Podcasts about inclusie

Inclusief onderwijs klinkt als een breed gedragen ideaal: kinderen leren zoveel mogelijk samen, dichtbij huis en met onderwijs dat aansluit bij hun behoeften. Maar tussen dat ideaal en de dagelijkse werkelijkheid van scholen zit veel spanning. Want wat betekent inclusie als leerlingen vastlopen, leraren handelingsverlegen worden en gespecialiseerde ondersteuning juist nodig blijkt om kinderen weer tot leren te brengen? Ate de Boer laat zien dat de discussie over inclusief onderwijs niet alleen over overtuigingen moet gaan, maar ook over patronen, data en realistische verwachtingen. In het speciaal basisonderwijs worden al jaren toetsgegevens van duizenden leerlingen verzameld. Die gegevens laten zien dat er duidelijke doelgroepen bestaan, maar ook dat binnen die doelgroepen grote verschillen zichtbaar blijven. Gemiddelden helpen dus om beter te begrijpen wat leerlingen nodig hebben, zolang ze het individuele kind niet onzichtbaar maken. Hierover doet Ate met een groep collega’s onderzoek naar. De kernvraag is daarmee niet simpelweg of leerlingen wel of niet in het reguliere onderwijs kunnen blijven. De vraag is welke onderwijspraktijken, vormen van ondersteuning en professionele keuzes daarvoor nodig zijn. Inclusie vraagt geen grote woorden, maar zorgvuldig onderzoek, gezamenlijke verantwoordelijkheid en de bereidheid om te blijven puzzelen wanneer het ingewikkeld wordt. Kernpunten uit de podcast:

Sinds de fusie van GroenLinks-PvdA is de combinatie verreweg de grootste fractie binnen de gemeenteraad van Utrecht. Echter, in oktober vorig jaar werd de partij tijdens de Tweede Kamerverkiezingen onverwachts voorbijgestreefd door D66. Hoe gaat GroenLinks-PvdA proberen de kiezer voor zich terug te winnen? Te gast is Linda Voortman, lijsttrekker van GroenLinks-PvdA in de gemeente Utrecht en tevens wethouder verantwoordelijk voor onder meer de portefeuilles Werk en Inkomen, Diversiteit en Inclusie, Zorg en Groen. Gasten in BNR's Big Five van de stedelijke lijsttrekkers: -Ronald Buijt, lijsttrekker Leefbaar Rotterdam -Daniëlle Stijntjes, lijsttrekker VVD Eindhoven -Richard de Mos, lijsttrekker Hart voor Den Haag -Melanie van der Horst, lijsttrekker D66 Amsterdam -Linda Voortman, lijsttrekker GL-PvdA UtrechtSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Ik start deze keer met een mooie ontwikkeling: de Johan Cruijff Arena gaat audiodescriptie aanbieden bij concerten. Een belangrijke stap richting meer inclusie, zodat ook blinde en slechtziende bezoekers volledig kunnen meebeleven wat er op het podium gebeurt.Vervolgens sta ik stil bij prikkels, overprikkeling en energiebalans. Wat doet het met je als je continu “aan” staat?Ik deel mijn eigen ervaringen, hoe ik heb geleerd mijn energie beter te verdelen en waarom rustmomenten voor mij essentieel zijn.In de rubriek Parkprikkels bespreek ik de nieuwste ontwikkelingen in de Efteling, de komst van ondertiteling en toekomstige audiodescriptie bij attracties. Ook blik ik vooruit op grote projecten zoals Universal in Groot-Brittannië en Disney Adventure World. Mocht je willen reageren op deze aflevering, dat kan altijd. Vul het contactformulier in op de website www.sandervanmeerendonk.nl of stuur een e-mail naar info@sandervanmeerendonk.nl. Ik hoor graag van je! Er is ook een Facebook pagina van deze show: www.facebook.com/profile.php?id=100057534635412 Je kan Sander ook volgen op LinkedIn: https://www.linkedin.com/company/sandervanmeerendonkIk vind het altijd leuk als je een review achterlaat op je favoriete podcast platform en als je over het bestaan ervan vertelt aan iedereen die er belang bij heeft. En als je geen enkele aflevering wil missen, abonneer je dan op deze show in de app waar je luistert. Vind je deze show echt vet en wil je mij als podcast maker steunen, doe dan een donatie. Dat kan al vanaf 2 euro per maand, of je kan ook een eenmalige donatie doen. Kijk hiervoor op www.petjeaf.com/gestructureerdechaos.

In deze podcast vertelt universitair docent Alana Helberg-Proctor waarom ras gevaarlijk is voor inclusie en diversiteit in de zorg. In een bevlogen gesprek legt ze uit waarom we geen raciale termen en categorieën moeten gebruiken in de zorg. Daarnaast deelt ze haar ideeën hoe de huisartsenzorg inclusiever kan worden. Luister mee!Gerelateerd:NHG | Inclusieve schrijfwijzerPodcast Kleurrijke dermatologie

Het mag duidelijk zijn dat het voor ons allemaal belangrijk is om te bewegen, maar hoe zorg je ervoor dat iedereen die dit wil op een veilige en toegankelijke manier kan sporten? En wat is dat eigenlijk: een inclusieve sportwereld? We praten erover met Jasmijn Holla, lector van het lectoraat Kracht van Sport en Bewegen bij Inholland! Goedemorgen!

Taal is veel meer dan een instapvereiste. Op de werkvloer bepaalt ze mee hoe veilig mensen werken, hoe teams samenwerken en hoe sterk medewerkers zich verbonden voelen met hun job en hun organisatie.In deze aflevering gaan we in gesprek met Daan Hooghe (Volvo Car Gent) en Greetje Allaert (Randstad Risesmart) over het geïntegreerde taalcoachingtraject dat bij Volvo Car Gent loopt. Ze delen hoe het traject ontstond, welke hick-ups ze onderweg tegenkwamen en hoe taalcoaching vandaag structureel is ingebed in het HR-beleid.Je ontdekt waarom taalcoaching effectiever is dan klassieke taallessen, welke rol leidinggevenden en sociale partners spelen en welke concrete lessen HR-professionals hieruit kunnen meenemen. Een inspirerend en eerlijk verhaal over inclusie, duurzame tewerkstelling en leren op de werkvloer.#taalcoaching #inclusie #diversiteit #equity #employerbranding #duurzametewerkstelling #hr #leiderschap #lerenenontwikkelen #arbeidsmarkt #talent #werkvloer #socialeimpactHonger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF BLIJF OP DE HOOGTE VAN ALLE HR-ACTUA ABONNEER JE OP HET #ZIGZAGHR BOOKAZINE It's a great time to be in HR! www.zigzaghr.be

Seizoen 7 van Wytze en Wim op Onderwijsreis is bezig met een nieuw thema. We maken een reeks van vier afleveringen over inclusief onderwijs. Hoe zorgen we dat iedereen mee kan doen in het onderwijs? Hoe kunnen leerlingen met een handicap meedoen in het onderwijs? Hoe zorgen we dat iedereen zich ongeacht migratieachtergrond welkom voelt? En hoe kunnen we zorgen dat je sociaal-economische achtergrond niet je succes in de klas bepaalt? Deze keer: gemengde scholen naar sociaal-economische achtergronden.Dat gesprek voeren we met Guido Walraven, coördinator kenniscentrum Gemengde Scholen (www.gemengdescholen.nl). Daarin wordt gesproken over een artikel dat Guido heeft geschreven. Dat artikel vind je hier: https://www.gemengdescholen.nl/wp-content/uploads/2024/09/LR_BSM06_2024_Artikel-gemengde-scholen_Guido-Walraven.pdf. Alles over de wetgeving in 2020 vind je hier: https://wetgevingskalender.overheid.nl/Regeling/WGK006741. Ook de beleidsagenda is online vindbaar: https://www.gelijke-kansen.nl/documenten/2021/01/04/beleidsagenda-tegen-segregatie-in-het-funderend-onderwijs. Toegang aanvragen tot de monitor segregatie in het funderend onderwijs doe je hier: https://www.vo-raad.nl/nieuws/landelijke-monitor-onderwijssegregatie-beschikbaar. Een uitgebreid interview met Inge de Wolf lees je hier: https://www.nso-cna.nl/interview/inge-de-wolf-kansengelijkheid-onderwijs/.Wytze Niezen vind je op LinkedIn (https://www.linkedin.com/in/wytzeniezen/). Wim Pelgrim vind je op zijn eigen site (www.wimpelgrim.nl).  Wil je reageren? Ga dan naar Instagram (http://instagram.com/onderwijspodcast), Facebook (https://www.facebook.com/pictioonderwijspodcast) of LinkedIn (https://www.linkedin.com/groups/8805729/) Wil je een aflevering sponsoren? Laat het weten via onderwijspodcast@wimpelgrim.nl.

De Dutch Game Awards 2025 zijn uitgereikt, tijdens de Dutch Game Week in Breda. Traditiegetrouw hoor je enkele van de winnaars zelf daarover in All in the Game, in gesprek met Joe van Burik en Donner Bakker. Zo praten we met de grote winnaar van dit jaar (met zowel de prijs voor Best Game als Best Game Design): Grunn van Sokpop Collective, een Lynchiaanse game geïnspireerd op Groningen, gemaakt door Tom van den Boogaart en bijgestaan door Tijmen Tio. Ook hoor je René Otto, jurist bij Deviant Legal, die de Inclusion Award mee naar huis mocht nemen. En we spreken Jeffrey Lanters en Sophie Asveld van Hulan, makers van de game Freequency, die mensen met tinnitus verlichting kan bieden, en beloofd werd met Best Applied Game. Winnaars Dutch Game Awards 2025:Best Game: Grunn – Sokpop CollectiveBest Art: SCHiM – Extra NiceBest Audio: The Knightling - TwirlboundBest Narrative: Herald: The Interactive Period Drama – Complete Edition - WispfireBest Technology: Prologue: Go Wayback! – PLAYERUNKNOWN ProductionsBest Game Design: Grunn – Sokpop CollectiveBest Applied Game: Freequency – HulanBest Debut Game: Luma Island – Feel Free GamesBest Student Game: The Final Print – Dummy Detectives - BUasInclusion Award: René OttoBest in Business: PokiBest Studio: MiniclipNL: GameBasic StudioCareer Achievement: Ivo Wubbels Over All in the GameAll in the Game is de podcast over games voor iedereen. Wanneer er iets speelt in de wereld van games, hoor je dat hier: spannende ontwikkelingen, boeiende onderzoeken en natuurlijk de nieuwste releases om te spelen op je PlayStation, Xbox, pc of welk platform dan ook. Onder leiding van BNR's techredacteur Joe van Burik hoor je gesprekken met andere gamekenners, zoals beursnerd Jochem Visser, techredacteurs Niels Kooloos en Daniël Mol én popcultuurkenners Donner Bakker en Sam van Zuilen. Ook hoogleraar computerwetenschappen Felienne Hermans en universitair docent Laura van der Lubbe schuiven geregeld aan, en je hoort bijdragen van audioproducers André Dortmont en Jeanne Heeremans. Elke week hoor je minimaal één aflevering van All in the Game. Of juist meerdere, wanneer er veel speelt in de wereld van games. Soms met impressies en analyses over actuele ontwikkelingen en nieuwe games. Andere keren kun je luisteren naar interviews met makers van bijzondere games, van Grand Theft Auto (GTA) tot Baldur's Gate 3 - zowel Nederlandse als internationale ontwikkelaars. Of we praten met e-sport-atleten, onderzoekers en andere experts in de wereld van videogames, in onze rubriek Main Game. En regelmatig laten we iemand van BNR Nieuwsradio aanschuiven om te vertelen over diens favoriete game van vroeger in de Retro-rubriek. In deze podcast kijken we verder dan alleen wat een game leuk maakt: we bespreken juist ook in de culturele, maatschappelijke, economische en technologische impact ervan. Jaarlijks gaat er immers zo'n 200 miljard euro om in de wereldwijde game-industrie, dat is al (vele jaren zelfs) daadwerkelijk meer dan de muziek- en filmindustrie bij elkaar opgeteld. Zo hoor je bij All in the Game niet alleen wat je moet spelen - en op welk nieuwe (game)platform - maar kun je daar nog bewuster mee bezig zijn, over praten en natuurlijk van genieten. Of het nou gaat om Super Mario of Sonic the Hedgehog, Fortnite of Roblox, voetbalgames van EA Sports FC of de FIFA, Call of Duty of Battlefield, League of Legends of Dota,of goude oude titels zoals Tetris, Rollercoaster Tycoon, The Sims of zelfs Snake. En we hebben ook aandacht voor liefhebberijen die dicht op games zitten, zoals Dungeons & Dragons, Lego en de films, series en strips rond reeksen zoals Star Wars en Marvel. Het komt allemaal aan bod in All in the Game. All in the Game werd als podcast al in 2022 opgenomen in het archief van Het Nederlands instituut voor Beeld & Geluid in Hilversum - als eerste podcast van BNR Nieuwsradio en één van de eerste gamepodcasts van allemaal. Gezamenlijk met talloze Nederlandse televisieprogramma’s, radioshows, games, websites, webvideo’s en podcast vormt dit materiaal de Nederlandse mediageschiedenis.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Door divers en inclusief te dokteren wordt de huisartsenzorg beter én leuker, voor jezelf, voor jouw team en voor de patiënt. In deze aflevering delen Bahar Golchehr en Fatima Özer-Büyükçetin over een thema dat iedereen in de huisartsenpraktijk raakt: diversiteit & inclusie (D&I). Waarom is het zo belangrijk, waar begin je en wat levert het op? Je hoort het in dit gesprek. Wij zijn ook benieuwd naar jouw verhaal. Wat heeft aandacht voor diversiteit en inclusie jou en jouw praktijk gebracht of waar loop je juist nog tegenaan? Deel het via podcast@lhv.nl. Luistertip: in onze serie Je eigen praktijk vertelt Noor Compier in de aflevering van 26 februari 2025 over haar ervaringen als huisarts met een migratieachtergrond en hoe ze ondanks vooroordelen succesvol een nulpraktijk in Almere opbouwde.

Een divers personeelsbestand maakt organisaties sterker, innovatiever en aantrekkelijker als werkgever, dat weten we allemaal. Maar hoe maak je diversiteit en inclusie (D&I) écht onderdeel van je organisatiecultuur?In deze aflevering van #ZigZagHR Brainpickings gaat Lesley Arens in gesprek met Lotte De Burlet, CHRO bij Exact, waar meer dan 2000 collega's met 50 nationaliteiten samenwerken.Bij Exact is diversiteit geen project, maar een bewuste keuze. En inclusie? Dat is er een fundamenteel onderdeel van het DNA.Lotte deelt openhartig hoe Exact van “Welcome Everyone” een kernwaarde maakte, hoe medewerkers zelf D&I-initiatieven opzetten, en hoe HR de rol van moreel kompas speelt in het versterken van een inclusieve cultuur.Ontdek:Hoe je diversiteit écht bespreekbaar maakt op de werkvloerWaarom “jezelf kunnen zijn” essentieel is voor welzijn én performanceHoe leiders en HR bias kunnen herkennen én doorbrekenInspirerende initiatieven rond community's, onboarding en groeiTips van Lotte voor CHRO's en HR-professionals die D&I willen verankerenLotte De Burlet, CHRO bij Exact, is gepassioneerd door diversiteit, verbinding en het creëren van een werkcultuur waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht achtergrond, nationaliteit of perspectief.Beluister ook via: Spotify | Apple Podcasts | Google PodcastsMeer afleveringen: www.zigzaghr.be+++Opgenomen bij FLOWsparks - Meetdistrict GentHonger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF BLIJF OP DE HOOGTE VAN ALLE HR-ACTUA ABONNEER JE OP HET #ZIGZAGHR BOOKAZINE It's a great time to be in HR! www.zigzaghr.be

Aflevering #208Diversiteit in de zorg – Priscilla Maria & Delano Sanches

Seizoen 7 van Wytze en Wim op Onderwijsreis is bezig met een nieuw thema. We maken een reeks van vier afleveringen over inclusief onderwijs. Hoe zorgen we dat iedereen mee kan doen in het onderwijs? Hoe kunnen leerlingen met een handicap meedoen in het onderwijs? Hoe zorgen we dat iedereen zich ongeacht migratieachtergrond welkom voelt? En hoe kunnen we zorgen dat je sociaal-economische achtergrond niet je succes in de klas bepaalt? Deze keer: de grens tussen onderwijs en zorg.Dat gesprek voeren we met drie gasten: Guus Beenhakker, wethouder in Oosterhout (Brabant), die met diverse partners in zijn gemeente bezig is de grenzen tussen onderwijs en zorg te overbruggen. Zahra Taghlaoui werkt als opbouwerker en brugfunctionaris en weet als geen ander uit de praktijk hoe lastig het kan zijn voor ouders om te navigeren in het veld van onderwijs en zorg. Koen Rosema, tenslotte, is onderzoeker bij het Kohnstamm Instituut en houdt zich bezig met gelijke kansen, diversiteit, burgerschap en primair onderwijs. Twee dagen per week staat hij voor de klas. Wytze Niezen vind je op LinkedIn (https://www.linkedin.com/in/wytzeniezen/). Wim Pelgrim vind je op zijn eigen site (www.wimpelgrim.nl).  Wil je reageren? Ga dan naar Instagram (http://instagram.com/onderwijspodcast), Facebook (https://www.facebook.com/pictioonderwijspodcast) of LinkedIn (https://www.linkedin.com/groups/8805729/) Wil je een aflevering sponsoren? Laat het weten via onderwijspodcast@wimpelgrim.nl.

Een automatische transcriptie van onze aflevering vindt u op Spotify.Seizoen 7 van Wytze en Wim op Onderwijsreis start met een nieuw thema. We maken een reeks van vier afleveringen over inclusief onderwijs. Hoe zorgen we dat iedereen mee kan doen in het onderwijs? Hoe kunnen leerlingen met een handicap meedoen in het onderwijs? Hoe zorgen we dat iedereen zich ongeacht migratieachtergrond welkom voelt? En hoe kunnen we zorgen dat je sociaal-economische achtergrond niet je succes in de klas bepaalt? Deze keer: leerlingen met een handicap.Dat gesprek voeren we met vier gasten: Vera Meewis van IederIn, een koepel die 200 belangenorganisaties vertegenwoordigd van mensen met een handicap. Daarnaast hebben we diverse professionals uit scholen: Pauline van der Kolk van Heliomare (www.heliomare.nl), een stichting met meerder SO- en VSO-locaties, Roos Hesselink die bij het bestuur De Linde in Deventer (www.linde-deventer.nl) werkt waar leerlingen met handicaps geholpen worden om in een gewone school mee te draaien en Eva Jongeneelen en Daphne te Kiefte van Kandinsky College Nijmegen waar de Monnikskap als afdeling voor leerlingen met handicaps in de school wordt geïntegreerd (https://kandinskycollege.nl/onderwijs/monnikskap/). Tijdens de aflevering worden diverse interessante bronnen en voorbeelden genoemd. Zo heeft IederIn een position paper geschreven over dit thema: https://iederin.nl/op-weg-naar-inclusief-onderwijs/. In deze video wordt het perspectief van IederIn verder toegelicht: https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=SGVloKAs4cQ. Verder komt het hoorrecht voorbij, daarover lees je hier meer: https://www.nji.nl/verbinding-onderwijs-en-jeugdhulp/wat-is-hoorrecht. De cijfers van stichting Balans vind je hier terug: https://balansdigitaal.nl/thuiszitters-tellen.Wytze Niezen vind je op LinkedIn (https://www.linkedin.com/in/wytzeniezen/)Wim Pelgrim vind je op zijn eigen site (www.wimpelgrim.nl). Wil je reageren? Ga dan naar Instagram (http://instagram.com/onderwijspodcast), Facebook (https://www.facebook.com/pictioonderwijspodcast) of LinkedIn (https://www.linkedin.com/groups/8805729/)Wil je een aflevering sponsoren? Laat het weten via onderwijspodcast@wimpelgrim.nl.

Inclusie is vandaag geen vrijblijvende ambitie meer. Het is een noodzaak en tegelijk een onderwerp dat steeds meer onder druk staat. Terwijl sommige stemmen DEI als polariserend bestempelen, wordt het net zo fel verdedigd door wie wél de waarde ervan inziet. Goede intenties stranden vaak op een gebrek aan kennis, strategie of durf. Er is ongemak, er is terughoudendheid, en er is verwarring: wat betekent inclusie écht? Wat doe je als het schuurt? En wie neemt verantwoordelijkheid wanneer het spannend wordt? Over die vragen buigt Hanan Challouki zich al jaren. Na 10 jaar werken rond inclusie krijgt ze nog heel vaak dezelfde vragen. Organisaties, HR-professionals en leiders lopen vast op oude kaders in een wereld die nieuwe antwoorden vraagt. Daarom heeft Hanan het Trendrapport Inclusie 2025 geschreven: een stevig kompas met nieuwe standaarden en opportuniteiten voor een inclusieve toekomst. Je kan het aankopen via haar webshop. Ik heb het gelezen en ga daarover vandaag met haar in gesprek. Veel kijk- en luisterplezier! MEER OVER HET TRENDRAPPORT: https://shop.inclusified.be/product/trendrapport-inclusie-2025/ +++Honger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEFBLIJF OP DE HOOGTE VAN ALLE HR-ACTUAABONNEER JE OP HET #ZIGZAGHR BOOKAZINE It's a great time to be in HR!+++Opgenomen bij Hudson in Gent - dank je wel Olivier Lefèvre en Wim Van der LindenHonger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF BLIJF OP DE HOOGTE VAN ALLE HR-ACTUA ABONNEER JE OP HET #ZIGZAGHR BOOKAZINE It's a great time to be in HR! www.zigzaghr.be

S04E05 | Welkom bij TABOE, dé podcast waarin we alle taboes rondom praten over mentale gezondheid gaan verbreken. Deze week heb ik Mirjam Koorneef te gast. Mirjam is een ondernemer die zich voornamelijk inzet om de arbeidsmarkt inclusiever te maken. Zij heeft haar eigen bedrijf in werving en selectie (equal recruitment), waarin ze voornamelijk werkt met mensen met een gehoor of zicht beperking. Zij geeft tips hoe bedrijven en recruiters zichzelf kunnen uitdagen om zich minder te laten leiden door vooroordelen en breder te denken als het aankomt op werving en selectie. Wil jij jouw verhaal delen in TABOE? Of heb je opmerkingen en/of feedback? Stuur dan een DM naar ⁠@taboe.podcast⁠ op Instagram. Of laat een bericht achter op de ⁠website⁠: www.taboepodcast.com.

