Podcasts about morala

A sosit în sfârșit videoclipul pe care mi l-ați cerut de când m-am apucat de acest canal acum 59289 de ani. Un îndrumar, o introducere blândă, un ajutor pentru cei care vor să facă cunoștință cu ideile și operele lui Nietzsche. Din fericire, avem în România un adevărat expert tocmai pe această temă, anume Răzvan Ioan, doctor în filosofie modernă la Universitatea din Leiden. A fost o adevărată plăcere și aventură să discut cu el și nu pot decât să sper că ne vom revedea. Enjoy!Dacă vreți să susțineți acest podcast, puteți dona aici: https://www.patreon.com/octavpopa - Facebook: https://www.facebook.com/podcastuldefilosofie - Instagram: https://www.instagram.com/podcastuldefilosofie- Spotify, Apple Podcasts: https://podcastfilosofie.buzzsprout.comBeats by Siberia: https://www.instagram.com/siberiatheartist/00:00 Introducere - care-i planul01:28 Ce trebuie să știi înainte să te apuci de citit?05:13 Este Nietzsche un romantic? 08:03 Ce treabă are tragedia cu nihilismul? Wagner și Nietzsche15:36 Cu ce cărți să începi? Despre ce sunt ele?17:54 Dincolo de bine și de rău/Genealogia moralei19:46 Partea politică: Tirania democrației (influența lui Toqueville și Mill)21:26 Morala ca revoltă a "sclavilor"24:04 Boala rezultantă27:00 Morala/religia ca antrenament (dar pentru ce?)29:01 Good vs. Bad și Good vs. Evil31:08 Anticristul34:08 "Filosofia cu ciocanul"/Amurgul idolilor36:30 Nașterea tragediei: apolinic vs. dionisiac46:37 Eterna reîntoarcere (Știința voioasă)47:20 Intermezzo 1: sora care-și bagă coada49:54 Intermezzo 2: A fost Nietzsche antisemit?52:06 Revenim (sic!) la reîntoarcere55:23 Rolul lui Heidegger56:28 Așa grăit-a Zarathustra 01:02:00 "Dumnezeu a murit"01:07:29 Supra-omul01:15:22 O gașcă de tirani!01:21:03 Agonismul Nietzschean01:34:30 Citatul preferat din Nietzsche (Octav)01:3940 Citatul preferat din Nietzsche (Răzvan)Dacă vreți să susțineți acest podcast, puteți dona aici: https://www.patreon.com/octavpopa - Facebook: https://www.facebook.com/podcastuldefilosofie - Instagram: https://www.instagram.com/podcastuldefilosofie- Aveți link-urile de Spotify, Apple Podcasts etc. aici: https://podcastfilosofie.buzzsprout.comSupport the showhttps://www.patreon.com/octavpopa

Entrevista al alcalde de Ponferrada, Marco Morala

Ppiše Marija Švajncer, bereta Eva Longyka Marušič in Igor Velše. Kakovosten in umetniško prepričljiv roman Pie Prezelj Bili smo trije je drugačen od romanov, ki pri nas izhajajo v zadnjem času. Ne gre za to, da bi moralizirali ali se skušali držati togih vrednostnih meril, temveč kratko malo za to, da je napisan čustveno ter brez vulgarnosti in dopolnjevanja z angleškimi besedami. Avtorica zna marsikaj že znanega povedati na nov in izviren način. V tretji osebi ednine razgrne pretresljivo zgodbo o iskanju naklonjenosti, sprejetosti in premagovanju tistega, kar je literarne like zaznamovalo v preteklosti. Protagonistka Olga, ženska v petdesetih letih, po poklicu fotografinja, brska po svoji preteklosti. Hoče izvedeti, kaj se je zgodilo ob njenem rojstvu. Zakaj je življenje preživela pri posvojiteljih? Jo je mati oddala? Jo je zapustila? Ji je dala vsaj ime? Naključja pripomorejo, da se sreča s polbratom Theom in maminim ljubimcem Jakobom. Odpotuje na oddaljen otok na severu. Pisateljica ne pove natančno, kje se vse skupaj dogaja in v katerem jeziku se protagonisti pogovarjajo. Pa saj to sploh ni pomembno. Poglavitno je, da iščejo pot drug do drugega in se skušajo zbližati. Pri tem jih kot posebno določilo povezuje spomin na pokojno Olgino mater, pravzaprav žensko, ki jo je rodila. Olga si zastavlja nova in nova vprašanja. »Je prišla? Po kaj? Vprašanje si je v mesecih pred tem zastavljala znova in znova, ga preobračala, razpirala, a bolj ko se je spraševala, kaj naj bi našla na otoku, ležečem tam nekje na severu, celino oddaljenem od nje, huje je postajalo. Toda vedela je, da mora iti.« Pisateljica menjava prizorišča in dialoge. Po zbliževanju Olge in Thea se v pripoved vplete materina življenjska zgodba, v kateri je mogoče izvedeti, da ni bilo čisto tako, kot je predvidevala zapuščena hči. Olga pestuje svojo bolečino s težo nečesa, kar se nikoli ni moglo uresničiti, toda tudi njena mati je spoznala, kaj sta trpljenje in nemoč, ter začutila, kako se lahko življenja mladega dekleta polastijo drugi ljudje, starši ali kdorkoli že. Izkaže se, da vse skupaj sploh ni črno-belo. Ljudje bi si morali vsaj malo prizadevati, da bi se vživljali drug v drugega in se skušali razumeti. Zgodijo se čarobni trenutki, ko so se zbližajo, potem se v hipu spet oddaljijo drug od drugega, morda tudi zato, ker vsak postavlja sebe pred ostale, saj je prepričan, da je njegova bolečina največja. »Morala je izvedeti, izvedeti nemudoma, a ne zato, da bi ji spričo tega nato laže odpustila, pač pa da bi se veter, ki je pihal skoznjo in jo razdiral, naposled in enkrat za vselej polegel.« Pia Prezelj nas mojstrsko vodi skozi čas, ki ga doživljajo literarne osebe. V strnjenem slogu in estetsko subtilno razkriva njihove občutke in nakazuje tudi tisto, kar skušajo skriti drug pred drugim. Slog je delno lapidaren, delno pa prepreden s čudovitimi metaforami, zlasti kadar pisateljica opisuje naravno dogajanje na otoku, kamor se odpravi, da bi kaj izvedela o materi in tudi sami sebi. Narava je nepredvidljiva, morje tudi nevarno, megla pa tu in tam tako gosta, da se samotni sprehajalec lahko izgubi v njej. Jakob je že v letih in prav njemu se zgodi, da se med tavanjem utrudi in ga morajo otočani poiskati. K sreči ga najdejo in potem si z Olgo izmenjata nekaj naklonjenih besed. Že prej sta našla pot drug do drugega. Pisateljica zna dogajanje prikazovati s posebno notranjo napetostjo, tako da se med branjem začnemo bati slabega razpleta. Kdo sestavlja trojico, ki je navedena v naslovu? Morda Olga, Theo in Jakob, pisateljica pa razkrije, da so to Olgina mati, njen fant in nerojeni otrok. Kako bo resnico, kakršna koli že je, sprejel ta fant? »Jo prezira? Mu je odleglo? Ni vedela, kako naj mu pojasni, da ji je kljub trudu spodletelo, kako naj mu pove, da jo je izdolblo, izpraznilo, da nima več od kod jemati, da mu nima česa dati. Tam, na zadnjih sedežih razgretega avtomobila, jo je tolažilo le eno: za kratek hip so bili trije.« Pesnica, pisateljica, etnologinja in kulturna antropologinja Ana Svetel v spremni besedi primerja roman Bili smo trije z avtoričinim nagrajenim prvencem Težka voda in v obeh delih odkriva pripovedni minimalizem. Ugotavlja, da so človeške zgodbe in situacije tako usodne in težke kot tudi drobne, rahle in upovedane z obilico praznega prostora. Namesto slikanja umeščenosti v tok zgodovine in družbe je videti, kot »da lebdimo v občutenih prostorih, tipajočih srečavanjih, krhkih slutnjah in zlasti v obilici samote, celo osamljenosti«. Pia Prezelj je po mnenju Ane Svetel v svojem pisanju poetična in ekonomična hkrati. Osrednja tokova pripovedi, prostorski in odnosni tok, se na poetičen in impliciten način stakneta. Za konec je treba reči, da ni brez pomena, kaj o svojem novem romanu pravi avtorica. Na predstavitvi knjige Bili smo trije je povedala, da gre med drugim za sorodstveno razmerje ter hkrati za tekočino odsotnosti in občutek manka. Vsi ljudje imamo občutek odsotnosti nečesa in iščemo dom, poraja se nestabilnost resnice. Pia Prezelj, ki opravlja novinarsko delo, je bila tudi fotografinja in se po svoje, kot pravi, v novem romanesknem delu pokloni fotografom. Brez velikih besed je treba srečanje z romanom Bili smo trije skleniti, da je kratko malo lep in čustven v dobrem pomenu besede, liričen in v marsičem tudi čudovito skrivnosten. Ni me sram priznati, da sem prvič, odkar sem brala roman Ringlšpil pisatelja Franja Husama Najija, jokala. Lepota, umetniškost in globina izpovedi lahko privabijo tudi solze, čeprav si domišljamo, da smo razumni, kritični in primerno zadržani ljudje.

