Municipality in Cluj, Romania
POPULARITY
Categories
VYPLŇTE NÁŠ PODCASTOVÝ PRIESKUM: http://www.zabavavpodcastoch.sk/prieskum „Pán riaditeľ, upozorňujem Vás, aby ste žiadne novoty do školy nezavádzal, tu žiadnych Tisov nepotrebujeme! Bustu pána prezidenta Masaryka mi opatrujte ako oči v hlave, aby sa mi jej nič nestalo. Keď by ste mojej rady nepočúvli, môžete očakávať druhú vzburu v obci.“ Takto sa vážený občan Starej Turej Ján Nepomuk Wallo v auguste roku 1939 oboril na riaditeľa meštianskej školy, keď prišlo nariadenie o výmene štátnej symboliky. V podmienkach nastupujúceho totalitného režimu sa to môže zdať trúfalé, to by ste však museli poznať tohto staroturianskeho rodáka. Ján Nepomuk Wallo bol tvrdošijnej a nepoddajnej povahy, čo dokazoval zas a znova. Na 14. marca 1940 si vyvesil na strechu svojho domu československú zástavu, dostal pokutu 150 korún. Keď gardisti umiestnili do výkladu Staroturanského úverného spolku, ktorému predsedal, nápis „Náš pozdrav je Na stráž!“, dal ho hodiť do koša. A keď mu na dom miestni ľudáci umiestnili ceduľu „Biely žid“, dal si ju zarámovať a zaskliť tak, že sa na to chodili pozerať návštevy zo širokého okolia. Ako už poznať, Ján Nepomuk Wallo bol presvedčený demokrat a lojálny stúpenec československej myšlienky. Jeho osobnosť však nie je možné zredukovať len na prejavy odporu počas trvania vojnového slovenského štátu. Bol predovšetkým nesmierne podnikavým a aktívnym občanom, ktorého meno tak trochu neprávom zapadlo v súkolí veľkých dejín. Po otcovi prevzal podnik na výboru bryndze, do verejného života sa usiloval vstúpiť už pred rokom 1914 a počas prvej republiky sa výrazne angažoval v samospráve – zaslúžil sa o vznik miestnej meštianskej školy, výstavbu železnice či zriadenie úverového spolku. Nesporne tak u Staroturanov požíval autoritu, a preto ľudákom ležal v žalúdku. Servítky si však pred ústa nebral ani po roku 1948 a o komunistoch sa vyjadroval ako o „neznabohoch najvyššieho druhu“ a „vyvrheľoch ľudstva“ a bolo vlastne šťastím, že sa ho represie z 50. rokov nakoniec nedotkli. Dnes o tomto tvrdohlavom statočnom mužovi vieme viac aj vďaka nedávno vydanej knihe s titulom Ľudový demokrat v „ľudovej demokracii“, ktorá jednak mapuje jeho život a zároveň súborne prináša jeho vlastné spomienky. Jaro Valent sa rozpráva s jej autorom, historikom Jurajom Krištofíkom z Ústavu pamäti národa. Tento diel Dejín vyšiel vďaka podpore JUDr. Daga Vaškora, fanúšika histórie a fanúšika nášho podcastu. Ďakujeme za podporu. Na výrobe tejto relácie spolupracovali Tomáš Rybár a Michal Jurík. – Ak máte pre nás spätnú väzbu, odkaz alebo nápad, napíšte nám na jaroslav.valent@petitpress.sk – Všetky podcasty denníka SME nájdete na sme.sk/podcastySee omnystudio.com/listener for privacy information.
Agradece a este podcast tantas horas de entretenimiento y disfruta de episodios exclusivos como éste. ¡Apóyale en iVoox! Quienes todavía se acuerden de Greta Thunberg les vendrá a la cabeza el momento culminante de su carrera climática, aquel discurso ante la ONU en septiembre de 2019 en el que soltó su célebre «¿Cómo os atrevéis?». Tenía 16 años y todo el mundo hablaba de ella. Cuando aterrizó en Madrid poco después para la cumbre del clima nos hablaban de ella como la voz de una generación. Han pasado siete años y ya no es voz de nadie. El personaje nació por pura casualidad. Hija de un actor y de una célebre soprano sueca, Greta creció entre hoteles caros y festivales de ópera, una infancia que encaja mal con la de un mesías de los pobres. A los 11 años le pusieron un vídeo en la escuela sobre los efectos catastróficos del cambio climático. Dejó de comer, de hablar y se deprimió. Le diagnosticaron Asperger, trastorno obsesivo compulsivo y mutismo selectivo. En agosto de 2018 decidió faltar a clase y plantarse frente al parlamento sueco con una pancarta pintada a mano para hacer huelga por el clima. Aquello le vino realmente bien, superó sus problemas y encontró a muchos dispuestos a amplificar una noticia que no debió pasar de un breve en la prensa de Estocolmo. Unos meses más tarde, después de una campaña de marketing extraordinaria, la recibieron en el Foro de Davos y en el parlamento europeo. Su autismo la blindaba contra la crítica y los políticos encontraron en la jovencísima Greta un reclamo infantil inigualable. Durante tres años todos querían fotografiarse junto a ella a pesar de que, armada de una superioridad moral impropia de una adolescente, les desdeñaba al mismo tiempo que amenazaba al mundo entero con las penas del infierno si no se hacía algo. Nunca dijo lo que había que hacer más allá de eslóganes y sermones apocalípticos para que el mundo entrase en pánico. Ese catastrofismo creo escuela y desde entonces grupos de activistas climáticos se sienten moralmente autorizados para cualquier cosa, desde vandalizar un cuadro en un museo hasta cortar el tráfico. Pero llegó la pandemia, lo del clima pasó a un segundo plano y Greta desapareció de nuestras vidas. Lo último que sabemos de ella es que participó en la flotilla a Gaza en septiembre del año pasado. Las autoridades israelíes detuvieron las embarcaciones y dieron a elegir a sus integrantes entre pasar a disposición judicial o regresar a su país. Greta Thunberg, que no tiene madera de heroína, firmó su deportación y volvió a casa. Otros eligieron la cárcel, ella no. Pero ya no es una niña y lo que hacen los adultos interesa mucho menos. Hoy Greta Thunberg es una simple activista de extrema izquierda con buena agenda de contactos atrapada en el guion que escribieron para ella el ejército de adultos influyentes que prefirió aplaudir antes que preguntar. Escucha el episodio completo en la app de iVoox, o descubre todo el catálogo de iVoox Originals
Agradece a este podcast tantas horas de entretenimiento y disfruta de episodios exclusivos como éste. ¡Apóyale en iVoox! Quienes todavía se acuerden de Greta Thunberg les vendrá a la cabeza el momento culminante de su carrera climática, aquel discurso ante la ONU en septiembre de 2019 en el que soltó su célebre «¿Cómo os atrevéis?». Tenía 16 años y todo el mundo hablaba de ella. Cuando aterrizó en Madrid poco después para la cumbre del clima nos hablaban de ella como la voz de una generación. Han pasado siete años y ya no es voz de nadie. El personaje nació por pura casualidad. Hija de un actor y de una célebre soprano sueca, Greta creció entre hoteles caros y festivales de ópera, una infancia que encaja mal con la de un mesías de los pobres. A los 11 años le pusieron un vídeo en la escuela sobre los efectos catastróficos del cambio climático. Dejó de comer, de hablar y se deprimió. Le diagnosticaron Asperger, trastorno obsesivo compulsivo y mutismo selectivo. En agosto de 2018 decidió faltar a clase y plantarse frente al parlamento sueco con una pancarta pintada a mano para hacer huelga por el clima. Aquello le vino realmente bien, superó sus problemas y encontró a muchos dispuestos a amplificar una noticia que no debió pasar de un breve en la prensa de Estocolmo. Unos meses más tarde, después de una campaña de marketing extraordinaria, la recibieron en el Foro de Davos y en el parlamento europeo. Su autismo la blindaba contra la crítica y los políticos encontraron en la jovencísima Greta un reclamo infantil inigualable. Durante tres años todos querían fotografiarse junto a ella a pesar de que, armada de una superioridad moral impropia de una adolescente, les desdeñaba al mismo tiempo que amenazaba al mundo entero con las penas del infierno si no se hacía algo. Nunca dijo lo que había que hacer más allá de eslóganes y sermones apocalípticos para que el mundo entrase en pánico. Ese catastrofismo creo escuela y desde entonces grupos de activistas climáticos se sienten moralmente autorizados para cualquier cosa, desde vandalizar un cuadro en un museo hasta cortar el tráfico. Pero llegó la pandemia, lo del clima pasó a un segundo plano y Greta desapareció de nuestras vidas. Lo último que sabemos de ella es que participó en la flotilla a Gaza en septiembre del año pasado. Las autoridades israelíes detuvieron las embarcaciones y dieron a elegir a sus integrantes entre pasar a disposición judicial o regresar a su país. Greta Thunberg, que no tiene madera de heroína, firmó su deportación y volvió a casa. Otros eligieron la cárcel, ella no. Pero ya no es una niña y lo que hacen los adultos interesa mucho menos. Hoy Greta Thunberg es una simple activista de extrema izquierda con buena agenda de contactos atrapada en el guion que escribieron para ella el ejército de adultos influyentes que prefirió aplaudir antes que preguntar. Escucha el episodio completo en la app de iVoox, o descubre todo el catálogo de iVoox Originals
Výcuc z podcastu Fotoroviny, jehož hostem byl slovenský automobilový novinář a rally jezdec Rasťo Chvála. Rozhovor se zaměřuje na propojení světa aut s rodinným životem a na to, jak otcovství pěti dětí ovlivnilo jeho profesní ambice a přístup k riziku. Chvála popisuje svou životní cestu od skromných začátků v rádiu až po vrchol kariéry v motorsportu, kterého paradoxně dosáhl v době, kdy už měl početnou rodinu. Autor odmítá povrchní kulturu luxusních aut a modelek, místo toho zdůrazňuje technickou fascinaci stroji a praktické využití vozů pro aktivní rodinné zážitky. Diskuse se dotýká také podnikání s manželkou, překonávání finančních potíží a filozofie, že samotná cesta je důležitějším cílem než konečná destinace. Celkově zdroje vykreslují portrét muže, pro kterého jsou rodinné hodnoty a zodpovědnost důležitější než prázdné pózy automobilového světa.
