POPULARITY
Categories
25 episodes with Gor
58 episodes with Gor
13 episodes with Gor
19 episodes with Gor
14 episodes with Gor
216 episodes with Gor
24 episodes with Gor
7 episodes with Gor
3 episodes with Gor
4 episodes with Gor
6 episodes with Gor
4 episodes with Gor
2 episodes with Gor
2 episodes with Gor
4 episodes with Gor
6 episodes with Gor
4 episodes with Gor
14 episodes with Gor
51 episodes with Gor
2 episodes with Gor
3 episodes with Gor
2 episodes with Gor
4 episodes with Gor
4 episodes with Gor
2 episodes with Gor
2 episodes with Gor
4 episodes with Gor
2 episodes with Gor
2 episodes with Gor
2 episodes with Gor
2 episodes with Gor
35 episodes with Gor
2 episodes with Gor
2 episodes with Gor
2 episodes with Gor
2 episodes with Gor
Już nie tylko „Gorąca rywalizacja” stawia nas w obliczu wyzwań romantycznej miłości. Czuły i zabawny „Pilion” to najlepsza odtrutka na złudzenia równouprawnienia w związku. Alexander Skarsgård i Harry Melling grają to z przymrużeniem oka i bez trzymanki. Autorka: Adriana Prodeus Artykuł przeczytasz pod linkiem: https://www.vogue.pl/a/pillion-harry-lighton-alexander-skarsgard-recenzja
"Esmu ceļiniece gan tiešā, fiziskā nozīmē, gan arī savā prātā, domās, dvēselē. Īpaši pēdējo gadu laikā ārkārtīgi daudz ceļoju savā iekšējā pasaulē – un ļoti daudz meklēju. Pēc savas dabas, pēc būtības esmu tāda, kurai patīk nākt pie cilvēkiem, kurai patīk runāt, kurai patīk burbuļot un vidžināt, bet to šobrīd nevēlos nemaz... To, kā šobrīd jūtos, ko sev jautāju, kādas atbildes rodu vai vēl neesmu radusi – to visu šeit var dzirdēt," neslēpj pasaulslavenā ērģelniece Iveta Apkalna, intervijā "Klasikas" direktorei Gundai Vaivodei stāstot par savu jaunāko albumu, kurā sastopas Pētera Vaska un Arvo Perta mūzika. Tas ir klusināta miera un iekšējās gaismas muzikāls apliecinājums – ceļojums klusumā, ticībā un bezgalībā. Jaunais albums ierakstīts Ventspils koncertzālē "Latvija", bet izdots prestižajā izdevniecībā "Berlin Classics". Tas iezīmē vēsturisku notikumu Latvijas muzikālajā ainavā – pirmo Ventspils koncertzāles majestātisko ērģeļu ierakstu! Albuma oficiālās atvēršanas svētki notika 13. februārī Vācijā, bet Latvijā tā vaļā vēršanu ieskandinās Ivetas Apkalnas solokoncerts 21. februārī. Protams, Ventspils koncertzālē "Latvija". Spoguļattēls tam, kā šobrīd jūtas Gunda Vaivode: "Viatore" ir viens no skaņdarbiem, kas iekļauts tavā jaunajā albumā. Ceļinieks. Iveta, tu arī esi ceļiniece? Un no kurienes tu tagad esi atceļojusi? Jā, es esmu ceļiniece gan tiešā, fiziskā nozīmē, gan arī savā prātā, domās, dvēselē. Īpaši pēdējo gadu laikā ārkārtīgi daudz ceļoju savā iekšējā pasaulē – un ļoti daudz meklēju. Fiziski šobrīd esmu atceļojusi no Berlīnes. Interesanti, ka Pētera Vaska "Viatore" bija mana paša pirmā albuma centrālais skaņdarbs! Un nejauši, patiešām par to neaizdomājoties un neplānojot, es to esmu iekļāvusi savā jaunākajā albumā, neapzinoties šī nosaukuma un skaņdarba "Ceļinieks" patieso, īsto būtību un jēgu šībrīža kontekstā: proti, tas ir spoguļattēls tam, kā es šobrīd jūtos... Tad secīgi bija Perta "Spiegel am Spiegel", kas ir otrs centrālais skaņdarbs šajā diskā. Tieši šie divi darbi ar savām trauslajām, bet emocionāli spēcīgi uzrunājošajām notīm iezīmē augšupeju un spoguļattēlā – mazu lejupslīdi: un visu laiku, šiem mazajiem motīviem mijoties, notiek maģija… Tā nu es ceļoju. Un to, kā šobrīd jūtos, ko sev jautāju, kādas atbildes rodu vai vēl neesmu radusi – to visu var dzirdēt šajā albumā… Abi jubilāri – Arvo Perts, kam jubileju svinējām pērn, un Pēteris Vasks, kuram 80. dzimšanas dienu svinēsim 16. aprīlī – ir tā sauktās jaunās vienkāršības pārstāvji. Tu pēc dabas esi ļoti temperamentīga. Ir sajūta, ka tev, ieskaņojot šo albumu, bijis jānorimst… Jā, jā! Domāju arī, ka lielākais vairums manu sekotāju – koncertu līdzbraucēji un klausītāji – uzdos sev šo jautājumu: kāpēc pēkšņi šāda izvēle? Jo kādam tas tiešām varētu šķist arī pārsteidzoši. Tu ļoti precīzi pajautāji! Visi Arvo Perta skaņdarbi, kas iekļauti šajā albumā, patiesībā ir komponēti tieši tajā laikā, kad es piedzimu – tas ir 1976. gads. Arī 1978., 1980. gads. Tam, iespējams, ir kāda dziļāka nozīme jeb tas ir spoguļattēls, kāpēc es šobrīd, tuvojoties savai dzīves jubilejai, raugos iekšēja miera virzienā, sevis un sava ego malā nolikšanas virzienā, un tik ļoti nealkstu pēc tām vizuļojošajām, burbuļojošajām pasāžu kaskādēm un galvu reibinošajām, žilbinošajām, skrejošajām un virtuozajām notīm un treļļiem, kuru, protams, neiztrūkst manos koncertos joprojām. Bet tas, kas mani uzrunā visvairāk, ir, lūk, šis te trauslums un spēks vienlaicīgi. Šajos skaņdarbos, kurus komponējuši lielie meistari Arvo Perts un Pēteris Vasks, tikai noliekot malā savu ego, varam atrast patieso un dzidro šīs mūzikas kristālu un izprast, interpretēt un aiznest līdz klausītājam šīs mūzikas būtību. Jo šādā mūzikā ērģelnieks ļoti maz reprezentē sevi – ko bieži vien sagaidām Lista virtuozajos opusos, arī žilbinošajās Baha fūgās. Bet patiešām: lai saprastu šo skaņdarbu patieso būtību un vēstījumu, man ir jāpakāpjas malā. Ar manu temperamentu tieši tas jau ir tas grūtākais! Jo pēc savas dabas, pēc būtības esmu tāda, kurai patīk nākt pie cilvēkiem, kurai patīk runāt, kurai patīk burbuļot un vidžināt. Bet to šobrīd nevēlos nemaz... Man šķiet, šī mūzika atnāca pie manis īstajā laikā. Es to nemeklēju. Bet tad, lūkojot šīs mūzikas un katra skaņdarba stāstu – un katram no šiem skaņdarbiem ir savs stāsts –, es tajos saredzēju tik daudz paralēļu, ka man šķita – nu, tiešām nav nejaušību šai dzīvē un mākslā! Ar ērģelēm, tāpat kā puķēm, ir jāsarunājas Uz kurām ērģelēm tu esi šo albumu ierakstījusi? Ak jā – tas arī ir ļoti, ļoti būtisks aspekts un lielums ērģelnieka ierakstos! Šajā gadījumā tas ir instruments, kas sen jau bija pelnījis tikt ierakstīts albumā un iemūžināts taustāmā un netaustāmā formātā, un tās ir Filipa Klaisa radītās ērģeles Ventspils koncertzālē "Latvija". Šī koncertzāle, kura tūdaļ svinēs sesto dzimšanas dienu, iemantojusi ļoti stabilu vietu koncertzāļu ģeogrāfijā šeit, Latvijā. Tā ērģeles, kuras man bijušas sava veida krustbērns to tapšanas brīdī, ilgi gaidīja ērģeļu solo programmas ieskaņojumu kompaktdiskā. Turklāt iznācis ne tikai kompaktdisks, bet arī skaņu plate! Albuma un plates oficiālie atklāšanas svētki notika manā laimīgajā 13. datumā – 13. februārī, bet ieskaņot to sākām pagājušā gada 13. jūlijā. Un arī pats pirmais mans albums tika ieskaņots 2003. gada 13. jūlijā. Varbūt kādam būs interesanti salīdzināt Pētera Vaska "Ceļinieka" interpretācijas – kā tas skanēja tolaik, un kā tas skan tagad, pie Ventspils koncertzāles ērģelēm – varenajām, bet tanī pat laikā pārsteidzoši siltajām, ieskaujošajām ērģeļu skaņām. Pat ne skaņām – tie ir mirkļi, kurus šīs ērģeles dāvā caur savu skanējumu. Arī pārsteiguma mirkļi, kurus pati sev joprojām tur rodu un pārsteidzu sevi. Līdz pat šim brīdim, spēlējot uz šī instrumenta, nevienā brīdī man nav ne reizi bijis jautājuma, kā radīt šo vai citu krāsu. Tieši gribēju vaicāt – vai reģistrus uz tām ir viegli piemeklēt? Un vai ir kāda īpaša krāsa tieši Ventspils ērģelēm? Šīm ērģelēm mīļākie tembri, mīļākā noskaņa, mīļākās krāsas ir tās klusinātākās un arī dziļais bass, kurš varbūt daudziem šķistu par dziļu, par vibrējošu, par pārāk tālskanīgu, bet man tieši šī amplitūda no dziļuma līdz pašām spicajām augšām šķiet kā īsta emociju jūra, kurā, atkarībā no gadalaika, atkarībā no diennakts laika, atkarībā no tā, vai ir saullēkts vai saulriets, spēju atrast nepieciešamo krāsu. Un burvīgā kārtā jāsaka, ka šīs ērģeles tiek ļoti labi apkoptas un uzturētas! Kas to dara? Tas ir grūts jautājums, jo nav jau tik daudz meistaru, kuri Latvijā to dara ikdienā, un Ventspils nav galvaspilsēta Rīga... Taču mani ļoti nomierina fakts, ka vismaz reizi gadā uz Ventspili – arī šoreiz – atbrauc kāds no Bonnas, no ērģeļbūves firmas "Philipp Klais Klais Orgelbau GmbH & Co KG", un šo instrumentu uzrauga un aprūpē. Tā ir lielā nepieciešamā tehniskā apkope, kā mēs to sauktu automašīnas gadījumā. Taču arī ikdienā atrasts risinājums – ir cilvēki, kuri liek lietā gan savu ausi, gan savas rokas. Un pats galvenais un svarīgākais ir tas, ka ērģeles tiek regulāri spēlētas – tie ir Ventspils Mūzikas vidusskolas audzēkņi, kuri tās tiešām darbina, jo ar ērģelēm, tāpat kā ar puķēm mājās, ir jāsarunājas – tās nedrīkst vienkārši ieslēgt ik pa laikam! Un Ventspilī tas tiek arī darīts. Albuma ieraksta skaņu režisors bija tavs dzīvesbiedrs Jenss Šūnemanis, ar ko saprotaties bez vārdiem. Tas taču ir atvieglojoši, ja varat būt kopā arī šādā radošā