Wat levert kunst en cultuur eigenlijk op — en hoe bewijs je dat? In deze seizoensafsluiter gaan we in gesprek met wethouder Touria Meliani over de maatschappelijke en preventieve waarde van cultuur.Aflevering 14 – Het Bewijs
In de seizoensafsluiter van Tussen Kunst en Misdaad gaan we op zoek naar het bewijs voor de waarde van kunst en cultuur in onze samenleving. Wat levert cultuur eigenlijk op? En hoe toon je dat aan — in cijfers, impact of maatschappelijke verandering?Te gast is Touria Meliani, wethouder Kunst & Cultuur, Evenementen, Inclusie en Anti-discriminatie (Gemeente Amsterdam). We spreken met haar over het economische en sociale gewicht van kunst en cultuur, en over hoe deze sector bijdraagt aan preventie, veiligheid en verbinding in de stad.Kan er — ook beleidsmatig en financieel — meer samenhang ontstaan tussen domeinen als cultuur en veiligheid? En waarom is het zo belangrijk dat kunst en cultuur een structurele plek krijgen in het gesprek over de toekomst van de samenleving?Luister nu naar Het Bewijs, de afsluitende aflevering van seizoen 2 van Tussen Kunst en Misdaad.

In deze aflevering: Bianca Maasdamme. Bianca is expert op het gebied van diversiteit, inclusie en leiderschap. We verkennen waarom diversiteit en inclusie in organisaties begint in de boardroom, dat het verder gaat dan mooie woorden, en wat het vraagt van leiders om echt het verschil te maken.Hoe creëer je ruimte voor andere perspectieven aan de top, waardoor iedereen dezelfde kansen krijgt én je je organisatie ook nog eens een stap verder brengt? Welk ongemak heb je daarvoor op te zoeken? Erik Boers gaat er met Bianca over in gesprek.Over de serieDit is Nieuw, wijs leiderschap. Een serie van Comenius over leiderschap, zelfvertrouwen en verbeeldingskracht. Maar wat is nieuw, wijs leiderschap eigenlijk? En welke bouwstenen heb je er voor nodig? Deze vragen onderzoeken we door het voeren van uiteenlopende gesprekken. Gesprekken met thought leaders vanuit een inhoudelijke visie, gesprekken met Comenius' moderatoren aan de hand van hun levensverhaal. En met schrijvers en filosofen die met een verdiepende en beschouwende blik hun kijk geven op nieuw, wijs leiderschap.Comenius is een internationaal netwerk gericht op leiderschapsontwikkeling. Lees meer over Comenius 

Te gast is Inge Bleijenbergh - hoogleraar actieonderzoek aan de Radboud Universiteit, gespecialiseerd in diversiteit, inclusie en organisatieverandering.In deze aflevering hoor je onder andere:Waarom actieonderzoek organisaties helpt om zelf te veranderenHoe stereotypen en machtsverhoudingen verandering kunnen blokkerenWaarom weerstand bij inclusie-interventies normaal is - en hoe je daar goed mee omgaatHoe quota werken als versneller van cultuurveranderingWaarom inclusief leiderschap niet thuishoort in de marge, maar bij de CEOHoe ogenschijnlijk kleine dingen - zoals borrels of werktijden - bepalend zijn voor inclusieWat organisaties kunnen doen om hun beleid minder kwetsbaar te maken voor politieke drukWaarom vrouwelijk leiderschap óók iets is voor mannen Luister ook aflevering 59 met Mariëtte Los over DEI en het DNA van Deloitte Nederland.

Wat betekent inclusief leiderschap in een wereld waarin diversiteitsbeleid steeds vaker onder druk staat? In deze aflevering van Vitamine A spreek ik met Mariëtte Los, Chief Human Resources Officer bij Deloitte Nederland, over de impact van diversiteit, genderquota en inclusie op de werkvloer.We bespreken onder andere:Waarom diversiteitsbeleid geen doel op zich is, maar organisaties sterker maaktHoe Deloitte Nederland vast blijft houden aan diversiteit, ondanks geopolitieke ontwikkelingenDe rol van genderquota: noodzaak of overbodig?Hoe inclusief leiderschap verder gaat dan man-vrouwverschillen en juist draait om bredere perspectievenWat bedrijven en leiders vandaag kunnen doen om diversiteit duurzaam te verankerenIn tijden van verandering is het cruciaal om vast te houden aan kernwaarden als gelijke kansen en inclusie. Maar hoe zorgen we ervoor dat deze waarden niet verwateren? Luister naar deze aflevering en laat je inspireren.Zie ook:https://www.accountant.nl/discussie/columns/2025/3/is-de-emancipatie-nu-af/https://www.accountant.nl/discussie/columns/2025/3/diversiteitsbeleid-geen-woorden-maar-daden/https://www.accountant.nl/discussie/columns/2025/2/money-talks/https://www.accountant.nl/nieuws/2024/7/vitamine-a-jezelf-zijn-en-accountant-kan-dat/

Ik ben deze keer afgezakt naar de Kempen want ik ben vandaag te gast bij het Wilms Experience Center, de prachtige showroom gelegen aan de Molsebaan in Meerhout. Een familiebedrijf deze keer. CEO Erik Wilms is sinds 2010 als tweede generatie aan het roer. Meer dan 200 schaduwmeesters werken hier en die krijgen onwaarschijnlijk veel kansen om te groeien. Dat heeft Tina Ermgodts mij verteld. Ze is HR en duurzaamheidsmanager bij Wilms. Ze gaan hier op zoek naar het talent van elke medewerker en zetten in op langetermijnrelaties met hun mensen. Hoe dat concreet vorm krijgt in de praktijk, ontdek je in deze aflevering. Veel kijk- en luisterplezier!+++Honger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF BLIJF OP DE HOOGTE VAN ALLE HR-ACTUA ABONNEER JE OP HET #ZIGZAGHR BOOKAZINEIt's a great time to be in HR!+++Opgenomen bij het Wilms Experience Center

Hoe bouw je een succesvol zorgbedrijf zonder je missie te verliezen?De zorg is complex, de bureaucratie verstikkend, en toch koos Samantha ervoor om ondernemer te worden in deze uitdagende sector. In deze aflevering van v/talks deelt ze haar verhaal: van verpleegkundige met een droom tot zorgondernemer die vecht tegen regels, zorgverzekeraars en haar eigen grenzen.Benieuwd hoe je als zorgondernemer impact maakt zonder jezelf te verliezen?Luister nu en laat je inspireren!

Veel grotere bedrijven lijken tegenwoordig af te stappen van zaken zoals diversiteit en inclusie. Bij Oracle staan ze er compleet anders in, horen we van Afiena van den Broek, HR Senior Director Nederland en Stefan Diedericks, Global Partner Enablement Leader bij het bedrijf. Zij zien heel veel voordelen van teams die niet bestaan uit allemaal dezelfde 'elementen'. OCI zoals we het nu kennen was er bijvoorbeeld niet gekomen zonder cultureel diverse teams.Culture & Inclusion, zoals Oracle het noemt, zal belangrijk blijven. Organisaties en datgene wat ze maken en produceren, worden er beter van, is het standpunt. Wij gingen het gesprek aan hierover. Cultuur is een breed begripWe horen heel vaak gedurende het jaar dat diverse teams betere resultaten leveren voor organisaties. Conceptueel snappen we op zich ook wel dat verschillende achtergronden en vertrekpunten in de nodige situaties uiteindelijk een beter afgewogen eindproduct of -resultaat opleveren. Het draait hierbij uiteindelijk vooral om verschillen in cultuur, in de breedste zin van het woord. Daarbij gaat het niet alleen om kleur, geslacht of andere zaken die al snel bij de term diversiteit om de hoek komen kijken. Ook de laag van de bevolking waaruit iemand afkomstig is speelt een rol en de zaken die iemand heeft meegemaakt. Vandaar ook dat Oracle het niet langer over Diversity & Inclusion heeft, maar over Culture & Inclusion. Uiteindelijk houden we echter ook van concrete voorbeelden van wat de impact is van het hebben van een cultureel divers team. Met alleen concepten kunnen we over het algemeen niet zoveel. Die bespreken we in deze podcast ook uitgebreid. Zo gaan we in op hoe je vanuit dit perspectief om kunt gaan met recruitment voor technische functies in je organisatie. Wat de organisatorische doelstellingen zijn van een dergelijke benadering, maar we bespreken ook concrete voorbeelden van technologie die er niet was geweest zonder een cultureel diverse achtergrond van de teams die eraan werkten en werken.De diverse wortels van Oracle Cloud InfrastructureMet betrekking tot Oracle is Oracle Cloud Infrastructure (OCI) een mooi voorbeeld van een technologie die er in de huidige vorm niet was gekomen zonder culturele diversiteit. Het is namelijk het resultaat van activiteiten van Oracle in Zuid-Afrika, onder andere met overnames en daaropvolgende ontwikkeling van software. Specifiek gaat het hierbij om de ontwikkeling van de FastConnect-software, die ervoor moet zorgen dat cloudregio's een zeer snelle rechtstreekse verbinding krijgen. Dat is een van de onderdelen van OCI waar Oracle op dit moment nog altijd erg trots op is naar buiten toe. Zoals Diedericks het zegt, "de cloudreis van Oracle is in Zuid-Afrika begonnen".Al met al wellicht geen alledaagse aflevering van Techzine Talks deze week, ook al weten we ook hier weer de onmiskenbare handtekening van Coen en Sander onder te zetten. Het beste is om maar gewoon snel te luisteren voor interessante inzichten in hoe Oracle aankijkt tegen Culture & Inclusion en wat we daar van kunnen en willen leren.

Als er iemand positief in het leven staat, is het Robbe Van Bogaert. Opgegroeid in een rolstoel heeft hij zichzelf fysiek én mentaal weten te overstijgen. Met het Human Power-project reist Robbe van festival naar conferentie, zowel als DJ als spreker, om het belang van inclusie en toegankelijkheid in de groeiende nightlife-scene te benadrukken.We bespreken hoe dit project obstakels wegneemt voor mensen met een beperking en hoe clubs en evenementenorganisatoren stap voor stap betere faciliteiten ontwikkelen.Als nightlife-expert voor de stad Antwerpen en oprichter van EventSure, werkt hij al jaren aan het toegankelijk maken van nightlife voor iedereen. Daarnaast maakt hij deel uit van het Global Nightlife Recovery Team), waar hij bijdraagt aan een toekomst waarin inclusie centraal staat.Robbe deelt ook hoe muziek een essentiële rol speelt in de evolutie van events en nightlife en reflecteert op hoe jongeren zich vandaag de dag engageren in het uitgaansleven.

In deze aflevering spreken we met Ufuk Demir, mede-oprichter van Champion Sound, het platform dat al meer dan 11 jaar dé ontmoetingsplaats is voor producers en beatmakers in België. Van legendarische beatbattles tot het opbouwen van een sterke community: Ufuk deelt hoe Champion Sound is ontstaan en met welke obstakels producers in België te maken krijgen. Daarnaast praten we over zijn missie om inclusie en diversiteit in de muziekindustrie te bevorderen. Waarom is het belangrijk om lokaal talent te ondersteunen, en hoe voer je gesprekken met beleidsmakers om structurele verandering te realiseren? Dit en meer komt uitgebreid aan bod. Ufuk vertelt ook over zijn persoonlijke reis: van het organiseren van evenementen naar een fulltime carrière in de muziekindustrie, en zijn hernieuwde focus op de lokale scene nu hij terug in Maasmechelen woont.

Waarom roept inclusiebeleid soms weerstand op? En hoe creëer je een cultuur waarin inclusie vanzelfsprekend is? Is dat uberhaubt wel mogelijk? Deze aflevering van vTalks gaat over het vinden van balans tussen idealen en praktische uitdagingen van inclusie. Onze gast, Richelle Faulborn, oud directeur dienst Onderwijs en Ontwikkeling bij de Hogeschool van Rotterdam, deelt haar persoonlijke ervaringen en inzichten over diversiteit en inclusie, en hoe dit thema haar werk en leven beïnvloedt.Samen met TJ, Jan-Jaap, Jortijn en Richelle duiken we diep in de kern van inclusief leiderschap. Van het verschil tussen diversiteit en inclusie tot het omgaan met tokenisme en onbewuste vooroordelen. Wat betekent gelijkwaardigheid echt, en hoe maak je die belofte waar op de werkvloer? Een aflevering vol herkenbare situaties, scherpe stellingen en inspirerende verhalen.