VYPLŇTE NÁŠ PODCASTOVÝ PRIESKUM: http://www.zabavavpodcastoch.sk/prieskum Dvadsiateho šiesteho apríla sme si pripomenuli 40. výročie havárie v Černobyli. Výbuch v tamojšej atómovej elektrárni a najmä dlhé ticho, ktoré nasledovalo v oficiálnych médiách neprieč východným blokom, otriasol už aj tak krehkou dôverou v tzv. reálny socializmus. Spolu s rádioaktívnym mrakom sa nad východnou Európou rozšírili aj otázky o tom, aký je skutočný stav životného prostredia. Černobyľ pritom nebol ani zďaleka jediným dôvodom na rastúcu nedôveru. V tejto epizóde Dejín budeme hovoriť o príbehu obce Brekov na východnom Slovensku. Obyvatelia Brekova dlhodobo zápasili s priemyselným znečisťovaním ovzdušia, vody a pôdy z neďalekých závodov Chemlon, Chemko a Bukóza. Ich pohár trpezlivosti však začal pretekať v momente, keď k závodom mala pribudnúť aj skládka odpadov. Ako sa z bežnej nespokojnosti stal organizovaný odpor? Čo presne odštartovalo protesty? A napokon bolo už v tomto čase, v roku 1986, v malej obci na východe Slovenska cítiť, že režim stráca na sile? Historička Agáta Šústová Drelová sa rozprávala s Emíliou Sičákovou Beblavou, profesorkou na Ústave verejnej politiky Fakulty sociálnych a ekonomických vied Univerzity Komenského, spisovateľkou a bývalou šéfkou Transparency International. Vo svojom výskume sa venuje fungovaniu moci, spoločnosti a občianskej participácie. Protest obyvateľov Brekova proti plánovanej skládke spracovala v analýze a v románe Smetisko. Tento diel Dejín vyšiel vďaka podpore JUDr. Daga Vaškora, fanúšika histórie a fanúšika nášho podcastu. Ďakujeme za podporu. Na výrobe tejto relácie spolupracovali Tomáš Rybár a Michal Jurík. – Ak máte pre nás spätnú väzbu, odkaz alebo nápad, napíšte nám na jaroslav.valent@petitpress.sk – Všetky podcasty denníka SME nájdete na sme.sk/podcastySee omnystudio.com/listener for privacy information.
Darth Maul vuelve al centro de Star Wars con Shadow Lord… y quizás sea exactamente lo que la saga necesitaba.En este video analizamos:• el regreso de Maul• el tono oscuro de la serie• curiosidades y conexiones con la saga• y cómo este proyecto podría ser uno de los más interesantes de la era Disney.¿Estamos ante un Star Wars más adulto? ¿Es de lo mejor hecho hasta la fecha?
V této epizodě podcastu Fotroviny jsme si povídali s Rasťom Chválou – automobilovým novinářem, youtuberem, tvůrcem Garáž TV, bývalým rally jezdcem, podnikatelem a otcem pěti dětí. Rasťo otevřeně mluví o tom, jak ho změnilo otcovství, proč se s manželkou nebáli velké rodiny ani v době, kdy neměli finanční jistoty, a jak se dá skloubit vášeň pro auta, rally a podnikání s rodinným životem. V rozhovoru řešíme strach, riziko, víru, manželství, podnikání s partnerkou i to, proč pro něj největší jízda života nebyla rally, ale rodina. Dozvíte se, proč nakonec skončil s rally, jak jeho žena zvládala obavy o jeho bezpečí, jak vznikala Garáž TV a proč auta podle něj nemusí být symbolem machrování, ale spíš cestou ke svobodě, zážitkům a společnému času s rodinou. Epizoda pro všechny táty, mámy, fanoušky Rasťa Chvály, diváky Garáž TV, milovníky aut i rodiče, kteří přemýšlí, jak zvládnout rodinu, práci, sny a vlastní vášeň.
Cerrame la Ocho crece. En este episodio cero presentamos No Compres Humo, el nuevo programa dentro del universo de Cerrame la Ocho dedicado al mundo de los proveedores en gastronomía y hotelería. Conducido por Luciano Cipollini quien cuenta con más de 36 años de experiencia uniendo en la región proveedores & compradores de este mundo. Lucho viene a enseñarnos a comprar mejor: cómo detectar el humo. En cada episodio, un referente de una categoría específica, va a contar los secretos del rubro para que vos no la pifies. Porque entre precio, calidad y verso hay una línea muy fina. Y si comprás mal, tu negocio es el que paga.
El "Efecto Pedro y el Lobo" en tu salpicadero: ¿Por qué nunca deberías ignorar el testigo de los neumáticos?En el buzón de AutoFM recibimos historias que, aunque parecen cotidianas, esconden riesgos vitales. Esta semana, Javi, un fiel oyente y propietario de un SUV, nos ha contado una experiencia que muchos conductores han vivido: acostumbrarse a que el coche "se queje" por nada, hasta que un día se queja por algo muy real.El Caso de Javi: Cuando el exceso de información genera desidiaEl SUV de Javi cuenta con un sistema de monitorización de presión de neumáticos (TPMS) muy sensible. En vehículos modernos, estos sensores detectan variaciones mínimas de presión (a veces provocadas simplemente por un cambio brusco de temperatura exterior).Javi se acostumbró a que el testigo se encendiera por bajadas insignificantes. ¿El resultado? Desensibilización. Dejó de darle importancia. Sin embargo, la semana pasada, ese mismo testigo no avisaba de un cambio de temperatura, sino de un pinchazo lento.De 2.4 a 1.7 bares: ¿Es realmente tan peligroso?Muchos conductores piensan: "Bueno, solo le faltan unas décimas, no pasa nada". En el caso de Javi, la rueda pasó de su presión recomendada de 2.4 bares a 1.7 bares. Hablamos de una pérdida de casi el 30% de la presión.¿Qué ocurre físicamente en el coche con 1.7 bares?Inestabilidad en curva: El neumático pierde rigidez estructural en los flancos. Al girar, la deriva es mucho mayor, el coche "flotea" y la precisión de la dirección desaparece.Aumento de la distancia de frenado: La huella de contacto se deforma, lo que impide que el compuesto trabaje de forma óptima contra el asfalto en una frenada de emergencia.Riesgo de reventón por calor: Un neumático bajo de presión flexa mucho más. Esa flexión constante genera un calor interno extremo que puede degradar la estructura de la carcasa y provocar un reventón a alta velocidad.Aquaplaning prematuro: La capacidad de evacuación de agua está diseñada para una forma específica del dibujo. Al estar deshinchado, los canales de drenaje se cierran, aumentando el riesgo de perder el control bajo la lluvia.La odisea del pinchazo lentoLa historia de Javi tuvo el final "menos malo". Su pareja detectó visualmente la rueda baja en un día festivo. Tras inflarla en una gasolinera, al día siguiente la presión ya había caído a 1.4 bares.Este es el comportamiento típico de un clavo o un tornillo alojado en la banda de rodadura: el aire escapa poco a poco, pero en cuanto el neumático gira y se calienta, el orificio puede abrirse más, acelerando la pérdida.¿Reparar o cambiar? La regla de oro del ejeJavi tuvo suerte y pudo llevar el coche al taller el lunes para reparar el pinchazo. Pero aquí surge la gran duda técnica que siempre nos planteáis en AutoFM: ¿Qué pasa si la rueda no se puede reparar?¿Puedo cambiar solo una rueda?La respuesta corta es NO.Seguridad y Equilibrio: Por normativa y por seguridad, los neumáticos de un mismo eje deben ser idénticos (marca, modelo y, lo más importante, profundidad de dibujo).Diferencia de diámetro: Un neumático nuevo tiene unos 8 mm de dibujo; uno usado puede tener 3 mm. Esa diferencia de 5 mm hace que una rueda gire a una velocidad ligeramente distinta a la otra.Confusión para la electrónica: El ABS y el Control de Estabilidad (ESP) leen la velocidad de giro de cada rueda. Si hay mucha diferencia de desgaste, el sistema puede interpretar que una rueda está patinando y actuar de forma errática.Conclusión: El neumático es tu único contacto con el sueloComo siempre decimos en AutoFM, puedes llevar el coche más seguro del mundo, con 5 estrellas Euro NCAP y 20 airbags, pero todo eso depende de una superficie de contacto con el suelo no mayor que la palma de tu mano.Consejo AutoFM: Si el testigo se enciende, bájate y comprueba. No asumas que es "un error del sensor". Es mejor perder dos minutos en una gasolinera que perder el control del vehículo en la siguiente curva.¿Te ha pasado algo parecido? Cuéntanos tu historia en info@autofm.es y ayúdanos a mejorar la seguridad vial de todos.