procesā? Jā, tas ir atvieglojums, bet vienlaikus, strādājot kopā ar Jensu, vienmēr jūtos kā pie stingra, prasīga pedagoga… Jo zinu: ja reiz ir viens cilvēks uz šīs pasaules, kurš tiešām vislabāk zina mani kā mūziķi – ne tikai kā cilvēku, pazīst manas spējas un izturību, tad tas ir Jenss! Un es nevaru noblefot, teikdama, ka man vairs nav spēka un šis man varētu būt par daudz… Jo Jenss zina, cik daudz es varu! (Smejas.) No vienas puses tā ir laba provokācija, ko, ar viņu strādājot, varu sagaidīt. Es zinu, ka viņš gan tiešā, gan pārnestā nozīmē saliks visu pa plauktiņiem. Bet tas, protams, ir liels, liels atvieglojums – strādāt abiem kopā. Jo tieši tas jau ir tas, ko ieraksta procesā vēlas katrs mūziķis – lai ir kāds, kurš ne tikai ieskaņo ierakstu, bet pazīst arī tevi kā mākslinieku, indivīdu un spēj aizvest līdz maksimāli labam rezultātam; kurš tevi atver tā, lai tu spēj noticēt saviem spēkiem un saproti, ka tā nav tikai viņa vēlme jeb ārēju spēku radīta nepieciešamība – šo vai to izdarīt savādāk –, bet tā ir TAVA pārliecība. Un tas bieži vien ir lielākais deficīts, sadarbojoties ar skaņu režisoriem: jo nepietiek tikai ar norādēm "ātri", "lēni", "klusu", "skaļi", "par augstu", "par zemu"… Mums patiešām ir vajadzīgs personiskais, individuālais stāsts un ticība – visvairāk jau sev. Ja ticam sev, tad arī ierakstā to sapratīs un sajutīs klausītājs. Klausītāju apskauti Filmā, ko veidojuši mūsu Latvijas Sabiedriskā medija kolēģi, redzam, cik trauksmaina ir tava dzīve, bieži vien pavadīta vilcienos un lidostās. Tev bijuši skaisti koncertbraucieni kopā arī ar mūsējiem, ar Valsts akadēmisko kori "Latvija". Mazliet ieskicē, kur tie bija un kur tas vēl būs? Patiešām ir tā, ka amplitūda, ģeogrāfija un temps nesamazinās, arī dzīves gadu skaitam pieaugot… Bet intensitāte, ar kādu vienu vai otru koncertu es personīgi izdzīvoju un gaidu – tā nu gan pieaug! Mūsu sadarbība un skaistā Eiropas tūre ar Valsts akadēmisko kori "Latvija" un Māri Sirmo vēl turpināsies – šos koncertus esmu visvairāk gaidījusi, jo zināju – tajos būs ne tikai muzikāls pārsteigums un dažkārt pat emocionāla katarse, kādu piedzīvojam uz skatuves: šajos koncertos tu jūti, ka satiecies ar skanisko organismu, kas nāk ne tikai no tavas valsts, kuram ne tikai ir tava mentalitāte, ne tikai tavi sirdspuksti, bet arī muzikāli ar to raugies vienā virzienā un spēj radīt – ne tikai rādīt vai parādīt. Tas mani visvairāk fascinē, sadarbojoties ar kori "Latvija" un Māri Sirmo. Skaistajos koncertos janvārī, kādus piedzīvojām Dortmundē, Luksemburgā, Frankfurtē, jutāmies klausītāju apskauti, apmīļoti un ļoti, ļoti gaidīti. Tie bija ļoti apmeklēti. Kādu mūziku klausītājiem piedāvājāt? Gan franču, gan angļu, arī Bahs neizpalika. Un Pēteris Vasks. Daļa no šīs programmas būs dzirdama 26. aprīlī koncertzālē "Cēsis", kur smagsvars un galvenā harmoniskā krāsa būs Pētera Vaska mūzika un viņa jubileja. Tas bija ļoti skaists muzikāls ceļojums, kurā koris un ērģeles sastapās kā divi orķestri, kā divi solisti. Visi koncerti notika tikai koncertzālēs. Tas man personīgi ir gan izaicinājums, gan prieks, jo ar kori fiziski esmu kopā uz skatuves – blakus diriģentam, priekšā dziedātājiem. Redzu katru acu pāri, katru muti, skaisti safrizētos dāmu matus, kas mūzikai viļņojas līdzi un arī dzied… Un tik ārkārtīgi saviļņojoši, kā reaģē publika! To visu koncertzālē var izjust daudz, daudz intensīvāk. Turpinājumā dosimies arī uz Zagrebu, Vīni un Londonu, gaidāmi arī koncerti Budapeštā un nākamgad – Prāgā. Tas ir tik skaists ceļojums un iespēja skanēt Latvijai – kā korim "Latvija" un Latvijai kā valstij. Tas man ir pagodinoši. Olimpiāde satuvina Zinot tavu sportisko ģimeni: vai jums iznāk arī sekot Olimpiskajām spēlēm un latviešu panākumiem tajās? O jā, protams, mēs sekojam un joprojām sekojam, un ne tikai latviešu panākumiem! Bērnus ļoti aizkustināja Latvijas hokeja komanda, kura vinnēja Vāciju. Par šo jau bija lielais prieks. Tas bija ļoti, ļoti saviļņojoši. Ļoti patīk viss, kas saistīts ar slalomu. Arī kamaniņu sports. Bet man joprojām lielais bērnības sapnis un aizraušanās ir daiļslidošana: esmu pilnīgi tajā visā iekšā un gribētu būt vēl vairāk. Tajā pašā 13. februārī, kas bija viens no nervus kutinošākajiem daiļslidošanas vakariem – vīriešu sacensības, man bija jābūt uz skatuves. Un es patiešām paralēli Baham un Glāsam domāju, kas notiek slidotavā. (Smejas.) Vakarā to visu paspēju noskatīties atkārtojumā. Joprojām sekojam Olimpiādei, un mums ir žēl, ka tā ir tik reti. Mēs jau gribētu katru gadu, jo tā arī mūs apvieno uz viena dīvāna ne tikai vakarā, kad ir pāris minūtes brīva laika, bet visu cauru dienu, jo Olimpiādi var skatīties gan no rīta, gan vakarā, gan naktī – tā ir kā magnēts. Tas ir skaisti, ka sports un māksla – tās ir lietas, kas daudzus vieno, jo bieži vien, atrodoties pat vienā telpā, nepietiek laika, lai parunātos vai par kopā kaut ko pārdzīvotu. Tad nu šī ir tā lieta, ko mēs kopā pārdzīvojam! Vai tava meitiņa joprojām trenējas futbolā? Mana meitiņa joprojām trenējas futbolā, un vēl aizvakar skatījāmies arī UEFA Čempionu līgas spēli, kurā bija daudz pārdzīvojumu, bet uzvarēja pareizā komanda. (Sirsnīgi smejas.) Uzbrukums "Goram" kā uzbrukums ģimenei Iveta, lai arī attālumā, tad noteikti seko līdzi notikumiem "Gorā" un Rēzeknē. Vai tev ir kāds savs sakāmais par šo situāciju? Ļoti sekoju. Un biju patīkami pārsteigta par to, cik ļoti mani tas ne tikai satrauca, bet sāpināja... Patīkami – tas varbūt nebūtu pareizais vārds šajā kontekstā – bet man tomēr tas ir jāsaka, jo "Goru" vienmēr esmu jutusi kā savu ģimeni; gan savu māksliniecisko, gan cilvēcisko ikdienu nespēju iedomāties bez "Gora"! Un ne tikai tamdēļ, ka "Gors" ir Rēzekne, ne tikai tamdēļ, ka man ir tas gods būt Rēzeknes Goda pilsonei, ieskandināt "Gora" koncertzāli un radīt savu festivālu, bet arī tamdēļ, ka, objektīvi raugoties, "Gors" visā Eiropas un pasaules koncertzāļu paletē ir ar ārkārtīgi daudzām plusa zīmēm! Šajā situācijā tas patīkamais bija, ka redzēju, cik ļoti man tas sāp – bija sajūta, ka iegriezts pirkstā un vai ka visu laiku kāds kāpj uz varžacīm. Jutos tā, ka jāaizstāv kāds no manas ģimenes – šo situāciju izjutu gandrīz fiziski sāpīgi. Tas viss iespaidoja gan manu Ziemassvētku prieku, gan Jaunā gada gaidīšanas sajūsmu. Nespēju būt mierā ar to, cik cilvēki var būt nepastāvīgi savos spriedumos, savos solījumos un arī savā nostājā. Mani pārsteidza, ka cilvēki, kas šo visu vētru iesāka, ir tie paši, kas radījuši kopā ar "Goru", kas priecājušies par "Gora" panākumiem un nupat, svinot festivāla "Organismi" 10. jubileju, solījuši, ka tā tam vienmēr būs būt! Un nepaiet ne pāris mēnešu, un tu sev uzdod jautājumu: vai tiešām mēs runājam par šiem pašiem cilvēkiem? Vai mēs tiešām runājam par šo situāciju, par šo pašu koncertzāli? Tas manī radīja apjukumu un šoku. Rakstīju vēstuli nu jau atstādinātajam Rēzekne mēram, parakstoties kā pilsētas Goda pilsone, nevis tikai kā mūziķe Iveta Apkalna, jo to sajutu kā savu pienākumu – paust savu viedokli. Atbildi neesmu saņēmusi līdz šim brīdim, bet ne par to ir stāsts. Stāsts ir par to, ka vēstulē atgādināju gan mūsu sarunas, gan arī to, ka objektīvi nav pamata visiem šiem izteikumiem. Nespēju raudzīties cilvēkiem acīs, kad viņi melo un katru dienu stāstīta jaunus stāstus. Tas aizvainojums un nepamatoto pārmetumu gūzma, kas bija jāpārdzīvo Diānai Zirniņai – kā kaut kas tāds spēj rasties! Šobrīd uzdodu sev jautājumu – vai festivālam "Organismi" būtu arī turpmāk; vai tam būt tādam, kāds tas bijis līdz šim; vai kaut kādā veidā nav jāpārstrukturējas. Bet man ir liels prieks, ka šobrīd darbs turpinās, un redzu kaut kādu cerību. Neteiktu, ka tā ir uzvara – tā ir tikai iespēja paiet solīti uz priekšu cerībā, ka mēs nepašļuksim. Bet tas, kā tas ir ieviļņojies un ko tas atstāj aiz sevis – tas man ir ļoti biedējoši: kā būs tālāk? Es to jūtu kā uzbrukumu savai ģimenei. Cerēsim, ka risinājums tiks rasts – iesaistoties Kultūras ministrijai, atbildīgajām institūcijām un arī sabiedrībai, kas bija ļoti patīkami... Tas bija ārkārtīgi patīkami – īpaši runājot par sabiedrību, kas dzīvo Rēzeknē. Tas bija saviļņojoši – dzirdēt un redzēt, kas tur notika! Patiešām cerams, ka visiem prātiem klātesot, tiks rasts vislabākais risinājums, kāds šobrīd vajadzīgs Rēzeknei, "Goram" un visiem, kuri tajā mīl klausīties labu mūziku, skatīties teātri un kino. Tieši tā. Jo "Gors" ir tas magnēts, vilinātājs un rosinātājs, kāpēc daudzi vispār pirmo reizi savā dzīvē aizbraukuši uz Rēzekni. Un tādu bijis ļoti daudz. Varbūt tieši šis fakts ir tas pamata grauds, rosinātājs un motivētājs!