[click here for the transcript in English] >>> intro Welkom in deze aflevering van onze podcast Let's talk about Work. Vandaag hebben we iemand heel bijzonder te gast. Bart Wuyts gaat namelijk in gesprek met onze podcast Founding Mother Artemis Kubala. Zij is onlangs een nieuwe uitdaging aangegaan en we zijn heel blij haar hier terug te zien. Het is een unieke kans om met haar in te zoomen op het ontstaan van deze podcast reeks, maar vooral ook om een deep dive te nemen in termen als diversiteit, inclusie en divergentie. Neem zeker ook pen en papier bij de hand, want Artemis heeft bijzondere boekentips voor je in petto.   Beste luisteraar, we zijn vandaag heel opgetogen met onze nieuwe gast in de podcast reeks. En eigenlijk is het geen nieuwe gast, want Artemis Kubala is al vanaf het prille begin mee betrokken en heeft eigenlijk gewoon heel deze podcast reeks in elkaar gestoken, geregisseerd, geproduced. En we dachten dat het toch de moeite was, nu aan het eind van het tweede seizoen van onze podcast reeks, om Artemis zelf ook eens aan het woord te hebben. Dus van harte welkom Artemis Kubala.   Dank je wel.   Artemis, je hebt de voorbije jaren hier als collega bij ons gewerkt binnen WEB-Blenders.  We gaan daar niet te lang bij stilstaan, maar misschien toch heel even. Wat ben je nu aan het doen? Want je hebt ons recent verlaten?   Ja, ik ben nu expert leren en ontwikkelen binnen Natuurinvest en Natuurinvest is het stukje eigen vermogen van het Agentschap Natuur en Bos. Dat wil zeggen dat al het geld dat binnenkomt uit de houtverkopen, uit de beheerde bossen door natuur en bos. Dat geld moet geïnvesteerd worden in meer en betere natuur. En dat gebeurt via Natuurinvest en we zetten in op onder andere natuureducatie en natuurbeleving.   Toch weer een andere wereld die jij opzoekt.  Een andere en eenzelfde. Want alles wat ik tot hiertoe mocht doen rond inclusie en innovatie kwam heel vaak neer op het zoeken naar: wat is trainable, wat zijn vaardigheden waarin dat we ons kunnen oefenen, waarin dat we ons kunnen verbeteren. Dus om daar nu helemaal te duiken in leren en ontwikkelen. Ik zie daar ergens nog wel de rode draad in.  Ja, ik zag eigenlijk nog een andere rode draad dat het uiteindelijk overal wel belangrijk is om de diversiteit te koesteren. Of het nu gaat in een organisatie naar mensen als in de natuur, onze biodiversiteit. Maar goed, daar gaan we het niet te lang over hebben, die biodiversiteit.   Ja, maar wacht, misschien toch nog efkes omdat er net ook een knooppunt is tussen die twee. Het is wetenschappelijk namelijk aangetoond dat op plaatsen op aarde waar dat de culturele diversiteit hoog is, het ook beter gesteld is met de biodiversiteit.   Kijk eens aan. Kijk eens aan. Dus nog een reden om die culturele diversiteit in onze samenleving te versterken. Ik wil daar eigenlijk meteen even graag op inpikken. Diversiteit is een woord dat we ondertussen al vele jaren hanteren waar we, ja ieder wellicht een eigen invulling aan geeft. En sinds een aantal jaar wordt diversiteit en inclusie vaak gewoon in één adem genoemd. Je ziet ook heel wat bedrijven die daar functionarissen op hebben. Mensen die verantwoordelijk zijn voor de diversiteit en inclusie in de organisatie. Maar het zijn niet dezelfde begrippen voor jou en ik denk voor velen, Artemis. Wat is voor jou het verschil?   Ja, diversiteit, inclusie wordt vaak in één adem genoemd. DEI, equity, komt daar ook nog heel vaak bij. Gelijkwaardigheid. En ik leg het graag uit als volgt. Diversiteit is hetgene wat er is. Dat is als de lucht die ons omringt. En inclusie is de actie wat je ermee doet. Inclusie zou je dan ademen kunnen noemen. Dus wanneer ik mensen hoor zeggen ja wij willen een meer diverse werkvloer, dan frons ik altijd een klein beetje mijn wenkbrauwen.  Want divers wilt gewoon zeggen verschillend. Verscheiden. Als het dan gaat over een diverse werkvloer, ja, wil dat dan zeggen dat je en lampen produceert en auto's wast en planten kweekt? Dat zou een diverse werkvloer zijn. Maar meestal denk ik dat mensen proberen zich in te zetten voor een inclusieve werkvloer waar mensen die verschillend zijn allemaal kunnen bijdragen. En daarbij is belangrijk om te weten dat zichtbare diversiteit kleiner is dan onzichtbare diversiteit.   Wacht, zichtbare diversiteit, ja. Leg dat toch nog eens even uit wat je bedoelt.   Ja, dat komt eigenlijk uit het Human Genome Project dat al in 2003 is afgerond. Het is dus zeker niks nieuw dat ik aan het zeggen ben. Daar komt onder andere ook uit dat ras geen wetenschappelijk concept is.  Maar ik ben al direct aan het afwijken. Wat daar wel ook nog uitkomt is dat op niveau van DNA, dat als je twee verschillende groepen van mensen hebt, dat de verscheidenheid daartussen op DNA niveau dus genetisch kleiner is dan die genetische verscheidenheid binnen één groep van zogenaamde dezelfde mensen. Dus als je dat dan vertaalt naar inclusie-inspanningen op de werkvloer, dan zou je eigenlijk kunnen zeggen van kijk, als je een groep mensen in een vergadering ziet en die zien er min of meer allemaal hetzelfde uit, en uw eerste reactie is van ja, da's toch wel een heel homogene groep.   Die kan echt wel divers zijn. Denk maar aan de veertien assen van identiteitsvorming van Helma Lutz. Uw afkomst, uw gezondheid, uw verblijfsstatus, uw opleidingsniveau. Dat kunnen mensen zijn die er op het uiterlijk homogeen uitzien, maar die echt een ander referentiekader hebben. Misschien heeft iemand autisme, misschien is iemand in armoede opgegroeid, zijn er politieke verschillende voorkeuren. Daar heb je veel meer meerstemmigheid dan in een groep die dat er op uiterlijk misschien heel verschillend uitziet, maar die allemaal ongeveer hetzelfde gestudeerd hebben, die allemaal dezelfde opinie hebben waar dat je eigenlijk die meerstemmigheid niet hebt. En het is altijd een beetje een slippery slope om dat te zeggen want ik vind dat we ons moeten blijven inzetten voor zichtbare diversiteit omwille van het belang van rolmodellen en omwille van zichtbare verandering kan impact opleveren die het voor onzichtbare verschillen beter maakt. Maar we mogen ons daar ook niet op blindstaren. Het is geen checkbox. Je kunt niet zeggen oh op mijn bedrijf zien wij er allemaal heel verschillend uit, dus wij zijn kei inclusief.  Ja, ik wou daar op ingaan, maar ja goed, je hebt het zelf al geadresseerd. Dus het is een gevaarlijke bedenking, maar je zegt we moeten toch durven inzetten op meer zichtbare diversiteit. Onder andere omwille van rolmodellen zeg je heel snel. Waarom zeg je dat? Ja, rolmodellen zijn belangrijk voor die mensen die daar nu eigenlijk op verschillende vlakken nog niet gelijkwaardig worden behandeld, nog niet een gelijkwaardige kans zelf kunnen grijpen. Tegelijkertijd, rolmodellen is ook maar een instrument. Het doel uiteindelijk om in te zetten op inclusie is om meer belonging te creëren. Iets wat heel ongrijpbaar is. Want wanneer voelt ge u ergens thuis? Wanneer voelt ge dat ge kunt bijdragen aan de missie en de visie van uw bedrijf? Het is ongrijpbaar. Maar waarom dat het dan wel. Om het bruggetje te maken naar jouw aanvankelijke vraag waarom dat we wel moeten inzetten op zichtbare diversiteit of zichtbare inclusie. Omdat als we nog ongemak ervaren in het omgaan met mensen die er anders uitzien. Dat is een beetje de kanarie in de koolmijn van hoe dat we omgaan met onzichtbare diversiteit. Als we strategieën hebben op bedrijfsniveau van kijk, al voor de zichtbare diversiteit zorgen we ervoor dat mensen zich op hun gemak voelen. Dan gaat dat deuren openen naar ook voor mensen die er misschien een beetje hetzelfde uitzien of op elkaar lijken, maar die eigenlijk ook wel divergent zijn.  Maar wij hebben daar geen aandacht voor, want dat ziet ge zo niet op het eerste niveau. Dan gaat ge wel strategieën ontwikkelen zodat die mensen ook hun niveau van belonging naar boven kunnen halen. Ja en terloops laat je een ander woord vallen waar ik toevallig denk ik gisteren in een LinkedIn post van jou ook even iets over gelezen heb. Beste luisteraar, trouwens, als je over dit thema interesse hebt moet je zeker Artemis Kubala volgen op LinkedIn. Waar je sprak over de begrippen diversiteit en divergentie. En je noemde net ook iemand die divergent is. Maar leg eens uit wat je wat je daarmee bedoelt?   Ja, diversiteit is eigenlijk gewoon verscheidenheid en die is er en die is nog groter onzichtbaar dan zichtbaar. Maar als je kijkt naar groepsdynamiek of wat er speelt, bijvoorbeeld tijdens een vergadering, dan is het belangrijk om oog te hebben voor divergentie. En iemand die divergent is tegenover de mainstream aanwezigheid, dat is iemand die afwijkt van de meerderheid. En het is altijd voor iemand die afwijkend is op persoonskenmerken moeilijker om gehoord, gezien en impactvol te zijn.  Wetenschappelijk is bewezen dat vanaf dat je drie mensen in een divergente positie hebt dat dat minder speelt. Maar als coördinator of leider of teamleader of voorzitter van een vergadering is het belangrijk om daar oog voor te hebben. Ook om te weten hoe dat je jezelf verhoudt. Zit je zelf meer in die divergente positie, dan kan je gelijkwaardigheid versterken door zelf meer ruimte te nemen en dan geraak je eigenlijk bijna meer in een rolmodel positie. Ben je zelf niet in die divergente positie en leun je meer aan bij de mainstream positie, dan is uw strategie eerder ruimte geven.  En je bedoelt dan uw strategie als leider van het gesprek of van het team.   Inderdaad.  Divergentie, dus hoe verhoud je jezelf tot een soort onuitgesproken norm die op dat moment geldt in die omstandigheden.  Dat klopt. Hoe verhoud je jezelf of heb je zicht op de divergentie die aanwezig is in het team.  Ja. Grappig. We deden vanochtend in een andere meeting hier in huis een oefening waar stellingen ingenomen werden en waar eigenlijk mensen zich in de ruimte verplaatsten. Afhankelijk van hoe verhoud je je tot die stelling. En dan was het ook boeiend om te zien dat elke stelling wel enkele mensen, de meesten waren steeds akkoord met de stelling, maar er waren toch ook altijd een aantal mensen die afweken en dus dat was heel zichtbaar in de ruimte. En de facilitator van het proces die gaf eigenlijk ook het liefst het woord aan die divergente stemmen omdat die zeker gehoord zouden worden. Dus dat was ook wel een interessant inzicht wat jij op een andere manier ook bevestigt.   Artemis, we hebben de afgelopen twee jaar samen heel wat podcast gesprekken gedaan. We zijn daarmee gestart naar aanleiding van een concreet innovatieproject op het thema inclusie wat jij met veel passie uitgevoerd hebt. Misschien moeten we daar nog eens heel even bij stilstaan. Want wat was eigenlijk ook alweer de aanleiding om hiermee te starten? En hoe kijk je daar zelf op terug?   Ja, de aanleiding en helemaal in het begin heette het nog project MADAM, dan waren we nog in de verkenningsfase. MADAM was een letterwoord geloof ik. Meer aandacht voor dames met een achtergrond in migratie. En dan wilden we eigenlijk verkennen van ja, hoe komt het dat er een kloof is van 10% in arbeidsmarktparticipatie tussen hoger opgeleide vrouwen met migratieachtergrond en hoger opgeleide vrouwen zonder migratieachtergrond. En dat was onze aanvankelijke terminologie. Gaandeweg doorheen het project zijn we eigenlijk afgestapt van hoger en lager, omdat daar ook een beetje een waardeoordeel achter zit en spreken we van langer opgeleide mensen en minder lang opgeleide mensen of kort opgeleide mensen. Maar de verkennende fase was eigenlijk van ja, hoe komt het dat die kloof daar zit. Want als we spreken over lang opgeleide personen met en zonder migratieachtergrond, indien met migratieachtergrond, dat zijn ook mensen van tweede generatie van derde generatie waar geen taaldrempel meer zit, die dezelfde diploma's hebben. Hoe komt dat dan dat daar toch nog 10% verschil in zit? En dan hebben we gesprekken gevoerd, workshops gedaan met zowel werkgevers als werkzoekenden als bemiddelaars. En ik herinner mij nog een fijne sessie, onder andere bij de workout room bij de VDAB en daar kwamen veel drempels uit naar boven. Maar we zaten natuurlijk in een project context. Dus je moet selecteren, je moet keuzes maken. En dan hebben we uiteindelijk gekozen voor drie drempels zijnde vaardigheden, netwerk en kennis. Kennis over wat er aan aanbod, ondersteuningsaanbod allemaal is. En binnen die kennis wilden we heel graag die kennis die er is ontsluiten uit de academische wereld of uit de experten wereld. Want er is best wel veel kennis, maar die is ook een beetje versnipperd en die zit soms ook verpakt in jargon of in academische artikels waar ook niet iedereen toegang toe heeft. Hetzelfde met netwerk. Netwerk is er ook wel, maar als je bijvoorbeeld al niet kan voortbouwen op het netwerk van uw ouders omdat die ook wel netwerk hebben maar niet in België, ja dan hebt ge toch ook al een achterstand. Tegelijkertijd zit er in netwerk ook een interessante bias of onbewust oordeel of vooroordeel waar ook niemand iets aan kan doen. Voor alle duidelijkheid daar zit geen waardeoordeel achter. Maar je hebt in uw netwerk meestal gewoon mensen die dat op u lijken en dat is zo, dat is des mensen. Maar er zit heel veel potentieel in het kruisbestuiven van die verschillende netwerken met elkaar. En zo zijn we eigenlijk wandelingen gaan organiseren tussen werkgevers en werkzoekenden. Niet in de eerste plaats om te resulteren in een sollicitatiegesprek. Maar wel dat diegene die eigenlijk een uur met mekaar hebben gewandeld, dat die elkaars netwerk zouden kruisbestuiven en dat die elk na de wandeling op z'n minst drie contacten zouden doorgeven, zeggende van ah, ik heb nu een uur met u gepraat, ik denk dat ge zeker eens ne keer met die en die en die zou moeten praten en andersom ook. En we hadden ons geïnspireerd door het Canadese programma het Connectors Program, want dat werkt daar echt goed. Dat heeft uiteindelijk de projectfase niet overleefd. Maar één van de dingen dat we daar ook organiseerden, dus het noemde walks, talks en labo's. De labo's dat was voor het versterken van de vaardigheden. Maar de talks daar waren gesprekken die we organiseerden tussen verschillende experten met een live publiek, met een digitaal publiek. Want we hebben ze zowel in het echt georganiseerd als digitaal. En dat was eigenlijk de aanleiding voor deze podcast gesprekken. Dat we dachten, dat formaat, dat slaat wel aan. Dat was wel een lange omweg om daar terug te geraken. Ja. Dus we hebben inderdaad die talks georganiseerd tijdens het project waar we mensen bijeen brachten en waar we inzichten deelden, kennis deelden. Dat ging dan meestal over een spreker die zijn of haar kennis deelde. En daarvan hebben we gezegd, eigenlijk is dit een gemakkelijk medium om dat te blijven doen. Dat we die experten niet op een podium zetten maar voor de micro halen en op die manier eigenlijk de floor geven aan interessante mensen rond dit thema. En zo hebben we ondertussen toch wel, ik heb de tel eigenlijk niet meer bijgehouden, maar ik schat een twintigtal gesprekken gevoerd samen. Beste luisteraar, die kan u dus allemaal nog herbeluisteren. Het zou ons te ver voeren om die allemaal terug de revue te laten passeren nu. Maar het boeit me toch om even bij jou te toetsen of er zo gesprekken geweest zijn die bijzonder zijn blijven hangen bij jou of inzichten die misschien nieuw geweest zijn. Wat heeft dat met jou gedaan?   Om te beginnen was ik heel blij verrast over het enthousiasme bij de sprekers. Want ik dacht, ja wij gaan die contacteren met de vraag om een uurtje tijd vrij te maken rond dit thema. En eigenlijk is iedereen daar op ingegaan. En ja, hier en daar één uitzondering denk ik.  Want je hebt veel mensen uitgenodigd die je zelf eigenlijk ook nog niet kende.   Ja absoluut. Puur met de toelichting van kijk, het komt voort uit dit project, dat is onze doelstelling. We willen het thema levend houden. We willen het vanuit verschillende hoeken belichten. Ja en dat leeft, dus dat is al iets fijn om vast te stellen. En ja, elk gesprek is me eigenlijk wel bijgebleven. Misschien één in het bijzonder waarmee ik geen afbreuk wil doen aan …  Nee, dat is het risico als ik die vraag stel aan jou nu.  Ja, inderdaad, maar ik herinner mij, en het was er eigenlijk eentje waar dat je zelf op het laatste nippertje niet bij kon zijn, hè Bart. Maar het gesprek met Mounir Samuel in Amsterdam heeft een hele grote impact gehad. Hij heeft een boek geschreven ‘Een nieuwe taal voor een nieuwe tijd'. En de titel is eigenlijk ‘Zo mag je het niet zeggen'. Heb ik hem hier dat ik de titel juist heb.   Hier liggen namelijk heel wat boeken voor ons op tafel beste luisteraar. U kan dat niet zien. En Artemis is er nu eentje aan't pakken, dat hoort u misschien.   Correctie. Het boek van Mounir Samuel ‘Je mag ook niet meer zeggen een nieuwe taal voor een nieuwe tijd' waarin dat die eigenlijk nadenkt over wat willen we eigenlijk als samenleving. Welke taal geven we daaraan. Erkennen we genoeg de scheppende kracht van taal. Zijn we daar zuiver genoeg op de graat mee. Durven we voldoende de urgenties die deze samenleving kent, durven we die voldoende topic tot gesprek maken. En hij koppelt daar ineens iets heel fijn aan, want hij gaat verder dan inspiratie. Hij heeft het over diversvaardigheid en dat is iets wat bij mij ook al langer een rode draad was in wat ik doe of deed. Steeds zoeken naar manieren waarop dat er geoefend kan worden. Want je kunt ergens heel hard van overtuigd zijn, maar het is altijd zaak om dat te vertalen naar gedrag, naar veranderd gedrag. En als je gaat voor verandering, hoe gaat ge dan ook bereid zijn om zelf te veranderen wat dat je tot nu toe doet. En dat is wel iets wat dat die in zijn boek heel sterk naar voren brengt. Hij heeft er trouwens ook een podcast reeks van gemaakt, dus je kan er ook naar luisteren.  Ja, geef z'n naam nog eens.  Mounir Samuel. En ja, ik moet ook andere sprekers vermelden. Maurice Crul met zijn onderzoek, dat boekje ligt hier. Maurice Crul, hoogleraar, ook in Nederland, ‘De nieuwe minderheid - Over mensen zonder migratieachtergrond in een superdiverse stad' waarin dat die eigenlijk zijn onderzoek populariseert in een heel toegankelijk boek. Het is beschikbaar, zowel in het Engels als in het Nederlands en je kan het ook gratis downloaden. Waar onder andere uit naar boven komt dat opvoeding zo superbelangrijk is en dat je als volwassene zaken meeneemt uit uw opvoeding, onbewust, die heel moeilijk nog af te leren zijn. En dat het heel belangrijk is om als kind op te groeien in een omgeving waarin je met veel diversiteit in aanraking komt op verschillende vlakken. Want je kweekt een soort van vaardigheid die dan weer als volwassene heel moeilijk nog aan te kweken is. En dat is ook een beetje een link naar het gesprek dat we met William Boeva hebben gehad waarin dat die het had over ‘we leven in een gesubsidieerde segregatie'.  Jaja, vooral dan in zijn geval, richt hij zich naar mensen met een beperking. De boeken die Artemis net vermeldt, die liggen hier op tafel luisteraar en die hangen vol gele verwijzingspapiertjes dus ze heeft die grondig gelezen, maar ook aanleiding gevonden om daar vanalles in te highlighten. Dus daar zit veel kennis verstopt in die boeken, daar ben ik van overtuigd. Artemis, je zei het eerder in het gesprek al even of je haalde het even aan. Dat was ook één van de aanleidingen van ons project waar je naar verwezen hebt, de arbeidsparticipatie van niet-EU burgers in Vlaanderen is bedroevend laag. Ik zag recent nog statistieken. We gebruiken die hier intern ook om te sensibiliseren naar onze medewerkers. In een Europees perspectief scoort er geen enkel land slechter dan wat wij in Vlaanderen doen.  België doet ook een beetje beter dan Vlaanderen. En dat is vandaag de dag dus nog steeds zo. En dat was één van de aanleidingen om met dat project te starten om ook met andere activiteiten en initiatieven hierbij bij WEB-Blenders te starten. Maar het is een hardnekkig probleem blijkbaar. Wat moet er nu gebeuren volgens jou om hier eens echt grote stappen in vooruit te kunnen zetten in deze regio?  Wat een omvattende vraag.  Wat kunnen bedrijven anders doen? Werkgevers die met dit thema aan de slag zijn en die vandaag. Een paradox, we kampen met een grotere arbeidsmarkt, schaarste, krapte dan ooit tevoren. En toch zien we dat systematisch mensen met een niet-EU achtergrond weinig kansen krijgen op onze arbeidsmarkt in vergelijking met alle anderen.   Je hebt natuurlijk ook nog het probleem van erkenning van diploma's dat daar ongetwijfeld een vertragende factor in zal zijn. Daar moet gewoon opnieuw over worden nagedacht. Want ik begrijp zeker dat je ook helderheid moet hebben of iemand met een artsendiploma of dat die hier op dezelfde manier ook aan de slag kan gaan. Dus ik snap dat daar zeker naar gekeken moet worden, maar er moeten toch manieren zijn om het menselijk potentieel dat er is, om dat beter in te zetten. En ik heb het een beetje moeilijk als ik het zelf zo zeg, omdat het menselijk potentieel gaat verder dan alleen maar hoe kunnen mensen geactiveerd worden. Of hoe kunnen mensen meer aan het werk gezet worden. Want het leven bestaat uit meer dan werk alleen. Tegelijkertijd is het wel belangrijk dat mensen via werk zich kunnen inzetten voor iets wat ze zelf heel belangrijk vinden. Dus die ambities, die persoonlijke ambities een plaats kunnen geven op de werkvloer. Ook omdat het vanuit werkgevers. Er is een noodzaak om goede mensen op de werkvloer te hebben. En misschien zit er een kans in het loslaten van diplomisme, het iets meer durven loskoppelen van onderwijs aan arbeidsmarkt. In mijn opinie dient school en educatie er niet voor om werknemers af te leveren. Want als ge in het middelbaar, als je het middelbaar afrondt of aan het begin van het middelbaar kies je een bepaalde richting. Wie zegt dat zes jaar later de arbeidsmarkt er nog zo uitziet zoals ze nu uit eruitziet. Of welke noden dat er nu zijn. Dat is natuurlijk geen pasklaar antwoord. Maar ik vind wel belangrijk dat we durven in die richting te kijken. Maar dat gaat op lange termijn spelen.   Ja, het triggert bij mij vanalles als je dat zegt. Maar ik moet even spontaan denken aan ons, volgens mij ons allereerste podcast gesprek, waar we spraken met een gast die in Polen dacht ik haar ingenieursdiploma gehaald had aan een zeer vermaarde universiteit in Polen en eigenlijk er jarenlang mee gestruggeld heeft in België dat dat hier niet erkend werd. En dan ondertussen op een andere job in een managementpositie terechtgekomen is. Anna Gaik van Accent. Juist. Wat zou jij werkgevers die vandaag met dit thema aan de slag zijn of aan de slag willen, zijn er zo een aantal dingen die je hen zou kunnen meegeven waarvan jij zegt ja, dat zijn toch heel belangrijke randvoorwaarden of manieren om hier op een goeie manier mee om te gaan. En ik weet dat dit ook een brede vraag is, maar misschien zijn er een aantal dingen die spontaan bij jou naar boven komen.   Ja ik denk als het gaat om het meer inclusief vormgeven van je organisatie, je bedrijf dat je moet durven veranderen. Want je wilt uiteindelijk een resultaat dat anders is dan wat je nu hebt. En dat kan gaan over heel kleine praktische dingen. Bijvoorbeeld Ja, waar verspreid ge uw vacatures? Is dat alleen maar via de VDAB? En het platform van de VDAB is goed. Verspreid vooral uw vacatures verder via de VDAB. Maar weet dat er ook, bijvoorbeeld LEVL is, de erkende participatieorganisatie voor Vlaanderen en Brussel. Ze hebben een jobplatform. Hijabis at work is ook een dankbaar platform waar dat je als werkgever meteen duidelijk maakt van je bent hier welkom. We gaan u niet vragen om je hoofddoek af te doen en we gaan u niet behandelen als een pioniersmedewerker. Misschien moet ik pioniersmedewerker even toelichten. Een pioniersmedewerker is eigenlijk een medewerker die als eerste bijvoorbeeld in het bedrijf een andere huidskleur heeft of een moslimachtergrond of een andere overtuiging of als eerste iemand die in een rolstoel is. En heel vaak wordt die dan behandeld als oh, vertel me eens ne keer iets over de islam. Ik betrek het nu efkes op m'n eigen alhoewel dat ik natuurlijk geen woordvoerder ben van iedereen die islamitisch is. En op zich heel vaak is dat nieuwsgierigheid, maar het is wel iets wat de andere medewerkers niet moeten dragen of niet dragen. Dus zoiets bijvoorbeeld. Er is ook weer een wetenschappelijk inzicht daarrond. Vanaf dat je drie mensen aanwerft die in die divergente positie zitten, want daar gaat het eigenlijk een beetje over, speelt dat niet.  Ja dat zei je daarstraks ook al, dat getal drie.  Voor veel organisaties is dat geen realiteit. We werven aan per drie. Omdat de middelen dat vaak ook niet toelaten. En een heel goeie tegenkanting die ik dan ook weer heb gehoord: Ja, maar wij willen niet aanwerven op identiteitskenmerken. Wij willen aanwerven op het feit dat iemand de kwaliteiten bezit. En dat is een heel terechte tegenwerping. Dus je zit nu een beetje in een tijdsgewricht waar dat ge echt in een spreidstand zit. Wij willen snelheid pakken op inclusie. Dus die representativiteit is heel belangrijk, maar wij willen niet mensen aanwerven op basis van hun identiteitskenmerken.   Is positieve discriminatie dan toch noodzakelijk?   Positieve actie. Positieve discriminatie op zich bestaat eigenlijk niet, want als je kijkt naar, als je een bepaalde standaardlijn hebt, dan ga je alleen maar positieve actie ondernemen voor diegenen die nu die lijn niet halen, die standaardlijn. Dus dan is dat eigenlijk om mensen die in een minder gelijkwaardige positie zitten om die tot aan die standaardlijn te krijgen. Discriminatie, dat zou zijn dat je ze optilt boven de andere, terwijl dat niet het geval is, want zij beginnen op een niveau min 10. Dus positieve actie in die zin denk ik wel dat zoden aan de dijk gaan zetten, maar het haalt je nog altijd niet uit die spreidstand, want ge werkt aan representativiteit en ge wilt niet aanwerven op basis van persoonskenmerken. En toch vraagt de situatie daarom.   Ja, dus moeten we het eigenlijk wel doen. Ja. En je begon te zeggen: kijk breder dan enkel de vacaturedatabank van de VDAB. Post je vacatures ook elders. Bijvoorbeeld bij LEVL enzovoort. Omdat je daar alleen al een signaal mee geeft eigenlijk. Je gaat er mogelijk ook andere mensen mee aantrekken. Maar zelfs al doe je dat niet, geef je d'r wel een signaal mee. Je bent hier welkom, ook als je vanuit een andere achtergrond, cultuur, noem maar op, komt.  Ja, absoluut. En, naast het durven betreden van andere paden op vlak van het verspreiden van uw vacatures, want dat gaat ook over mensen persoonlijk aanspreken, is er ook nog iets. En in het gesprek met Sharon Augustus van de gemeente Eindhoven kwam dat goed naar boven. Om zeker in te zetten op selectiecomités die inclusief zijn vormgegeven. Want ergens selecteren we mensen altijd onbewust op een soort van klik, een soort van herkenbaarheid. Ah ja, ik voel me goed bij die persoon. Ja, die gaat hier zeker passen. Maar ja, als ge aanwerft op basis van die past goed bij de rest, ja dan continueert ge natuurlijk uw bedrijf zoals het nu is, waar dat soms ook niks tegen is.  Maar als je net voor verandering wilt gaan, is het wel goed dat in uw selectiecomité ook mensen zitten wiens mikadostokjes noem ik ze, die veertien assen van identiteitsvorming, dat die anders zijn gekruist dan die van uzelf omdat ge dan eigenlijk die confirmation bias, die blinde vlek tegengaat. En daar kunt ge alleen maar samen doen. Ge kunt dat van uzelf niet tegengaan in uw eentje.   Ja. Je hebt hier heel wat boeken meegebracht en we hebben dat tijdens de vorige podcast afleveringen ook telkens gezien. Enfin, ik heb dat gezien, de luisteraar iets minder. We hebben er toevallig daarnet al twee uitgehaald. Ik zat zo aan het begin van het gesprek te denken. Welke drie aanraders, meest sterkste aanraders heb je hier nu op tafel liggen voor de luisteraar?  Dan ga ik er eerst twee tegelijk noemen die dan gelden als één boek, dan kan ik er nog twee andere vertellen.  En je hoort wat beweging op tafel hier. Dat zijn de boeken die opgepakt worden.   Ja, ik heb er eentje. Cultural intelligence van Julia Middleton, ‘The competitive edge for leaders crossing borders'. Ze heeft het over het concept culturele intelligentie of culturele quotiënt wat een twintigtal jaar geleden het licht zag in Amerika, in de expatwereld eigenlijk.  Culturele intelligentie, dus dat staat eigenlijk naast de emotionele intelligentie of de klassieke intelligentie die wij de IQ en de EQ, is dit de CQ.   Klopt, klopt en het is ook tijdsgewijs dat je het in die dynamiek zou kunnen zetten. Want eerst was er heel veel aandacht voor IQ. Daarna is EQ eigenlijk gekomen empathie als een soort van aanvulling daarop, waarbij dat je probeert om je zoveel mogelijk te verplaatsen in de schoenen van iemand anders, om dan op basis van die inzichten beslissingen te maken. En dan, ja CQ. CQ zag eigenlijk het licht als een training die dat je geeft aan mensen die gedurende een bepaalde periode in het buitenland gaan werken zodat zij handvaten hebben en praktische guidelines van hoe kan ik nu goed samenleven en samenwerken met mensen die toch echt wel een heel ander referentiekader hebben dan ikzelf. Maar we moeten daarvoor niet naar buitenland, om goed te willen samenleven en samenwerken met mensen die een heel ander referentiekader hebben dan dat van onszelf. En de baseline. Want er is veel te zeggen over CQ of culturele quotiënt, maar de baseline is een beetje dat de meest belangrijke cultuur om te doorgronden en te begrijpen dat dat degene is van uzelf en niet van de anderen. Want heel vaak projecteren wij onze nieuwsgierigheid naar anderen en vergeten we om een soort van zelfonderzoek te doen of zelfreflectie van ja maar hoe komt het nu dat een bepaalde gedraging of een bepaalde uitspraak, of een bepaalde overtuiging van iemand anders, dat dat zo botst met hoe dat ik in het leven sta. Maar dat heeft heel veel impact op het feit hoe je zelf in het leven staat, hoe je bent opgegroeid, waar je voor staat. Dat is de helft van de reden voor die wrevel of die wrijving. Daar moeten we bewust mee omgaan, want, om het bijna negatief te framen. Het ligt niet altijd aan de ander. Het ligt evengoed aan uzelf. Maar dat dan positief, op een constructieve manier.  Het daagt uit om in de spiegel te kijken. Absoluut. En het daagt ook uit om uzelf niet uit te sluiten van het gesprek rond inclusie. Want vaak hoor ik mensen tegen mij zeggen. Ja, je bent een goei hè Artemis om het te hebben over inclusie met uw niet Vlaamse naam en uw hoofddoek, en uw talenkennis en weet ik veel wat. En dan zeg ik ja natuurlijk spreek ik daar graag over, maar iedereen spreekt daar graag over. Want inclusie, daar kunt ge het niet over hebben als ge uzelf daarbij uitsluit, terwijl dat dan nog wel vaak gebeurt. We hebben het over inclusie, want da's belangrijk voor die mensen. Da's belangrijk voor die mensen die dat nu nog niet een gelijkwaardige positie hebben. Maar iedereen heeft op één van die verschillende assen wel iemand in zijn omgeving. Stel bijvoorbeeld dat uw moeder of uw vader gediagnosticeerd is met Alzheimer en die wordt nu alleen nog maar aangesproken op het vlak van die neurologische aandoening. Ja, dat is ook niet fair. Dat is ook niet gelijkwaardig. Die mens is ook meer dan. Of stel dat we zelf door ziekte of door leeftijd in een rolstoel geraken en we willen het openbaar vervoer nemen. Ja, dat heeft meteen een impact op ons eigen leven. Al die verschillende assen, dat heeft allemaal een haakje op onszelf, op iedereen. Dus inclusie, dat belangt iedereen toe. Ja, ik ben zo in mijn eigen betoog verdiept geraakt dat ik al vergeten was.  We hadden het over drie boeken en ge heb er ene benoemd. We gaan die twee andere iets sneller doen. Dus het boek waar je het over had was Culturele Intelligentie.   Klopt. En eentje dat er eigenlijk in het zog daarvan toch ook nog bij hoort is ‘Digital, Diverse & Divided' van David Livermore ‘How to Talk to Racists, Compete with Robots and Overcome Polarization'.   Oké, en een derde boek? Je krijgt toch nog maar één kans.  Een derde boek zou ‘No Rules Rules' zijn ‘Waarom Netflix zo succesvol is' van Reed Hastings, Netflix co-founder en CEO en Erin Meyer. Omdat ze eigenlijk, er staat heel erg veel in, maar wat dat voor mij echt een soort van zakboekje is geworden, is rond het geven en krijgen van feedback. En ik zal het kort houden, ik zal het niet toelichten, maar ik raad het tenminste zeker aan om daar even naar te kijken, want het geven en krijgen van feedback, je bewust zijn van waarom dat gij dat op een bepaalde manier doet en op een bepaalde manier wel of niet accepteert. Het vinden van de manier waarop dat je zelf een spiegel kunt hebben wat iedereen nodig heeft en waarom dat dat wel of niet goed valt van de ene persoon of van de andere persoon. Ja, dat is echt een heel groot onderdeel van bedrijfscultuur en van inclusiviteit ook.   No Rules Rules. Kijk, beste luisteraar, u kreeg drie tips mee en we hadden daarvoor ook al twee boeken vermeld. Dus u weet wat lezen de komende weken. Artemis, ik heb, net zoals in vele gesprekken, het gevoel hadden dat we nog lang zouden kunnen verder praten, zie ik de klok verder tikken en gaan we toch naar een afronding. Meestal vraag ik dan aan Artemis of ze nog een dwingende vraag heeft. Deze keer vraag ik gewoon of dat je nog iets kwijt wil wat je nog niet gezegd hebt.  Wat kan ik nog meegeven? Ja weet ge, oefenen rond inclusie komt heel vaak neer op hoe kunnen we meer comfortabel zijn met ongemak en hoe kunnen we dat ook, verwelkomen is misschien te celebrations achtig, maar hoe kunnen we omgaan met ongemak op een manier die dat verbinding niet in de weg staat. Dus ik denk dat dat misschien wel een oproep zou zijn van mij, van zowel op persoonlijk vlak als professioneel. Wat maakt u ongemakkelijk en hoe kunt ge oefenen om dat ongemak niet in de weg te laten staan van verbinding. En ik denk dat als we dat allemaal meer kunnen oefenen met mekaar, dat we een stapje vooruit zetten.   Een fantastische manier om deze podcast te beëindigen. Dank je wel Artemis om hier te zijn voor dit gesprek.  Dank je wel.  [outro] Je luisterde naar een aflevering van Let's talk about Work, de podcast van de groep WEB-Blenders. Al onze gesprekken gaan over werk, de weg naar werk, welzijn op de werkvloer en alles wat daarbij komt kijken. Je vindt ons op je favoriete podcast platform en op www.blenders.be/podcast. Op social media kan je ons volgen op LinkedIn onder podcast Let's talk about Work en op Instagram als Blenders podcast Let's talk! Ook via de Blenders nieuwsbrief kan je up-to-date blijven. Was je geboeid? Zet dit gesprek je aan het denken? Ben je zelf graag één van onze volgende gasten? Laat het ons weten via info@blenders.be en wie weet schuif jij binnenkort mee aan tafel!  