Výcuc z rozhovoru s Ladislavem Ziburou o jeho nové životní roli otce, přičemž reflektuje, jak se jeho dřívější vášeň pro cestování propojila s rodinným životem. ZIbura popisuje svou racionální strategii, kdy se do třiceti let snažil maximálně využít svobodu a energii k dálkovým pěším poutím, aby byl nyní připraven věnovat se synovi. Zibura zdůrazňuje význam plánování a dělby práce mezi manžely, což jim umožnilo absolvovat s malým dítětem náročnou cestu po Japonsku. Dále rozebírá kulturní rozdíly ve vnímání dětí a kritizuje nedostatečnou českou infrastrukturu, například chybějící přebalovací pulty. Zibura rovněž vysvětluje své zásady pro ochranu soukromí syna na sociálních sítích a sdílí osobní rituál psaní dopisů o vlastních emocích. Celkově rozhovor nabízí pohled na moderní otcovství, které klade důraz na čas strávený spolu a empatii namísto materiálního zabezpečení.
La Liguilla del fútbol mexicano está encendida… y la polémica no se queda atrás
VYPLŇTE NÁŠ PODCASTOVÝ PRIESKUM: http://www.zabavavpodcastoch.sk/prieskum V sérii Ikony výtvarného umenia na Slovensku, ktorú vám v Dejinách prinášame každý mesiac, sa pozeráme na známe aj menej známe osobnosti výtvarných dejín bez zjednodušení, ktoré sa diali pod tlakom ideológii, či v snahe budovať číry národný kánon. V prípade Ladislava Mednyánszkeho je táto situácia ešte komplexnejšia. Šľachtic, kozmopolita, maliar pohybujúci sa medzi Viedňou, Parížom a uhorským vidiekom – autor, ktorého dielo zahŕňa krajiny, vojnové výjavy aj intímne štúdie ľudských postáv na okraji spoločnosti. Ako píše historik a teoretik umenia Július Barczi, Mednyánszky „nie je len maliarom jedného typu motívu, ale skôr komplexným svedkom svojej doby“. V tejto epizóde Dejín sa preto na Mednyánszkeho dielo pozrieme bez selekcie a v širšom stredoeurópskom a európskom kontexte: aký je skutočný záber jeho tvorby? Do akej miery bol formovaný umeleckými centrami ako Viedeň či Paríž? A čo nám jeho obrazy a denníky prezrádzajú o rakúsko-uhorskej spoločnosti na prelome 19. a 20. storočia? Historička Agáta Šústová Drelová sa rozprávala s Júliusom Barczim, historikom a teoretikom umenia a tiež riaditeľom aukčnej spoločnosti SOGA. Spolu s Ninou Gažovičovou je Július Barczi autorom jedného z najpočúvanejších podcastov o umení na Slovensku – Predané. Tento diel Dejín vychádza vďaka podpore JUDr. Daga Vaškora, zberateľa, fanúšika histórie a nášho podcastu. Ďakujeme za podporu. Na výrobe tejto relácie spolupracovali Tomáš Rybár a Michal Jurík. – Ak máte pre nás spätnú väzbu, odkaz alebo nápad, napíšte nám na jaroslav.valent@petitpress.sk – Všetky podcasty denníka SME nájdete na sme.sk/podcastySee omnystudio.com/listener for privacy information.
¡El chisme y la gozadera juarense alcanzaron niveles altísimos en este episodio!
Dá se cestovat s malým dítětem? Jak se změní život dobrodruha, když se stane tátou? A co všechno přinese otcovství člověku, který byl zvyklý chodit pěšky do Jeruzaléma, cestovat po Kavkaze, Himálaji, Evropě nebo Asii? Hostem podcastu Fotroviny je cestovatel, spisovatel a táta Ladislav Zibura. V rozhovoru otevřeně mluví o tom, jak mu narození syna změnilo cestování, priority, vztah k rodině i pohled na vlastní svobodu. Řešíme cestování s dětmi, cestování s miminkem, pět týdnů v Japonsku se šestiměsíčním dítětem, bezpečnost na cestách, výběr destinací pro rodiny, rodičovství bez zbytečného stresu i to, proč dítě nemusí být překážkou dobrodružství. Láďa Zibura popisuje, jak se z otce, který rodinu zajišťuje, stal skutečný člen rodinné „smečky“. Bavíme se o tom, co dítě opravdu potřebuje, proč je důležitý společný čas, jak se po narození dítěte mění partnerství a proč je někdy lepší zpomalit než se snažit pokračovat ve starém životě za každou cenu. Tahle epizoda je pro táty, mámy, budoucí rodiče i všechny, kteří přemýšlejí, jak skloubit rodičovství, cestování, rodinu, práci a vlastní svobodu. V epizodě uslyšíte: – jak cestovat s dítětem bez zbytečné paniky, – proč Japonsko může být skvělá destinace pro rodinu s miminkem, – jak vybírat bezpečné země pro cestování s dětmi, – proč se vyplatí přizpůsobit tempo dítěti, – jak se mění muž po narození dítěte, – proč čas s rodinou znamená víc než dokonalý plán, – jak chránit soukromí dítěte na sociálních sítích, – co může cestování naučit rodiče o výchově.
Hacer click aquí para enviar sus comentarios a este cuento.Juan David Betancur Fernandezelnarradororal@gmail.comHabía una vez, en un pueblo en las montañas una pequeña casa donde vivía una familia que le gustaba salir al parque para su hijo juanito se divirtiera y disfrutara con el aire fresco de las montañas. En aquella casa en el rincón más tranquilo de la habitación infantil había una cometa llamada Colorines. Colorines era particularmente hermosa: tenía cintas de seda de color fucsia, una estructura ligera de madera de bambú y un vestido de papel de seda que brillaba como el arcoíris cuando el sol le daba de frente.Pero Colorines tenía un secreto que nadie sospechaba y que no le quería contar a nadie: Colorines le tenía pavor al viento.Mientras sus amigas las pelotas rodaban y los cochecitos corrían por el suelo acompañando siempre a juanito en sus juegos diarios, Colorines se quedaba muy quieta en su rincón esperando que nadie la notara. Ella escuchaba el silbido del aire bajo la puerta y temblaba."Si salgo de aquí", pensaba, "el viento me va a sacudir y, peor aún... ¡me va a llevar lejos de mi hogar seguro!", yo prefiero estar cómodamente aquí en mi rincón sin recibir el viento de frente. Una mañana de primavera, Juanito la tomó con cuidado ya que sus padres le habían prometido llevarlo al parque y a Juanito le encantaba correr y jugar. Así que se irían juntos para el parque Era un día de cielos azules, pero el aire soplaba con una fuerza inusual.— ¡Hoy es el día perfecto, Colorines! —exclamó Juanito emocionado.Pero Colorines estaba aterrada. Cuando Juanito empezó a correr, ella sentía que el viento la empujaba hacia atrás, como si fuera una mano gigante que no la dejaba en paz. Estaba realmente aterrorizada. No sabía que hacer y Se arrastraba por el césped, cerrando sus ojitos de papel, negándose a subir mientras Juanito jalando de pitica trataba de que ella subiera. De repente, sopló una ráfaga fuerte y poderosa. No era una brisa suave; era un viento decidido que venía de frente, despeinando los árboles y haciendo volar las gorras de los niños. Colorines nunca había sentido un viento tan fuerte. — ¡No puedo! No puedo—chilló Colorines (en su idioma de cometa)—. ¡Este viento me está atacando y posiblemente no podre volar nunca. Yo no se que hacer en esta situación. Juanito no entendía que sucedía con su cometa y siguió intentando que ella volara. Pero entonces, ocurrió algo mágico. En lugar de luchar contra el viento para quedarse en el suelo, Colorines recordó lo que le había dicho alguna vez una paloma que solía visitar la casa donde vivían."Para subir alto, no necesitas que el viento te empuje por la espalda, necesitas que te soplé de frente. El viento en contra es el que te da la fuerza para volar". Siempre que sientas que el viento esta contra ti podrás volar más alto y alcanzar las alturas que nunca habrás imaginado. Te sorprenderás. Colorines recordando lo que le había dicho la paloma decidió confiar. Así que haciendo un esfuerzo Dejó de encogerse y abrió sus alas de papel. En el momento en que se enfrentó a la ráfaga con valentía, sintió un tirón increíble, el viento comenzó a elevarla lentamente. Inicialmente Elevó su cola fucsia por encima de las flores. Luego un segundo impulso la llevo a superar la altura de los columpios y finalmente con un último soplido potente, el viento la catapultó hacia lo más alto del cielo azul. Y comenzó a elevarse y a elevarse y entre más fuerte era el viento más se elevaba Colorines. No lo podía creen finalmente era una cometa voladora ya podía sentir sus alas en el viento y su figura de cometa elevándose siempre acompañada de su cola que se balanceaba rítmicamente. Abrió sus ojos de cometa y
Výcuc z rozhovoru, kde hosté Thuy Duong Trinh a Dalibor Herbrich rozebírají specifika vietnamské výchovy a rodinných hodnot v českém prostředí. Ústředním tématem je mezigenerační rozdíl vnímání světa, kdy se první generace přistěhovalců drží tradic, zatímco mladší „1,5“ a druhá generace hledají rovnováhu mezi českou kulturou a svými kořeny. Hosté zdůrazňují absolutní prioritu rodinné soudržnosti, hluboký respekt ke starším a zásadní význam vzdělání, do kterého vietnamské rodiny investují maximum prostředků. Debata se dotýká také praktických aspektů, jako je důležitost znalosti jazyka pro pochopení kulturních souvislostí nebo proměna genderových rolí v domácnosti. Celkový pohled ukazuje, jak se vietnamská komunita v Česku postupně otevírá a jak si její členové budují identitu moderních světoobčanů.