V naši državi še vedno uživamo blaginjo, a se bomo morali v prihajajočih letih prilagoditi na številne izzive, ugotavlja Urad za makroekonomske analize. Zaradi politične razklanosti pa žal razprava o nadaljnjem razvoju vedno znova izostane. Drugi poudarki oddaje: Obrambni ministri Evropske unije so iskali rešitve za krepitev domače vojaške industrije Visoki mednarodni predstavnik v Bosni in Hercegovini pred odhodom opozoril na nedelovanje institucij. Za novega rektorja mariborske univerze je bil izvoljen Dean Korošak, ki napoveduje novo obdobje visokega šolstva

听前提示一、每期提供10个单词，每个单词都会有2-3个例句，方便理解记忆。二、每个单词和句子都会重复5遍，其中第2遍为慢速，有助于识别。三、本材料的整体难度较低，可以用来听力磨耳朵和单词查漏补缺。Day1481471.Moodn.心情，情绪；语气I am in a good mood.我心情很好。Are you in a bad mood?你心情不好吗?你心情不好吗?I'm not in the mood to go out tonight.我今晚没有心情出去。1472.Moonn.月球，月亮；卫星There's no moon tonight.今晚没有月亮。The sun is much bigger than the moon.太阳比月亮大得多。The moon emerged from behind the cloud.月亮从云层后面冒出来。1473.Morala.道德的，精神上的 n.寓意He lived a moral life.他过着道德高尚的生活。He is a very moral person.他是一个非常有道德的人。1474.Morallyadv.道德上，道义上We should act morally.我们应该有道德。His behavior is morally unacceptable.他的行为在道德上是不可接受的。1475.Morea/n.更多的 ad.更，更多We walked more quickly than usual.我们走得比平时快。You need to communicate you ride as more effectively.你需要更有效地传达你的想法。1476.Morningn.早晨，上午Please wake me up at 6 tomorrow morning.请明天早上6点叫醒我。He shaves with an electric razor every morning他每天早上都用电动剃须刀刮胡子。1477.Mosta.最多的 ad.极其n.大多数What you need the most now is courage.你现在最需要的是勇气。Safety is the most important thing here.安全是这里最重要的事情。What do you spend most of your time doing?你大部分时间都在做什么？1478.Mostlyad.几乎全部地；主要地They are mostly women.她们大多是女性。Success depends mostly on effort.成功主要取决于努力。1479.Mothern.母亲His mother is seriously ill.他妈妈病得很重。She picked a flower for her mother.她为妈妈摘了一朵花。Don't talk about it in my mother's presence.别在我妈妈面前谈这件事。1480．Motionn.运动；提议v.提议Our planet, Earth, is always in motion.我们的星球，地球，总是在运动。

David dovedește compasiune profundă față de durerea semenilor. Compasiunea e testul autenticității religiei - o religie fără compasiune e fără Dumnezeu. Împreună-simțire nu e suficient să fie simțită, trebuie exprimată. Are dublu beneficiu: sprijin pentru cel în necaz și factor de echilibru emoțional și creștere spirituală pentru cel care o manifestă.  Citește acest devoțional și multe alte meditații biblice pe https://devotionale.ro#devotionale #devotionaleaudio

Z dopisnikom iz Bruslja Igorjem Juričem o posledicah naftne krize in odzivih Evropske Unije ter varnostnih vprašanjih, ki jih odpirata vojni v Iranu in Ukrajini; med drugim o domnevnem večletnem izdajanju zaupnih informacij o zasedanjih Sveta EU, ki naj bi jih ruskemu režimu skrivaj pošiljal zunanji minister Madžarske.

Ko si boste naslednjič rekli, da ne morete, ne znate, se vam ne ljubi … pomislite na Metko. Skorajda ni imela izbire, pa ji je uspelo. Imela je 30 let, dva otroka, posojilo, 140 krav, mož pa se je ponesrečil. Časa za žalovanje praktično ni bilo. Treba je bilo zavihati rokave in se naučiti vožnje traktorja, krmljenja živali in nasploh kmetovanja. Metka je vrtnarjenje, svojo veliko strast, opustila in čez noč postala kmetica. Kot pravi, delo sicer pomaga pri celjenju ran, se pa »nobeni stvari ne moreš izogniti«. V vaškem okolju sta psihološka pomoč in počitek še vedno precej stigmatizirana, a Metka vsak dan ugotavlja, da sta prav slednja nujna za pot naprej.

