49 - Najlepsze soundtracki growe (nominacje Grammy)30:30 - BioShock 4 i komentarze prezesa Take-Two42:06 - SEKCJA KOMENTARZYPYTANIE ODCINKA: Jaki był Waszym zdaniem najlepszy soundtrack z gry w tym roku?

Premierowy odcinek nowej produkcji Jana Holoubka zbiera pozytywne recenzje, zachwycając nie tylko wykonaniem, ale także sposobem, w jaki przedstawiona została historia o zatonięciu tytułowego promu. Co sądzą o nim prowadzący i Jaśmina Marczewska, która wystąpiła gościnnie w podcaście "O serialach"?

Zbyt szybki start to prosta droga do ściany – zarówno na trasie, jak i na giełdzie.

Aktorka kina niemego, scenarzystka i skandalistka, której uroda otwierała drzwi, a plotki je zatrzaskiwały.Postaw mi kawę: https://buycoffee.to/zbrodniezapomnianeWspieranie kanału:https://patronite.pl/ZbrodnieZapomnianehttps://www.youtube.com/channel/UCZsXqcUbVi03jDKVS-a2Dlg/joinŹródła:Źródła internetowe: w komentarzuSpołeczność:Grupa na fb: https://www.facebook.com/groups/1120954551591543Instagram: https://www.instagram.com/zbrodniezapomniane/kontakt:✉️ e-mail: zbrodniezapomniane@gmail.com

Zbyt mało mówi się o konieczności powiększenia infrastruktury sił zbrojnych - ocenia b. wiceminister obrony narodowej. 

Zapraszamy do wysłuchania nowego odcinka polskiego podcastu kryminalnego Oblicze Zbrodni pod tytułem „Zbyt słone łzy”. Kilkuletni synek Lacey Spears ciągle choruje. Pewnego razu trafia do szpitala, a jego życie jest zagrożone. Co się stało? Dlaczego mały Garnett tak cierpi? Czy lekarze znajdą odpowiedź na to pytanie? Posłuchaj wstrząsającej historii, która wydarzyła się w Valhalla w stanie Nowy Jork. ________________________________________________Znajdziesz nasz podcast na:YouTube playlista: https://www.youtube.com/playlist?list=PLDFV8HIP_JmjVxy9zf4pLfCJzB8ZASmAh Spotify: https://open.spotify.com/show/6uWXX7c61o6YyeW11txk2iApple Podcasts: https://podcasts.apple.com/pl/podcast/oblicze-zbrodni/id1612979180KONTAKT: obliczezbrodni@gmail.com______________________________________________Podcast Kryminalny Oblicze Zbrodni #Laceyspears #garnett #podcastkryminalny #truecrimepolska #podcastykryminalne #morderstwo @ObliczeZbrodni

Poseł PiS Paweł Hreniak w rozmowie z Magdaleną Uchaniuk mówi o projekcie nowelizacji ustawy o obywatelstwie polskim. Polityk uważa, że 3-letni okres na uzyskanie obywatelstwa jest zbyt krótki.

Zdarza się, że zbyt mocno nakręcona spirala hype'u przed premierą filmu działa na jego niekorzyść. Zbyt duża liczba pozytywnych recenzji od krytyków, ewentualnie 1000 minut owacji na stojąco itp. nie robią już takiego wrażenia, jak kiedyś. Ale zdarza się też, że jest to najprawdziwsza prawda. One Battle After Another w reżyserii Paula Thomasa Andersona to jest właśnie taki film - bardzo dobry, wręcz rewelacyjny, potężny, satysfakcjonujący i zasługujący na wszystkie pochwały. W tym odcinku będzie właśnie o tym, ale na wstępie poświęcamy jeszcze kilka minut filmowi Wielki marsz, bo też warto.