Les presento a una mujer que no se conforma. Dejó lo científica para volverse marketera, pasó de experta a aprendiz una y otra vez, pidió siempre un nuevo reto, cambió de empresas... Resultado: terminó de General Manager.¿Pero quién dijo “Terminó”? Le queda cuerda y ambición para rato. Quien nació para ser cohete siempre está encendido y yendo para arriba, a conquistar La Luna. Su motor es la transformación y su apuesta la reivindicación del talento existente. Sabe que vender es indispensable, y que la venta no es carisma, sino disciplina y entendimiento cabal de la ecuación de valor. ¿Quién quiere la receta para levantarse energizada y ‘felizota' de ir a trabajar todos los días? Escuchen.ACERCA DE PILAR: Es Directora General de Jafra México. Tiene 25 años de experiencia en empresas de consumo, como PepsiCo y Mondelez. Es ingeniera en Alimentos por la Ibero, tiene una maestría en Administración por el Tec de Monterrey. Su trabajo ha sido visibilizado en foros empresariales y espacios de liderazgo, particularmente por su impacto en la generación de ingresos y oportunidades para miles de mujeres emprendedoras en México.Acá su LinkedIn.
¿Puede una niña callada, sentada hasta atrás del salón, convertirse en la próxima Steve Jobs? ¿Puede un maestro, sin internet, sin laboratorios y solo con botellas vacías, cambiar la vida de sus alumnos?En Matamoros, Tamaulipas —un lugar marcado por la violencia y el olvido— ocurrió algo sorprendente.Sergio Juárez, un maestro que creció cerca de un basurero, decidió romper las reglas. Dejó de enseñar respuestas. Empezó a pedir preguntas. Y lo cambió todo.
SÁBADO 18 DE ABRIL DE 2026 TU DOSIS DIARIA DE ESPERANZA "Pasando Jesús de allí, vio a un hombre llamado Mateo, que estaba sentado al banco de los tributos públicos, y le dijo: Sígueme. Y se levantó y le siguió. Y aconteció que estando él sentado a la mesa en la casa, he aquí que muchos publicanos y pecadores, que habían venido, se sentaron juntamente a la mesa con Jesús y sus discípulos." (Mateo 9:9-10) No sabemos todo lo que ocurrió en el corazón de Mateo, pero su respuesta fue inmediata. Dejó una vida estable por seguir al Maestro. Fue una decisión sincera. La santidad de Jesús, unida a su amor, verdad y poder, produce confianza y transforma vidas. La santidad del Señor es un imán que atrae y convence. Oremos para que su paciencia, sabiduría y amor por los perdidos estén presentes en su pueblo hoy. (Gina Sánchez) ....... www.facebook.com/PastoresRobertoyYamiley Apple: https://podcasts.apple.com/us/podcast/tu-dosis-diaria-de-esperanza-new-hope-en-espa%C3%B1ol/id1503374265 Spotify: https://open.spotify.com/show/0dC8BmYXC77tIaReY6JI6y?si=adf3392aa15e45c7 iHeart Radio: https://www.iheart.com/podcast/263-tu-dosis-diaria-de-esperan-211298038/ ....... Pastores Roberto y Yamiley, De Dios Para Ti Hoy - New Hope en Español , Brandon, FL (813) 689-4161
Bože, otevři mé oči na Ježíše. Chci vidět víc Ježíše. Dej mi ho více poznat. Tuhle modlitbu, vyprávění z cesty do Emauz a svůj osobní příběh nám do Mozaiky dovezl Lukáš Sztefek z Těrlicka.
En este video analizamos The Meg y Meg 2: The Trench, dos películas que llevan el cine de entretenimiento al extremo con tiburones gigantes, acción desmedida y decisiones que dividen al público.¿Son simplemente películas absurdas… o tienen algo que las hace tan adictivas?Repasamos sus puntos fuertes, sus problemas, cómo funcionan dentro del cine comercial y por qué, a pesar de todo, siguen atrayendo a tanta gente.
====================================================SUSCRIBETEhttps://www.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1====================================================DEVOCIÓN MATUTINA PARA ADULTOS 2026“POR SU GRACIA”Narrado por: Exyomara AvilaDesde: Bogotá, ColombiaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist Church ===================|| www.drministries.org ||===================18 de AbrilSolo hay un Dios, el Padre, por Medio del cual eres«Para nosotros, sin embargo, solo hay un Dios, el Padre, del cual proceden todas las cosas, y nosotros somos para él; y un Señor, Jesucristo, por medio del cual son todas las cosas, y nosotros por medio de él» (1 Corintios 8: 6).Creer en un solo ser divino cuando el mundo era politeísta era muy complicado y fuera de toda lógica. El mundo griego tenía casi a un dios por cada elemento de la realidad la forja, el sueño, la tierra, los mares, el amor y más-. El mundo romano no quedaba atrás, ya que consideraba a los emperadores como dioses. Por otro lado, las naciones circunvecinas a los israelitas eran también adoradoras de muchos dioses. Así que cuando Pablo presentó en Corinto la idea de un solo Dios el Padre, los locales la encontraron sumamente difícil de entender y captar.Dios se había revelado a Israel como el único Dios, creador del cielo y de la tierra, y el pueblo había aceptado, creído y promulgado su existencia, haciendo de Israel un pueblo monoteísta. Sin embargo, predicarlo a las naciones no creyentes fue difícil. Pablo se encargó de llevar el mensaje a muchas naciones, buscando estrategias que se adecuaran al contexto para hablar del único Dios. En algunos casos, utilizó la misma cultura de la gente para hablar del Dios no conocido, refiriéndose al Padre y a su hijo Jesucristo.Dejó por sentado contundentemente que los dioses de madera, plata, oro, piedra o cualquier otro material no eran sino ídolos sin ningún poder. La Biblia le llama a esto idolatría: adorar elementos hechos por las manos del hombre. La madera que se usaba para cocinar la comida era la misma madera tallada, pintada adornada que era convertida en un ídolo para que ahora se inclinaran ante ella llamándola dios. ¿Cómo pedirle algo a un leño? ¿Cómo hablar con él? ¿Cómo considerar que responderá y cumplirá los deseos del corazón? Dios el Padre, creador de todo cuanto existe por medio de su hijo Jesucristo, es el único Dios. Fuera de él no existe otro.Ese Dios, cuyo carácter es amor, continuamente busca formas de revelarse al ser humano en forma personal de manera que este pueda reconocerlo y aceptarlo como su creador. Dios no pierde tiempo en la vida de todos; su gran amor lo lleva a su gran tarea: salvar al ser humano y darle vida eterna. El único Dios quien te ama siempre está ocupado en salvarte porque todo es por su gracia.
V této epizodě podcastu Fotroviny si povídáme se dvěma hosty, jejichž rodiny pocházejí z Vietnamu, ale oni sami vyrůstali v Česku. Thuy Duong Trinh z podcastu VietCast a Dalibor Hergrich otevřeně mluví o tom, jak funguje vietnamská rodina v Česku, jaké jsou rozdíly mezi českou a vietnamskou výchovou a co znamená žít mezi dvěma kulturami. Řešíme, proč je ve vietnamských rodinách tak důležitá rodina, tradice, respekt k rodičům a vzdělání, jak bývají rozdělené role otce a matky, jak se dívají na výběr partnera a proč může být složité balancovat mezi tradičními rodiči a dětmi, které jsou už kulturně úplně české. V rozhovoru se dostaneme také k tématům jako rasismus vůči Vietnamcům v Česku, rozdíly mezi životem v malém a velkém městě, identita druhé generace a každodenní realita vietnamské komunity v českém prostředí.