Pentru că este ultima zi din acest an și, bineînțeles, și ultima ediție din 2025, am ales o temă aparent mai lejeră, care are, însă, și o miză economică sau chiar la nivelul întregii societăți. Un subiect care a dat naștere deja unor controverse aprinse. Este vorba despre clipul publicitar realizat și difuzat cu ocazia Sărbătorilor de iarnă de Intermarché, unul dintre cei mai mari retaileri francezi și europeni. Producția video a strâns în 10 zile mai mult de un miliard de vizualizări devenind, așadar, un clip cu răspândire mondială.   Sursa video: youtube.com / Intermarché Despre ce este vorba? Filmulețul de două minute și jumătate începe la o masă în familie de sărbători la care un băiețel primește cadou un lup din pluș. Pare a nu fi fost o idee prea bună, pentru că băiatul refuză cadoul, iar mama sa le explică invitaților că băiețelului îi este frică de lupi. Un oaspete vrea să îl liniștească pe copil și îi povestește că lupii trăiesc în pădure și nu are niciun motiv să se teamă de jucăria de pluș. De aici, clipul se mută în pădure. Un lup, altfel, simpatic desenat, se plimbă prin luminișuri, dar inspiră teamă și nimeni nu îl iubește. De înțeles, dacă vedem că prin pădure dă nas în nas cu căprioare, cerbi, iepurași sau veverițe, care, evident, dau bir cu fugiții atunci când îl văd. Până când un arici își face curaj și îi spune de ce este detestat de animale și anume pentru că le atacă sau le mănâncă. Animăluțul îi dă și o soluție lupului și anume să își schimbe meniul, adică să mănânce morcovi, ciuperci, în general, fructe și legume. Culmea este că lupul îi urmează sfatul, adică devine aproape vegetarian. Spunem aproape, pentru că la un moment dat lupul prinde la copcă un pește, ceea ce va da naștere unei controverse aprinse, nu în pădure, ci în societatea franceză. În fine, lupul prepară o mâncare vegetariană pe care o aduce la masa de sărbători din pădure, acolo unde animalele îl privesc inițial cu teamă, după care îl primesc la masa lor. Și astfel, lupul stă alături de veverițe, cerbi sau arici, teama dispare și reușește să se integreze în grup. Morala clipului publicitar este simplă și anume, spune Intermarché, „avem toți un motiv bun pentru a mânca mai bine”, iar imaginile de final îl arată pe băiețelul de la începutul filmului adormit pe o canapea și ținând strâns la piept lupul din pluș. Reacții surprinzătoare Dincolo de viralizarea campaniei și de numărul imens de accesări de la nivel internațional, producția realizată de un studio francez de creație publicitară a stârnit o mulțime de controverse. Astfel, o organizație neguvernamentală franceză acuză campania că folosește în mod incorect termenul de vegetarian. Argumentul în acest sens este chiar peștele pe care lupul îl prinde la copcă și pe care apoi îl gătește. ONG-ul arată că persoanele vegetariene nu mănâncă nici măcar carne de pește. Mai mult, organizația acuză Intermarché că încurajează consumul de pește pentru că retailerul deține o importantă flotă și practică un pescuit nesustenabil. De altfel, înainte de Sărbătoarea Crăciunului, organizația neguvernamentală a depus o plângere la Comisia de etică a Autorității pentru standarde publicitare din Franța. În plus, fiecare consumator a înțeles reclama în felul lui. Vegetarienii au fost încântați, pentru că au văzut că simpaticul lup promovează trecerea la un meniu alimentar fără carne. Sau, mă rog, cu carne de pește. Cei care consumă carne au fost enervați de clipul publicitar considerând că promovează vegetarianismul sau chiar etichetându-l ca fiind „stângist” sau reprezentând așa-numita cultură „woke”. Au apărut și fake-uri realizate cu ajutorul inteligenței artificiale în care lupul în loc să taie morcovi, taie capul unei veverițe sau în care lupul spune că o va mânca rapid pe Bambi, știți căprioara superbă din desene animate. Este greu de spus dacă Intermarché se aștepta la valul de reacții pe care l-a adus clipul publicitar. Poate că da, poate că nu, dar toate acestea ne arată încă o dată societatea în care trăim. Oricum ar fi economia și societatea, Constantin Rudnițchi, realizatorul rubricii „Economia reală” vă urează „La mulți ani” și vă dă întâlnire în 2026.

Entrevista al presidente de la DIputación Provincial de León, Gerardo Álvarez Courel

Ko sta David in njegov oče nekega dne kopala na zelenjavnem vrtu za hišo, sta naletela na večjo skalo. »Morala jo bova prestaviti,« je rekel ...Iz knjige Zgodbe za dušo, ki je izšla pri založbi Ognjišče.

Entrevista al alcalde de Ponferrada, Marco Morala

V Trstu je bila včeraj 3. letna konference Zamejske gospodarske koordinacije. Ob tem je potekalo tudi srečanje z naslovom Gradimo prihodnost doma: Perspektive za mlade v zamejstvu. Na dogodku, ki ga je pripravilo Slovensko gospodarsko združenje, so med udeleženci prevladovali dijaki slovenskih višjih srednjih šol iz Trsta in Gorice. Uvodoma sta zbrane pozdravila državni sekretar na gospodarskem ministrstvu Dejan Židan in državna sekretarka na uradu za zamejce in izseljence Vesna Humar. Z motivacijskim govorom je zbrane navdušila projektna menedžerka v Pipistrelu Nina Malalan, ki je izpostavila pomen poguma, inovativnosti in sodelovanja pri uresničevanju podjetniških idej ter poudarila: “Morala sem iti v svet, da sem se zavedala, kako krasno in posebno je to naše zamejstvo.” Letošnja konferenca je bila v znamenju mladih podjetnikov, start-upov in perspektivnih kadrov v zamejstvu. Osrednji namen dogodka je bil spodbuditi razpravo o tem, kako mladim v slovenskih skupnostih zunaj meja omogočiti, da uresničujejo svoje ideje doma, v okolju, kjer so zrasli – ob podpori matične domovine in gospodarstva.