Aleksandra Sobczak rozmawia z Kasią Staszak, dziennikarką "Gazety Wyborczej", o tym, jak uprawiać dziennikarstwo zdrowotne i czy są jakieś tematy, których dziennikarz nie powinien poruszać. Pretekstem do rozmowy jest tekst Kasi opublikowany w Magazynie Wyborczej pt. "Jak udajemy, że dobrze leczymy raka". Więcej podcastów na: https://wyborcza.pl/podcast. Piszcie do nas w każdej sprawie na: listy@wyborcza.pl.

Hej, mamy dla Was trochę rzeczy do powiedzenia na temat kilku giereczek! W tym odcinku rozmawiamy o: W CJG mamy: Dziękujemy za wsparcie na serwisie patronite.pl/niezatapialni! Zapraszamy też na naszego DISCORDA!

Mój praktyczny kurs dla początkującego przedsiębiorcy. Już w przedsprzedaży

Jarek „ElJarek” Chomczyk i Maciej „Leszczu” Leszczyński omawiają debiutancki mecz Xabiego Alonso przeciwko Al-Hilal na Klubowym Mundialu (1:41). Zapraszamy do wysłuchania naszych opinii.

Sponsorem dzisiejszego odcinka jest aplikacja BookBeat, która służy do słuchania audiobooków i czytania e-booków.KOD: ROCKIBORYShttps://www.bookbeat.com/pl/rockiborys?utm_source=spotify&utm_medium=podcast&utm_campaign=PL-rock-i-borys-3126&utm_content=textlink-spot-epi-description-30d&utm_term=deal3(00:00) Bookbeat(01:10) Wciśnij reset. Triumfy i fakapy w przemyśle gier wideo(09:40) Założyciele. Historia PayPala i przedsiębiorców, który tworzyli Dolinę Krzemową(20:50) Odchudzanie(25:42) Dokument Borysa(32:44) ARC Raiders(36:06) Last Epoch(39:22) GTA 6 z datą premiery(48:15) Grand Theft Auto VI Trailer 2Promocja filmu niezależnego na festiwalachhttps://youtu.be/EPnWmugLZKc?si=cLjXRiMkQV1-9DFyGrand Theft Auto VI https://www.rockstargames.com/VIGrupa Rock i Borys na FB - https://www.facebook.com/groups/805231679816756/Podcast Remigiusz "Pojęcia Nie Mam" Maciaszekhttps://tinyurl.com/yfx4s5zzShorty Rock i Boryshttps://www.facebook.com/rockiboryshttps://www.tiktok.com/@borysniespielakSerwer Discord podcastu Rock i Borys!https://discord.com/invite/AMUHt4JEvdSłuchaj nas na Lectonie: https://lectonapp.com/p/rckbrsSłuchaj nas na Spotify: https://spoti.fi/2WxzUqjSłuchaj nas na iTunes: https://apple.co/2Jz7MPSProgram LIVE w niedzielę od osiemnastej - https://jarock.pl/live/rockRock i Borys to program o grach, technologii i życiu