William neemt ons in dit open gesprek mee in z'n leven: hoe hij als kind 'anders' werd gezien en hoe hij daaruit de kracht putte om voor z'n doel te gaan. Naast comedian is William vooral een warme mens, die anderen een warm hart toedraagt. Dat maakt hem tot een symbool voor een grote groep mensen die naast de boot vallen, terwijl dat niet zo hoeft te zijn. #Spreekuur #podcast #DokterServaas #SpreekuurDePodcast #Gezondheid #health #doktersadvies #kiesvoorjezelf #inspiratie #mentalegezondheid #ouderzijn #zelfliefde ———  Spreekuur met Dokter Servaas 

Ben jij benieuwd hoe diversiteit en inclusie (D&I) een verschil kunnen maken in jouw bedrijf? In deze aflevering van 'De bouw maakt het' gaat presentator Iman de Vries in gesprek met Suzanne Evers en Henrieke van Bommel, twee experts op het gebied van D&I in de bouw en infra. Suzanne Evers is directeur van Evers & Evers Glas en won dit jaar de eerste Bouw & Infra Inclusief Award vanwege haar toewijding aan het creëren van een inclusieve werkomgeving. Henrieke van Bommel is onderzoeker en consultant, gespecialiseerd in diversiteit en inclusie, en begeleidt bedrijven in het vormgeven van inclusieve beleidstrajecten.Samen leggen ze uit waarom diversiteit en inclusie juist nu, in deze krappe arbeidsmarkt, van essentieel belang zijn. Je krijgt een helder overzicht van de voordelen, zoals meer innovatie, betere samenwerking en een breder perspectief binnen teams. Ook bespreken ze de uitdagingen, zoals hoe je voorkomt dat mensen zich buitengesloten voelen. Suzanne en Henrieke delen hun ervaringen en geven praktische tips waarmee jij morgen al een stap kunt zetten naar een inclusievere werkvloer.Wil jij weten hoe D&I ook jouw bedrijf succesvoller kan maken en hoe je medewerkers beter kunt binden en boeien? Luister dan zeker mee en ontdek hoe jij kunt bouwen aan een toekomstbestendige, inclusieve organisatie!Vergeet niet te abonneren om geen aflevering te missen

Op 22 oktober gaat in Gent voor de derde keer De Dag van Inclusie door, dat is een samenwerkingsverband tussen de SERV (Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen), 32 sectorfondsen, werkgevers- en werknemersorganisaties en Sterpunt Inclusief Ondernemen. Hun doel? Bedrijven bewust maken van de kracht van inclusie. Werkgevers en HR-professionals kunnen er een ganse inspiratie tanken in heel wat keynotes en best practices over inclusief rekruteren, impactvol omgaan met anderstaligheid, hoe je technologie kan inzetten als hulpmiddel voor inclusie, over het aanwerven van vluchtelingen, nieuwkomers en asielzoekers en nog veel meer. Er is ook een inclusiebeurs waar je kennis kan maken met dienstverleners die zich bezighouden met D&I, want  kiezen voor diversiteit en inclusie is niet altijd evident. Gelukkig zijn er gespecialiseerde dienstverlenende organisaties waar ondernemingen een beroep op kunnen doen. In een driedelige podcastreeks ism de SERV gaan we in gesprek met 3 inclusieve ondernemingen die oog hebben voor het potentieel van iedere medewerker en erin slagen om mensen met drempels tot de reguliere arbeidsmarkt aan het werk te stellen. In de derde aflevering is Vincent Neslany van boekhoudkantoor Sirejacob, Neslany & partners te gast.Veel kijk- en luisterplezierMEER INFO OVER DAG VAN INCLUSIE OP WWW.DAGVANINCLUSIE.BE+++Honger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF LEES DE ARTIKELS ABONNEER JE OP HET TIJDSCHRIFT And don't forget: it's a great time to be in HR!+++Opgenomen in het Virginie Loveling Gebouw (VDAB)

De rechterlijke organisatie vindt het belangrijk om een diverse en inclusieve organisatie te zijn. Maar waarom eigenlijk en vooral: hoe doe je dat? Bijzonder hoogleraar Saniye Çelik maakt leiderschapsprogramma's over diversiteit en inclusie. Haar advies: Gun elkaar tijd, geef elkaar de ruimte en accepteer dat het ingewikkeld is.

Op 22 oktober gaat in Gent voor de derde keer De Dag van Inclusie door, dat is een samenwerkingsverband tussen de SERV (Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen), 32 sectorfondsen, werkgevers- en werknemersorganisaties en Sterpunt Inclusief Ondernemen. Hun doel? Bedrijven bewust maken van de kracht van inclusie. Werkgevers en HR-professionals kunnen er een ganse inspiratie tanken in heel wat keynotes en best practices over inclusief rekruteren, impactvol omgaan met anderstaligheid, hoe je technologie kan inzetten als hulpmiddel voor inclusie, over het aanwerven van vluchtelingen, nieuwkomers en asielzoekers en nog veel meer. Er is ook een inclusiebeurs waar je kennis kan maken met dienstverleners die zich bezighouden met D&I, want  kiezen voor diversiteit en inclusie is niet altijd evident. Gelukkig zijn er gespecialiseerde dienstverlenende organisaties waar ondernemingen een beroep op kunnen doen. In een driedelige podcastreeks ism de SERV gaan we in gesprek met 3 inclusieve ondernemingen die oog hebben voor het potentieel van iedere medewerker en erin slagen om mensen met drempels tot de reguliere arbeidsmarkt aan het werk te stellen. In de tweede aflevering zijn Karen Windelen, HR directeur bij Carrosserie Cryns en Colin Allaeys van EDUCAM te gast.De juiste persoon op de juiste plaats vraagt soms wat zoeken. Carrosserie Cryns heeft anderstaligen opgeleid ism Steunpunt Tewerkstelling en Jobroad Veel kijk- en luisterplezierMEER INFO OVER DAG VAN INCLUSIE OP WWW.DAGVANINCLUSIE.BE+++Honger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF LEES DE ARTIKELS ABONNEER JE OP HET TIJDSCHRIFT And don't forget: it's a great time to be in HR!+++Opgenomen in het Virginie Loveling Gebouw (VDAB)

Op 22 oktober gaat in Gent voor de derde keer De Dag van Inclusie door, dat is een samenwerkingsverband tussen de SERV (Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen), 32 sectorfondsen, werkgevers- en werknemersorganisaties en Sterpunt Inclusief Ondernemen. Hun doel? Bedrijven bewust maken van de kracht van inclusie. Werkgevers en HR-professionals kunnen er een ganse inspiratie tanken in heel wat keynotes en best practices over inclusief rekruteren, impactvol omgaan met anderstaligheid, hoe je technologie kan inzetten als hulpmiddel voor inclusie, over het aanwerven van vluchtelingen, nieuwkomers en asielzoekers en nog veel meer. Er is ook een inclusiebeurs waar je kennis kan maken met dienstverleners die zich bezighouden met D&I, want  kiezen voor diversiteit en inclusie is niet altijd evident. Gelukkig zijn er gespecialiseerde dienstverlenende organisaties waar ondernemingen een beroep op kunnen doen. In een driedelige podcastreeks ism de SERV gaan we in gesprek met 3 inclusieve ondernemingen die oog hebben voor het potentieel van iedere medewerker en erin slagen om mensen met drempels tot de reguliere arbeidsmarkt aan het werk te stellen. In de eerste aflevering zijn Jeroen Verhille, zaakvoerder van Autruche in Brugge en Eef Thomas, sectorconsulent van IVOC te gast.Veel kijk- en luisterplezierMeer info: www.dagvaninclusie.be +++Honger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEF - https://zigzaghr.be/inschrijving-nieuwsbriefLEES DE ARTIKELS - https://zigzaghr.be/inspiratie/ABONNEER JE OP HET TIJDSCHRIFT - https://zigzaghr.be/tijdschrift/And don't forget: it's a great time to be in HR!+++

Hoe ga je om met neurodiversiteit op de werkvloer? Welke vormen van neurodiversiteit bestaan er? En waarom is het belangrijk om spikey profielen te begrijpen? Daphné De Troch en Dietrich Moerman, de oprichters van Bjièn, besloten na hun late diagnoses van ADHD en autisme hun unieke inzichten in te zetten om anderen te ondersteunen. Samen zetten ze zich in om werkomgevingen neuro-inclusief te maken, zodat iedereen vanuit hun kracht kan presteren. (00:00:00) Introductie (00:06:36) Wat is neurodiversiteit, neurodivergent en neurotypisch? (00:20:56) Wat betekent een diagnose voor neurodivergente personen? (00:34:23) Mythes over neurodiversiteit  (00:48:22) Stigma's rond neurodivergentie (00:55:56) Neurodivergentie op de werkvloer (01:05:03) Effectiviteit van diverse teams (01:09:12) Hoe maak je inclusief ruimte voor neurodivergente personen? (01:16:51) Blik op de toekomst (01:21:25) Afsluiting en dankwoord 