Piše Sanja Podržaj, bereta Maja Moll in Igor Velše. Pesnitev v prozi Zgodba, ki se je morala zgoditi je nekaterim bralkam in bralcem že znana iz zbirke Naplavine, ki je izšla leta 2004, morda pa tudi iz izbora Brvarjevih Retrospektiva, ki je tri let zatem izšel v knjižni zbirki Kondor. Pred nami pa je zdaj prva samostojna izdaja, posvečena avtorjevemu osemdesetemu jubileju in hkrati osemdesetletnici konca druge svetovne vojne. Spomnimo se, Andrej Brvar je svojo poetiko razvijal v desetih pesniških zbirkah, prvo z naslovom Slikanica je objavil leta 1969. Poleg pesmi za odrasle je ustvaril tudi nekaj del za otroke in mladino, v knjigah Odzivi in Novi odzivi pa lahko prebiramo njegove pogovore in zapise o literaturi, umetnosti in družbenih vprašanjih. V Mariborski knjižnici je petnajst let deloval kot akcesor-lektor, nato pa se je usmeril v uredniško delo, najprej pri založbi Obzorja, kasneje pa pri mariborski Študentski založbi Litera. Brvarja poznamo tudi kot člana znamenite Peterice, ki so jo poleg njega tvorili še Tone Partljič, France Forstnerič, Drago Jančar in Marjan Kramberger. Leta 1973 so objavili manifestni zbornik Skupaj, v katerem so opozarjali, da se kultura dogaja tudi zunaj nacionalnega središča. Tako kot je Andrej Brvar je pustil svoj pečat na Mariboru, se je mesto Maribor pomembno vtisnilo v njegovo delo in tudi Zgodba, ki se je morala zgoditi se začne prav tam. Maribor ni pesnikovo rojstno mesto, kljub temu pa tja sega njegova predzgodovina, saj sta v njem živela in se spoznala njegova starša. Mama je delala v tiskarni, oče pa je bil klarinetist v vojaški godbi, glasbenik-narednik. Mlada človeka, ki sta se zaljubila, hodila v gledališče, na plese, v kino in na romantične sprehode v park … to bi bila popolna ljubezenska zgodba, če je ne bi prekinjale novice o mrtvih in ranjenih v Barceloni, o Hitlerjevih pritiskih na Češko, o bombnikih, tankih in nemškem škornju, ki v neusmiljenem ritmu koraka po Evropi in nazadnje vkoraka tudi v Maribor. Pesnitev z novo postavitvijo, kjer na desni knjižni strani beremo o osebni zgodbi pesnikovih staršev, na levi pa bolj hladno izpisano občezgodovinsko dogajanje, dobi tudi novo dinamiko, ki še dodatno poudari usodno moč zgodovine, da usmerja potek posameznikovega življenja. Tako sta se mlada zaljubljenca znašla na vlaku in se oddahnila, ko je zavil južno, v izgnanstvo v Srbijo, in ne severno, v koncentracijsko taborišče Dachau. Končna postaja je bilo mesto Čačak ob Zahodni Moravi, ki je prišleke sprejelo z odprtimi rokami. Tam sta se Brvarjeva starša poročila, si našla stanovanje in delo ter si nazadnje ustvarila družino. Čeprav jih bojevanje ni doseglo, so občutili strah, ko so se med preletavanjem letal skrivali po zatohlih in vlažnih zakloniščih, še posebej pa so občutili pomanjkanje. Ker niso imeli dostopa do zdravil, sta Brvarjeva starša v pičlih treh mesecih izgubila dva otroka, najprej nekaj mesecev starega Petra, zatem še dve leti staro Marijanko. To je najbolj srce parajoč del pesnitve, saj beremo o nemoči, ki sta ju čutila mlada starša ob besedah zdravnika, ki bi ljudi lahko pozdravil, če bi le imel penicilin. Kljub temu pa zaključek ni temačen in črnogled, temveč pomirjujoč, v Brvarjevem slogu vitalističen in optimističen. Vojne je konec in rodi se nov otrok, pesnitev pa se zaključi z besedami: »Vse to – o nedoumljiva določenost naših življenj! – vse to se je očitno moralo, moralo zgoditi, da se je avgusta naslednjega leta rodil ta, ki je to napisal.« Z vzklikom »O nedoumljiva določenost naših življenj!« lahko povzamemo Brvarjevo poetiko, ki je polna čudenja nad življenjem. Gre za eksistencialno čudenje, kot pravi sam, do tega, da vse preprosto je in da je, kakršno je. Morda je to tudi razlog, da se pesnik ne zateka v abstrakcijo in metafore, temveč stvarnost opisuje neposredno. V pesnitvi ni patosa, kot tudi ne olepševanja, niti moraliziranja. Posamezne kitice delujejo kot besedne podobe, ki jasno in nedvoumno slikajo prizor za prizorom, in se nazadnje povežejo v tekočo pripoved brez zastranitev. Pripovednost sicer ni nujna sestavina pesmi v prozi, hibridne zvrsti, ki se izmika določitvam in omejitvam. A Andrej Brvar te pesniške oblike ni izbral po naključju, saj pesem v prozi vidi kot matrico sodobnega pesništva in se je v svoji poetiki zanjo zavestno odločil. Leta 2011 je izšla prva antologija slovenske poezije v prozi z naslovom Brez verzov, brez rim, ki jo je uredil prav Brvar in v njej postavil tudi trditev, da je poezija na poti v prozo, saj je trend sodobne poezije pripoveden, četudi je ta pripoved razsekana v navidezne verze. Njegova pesnitev Zgodba, ki se je morala zgoditi, ima navidezne kitice, ki so pravzaprav sklopi ali bolje prizori. Čeprav gre za pripoved, ni tistega epskega zamaha, ki bi te posamezne prizore povezal, ni psihologizacije oseb niti podrobnih opisov dogajanja. Pesnitev je odprta, zračna, bralcu je dopuščeno, da sam zapolni praznine in vrzeli. Še ena oblikovna posebnost knjige so fotografije, ki dodatno poudarjajo, da gre za zgodbo resničnih ljudi, za pesniško sublimirano resničnost, kot je v spremni besedi zapisala slovenistka, urednica in velika poznavalka Brvarjeve poezije Darka Tancer-Kajnih ter poudarila pomen osebnih zgodb za dojemanje velike svetovne zgodovine. Zgodba, ki se je morala zgoditi ne nosi sporočila samo o naši preteklosti, temveč tudi o naši sedanjosti. Vojna v Ukrajini, genocid v Gazi, zaostrovanje odnosov med svetovnimi velesilami in vse večje oboroževanje držav v Evropi in drugod po svetu … ob vsem tem, kar spremljamo v novicah, nas Brvarjeva pesnitev opominja, kako nenadno in usodno lahko dogodki, ki bodo krojili veliko zgodbo zgodovine, posežejo v male zgodbe naših življenj. Jubilejna izdaja Zgodbe, ki se je morala zgoditi je presežen knjižni izdelek, ki je nastal s sodelovanjem avtorja, oblikovalca Saša Urukala in urednice Milene Pivec. Z njo se je mariborska založba Pivec poklonila Andreju Brvarju, ki je Mariboru s svojim literarnim ustvarjanjem in drugim kulturnim delom veliko dal, s tem pa centralno pesnitev Brvarjevega opusa, ki prepleta zgodovinsko dogajanje z družinsko sago, ponudila tudi novi generaciji bralk in bralcev.