– Neutrina są naturalnym oknem do nowej fizyki – mówi w Radiu Naukowym dr hab. Sebastian Trojanowski, fizyk teoretyk związany z Narodowym Centrum Badań Jądrowych oraz Astrocent (CAMK PAN). To już brzmi dobrze, a kiedy dodamy do tego ciemną materię, robi się ekscytująco! Zdaniem gościa odcinka, to właśnie zmagania ze zrozumieniem natury neutrin i ciemnej materii sprawiają, że pojawia się potrzeba „wyjścia poza to, co już wiemy na temat cząstek mikroświata”. – Prawdopodobnie wyjaśnienie tych zagadek będzie się wiązało z wprowadzeniem nowych cząstek i nowych sił między nimi – dodaje fizyk.***Słuchasz nas regularnie? Wpapdnij na https://patronite.pl/radionaukoweNasze wydawnictwo: https://wydawnictworn.pl/ *** W odcinku krążymy właśnie wokół tych dwóch zagadnień. Zaczynamy od opowieści o dotychczasowych efektach eksperymentu FASER przy Wielkim Zderzaczu Hadronów w CERN. Dr hab. Trojanowski jest jednym z jego pomysłodawców, a o FASER rozmawialiśmy w RN już w 2022 roku (odcinek nr 104). – Były dwa cele eksperymentu. Jeden dotyczył poszukiwań nawet nie tyle ciemnej materii, co cząstek, które mogą pełnić rolę mediatora pomiędzy nami a ciemnym sektorem – opowiada fizyk. Te poszukiwania trwają, na razie wynik jest negatywny, czyli FASER już zdołał wykluczyć część scenariuszy. Drugi aspekt działania FASER-a związany był z neutrinami. Są widoki na to, że dzięki eksperymentowi uda się zaobserwować po raz pierwszy oddzielnie neutrina i antyneutrina taonowe. Byłoby to uzupełnienie wiedzy o swoistej „tablicy Mendelejewa” cząstek elementarnych.A ciemna materia? Fizyk uważa, że najbardziej obiecujące są obserwacje kosmologiczne. – To jest trop, którym należy iść, żeby spróbować lepiej zrozumieć naturę ciemnej materii – ocenia. Być może w ciągu dekady okaże się, że to, jak rozumiemy ewolucję Wszechświata nie będzie przystawało do obserwacji. – Wtedy powiemy: mamy dane, potrzebujemy Nielsa Bohra kosmologii, który powie, jak je odpowiednio zinterpretować – snuje wizję. W odcinku dowiecie się też, czym jest „ciemny foton” (o ile istnieje), czy anihilacja jest smutna (moim zdaniem bardzo), jak wygląda praca fizyka-teoretyka, co tak naprawdę doświadczalnicy „przynoszą na biurko”. Solidny, ale jednocześnie lekki odcinek. Gorąco polecam! ***Dr hab. Sebastian Trojanowski to fizyk teoretyk, który w swojej pracy próbuje „dotknąć” niewidzialnych fundamentów rzeczywistości. Działa na styku fizyki cząstek elementarnych, kosmologii i astrofizyki, szukając odpowiedzi na pytania o naturę ciemnego sektora Wszechświata. Związany zawodowo z Narodowym Centrum Badań Jądrowych oraz centrum badawczym Astrocent (CAMK PAN). Jest jednym z czterech inicjatorów eksperymentu FASER przy Wielkim Zderzaczu Hadronów w CERN. To dzięki tej wizji po raz pierwszy w historii udało się zaobserwować neutrina w zderzaczu wysokoenergetycznym. Doświadczenie zdobywał w prestiżowych ośrodkach w USA (UC Irvine) i Wielkiej Brytanii (University of Sheffield). Laureat Nagrody Naukowej „Polityki” oraz międzynarodowego wyróżnienia Frontiers of Science Award (2025), obecnie kieruje grantem SONATA BIS.
Jan "Yanek" Świtała, ratownik medyczny opowiada o pracy w karetce pogotowia. Stres, nadgodziny, ciężkie dyżury, drastyczne przypadki, sukcesy w ratowaniu życia i smutne porażki. Ale w pogotowi bywa także wesoło oraz... smacznie. Zachęcamy do obejrzenia tego odcinka, bo jest on o nas wszystkich. Jak mówi nasz gość: "wcześniej czy później wszyscy spotkają się z NFZ-em". Z tej rozmowy dowiecie się o licznych bolączkach polskiego systemu opieki zdrowia, ale również o kilku sprawach, które udało się w ostatnich latach poprawić. Gorąco również polecamy najnowszą książkę Yanka Świtały "Pędzę do Ciebie na sygnale. Polska przez szybę karetki".
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. The founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. This episode blends art, activism, education, and cultural preservation through the lens of Black history and dance. Here are the key highlights:
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. The founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. This episode blends art, activism, education, and cultural preservation through the lens of Black history and dance. Here are the key highlights:
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. The founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. This episode blends art, activism, education, and cultural preservation through the lens of Black history and dance. Here are the key highlights:
Do zimy przylgnęło wiele łatek. Nawet w bajkach zima często bywa mroźna, surowa - po prostu zła, niczym w słynnej piosence. A co jeśli Wam powiem, że to najbardziej przytulna pora roku? Gorąca czekolada, ciepłe swetry i…one - Tina i Milo. Dwa wesołe gronostaje, które towarzyszą nam podczas sportowych zmagań Igrzysk w Milanie i Cortinie. Dwie milusie siostrzyczki dołączyły do pluszowej rodziny olimpijskich maskotek, ocieplając nam zimowe wieczory. Chcecie poznać ich więcej? Koniecznie posłuchajcie!Zaprasza, Joanna Wicherska
Słuchasz nas regularnie? Zajrzyj na https://patronite.pl/radionaukoweNasze wydawnictwo: https://wydawnictworn.pl/ ***Ludzie paleolityczni w pewnym „momencie” zaczęli czuć potrzebę tworzenia sztuki naskalnej: malowideł, rytów. Takie dzieła zaczęły pojawiać się mniej więcej w tym samym czasie (najstarsze wydatowane z dużą pewnością mają około 30-40 000 lat) na właściwie wszystkich zamieszkałych przez ludzi kontynentach. Zwróćcie uwagę, że to sporo później niż samo pojawienie się człowieka rozumnego. To może oznaczać, że musieliśmy do tego niejako dojrzeć. – Jest to fenomen wynikający z jakichś rosnących naszych chyba zdolności. Być może (…) ewolucja na poziomie biologicznym gdzieś również tutaj odgrywa rolę – mówi prof. Andrzej Rozwadowski, archeolog z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. W odcinku rozmawiamy o sztuce naskalnej, która jest fenomenem globalnym, długotrwałym, który jeszcze się nie zakończył!Sztuka naskalna w powszechnym rozumieniu to malowidła jaskiniowe, ale to duże uproszczenie. Wiele odkrytych dzieł jest wręcz trójwymiarowych: ich twórcy często wykorzystywali w tym celu naturalne nierówności i załomy skalnych ścian. Do tego dochodzą ryty oraz wiele sztuki paleolitycznej na terenach otwartych. Jaskinie wydają się jednak mieć szczególne znaczenie. Ludzie paleolityczni nie mieszkali w nich, najwyżej obozowali w przedsionkach jaskiń. Naukowcy przypuszczają, że wchodzenie w głąb jaskini mogło mieć znaczenie mistyczne, duchowe, symbolizować wkraczanie w inny, niewidzialny świat. W tej interpretacji sztuka naskalna służyła komunikacji ze światem nadprzyrodzonym.Za tą hipotezą przemawiałby fakt, że niewiele znaleziono sztuki przedstawiającej najważniejszy z punktu widzenia ludzi element zwykłego świata, czyli nas samych. Szczególnie widać to w znaleziskach z terenu Europy. – Wizerunków postaci ludzkich jest kilka procent, to są bardzo nieliczne znaleziska i obiekty – opowiada archeolog. Zdecydowanie dominują wizerunki zwierząt. Co ciekawe, wcale nie tak często w sytuacji polowania. Zdarzają się też postaci łączące cechy ludzkie i zwierzęce oraz dużo elementów abstrakcyjnych, geometrycznych. Z kolei w znaleziskach afrykańskich i australijskich dużo więcej jest elementów roślinnych.W odcinku usłyszycie, dlaczego odkrywcę jaskini ujawnionej jako pierwsza (Altamira w północnej Hiszpanii) uznano za oszusta i fałszerza, jak się ustala wiek takich znalezisk, czym się charakteryzuje twórczość afrykańskich ludów San, czym są australijskie Wandjina i jaki związek ma pryskanie barwnikiem z ust z transowymi wizjami.Profesor zachęca też do zwiedzania dostępnych jaskiń (w samej Europie mamy ich ponad 300). – Naprawdę warto pojechać w takie miejsca i samemu to zobaczyć. Żadna książka, żaden film nie odda tego – podkreśla. Gorąco polecam! Odcinek powstał podczas XVI podróży Radia Naukowego do Poznania. Podróże są możliwe dzięki społeczności Patronek i Patronów, wspierających nas na patronite.pl/radionaukowe
Pełny tekst opisu zamieściliśmy na stronie internetowej naszego projektu: http://2historykow1mikrofon.pl/kultura-czy-kultai/ Wymienione w czasie audycji publikacje i materiały: - Anna Politkowska, Tylko prawda. Wybór reportaży, Wydawnictwo Mova, 2023 https://www.empik.com/tylko-prawda-politkowska-anna,p1354582871,ksiazka-p - Tomáš Forró, Gorączka złota. Jak upadała Wenezuela, Czarne, 2023 https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/goraczka-zlota? - Film: Nocny recepcjonista, https://www.filmweb.pl/serial/Nocny+recepcjonista-2016-726905 - Victoria Krummel: Paul Löbe. Ein Leben für die Demokratie, Osburg Verlag 2025, https://www.osburg-verlag.de/seite/778790 - Wpis na blogu: Czytać miasto jako palimpsest. Poniemieckie dziedzictwo we Wrocławiu i na Śląsku w trzech projektach, https://krzysztofruchniewicz.eu/czytac-miasto-jako-palimpsest-poniemieckie-dziedzictwo-we-wroclawiu-i-na-slasku-w-trzech-projektach/ Krzysztof Ruchniewicz Blog: www.krzysztofruchniewicz.eu Facebook: www.facebook.com/krzysztof.ruchniewicz.3 Instagram: www.instagram.com/ruchpho/ Przemysław Wiszewski Blog: www.przemysławwiszewski.pl Facebook: www.facebook.com/przemyslaw.wiszewski Instagram: www.instagram.com/przewisz/ Twitter: twitter.com/wiszewski Do nagrania intro i outro wykorzystaliśmy utwór RogerThat'a pt. „Retro 70s Metal” (licencja nr JAM-WEB-2020-0010041).