En este bello Domingo segundo de Pascua o Domingo de la Divina Misericordia Juan nos cuenta que la tarde de ese mismo día el primero de la semana, los discípulos estaban a puerta cerrada por miedo a los judios, Jesus se hizo presente allí, de pie en medio de ellos. Les dijo: "LA PAZ SEA CON USTEDES" después de saludarlos así, les mostró las manos y el costado. Los discípulos se llenaron de gozo al ver al Señor. Uno de los doce no estaba cuando vino Jesús. Era Tomas llamado el gemelo. Los otros discípulos le dijeron: "Vimos al Señor". Contestó no creeré sino cuando vea la marca de los clavos en sus manos, meta mis dedos en el lugar de los clavos y palpe la herida del costado. Ocho días después, los discípulos estaban de nuevo reunidos dentro y Tomás con ellos. Se presentó Jesus a pesar de estar las puertas cerradas y les dijo: LA PAZ SEA CON USTEDES." Después dijo a Tomás: "VEN ACÁ MIRA MIS MANOS, EXTIENDE TU MANO Y PALPA MI COSTADO. EN ADELANTE NO SEA INCRÉDULO, SINO HOMBRE DE FE" Tomás exclamó: " Tú eres mi Señor y mi Dios" Jesús le dijo: " TU CREES PORQUE HAS VISTO. FELICES LOS QUE CREEN SIN HABER VISTO". Jesús sabe que no vemos con los ojos, sino con el deseo que es esa disposición interior de querer ver. En otras palabras Jesús nos dice a nosotros hoy: "Dichosos los limpios de corazón porque ellos verán a Dios. Dejémonos invadir por la gracia que nos dan los sacramentos. Y así nuestra Iglesia es una comunidad de Creyentes no de Videntes. Por eso no debemos buscar visiones sino al que Vive presente en el misterio de nuestra vida que se alimenta de la fe que nace del testimonio y crece en el contacto con el Resucitado a través de la Eucaristía misterio central de nuestra fe que celebramos los creyente en el día del Señor Resucitado y presente en cada Eucaristía. Feliz Semana. Bendiciones, Hna. Maria Ruth Radio Paulinas Boston
Výcuc z rozhovoru s Dušanem Ferbym, otcem devíti vlastních dětí a jedním dálkově adoptovaným synem z Indie, který sdílí své zkušenosti s výchovou ve velké rodině. Host zdůrazňuje, že nejtěžší je péče o první tři potomky, po nichž se sourozenci začínají přirozeně zapojovat do chodu domácnosti a vzájemně si pomáhat. Jako celoživotní zemědělec vnímá rodinu a práci v přírodě jako propojený celek, přičemž své děti vedl k pracovitosti, poctivosti a samostatnosti bez přehnaného lpění na materiálním bohatství. Navzdory ekonomickým obavám dnešní doby vnímá početné příbuzenstvo jako obrovský zdroj životní energie a radosti, která se v těžkých chvílích rozprostře mezi všechny členy. Rozhovor také vyzdvihuje důležitost otevřené komunikace a schopnosti rodičů učit se z vlastních chyb během procesu výchovy. Celkové poselství vybízí moderní rodiče k odvaze a k budování pevných vztahů, které jsou nejlepší prevencí proti osamělosti ve stáří.
En el mensaje “Cuando Dios recupera su casa”, Danilo Montero explica el momento en que Jesús entra al templo y lo limpia, revelando no solo un acto de autoridad, sino el corazón de Dios por restaurar lo que le pertenece.El pasaje central se encuentra en Evangelio de Mateo 21:12-14, donde Jesús expulsa a los que hacían negocios dentro del templo y declara:“Mi casa será llamada casa de oración”Este evento no fue una reacción impulsiva, sino una declaración profética.Jesús entra en Jerusalén cumpliendo la promesa que Dios había hecho desde los tiempos de Segundo Libro de Samuel, donde se anuncia que vendría un rey del linaje de David.Pero a diferencia de David, Jesús no vino como un rey político, sino como Rey espiritual, para rescatar a su pueblo del pecado y restaurar su relación con Dios.Jesús entra directamente al templo porque esa era Su casa.El templo había perdido su propósito:Dejó de ser un lugar de oraciónSe convirtió en un sistema religioso lleno de intereses humanosSe volvió un espacio de negocio en lugar de encuentro con DiosPor eso Jesús:Volcó las mesasExpulsó a los comerciantesRestableció el propósito originalEsto revela un principio poderoso:
Junto a Cristian Mejía analizamos la derrota de la Selección Colombia contra Croacia en el primer partido de este 2026 previo al Mundial. Dejó más dudas que certezas. Pero hay que calmarnos como sociedad y llevar las cosas con calma. Además, hay sorpresa para los oyentes que coleccionan el álbum de Panini.
¿Sientes que tu negocio depende 100% de tus "trucos" diarios?. Llegó la hora de ignorar el humo del marketing, dejar de inventar la rueda y volver a las bases.En esta sesión de Mentoría Grupal, destruimos los mitos de las "herramientas mágicas" y nos enfocamos en aplicar el Principio de Pareto: el 20% del esfuerzo que te va a traer el 80% de los resultados.EN ESTE EPISODIO VAS A DESCUBRIR:
1) Acudían: ¡Mira!, no confíes que la persona con quien estás o quienes están a tu lado “nunca te van a traicionar”, porque esa pareja, esa persona o esas personas que están con vos sí pueden llegar a traicionarte. No confíes en que no te van a traicionar, más bien confía en que, si te llegan a traicionar, vas a poder manejarlo. Jesús sabe que esta gente que lo sigue, luego va a gritar: “Crucifíquenlo”. Entonces, Él confía en su padre Dios. Vos confiá en que si te traicionan vas a poder seguir caminando, seguir tu vida y seguir encontrando el camino para ser feliz. Obvio que habrá duelo y lágrimas, pero no obsesión por ese dolor. Confía en que podés salir adelante, sea lo que sea, te pase lo que te pase, tenés que seguir, tenés que salir adelante, con las personas que están a tu alrededor incluso. Viví la vida y busca tu paz, incluso cuando te traicionen o no. Te va a ser mucho bien recordar que todos podemos llegar a traicionarte.2) Adulterio: Es como que siempre aparecen los controladores de tu vida y van observando más tu vida que la de ellos. Cuántas veces nos pasa que nos convertimos en señaladores de la vida de los demás y nos olvidamos de la misericordia que Dios y los demás tuvieron con nosotros. Cuán difícil es en esta sociedad que controla y pasa a ser juzgadora, y cuánto más cuando dentro de la misma Iglesia vemos cómo nuestros pecados van en la mano y nos aprisionan más que nos consuelan. Esta mujer fue sorprendida en pecado, pero aún seguimos sorprendiéndonos que los que somos religiosos seguimos juzgando. Jesús nos vuelve a recordar que todos tenemos pecados, la única diferencia es que la mujer se reconoce pecadora, mientras que los religiosos se creen limpios y mejores que esta pecadora. La única diferencia es que ella tiene un pecado público y los religiosos un pecado oculto. 3) Escribió: Según san Agustín dirá, Jesús escribía en el suelo los pecados de los ancianos que estaban para apedrearla, por eso tiran la piedra y se van. Comprenden que Jesús conocía sus debilidades. Aquí hay otra diferencia: los que somos religiosos ocultamos los pecados, nos mostramos como inmaculados, para juzgar al otro, mientras que Jesús sabe tus pecados y se acerca para ayudar. Vos y yo tenemos dos actitudes: o juzgamos, creyéndonos limpios, o ayudamos para que el otro quede limpio, pero todos tenemos un poco de suciedad en el alma y en el corazón. Dejémonos sanar por Dios y dejemos de apedrear en nombre de Dios. Algo bueno está por venir.