Piše Katarina Mahnič, bereta Mateja Perpar in Eva Longyka Marušič. Alenka Vreček, v Sloveniji rojena avtorica, zagreta športnica, ki je mladost preživela v Radovljici, se je z dvajsetimi leti podala v Ameriko učit smučanje in tam zaradi ljubezni tudi ostala. V knjigi opisano kolesarsko turo je dolgo načrtovala, sprva le v mislih, in v težkih letih po razpadu prvega zakona, ko je ostala sama s tremi otroki, je idejo o njej zapisala v žepno izdajo Rumijeve poezije: “Poskušam narediti tisto, kar se mi zdi prav, da bi lahko živela brez obžalovanj. Želim si pustolovščine, ki mi ni nedosegljiva. Da bom imela čas za premišljevanje, čas za čutenje, čas za pisanje. Čas, da bi se znova počutila živo. Čas, ko bom lahko sama. Rada bi prekolesarila pot od svojega doma ob jezeru Tahoe do palape v Baji.” Po besedah avtorice rdeča nit romana ni v kolesarjenju, ampak pomenu življenja, ki si ga želimo živeti. “Če nehaš sanjati, nehaš živeti,” je zapisala. In prav zato je ta knjiga tako posebna. Lahko bi bila le še eden od številnih avanturističnih potopisnih priročnikov, v katerih se nizajo kolesarske tehnikalije in fizični napori, višinski metri in strmine klancev, povprečna hitrost in dnevno prevoženi kilometri. Kot dolgoletna kolesarska navdušenka, ki imam tudi sama v nogah lepo število tako makadamskih kot asfaltnih kilometrov na s potovalnimi torbami obteženem kolesu, sem sicer z užitkom in občudovanjem prebirala tudi te dosežke in se iskreno čudila Alenkini vzdržljivosti, trmi in pogumu, saj sem dobro vedela, kakšne napore je premagovala. Štiriinpetdesetletna. In sama. Pa vendar za branje knjige ni treba, da si sploh kdaj sedel na koelsu, saj je tako kot v vsakem dobrem literarnem potopisu pomembneje, kar se dogaja v kolesarkini notranjosti. Vse tisto, kar je na skoraj 4000 km dolgem samotnem potovanju od Kalifornije do mehiške vasice La Ventana o sebi spoznala – da je morala proč, da bi se po več resnih diagnozah in operacijah spet naučila dihati. Prvič v življenju si je dovolila sebe postaviti na prvo mesto, se gibati blizu roba, s katerega je lahko življenje uzrla v jasnejši luči: “Morala sem se odmakniti od vsega. Ne vem, ali se bo moj rak vrnil. Ne vem, kako bo napredovala moževa bolezen ali koliko časa še imava za stvari, ki si jih želiva početi. Občutek imam, da je to moja zadnja priložnost za nekaj, kar sem si od nekdaj želela narediti.” Knjiga Naj se vrti je razdeljena na 29 poglavij. Posrečeno in prilegajoč se njihovi vsebini jih uvajajo izbrani citati različnih avtorjev. Začenja jih tisti znani iz Zaplotnikove Poti, da je “važna pot, ne cilj”, za njim pa se vrstijo številna znamenita literarna imena, med drugimi Pablo Neruda, Alice Munro, John Steinbeck, Isabel Allende, Anna Frank, Ernest Hemingway, Paul Theroux, Homer ter A. A. Milne z meni najljubšim citatom iz Medveda Puja: “Če vem, kje sem, se nisem izgubil. Lahko pa sem izgubljen tam, kjer sem.”, ki tudi najbolje povzema smiselnost in duha Alenkinega potovanja. Morda je knjiga še bolj kot za slovenski trg izjemna, eksotična in dragocena za ameriškega, saj se v njej poleg družinskega življenja v Ameriki prepletajo tudi pisateljičine otroške vragolije in mladost v Sloveniji, ljubezen do dedka, pa poletja na dalmatinskem otočku Šipan, kjer si je prav tako želela živeti, dokler ni ugotovila, da pravzaprav nikamor res ne pripada. Veliko prostora je posvečenega odnosom med ljudmi, medsebojni pomoči in razumevanju in njihovim reakcijam, ko se pripeti kaj hudega – Alenkina diagnoza rak, moževa diagnoza parkinson, huda nesreča najstarejše hčere Mateje. Ob takih dogodkih se kalijo ljudje, takrat pokažejo, iz kakšnega testa so. Prav tako kot na kolesu, ki ga je poimenovala Zverina, ko napor iz človeka iztisne tisto najboljše, ko šele s premagovanjem fizičnih ovir odkrivaš pravega sebe. Ko te utrujenost spet naredi živega. V knjigi so razpršena tudi zanimiva srečanja z ljudmi, tako na ameriški kot na mehiški strani, in prav vsa so svetla, optimistična, vračajo zaupanje v človekovo prijaznost in dobroto. Avtorica na vsej poti ne izkusi nič hudega (razen po lastni nerodnosti), zato se ob prečkanju meje upravičeno sprašuje, zakaj zidovi sploh obstajajo: “Ko sem se peljala ob zidu iz valovite pločevine, za katerega vem, da ločuje ljudi med seboj, so me navdajali zelo čudni, neprijetni občutki. Cesta je bila mirna, a srhljiva. Prehitevale so me samo obmejne patrulje. Vse skupaj je bilo tako nadrealistično. Meje nas ločujejo, varujejo in ščitijo. Pred čim? Zidovi po Evropi so se rušili in meje brisale. Zidovi, ki so v nekaterih primerih ljudi ločevali stoletja, so se podirali, v ZDA pa smo gradili še višje in trdnejše zidove, da bi ljudi ohranjali na drugi strani.” Kolesarski literarni potopis Alenke Vreček je tudi dragocena ljubezenska zgodba, saj so bili za takšen samoten podvig pomembni ljudje, ki so ga podprli. Še posebej en človek, njen drugi mož Jim, ki ga imenuje ljubezen svojega življenja. Dragocena tudi zato, ker ne govori le o samoti, ki je nujno potrebna za obstanek in zdravo pamet človeka, ki si skuša na svoj način razjasniti sebe, da se bo lahko mirno posvetil ljubljenim, ampak ker poudarja potrebo po ljudeh, ki te razumejo, po bližnjih, ki vedo, da moraš oditi, da se vrneš izpolnjen in pomirjen. Boljši. Ker zdaj veš, da si samo tam, med njimi, zares doma.

Rada plava, leti z letalom, zapisala se je atletiki, saj meče kij. 40-letna Katarina Milićević nas bo popeljala skozi svojo življenjsko zgodbo. Pri 22 letih je zaradi prehitre vožnje doživela hudo prometno nesrečo. Morala se je sprijazniti s tem, da nikoli več ne bo hodila in da je njeno življenje postalo drugačno. Že šest let je ambasadorka Zavoda Vozim, v okviru katerega mlade v osnovnih in srednjih šolah opozarja na posledice prehitre vožnje, o vzrokih za nesrečo ter jim pripoveduje, s kakšnimi posledicami poškodbe hrbtenjače živi. Ozaveščanje je postalo njeno poslanstvo, razlaga. Kljub poškodbi pa se ves čas bori za samostojno in neodvisno življenje. S Katarino Milićević se je v novembrski oddaji Med štirimi stenami pogovarjala Petra Medved.

Gost epizode je Andrej P. Škraba, slovenski podjetnik in ustanovitelj izobraževalne platforme Astra.si ter so-ustanovitelj Astra AI. V epizodi se dotakne: Pomen Bitcoina za človekove pravice  Izginjanje gotovine in finančni nadzor Prihodnost denarja: država, korporacije in Bitcoin Bitcoin kot zaščita pred inflacijo Izzivi in zmotna prepričanja o Bitcoinu Sprejemanje Bitcoina in investicijske strategije Vloga Bitcoina v prihodnosti poslovanja =================== Predavanje je bilo posneto na AIDEA konferenci 2025 v Four Points by Sheraton Ljubljana Mons: Four Points by Sheraton Ljubljana Mons

V središču Beograda se je sinoči končal množični protivladni protest na poziv srbskih študentov. Ti so vladi postavili ultimat glede razpisa volitev, ki pa ga je srbski predsednik Aleksandar Vučić že zavrnil. Kot je dejal eden od protestnikov, so se zbrali, da bi spremenili državo, videli konec vlade ter se odpravili v boj na volišča. Po mirnem shodu je v središču mesta izbruhnilo nekaj incidentov, posredovati je morala policija. Ostali poudarki oddaje: - Parade ponosa v Budimpešti se je po navedbah organizatorjev udeležilo skoraj 200 tisoč ljudi. - V Gazi včeraj ubitih 60 ljudi, od teh več kot 10 otrok. - Slovenska atletska reprezentanca pred današnjim koncem evropskega prvenstva tretja.