"si on savait la complexité technique que ça allait engendrer, on ne commencerait jamais le projet." Le D.E.V. de la semaine est Gor Lebedev, CTO chez Sensome. Dans cet épisode, il partage les coulisses techniques et humaines de la création d'un capteur miniature capable de détecter la nature d'un caillot dans le cerveau, un défi aussi bien hardware que software. Gor explique comment chaque choix, du design de la puce à la gestion des signaux en passant par l'optimisation des matériaux, a nécessité une innovation hors norme. Il revient sur l'importance de l'itération sous contraintes extrêmes dans le médical, et sur la façon dont une équipe pluridisciplinaire doit apprendre à parler le même langage. Au fil de la discussion, on découvre comment Sensome transforme la prise de décision médicale en situation d'urgence grâce à la technologie.Chapitrages00:00:56 : Introduction au monde des capteurs miniatures00:01:33 : Défis des capteurs pour AVC00:02:07 : La technologie au service des patients00:04:46 : Hardware et software en dualité00:06:26 : Historique et défis technologiques00:12:02 : Miniaturisation : défis et stratégies00:20:43 : Équilibre entre analogique et numérique00:31:24 : Innovations dans la conception de puces00:35:18 : Transmission du signal et isolation00:37:53 : Développement logiciel et traitement des données00:42:46 : Construire une équipe efficace00:46:32 : Gestion des risques et réglementation00:46:51 : Mises à jour logicielles et tests cliniques00:48:00 : Vers de nouveaux horizons pour Sensom00:49:48 : Conclusion et recommandations00:50:26 : Questions finales et préférences techniques 🎙️ Soutenez le podcast If This Then Dev ! 🎙️ Chaque contribution aide à maintenir et améliorer nos épisodes. Cliquez ici pour nous soutenir sur Tipeee 🙏Archives | Site | Boutique | TikTok | Discord | Twitter | LinkedIn | Instagram | Youtube | Twitch | Job Board |Hébergé par Audiomeans. Visitez audiomeans.fr/politique-de-confidentialite pour plus d'informations.
Człowiek, który długofalowo czuje się samotny, będzie odczuwał negatywne skutki również fizycznie. Naukowcy potwierdzają, że dotyczy to nie tylko osób w obiektywnej izolacji społecznej (np. osób starszych, z ograniczoną mobilnością, bez stałego towarzystwa innych ludzi), ale też tego, co kojarzymy z samotnością w tłumie: mimo wielu relacji, ale nie na satysfakcjonującym poziomie. – Samotność nie jest tylko takim stanem, który objawia się w subiektywnej sferze psychicznej, tylko leży na styku dwóch obiektywnych sfer. Jedną jest świat społeczny, gdzie stykamy się z innymi ludźmi. Drugą są obiektywne, mierzalne procesy biologiczne – tłumaczy prof. Łukasz Okruszek, kierownik Pracowni Neuronauki Społecznej Instytutu Psychologii PAN. Zajmuje się badaniem wpływu samotności na mózg i szerzej pojęte zdrowie. O tym właśnie rozmawiamy w odcinku nr 284.Według badań statystycznych CBOS trwałe poczucie samotności deklaruje ok. 8% Polaków. Nieco większe, ok. 10%, jest w grupie osób najstarszych. Najwyższy odsetek, bo 13%, deklarują osoby najmłodsze.Oczywiście ważnym czynnikiem są tu media społecznościowe, które zupełnie zmieniają sposób, w jaki wchodzimy w relacje, ale problem jest o wiele bardziej skomplikowany. Wzrost poczucia samotności wiąże się też ze zmianami na rynku pracy, ze zmianą struktur społecznych czy z niektórymi zmianami w życiu osobistym. – Duże współczynniki samotności obserwuje się u młodych rodziców – wskazuje prof. Okruszek.* * *Słuchasz nas regularnie? Może spodoba Ci się któryś z progów wsparcia :) Zajrzyj na https://patronite.pl/radionaukoweNasze wydawnictwo: https://wydawnictworn.pl/ * * *Zespół prof. Okruszka łączy badania psychologiczne (subiektywne deklaracje badanych w kwestionariuszach itp.) z badaniem mózgu. – Wsadzamy ich do skanera albo podłączamy do EEG, żeby monitorować aktywność mózgu w trakcie wykonywania jakichś zadań – opowiada. Z badań wynika przede wszystkim to, że osoby o długotrwałym poczuciu samotności mają skłonność do negatywnego interpretowania zachowań innych ludzi (nie pomaga również to, że sporo naszego życia społecznego odbywa się online).To się przekłada na szersze zjawiska społeczne. – Samotność produkuje w nas coś, co określamy mianem „skoncentrowanego na sobie zgorzknienia”. I czyni ona nas niezdolnymi do wspólnego działania dla większego dobra kolektywnego. W odcinku usłyszycie też, jak psychologowie podważają badania, które od dawna wydawały się nienaruszalne, czy interakcje społeczne z AI to dobry pomysł i jak to jest z tym podziałem mózgu na gadzi, ssaczy i ludzki. Gorąco polecam – to ważny społecznie temat.
Sergio Gor formally takes charge as US Ambassador to India today. Watch Episode 1730 of #CutTheClutter where ThePrint Editor-In-Chief Shekhar Gupta explained why Trump picked him for India, Gor's political journey, & his views on India.
Comenzamos recordando al cantante Celio González. Junto al Conjunto "Jóvenes del Cayo", el Conjunto del pianista Luis Santi y el Conjunto "Casino" ganó prestigio en el ambiente musical de los primeros años 50. En 1955 paso a integrar la delantera vocal del conjunto "Sonora Matancera" en la cual se mantuvo hasta comienzos de los años 60. A continuación la sonoridad de los jazz bands cubanos a través de tres obras del gran Bebo Valdés. La orquesta "Riverside", bajo la conducción del saxofonista Pedro Vila, nos trae de vuelta las antiguas emisiones de la CMQ RadioCentro y las producciones de la etiqueta independiente "Puchito" de mediados de los años 50. Los títulos: "Ritmando chachachá", "Güempa" y "Oye como gozo mama". De La Habana a Nueva York nos vamos con el son capetillo del tresero Arsenio Rodríguez. Presencia del conjunto sonero cubano en la banda sonora de la gran ciudad gracias al talento del ciego maravilloso. Repasando la discografia cubana de los años 40 y 50 volvemos al reinado de los boleros morunos en las victrolas: Domingo Lugo y el Conjunto Club, Barbarito Diez con la orquesta de Antonio María Romeu, Julio Valdés con el conjunto de Severino Ramos, Merceditas Valdés con Papín y sus rumberos, Roberto Espí con el Conjunto Casino, Orestes Macías con la orquesta Velvet y Orlando Vallejo con el conjunto de Roberto Faz. Más del catálogo "Puchito" en los minutos finales. En 1954 su fundador Jesús Goris propició el debut discográfico del grupo "Guaguancó Matancero" bajo la dirección de Florencio Calle, con sus inigualables cantantes Saldiguera, Juan y Virula. Rumba y guaguancó en la discografia independiente cubana gracias al empeño de Gorís. En su etiqueta, simultáneamente, vieron la luz las primeras grabaciones de "Papín y sus rumberos" con Fuico como vocalista principal. En clave de rumba y guaguancó Carlos Embale despide el programa.
Gorące premiery grudnia – czy GPT-5.2 i GPT-Image 1.5 wystarczą OpenAI, by odzyskać koronę w starciu z rodziną Google Gemini 3 i zmieniającą się dynamiką rynku? Jak czytać partnerstwo autorów ChataGPT z Disneyem - to trwała przewaga technologiczna czy kontrolowany eksperyment na najcenniejszym IP świata? Co mówią twarde dane o relacji ChatGPT - Gemini i dlaczego sama dystrybucja w ekosystemie Google'a zaczyna wygrywać z narracją o „najlepszym modelu”? Czy przekazanie Model Context Protocol (MCP) do Linux Foundation rzeczywiście porządkuje świat agentów AI, czy tylko przesuwa walkę o standardy na wyższy poziom?