==============================================SUSCRIBETEhttps://wwaw.youtube.com/channel/UCNpffyr-7_zP1x1lS89ByaQ?sub_confirmation=1==================================================== DEVOCIÓN MATUTINA PARA MUJERES 2026“SUBLIME BELLEZA”Narrado por: Sirley DelgadilloDesde: Bucaramanga, ColombiaUna cortesía de DR'Ministries y Canaan Seventh-Day Adventist Church===================|| www.drministries.org ||===================23 de MarzoProtagonistas INSUSTITUIBLESConfecciona ropa de lino y la vende. [...] Se reviste de fuerza y dignidad [...]. Está atenta a la marcha de su hogar y el pan que come no es fruto del ocio (Proverbios 31:24-27).En 1962 Agnes de Mile publicó en la revista Selecciones: "No tengo certeza de que la joven de hoy sea más feliz. La felicidad es muy personal y está íntimamente relacionada con la aptitud para amar. Nuestras abuelas lo sabían muy bien. Las mujeres de su tiempo vivían para los otros. Una de sus marcas de gloria era el altruismo. Su generación conoció la fe, la disciplina, un objetivo en la vida, en contraste con la ambición y el placer personal. Fue una generación que comprendió el valor de la elegancia. En el recato de su existencia, la mujer de entonces representó lo que tal vez haya sido el último baluarte de la hidalguía".La dramaturga norteamericana Zoe Lewis escribió un desahogo, titulado "Fui engañada por el movimiento feminista".Su madre le inculcó los valores de la posibilidad de elegir y de la liberación sexual. Durante veinte años, persiguió sus sueños, pero, cerca de los cuarenta años, concluyó: "Sacrifiqué mis deberes femeninos y los deposité en el altar de la carrera profesional. ¿Será que valió la pena? La respuesta solo puede ser un no absoluto. Desearía haber tenido una visión más balanceada de la mujer".Zoe habla de la enorme presión que sentía para tener éxito y ser igual a los hombres y cuánto le gustaría que la idea de ser ama de casa o madre, no fuese "tan tóxica para las mujeres de la clase media del pasado". Según ella, cada vez más amigas feministas están desistiendo de su carrera en favor del amor, de los hijos y de la cocina. Y concluye: "Ser mujer y ser madre deberían tener el mismo valor que una carrera en la mente de las feministas".Por detrás de la lucha por los derechos igualitarios, el enemigo siempre intentó que se desate una guerra entre los sexos. Hombres y mujeres fueron criados para complementarse, no para competir unos contra otros, pues tienen estructuras diferentes.Si lamentamos que en el pasado los hombres oprimían a las mujeres, necesitamos evitar el error de intentar imitar la fuerza masculina, dejando de disfrutar de la femineidad, terminando frustradas y arrepentidas. Dejémonos inspirar y ser alimentadas por la fe y la confianza en el Creador que nos capacita para protagonizar un papel insustituible: primeramente, dentro de casa; después, fuera de ella.
Luister nu naar Reality Check op Wintertrip! Exclusief op Podimo. We moeten met de billen bloot. Geen enkele deelnemer kreeg in onze podcast zó vaak het label 'saai' opgeplakt als Hanneke. Doodgeslagen dates, ongemakkelijke stiltes en vonken die maar niet wilden overspringen... Toch weigeren Eva, Timo en Till te geloven dat dit de échte Hanneke is. Hoogste tijd dus voor een grondig onderzoek in het bruisende Saalbach! Tijdens een eerlijk gesprek klapt Hanneke uit de school over haar Winter vol Liefde-avontuur. Wat blijkt? Haar deelname werd pas op het allerlaatste moment bevestigd. Waren de mannen daarom misschien niet de perfecte match? Ook onthult ze fascinerende en verrassende onderwerpen die ze wél met haar dates besprak, maar die de montagekamer wonderbaarlijk genoeg nooit hebben overleefd. Wij snappen er niets van, want deze beelden hadden alles veranderd! Als klap op de vuurpijl onderwerpen we Hanneke aan de ultieme test: we duiken samen de après-ski in. Vergeet de stille tv-momenten, want het gaat he-le-maal los. De Jägerbombs vliegen ons om de oren, er wordt gedanst, volop meegezongen en schaamteloos gesjanst. Feest Hanneke ons genadeloos onder de tafel? Aan het einde van deze aflevering krijg je het definitieve antwoord op de hamvraag: is Hanneke écht saai, of heeft tv-kijkend Nederland het volkomen mis? Luister de aflevering exclusief op Podimo, nu 3 maanden voor maar 1 euro via podimo.nl/realitycheck See omnystudio.com/listener for privacy information.
Bojíte se, kam míří svět s umělou inteligencí? Nejste sami – průzkumy ukazují, že 60 % mladých lidí si myslí, že lidstvo směřuje do záhuby. A já to občas taky cítím.Proto jsem si pozval dva výjimečné hosty: Václava Dejčmara – investora, filantropa a filozofa, který věří v psychedelika, podmíněný příjem i evropský AI Manhattan. A Petra Ludviga – autora Konce prokrastinace a nové knihy Od chaosu ke smyslu, který AI sleduje zblízka a nemá o jejích rizicích iluze.Bavili jsme se o tom, co nás čeká – AGI, superinteligence, humanoidní roboti, konec práce. Ale hlavně o tom, co s tím může dělat každý z nás teď.V tomhle díle uslyšíte:→ Proč i "pozitivní" scénář s AI může skončit koncem lidstva→ Co znamená být architektem místo obětí→ Podmíněný základní příjem – ale s podmínkou vzdělání→ Proč Evropa měla koupit Anthropic (a jak by to změnilo hru)→ Jak kultivovat vnitřní svět, když vnější svět hoří→ Buddha 2.0, Star Trek, Duna a lehkost bytíTohle povídání mě osobně naplnilo dost pozitivní energií – a doufám, že stejně zapůsobí i na vás.
Que seraient nos vies sans les couleurs ? Leurs rôles dans le Vivant sont souvent mé- ou inconnus du grand public. Pourtant, elles sont un des langages, une des conditions sina qua non du Vivant… Il était tant que BSG consacre aux couleurs une grande saga inédite.Aujourd'hui la couleur de la peau. Quelle était la couleur de celle de nos lointains ancêtres humains ? De Jésus Christ ? Noir, rouge, blanc ? Clair ou obscur ? Basané ou visage pâle ?Invité : Frédéric Archaux, biologiste et chercheur, auteur de Toutes les couleurs de la nature (Quae, 2025).___
„Bolo veľké nedorozumenie, keď sa brojilo proti žene nespokojnej len s vareškou. Keď sa predpokladalo, že bude nevernou rodine, nebude obetavou matkou, stratí dobré mravy atď. Boli to kruté časy pre ženu vymykajúcu sa z úzkoprsého chápania poslania. Jej nespokojnosť bola podmienená vrodenou schopnosťou mať význam i za hranice rodiny.“ Tento prejav predniesla Hana Gregorová na zakladajúcom valnom zhromaždení Zväzu slovenských žien v roku 1945. Je súčasťou knihy, „Chcela som viac“ (Daniel Hupko, Jana Jablonická Zezulová a kol.) ktorá vyšla nedávno v Mestskom múzeu Bratislava pri príležitosti výstavy o Hane Gregorovej, spisovateľke, intelektuálke, feministke, organizátorke kultúrneho života, matke, patriotke, novinárke a publicistke. Tento prejav je plný typicky povojnového optimizmu. Možno ohlasuje koniec dejín - máme vyhraté, prvá fáza dejín boja za rovnosť žien je na konci. Dnes 80 rokov po tomto prejave vieme, že konce dejín sa veľmi nekonajú. Nekoná sa konečný mier, všeobecné rešpektovanie medzinárodného práva, konečná výhra liberálnej demokracie, či rovnosť žien. O toto všetko treba neustále bojovať. A tak sa vraciame k príbehom a hľadáme inšpiráciu u žien, ktoré nám základné práva vybojovali. Ktoré myšlienky Hany Gregorovej rezonujú aj dnes? Aká bola reakcia verejnosti na výstavu o Hane Gregorovej? A čo by Hana Gregorová odkázala malým chlapcov s veľkými egami obývajúcim dnešnú manosféru? Historička Agáta Šústová Drelová sa rozprávala s Danielom Hupkom, historikom, kurátorom a vedúcim odborného oddelenia Múzea mesta Bratislavy. Tento diel Dejín vychádza vďaka podpore Aukčnej spoločnosti SOGA, pri príležitosti 30. výročia jej založenia. Ďakujeme za podporu. Na výrobe tejto relácie spolupracovali Tomáš Rybár a Michal Jurík. – Ak máte pre nás spätnú väzbu, odkaz alebo nápad, napíšte nám na jaroslav.valent@petitpress.sk – Všetky podcasty denníka SME nájdete na sme.sk/podcastySee omnystudio.com/listener for privacy information.