[click here for the transcript in English] >>> intro Welkom in deze aflevering van Let's Talk About Work! Deze keer gaat Bart Wuyts in gesprek met Frederik Matthijs, directeur van Trividend. Luister mee en kom te weten wat ‘impact investeren' betekent, hoe dit wordt ingezet als een hefboom voor een meer inclusieve samenleving, welke uitdagingen er nog zijn voor investeringscomités én hoe ‘betrokken advisory boards' het verschil kunnen maken in het dichten van gender- en andere kloven. Beste luisteraar wij heten jullie opnieuw van harte welkom in onze nieuwe aflevering van de podcast Let's Talk About Work. Vandaag zitten we toevallig op een bijzondere locatie. We zitten hier in een mooi lokaaltje bij het maatwerkbedrijf Kunnig in Antwerpen. En ikzelf heb zicht op de textiel afdeling, dus ik zie hier heel wat mensen achter naaimachines heel mooie dingen produceren. Het gesprek vandaag vindt plaats met Frederik Matthijs. Frederik is directeur van Trividend en hij mag dadelijk zelf uitleggen wat Trividend allemaal doet. We zijn alleszins heel blij dat Frederik helemaal vanuit Gent richting Antwerpen gekomen is voor dit gesprek. Ik ben benieuwd wat jij zoal te vertellen hebt in deze aflevering rond het thema wat ons aanbelangt. Frederik van harte welkom en misschien goed dat jij even uitlegt wie je bent wat je doet, en misschien zelfs waarom je doet wat je doet. In de eerste plaats hartelijk dank om mij uit te nodigen voor deze boeiende podcastreeks. Het is een hele eer voor mij. Ik ben woonachtig in Gent, Ik ben vader van een dochter van 15 jaar en opgeleid als economist, maar redelijk snel na mijn studies (ik werkte eerst in een commerciële omgeving) heb ik beseft dat ik het anders wil aanpakken. Ik wil iets kunnen betekenen voor de maatschappij en die trigger is er gekomen op het moment dat ik in de Rabotwijk woonde en daar een Turks kindje begeleidde rond huistaakbegeleiding. Dat was bij een kleine organisatie daar ter plaatse en toen heb ik kunnen merken en voelen welk verschil je kan maken voor dat kind, maar ook voor dat gezin als geheel. En welk verschil dat dat ook maakt voor mijzelf om die ondersteuning te gaan bieden - het gevoel dat je echt iemand kunt vooruit helpen. En, dat heeft mij redelijk snel een knop doen omdraaien in mijn mindset. Waardoor het voor mij duidelijk was dat ik echt de achtergrond die ik heb, de kennis die ik heb, en ook het netwerk dat ik heb, gaan gebruiken om bij te dragen aan de oplossing van maatschappelijke uitdagingen. Een redelijk snel daarna - ik heb een aantal organisaties zelf meehelpen oprichten, onder meer in Gent is Uilenspel een organisatie die dan ondertussen uitgegroeid is naar meer dan 600 vrijwilligers die elke week aan huis een kind begeleiden. Uilenspel? Ja, ondertussen ook actief in Antwerpen. Gegroeid vanuit Gent, en dan verder opgeschaald. Bij die organisatie heb ik er altijd voor gekozen om dat zelf als vrijwilliger te doen, meer op de achtergrond. Weliswaar in die eerste 10 jaar was dat een engagement van 8 uur per week die ik daaraan besteedde. Ondertussen is dat is dat minder geworden omdat dat een professionele organisatie is geworden. Maar ik ben er nog altijd de voorzitter van en dat is ook de rol waar ik in een dergelijke organisatie het beste kan gaan ondersteunen. Vanuit mijn achtergrond als economist, rond financiering, mijn netwerk binnenhalen om die organisatie mee te helpen gaan groeien. Ik heb nog een aantal andere organisatie mee opgericht, maar dat was voornamelijk ook in mijn vrije tijd. In mijn loopbaan is de rode draad altijd financiering van sociale ondernemers geweest, ondernemersorganisaties. En de laatste twee jaar, twee jaar en half doe ik dat bij Trividend als directeur. En ja dus, zoals gevraagd: een woordje uitleg over Trividend.. Wij zijn een impact investeringsfonds. We zijn eigenlijk een publiek privaat fonds, wat betekent dat onze aandeelhouders bestaat uit een mix van zowel de overheid, sociale organisaties, vakbonden, een aantal maatwerkbedrijven, de Koning Boudewijn Stichting en dan zijn er ook een aantal meer private klassieke bancaire instellingen en verzekeringsmaatschappijen. Met dat kapitaal kunnen wij startende startups, ondernemers en ook scale-ups dus doorgroeiende ondernemers, voorzien van risicokapitaal. Dus in een relatief vroege fase van hun bestaan of echt in een in een nieuwe fase waar dat er toch nog bepaalde onzekerheden zijn (Gaat dat lukken? Gaat dat niet lukken?) En dat is onze rol: om daar kapitaal voor te voorzien. En wij doen dat ook vanaf relatief kleine bedragen: vanaf € 50.000. Wat een tekort in de markt is. Andere investeringsfondsen gaan pas beginnen vanaf €250.000 of zelfs € 500.000. Lager dan dat is niet rendabel en het is ook dankzij de steun van de Vlaamse overheid dat wij dat wel kunnen doen. Ze zijn niet alleen onze grootste aandeelhouder, maar ook krijgen we een subsidie jaarlijks die ons toelaat om die kleine tickets ook te gaan doen. En die kleine tickets, mag ik dat -  in de wereld van het durfkapitaal - mag ik dat “zaai kapitaal” noemen dan of zit het net een fase verder, toch? Ons standpunt daarin is redelijk duidelijk: vanaf het moment dat je uw eerste betalende klant hebt, vanaf dat moment kan je komen aankloppen bij ons. Dus wij gaan niet investeren in onderzoek en ontwikkeling. Daarvoor zijn er andere wegen, bijvoorbeeld VLAIO, maar vanaf het moment dat die eerste klant daar is, is een typische aanwending van ons kapitaal bijvoorbeeld uw eerste aanwerving van een sales persoon, marketingbudget en dergelijke meer. En jullie stellen dat kapitaal ter beschikking In de vorm van leningen? Of participaties? Beiden. Het zijn achtergestelde leningen. Wat betekent dat mocht het ooit fout aflopen dat de bank eerst hun geld gaat terugkrijgen en dan pas Trividend. Wij vragen daar ook geen borgstelling op dus voor de bank is dat een hefboom om bijkomende financiering te kunnen creëren. Waarbij dat we de bedoeling hebben om 5 tot 7 jaar mee te investeren en daarna er te kunnen uitstappen. Dus dat betekent dat leningen worden terugbetaald. Wij zijn daar om de eerste groei mee te helpen ondersteunen en dan is het ook - in het beste geval natuurlijk - aan de volgende investeerder om bijkomend of andere kapitaal te gaan voorzien. En alle initiatieven die bij jullie gefinancierd worden moeten op een of andere manier kunnen aantonen dat ze een relevante maatschappelijke impact beogen? Juist. En we hebben daarin 3 pijlers die we voorop schuiven. Historisch gezien en het bij de oorsprong van Trividend - al in 2001 is Trividend opgericht - was het de bedoeling om al het kapitaal te laten vloeien naar ondernemers die zorgen voor bijkomende jobs in de sociale economie. Dus bijvoorbeeld maatwerkbedrijven zoals die waar we vandaag aanwezig zijn. Dat is verder uitgebreid. Een tweede pijler is circulaire oplossingen. Dus ondernemers die weinig of geen gebruik maken van grondstoffen, en als ze er dan toch gebruik van maken: er is geen afval meer vervolgens. Wat wij zien is dat veel van die startups met circulaire oplossingen ook spontaan de samenwerking gaan opzoeken met maatwerkbedrijven. En dat is voor ons de match made in heaven. Dat is eigenlijk zowel het ecologische aspect als het inclusie aspect, namelijk die tewerkstelling op de werkvloer. En een derde pijler is dan sociale innovatie. Dat is een iets bredere invulling van maatschappelijke impact. Een ondernemer die bijvoorbeeld een oplossing heeft om mee te werken aan ja, minder armoede, of die de digitale kloof wil verkleinen.. Dat kan redelijk breed gaan. Dat betekent dus dat wij in onze portefeuille, die vandaag bestaat uit een 45 tal bedrijven, da dat heel divers is. Dat kan gaan over een productieomgeving, zoals een maatwerkbedrijf, maar dat kan even goed gaan over een SAAS oplossing: een software as a service oplossing waarbij dat je ook een bepaalde dienst gaat aanbieden, of dat kan ook een app zijn. Wij zijn generalisten maar de rode draad is impact. En hoe belangrijk is het thema inclusie daarbinnen? Inclusie is een beetje de rode draad door onze podcastreeks. Hoe belangrijk is dat thema voor jullie? Bij de oorsprong was het 100% inclusie in de zin wel van sociale tewerkstelling. Ik weet niet in hoeverre we het onderscheid tussen inclusieve en sociale tewerkstelling nog moeten maken.. Waarschijnlijk niet, dat is verleden tijd. Ik denk het niet inderdaad. Dus het ging bij aanvang 100% daarover. Vandaag hebben wij een afspraak met onze aandeelhouders dat 2/3 van onze investering moet bijdragen aan die sociale tewerkstelling. Dus dat is rechtstreeks door een maatwerkbedrijf te gaan financieren, dat is onrechtstreeks door bijvoorbeeld het financieren van een circulaire startup die een structurele samenwerking aangaat met de maatwerkbedrijf. En dan lukt ons heel goed. We zitten vandaag boven de 70% van ons uitstaand kapitaal dat jobs creëert rechtstreeks of onrechtstreeks in de sociale economie. Maar die derde pijler: sociale innovatie - dat is ook inclusie. Dat kan ook inclusie zijn? Dat kan inderdaad ook inclusie zijn en dat is zo in veel van de ondernemingen waarin dat we geïnvesteerd zijn. Dus dat is zeker heel belangrijk in onze investeringspolitiek. Want ik hoor jou zeggen ‘maatwerkbedrijven' en ‘maatwerk' als belangrijk criterium, maar inclusie is veel breder dan wat er in de maatwerkwereld gebeurt in Vlaanderen, toch? En dat zit dan in die derde poot als ik jou goed beluister? Ja, dat klopt. Misschien is het wel goed om dat ook een beetje te kaderen binnen het gehele landschap van impact investeerders. Want dan zie je dat inclusie geen gemakkelijke is. Omdat als je het hebt over de maatschappelijke uitdagingen die er allemaal zijn - en je kan onder de noemer ESG (Environmental, Social, Government)... Het sociale is al meer richting inclusie, government ook wel: het beleid, uw manier waarop dat je uw producten of diensten in de markt gaat brengen, uw HR-beleid gaat voeren.. En misschien goed om te weten: recent is er een nieuwe instelling opgericht, die heet Impact Finance Belgium. Die hebben de bedoeling om meer kapitaal richting impact financiering te gaan leiden, ook door te inspireren, door samen te brengen,.. en dat gaat over grotere bedragen. Dat gaat over de klassieke banken, een beleggingsfonds, pensioenfondsen, verzekeringsmaatschappijen en dergelijke meer. We zijn vanuit Trividend enorm blij dat zo een dergelijk initiatief ontstaat. Wij zijn er ook lid van een advisory board, een advisory committee en dan hebben we het voorrecht om samen te zitten met echt directieleden van die grote banken en instellingen. En als we het hebben over ja, impact investeringen, moet ik vaststellen, ondanks dat er wel altijd een goede wil is - al dan niet onder druk van Europa – dat er veel interesse is, veel drive ook daar naartoe, maar in het ESG komen we meestal uit op de E finaal. En de S en de G, waar dat inclusies zich onder bevindt, is meestal een moeilijk verhaal. Omdat: E, environment, milieu, dat zijn meestal producten, dat zijn projecten die een verdienmodel kunnen hebben - denk dan zonnepanelen als we het even heel simpel willen voorstellen - en, die ook wel rendement financieel rendement kunnen opleveren naast het maatschappelijk rendement. Dat is iets gekend. Dat is iets waarvan dat iedereen onmiddellijk herkent waar het over gaat. Maar het inclusie verhaal is natuurlijk moeilijker om aan te duiden rechtstreeks wat bijvoorbeeld gaat de bijdrage zijn aan de rendabiliteit van een ondernemer als je inzet op inclusie. En zoals gezegd: het is veel breder dan alleen maar te werkstelling. Het kan ook een product zijn, of een dienst, denk bijvoorbeeld aan sociale huisvesting - en daar is het per definitie de rendabiliteit een stuk lager. En hoe belangrijk is rendabiliteit dan voor jullie? En voor impact investeerders in het algemeen? Voor impact investeerders ga je starten eerst met uw analyse: is dit werkelijk een product of een dienst die gaat bijdragen aan de oplossing van een maatschappelijke uitdaging? Dat is uw startbasis. Als dat er niet is, dan zijn we niet geïnteresseerd, dan gaan we ook niet verder gaan. Uiteraard is het financiële ook belangrijk. Maar de vraag is: ben je bereid om een soort van een trade off te gaan maken? Om dat voorbeeld van sociale huisvesting aan te houden: als je daardoor duidelijk kan aantonen dat die maatschappelijke nood namelijk een woning voor iedereen is, is daardoor meer gerealiseerd maar je moet er iets voor inboeten in financieel rendement, dan merken we dat dat  toch wel al een veel moeilijker verhaal is. Voor Trividend zelf: als het gaat over sociale tewerkstelling, dan kunnen wij ook wel iets lager gaan tariferen naar de verwachte vergoeding (dus interest eigenlijk) die wij daar voor gaan vragen. Omdat we dan beroep kunnen doen ook op een extern fonds onder beheer van P&V waar dat wij trekkingsrechten hebben en waar we dan ook een stuk van ons risico kunnen laten afdekken. De trade off vandaag: je moet bekijken wat vandaag de context is. Ik wil, zeker naar de toekomst – dat is één van de doelstellingen die we hebben - daar nog verder in gaan om nog meer te gaan kijken naar de trade off tussen impact en financieel rendement. Kunnen wij dat nog meer gaan inbedden in onze beslissingsstructuren? Want je wil je risico wat indekken. Kun je daar iets over zeggen? In welke mate dat je - ondertussen bestaat Trividend meer dan 20 jaar - dat dat je merkt dat de projecten of de ondernemingen die jullie financieren, dat daar een hoger risico aan hangt dan wat een klassieke bank financiert. Risico in de zin van wanbetalingen, niet terugbetalingen van leningen of participaties die afgeschreven moeten worden.. Is dat significant hoger bij jullie omwille van het feit dat je kiest voor impact investeringen dan bij een klassieke investeerder? Ten opzichte van de bank.. Je moet kijken naar welke fase dat je gaat investeren. De bank gaat niet investeren in de fase waarin wij gaan investeren. Ten opzichte van andere investeerders denk ik dat het dubbel is: dat de ambitie van een startup, van een ondernemer is, enerzijds om dat maatschappelijk probleem te gaan oplossen en de focus ligt ook een stuk daar, terwijl als ondernemer heb je heel veel bordjes in de lucht te houden om het te doen slagen. Dus je hebt naast uw klassieke redenering voor uw businessmodel, uw financieel plan te gaan realiseren, wil je ook nog altijd die focus willen blijven houden op dat impact verhaal. Dus het is wel een complexer verhaal om te gaan realiseren. Nu, meestal, dat is het goede nieuws, meestal gaat het ook wel hand in hand. En het is belangrijk om te gaan kijken: waar ga je uw succes van uw impact gaan afmeten? Hoe ga je dat gaan doen? Dus welke indicatoren ga je voorop stellen om daar te komen? En in het begin van een onderneming moet het zo goed mogelijk gaan over zaken die ook bijdragen aan hun rendabiliteit. Maar bijvoorbeeld als je zegt, ‘ik wil een mindshift' bijvoorbeeld - er zijn een aantal projecten die zeggen ‘ik wil niet meer dat er volgens de klassieke modellen drank vervoerd wordt over de baan en dus dat dat gewoon rechtstreeks van de kraan komt' -  dat zijn nieuwe modellen, maar je hebt er ook een mindshift voor nodig. Als je dan nadenkt hoeveel procent van de mensen gaan ook vanaf nu wel van de kraan rechtstreeks drinken (met al dan niet additieven dat dat er daar dan bij zitten)? Ja, dat is een lange termijn verhaal. Op korte termijn moet je echt gaan kijken naar waar ligt de rendabiliteit. Dus het kan complexer zijn om dat ook te gaan halen. Ik denk ook aan een aantal sectoren.. Het is zo dat uw producten door het feit bijvoorbeeld dat je circulair gaat werken: je gaat een aantal criteria opleggen die meestal vandaag niet goedkoper zijn. En uw grondstoffen of design voor uw product zal misschien ook wel wat complexer gemaakt worden of duurder zijn dan wanneer je zegt dat je je er niets van gaat aantrekken of dat je het gaat laten produceren in outsourcing in lage loonlande, wanneer je het laat produceren in een maatwerkbedrijf dat hier lokaal ook wel rekening houdt met een inclusieve werkvloer. Daar zitten een aantal trade offs die het soms moeilijker maken om naar die rendabiliteit te gaan. Dus dat betekent eigenlijk dat je moet durven een langere termijnvisie hebben als investeerder, dus die rendabiliteit zal misschien langer duren dan in meer klassieke. Over de historiek heen van Trividend is onze falingspercentage 1 op 6. Wat zeker voor investeringsfondsen niet slecht is. Dus ik denk afhankelijk van dat model en van ook hoe dat je er in stapt en hoe dat je er naar kijkt: op die lange termijn hoeft het niet per se meer risico te gaan inhouden. Ik wil even terug naar het thema inclusie springen. We hadden het er al even over: dat heel wat projecten en ondernemingen die jullie financieren, dat het daar belangrijk is dat er een link is naar maatwerk of dat er op andere manieren via sociale innovatie aan inclusie gewerkt wordt. Nu, ik zou me kunnen voorstellen dat er vanuit een ander perspectief kijkend er heel wat ondernemers vandaag zijn die, laten we zeggen van een andere etnische achtergrond zijn of op één of andere manier in een minderheidsgroep zitten vandaag de dag, die het ook lastiger vinden en het lastiger hebben om aan startkapitaal te geraken, of groeikapitaal. Hoe kijken jullie daarnaar? Hoe belangrijk is dat voor jullie? Dat is iets dat in de laatste 2 à 3 jaar bij Trividend ook hoger op de agenda is gekomen. Laat ons zeggen dat er in het verleden minder aandacht voor was. Het principe daar dat wij hanteren is, je kan geen juiste oplossing voor bepaalde maatschappelijke problemen naar voor schuiven als je ze niet zelf kent, als je ze niet zelf meegemaakt hebt. Dus als wij zeggen dat wij fundamenteel daar zijn om die problemen te gaan oplossen en wij gaan alleen maar investeren in de blanke man die op mezelf lijkt, dus van middelbare leeftijd.. Je kan het je gewoonweg niet voorstellen: welke oplossing is net goed voor een bepaalde doelgroep? Dus het is heel belangrijk als je dat nastreeft om in uw portefeuille een goede mix te hebben van laat ons zeggen diverse ondernemers. Maar dat is heel breed, denk ik. Vandaag de dag wordt er veel gesproken over vrouwelijk ondernemerschap -  nog geen 10% denk ik van de startups wordt geleid door een vrouwelijke founder. Ook in het zoeken naar kapitaal vandaag: wat je ziet is dat wij meestal het geluk hebben dat we beroep kunnen doen op een bepaalde vriendenkring of op ouders of op familie om dat eerste startkapitaal te leggen. De investeerders zeggen ‘je moet skin in the game tonen', ‘je moet zelf ook investeren en dan gaan we meedoen'.. Maar sommige mensen hebben die middelen gewoon niet. Dus je zit daar ook een beetje met een vicieuze cirkel. Ik moet eerlijk toegeven dat we merken dat het ook niet zo evident is om aansluiting te vinden met bijvoorbeeld meer vrouwelijke ondernemers of met een meer diverse portefeuille. Nu, als ik je even mag onderbreken, jij bent als directeur niet degene die uiteindelijk beslist ‘deze investering gaan we doen of niet'. Je hebt daarvoor een investeringscomité zoals dat dan heet, waarin allemaal wijze mensen zitten die een objectieve mening kunnen vormen over ‘past dit binnen onze doelstellingen', ‘is dit het risico dat we willen aangaan',.. En de samenstelling van zo'n investeringscomité kan mogelijk helpen om een thema als inclusie ook beter op de voorgrond te brengen of actiever in de portefeuille te laten meespelen. Hoe kijken jullie en hoe kijkt het investeringscomité daarnaar vandaag bij Trividend? Ook daar hebben we beweging gemaakt naar een meer diverse samenstelling in het investeringscomité. Ja, typisch aan Investeringscomité als je gewoon kijkt in het algemeen..   Grijze blanke mannen. Juist, en als het goed zit is misschien één van de tien die er zitten een vrouw. Het is bij ons evenwichtig als het gaat over gender, naar diversiteit is het nog niet evenwichtig. Naar andere vormen van diversiteit. Nu, wij proberen daar aandacht aan te geven en het komt neer op hetzelfde: je kan u als blanke man misschien bij een bepaalde oplossing misschien niets bij voorstellen. Als het gaat over bijvoorbeeld een bepaalde behoefte van een vrouw of.. We kunnen dan niet, we gaan eraf blijven want wij kunnen niet inschatten of dat gaat lukken of niet.  Omdat je daar zelf geen voeling hebt dus. Dat is absoluut een aandachtspunt, we zijn erop aan het werken. Dat is niet alleen daar dat dat aandachtspunt zich bevindt. De eerste screening gebeurt wel door de collega's. Als ik gestart was, waren we 100% blanke mannen in het team van Trividend, intussen is hun aandeel 60%. En op de moment dat we 2 nieuwe mensen konden aanwerven hebben we ook echt gezegd dat we gaan man aanwerven op die moment. We zijn daar dus een stukje in geslaagd al. Op het niveau van het bestuursorgaan is het nog helemaal fout. We moeten dat zeggen zoals het is. En daar gaan we ook werk van maken. Oei Ik hoop dat bestuurders niet meeluisteren,  dat er helemaal fout zit... Op vlak van diversiteit en gender dan bedoel ik, ze hebben zeker de nodige capaciteiten. Maar het staat op de agenda voor het najaar. Er is een evolutie en het belangrijkste van allemaal is dat we dat ook opnemen in ons eigen impact rapport. Als we kijken bekijken wat we doen als fonds, als we het aggregeren in onze verschillende bedrijven, welke impact: CO2, tewerkstelling en dergelijke, maar ook zelf als fonds gaan wij ondertussen ook een target hebben op vlak van diversiteit in de portefeuille. Dus wij gaan dat vanaf nu beginnen meten. En daar begint het ook mee. Er gelukkig en de laatste 3 jaar is dat ook een stuk gestegen. En hoe meet je dat dan? Wat meet je? We gaan meten hoeveel van de beslissingsnemers in de bedrijven waarin we gaan investeren bijvoorbeeld, oftewel vrouwen zijn oftewel diverse origine hebben. Maar ik dat Artemis onder meer over inclusie een bepaalde visie heeft. Want soms zijn mensen met migratieachtergrond ook heel hoog geschoold, die hebben een netwerk, die hebben ook die familie, die hebben ook die middelen. Is het dan echt wel diversiteit waarop je bent op aan het aansturen? Daar kun je ook wel afremmen. Maar het begint met het in kaart brengen en eraan te werken. En wij proberen samenwerkingen op te zoeken zoals bijvoorbeeld met She Did It, jullie zeker ook bekend. Dus dat is echt een werk van langere adem, dat vraagt dat we zelf ook gaan outreachen. Ik wil daar misschien even op tussenkomen. Ik hoorde je zeggen Bart, dat er dan gezocht wordt naar objectieve stemmen in zo'n investeringscomité of in wie je adviseert rond investeringen. Maar als ik het jou hoor uitleggen, Frederik, dan zoek je eigenlijk naar een manier van hoe dat je dat meer participatief kan vormgeven. Hoe dat je eigenlijk mensen die soms in een bepaald hokje worden geduwd via ‘doelgroepdenken', hoe dat zij deel van de oplossing kunnen zijn, hoe dat ook het marktpotentieel dat voor heel veel van die aangedragen oplossingen daar is dat dat ook meer gezien wordt. Dus je zou kunnen zeggen dat je eigenlijk zoekt naar een manier dat er ‘betrokken advies' komt, hè? Dat je ook als investeringsfonds advies krijgt van mensen die een bepaalde graad van betrokkenheid hebben bij het potentieel dat in die oplossing zit. Klopt, die zich kunnen voorstellen ‘dat gaat werken, dat gaat niet werken'.  Dat is iets dat voor de rest van ons heel moeilijk is soms om te kunnen interpreteren. Ik denk dat we daar moeten over nadenken hoe dat we dat kunnen organiseren. Dus los van misschien dat formeel investeringscomité - misschien zijn er wel andere manieren ook om in de voorbereiding van een beoordeling van een aanvraag om daar ook wel mensen te gaan rond betrekken. Nu moet ik spontaan denken aan een boek dat ik van mijn schoondochter gekregen heb: Invisible Women. Ik weet niet of je het ooit gelezen hebt en zo niet is het een absolute aanrader. Waarin met tal van voorbeelden aangetoond wordt dat onze wereld vol zit van oplossingen, tools, diensten producten die door mannen bedacht en ontworpen zijn en dus nooit vanuit het perspectief van een vrouw bekeken zijn. En als je dat dan leest, dan sta je verstomd van hoe dom wij met zijn allen zijn om dat soort dingen echt massaal te blijven op de markt brengen, bij wijze van spreken.. Die betrokkenheid, die participatie vanuit verschillende hoeken om naar een oplossing, naar een ondernemersidee te kijken, is inderdaad toe te juichen. Daar wil ik graag op inpikken want als we het hebben over de klassieker investeringscomités maar ook nog altijd voor een stukje binnen Trividend: aan wat ga je uw succes afmeten? En ja, als dat voornamelijk ingegeven is door mannelijke succesfactoren.. Als je gewoon kijkt naar wie er in de financiële sector werkt: dat zijn voor een heel groot deel mannen die zijn gedreven door financieel succes. En als je kijkt naar zorgsector, dus ook bijvoorbeeld bij Uilenspel, zijn het allemaal vrouwen die daar werken. Er is gelukkig in één man die we daar hebben kunnen aanwerven maar die voeling met die oplossing, die gedrevenheid om daar uw energie uit te halen en te zeggen van ‘ik ben succesvol als ik dat kan oplossen'..  Daar zit echt een verschil in. Je zou dus verwachten dat bij jullie gemiddeld meer vrouwelijke ondernemers aankloppen dan mannen. Dat is jammer genoeg niet het geval. Wat we zien is dat – en dat zijn dan meer de bredere cijfers - dat slechts 10% van de startups door een vrouw wordt opgericht. En daar stijgen jullie zelf ook niet boven uit? We zitten op 17% vandaag. Het is beter dan het gemiddelde. Maar nog veel te laag? Ja zeker. Ik weet uit ervaring dat heel wat investeerders op het moment dat zij investeren in een jonge onderneming, dat ze geneigd zijn om die onderneming niet alleen financieel bij te staan, maar ook met raad en daad. Dat je ook een bestuursmandaat of een coachende rol op een of andere manier opneemt.  Uit gezond eigenbelang, wellicht, want als er een stuk mee gecoacht wordt, dan is er misschien ook meer kans op succes van de onderneming, enzovoorts. Doen jullie dat ook? En zo ja, coachen jullie ook bijvoorbeeld op thema's als inclusie, in dat geval, als dat over projecten gaat die jullie steunen? We gaan in één op de twee van onze investeringen, net ietsje meer dan de helft van onze investeringen, gaan we effectief ook iemand aan boord brengen in het bestuursorgaan of in de Raad van Advies. Soms is dat ook een verplichting dat we - zoals dat je zelf aanhaalt - dat we zeggen, kijk, wij geloven in die twee founders (meestal gaat het over één of twee founders bij een startup), maar er is een bepaalde competentie of een netwerk dat we willen binnenbrengen. Eerlijkheid ook daar vandaag de dag gebeurt het slechts in een aantal gevallen dat het gaat over die impact visie er echt in brengen. Die impact visie: soms gaat dat over inclusie heel duidelijk en we merken dat het voor bepaalde startups die aan het groeien zijn, dat het soms verleidelijk is om bijvoorbeeld toch te gaan grijpen naar een ander land om aan outsourcing te gaan doen en om niet meer samen te werken met een maatwerkbedrijf. Wij proberen dat te verankeren in het contract. De reden waarom dat we investeren is omdat je die jobs creëert bij maatwerkbedrijf. Als je daarmee gaat stoppen, ja, dan kunnen wij eruit. Of dan ga je bijvoorbeeld meer financieel rendement, meer interest moeten betalen. Dus dat gaan we verankeren en soms gaan we ook wel echt met iemand mee aan boord om dat te blijven bewaken, daar te blijven op duwen. In veel van de startups is de drive net wel die inclusie an sich: armoede mee gaan oplossen, sociale huisvesting en dergelijke meer. In zo'n cases gaan we eerder een financieel profiel erbij steken of een marketing. Tot slot Frederik, wat zou je als advies nog meegeven vandaag de dag aan een startende ondernemer? Of misschien zelfs aan een investeerder? Ja, ik heb veel advies dat ik zou willen meegeven. Om te beginnen denk ik, wat heel belangrijk is: mensen die een idee hebben die bijvoorbeeld een product kunnen ontwikkelen, worden soms een beetje verliefd op het product of de oplossing gaan soms te laat kijken of dat nu echt de manier is waarop we dat probleem gaan oplossen. Is het een behoefte bij mensen? Gaat dat echt fundamenteel dat probleem oplossen? Ze gaan blijven doorontwikkelen, maar soms is het beter om te zeggen, oh efkes wachten. En dan komt daar advies daar als volgende fase bij. Laat u omringen door andere mensen - sta daar open voor. Jij bent misschien supergoed en een bepaald idee over een bepaalde oplossing. Maar misschien minder goed in het financiële of in het marketing luik of in effectief te gaan kijken of dit aansluit.  Hoe ga je dat bevragen of dat dit nu echt wel de oplossing is? Dus laat je omringen door  mensen. En wat ik zeker ook wil meegeven: als we het hebben over inclusie, dat zijn soms moeilijk te rentabiliseren ingrepen die je gaat doen. Maar als je dat in kaart kan brengen van in het begin: dankzij die specifieke manier van werken, of dat HR-beleid, dat je toch wel bepaalde maatschappelijke kosten kan besparen, dat je mensen kansen gaat bieden en vanuit activering tewerk gaat stellen - dat heeft een bepaalde positieve impact op de maatschappij. Probeer daarvan in begin zo goed mogelijk in kaart te brengen over wat dat dan gaat. Want de nieuwere, innovatieve manier van financieringen zullen ook daarover gaan. Namelijk welke positieve maatschappelijke externaliteiten breng je teweeg met jouw interventie, of welke kosten ga je besparen. Als je dat goed in kaart hebt, dan ga je je meer kunnen opstellen als een dienstverlener bijvoorbeeld naar een lokale overheid of naar de Vlaamse overheid. Terwijl je vandaag de dag misschien nog subsidie-afhankelijk bent. En die gaan er sowieso uit. Maar als je kan aantonen ‘kijk, door mijn interventie kan je efficiënter uw doelstelling als overheid gaan bereiken' of ‘ik kan mensen zodanig goed opleiden en vormen dat een klassiek bedrijf die gaat verwelkomen en dat die snel productief gaat kunnen zijn'. Je moet dat in kaart kunnen brengen. En dan is een bedrijf misschien wel bereid om daar ook voor te betalen. Dus het is een beetje die mindshift naar andere soorten verdienmodellen die in se vroeger misschien door subsidies betaald werden. Men noemt dat vandaag ‘outcome funding'. Of je hebt de social impact bonds en dergelijke meer, die meer zijn opgevat als een test om te zien of iets werkt, en zo ja dan kan je er misschien wel dienstverlening voor beginnen doen. Naar investeerders toe - en dat is even goed naar ondernemers toe - denk ik dat heel goed is om u te laten omringen door het diverse scala van financierders. Afhankelijk van de fase waarin je zit, heb je andere financiering nodig. Klassieke startups of zelfs grotere bedrijven die aan innovatie doen, die nieuwe projecten doen, worden ook veelal gesubsidieerd voor onderzoek en ontwikkeling. Vanuit VLAIO zijn er een heleboel soorten subsidies die je kan gaan gebruiken. Dat is geen schande. Soms wordt er gezegd, ja, subsidies..? Nee, nee, het gaat u toelaten om te innoveren om te experimenteren, om aan te tonen dat iets werkt. En dan moet je dus gaan kijken in de volgende fase welke andere soort financiering kan je daarbij gaan koppelen. Als het gaat over iets moeilijker, dus bijvoorbeeld sociale huisvesting – ik neem dat als voorbeeld omdat dat gewoon heel tastbaar is - wat iets minder rendement geeft, als je dat kunt combineren, bijvoorbeeld met een overheidsgarantie of een stichting die ook van filantropie een stukje zal bijdragen, is het misschien wel voldoende rendement financieel om dan naar de achterban van de grotere investeerders te gaan, om op de markt kunnen gaan. Bundel jullie allemaal samen. Ik denk dat dat ook de toekomst is: combineren van verschillende vormen van financiering, verschillende insteken en zo kan je wel naar die nét voldoende rendement gaan. Ik heb het gevoel dat we nog heel wat zouden kunnen verder breien op veel van de dingen die je gezegd hebt. Zeer interessant. En ik hoop dat het ook voor de luisteraars interessant was. Wellicht biedt het aanknopingspunten om daar nog verder vragen over te stellen, maar ik neem aan dat mensen altijd bij jullie welkom zijn? Of bij jou als daar specifieke investeringsvraagstukken of aanverwanten liggen? Zeker en vast: www.trividend.be en je vindt al onze gegevens. Fantastisch, dankjewel om hier te zijn. Bedankt om mij uit te nodigen, het was super fijn. Dank u wel. [outro] >>> Je luisterde naar een aflevering van ‘Let's Talk About Work', de podcast van de groep WEB-Blenders. Onze gesprekken gaan over werk, de weg naar werk, welzijn op de werkvloer en alles wat daarbij komt kijken. Je vindt ons op je favoriete podcastplatform en op www.blenders.be/podcast. Op social media kan je ons volgen op LinkedIn – daar vind je ons onder Podcast Let's Talk About Work; en op Instagram als blenders.podcast.letstalk. Ook via de Blenders nieuwsbrief kan je up to date blijven. Was je geboeid? Zet dit gesprek je aan het denken? Ben je zelf graag één van onze volgende gasten? Laat het ons weten via info@blenders.be en wie weet schuif jij binnenkort mee aan tafel.