BachelorClues and PaceCase answer personal questions from the Pit, going deep on how Game of Roses began, their individual origin stories, life outside the podcast, parenthood, weed, creative ambition, and the infamous Grove ban. From writer's rooms and early Hollywood chaos to blunt rotations, Pit cruises, and what it actually feels like to build GOR from scratch, this episode pulls back the curtain on the people behind the parasocial experiment.__Join the Pit on Patreon for more exclusive content and shows! : / gameofroses__Want coaching tips? email gameofrozes@gmail.com__Follow us on TikTok: @gameofrosesFollow us on Instagram-Game of Roses: @gameofrosespodPacecase: @pacecaseBachelor Clues: @bachelorclues Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Czy Polska jest „nieprawdopodobnie bogatym narodem”, czy może kolejne pokolenia będą żyć w „zrujnowanym kraju”? W ostatnim w 2025 roku wydaniu Wyborów w TOKu Dominika Wielowieyska rozmawia z politykami o wizycie prezydenta Zełenskiego w Polsce, miliardowym wsparciu dla Ukrainy oraz przełomowym wyrok TSUE uderzającym w status sędziów „dublerów”. Usłyszycie bezpardonowe komentarze o prezydencie, który „urwał się z łańcucha”, oraz o sensacyjnych oskarżeniach Jacka Kurskiego dotyczących spisku wokół złota w NBP. Gorącą atmosferę podgrzewa dyskusja o kontrowersyjnych wetach do podatków i podejrzeniach o niebezpieczny lobbing w otoczeniu głowy państwa. W politycznym starciu udział wzięli: Michał Szczerba (Koalicja Obywatelska), Paweł Szrot (Prawo i Sprawiedliwość), Michał Kobosko (Polska 2050), Jakub Stefaniak (Polskie Stronnictwo Ludowe), Michał Wawer (Konfederacja) oraz Jarosław Sachajko (Wolni Republikanie).
Un petit garçon adopté retourne à Gorée, son île natale, pour retrouver sa mère biologique. Pour son premier long métrage, Pierre Linhart signe un road-movie entre quête de filiation et réflexion sur la famille, et qui traverse la mémoire de l'esclavage. D'où venons-nous ? Après la série Jeux d'influence, dont il est coauteur, Pierre Linhart passe derrière la caméra et aborde cette question existentielle à travers une quête des origines aux allures de récit d'apprentissage. À la recherche de sa mère, Gabriel retourne sur l'île de Gorée, ancien marché d'esclaves et désormais site touristique emblématique du Sénégal. Sur les traces du passé de la traite négrière, ce road-movie pousse ses personnages dans un nécessaire travail de mémoire et interroge la possibilité du pardon – à l'image d'une bouleversante rencontre devant la porte du Non-Retour, au Bénin, entre Miles, amant afro-américain de Thibaut et descendant d'esclaves, et Martine, héritière d'une lignée de négriers.
Dans l'actualité musicale de la semaine, les chansons d'Amiral T et Mapy, Mia Guisse, Les Garagistes, Mabody, Paul Kalkbrenner et Stromae, et Mightyyout et Davido. James Woka propose une nouvelle chronique consacrée, cette semaine, à la Queen du shatta : Maureen. Et Dominique Urbino propose une émission spéciale consacrée à la langue créole à travers les chansons de Kassav', Jocelyne Béroard, Daniel Waro, Mikaben, Mayra Andrade et Tanya Saint-Val. Pour visionner les clips, cliquez sur les titres des chansons : Admiral T feat Mapy - Fanntjou Mia Guisse - Jolie femme d'Afrique Les Garagistes - Mon zouglou Mabody - Farafina Paul Kalkbremer et Stromae - Que ce soit clair Mightyyout et Davido - I know La chronique de James Woka Kassav' - Gorée Jocelyne Beroard - An ké sa lévé Mikaben - Ayiti sé Mayra Andrade - Dimokransa Tanya St-Val - Lanmou kreol Retrouvez la playlist officielle de RFI Musique.
Dans l'actualité musicale de la semaine, les chansons d'Amiral T et Mapy, Mia Guisse, Les Garagistes, Mabody, Paul Kalkbrenner et Stromae, et Mightyyout et Davido. James Woka propose une nouvelle chronique consacrée, cette semaine, à la Queen du shatta : Maureen. Et Dominique Urbino propose une émission spéciale consacrée à la langue créole à travers les chansons de Kassav', Jocelyne Béroard, Daniel Waro, Mikaben, Mayra Andrade et Tanya Saint-Val. Pour visionner les clips, cliquez sur les titres des chansons : Admiral T feat Mapy - Fanntjou Mia Guisse - Jolie femme d'Afrique Les Garagistes - Mon zouglou Mabody - Farafina Paul Kalkbremer et Stromae - Que ce soit clair Mightyyout et Davido - I know La chronique de James Woka Kassav' - Gorée Jocelyne Beroard - An ké sa lévé Mikaben - Ayiti sé Mayra Andrade - Dimokransa Tanya St-Val - Lanmou kreol Retrouvez la playlist officielle de RFI Musique.
L'émission 28 minutes du 13/11/2025 Parler, c'est résister : le langage comme arme politique pour l'américain Ta-Nehisi CoatesJournaliste, écrivain, professeur d'université, scénariste : Ta-Nehisi Coates est sûrement l'un des penseurs afro-américains les plus influents de sa génération. Il publie "Le message" (éditions Autrement), un essai écrit après différents voyages dans trois lieux de conflits : au Sénégal, en Caroline du Sud et en Palestine. L'écrivain revient sur le pouvoir de l'écriture et à quel point elle peut être une arme. Il démystifie, entre autres, les récits sur l'île de Gorée, lieu symbolique de l'esclavagisme, questionne la déclaration d'indépendance des États-Unis et s'interroge sur les mécanismes de ségrégation en Palestine. Mali : l'Afrique, nouvel épicentre du djihadisme et du terrorisme dans le monde ? La France a appelé, il y a quelques jours, ses ressortissants à quitter au plus vite le Mali en raison de la menace djihadiste. Bamako, la capitale du pays, est encerclée par les troupes du JNIM, Groupe de soutien à l'Islam et aux musulmans. Depuis deux mois, ce groupe islamiste proche d'Al-Qaida, impose de nombreux blocus sur des villages, dont les convois de carburant. L'objectif du groupe est d'imposer un "calife", selon le chef des services de renseignements extérieurs français. La terreur règne dans le pays. Vendredi dernier, Mariam Cissé, tiktokeuse malienne âgée de 20 ans, a été exécutée en public pour avoir publié des vidéos en faveur de la junte au pouvoir. Dirigée par le général Assimi Goïta, cette dernière avait demandé la fin de l'opération Barkhane au Mali en 2022. Depuis, les troupes françaises ont été remplacées par les forces russes, Africa Corps, milices ayant succédé à Wagner, qui se retrouvent elles-mêmes piégées par le groupe djihadiste. Le JNIM, proche d'Al-Qaida mais aussi de plusieurs émanations de Daech, est-il une menace pour la France ?On en débat avec Marc-Antoine Pérouse de Montclos, directeur de recherche à l'Institut de Recherche pour le Développement (IRD), Francis Kpatindé, enseignant à Sciences Po Paris, spécialiste de la diplomatie africaine et Anna Sylvestre-Treiner, chef du service Afrique au "Monde". Enfin, Xavier Mauduit revient sur la grâce accordée à l'écrivain franco-algérien Boualem Sansal pour nous parler de Dostoïevski, lui-même gracié en son temps. Théophile Cossa s'intéresse au fonctionnement de l'économie fragile des trains-couchettes et donne quelques idées de trains de nuit à tester. 28 minutes est le magazine d'actualité d'ARTE, présenté par Élisabeth Quin du lundi au jeudi à 20h05. Renaud Dély est aux commandes de l'émission le vendredi et le samedi. Ce podcast est coproduit par KM et ARTE Radio. Enregistrement 13 novembre 2025 Présentation Renaud Dély Production KM, ARTE Radio
Le nouveau maire de New-York, le démocrate anti-Trump Zohran Mamdani, n'est pas seulement de nationalité américaine. Il est aussi de nationalité ougandaise, car c'est à Kampala qu'il est né, il y a 34 ans. Et sa solidarité avec le peuple palestinien tient beaucoup à l'engagement de ses parents à la fois contre l'apartheid et pour la Palestine. Quel rôle ont joué son père et sa mère, Mahmood Mamdani et Mira Naïr, dans ses choix politiques d'aujourd'hui ? Abdoulaye Bathily est l'envoyé spécial du président sénégalais Bassirou Diomaye Faye pour les affaires internationales. Il est ami avec la famille Mamdani depuis quarante ans. En ligne de Dakar, il témoigne au micro de Christophe Boisbouvier. RFI : Vous êtes un vieil ami de Mahmood Mamdani, le père de Zohran Mamdani, qui vient d'être élu à New York. Vous l'avez rencontré où, Mahmood Mamdani ? Abdoulaye Bathily : J'ai rencontré Mahmood Mamdani à Dar es Salam en 1979. Il était professeur au département de sciences politiques de l'Université de Dar es Salam, et il était à l'époque, comme beaucoup d'intellectuels ougandais, réfugié à Dar es Salam pour fuir la dictature de Idi Amin Dada qui, avec son slogan xénophobe, avait chassé tous les Asiatiques de l'Ouganda. Mais il avait aussi chassé tous les intellectuels, tous les opposants, militaires comme civils. Donc toute l'élite ougandaise s'est retrouvée à Dar es Salam. Il y avait également Yoweri Museveni, qui était étudiant là-bas, qui va par la suite former le Mouvement national de résistance contre la dictature de Idi Amin et qui va recruter des jeunes réfugiés rwandais comme Paul Kagame. Alors nous nous retrouvions souvent dans des espaces publics après les cours, après les conférences, pour discuter de l'avenir du continent, de la lutte contre l'apartheid, de la lutte contre le colonialisme. Et vous étiez tous des freedom fighters, contre l'apartheid ? Contre l'apartheid qui était soutenu à l'époque, il faut le rappeler, par Israël. Et on verra comment, en fait, le jeune Zohran, par la suite, suivra les traces de son père dans cette lutte pour le soutien à Gaza, le soutien à la Palestine. Alors, après la chute de Idi Amin Dada en 1979, Mahmood Mamdani peut rentrer en Ouganda. Et quand Mahmood Mamdani et Mira Naïr se marient et quand nait leur enfant, Zohran en 1991, la petite famille est toujours en Ouganda. Et le deuxième prénom que choisissent les parents pour leur enfant, c'est le prénom Kwame. Est-ce que c'est tout un symbole ? Mahmood Mamdani est un militant de la lutte pour l'indépendance de l'Afrique, ce qu'on appelle aujourd'hui un panafricaniste. Et pendant qu'il enseignait en Ouganda, il était régulièrement au Sénégal parce qu'il était membre actif du Conseil pour le développement de la recherche économique et sociale en Afrique, le Codesria. Il venait souvent à Dakar et d'ailleurs, en 2007, il est venu ici avec sa famille, avec le petit Zohran. Je me rappelle, ils sont venus ici à la maison. Et Zohran lui-même, il a vécu dans cette ambiance militante. Comme son prénom l'indique, puisque Kwame, c'est Kwame Nkrumah. Mais aussi Zohran a fait sa thèse sur Frantz Fanon et sur Jean-Jacques Rousseau. Donc vraiment, c'est le fils de son père. Quand Zohran nait à Kampala en 1991, sa maman, Mira Naïr, est déjà une personnalité très connue puisqu'elle a sorti « Salaam Bombay ! », un film à succès qui sera primé partout. Est-ce que Mira Naïr est aussi une femme aux convictions politiques ? Oui, elle a des convictions politiques affirmées. Je l'ai rencontrée plusieurs fois à Kampala, mais également à New York et ils sont venus ici à Dakar. Ils ont visité l'île de Gorée avec leur fils Zohran, et ils sont vraiment engagés à la fois pour les causes de l'Afrique, pour les causes de l'Asie, pour les causes de la Palestine et du monde progressiste en général. En 2018, Zohran Mamdani a été naturalisé citoyen américain et pour autant, il n'a pas abandonné sa nationalité ougandaise. Comment interprétez-vous cela ? Mahmood Mamdani, son père, est profondément attaché à l'Ouganda et à l'Afrique. Donc, cet attachement à l'Afrique, ce n'est pas quelque chose d'artificiel chez eux. Et puis leur foi musulmane également, c'est une donnée importante. C'est un couple de militants qui a donné naissance à un militant engagé pour les causes justes. Et aujourd'hui, est-ce que Mahmood Mamdani continue d'entretenir des relations avec des hommes politiques africains en dehors de vous-même ? Oui, Mahmood continue de parcourir le continent. Il est en contact avec tous nos amis d'il y a 50 ans. Donc c'est un internationaliste, Mahmood Mamdani. Et Zohran est né dans cette ambiance-là. Et est-ce que Mahmood Mamdani est toujours en contact avec Yoweri Museveni ? Oui je pense qu'ils sont en contact, mais peut-être leur chemin, en tout cas du point de vue des idées, ont divergé. Parce que malheureusement, nous avons vu que notre ancien camarade et ami Museveni aujourd'hui est au pouvoir depuis 1986, et ce n'est pas de notre goût.