Wielu specjalistów i soloprzedsiębiorców staje przed dylematem, czy dzieląc się swoimi różnorodnymi zainteresowaniami w mediach społecznościowych, nie szkodzą budowaniu swojej marki eksperckiej i pozyskiwaniu klientów na swoje specjalistyczne usługi.Niespójny przekaz może sprawić, że potencjalni klienci nie zrozumieją, w czym dokładnie się specjalizujesz, a tym samym nie pomyślą o tobie, gdy będą potrzebować eksperta w twojej dziedzinie.Zrozumienie, jak znaleźć równowagę między pokazywaniem swojej osobowości a budowaniem silnej marki eksperta, pozwoli ci skuteczniej przyciągać klientów i rozwijać swój biznes.- Na początku budowania marki eksperckiej, publikowanie zbyt wielu różnorodnych treści jest ryzykowną strategią i może prowadzić do biznesowej porażki. Skupienie się na jednym temacie pozwala odbiorcom skojarzyć twoje nazwisko z konkretną dziedziną.- Istnieją wyjątki, gdy publikowanie urozmaiconych treści może być skuteczne, np. gdy masz już silną markę ekspercką, dużą społeczność lub gdy twoim celem jest dotarcie do szerokiego grona odbiorców.- Algorytmy mediów społecznościowych mają trudności z promowaniem treści o różnorodnej tematyce, a potencjalni obserwatorzy mogą nie wiedzieć, czy warto cię śledzić.- Klienci często poszukują specjalistów w wąskich dziedzinach, gotowych zapłacić więcej za eksperta z konkretnym doświadczeniem.- Wielu soloprzedsiębiorców wpada w pułapkę wszechstronności, chcąc dotrzeć do wszystkich i pokazując wiele swoich zainteresowań, co ostatecznie rozmywa ich przekaz.Zdecyduj, czy twoje działania w social mediach mają na celu pozyskanie nowych klientów, czy utrzymywanie relacji z obecnymi. A gdy już wybierzesz, posłuchaj tego odcinka podcastu i podejmij działania, dzięki którym osiągniesz cel.

Marek Magierowski o cłach nałożonych przez USA, działaniach Unii Europejskiej, samodzielnych negocjacjach Polski, o współpracownikach Donalda Trumpa, polityce zagranicznej Polski i o swoich misjach dyplomatycznych

Instagram: https://instagram.com/konradshymansky/Autor podcastu: Konrad SzymańskiOpracowanie: Rafał GałązkaŹródła: https://ntpd.eu/RWMK1kontakt/współpraca: codypresents@gmail.com

Pełnej wersji podcastu posłuchasz w aplikacji Onet Audio. [AUTOPROMOCJA] Gościem najnowszego odcinka podcastu “Raport międzynarodowy” jest generał Marek Dukaczewski, były szef Wojskowych Służb Informacyjnych. Tematem rozmowy są, rzecz jasna, negocjacje amerykańsko-rosyjskie dotyczące zakończenia wojny w Ukrainie oraz próba odpowiedzi na pytanie, czy strategia USA nie oznacza zbyt daleko idących ustępstw wobec Moskwy. Aby lepiej zrozumieć tę kwestię, prowadzący Witold Jurasz rozpoczyna rozmowę od pozornie innego tematu – sztuki werbunku. Generał Dukaczewski wskazuje cztery kluczowe czynniki: bazowanie na ego osoby werbowanej, przekupstwo, wspólnotę poglądów oraz materiały kompromitujące. Zwraca również uwagę, że Rosjanie przez lata opracowali niezwykle precyzyjne techniki psychologiczne, tworząc wręcz osobną dziedzinę nauki – psychologię wywiadu. Witold Jurasz pyta także generała Dukaczewskiego, czy można wskazać narodowe cechy Rosjan, które mają znaczenie z punktu widzenia wywiadu. Były szef WSI stwierdza, że najważniejszym czynnikiem jest nacjonalizm – i to w trzech wymiarach. Zaznacza, że z tego powodu Polakom trudniej jest werbować Rosjan, co często wymaga zastosowania tzw. metody "obcej flagi". Oznacza to, że oficerowie polskiego wywiadu podszywają się np. pod Amerykanów lub Niemców, ponieważ dla Rosjanina współpraca z Polską jest psychologicznie trudniejsza niż zdrada swojego kraju na rzecz innego mocarstwa. Prowadzący wraz z gościem zastanawiają się również, czy Rosjanie – pomimo swojego nacjonalizmu – potrafią jednocześnie być pragmatyczni i dostosować się do rzeczywistości. To kluczowe w kontekście ewentualnego porozumienia pokojowego w Ukrainie, które byłoby akceptowalne także dla Kijowa. W dalszej części rozmowy prowadzący “Raportu międzynarodowego” wraz z gościem generałem Markiem Dukaczewskim przechodzą bezpośrednio do kwestii rozmów pokojowych i globalnego kontekstu polityki chińskiej. Rozważają, czy w interesie USA jest dobicie Rosji, czy też Waszyngton obawia się, że doprowadziłoby to do ścisłego sojuszu Moskwy z Pekinem. Alternatywnie Stany Zjednoczone mogą kalkulować, że zbyt słaba Rosja stanie się zagrożeniem dla Europy, co również nie leży w ich interesie.