‘Iedereen welkom!', zo zal weerklinken in de scholen op 1 september. Maar geldt dat ook voor wie slechtziend is, niet kan stilzitten, autisme heeft of heel erg worstelt met taal? Leerkrachten zitten met de handen in het haar over het leerlingenwelzijn en zien de zorgnoden in de klas groeien. Steeds meer leerlingen struikelen, ploeteren en vallen. Nergens in Europa belanden meer leerlingen in het Buitengewoon Onderwijs. Dat komt, volgens onze gast, orthopedagoog Beno Schraepen (AP Hogeschool, auteur van Excluses), omdat ons Vlaamse onderwijs ontworpen is voor de doorsnee leerling en moeilijk om kan met verschil. Dat net het omarmen van verschillen tot sterke onderwijsresultaten kan leiden, tonen landen als Noorwegen, Finland, Portugal en Italië. Daar is de inclusieve school een feit: leerlingen mét en zonder beperking, mét en zonder extra ondersteuningsnoden volgen er samen les. Kan de inclusieve school een antwoord bieden op de discriminatie en segregatie in het Vlaamse onderwijs? Bijdragers Kim Van Mele (Ouders voor Inclusie) vertelt over hoe een inclusietraject in het ‘reguliere onderwijs' voor ouders een slopende strijd kan worden. Jona Van den Bossche (co-directeur basisschool Matadi) en zijn team pionieren met een inclusieve lagere school in Leuven. En Arne Carpentier (voormalige School Zonder Racisme) benadrukt de nood aan een interculturele en antiracistische schoolcultuur, óók op een inclusieve school.  Check oudersvoorinclusie.be om meer te weten te komen over hoe inclusie mogelijk te maken voor een kind of jongere met specifieke noden. In aanloop naar de verkiezingen plaatst Alles Wordt Beter vijf belangrijke thema's hoog op de politieke agenda. Steeds met interessante stemmen die te weinig aan bod komen in het mediagewoel en met een focus op hoe het beter kan. #onderwijs #inclusie #buitengewoon #school #excluses #zorgnoden #racisme

Bijna elke organisatie is ermee bezig of wil ermee aan de slag: diversiteit en inclusie. In deze podcast geeft expert Wendy Broersen je heel veel praktische adviezen én puntige uitspraken over het diversiteitsbeleid van bedrijven. Haar mooiste knuppel in het hoenderhok: Diversiteit en Inclusie zijn niet voor HR. In gesprek met Christ Coolen en Hans Janssen (twee blanke boomers) laat Wendy zien:Waarom diversiteit en inclusie broodnodig zijn. Je hoort o.a. over een aanstaande wet met veel gevolgen. Dat inclusie je uiteindelijk heel veel oplevert. Van betere prestaties tot lager verzuim. Hoe het ideale ‘kernteam voor diversiteit en inclusie' in je bedrijf eruitziet.Welke 5 fasen je doorloopt.Na deze podcast weet je zeker: diversiteit en inclusie zijn geen maatschappelijk moetje maar zakelijke noodzaak én boordevol kansen. Als je het maar goed aanpakt. En dat betekent: NIET wegmoffelen naar HR. Wil jij het boek ‘Niet voor HR' van Wendy Broersen winnen? Stuur een mail naar podcast@denkproducties.nl en maak kans op één van de vijf exemplaren. 

Naast de NBA community diversiteit en inclusie, is inclusie (en diversiteit) een thema dat van de grote accountantskantoren ook volop aandacht krijgt. PwC heeft Shine: het PwC-netwerk voor LHBTIQ+ collega's en diversiteit. Met vergelijkbare doelstelling en belang heeft het thema met initiatieven de aandacht binnen KPMG en EY. En Deloitte kent het initiatief proud@Deloitte, dat de LGBTQ+-gemeenschap ondersteunt.Op 3 augustus is de Canal Parade in Amsterdam. Dus een goede aanleiding om, met drie gasten (Debbie Helaha, Bob Beusekom en Ruben Hoving) dit onderwerp te bespreken in Vitamine A.Diverse linksBoek: Spectrum, De regenbooggemeenschap in de 21ste eeuwMeld je aan op het NBA Community Platform (daar ook de NBA community diversiteit en inclusie )  Diversiteit en inclusie in de accountancy – in gesprek met Bob Beusekom RA'Durf te laten zien wie je bent met alle kleuren en wees daar trots op!'Proud@DeloitteAlleen meevaren tijdens Canal Parade is niet genoeg

In deze aflevering ga ik in gesprek met Dinah Bons, voormalig politica en strateeg diversiteit en inclusie in de theater- en cultuursector. Op een zondag zat ik met mijn vader, Jan Andreae, in de trein naar Parijs. Wij liepen naar de wagon met de bar, en daar stond een prachtige verschijning: Dinah, die mijn vader met open armen begroette. Nieuwsgierig als ik ben vroeg ik daarna direct hoe zij elkaar kennen en wie Dinah is. Al snel had ik door: deze vrouw heeft al ontzettend veel meegemaakt in haar leven en maakt keuzes die soms noodgedwongen en vooral ook ontzettend moedig zijn. Precies daarover gaan we verder in gesprek. Want hoe ga je om met de dwingende kant van het leven en wanneer pak je zelf regie en leiderschap over te maken keuzes? Hoe komt Dinah door moeilijke momenten heen en waar zit haar groei tot nu toe? Luister mee naar deze krachtige, inspirerende en prachtige vrouw met een indrukwekkend levensverhaal. Voor meer informatie over mij ga je naar www.praktijk-lux.nl. Heb je vragen, op- of aanmerkingen? Je kan mij bereiken via mijn website of via mail (info@praktijk-lux.nl). Ik vind het leuk om van je te horen!