durée : 00:13:31 - L'invité d'un jour dans le monde - D'un voyage en mai 2023 en Israël et en Palestine, Ta-Nehisi Coates retrace l'héritage des oppressions. Il raconte le temps de l'esclavage sur l'île de Gorée au Sénégal mais aussi la ségrégation en Caroline du Nord. Il publie “Le Message” chez Autrement Vous aimez ce podcast ? Pour écouter tous les autres épisodes sans limite, rendez-vous sur Radio France.
durée : 00:37:49 - Le 18/20 · Un jour dans le monde - Dans son nouveau livre “Le Message” publié chez Autrement, Ta-Nehisi Coates évoque l'esclavage sur l'île de Gorée au Sénégal, la ségrégation en Caroline du Nord et la situation en Palestine Vous aimez ce podcast ? Pour écouter tous les autres épisodes sans limite, rendez-vous sur Radio France.
durée : 00:37:49 - Le 18/20 · Un jour dans le monde - Dans son nouveau livre “Le Message” publié chez Autrement, Ta-Nehisi Coates évoque l'esclavage sur l'île de Gorée au Sénégal, la ségrégation en Caroline du Nord et la situation en Palestine Vous aimez ce podcast ? Pour écouter tous les autres épisodes sans limite, rendez-vous sur Radio France.
« La souveraineté culturelle et intellectuelle à laquelle nous aspirons passe aussi par la reconquête de notre parole propre », a expliqué le président sénégalais Bassirou Diomaye Faye lors du premier grand rendez-vous organisé entre l'État et les acteurs du livre, à Dakar, le 16 octobre. Des initiatives émergent pour donner toute sa place à la lecture en wolof, en pulaar, en sérère et dans les autres langues nationales. À l'embarcadère direction Gorée, une bibliothèque éphémère intrigue. Plusieurs installations du même genre ont été aperçues pendant quelques jours à Dakar, le temps pour l'État de rapprocher les livres de la population. Khalil, un habitué de la liaison maritime, feuillette des ouvrages en wolof. « Si tu me donnes un livre en wolof, je prends beaucoup de temps pour le lire. C'est parce qu'à l'école, on nous apprend en français ! », explique-t-il. Pas de quoi le décourager pour autant. « À partir d'aujourd'hui, je commence à étudier le wolof, je le jure. Je ne suis pas français, je suis wolof ! Il faut juste s'entraîner un peu », s'amuse-t-il. Le wolof résonne partout au quotidien : à la radio, dans la rue, et dans les foyers. Pourtant peu de Sénégalais le lisent. Ndèye Codou Fall, directrice de EJO, l'une des rares maisons d'édition en langues nationales, se bat pour inverser la tendance : « Il n'y a pas de magie, en ce qui concerne les langues nationales, nous les maîtrisons à l'oral, mais pour pouvoir les lire, il faut les apprendre, il faut alphabétiser les gens dans les langues nationales. Entendons-nous bien, je suis pour le plurilinguisme, mais je suis pour nous réapproprier ce qui nous appartient d'abord, et ensuite aller à la rencontre de l'autre. » Pour Ndèye Codou Fall, le Sénégal a besoin d'un retour à ses langues propres pour avancer. « Le rapport en général que les Sénégalais ont avec le français, c'est un rapport douloureux qui rappelle la honte que le colonisateur a voulu instituer aux Sénégalais en les obligeant à rendre les langues nationales muettes. Je pense que c'est ce rapport que l'on veut effacer aujourd'hui », explique-t-elle. À lire aussiLa Wolof Académie, nouvelle tendance pour l'apprentissage des langues via des applications Encourager les jeunes à lire dans leurs langues, mais aussi à prendre la plume, c'est une des missions que se donne Adramé Diakhaté, président de l'Union des écrivains sénégalais en langues nationales. Lui-même auteur de romans publiés en wolof, il parle d'un processus de création plus intime. « Quand on écrit en wolof, effectivement, le personnage que vous mettez en scène devient un complice et il fait corps avec nous. Nous vivons sa vie comme s'il pouvait interagir avec notre propre existence. Je ne ressens pas la même chose quand j'écris en français. La différence est là : [en wolof], je me parle à moi-même et je vis ce que je suis en train d'écrire », raconte-t-il. Rappelant qu'ils travaillent « pour la nation », les éditeurs spécialisés en langues sénégalaises réclament plus de moyens issus du Fonds d'aide à l'édition. Un fonds géré par le ministère de la Culture pour soutenir la production littéraire. L'État leur a promis un soutien sans en préciser la forme à ce stade. À lire aussiFrancophonie en Afrique: au Sénégal, le wolof monte en puissance face au français [4/5]
THE EMBC NETWORK featuring: ihealthradio and worldwide podcasts
NAJ - ناج - YouTube NAJ: The Moroccan Sensation Taking the World by Storm with Her Hit ‘OULALA OUNTALA — La Vie En Rose A story of rhythm, roots, and a rising Moroccan voice uniting Africa through music In this exclusive episode, Hurricane H welcomes NAJ, the young Moroccan artist who's taking the world by storm with her electrifying blend of pop, R&B, electro, afro, Latin, and oriental influences. From her early days chasing melodies in Morocco to becoming a continental sensation, NAJ opens up about her journey, her challenges, and the vision that drives her. She shares how staying true to her roots helped her rise above barriers and carve out a sound that bridges cultures and generations. Her latest hit, “OULALA OUNTALA — La Vie En Rose,” is more than a song — it's a celebration of unity and African pride. Filmed across Senegal's most iconic landmarks — from the lively streets of Dakar to the symbolic Gorée Island, the natural beauty of Somone and the Bandia Safari, and crowned by the monumental Renaissance statue — the video pays homage to shared history, freedom, and creativity. NAJ also reveals what it meant to become the first Moroccan artist to shoot a music video of this magnitude in Dakar, collaborating with a local Senegalese dance troupe, Nigerian artist Pekeys, and the painter Amadou Nieng, who painted live throughout the shoot — turning music into a moving work of art. With over 6 million TikTok views, a partnership with ARCOL, and growing international acclaim, NAJ's success is no coincidence. It's the story of a fearless artist who dares to dream big, build bridges, and wear her colors with pride. Tune in for a heartfelt conversation about art, culture, resilience, and the power of music to unite a continent. This is more than a song — it's a movement. #NAJ #OulalaOuntala #LaVieEnRose #HurricaneHShow #TheEMBCNetwork #iHealthRadio #TimeToEvolve #MoroccanArtist #MadeInMorocco #AfricanVibes #NorthMeetsWestAfrica #MoroccoToDakar #SenegalVibes #AfricanUnity #AfroFusion #PopRNB #AfroBeats #ElectroVibes #LatinPop #OrientalBeats #WorldMusic #NewMusic2025 #MusicWithoutBorders #WomenInMusic #RisingStar #DreamBigAfrica #CulturalPride #ArtMeetsMusic #BehindTheJourney #CreatorsOfAfrica #PodcastInterview #ViralArtist #GlobalSound #NextGenMusic #AFCON2025 #DakarShoot #MusicVideoRelease
THE EMBC NETWORK featuring: ihealthradio and worldwide podcasts
NAJ - ناج - YouTube NAJ: The Moroccan Sensation Taking the World by Storm with Her Hit ‘OULALA OUNTALA — La Vie En Rose A story of rhythm, roots, and a rising Moroccan voice uniting Africa through music In this exclusive episode, Hurricane H welcomes NAJ, the young Moroccan artist who's taking the world by storm with her electrifying blend of pop, R&B, electro, afro, Latin, and oriental influences. From her early days chasing melodies in Morocco to becoming a continental sensation, NAJ opens up about her journey, her challenges, and the vision that drives her. She shares how staying true to her roots helped her rise above barriers and carve out a sound that bridges cultures and generations. Her latest hit, “OULALA OUNTALA — La Vie En Rose,” is more than a song — it's a celebration of unity and African pride. Filmed across Senegal's most iconic landmarks — from the lively streets of Dakar to the symbolic Gorée Island, the natural beauty of Somone and the Bandia Safari, and crowned by the monumental Renaissance statue — the video pays homage to shared history, freedom, and creativity. NAJ also reveals what it meant to become the first Moroccan artist to shoot a music video of this magnitude in Dakar, collaborating with a local Senegalese dance troupe, Nigerian artist Pekeys, and the painter Amadou Nieng, who painted live throughout the shoot — turning music into a moving work of art. With over 6 million TikTok views, a partnership with ARCOL, and growing international acclaim, NAJ's success is no coincidence. It's the story of a fearless artist who dares to dream big, build bridges, and wear her colors with pride. Tune in for a heartfelt conversation about art, culture, resilience, and the power of music to unite a continent. This is more than a song — it's a movement. #NAJ #OulalaOuntala #LaVieEnRose #HurricaneHShow #TheEMBCNetwork #iHealthRadio #TimeToEvolve #MoroccanArtist #MadeInMorocco #AfricanVibes #NorthMeetsWestAfrica #MoroccoToDakar #SenegalVibes #AfricanUnity #AfroFusion #PopRNB #AfroBeats #ElectroVibes #LatinPop #OrientalBeats #WorldMusic #NewMusic2025 #MusicWithoutBorders #WomenInMusic #RisingStar #DreamBigAfrica #CulturalPride #ArtMeetsMusic #BehindTheJourney #CreatorsOfAfrica #PodcastInterview #ViralArtist #GlobalSound #NextGenMusic #AFCON2025 #DakarShoot #MusicVideoRelease