La mujer apenas podía contener las lágrimas. Estaba contándoles su historia a oficiales del Seguro Social. Era la misma historia de muchas mujeres como ella, una historia que es drama y que es, a la vez, tragedia. Se llamaba Rosario Servín, y tenía treinta y nueve años de edad. Vivía en una de las grandes capitales de América Latina, era viuda y tenía seis hijos. Su esposo había muerto de SIDA, y ella también estaba infectada. Rosario acababa de perder su casa, que era la única herencia, además de la enfermedad, que le dejó su esposo. Tales casos representan una epidemia. Miles y miles de mujeres pueden contar la misma historia. Casadas con un hombre machista, deben aguantar pacientemente todo lo que él haga. El esposo, que tiene todas las mujeres que quiere, vive en completo abandono y se enferma de SIDA. La mujer no se atreve a decir una sola palabra, ni a preguntar cuántas mujeres tiene ni a ensayar la menor protesta. Lo aguanta todo pacientemente, pidiéndole a Dios que su esposo cambie, pero en vez de cambiar él le transmite a ella el virus mortal. Se cuenta que cuando Hernán Cortes conquistó México, los príncipes aztecas le traían lotes de hasta veinte muchachas vírgenes para que escogiera la que más le gustara, y distribuyera a las restantes entre sus capitanes. Esa es parte de nuestra herencia. Con la proliferación del machismo, de la lujuria y del pisoteo cínico de las normas divinas del sexo y del matrimonio, ¿cómo no van a haber en las Américas millones de casos de SIDA? Tenemos quinientos años de «civilización» en nuestros países de habla española. ¿Y a qué hemos llegado? Lo que salta a la vista es un enorme desmoronamiento moral, espiritual, económico y político. ¿Qué es lo que falta en nuestra sociedad? Falta algo que la civilización no ha podido darnos. Falta algo que la cultura no ha podido darnos. Incluso, falta algo que la religión tampoco ha podido darnos. Falta Dios introducido en cada fibra de nuestra vida. Falta una relación personal con el Señor Jesucristo. Cristo puede entrar en nuestra vida desalojando de nosotros todo lo que es malo. Él puede regenerarnos y limpiarnos, y hacer de nosotros —de cada hombre y cada mujer que se entrega a Él— una nueva persona. Cristo, y no la religión, es lo que salva. Dejémoslo entrar en nuestro corazón. Ese será el principio de una nueva vida. Dejemos que entre hoy mismo. Él quiere ser el Señor de nuestra vida. Hermano PabloUn Mensaje a la Concienciawww.conciencia.net
Dej nyab ntawm Sydney, tub ceev xwm NSW ntseeg tias muaj neeg ntau tus cuam tshuam txog tus yawg ntawm Sydney, NSW tej speed camera txhom thiab nplua tej neeg tsav tsheb, muaj neeg nthuav xov xwm tas sim neej tsaib no, Hillary Clinton tej lus teb tias nws tsis cuam tshuam nrog Jeffrey Epstein thiab hais kom nug Trump, Meskas tsuas tsub se 10 feem pua li qub rau Australia xwb, tsoom fwv teb chaws Australia taw qhia kom tej cuab yig neeg Australia, tej nom tswv ntawm ob lub teb chaws Israel thiab Lebanon tsiv tawm, Denmark cov kev xaiv tsa, neeg txum tim cov kev tsis txaus siab rau tus hau xeev tshiab Northern Territory, fungal infection ua rau ob tug neeg tas sim neej ntawm Sydney lbu tsev kho mob Royal Prince Alfred Hospital, lub nkoj cuam tshuam txog Phuket cov kev ntoj ncig, Ethiopia tus neeg sib tw Olympic raug txwv tsis pub sib tw, Matilda cov kev sib tw Women's Asian Cup.
Prvú epizódu zo série Ikony výtvarného umenia na Slovensku, venovanú Petrovi Michalovi Bohúňovi, sme začali diskusiou o tom, ako nám na Slovensku chýba priestor, inštitúcia formátu antverpského Kráľovského múzea výtvarného umenia (KMSKA) či viedenského Kunsthistorisches Museum. Dejiny týchto inštitúcií siahajú do 19. storočia a ich základom sú bohaté aristokratické a súkromné zbierky. Slovenská národná galéria vznikla až po nastolení komunistického režimu: bola založená zákonom Slovenskej národnej rady z júla 1948. Prvé výstavy nevyhnutne odzrkadľovali ideologické smerovanie nového režimu a k dejinám výtvarného umenia pristupovali selektívne. Súčasťou prvej výstavy bol aj obraz zobrazujúci robotníka v medených hámroch v Banskej Bystrici od maliara Dominika Skuteczkého. Tento obraz však zachytáva len jednu z tém širokého tvorivého záberu jedného z našich najvýznamnejších maliarov prelomu 19. a 20. storočia. V tejto epizóde Dejín sa na dielo Dominika Skuteczkého pozrieme bez selekcie a v historickom kontexte: aké sú inšpirácie a záber diela Skuteczkého? Do akej miery sa inšpiroval európskymi trendmi? A čo nám jeho dielo napovedá o živote spoločnosti na Slovensku na prelome 19. a 20 storočia? Historička Agáta Šústová Drelová sa rozprávala s kunsthistorikom a riaditeľom aukčnej spoločnosti SOGA Júliusom Barczim. Spolu s Ninou Gažovičovou je tvorcom najsledovanejšieho a napočúvanejšieho podcastu o umení – Predané. Tento podcast vznikol vďaka podpore Aukčnej spoločnosti SOGA a je druhým zo série dvanástich podcastov „Ikony výtvarného umenia na Slovensku“, v rámci ktorej vám každý mesiac prinášame príbehy diel a kontext tvorby významných maliarov a maliarok. Na výrobe tejto relácie spolupracovali Tomáš Rybár a Michal Jurík. – Ak máte pre nás spätnú väzbu, odkaz alebo nápad, napíšte nám na jaroslav.valent@petitpress.sk – Všetky podcasty denníka SME nájdete na sme.sk/podcastySee omnystudio.com/listener for privacy information.
„Bude inšpektorom, aby už mal aké-také znalosti o zločine. Bude puntičkár a čistotný... má rád, keď sú veci v páre a tiež veci hranaté, nie okrúhle. A mozog má ako britva – bude v ňom mať sivé bunky... Dám mu veľkolepé meno... a čo keby som tohto svojho človiečika pomenovala Herkules? Bude malý a pritom Herkules – vynikajúce meno! Priezvisko sa vymýšľalo ťažšie. Sama neviem, prečo som ho pomenovala Poirot.“ Takto Agatha Christie opísala vo svojom životopise zrod azda najznámejšieho detektíva na svete, ak teda nepočítame Sherlocka Holmesa. Sama vraj neskôr ľutovala, že si za svoju literárnu postavu nezvolila niekoho iného, mladšieho, s kým by mohla starnúť. Ako sa to však v dejinách literatúry deje často, a v detektívnom žánri azda ešte viac, fiktívna postava akoby prerástla svojho autora a žije ďalej vlastným životom. Nás však dnes bude zaujímať práve život autorky, ktorú bez preháňania môžeme nazvať kráľovnou detektívok. Pritom spočiatku len máločo naznačovalo, že by sa Agatha Christie mohla stať úspešnou spisovateľkou. Sama priznávala, že občas má problém z ortografiou a jej prvý román odmietli všetky vydavateľstvá. Vzala si však k srdcu slová britského spisovateľa Edena Phillpottsa, aby sa nevzdávala. Naším veľkým šťastím je, že ho poslúchla a vytrvala aj napriek mnohým ťažkým životným skúškam. O tom, ako sa dobrá detektívka stala naším najmilším rituálom, sa Jaro Valent rozpráva s publicistom a prekladateľom Tomášom Mrvom. Tento diel Dejín vychádza vďaka podpore Aukčnej spoločnosti SOGA, pri príležitosti 30. výročia jej založenia. Ďakujeme za podporu. Na výrobe tejto relácie spolupracovali Tomáš Rybár a Michal Jurík. – Ak máte pre nás spätnú väzbu, odkaz alebo nápad, napíšte nám na jaroslav.valent@petitpress.sk – Všetky podcasty denníka SME nájdete na sme.sk/podcastySee omnystudio.com/listener for privacy information.
Po dlouhé době se vracíme zpátky společně se ZAJÍCEM VE DRUHÉ LIZE!