Instagram Pauliny Danielak: https://www.instagram.com/paulinadanielak.psycholog/ Instagram Mateusza Breli: https://www.instagram.com/psycholog_mateuszbrela/ Planowanie jest mega trudne. Zbyt luźne - krzywdzi. Zbyt rygorystyczne - krzywdzi. Gdzie jest złoty środek? Co robić, gdy plany się zmieniają? Jak podchodzić do nowych zobowiązań! Przekonajmy się! Cześć! Mam na imię Andrzej. Jestem psychologiem biznesu pomagającym zadbać o siebie i innych w późnym kapitalizmie. Podpowiadam, jak lepiej radzić sobie z trudną codziennością oraz żyć i pracować w zgodzie z własnymi wartościami i bez wypalenia. Stworzyłem koncepcję osoby wysokosprawczej. O tym wszystkim nagrywam (ten!) podcast, wysyłam popularny newsletter, wrzucam rolki na insta i tiktoka, piszę książki oraz szkolę w firmach. Cztery razy zaproszono mnie na TEDx. W drugim życiu jestem autorem fabularnym: piszę powieści oraz scenariusze. Piję stanowczo za dużo kawy. --- Wszystkie linki znajdziesz tutaj: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://andrzejtucholski.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ (Piosenka w intro to "Amsterdam" by ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠lately lui⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠.)

Zdobył już ponad 5 milionów subskrypcji na YouTube, a teraz chciałby podzielić się swoją wiedzą. Ale czy bycia YouTuberem można się nauczyć? Rezigiusz opowie nam o tym, dlaczego jego oświadczyny można obejrzeć na instagramie, kiedy zarobił więcej niż jego rodzice i czy Cezary Pazura to nisza. Rezi nie gryzie się w język, gdy ocenia działalność Fagaty oraz broni swojej obecności w jednym z programów telewizyjnych. Przyznaje też, że kiedyś okradał swoją siostrę, ale szacunku do pieniądza nauczył go tata. Jak? O pieniądzach porozmawiamy trochę dłużej. Czy Rezi miał propozycję nieczystej gry na instagramie? Na czym polega jego przedsiębiorczość? “Wiele zawdzięczam rodzicom” - mówi wprost. To dobry, prawdomówny, rozsądny chłopak. Ale jakie ma wady? Czy ktoś kiedyś szukał na niego "haków" i... czy znalazł? Posłuchajcie. Podcast WojewódzkiKędzierski ma partnerów komercyjnych. #płatnawspółpraca #wojewódzkikędzierski #podcast

Opowiadam o filmie pt. "Nie obiecujcie sobie zbyt wiele po końcu świata" (2023) w reżyserii Radu Judego. Partnerem odcinka jest polski dystrybutor filmu, Aurora Films. Film w polskich kinach od 27 września 2024.

O płacy minimalnej i argumentach pracodawców mówił prof. Jacek Męcina z Konfederacji Lewiatan i Uniwersytetu Warszawskiego. Sponsorem audycji jest bank BNP Paribas

Cameron Herrin i Wade Wilson to przestępcy, którzy z uwagi na swoją urodę, doczekali się broniących ich fanów. Instagram: https://instagram.com/konradshymansky/ Autor podcastu: Konrad Szymański Drugi lektor: Tadeusz Falana Opracowanie: Rafał Gałązka Źródła: https://ntpd.eu/3OqmX kontakt/współpraca: codypresents@gmail.com