PaceCase and BachelorClues break down the utter chaos of Love Is Blind Season 9, Episodes 7–9 — a stretch so wild it may go down as one of the franchise's worst seasons ever. From Joe's maniac behavior and Megan Sparkle's $2.5 million dream house to Anton's strip club past and Edmund literally living in a cabinet, the hosts dissect every villain edit, error, and rare moment of competent play. They analyze the producers' strange choices — including the now-infamous empty mechanical bull bar — and the return of the Dark Lords Lachey, complete with Neo cosplay. It's a hilarious, scathing, and deeply GOR-style autopsy of a season that has completely lost the premise of finding love.__Join the Pit on Patreon for more exclusive content and shows! : / gameofroses__Want coaching tips? email gameofrozes@gmail.com__Follow us on TikTok: @gameofrosesFollow us on Instagram-Game of Roses: @gameofrosespodPacecase: @pacecaseBachelor Clues: @bachelorclues Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Jan 4,46-53 (46) Znowu zatem Jezus przyszedł do Kany Galilejskiej, gdzie wcześniej przemienił wodę w wino. W Kafarnaum natomiast mieszkał pewien urzędnik królewski, którego syn chorował. (47) Gdy usłyszał, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego i prosił, aby wstąpił i uzdrowił jego syna, który był bliski śmierci. (48) Jezus powiedział do niego: Jeśli nie zobaczycie znaków i cudów, na pewno nie uwierzycie. (49) Urzędnik na to: Panie, wstąp, zanim umrze moje dziecko. (50) Idź — powiedział Jezus — twój syn żyje. Człowiek ten uwierzył Słowu, które skierował do niego Jezus — i poszedł. (51) A gdy jeszcze był w drodze, jego słudzy wyszli mu naprzeciw mówiąc, że jego dziecko żyje. (52) Zapytał ich więc o godzinę, w której mu się polepszyło. Gorączka spadła mu wczoraj około godziny trzynastej — odpowiedzieli. (53) Wówczas ojciec skojarzył, że o tej właśnie godzinie Jezus go zapewnił: Twój syn żyje. I uwierzył on sam oraz cały jego dom. (54) Był to już drugi znak, którego Jezus dokonał po przyjściu z Judei do Galilei. Nauczanie z dnia 12 października 2025
Quand on voyage au Sénégal, on est frappé par l'omniprésence française. Pour téléphoner, il faut passer par Orange. Pour faire le plein, par Total. Pour retirer de l'argent, on reçoit des francs. Comment expliquer cette familiarité troublante ? L'histoire entre la France et le Sénégal est longue et douloureuse : traite négrière, colonisation, tirailleurs sénégalais, massacre de Thiaroye. L'île de Gorée et sa Maison des Esclaves témoignent de la réalité brutale de cette histoire. Aujourd'hui, la présence française persiste : bases militaires, franc CFA, entreprises françaises dans tous les secteurs stratégiques. Dans cet épisode, Ingrid explore ce lien complexe entre attachement sincère et domination économique. Retrouvez la transcription de cet épisode sur www.innerfrench.com Retrouvez nos cours pour améliorer votre français sur www.courses.innerfrench.com
Agradece a este podcast tantas horas de entretenimiento y disfruta de episodios exclusivos como éste. ¡Apóyale en iVoox! VIII 1905: Nace Sada Abe en Kanda, Tokio, en una familia de clase media acomodada. Su padre, Shigeyoshi Abe, era fabricante de tatamis. De los ocho hijos, solo cuatro sobrevivieron. Su madre la protegía y mimaba en exceso. Su hermano mayor, Shintaro Abe, huye tras robar los ahorros familiares, lo que marca el honor del clan. Su hermana mayor, Teruko Abe, es obligada por su padre a trabajar en un burdel como castigo por su promiscuidad. Sada Abe a los 14 años, es violada por Sakuragi Ken, un estudiante de la Universidad de Keio. El trauma la vuelve inestable. Con 17 años, su familia la vende a una casa de geishas en Yokohama. Su formación fracasa y termina derivando en prostitución. Contrae sífilis y queda atrapada en un ciclo de dependencia de amantes ricos. Trabaja en el distrito de prostitución licenciada de Tobita (Osaka). Tras la muerte de su madre en 1933, regresa a Tokio. Conoce a Kinnosuke Kasahara, empresario dueño de una compañía de taxis en Tokio. La convierte en su amante oficial, pero su intensidad sexual lo abruma. La abandona en pocos meses. En Nagoya, inicia una relación con Gorō Ōmiya, profesor y banquero con aspiraciones políticas. La relación es insatisfactoria y regresa a Tokio. Comienza a trabajar en el restaurante Yoshidaya. Allí conoce a su dueño, Kichizō Ishida, mujeriego experimentado. Inician una relación marcada por la obsesión y prácticas de asfixia erótica. Tras días de sexo y encierro, Sada hace algo inimaginable. Es arrestada en Tokio con el macabro paquete en su poder. Su calma desconcierta a los agentes. 25 de noviembre de 1936: Inicia el juicio. Sada se declara culpable y confiesa: “Lo amaba tanto, lo quería solo para mí. Si lo mataba, ninguna otra mujer lo tendría”. Es condenada a 6 años de prisión (la fiscalía pedía 10). Su historia provoca una auténtica “Sada mania” en Japón. Sale en libertad. Trabaja en bares y cabarets como atracción morbosa. Más tarde intenta desaparecer, cambiando su nombre varias veces. Publica sus memorias por entregas en una revista. Entre 1950 y 1960 desaparece del ojo público. Rechaza entrevistas y ofertas de cine. La fecha exacta de su muerte es desconocida. Se cree que murió en secreto, en el anonimato, probablemente después de los años 70. HAZTE MECENAS: No dejes que La Biblioteca cierre nunca sus puertas. Suscríbete en iVoox o en tu Plataforma preferida y comparte. Gracias a nuestros MECENAS, sin ustedes esto no sería posible. Canal Telegram: https://t.me/LaLamadaDeLaLuna YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCEOtdbbriLqUfBtjs_wtEHw Escucha el episodio completo en la app de iVoox, o descubre todo el catálogo de iVoox Originals
Duel à l'Unesco. Dans deux mois au plus tard, à la mi-novembre 2025, on connaîtra le nom du successeur de la Française Audrey Azoulay au poste de directeur général de l'Organisation des Nations unies pour l'éducation, la science et la culture (Unesco). Il n'y a que deux candidats en lice et ils sont tous deux africains : le Congolais de Brazzaville Edouard Firmin Matoko et l'Égyptien Khaled El-Enany. Qui va gagner ? Le grand enquêteur et essayiste Abdou Latif Coulibaly a été ministre sénégalais de la Culture de 2017 à 2019, sous la présidence de Macky Sall. En ligne de Dakar, il livre son pronostic. RFI : Quel bilan faites-vous des huit ans d'Audrey Azoulay à la Direction générale de l'Unesco ? Abdou Latif Coulibaly : Oui, je pense qu'elle a fait ce qu'elle pouvait faire par un certain nombre de réalisations qu'elle a faites. Dans le cas d'Audrey Azoulay, je vais citer par exemple les importants travaux de restauration et de reconstruction dans des villes comme Mossoul, dévastées par la guerre. Au nord de l'Irak… Au nord de L'Irak. Mais également, je citerai le cas au Liban. Et en Afrique également, il y a aujourd'hui beaucoup de sites qui ont été promus patrimoine mondial de l'humanité. Elle a également, de ce point de vue, fait beaucoup de choses dans le domaine de l'éducation avec l'Alliance mondiale d'éducation qui est au cœur de la mission de l'Unesco. En tant que ministre sénégalais de la Culture de 2017 à 2019, quel souvenir vous gardez de l'action de l'Unesco ? Vous savez, c'est en 2018, précisément, que le Musée des Civilisations noires a été installé et inauguré définitivement au Sénégal. Et tous les documents qui ont été faits à ce sujet et la démarche qui a été opérée, c'est moi-même, ministre de la Culture, qui a demandé à madame Audrey Azoulay de les transférer à l'Etat du Sénégal à l'occasion de l'inauguration du 6 décembre 2018. Et elle l'a fait avec beaucoup d'enthousiasme. Et également, elle a beaucoup conseillé, à l'époque, le gouvernement sénégalais dans le processus de mise en œuvre et de finalisation de ce musée-là. Et c'est ça qui m'a mis en rapport avec madame Azoulay, qui a beaucoup travaillé de ce point de vue-là à permettre aux Etats africains, et en particulier au Sénégal, de sauvegarder les sites qui sont déjà classés. Ce n'est pas évident quand vous prenez une ville comme Gorée, une ville comme Saint-Louis qui est patrimoine mondial de l'humanité, nous avons beaucoup de difficultés au plan national à trouver les moyens et l'ensemble des outils nécessaires pour que ce caractère de patrimoine universel soit préservé. En cette période très conflictuelle dans le monde, Audrey Azoulay affirme que l'Unesco est un des derniers lieux de consensus pour un multilatéralisme d'action. Est-ce que vous êtes d'accord ou pas ? Oui, je suis d'accord. Ce qui se réalise à l'Unesco aujourd'hui en termes de promotion de l'éducation, de la culture, je pense que s'il n'y avait pas une organisation de cette nature, cela n'aurait pu jamais se produire, ça j'en suis certain. Bon, aujourd'hui, nous les Africains, nous avons deux candidats qui se présentent. Il y a le Congolais Edouard Firmin Matoko et l'Égyptien Khaled El-Enany, qui sont actuellement en compétition. Quel que soit le candidat qui sera élu, je pense que l'intérêt pour l'Afrique, c'est que le travail qui est aujourd'hui engagé, qui l'avait été d'ailleurs bien avant elle, mais qu'elle a su consolider et qu'elle a su élargir en intégrant davantage beaucoup de pays dans le processus de prise de décision, mais également dans les activités qui sont menées… Je pense que c'est cela qui est le plus important. Et je pense que pour ce qui concerne les candidats africains, leurs déclarations rassurent de ce point de vue-là. Est-ce qu'ils auront tous les moyens pour le faire ? Je ne suis pas sûr, mais le maximum qu'ils feront, ce sera au bénéfice de l'Afrique et des pays en voie de développement. Alors justement, entre les deux candidats, le Congolais de Brazzaville Edouard Firmin Matoko et l'Égyptien Khaled El-Enany, quel est, à votre avis, celui qui est le plus apte à tenir la barre de l'Unesco dans les prochaines années ? Je pense que tous les deux sont aptes pour le faire. Ce sont des techniciens de très haut niveau. Le Congolais, qui a un très long séjour à l'Unesco, il dit « moi, je suis l'Unesco », pour dire sa compétence et pour dire également l'efficacité qu'il pourrait apporter à l'organisation. Mais il y a également l'Égyptien qui bénéficie déjà du soutien de l'Union africaine, je pense qu'il est assez bien placé, probablement, peut-être, je dis bien peut-être, pour gagner. Qui est le mieux placé ? Je pense que tous les deux ont les compétences pour ça. Je ne peux pas dire qui est le mieux placé, mais enfin, le pedigree des deux rassure par rapport à leurs capacités à diriger l'Unesco. Vous avez une petite préférence quand même, non ? Préférence comme telle… Je n'ai pas de préférence, parce que je considère pour ma part que tous les deux pourraient être bien à cette place-là. Même si je constate que l'Egyptien bénéficie de beaucoup de soutien diplomatique à travers le monde, il faut l'accepter. En Asie, dans les pays arabes. Mais malheureusement, ça va conduire à un affrontement bloc africain contre bloc africain, c'est clair. Mais même si l'Union africaine aujourd'hui soutient officiellement la candidature de l'Égyptien, il me semble que ce combat ne manquera pas de se poser.