Muchos más recursos para tu vida de fe (Santo Rosario, Oración, etc.) en nuestra web https://sercreyente.com________________Martes, 10 de febrero de 2026 (5ª Semana del Tiempo Ordinario)Evangelio del día y reflexión... ¡Deja que la Palabra del Señor transforme tu vida! Texto íntegro del Evangelio y de la Reflexión en https://sercreyente.com/os-aferrais-a-la-tradicion-de-los-hombre/[Marcos 7, 1-13] En aquel tiempo, se reunieron junto a Jesús los fariseos y algunos escribas venidos de Jerusalén; y vieron que algunos discípulos comían con manos impuras, es decir, sin lavarse las manos. (Pues los fariseos, como los demás judíos, no comen sin lavarse antes las manos, restregando bien, aferrándose a la tradición de sus mayores, y al volver de la plaza no comen sin lavarse antes, y se aferran a otras muchas tradiciones, de lavar vasos, jarras y ollas). Y los fariseos y los escribas le preguntaron: «¿Por qué no caminan tus discípulos según las tradiciones de los mayores y comen el pan con manos impuras?». Él les contestó: «Bien profetizó Isaías de vosotros, hipócritas, como está escrito: “Este pueblo me honra con los labios, pero su corazón está lejos de mí. El culto que me dan está vacío, porque la doctrina que enseñan son preceptos humanos”. Dejáis a un lado el mandamiento de Dios para aferraros a la tradición de los hombres». Y añadió: «Anuláis el mandamiento de Dios por mantener vuestra tradición. Moisés dijo: “Honra a tu padre y a tu madre” y “el que maldiga a su padre o a su madre es reo de muerte”. Pero vosotros decís: “Si uno le dice al padre o a la madre: los bienes con que podría ayudarte son corbán, es decir, ofrenda sagrada”, ya no le permitís hacer nada por su padre o por su madre; invalidando la palabra de Dios con esa tradición que os transmitís; y hacéis otras muchas cosas semejantes».________________Descárgate la app de SerCreyente en https://sercreyente.com/app/¿Conoces nuestra Oración Online? Más información en: https://sercreyente.com/oracion¿Quieres recibir cada día el Evangelio en tu whatsapp? Alta en: www.sercreyente.com/whatsappTambién puedes hacer tu donativo en https://sercreyente.com/ayudanos/Contacto: info@sercreyente.com
Nedávna smrť dvoch amerických občanov rukami agentov ICE v Spojených štátoch amerických bola možno najhorším v sérii nepríjemných prekvapení, ktoré prináša druhé funkčné obdobie prezidenta Donalda J. Trumpa. V globálnom kontexte vzostupu autokratických lídrov možno Donald Trump neprekvapuje. To, čo neprestáva prekvapovať je rýchlosť, radikálnosť a rozsah zmien, akou sa tieto veci dejú v jednej z najstarších demokracií – v krajine, ktorá bola pre mnohých z nás dlho vzorom demokratického štýlu vládnutia a demokratickej kultúry. V tomto podcaste sa pozrieme na dejiny Spojených štátov komplexnejšie a bez idealizovania: Akým výzvam čelila demokracia v Spojených štátoch naprieč dejinami? Bola imúnna vzostupu autokratických tendencií? Je nástup trumpizmu naozaj natoľko prekvapujúci? Do akej miery je Trumpov štýl vládnutia, jeho izolacionizmus a expanzionizmus výnimočný v amerických dejinách? Historička Agáta Šústová Drelová sa rozprávala s politológom Doc. Erik Lášticom, PhD. z Katedry politológie na Univerzite Komenského v Bratislave, kde prednáša o vláde a politike na Slovensku a v Spojených štátoch. Politické a spoločenské dianie v USA pravidelne komentuje aj v médiách a na sociálnych sieťach. Tento diel Dejín vychádza vďaka podpore Aukčnej spoločnosti SOGA, pri príležitosti 30. výročia jej založenia. Ďakujeme za podporu. Na výrobe tejto relácie spolupracovali Tomáš Rybár a Michal Jurík. – Ak máte pre nás spätnú väzbu, odkaz alebo nápad, napíšte nám na jaroslav.valent@petitpress.sk – Všetky podcasty denníka SME nájdete na sme.sk/podcastySee omnystudio.com/listener for privacy information.
Bienvenida a esta secuencia de episodios que había planeado compartir contigo para empezar el año. Hoy lo estoy compartiendo a finales del mes de enero y estoy convencida de que este es el momento ideal para que lo escuches. Este episodio ya lo había grabado. De hecho, es el primero de una secuencia de tres. Antes de viajar a Monterrey por la boda de mi hija Mariana, grabé tres episodios con toda la intención de volver a la regularidad del podcast. Era una serie titulada: 3 errores por los cuales no logras cumplir tu propósito de bajar de peso. Mi plan era muy claro: editarlos durante los vuelos y distribuirlos después. Pero al revisar los audios, me encontré con algo que no esperaba. Estaban totalmente en blanco. Y te confieso algo con mucha honestidad: mis primeros pensamientos fueron muy duros conmigo misma.
Ufff, arrancó potente el año, ¿no creen?
Silvestrovský díl KUDY BĚŽÍ ZAJÍC je tady
Predstavte si, že stojíte pred veľkou fotografiou, na ktorej sú usmievavé deti ázijského pôvodu a medzi nimi jeden vysoký Európan. A pod fotografiou, na podlahe, veľké biele vajíčka. Môžete sa letmo pozrieť a ísť ďalej, ale ak zostanete a prizriete sa bližšie, objavíte veľký príbeh. V 3. epizóde podcastovej série „Čo skrýva umenie“ sa ponoríme do sveta umeleckej fotografie. Spýtame sa, čo všetko skrýva malá či veľká fotografia, prečo a ako sa môžu dostať staré fotky na steny moderných výstav a prečo si niekedy práca umelca pýta roky výskumu, schopnosti detektíva a pevné nervy. V epizóde sa spýtame aj na to, ako prezentovať komplexné a niekedy aj komplikované súčasné fotografické umenie, aby sme mu porozumeli, a či fotografia musí byť krásna, aby bola umením. Vyzistíme aj, prečo idylický západ slnka, ktorý si nafotíme na mobil, nie je umením, a kedy a ako sa ním môže stať. Objavíme aj punktum a fakt, že nejde o medicínsky zákrok, a utvrdíme sa v tom, že nepochopiť umeleckej fotografii na prvú dobrú je úplne v poriadku. Podcast od autorky Kataríny Urban Richterovej vznikol vďaka finančnej podpore Fondu na podporu kultúry národnostných menšín a v spolupráci s denníkom SME. Odporúčanie Kniha Maslo od Asako Yuzuki je veľmi zaujímavým skĺbením tém ako jedlo, ženy, mizogýnia a séria úmrtí, z ktorých je podozrivá nesympatická postava. Dej sa odohráva v Tokiu a číta sa veľmi ľahko a rýchlo. Tento japonský bestseller inšpirovaný skutočnými udalosťami by mohol byť čitateľským spestrením vašich napríklad vianočných sviatkov. – Všetky podcasty denníka SME nájdete na sme.sk/podcasty – Odoberajte aj audio verziu denného newslettra SME.sk s najdôležitejšími správami na sme.sk/brifingSee omnystudio.com/listener for privacy information.
Audio Devocional "Crezcamos de Fe en Fe" - Ministerios Kenneth Copeland
«Por lo tanto, busquen primeramente el reino de Dios y su justicia, y todas estas cosas les serán añadidas» (Mateo 6:33) Siempre que Kenneth y yo hablamos de vivir por fe, sé que hay personas que piensan: "Eso es fácil para ustedes, porque son predicadores y han tenido éxito". En cierto modo es verdad que hemos tenido éxito, pero ha sido así porque nuestro llamado exige que le pongamos atención a Dios, y ponerle atención a Él siempre produce éxito. Pero no siempre hemos vivido de esa manera. Es más, la primera vez que vi a Kenneth Copeland en persona, lucía lo más lejano a un predicador que alguien pudiera ser. Era piloto de aviones y cantaba en clubes nocturnos. En cuanto a mí, era una estudiante universitaria que no sabía nada del nuevo nacimiento y que había dicho que jamás me casaría con algún predicador. Poco después de casarnos, Kenneth inició un negocio que pensamos que nos haría ricos. Dejé mi trabajo y me fui a trabajar para esa nueva compañía. Dos semanas más tarde, el negocio fracasó. Terminamos durmiendo en una cama plegable que se hundía en la mitad. Teníamos una mesita metálica que Kenneth había fabricado en la secundaria y un televisor en blanco y negro. No teníamos ni refrigerador, ni estufa. Cocinaba en mi cafetera y en una sartén eléctrica, y ponía la comida afuera en una caja de cartón para que se mantuviera fría. Estábamos en la quiebra, sin empleo y endeudados hasta la coronilla. No teníamos a donde ir, ni muebles. No teníamos absolutamente nada. Entonces, un día, tomé la Biblia que la madre de Kenneth le había regalado para su cumpleaños. Ella le había escrito una dedicatoria con este versículo: «Por lo tanto, busquen primeramente el reino de Dios y su justicia, y todas estas cosas les serán añadidas». La abrí y leí Mateo 6. Decía que Dios tenía cuidado de las aves. Por primera vez en mi vida entendí en mi corazón que Dios se interesaba por mí. Me imaginé que si Él cuidaba de las aves, ¡ciertamente cuidaría de mí! Me arrodillé en aquella habitación casi vacía y le dije a Jesús que si Él podía hacer algo con mi vida, yo se la entregaba. Eso es todo lo que recuerdo haber dicho. No sabía que acababa de nacer de nuevo. Dos semanas después, Kenneth encontró un trabajo. Nos mudamos a un apartamento amueblado y compramos un mejor automóvil. En medio de todo eso, sucedió algo más: Kenneth también nació de nuevo. No te preocupes si "no has tenido éxito". Por supuesto que nosotros no lo tuvimos al principio. Sigue caminando con Dios y deja que Él te dé la victoria. Él es un Dios bueno para con todos (Salmos 145:9). Toma la decisión en tu corazón de buscarlo primero a Él, y todas las otras cosas serán añadidas. Lectura bíblica: Salmo 128 © 1997 – 2019 Eagle Mountain International Church Inc., también conocida como Ministerios Kenneth Copeland / Kenneth Copeland Ministries. Todos los derechos reservados.
Dejé de buscar mi media naranja hasta que me encontré con su papaya.