[for a summary in English please click here]   >>> Welkom in weer een aflevering van onze Let's Talk About Work podcast! We zijn aanbeland in alweer aflevering 6 van het tweede seizoen. Deze keer gaat Bart Wuyts in gesprek met 2 gasten: Eva Maréchal, die met Hop Up een innovatief concept in de wereld heeft gezet dat kinderen versterkt in vrij spel; en Sophia Honggokoesoemo die meertalige kinderboeken schrijft. Vanuit WEB-Blenders zijn we er ons maar al te goed van bewust dat inclusie iets is waar best proactief op wordt ingezet. Als we de context en de mogelijkheid creëren voor kinderen om op te groeien als de creatieve speelarchitecten die ze zijn, én tegelijkertijd taalontwikkeling niet in een keurslijf dwingen dat thuistaal afzet tegenover het Nederlands – dan stomen we individuen klaar die niet enkel toestromen naar de arbeidsmarkt, maar er impactvol vorm aan zullen geven! Luister mee en duik in de linken tussen taal, creativiteit en inclusie. Welkom vanochtend aan Sophia Honggokoesoemo en Eva Maréchal in onze podcast Let's Talk About Work. We gaan het vandaag misschien niet echt over werk hebben, maar over kinderen en over hoe belangrijk het is om op een goede manier met onze toekomst - onze jeugd, onze kinderen, onze kleinste kinderen - om te gaan zodanig dat ze op termijn, als ze ook zover zijn om een stapje op de arbeidsmarkt te gaan zetten, goed voorbereid zijn. Of dat we hen in hun ontwikkeling op allerlei manieren kunnen ondersteunen om alle kansen te hebben op een goede integratie en een goede participatie aan de samenleving - en dat is waar jullie op allerlei verschillende manieren allebei toch wel mee bezig zijn, denk ik. Maar dat hoor ik graag even van jullie zelf. Sophia, misschien kan jij even jezelf voorstellen? Ja goeiedag allemaal, bedankt alvast voor de uitnodiging ik ben heel blij dat ik hier aanwezig kan zijn. Ik ben Sophia, Sophia Honggokoesoemo ik ben stafmedewerker tewerkstelling bij LEVL dus ik breng wel wat expertise rond die arbeidsmarkt en specifiek als het gaat over personen met een buitenlandse herkomst – onder andere ook rond jongeren en vrouwen. Maar daarnaast engageer ik mij ook bij andere organisaties en ben ik bestuurslid bij Ella vzw (dat inzet op gender en diversiteit), en ook engageer ik mij als auteur, auteur van kinderboeken. Zo bracht ik een kinderboek uit een aantal jaar geleden rond een project waar dat kinderen met een migratieachtergrond in the picture mogen staan als hoofdpersonage. Dat was samen met Studio Sesam. Daarnaast heb ik ook een boekje uitgebracht, een week en half geleden waarbij we aandacht hebben voor meertaligheid: voor zowel het Nederlands als de thuistaal. Daar gaan we dadelijk verder op in gaan! Maar ik kijk ook even naar onze tweede gast: Eva. Stel jezelf ook even voor. Goedemorgen Bart en luisteraars. Ik ben projectmanager bij Blenders, hier in huis dus, al 11 jaar ongeveer, en ik ben opgeleid als antropologe, filosofe en dan moet je u vaak heruitvinden. En ja, de laatste decennia, ben ik heel erg gefascineerd door de leefwereld van kinderen en hier binnen Blenders ook vooral bezig met innovatieprojecten gericht naar die leefwereld van kinderen. En zo ben ik 8 jaar geleden ook met de start van Hop Up begonnen: de speel- en leeromgeving die kinderen alles in handen geeft om hun eigen krachtige spel vorm te geven. Hoe zien jullie de relatie tussen wat we vandaag met kinderen doen op allerlei manieren en de arbeidsmarkt? Laten we die link maar eens meteen leggen. Ja. Waar ik momenteel mee bezig ben, rond boeken alleszins en meertaligheid en kinderen: daar wordt vaak de link gelegd met de toekomst en het belang van taal daarin? Ook in de politiek is men bezig met dat onderwijs waar dat persoon en kinderen – vooral die met een migratieachtergrond - niet zo heel goed in scoren als het gaat over onderwijs en onderwijskwaliteit. Al een aantal jaar na elkaar wordt aangegeven in de PISA-resultaten (dat zijn de resultaten vanuit een onderzoek die aantonen of dat kinderen al dan niet klaar zijn voor die 21e -eeuwse vaardigheden) dat België heel goed scoort in het in het algemeen onderwijs, maar de onderwijsresultaten dalen. En we zien daar een etnische kloof voor kinderen met een migratieachtergrond. En die kloof bestaat er niet enkel voor kinderen met een migratieachtergrond maar ook voor kinderen in armoede. En daar zijn verschillende factoren die bepalen waarom dat het geval is. Maar naar die etnische kloof wordt vaak verwezen, zo ook naar taal, en het belang van taal. En daar zijn wij ook heel veel mee bezig als vrijwilligers en als auteurs, maar dus om ook belang te hechten aan de thuistaal. Want onderzoek toont aan dat thuistaal ook heel belangrijk is voor kinderen met een migratieachtergrond, ook naar de toekomst toe. Dan gaat het niet enkel om hoe taal functioneel is op de arbeidsmarkt, maar ook hoe het bijdraagt in onderwijs in het kader van taalontwikkeling: ontwikkeling van de schooltaal, maar ook van de eigen taal. En ook: men zegt vaak dat als je een intelligent of slim kind wilt dat je ze dan een muziekinstrument moet leren spelen, maar meertaligheid en het leren van een bijkomende taal is even stimulerend voor kinderen! En dat geldt ook voor ja, kinderen die anderstalig zijn, die in een andere thuistaal hebben dan het Nederlands. Ook hun meertaligheid verdient even veel aandacht als stimulerend potentieel naar de toekomst toe, naar die taalontwikkeling. Wat veel later, wanneer het kind haar of zijn eerste stappen op de arbeidsmarkt zal zetten, ook van belang zal zijn. Belangrijk om weten is dat je veel belang kan hechten aan taal, maar op de verkeerde manier. Door bijvoorbeeld het Nederlands heel sterk naar voren te schuiven en die thuistaal te doen verwateren op een negatieve manier-  door de waarde ervan niet te erkennen of door het negatief te framen. Maar als je daar juist mee omgaat en dan kan meertaligheid juist bijdragen aan de kwaliteit van de schooltaal, van het onderwijs en de ontwikkeling van het kind. Dat vind ik wel een interessant inzicht. Ik heb het zelf nooit zo bekeken, want wij gaan er allemaal vanuit dat we kinderen met een migratieachtergrond zo snel mogelijk op allerlei manieren Nederlands willen laten spreken - want als ze hier wonen en hier gaan werken straks, dan is het belangrijk dat ze de taal, het Nederlands, gelijk machtig zijn. Maar ik hoor jou nog iets anders zeggen, nl. dat dat belangrijk is, maar dat we de thuistaal niet mogen vergeten en de ontwikkeling die op dat vlak ook moet gebeuren en de erkenning die die thuistaal evengoed verdient. Kopt. De kennis van het Nederlands is zeer belangrijk. Dat kunnen we niet ontkennen. Op vlak van sociale binding, naar communicatie toe met de school, voor ontwikkeling over verschillende jaren naar andere vakken toe,.. Dus Nederlands op zich is en blijft belangrijk. Maar daarnaast is het niet zo dat de thuistaal een rem is of een drempel is om die andere taal (het Nederlands) beter te spreken. Integendeel zelfs. Kan het helpen? Dus om die thuistaal beter te ontwikkelen, om dan ook het Nederlands beter te kunnen leren? Zeker. Vaak zeggen we aan witte Vlaamse kinderen ‘we gaan met Engels beginnen met Frans beginnen' – en daar komt toch ook nooit de bedenking bij ‘dat gaan we dan wel merken dat dat ten nadele komt van kennis van het Nederlands..'. Die extra talenkennis (Frans, Engels, Duits..) blijft een meerwaarde. Maar naar kinderen met een andere thuistaal toe, trekt men die meerwaarde van extra talenkennis vaak in twijfel. Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen taalzwakke leerlingen en taalrijke leerlingen.   Taalzwakke leerlingen dat kunnen kinderen met een migratieachtergrond zijn, of het kan ook gaan om kinderen in armoede) of dat kan de combinatie van de twee zijn: het gaat om kinderen die gemiddeld 615 woorden per uur horen spreken in de gezinsomgeving. Als we dat vergelijken met kinderen die niet taalzwak noch taalrijk zijn, dan merken we dat die ‘middenmoot' gemiddeld 1250 woorden horen spreken in de gezinsomgeving. Dat is dubbel zoveel. Als we kijken naar een taalrijke omgeving, dan zitten we op 2150 woorden per uur. Tel dat maar eens op per week, per maand, per jaar.. En je kan je inbeelden wat dat doet met de woordenschat en de taalontwikkeling van een kind! Onafhankelijk van of dat aantal woorden gehoord wordt in de thuistaal dan wel in de Nederlandse taal. Het leren van de thuistaal kan bijdragen aan het begrijpen van woorden, van concepten – wat een basis biedt om het Nederlands te leren. Dus het gaat bijna over een soort generieke taalvaardigheid die helpt bij het leren van elke taal, dus ook het Nederlands. Maar die generieke taalvaardigheid kun je ook stimuleren door in de thuistaal daar ook volop aan te werken. Ja. En dat wil ik toch wel even benadrukken. Want het is niet zo dat wanneer je kiest voor die thuistaal (want dat is een keuze die ouders maken), dat het sowieso goed is. Je kiest voor de taal die je het beste spreekt en die je veel wil en kan spreken met je kind. Als je zelf niet zo goed bent in je eigen thuistaal (en dat kan – bv. bij de tweede generatie personen met migratieachtergrond die zelf al minder goed de taal kent van de ouders) en je spreekt het Nederlands beter, dan raden onderzoekers je aan om Nederlands te spreken met je kind. Als dat dus de taal is die je het beste kan. Om een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van het kind en aan het onderwijs, spreken ouders dus best vooral veel met hun kinderen. En dat kan via boeken, via gesprekken thuis, dat kan in allerlei contexten zijn, dat kan ook buiten de schoolmuren zijn. Maar taal moet je veel gebruiken. Juist. Dus zorgen dat je aan die 2000 woorden per uur komt. En nog even daarop klein beetje inzoomend: jij spreekt nu gemakkelijk over de thuistaal. Wat is eigenlijk de definitie van de ‘thuistaal'? Daar is niet zo heel duidelijke definitie voor. Het is niet zozeer de taal van je land van herkomst, het is de taal die je gebruikt thuis. En we zien dat dat ook schippert bij ouders. Sommigen beginnen met een bepaalde taal thuis. En dan wisselen ze door de jaren heen. Bij ons thuis is dat ook zo geweest. We hebben ook in het begin Bahasa Indonesia gebruikt als taal en op termijn zijn we overgestapt naar Nederlands. En nu gebruiken mijn eigen kinderen twee talen thuis en dat is geen enkel probleem: de ene taal met de papa en de andere taal met de mama. Dus dan heb je twee thuistalen? Dan heb je inderdaad twee thuistalen. Dan kom je wel gemakkelijker aan die 2000 woorden waarschijnlijk – als je dat in twee talen over je heen kunt laten gaan.. Het is vooral veel spreken, veel gebruiken, lezen.. Dat is niet enkel mondeling maar ook schriftelijk,..  Dus probeer echt op allerlei mogelijke manieren die taal te gebruiken. Er is wel een verschil met hoe kinderen ééntalig geworden opgevoed. Dat is een bepaalde ontwikkelingen, een bepaalde lijn. Dat zie je ook in de statistieken: bij kinderen die meerdere talen thuis spreken, lijkt er precies een achterstand te zijn die eerste jaren – dus van de geboorte tot een  bepaalde leeftijd. En die achterstand maar ook de inhaalbeweging die er ook aankomt, gebeuren heel geleidelijk. Zo is het bijvoorbeeld normaal dat kinderen woorden in verschillende talen mengen in het begin. Dat is heel natuurlijk en dat is helemaal oké. Die zogenaamde ‘achterstand' is een fase die sowieso wordt ingehaald. Het is daarom ook soms heel gevoelig of risicovol om een kind op een bepaalde leeftijd te meten naar schooltaal bijvoorbeeld toe, omdat het kind ook een andere taal thuis heeft en misschien op dat moment nog niet ver genoeg staat in de schooltaal. En als je dan op basis van de taalvaardigheid in de schooltaal in die momentopname, het kind gaat beoordelen, dan hou je geen rekening met het inhaalmoment dat afhankelijk is van de ontwikkeling van het kind en van diens leeftijd. Ik zou me zelfs kunnen voorstellen dat opgroeien in een meertalige context.. Dat je op een bepaald moment misschien die lijnen ziet kruisen en dat de taalvaardigheid van die kinderen op termijn hoger wordt dan kinderen die eentalig opgroeien. Is dat zo? Ik denk dat het vooral een ontwikkeling is, hoe de omgeving (niet alleen de ouders) met de taal omgaan. Het hangt vooral af van taalzwakte, hoe taalarm of taalrijk je opgroeit. Dus veel belang dat ouders hechten aan woordenschat en taal, is heel bepalend. En daar heb jij nu natuurlijk een fantastische bijdrage in geleverd door - en ze liggen hier voor ons op tafel – kinderboeken uit te brengen in twee talen. Ik zie het hier voor mij: Het Geheim Van Konijn, het is nog warm want het is 1,5 week geleden van de drukpers gerold en is ondertussen beschikbaar in vijf verschillende talen: Nederlands altijd gecombineerd met een andere taal. Vertel daar eens iets over? NikNak vzw is een uitgever die meertalige kinderboeken uitbrengt, altijd in een bepaalde thuistaal en in het Nederlands, zodat ouders en kinderen samen kunnen lezen. Ouders die bijvoorbeeld het Nederlands wel kunnen lezen, maar daarvoor nog niet heel goed kunnen lezen. Of omgekeerd die vlot Nederlands kunnen spreken maar nog wel heel veel aandacht hechten aan hun eigen taal. Dus de kinderen en de ouders kunnen samen lezen, maar dat kan ook gebruikt worden door anderen zoals opvoeders, grootouders, tantes, ooms.. In het onderwijs misschien ook? Ja, je vindt ze ook terug in scholen waar dat er aandacht wordt besteed aan de thuistaal. Dus de leerkracht kan het volledig in het Nederlands lezen. En dan op een gegeven moment staat er dan iets in de andere thuistaal. En dan kunnen ze het hier even over hebben: “ah, ja, en wat betekent het woord?” En dan kunnen ze het er even over hebben met de andere kinderen, verkennen wat dat woord dan in een andere thuistaal zou zijn bijvoorbeeld. Om in de klascontext appreciatie te hebben voor talen. Die appreciatie dat iets over jezelf, over erkenning, dat heeft impact op het zelfvertrouwen van kinderen. Zonder dat het een les wordt in de thuistaal. Het is een les in het Nederlands, maar waarbij aandacht gaat naar een andere taal dus. Met die boekjes draag je dus bij zowel in de thuissituatie als in de schoolsituatie in het op allerlei manieren kinderen in contact brengen met taal - samen met hun ouders of met hun opvoeders. En zo komen we weer een stapje dichterbij die 2000 woorden per uur waar het eerder over hadden, hè? Ik richt me even tot Eva. Eva, ik hoorde Sophia daarnet verwijzen naar de 21e-eeuwse vaardigheden: belangrijk om in de samenleving vandaag de dag goed te kunnen participeren. Daar is nogal wat aandacht voor die zogenaamde 21e-eeuwse vaardigheden bij kinderen.. Taal daar hebben we het nu al even over gehad. Maar taal is niet het focusgebied van Hop Up, waar jullie de playground mee neerzetten en ontwikkelen, maar die 21e-eeuwse vaardigheden wel. Ja klopt. En toen je daarnet vroeg naar die link tussen kinderen en hoe dat we vandaag naar gaan kijken, hoe we met hen omgaan en hopen dat ze later een succesvol leven leiden, waar ook werk bij hoort, merk ik wel een vreemde paradox op. Want we investeren veel meer in onze kinderen dan vroeger: in allerlei activiteiten en hobby's en ook op vlak onderwijs.. We zijn heel bewust bezig met wat onze kinderen moeten leren om tot die succesvolle volwassenen uit te groeien. Maar daarbij vergeten we één ding en dat is het belang van vrij spel voor kinderen. En kinderen worden vandaag de dag heel vaak verteld wat ze moeten doen, wat ze moeten leren, hoe dat ze het moeten doen, waar dat ze interesse in moeten hebben.. We nemen hen heel vaak mee in activiteiten en onderwerpen en interesses die wij als volwassenen aan kinderen aanreiken. Maar daarbij gaan we eigenlijk voorbij aan wat er in die kinderen zelf leeft aan interesses en waar hun ideeën naar uitgaan, welke ideeën er allemaal in hun hoofd zitten en hoe die expressie kunnen krijgen op een heel intrinsieke manier. En dat is waar spelen bij komt kijken. En bij spelen hoort vrijheid, autonomie en dat is eigenlijk de ruimte geven aan kinderen om hun eigen nieuwsgierigheid te volgen, om hun eigen ideeën aan de slag te kunnen gaan, om te mogen onderzoeken, experimenteren,.. En als we die ruimte geven aan kinderen, dan zien we eigenlijk dat ze als vanzelf die 21e- eeuwse vaardigheden gaan ontwikkelen. Want dat gaat over creativiteit, over een idee krijgen een heel goed nadenken over ‘hoe kan ik dat gaan vormgeven en hoe kan ik daarbij samenwerken met andere kinderen en problemen die we moeten oplossen?' En vandaag de dag zijn we in het onderwijs ook heel erg bezig over executieve functies en dan gaat dan bijvoorbeeld over impulscontrole leren, want dat heeft te maken met zelfsturing en leervermogen dat je leert doorheen je ontwikkeling: als ik een idee wil bereiken of iets wil realiseren dan vraagt dat ook cognitieve flexibiliteit: hoe kan ik mijn idee aanpassen aan het idee van een ander kind of, hoe kan ik mijn emoties reguleren? En dat zijn heel complexe processen waar dat we kinderen eigenlijk niet zo heel veel voor kunnen aanreiken, want de natuur heeft eigenlijk kinderen uitgerust met het beste leervermogen en dat is hun hun intrinsieke behoefte aan vrij spel. Mark Mieras is een onderzoeker in Nederland die heel erg naar de hersenontwikkeling van kinderen kijkt. En hij zegt dat spel de buitenboordmotor is van de hersenontwikkeling van kinderen. Kinderen gaan in hun spel automatisch dat doen dat ze nodig hebben voor hun ontwikkeling: motorisch bewegen, grenzen op zoeken, taal gebruiken. Want als wij nadenken over welke speelomgeving of omgeving kinderen nodig hebben om spelenderwijs tot ontwikkeling te komen, zien we dat kinderen ook vanzelf taal gebruiken waar dat ze samen betekenis aan moeten gaan geven. Dus dat vrije spel is iets waar dat we ongelooflijk veel ruimte voor moeten geven of toch het bewustzijn van zouden moeten hebben van hoe belangrijk dat is voor kinderen. En daar is eigenlijk vandaag te weinig ruimte voor, hoor ik je zeggen? Absoluut. Heel wat onderzoek – internationaal, in binnen- en buitenland – toont aan dat kinderen de voorbije decennia veel minder vrije speelruimte hebben gekregen. Ik denk dat er twee jaar geleden in Amsterdam een congres was, ‘Het laatste kind op straat' heette dat congres: dat schetst al een beetje de problematiek. We hebben vroeger allemaal nog dikwijls de vrijheid gehad om er na schooltijd op uit te trekken in de buurt en met vriendjes hadden wij die ja, die vrije ruimte en die autonomie om los van volwassenen die ons bij de hand hielden onze eigen werelden te gaan creëren. En vandaag gaan kinderen dus naar die hobby's, ervaren zij het leven als heel druk en intensief en is er jammer genoeg nog maar heel weinig ruimte om tot dat spel te komen. Kinderen gaan vandaag naar de opvang op school en dat is eigenlijk hun vrije tijd, een vrije omgeving. Maar als maatschappij - zeker in Vlaanderen - is dat vrije tijd van kinderen waar dat we heel weinig aandacht aan hebben besteed of heel weinig in investeren. En ja, dat is een van de redenen waarom ik met Hop Up ben gestart. Ja, want vertel eens heel kort wat Hop Up juist doet? Hop Up is een pop-up speelomgeving. Dat wil zeggen dat ze kan opspringen op plaatsen waar kinderen zijn, maar waar het soms moeilijk is om speeluitdaging te brengen, omdat die plaatsen bijvoorbeeld tijdelijk gebruikt worden om kinderen op te vangen, omdat ruimtes gedeeld worden: de refter bv, de gymzaal,.. maar even goed de foyer van een cultureel centrum. Dat kunnen heel veel plekken zijn in de stad of gemeente. En het specifieke van Hop Up is dat we kinderen eigenlijk alles in handen geven om zelf architect te worden van hun speelomgeving. Het zijn levensgrote loose parts materialen die continu transformeren naar gelang de ideeën en de behoeften van kinderen. Dus ze gaan zelf creëren waaraan ze op dat moment behoefte aan hebben of waar dat hun interesse naar uit gaat. En dat gaan heel veel kampen zijn. Eigenlijk kan je het vergelijken met hoe wij vroeger met zoals ze zeggen ‘twee keer niks' (wat kartonnen dozen en oude lakens) een heel universum creëerden. De ene keer is dat een kamp dat dienst doet als hospitaal voor zieke dieren en de andere keer transformeert naar misschien een parcours om te klimmen en te bewegen.. En het belangrijke is dat het materiaal is dat kinderen volgt in plaats van dat kinderen eigenlijk een voorgeschreven stuk speelgoed krijgen of een activiteit aangeboden krijgen. Wat vandaag het gros van de speelwereld van kinderen beheerst eigenlijk. Speelgoed en speelomgevingen waar het eigenlijk al vast ligt wat je moet doen en wat er van je verwacht wordt? Absoluut ja. En dus waren kinderen voor een stuk ook teleurstellingen oplopen, omdat ze het blijkbaar niet juist doen? En, ik hoor jou zeggen, bij Hop Up kun je het nooit fout doen. Ja of bij open einde speelsysteem, want er zijn er nog meer zoals Hop Up. Uiteraard. En we onderschatten kinderen daarin. Door hen al op voorhand die garage te geven en die poppenhoek, ja, onbewust duw je kinderen daar ook al mee in een bepaalde richting van wat voor hen interessant zou moeten zijn. Maar we onderschatten hun heel rijke binnenwereld en Lego is zo'n mooi voorbeeld van die evolutie: vroeger was een Lego pakket heel eenvoudig blokjes in aantal kleuren en kinderen konden daar alles mee bouwen wat er maar aan ideeën in hun hoofd zat - en dat kon misschien een huis worden met twee mama's of misschien iets helemaal anders.. En vandaag de dag zien we in de evolutie - bijvoorbeeld ook bij Lego - dat we pakketten hebben die al voorschrijven ‘dit moet je maken op deze manier'. En die ook heel gender sturend zijn, want we hebben de bouwpakketten die meer stoer zijn naar jongens gericht, en de meer roze, paarse prinsessen pakketten zeg maar. Een onderzoeker, ik geloof dat het aan UCLL was rond genderstudies, heeft me ooit verteld dat die pakketten gericht op meisjes makkelijker zijn qua bouwplannen dan die gericht naar jongens - en dan verschieten wij ervan dat we later problemen krijgen in de zin van dat meisjes minder voor STEM richtingen kiezen en dat we weinig mannen bijvoorbeeld in de zorg zien. Zo, onbewust, ook door het speelgoed dat we aanreiken, vertellen we kinderen al wat we van hen verwachten. In een open einde speelomgeving zoals die van Hop Up kan heel huiselijk spel ontstaan: kinderen kunnen een knus hoekje maken waar het huiselijke spel bijvoorbeeld tot stand komt, maar één impuls of idee van een kind later en het is een stoere burcht. En dat is belangrijk: dat we kinderen niet voorschrijven hoe ze in hun spel zichzelf kunnen uiten. Kinderen hebben een heel meervoudige identiteit en we onderschatten hen en we beperken hen door continu voorgeschreven materialen, speelgoed of activiteiten aan te bieden. Sophia, ik zie jou heel de tijd knikken. Ja. Het is heel mooi wat Eva verwoordt en ik zie heel wat sterke linken ook met waar ik zelf mee bezig ben rond boeken, omdat je bij vrij spel heel veel mogelijkheden hebt die niet vastliggen door volwassenen. En dat zien we soms ook in kinderboeken. En een link met de arbeidsmarkt: ik hoor vaak kinderen zichzelf beperken, ze zeggen me dan ‘ik kan dit niet worden' of ‘dit zal ik in de toekomst niet kunnen doen' en dat is gelinkt aan hoe hard kinderen zich niet herkennen in wat we hen voorspiegelen. We zien in boeken vaak dat het hoofdpersonage een wit kind is, wat een meisje of een jongen is - in veel gevallen is het ook nog eens een jongen - en de kans dat een kind zichzelf kan zien als dat hoofdpersonage is veel kleiner. Het kind ziet zich in de media en in boeken niet als leerkracht of niet als politieagent of niet in een bepaalde job. Als je je nooit als dusdanig hebt kunnen verbeelden, is het ook heel moeilijk om daarvoor dan te kiezen. Kinderen moeten een heel breed gamma hebben van mogelijkheden, mogelijkheden die bereikbaar worden wanneer ze zichzelf ook herkennen in superheld-rollen. Een breed gamma waarin ze allerlei fantasierijke ideeën in kunnen verkennen. Maar vaak staan zij op de achtergrond - als er al sprake is van diversiteit. En een andere link met vrij spel zie ik naar de invulling van publieke ruimte toe. Omdat ja, wij werken voornamelijk met kinderen met een migratieachtergrond en vooral tijdens de COVID pandemie werd het nog eens uitvergroot dat net zij hier vaak gehuisvest zijn in beperkte ruimtes, beperkt qua ruimte om te studeren bijvoorbeeld: je hebt weinig mogelijkheden, je zit met meerdere kinderen samen in één ruimte, met één computer, hoe doe je dat tijdens een pandemie? En als het om vrij spelen gaat, dan is dat ook niet evident. Terwijl kinderen die in middenklasse gezinnen zijn geboren al eens makkelijker in een tuin kunnen spelen of in een park. We zien ook bijvoorbeeld dat de middenklasse ook dichterbij natuurlijke omgevingen woont, waar meer groen is. En als kinderen met een migratieachtergrond dan wel buiten komen, dan wordt dat gezien als overlast. Want er is niets voor hen in de buurt. Ruimte voor vrij spel moet ook gecreëerd worden daar waar er nu geen ruimte voor is. En dat vind ik mooi aan Hop Up. Dat is iets wat ik ook opmerkte toen ik onlangs in een panel zat samen met Dirk Geldof in het kader van zijn nieuwe boek dat gaat over het belang van ruimte. Dirk Geldof doet ook onderzoek naar superdiversiteit, toch? Ja dat klopt. Een van zijn eerdere boeken ging specifiek over superdiversiteit, o.a. het boek dat hij in 2013 uitbracht: ‘Superdiversiteit: hoe migratie onze samenleving verandert' en hij heeft nu dus een nieuw boek uit waar ruimte centraal staat en het belang daarvan voor kinderen en jongeren. Hij wijst op de noodzaak om kinderen en jongeren ruimte te geven, want zij bevinden zich voornamelijk in die steden en gemeenten waar de omgeving grijs is, bestaat uit beton en waar er voor hen geen ruimte is. En als steden en gemeenten zich willen ontwikkelen naar de toekomst toe voor die kinderen en voor die jongeren, dan moet je zorgen voor meer groen in uw stad. Wat is onze toekomst? Kinderen en jongeren – ook met een migratieachtergrond. En waar bevinden die zich? Voornamelijk in die centrumsteden, in die grotere steden. Dus we moeten zorgen voor meer mogelijkheden. En ik denk dat daar vrij spel en ruimte maken ervoor heel belangrijk is: ruimte waar kinderen volledig zichzelf kunnen zijn zonder dat ze daar negatief voor worden bekeken. Ja. En je sprak net over het representeren van een grotere diversiteit aan personen in kinderboeken – we spreken wel eens over het gerepresenteerd zien van kinderen in spiegels en in ramen. Ja. In de kinderliteratuur en in de literatuur in het algemeen spreken we van spiegels en ramen die we nodig hebben, zowel als volwassenen als als kinderen. Spiegels dat zijn dan de boeken waar mensen zich in herkennen. Mensen hebben dat ook nodig om zichzelf in een verhaal te kunnen herkennen:  ‘dit ben ik', of ‘dit is een verhaal dat heel sterk lijkt op dat van mij'. Maar daarnaast hebben zowel kinderen als volwassenen ook nood aan ramen waarin ze een nieuw avontuur beleven of een fantasierijk verhaal beleven dat losstaat van hun werkelijkheid - om nieuwe zaken te leren kennen, zaken die ver van hun staan. Voor een wit kind bijvoorbeeld om het verhaal te kennen van wat het betekent om een kind te zijn dat op de vlucht is. Maar we zien voor witte kinderen nog iets te veel spiegels – terwijl het ook voor hen heel belangrijk is om ramen te hebben en om die andere verhalen te leren kennen. En inderdaad voor kinderen met een migratieachtergrond is het ook heel belangrijk om niet alleen maar ramen te hebben, om niet alleen maar binnen te kunnen kijken in die boeken waar dat die andere kinderen (witte) kinderen in voorkomen, maar ook om spiegels te hebben. Het is van belang voor alle kinderen om zowel spiegels als ramen te hebben. En in 2013 was er een onderzoek waar aangetoond werd dat er in 3% van de kinderliteratuur diversiteit voorkwam. Drie procent zeg je? Ja drie procent. We zijn ondertussen wel een aantal jaren verder maar dat percentage is niet serieus gestegen. Mensen willen er werk van maken maar.. We zitten dan misschien toch al aan 3,5%..? Het onderzoek is momenteel nog niet herhaald, dus we hebben nog niet gezien hoeveel dat het percentages is veranderd. Maar ja, het is nog steeds zoeken. Ik werk ondertussen bijvoorbeeld met de stad Mechelen rond welke boeken wij meer naar voren moeten schuiven, welke moeten we aankopen enzovoort? En het is toch nog altijd zoeken naar die boeken waarin kinderen met migratieachtergrond gerepresenteerd zijn. En dan wilt het nog het niet per se zeggen dat omdat je werkt met een personage van kleur dat het daarom al goed is. We hebben dat ook gezien in het verleden met Kuifje bijvoorbeeld of met Tiny. Tiny had ook een kindje naast haar, een Sub-Saharaans kindje, en die moest altijd de koffer dragen die moest de bevelen opvolgen,.. Het is niet omdat er een kind met een migratieachtergrond voorkomt in een boek, dat dat boek daarom representatief is. Of dat het een boek is dat positief bijdraagt aan die ontwikkeling van het kind. Ja en dat herken ik wel Sophia ook zo dat beeld van die ramen en spiegels. En dat is het mooie aan die vrij spel-ervaring voor kinderen: dat ze vat hebben op hun eigen leven en eigenlijk hun eigen ramen en spiegels gaan creëren. Ik moet nu denken aan een voorbeeldje: wij hebben ook een project samen met SOS Kinderdorpen waar kinderen zijn die recent hun thuisland Oekraïne hebben achtergelaten en zij gebruikten in het begin de Hop Up materialen om te creëren wat ze het meest misten, wat ze hadden moeten achterlaten – hun eigen huis. Ze speelden heel de tijd van ‘mag ik binnen in jouw huis en mag ik dan bij jouw op bezoek..' Ze creëren dan in dat spel dus een spiegel van wat voor hen heel herkenbaar is maar wat ze hebben moeten achterlaten. Maar tegelijk gaan kinderen in hun spel hun eigen ramen, zeg maar, creëren – hun eigen belevingswerelden waarin ze kunnen experimenteren met hen aannemen van andere rollen. Want spel is altijd een hele veilige wereld, wat maakt dat kinderen wel hun grenzen gaan kunnen verleggen. Of eens kunnen experimenteren in de zin van ‘ik ben vandaag een politieagent' of ‘ik doe de hakken van mama aan'. Ik denk dat die spiegels en ramen, dat dat een hele mooie metafoor is waarlangs we met veel aandacht naar kinderen moeten kijken. Brengt de toekomst nog Sophia? Sowieso extra boekjes van Het Geheim van Konijn in andere talen hoorden we je al zeggen, zijn er nog andere boeken op komst? Ja, ik kan daar eigenlijk niet zo heel veel over zeggen. Dan gaan we daar niet naar peuteren. Maar tegelijkertijd hoor ik jou dus zeggen.. Jij bent een creatieve duizendpoot, want je schrijft zowel de verhalen als dat je illustreert – dat deed je alleszins in het boekje dat hier voor ons ligt, het Geheim van Konijn. Ja. Dat is een beetje eigen aan van die kleinere uitgeverijen. NikNak vzw is een uitgever die meertalige kinderboeken uitbrengt. En ook Studio Sesam is een uitgeverij die voornamelijk superdiversiteit naar de voorgrond brengt. Dat zijn heel kleine vzw's en we moeten het doen met de middelen die we hebben. En van daaruit besloten we om dat eens te proberen: ik tekende sowieso al wel een beetje. We zouden zien of het lukt en als de illustraties meevallen dan zouden we ze effectief ook gebruiken. Dus we hebben daar op die manier geprobeerd. ‘.. Tekent wel een beetje' Maar als ik dat hier zo zie dan doe je dat echt wel fantastisch! En voor jou Eva? Wat brengt de toekomst met Hop Up of met andere zaken? Met Hop Up hopen we het speeluniversum wat uit te breiden en naar het najaar toe een aantal nieuwe spelconcepten te introduceren bij de Hop Up playground. Maar ik vind het vooral belangrijk om te kijken naar plekken en ruimtes waar wij nog aanwezig willen zijn: waar kinderen zijn en waar speelkansen missen. We hebben bijvoorbeeld wel eens een project gedaan in een gevangenis, want ook op woensdagmiddag is dat de realiteit voor vele kinderen - dat zij niet gewoon buitenspelen, maar een van hun ouders daar gaan zoeken. En zo zijn er nog tal van contexten waar kinderen zijn en waar ook het belang van spel er enorm toe doet. Dat soort contexten uitbreiden is ook iets wat we op het vizier hebben. Mooi. Sophia jij wil nog iets toevoegen? Ik wil graag nog iets toevoegen omdat ik het heel sterk over taal heb gehad vandaag, in het kader van de ontwikkeling van het kind en naar die inclusieve arbeidsmarkt toe. Maar net daarom vind ik het wel belangrijk om even te benadrukken dat taal op zich niet dé factor of voorwaarde is die uitmaakt of je wel of niet zal slagen op die arbeidsmarkt. Cijfers tonen bijvoorbeeld ook aan dat jongeren met een migratieachtergrond veel meer kans maken om te belanden in de groep van NEET-jongeren: No Education, Employment and Training. Er zijn nog meer elementen die meespelen en die in belangrijkere mate meespelen dan taal. De PISA-onderzoeken en andere onderzoeken geven aan dat taal een element is waar aandacht aan moet worden besteed, maar daarnaast is de situatie van de ouders bijvoorbeeld heel bepalend: de socio-economische situatie, het opleidingsniveau,  beroepsstatus,.. En we zien dat het beleid net aan een aantal zaken wilt gaan schroeven als er van één van die elementen wordt geoordeeld dat het daarmee niet de goede kant op gaat. Als er op een momentopname wordt geoordeeld dat er een probleem is met de kennis van het Nederlands of dat er een bepaalde taalachterstand is, dan zou dit beleid het kindergeld willen terugschroeven. En dit terwijl onderzoek dus net aantoont dat de grootste factor die meespeelt, die situatie thuis is: het financiële, het socio-economische. Op dat vlak zou een hefboom dus effectief zijn, impactvol. Niet het terugschroeven van maatregelen die ervoor gemaakt zijn om de socio-economische situatie te verbeteren. Deze tegenstrijdigheid tussen beleidsmaatregelen en wat onderzoek aantoont: dat vind ik wel nog een belangrijke om mee te geven. Zeker naar de toekomst toe en helemaal nu met de aankomende verkiezingen. Het is uiteraard een iets complexere problematiek. Wij hebben het vandaag vooral benaderd vanuit taal en vanuit spelen. Maar dat zijn toch al twee belangrijke hefbomen als ik jullie zo hoor. Dank jullie wel voor jullie tijd en de waardevolle inzichten die bijgebracht werden. Ja jij bedankt! Het was super fijn om hier te zijn. En Sophia wij kunnen nog uren doorpraten, want er zijn nog heel veel linken waar dat we nu niet op zijn kunnen ingaan. Zeker. Dat gaan we na deze podcast dan doen. Het gesprek wordt verder gezet.   >>> Je luisterde naar een aflevering van ‘Let's Talk About Work', de podcast van de groep WEB-Blenders. Onze gesprekken gaan over werk, de weg naar werk, welzijn op de werkvloer en alles wat daarbij komt kijken. Je vindt ons op je favoriete podcastplatform en op www.blenders.be/podcast. Op social media kan je ons volgen op LinkedIn – daar vind je ons onder Podcast Let's Talk About Work; en op Instagram als blenders.podcast.letstalk. Ook via de Blenders nieuwsbrief kan je up to date blijven. Was je geboeid? Zet dit gesprek je aan het denken? Ben je zelf graag één van onze volgende gasten? Laat het ons weten via info@blenders.be en wie weet schuif jij binnenkort mee aan tafel.