Odposlanec ameriškega predsednika Donalda Trumpa za Bližnji vzhod Steve Witkoff je znova v Moskvi, kjer prav zdaj sestankuje z ruskim predsednikom Vladimirjem Putinom. Tema pogovorov je končanje vojne v Ukrajini. Ruski zunanji minister Sergej Lavrov je v intervjuju za ameriško televizijo CBS News dejal, da je Rusija pripravljena skleniti dogovor z Ukrajino. Druge teme: - Ekonomsko-socialni svet uradno potrdil predlog pokojninske reforme. Socialni parterji pričakujejo, da politika ne bo več posegala v besedilo. - Državni zbor opravil prvo branje predloga za omejitev kratkotrajnega oddajanja stanovanj. Minister Han napovedal nadaljnja usklajevanja. - Na Hvaru po poročanju lokalnih medijev steklo v morje 17 ton nafte. Počil naj bi rezervoar za gorivo naftne družbe Ina.

Ob začasni umiritvi pretresov zaradi trgovinskih sporov se nadaljujejo diplomatska posvetovanja o vsaj začasnem premirju v Gazi in v Ukrajini. Zunanji ministri Unije v Luksemburgu danes med drugim razpravljajo o dodatnih sredstvih za oboroževanje ukrajinske vojske, ob usihanju ameriške podpore. Večjo dejavnost Bruslja za mir v Ukrajini pa tudi Gazi želi tudi zunanja ministrica Tanja Fajon. V oddaji tudi o tem: - Po medijskem razkritju Tomaž Subotič odstopil kot predsednik sveta celjske bolnišnice - Po mestih vse več kolesarjev; ob neustreznih pogojih zanje tudi več poškodb - Poslovil se je Nobelov nagrajenec za književnost Mario Vargas Llosa

Entrevista al portavoz socialista de Ponferrada y presidente del Consejo Comarcal, Olegario Ramón

Reesa Morala is a Licensed Marriage and Family Therapist in California. Reesa is the owner of Embrace Renewal Therapy & Wellness Collective and host of The Real Family Eats. She is dedicated to being a parenting ally, helping parents create thriving families by prioritizing their relationship. Both ventures aimed with the goal of helping parents feel less alone in the hard and supporting their success as a family.In this conversation, we discuss the importance of prioritizing relationships in parenting, the impact of generational trauma, and the necessity of self-identity and self-love in nurturing healthy family dynamics. We explore the significance of inner child work, reparenting, and the role of compassion in breaking the cycle of trauma. Reesa shares insights on navigating change in long-term relationships and the importance of repair conversations in fostering emotional safety. Some Takeaways of this Episode:-Prioritizing your relationship is essential for thriving families.-Having desires and needs is not selfish; it's necessary for healthy relationships.-Vulnerability in relationships fosters deeper connections.-Breaking the cycle of trauma requires conscious effort and self-awareness.Connect with Reesa: https://linktr.ee/EmbraceRenewalTherapyConnect with Cilia: https://selfexpressedbabe.com/Watch this episode on Youtube: https://youtu.be/o3wqBluXTKg

Entrevista al alcalde de Ponferrada

V drugi epizodi iz cikla Dialog z ateizmom se je jezuitu p. Damjanu Ristiću v studiu pridružil gost, ateist Simon Rigač, ki je pred časom dal pobudo za tovrstne pogovore. Odprli smo poglavje morale in etike, ki ga današnji družbeni in medijski svet pogosto izkorišča kot vzvod za delitve. V pogovoru smo skušali izpostaviti, da je spoštljiv pogovor tisto, kar si vsi želimo. Eno ključnih vprašanj je, ali lahko človek živi moralno brez Boga? Pogovor je tudi v obliki video podcasta na youtube kanalu Radia Ognjišče. Komentarji dobrodošli, veseli bomo odziva!

V drugi epizodi iz cikla Dialog z ateizmom se je jezuitu p. Damjanu Ristiću v studiu pridružil gost, ateist Simon Rigač, ki je pred časom dal pobudo za tovrstne pogovore. Odprli smo poglavje morale in etike, ki ga današnji družbeni in medijski svet pogosto izkorišča kot vzvod za delitve. V pogovoru smo skušali izpostaviti, da je spoštljiv pogovor tisto, kar si vsi želimo. Eno ključnih vprašanj je, ali lahko človek živi moralno brez Boga? Pogovor je tudi v obliki video podcasta na youtube kanalu Radia Ognjišče. Komentarji dobrodošli, veseli bomo odziva!

Website:

Mineva 30 let, odkar imamo pri nas institucijo varuha človekovih pravic. Slovenijo je v tem obdobju pretreslo več kriz, med drugim gospodarska kriza, begunska kriza in pandemija covida-19. Številnim prebivalkam in prebivalcem so bile kršene človekove pravice. Obravnaval jih je tudi varuh človekovih pravic. Kot opozarjajo pri instituciji varuha, so največkrat ključna težava neodzivni državni organi in institucije, ki ljudem ne prisluhnejo, jim ne odgovarjajo in ne rešujejo njihovih težav. Varuh človekovih pravic Peter Svetina pred jutrišnjim mednarodnim dnevom človekovih pravic zato poudarja, da je kultura dialoga osnova demokratične in pluralne družbe. Kot je dejal v poslanici, brez kulture dialoga ne moremo izvajati resničnih sprememb.

On this episode we spoke with a family and marriage therapist Reesa Morala.  Reesa is the owner of Embrace Renewal Therapy & Wellness Collective and host of The Real Family Eats. She is dedicated to being a parenting ally, helping parents create thriving families by prioritizing their relationship. Her goal is helping parents feel less alone in the hard times and supporting their success as a family. You can find more about Reesa here: linktr.ee/EmbraceRenewalTherapy We discussed mental health issues, whether people can truly change and what it takes to break generational trauma. We hope you enjoy and thank you for sharing, rating us and for listening. For all the links and more info on matchmaking, dating and relationship support visit ⁠⁠⁠⁠⁠linktree.com/juliabendis⁠⁠⁠⁠⁠

Naš gost je bil frančiškan in župnik na Viču v Ljubljani p. Pepi Lebreht, ki je 14 let preživel v misijonih v Afriki – v Beninu in Togu. V razumevanju nekaterih gre pri misijonskem poslanstvu katoliške Cerkve zgolj za vprašanje vpliva, moči in denarja. Slišali smo, kako na to gleda naš gost in ga vprašali, ali so misijonarji v klasičnem smislu sploh še potrebni v današnjem globaliziranem svetu, kjer so informacije dostopne na vsakem koraku. Po drugi strani nismo mogli mimo aktualnega misijonskega izziva na Stari celini, ki izgublja svojo krščansko identiteto.

Naš gost je bil frančiškan in župnik na Viču v Ljubljani p. Pepi Lebreht, ki je 14 let preživel v misijonih v Afriki – v Beninu in Togu. V razumevanju nekaterih gre pri misijonskem poslanstvu katoliške Cerkve zgolj za vprašanje vpliva, moči in denarja. Slišali smo, kako na to gleda naš gost in ga vprašali, ali so misijonarji v klasičnem smislu sploh še potrebni v današnjem globaliziranem svetu, kjer so informacije dostopne na vsakem koraku. Po drugi strani nismo mogli mimo aktualnega misijonskega izziva na Stari celini, ki izgublja svojo krščansko identiteto.