Vraag je je af hoe recruitment kan helpen bij het creëren van gelijke kansen voor iedereen op de werkvloer?Orlando Belfor heeft jarenlang gewerkt in het sociale domein, waar hij mensen vanuit de bijstand naar passende banen begeleidde. Nu, als recruiter bij het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, zet hij zich in voor een diverse en inclusieve werkomgeving.Orlando deelt zijn ervaringen en inzichten in het werven van een breed scala aan talenten, ongeacht achtergrond of identiteit. Hij biedt praktisch advies over cv's, sollicitatiegesprekken en salarisonderhandelingen.Tijdens deze aflevering gaan Orlando, TJ en Jortijn het gesprek aan over hoe de DEI aanpak bijdraagt aan het versterken van teams en het creëren van gelijke kansen voor iedereen. Luister en leer hoe recruitment een krachtige tool kan zijn voor het bevorderen van diversiteit en inclusie op de werkvloer.

Hoe groter de diversiteit binnen een organisatie, hoe hoger het niveau van creativiteit en innovatie. Maar ondanks goede intenties, slagen bedrijven er veelal niet in om inclusief te rekruteren en een diverse werkvloer te creëren. Meer zelfs, klassieke wervingsmethodes houden veroordelen en drempels naar werk in stand. Een nieuwe blik op rekruteren dringt zich dan ook op. In deze aflevering vertellen Eefje Cottenier (De Stuyverij) en Pieter Ugille (Accent) hoe zij aan de slag gaan met inclusief werven en werken. Hun inzichten worden aangevuld door Ans De Vos (AMS) en Serafine Vandebuerie (PwC).

Hoe groter de diversiteit binnen een organisatie, hoe hoger het niveau van creativiteit en innovatie. Maar ondanks goede intenties, slagen bedrijven er veelal niet in om inclusief te rekruteren en een diverse werkvloer te creëren. Meer zelfs, klassieke wervingsmethodes houden veroordelen en drempels naar werk in stand. Een nieuwe blik op rekruteren dringt zich dan ook op. In deze aflevering vertellen Eefje Cottenier (De Stuyverij) en Pieter Ugille (Accent) hoe zij aan de slag gaan met inclusief werven en werken. Hun inzichten worden aangevuld door Ans De Vos (AMS) en Serafine Vandebuerie (PwC).

Vorige maand waren Bart Drenth en ik allebei uitgenodigd om te spreken op het event van Vrij Links: hoe vrij zijn de kunsten? Daar vertelde hij uitgebreid over zijn vertrek als interim-directeur bij TEFAF (The European Fine Art Foundation) nadat enkele tweets van zijn hand in opspraak kwamen. Na afloop sprak ik hem aan de bar. Hij vertelde me dat DEI (Diversiteit, gelijkheid & inclusie) inmiddels een industrie geworden is van, naar schatting, 340 miljard. Het is een feodaal, of Neo-feodaal systeem, opererend vanuit een nostalgisch verlangen naar een onvrije feodale structuur. Maar uiteindelijk zal de wal het schip wel moeten keren omdat de innerlijke tegenstrijdigheden en paradoxen op termijn onhoudbaar zullen zijn. De vraag is echter hoeveel schade het tegen die tijd heeft aangericht. In dit gesprek verkennen we deze gedachte uitgebreid aan de hand van een grote greep sprekende voorbeelden, waaronder Disney, Twitter, Elon Musk, Maxim Februari, Scooby Doo, Star Wars-nerds, Harry Potter en J.K. Rowling, de columns van Eva Peek en Emma Curvers, detransitioners, en Oscar Wilde... *** Bart Drenth: https://twitter.com/bartdrenth?ref_src=twsrc%5Egoogle%7Ctwcamp%5Eserp%7Ctwgr%5Eauthor *** Steun Open Geesten / Zomergeesten / Boze Geesten Podcast

Kan het huidige systeem echte, onbaatzuchtige inclusie realiseren? Yousef Gnaoui en socioloog en filosoof Willem Schinkel gaan in gesprek met Zakia Essanhaji, zij is socioloog aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en doet onderzoek naar diversiteitsbeleid binnen universiteiten. Een gesprek over hoe de termen diversiteit en inclusie geliefde branding en marketing tools zijn geworden van een kapitalistische orde. Over zichtbare en onzichtbare verschillen, over witheid als systeem en hoe diversiteit afwijkende normen in stand houdt. Bronnen: De gemeente Rotterdam over een divers en inclusief feest Martin Bosma (PVV) toen hij nog kamerlid was Slavoj Žižek over politieke correctheid De aflevering van het filosofisch kwintet over woorden waarmee geworsteld wordt en waarin Stephan Sanders aan het woord is Het boek van Sara Ahmed: on being included Het boek van Nicola Rollock: the racial code

Discussies over inclusieve taal blijven vaak hangen in een woordenstrijd: ‘wit' of ‘blank', ‘slaaf' of ‘tot slaaf gemaakte', het n-woord. Hoe zetten we een stap verder, voorbij de stereotypen, om onze taal te dekoloniseren?  deBuren en de Taalunie gingen op 6 maart 2024 op zoek naar praktische handvatten om inclusief te schrijven en spreken. Sociolinguïst Sibo Rugwiza Kanobana trapt af met een inleiding over het onderwerp (04:43). Filosoof en vertaler Grâce Ndjako (33:46), conservator Caribisch gebied en koloniale geschiedenis bij het Wereldmuseum Wendeline Flores (25:04) en Nadia Hanssens, adviseur Diversiteit & Inclusie bij de VRT (48:54), lichten elk vanuit hun werkpraktijk toe hoe zij omgaan met het dekoloniseren van taal en de taalkeuzes en -overwegingen die daarmee gepaard gaan. Tot slot volgt een vraaggesprek met de sprekers en de zaal, geleid door moderator Fiep van Bodegom (53:10).

Het is een absurde spagaat waarin onze arbeidsmarkt  zich bevindt: veel bedrijven klagen dat ze niet voldoende medewerkers vinden, terwijl minderheidsgroepen aangeven dat ze moeilijk werk vinden. Het besef en het engagement om hier iets aan te veranderen groeit bij alle betrokken stakeholders, maar de weg ernaartoe blijkt niet zo evident. Bij NCOI hebben ze daarom een opleidingstraject uitgewerkt rond D&I. En het is Rachid Et Taïbi die dit opleidingstraject verzorgt. Rachid is een expert op het gebied van Diversiteit en Inclusie, hij heeft een unieke methodiek ontwikkeld om D&I toegankelijk te maken voor elk bedrijf én hij schreef het boek ‘Durf inclusief te ondernemen' en vandaag zit hij hier bij mij op de #ZigZagHR Kantoorboot in Gent voor een gesprek over diversiteit en de ROI daarvan in jouw organisatie. MEER INFO: https://www.ncoi.be/nl/opleiding/diversiteit-en-inclusie-op-de-werkvloer.html+++Honger naar meer? SCHRIJF JE IN VOOR DE NIEUWSBRIEFLEES DE ARTIKELS ABONNEER JE OP HET TIJDSCHRIFT And don't forget: it's a great time to be in HR!+++Opgenomen op de #ZigZagHR Kantoorboot in Gent

Vandaag het gesprek met Ralien Bekkers. Ralien Bekkers werkt met overheden en instituties op het gebied van klimaat. Eerder werkte ze bij de Verenigde Naties en studeerde ze af aan Yale University. Laten we beginnen… In gesprek met Ralien leerde ik: Na het zien van de film An inconvenient truth van Al Gore kwam de grote van de klimaatcrisis enorm binnen. Gelijkgestemden opzoeken en kleine en concrete acties om het gevoel van moedeloosheid om te zetten in, ik ga er in ieder geval iets aan doen. We kunnen ons het niet veroorloven om in de gevoelens van angst te blijven zitten en niets te doen. Effectieve klimaatactie Ayana Elizabeth Johnson: Wat brengt je plezier, wat moet er gebeuren en waar ben je goed in? (boek All we can save) - zoek je eigen klimaatsquad Hoe kan je met samenwerken bijdragen aan de grote veranderingen die in de maatschappij nodig zijn. (niet alleen individueel) Vliegen is het lastigste dilemma haar in combinatie met haar international functie en een partner in de VS. Klimaat staat nog te weinig op de agenda van de ministers van financiën. Als covoorzitter is Nederland nu betrokken om dit te veranderen. Belangrijk is ook de rol van publieke financiering. Wat moedig je aan vanuit de overheid, vervuiling of welzijn en verduurzaming? Wat is niet goed gegaan en wat kun je daarvan leren. Rechtvaardigheid, ongelijkheid en inclusiviteit die nu ontbreken in de maatschappij. Feminien leiderschap voor het oplossen van de klimaatcrisis: 1. Samen werking voor de samenleving 2. Inclusie en empowerment 3. Zorgzaamheid en compassie 4. Ruimte voor emotie en intuïtie 5. Verbinding en systeemdenken 6. Bouwen op en voor generaties 7. Vrouwen- en mensen rechten Voorbeeld leiders voor Ralien zijn Jacinda Ardern , Sanna Marin, Christine Lagarde, Kristalina Georgieva, Ngozi Okonjo-Iweala, Angeline Heine-Reimers, en Wangari Maathai met de Green Belt Movement. Als man je uitspreken en online vrouwen ondersteunen bij haat en aanvallen. Als je economie studeert krijg je nog veel te weinig mee over klimaat, circulair, minderen. Er veranderd te weinig en te langzaam in het leren over dit onderwerp op school en opleidingen. In 2009 is beloofd dat er 100 miljard zou zijn vanaf 2020 voor de armere landen om hun klimaatbeleid te kunnen uitvoeren. Dit is de afgelopen jaren nog niet bereikt. De ontwikkelingssamenwerking wordt nog steeds gedomineerd vanuit de westerse landen dat ze bepalen wat ze moeten doen, omdat ze geld geven. We financieren nog steeds fossiele projecten in het buitenland. Met haar boek jonge vrouwen aanmoedigen om actie te ondernemen. Iedereen wil een goed en waardig leven kunnen leiden. Armoede is onderdeel van het klimaatprobleem. Meer over Ralien Bekkers: https://www.linkedin.com/in/ralienbekkers/ https://www.ralienbekkers.com  https://www.ralienbekkers.com/videos/ Boek van Ralien Zo kan het niet langer (2023) - Tijd voor vrouwen om de klimaatcrisis op te lossen Andere bronnen: TEDx talk 2012 Dordrecht https://youtu.be/beuOA-ScaAc TEDx 2012 Wageningen https://youtu.be/6d3ekFE_L2k TEDx 2013 Maastricht https://www.youtube.com/watch?v=77eZT5lb1UE Met crowdfunding naar Yale https://youtu.be/aG55G2VQXzk All we can save - Ayana Elizabeth Johnson Klimaatactie Extinction Rebellion 27 mei 2023 The Carbon Almanac (EN) of De Klimaatalmanak - Seth Godin Er is leven na de groei - Paul Schenderling Less is more - Jason Hickel Donuteconomie - Kate Raworth Femke Groothuis The Ex'Tax project Nu is het aan ons - Eva Rovers De tirannie van verdienste - Michael Sandel Autokorrektur - Katja Diehl Het begin van alles #boekencast afl 63 Katharine Hayhoe - goede TED talk The most important thing you can do to fight climate change: talk about it Video van het gesprek met Ralien Bekkers https://youtu.be/FHb2I3aTxLk Kijk hier https://youtu.

Your Future is Now! Ben jij future-proof? De wereld is in verandering. Dat is uiteraard al een tijdje zo, maar sinds 2020 zijn we een versnelling hoger geschakeld. Hoe gaan we hiermee om? Dat is de belangrijkste opzet van de Your Future Is Now of YFIN podcast. En aangezien ik niet alle antwoorden heb, vraag ik het aan interessante gasten met een verhaal. In deze aflevering ga ik in gesprek met Marijke Cornelis. Marijke Cornelis is de drijvende kracht achter de Diversiteitsacademie, je partner in Inclusief Leiderschap. Ze is master in de Vergelijkende Cultuurwetenschappen en combineert haar inhoudelijke expertise uit ruim 25 jaar ervaring in het thema (etnisch-culturele) diversiteit met een methodiek van coaching en procesbegeleiding. Ze heeft bij verschillende opdrachtgevers het Diversiteit & Inclusie beleid ontworpen en geïmplementeerd. Zo heeft ze de nodige deskundigheid om jou aan de praktijk getoetste inzichten, tools en handvaten aan te reiken voor jouw D&I groeitraject. Wil je meer weten over Marijke, haar activiteiten en haar team? Ontdek het hier: https://www.diversiteitsacademie.be/ Tijdens deze podcast hadden we het onder andere over: * Het verschil tussen diversiteit en inclusie ... * ... En Woke * Politiek * Quota en streefcijfers * Open dialoog * M/V/X en bijbehorende toiletten * Opvoeding en scholen * Mensen die deugen * Discriminatie.... Ik had zelf een paar vooroordelen en dankzij dit gesprek ben ik weer wijzer en minder veroordelend geworden. Jij ook? ===== OVER GREET BUNNENS ===== Mijn klanten noemen me not your typical business coach. Ja, ik begeleid ondernemers in hun persoonlijke en business groei, maar bewandel daarbij zelden de plat getreden paden. Ik geloof dat ieder individu uniek is, met een unieke missie, unieke waarden, unieke ervaringen.... en dat verdient dan ook een unieke aandacht en tailor-made approach. Ik geloof ook sterk in de nieuwe wereld en het nieuwe ondernemerschap. Daar waar we de laatste paar honderd jaar er alles aan deden om elkaar haast dood te concurreren ten koste van onze planeet, ons welzijn onze klanten, onze kinderen en kleinkinderen,... is de tijd rijp voor een nieuw soort ondernemerschap waarbij co-creatie, respect voor elkaar en de natuur, duurzaamheid, verbinding, vrijheid, integriteit, rechtvaardigheid centraal staan. Laat ons de connectie maken tussen emo én ratio, tussen spiritualiteit én business, tussen mannelijke én vrouwelijke energie, tussen geld verdienen én de wereld dienen, tussen werken én genieten, .... Dus ben je op zoek naar iemand die je kan begeleiden op vlak van branding, marketing, business, mindset, time management, sales, storytelling, persoonlijke groei en dit op de nieuwe manier? Geef me een belleke, of stuur een WhatsAppje: +32 478 39 02 69 of mail me: greet.bunnens@hr-vibe.be ===== VOLG ME ===== Website: https://www.greetbunnens.be YouTube: https://www.youtube.com/greetbunnens Facebook Profile: https://www.facebook.com/greet.bunnens Facebook Page: https://www.facebook.com/greetbunnenscommunity Instagram: https://www.instagram.com/greetbunnens_strongmindset/ LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/greetbunnens/

In deze podcast spreken we over onderwerpen waar we allemaal mee te maken krijgen, ook op de werkvloer. Diversiteit, gelijkheid en inclusie.Te gast is Sacha Martina, oprichter van Your Talent Agency , een bootstrappend Bureau dat scale-ups helpt te groeien met talent. In 2020 en 2021 zijn zij met 150% gegroeid en ze zijn nog maar net begonnen.Ze is ambassadeur van diversiteit, gelijkheid en inclusie en spreker in het openbaar. Als gekleurde vrouwelijk ondernemer weet zij hoe het is om met vooroordelen om te gaan en daarom promoot zij het bewustzijn van kwesties als multiculturalisme, gelijkheid en sociale onrechtvaardigheid. Ze modereert, presenteert en is host bij #epic eventsYour Talent Agency gaat over mensen. Mensen maken uiteindelijk het succes binnen een organisatie. En zij kijken hier naar met een blik van diversiteit en inclusie. Als bedrijf kun je je een belangrijke vraag stellen. Hoe kijk jij naar het belang van diversiteit op de werkvloer? Waar denk je dan aan?Ben jij in staat om een veilige omgeving en cultuur te creeren?Vragen waarbij je denkt, hoe pak ik dat aan binnen mijn bedrijf.Sacha benoemd vele voorbeelden van onbewust gedrag die hier mee te maken hebben. Maar ook praten we over de discussie dat er meer vragen aan de top zouden moeten komen en educatie op deze onderwerpen.Kortom een interessant gesprek waar we vandaag de dag steeds makkelijk over kunnen praten en wat we kunnen doen om de maatschappij te veranderen.Meer informatie over Your Talent Agencyhttps://yourtalent.agency/sacha@yourtalent.agencyVolg via LinkedIn: https://www.linkedin.com/company/yourtalentagency/Inspiratie van SachaDe InclusiemarathonMeer informatie over Storybrand Nederland2 daagse StoryBrand Marketing Workshop https://storybrand.nlStoryBrand Podcast https://storybrand.nl/podcast/StoryBrand boek https://storybrand.nl/boek/Private Workshop https://storybrand.nl/home/StoryBrand Online traininghttps://storybrand.nl/online-training/StoryBrand Gids Certificering https://storybrand.nl/gids-certificering/

Onze blik op kunst wordt gevormd door onze opvoeding, door wat we weten, en door hoe we naar het leven kijken. Een tekstbordje leidt niet alleen onze blik, maar beïnvloedt ook ons oordeel over een werk. En dan gaat het niet over of we het mooi of lelijk vinden, maar ons oordeel over wat mensen op schilderijen voelen of denken.   In deze bonus-aflevering spreekt host Vincent Bijlo met onderzoeker van het Rijksmuseum Marte Sophie Meessen en filmmaker Mari Sanders over de zichtbaarheid van fysieke en mentale beperkingen in de collectie van het Rijksmuseum. Welke rol speelt taal in dat onderzoek? En hoe wordt onze blik geleidt als je de wereld bekijkt vanuit een rolstoel? Het trio bespreekt verschillende kunstwerken:Paulus geneest de man die niet kon lopen, Karel du Jardin, 1663 - Zoeken - RijksmuseumDe Razernij, Artus Quellinus (I) (toegeschreven aan atelier van), na 1648 - in of voor 1662 - RijksmuseumZelfportret, Vincent van Gogh, 1887 - Zoeken - RijksmuseumZelfportret, Dick Ket, 1930 - RijksmuseumDe lamme leidt de blinde, Johann Theodor de Bry, naar Pierre Eskrich, 1596 - Zoeken - RijksmuseumPortret van Ludwig van Beethoven, Jan Fekkes, 1918 - RijksmuseumBlinden leiden de blinden, anoniem, naar Pieter Bruegel (I), 1612 - 1652 - Rijksmuseum Wil je meer weten? Ga dan naar rijksmuseum.nl/podcast   In het Rijksmuseum is powered by ING