Rada plava, leti z letalom, zapisala se je atletiki, saj meče kij. 40-letna Katarina Milićević nas bo tokrat popeljala skozi svojo življenjsko zgodbo. Pri 22 letih je zaradi prehitre vožnje doživela hudo prometno nesrečo. Morala se je sprijazniti z dejstvom, da nikoli več ne bo hodila in da je njeno življenje postalo drugačno. Že šest let je ambasadorka Zavoda Vozim, v okviru katerega mlade v osnovnih in srednjih šolah opozarja na posledice prehitre vožnje, o vzrokih za nesrečo ter jim pripoveduje, s kakšnimi posledicami poškodbe hrbtenjače živi. Ozaveščanje je postalo njeno poslanstvo, razlaga. Kljub poškodbi pa si vseskozi prizadeva za samostojno in neodvisno življenje. S Katarino Milićević se bo v oddaji Med štirimi stenami pogovarjala Petra Medved.

Entrevista al alcalde de Ponferrada, Marco Morala. 

Tukaj je posebna jesenska serija štirih pogovorov Cosmo podkasta, kjer Flora Ema Lotrič gosti izjemne ženske iz različnih industrij. V vsaki epizodi se poda v globino njihove osebnosti in razkriva ključne lastnosti, ki so prispevale k njihovemu neverjetnemu uspehu. Ponosni pokrovitelj pogovorov je Zalando, ki v tem trenutku ponuja čudovite jesenske trende. Za vsakega se nekaj najde, zato skoči na spletno stran ali aplikacijo in si poglej, kateri kos te najbolj pokliče. V drugem pogovoru jesenske serije Cosmo podkasta z izjemnimi ženskami za mikrofonom sedi mlada igralka Gaja Filač, ki ima svoj življenjepis tako bogat, kot da bi izkušnje nabirala že desetletja. Priznana gledališka in filmska igralka, ki je trenutno najbolj znana po svoji vlogi Lare v priljubljeni slovenski seriji Skrito v raju, se v iskrenem pogovoru dotakne tudi življenja v dvoje in lahko bi rekli, da o tem še nikoli ni govorila tako široko. Več o intervjuju z Gajo Filač si lahko preberete tukaj! Gostja: Gaja Filač Voditeljica: Flora Ema Lotrič Vsebino podpira Zalando.

Las ocho líneas de la ‘Nodicia de Kesos' (que se guarda en la catedral de León) se redescubren ahora con nuevos datos gracias al medievalista José Manuel Ruiz Asencio y al filólogo José Ramón Morala que colaboran en ‘Nodicia de Kesos. Un testimonio del romance leonés más antiguo' (Instituto castellano y leonés de la lengua, 2024).

Reesa Morala is the Founder of Embrace Renewal Therapy & Wellness

Ana Kisovar je Celjanka, ki se zadnja leta uveljavlja kot strokovnjakinja na področju reproduktivne medicine. V tem hipu je na sveže, četudi ponovno, preseljena v Švico, kjer dela kot specializantka iz ginekologije in porodništva.V Celju se že dolgo ni za dlje časa ustavila. Obiski družine, prijateljev, potem pa hitro nazaj v tujino. Ne zaradi tujine same, temveč zaradi znanja in priložnosti, ki jih ta ponuja. Minula leta je namreč preživela na univerzi v Oxfordu, kjer je marca letos doktorirala iz reproduktivne imunologije, zdaj pa na oddelku za žensko reproduktivno zdravje iste univerze nadaljuje podoktorski študij bioinformatike in imunologije.Središče njenega zanimanja je že dolgo endometrioza. Bolezen, ki zaznamuje 190 milijonov žensk v razvitem svetu, kar pomeni, da prizadane nekako 10 % deklet in žensk med 15. in 44. letom starosti. Približno polovica jih ima težave z zanositvijo. Evropski parlament jo je leta 2007 razglasil za socialno bolezen zaradi njenega močnega vpliva na fizično, psihično in socialno življenje.Ana se ne spomni časa, ko bi bilo njeno življenje ločeno od medicine. “Odraščala sem na podeželju, zato sem vedno imela opravka z živalmi. Mačke so pogosto prinesle domov kakšne ptice, predvsem mladičke, in če jih nisem uspela rešiti, sem jih vsaj pregledala. Včasih mi je celo uspelo rešiti kakšno žival. Morala sem poiskati način, kako jim pomagati, kar pa mi je bilo veliko težje, saj živali ne morejo povedati, kaj jih boli ali kaj je narobe. Z ljudmi je drugače, saj se z njimi lahko pogovarjaš, kar omogoča lažjo diagnozo in pomoč. Zaradi tega se mi je zdelo delo z ljudmi bolj optimistično.“Zato se je odločila za medicino.

Dacă scolioza fizică poate fi sau nu ameliorată/vindecată, în domeniul spiritual, există speranță: privind cu fața descoperită, ca într-o oglindă, slava Domnului, suntem schimbați în același chip al Lui, din slavă în slavă, prin Duhul Domnului. Citește acest devoțional și multe alte meditații biblice pe https://devotionale.ro #devotionale #devotionaleaudio

Entrevista al alcalde de Ponferrada, Marco Morala

72 - Da li smo tužni ili depresivni? Da li imamo objektivne, životne probleme i patimo ili nam je potrebna psihijatrijska pomoć? Odakle nove dijagnoze? Da li je ljudska patnja normalna i da li nam i za to trebaju lekovi?

Aimar Bretos habla con Marco Morala, alcalde de Ponferrada, tras la agresión  al portavoz socialista Olegario Ramón por manifestantes de extrema derecha.

Grevele din sistemul public au un puternic factor de șantaj asupra guvern. Au demonstrat-o, anul trecut, profesorii, au arătat-o din nou, anul acesta, angajații Poștei Române. Sectorul privat, în schimb, nu are acest avantaj al factorului de presiune asupra guvernului. Drept urmare, protestele și grevele din mediul economic privat sunt mai puține și mai lipsite de forță. Anul trecut, în plină vară, România s-a trezit cu o grevă de proporții a profesorilor. A fost o manifestare care a atras un curent de simpatie din partea opiniei publice, pentru că, în general, profesorii sunt văzuți ca o categorie profesională care a fost lăsată în urmă în ultimii 30 de ani.De altfel, revendicările profesorilor, prin greva de anul trecut, erau creșterile de salarii și îmbunătățirea infrastructurii școlare. Totodată, a fost evident pentru toată lumea că momentul ales pentru grevă nu a fost întâmplător. Profesorii au șantajat guvernul, pentru că prin grevă a fost pusă în pericol desfășurarea cursurilor și închiderea anului școlar. Ce poate fi mai convingător pentru un guvern strâns cu ușa de sindicatele din educație decât o grevă care riscă să facă o generație să piardă un an de studiu?Adevărul este că miza serviciilor publice precum educația, sănătatea, justiția sau ordinea publică este că au o mare forță de șantaj. Adică, protestele sau grevele pot bloca accesul unui număr mare de cetățeni la un serviciu public. De aceea, legislația specifică include o serie de condiții în care profesorii, medicii, magistrații sau polițiștii pot face grevă. Dar, s-a respectat legea în cazul grevei profesorilor de anul trecut?La începutul acestui an, în luna ianuarie a.c., judecătorii din mai multe județe au decis să continue protestele începute în decembrie 2023. Astfel, magistrații au judecat doar cauzele urgente. Motivul? Guvernul a decis ca plățile restante câștigate de judecători și procurori în instanță, în ultimii ani, în valoare de 1,7 miliarde de lei să fie achitate eșalonat, în titluri de stat.Desigur, marea întrebare este dacă nu ne aflăm în fața unui situații de conflict de interese în care judecătorii decid într-o speță care îi privește direct și anume plata unor drepturi salariale. De asemenea, șantajul magistraților este destul de clar, pentru că într-o justiție supraaglomerată un protest de câteva zile sau de câteva săptămâni poate face situația insuportabilă pentru beneficiarii actului de justiție.În luna februarie a.c., guvernul s-a confruntat cu un protest al unei federații din sistemul sanitar. Este mai puțin clar dacă sindicatul respectiv reprezintă într-o proporție covârșitoare asistenți medicali și mai puțini medici, dar în ultimă instanță, potențialul de șantaj rămâne la fel de mare. Protestele din sistemul medical de anul acesta au vizat o creștere a veniturilor salariale cu 30% prin diverse forme: sporuri, indemnizații de hrană, plata gărzilor sau tichete de vacanță.În luna aprilie a.c., a apărut, pentru câteva zile, greva de la Poșta Română. Cererea sindicatului a fost de creștere a salariilor, dar, pentru ca greviștii să fie mai convingători trebuie să aibă forță de negociere sau de șantaj. Iar în cazul Poștei Române șantajul a venit dintr-un fapt simplu: în continuare, compania națională duce pensiile în plic către două milioane de pensionari din toată țara.O grevă de câteva săptămâni la Poșta Română ar fi pus în pericol plata la timp a două milioane de pensii. Un fapt pe care guvernul l-a considerat extrem de dezavantajos atât pentru Executiv, cât și pentru cetățeni. Ca atare, conducerea companiei a găsit destul de repede, în câteva zile, soluții pentru a crește salariile angajaților și pentru a opri greva de la Poșta Română. Dar, factorul de șantaj a contat și în acest caz.Citeste siGreva de la Carrefour. Morala și învățăminteleFirmele din sectorul privat au o forță de șantaj redusă la adresa guvernului, mult mai mică decât instituțiile din serviciile publice. Sindicatele din companiile private pot să facă presiune cel mult asupra acționarilor sau asupra conducerii executive, dar nu au un factor de presiune real asupra guvernului.De aceea, managerii companiilor private și acționarii lor se pot întreba: „noi pe cine șantajăm?”. Răspunsul este că puține domenii în care acționează firmele private sunt esențiale pentru stat. Statul este sensibil doar la plata taxelor și impozitelor de către mediul economic. Dar, o grevă fiscală a sectorului privat este, deocamdată, greu de imaginat.

Biserica Betel Sighet - mesaj de încurajare și zidire spirituală, rostit de pastorul Simion Bumbar, în data de 3 martie 2024.

Leto 2024 se je začelo s stavkami zdravnikov, sodnikov, tožilcev, upravnih enot, v ponedeljek so začeli stavkati tudi operaterji številke za klice v sili 112.O razlogih za naraščajoče nezadovoljstvo in ta silovit stavkovni val, ki je zajel Slovenijo, o odzivih javnosti in vlade na stavkovne zahteve, pogajanjih, ki niso uspešna, možnih rešitvah teh zapletenih razmer, pa tudi o vlogi sindikatov v sodobni družbi z doktorjem Markom Jakličem, profesorjem na Ekonomski fakulteti v Ljubljani.

Svetovno združenje za spolno zdravje v Deklaraciji o spolnih pravicah ugotavlja, da se spolnega zdravja ne da opredeljevati brez širšega razumevanja spolnosti, za njegovo doseganje pa je ključna celovita in sistematična spolna vzgoja, ki mora biti prilagojena starosti, znanstveno natančna, kulturno kompetentna in osnovana na človekovih pravicah, enakosti spolov ter pozitivnem pristopu k spolnosti in užitku. Od leta 1985 v Sloveniji nimamo več samostojnega predmeta spolne vzgoje, mladi večino informacij dobijo na spletu, kjer naletijo tudi na številne dezinformacije, mite, stereotipe, predsodke, laži. Pogosto je vir informacij za njih tudi pornografija, ki jo, vsaj v začetku, gledajo tudi kot izobraževalno vsebino. Ali torej potrebujemo ne le sistematično temveč predvsem celovito spolno vzgojo v šolah? Urška Henigman se je o tej obširni in kompleksni problematiki pogovarjala z gosti v studiu. To so bili: Zgodovinarka doktorica Maja Vehar, ki je raziskala smernice spolnovzgojnega dela od 50. do 70. let 20. stoletja v Sloveniji, Tinkara Srnovršnik, doktorica medicine specialistka ginekologije in porodništva, ki kot strokovna sodelavka sodeluje pri portalu NIJZ za mlade #tosemjaz, učiteljica biologije Zorica Potisk, ki je na Gimnaziji Kočevje ves čas na voljo dijakinjam in dijakom za pogovore o spolnosti in intimi, športna pedagoginja Špela Bergoč z Zavoda za šolstvo, sociolog in med drugim tudi raziskovalec intimnih življenjskih stilov mladih profesor doktor Roman Kuhar s Filozofske fakultete Univerze v Ljubljani in raziskovalec Tim Prezelj, ki je pripravil analizo kurikuulumov in učbenikov s področja spolne vzgoje v Sloveniji.

Slovenija ima, podobno kot druge članice Evropske unije, težave pri črpanju nepovratnih sredstev iz evropskega sklada za okrevanje in odpornost, ki so ga z Evropsko komisijo zasnovale v obdobju epidemije. Prejšnji teden je vlada pripravila izhodišča za prilagoditev načrta. Zanima nas zlasti, ali namerava v njem obdržati vse reforme in katerim naložbam se odpoveduje ali pa zmanjšuje obseg njihovega financiranja. V oddaji tudi: - Rusija se gospodarsko in politično vse bolj zanaša na Kitajsko. - Več kot milijarda ljudi nima dostopa do pitne vode, opozarjajo ob svetovnem dnevu vode - Kako daleč že seže umetna inteligenca? Na voljo je nova različica programa GPT

El Consejo de Gobierno de la Junta de Castilla y León ha aprobado la construcción de un nuevo centro escolar en Aldeatejada. La Diputación de Salamanca celebrará este viernes pleno provincial. En la sesión el Grupo Socialista presentará cinco mociones. Hoy se celebra la última jornada del Ciclo de Nebrija en la Sala de la Palabra del Teatro Liceo con el catedrático y miembro de la RAE José Ramón Morala. La Unidad de Cultura Científica y de la Innovación de la Universidad de Salamanca se suma mañana a la celebración de la Noche Europea de los Investigadores. Escuchar audio

V epizodi #73 je bil moj gost Bojan Macuh, doktor znanosti s področja edukacijskih ved, magister sociologije in avtor več znanstvenih monografij ter strokovnih monografij, učbenikov za visoke šole in višje šole. Dotakneva se tematik, kot so: Tematike raziskovanja in kreativno življenje Zadovoljstvo in nezadovoljstvo Obdobje življenja Morala in etika človeka Sobivanje in sožitje Razumevanje drugih Uspeh Izzivi 21. stoletja Prosti čas Dva sistema razmišljanja Čustvena inteligenca Intuicija Težave zadržanosti Učenje Hitrost učenja Razporejanje časa ============================= Pridruži se kot podpornik kanala AIDEA

Totalno jedna nemoralna epizoda