Cannon gut, alles gut. Bei diesem legendären Filmstudio finden wir einfach kein Ende, denn wir sind immer mal wieder süchtig nach einer Dosis 80s-B-Film. Wir holen uns unseren nächsten Schuss mit Revenge of the Ninja (Die Rückkehr der Ninja), Gor, America 3000 und Alien From L.A. (Flucht aus Atlantis) und fixen euch mit einer wilden Mischung diverser Genres an.
Początkowo mit sarmacki mówił, że Sarmatami są wszyscy mieszkańcy Rzeczypospolitej. – A gdy szlachcie się spodobał ten mit, to zaczęła go zawłaszczać – opowiada dr Joanna Orzeł, historyczka z Uniwersytetu Łódzkiego i autorka książki „My, Sarmaci. Mity i rzeczywistość szlachty Rzeczypospolitej”. Potwierdzenie swojej wyjątkowości i nadrzędności nad chłopstwem szlachcice znaleźli… w Biblii. Przyjęło się, że owszem, Sarmaci wywodzą się od synów Noego, ale dwóch różnych: szlachta od Jafeta, a chłopi od Chama, dlatego muszą się zajmować podrzędną pracą.***Sięgasz po nasze treści regularnie kiedy jesteś w trasie, na spacerze czy przy bieganiu? Zajrzyj i przemyśl czy warto się dorzucić: https://patronite.pl/radionaukowe***Szlachcic też oczywiście musiał pracować, hasło „szlachta nie pracuje” może i chwytliwe, ale nieprawdziwe. Pracował jednak inaczej, a zakres obowiązków i ich ciężaru zależał od zamożności. W XVII wieku naprawdę opływających w bogactwa jest w Rzeczypospolitej Obojga Narodów niedużo: bogata szlachta to około 1,2 % społeczeństwa, a magnateria 0,3%. Jeśli chodzi o podział w samej tej warstwie społecznej, to około 20% szlachciców nie posiadało w ogóle ziemi, to była tak zwana gołota. Kolejnych 40% to szlachta zagrodowa, szlachcice, którzy ziemię wprawdzie mają, ale bez poddanych, sami zajmują się jej uprawą. – To znaczy, że większość, 60% szlachty, żyje tak naprawdę podobnie jak chłopi – opowiada dr Orzeł. – My często mamy ten obraz szlachcica tego bogatego w głowie, nie myślimy o tym, że zdecydowana większość szlachty wiodła życie bardzo biedne.„Wszystko, co mam, odziedziczyłem sam, a całą resztę osiągnąłem ciężką pracą własnych chłopów” – mówi serialowy Jan Paweł (tak, tak, oczywiście odnosimy się też do serialu „1670”!), co stawia go w wąskim gronie szlachty zamożniejszej. Taki szlachcic, posiadacz wsi (lub większej połowy) zajmował się zarządzaniem swoimi włościami. Nie wypadało, by szlachcic parał się rzemiosłem lub handlem. W razie wojny szlachcic oczywiście ruszał z zaciągiem, by walczyć. Czas wypełniało mu też pełnienie funkcji politycznych, czy to na szczeblu lokalnym, czy (w przypadku najzamożniejszych i najbardziej wpływowych) na szczeblu państwowym.Sytuacja szlachcianek mocno zależała od tego, w jak zamożnej rodzinie się urodziły. – Nie było czegoś takiego jak singielstwo. Albo było się żoną czyjąś, albo się szło do klasztoru – mówi dr Orzeł. A decyzja najczęściej zapadała jeszcze zanim dziewczynka weszła na rynek matrymonialny. Jeśli córek było więcej, od razu wiadomo było, że któraś pójdzie do klasztoru – to taniej niż szykować posag. W wyjątkowej pozycji były tylko wdowy. – Wdowa nabierała prawnych przywilejów takich jak mężczyzna – wyjaśnia historyczka. Sama decydowała o swoim majątku, o ewentualnym drugim zamążpójściu, reprezentowała siebie w sądach. To zakres swobód niedostępny dla szlacheckiej żony czy tym bardziej córki. Synowie też nie mieli pełnej wolności, podobnie jak z córkami – praktyczniej było wysłać któregoś z synów na księdza, bo zmniejszało to rozdrobnienie majątku.Z odcinka dowiecie się też, czym był w szlacheckim domu kredens i dlaczego w drodze do niego ubywało potraw, czy opisywane w źródłach imprezy (bywało grubo) to był szlachecki standard, jaką powieść przeczytać, żeby poznać realia życia szlachty w Rzeczpospolitej Obojga Narodów (bynajmniej nie Sienkiewicza – zdaniem dr Orzeł) i za co cenili Rzeczpospolitą podróżnicy z innych krajów. Gorąco polecam!***Uzbierało sie nam odcinków historycznych z okresu Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Częstujcie się:Unia Lubelska - jak dwa państwa i narody w jeden lud zniosła i spoiła? | prof. Henryk Gmiterekhttps://open.spotify.com/episode/41998PcCuhS49iBQ0Vaz8d?si=sTb4YiaUQBaISJJnEPZPVQKuchnia staropolska - co jadali magnaci, a co chłopi? | prof. Jarosław Dumanowskihttps://open.spotify.com/episode/0LEyGOzoL8gYjdP1184D8p?si=EzKcz-S6SZSKBZs-nMjYeAKiedyś Sarmacja, teraz Wielka Lechia? Dlaczego potrzebujemy mitów historycznych | dr Joanna Orzełhttps://open.spotify.com/episode/64qQrxNjyOafdiizkMDMoN?si=siopxNJjSGmRtH7FC5uTvQHoryzonty polskiego szlachcica - jak wyglądała edukacja w I Rzeczypospolitej? | dr Joanna Orzełhttps://open.spotify.com/episode/1cc7tAeOnXPTc0FAuYtV5T?si=_x4yQCADQAairc4AVEdthg
Gorący polityczny poniedziałek! W dzisiejszym wydaniu: - Awantura w Trybunale Stanu – czy plan ministra Żurka się powiedzie? - Afera GetBack: NIK chce sądu dla kluczowych polityków PiS, 3,5 mld zł strat! - Trump zmienia politykę USA wobec krajów bałtyckich – koniec wsparcia dla Litwy, Łotwy i Estonii? - Siostra prezydenta Nawrockiego u papieża Leona XIV – symbolika czy polityczny ruch? - Ukraińskie służby ostrzegają Moskwę – nowe zagrożenie dla Kremla. #IPPTVNaŻywo #polityka #Wrzosek #Żurek #RozliczyćPiS ----------------------------------------------------
BachelorClues and PaceCase break down 11 of the juiciest clips from across the reality dating podcast world. From Rachel Recchia's shocking revelations about Clayton's paternity scandal and his infamous “gym girly” breakup excuse, to Rachael Kirkconnell's negotiations with producers and Olivia Rae's near-casting on The Bachelor, the hosts analyze the biggest behind-the-scenes stories shaping the genre. Plus, Wells Adams weighs in on the Jeremy vs. Brian blowup, Nick and Olandria address their relationship status with Keke Palmer, and the GOR pit uncovers what these bombshells mean for the future of Bachelor Nation and beyond.__Join the Pit on Patreon for more exclusive content and shows! : / gameofroses__Want coaching tips? email gameofrozes@gmail.com__Follow us on TikTok: @gameofrosesFollow us on Instagram-Game of Roses: @gameofrosespodPacecase: @pacecaseBachelor Clues: @bachelorclues Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
As Dominion Voting Systems settles its defamation suit with Newsmax, Hunter Biden is making defamation suits great again. He's currently suing Overstock founder Patrick Byrne, and about to be sued by the first lady. Meanwhile, Media Matters scores a big victory over the Federal Trade Commission, and football coach Brian Flores notches a win against the NFL. Links: Trump v. Selzer https://www.courtlistener.com/docket/69476247/trump-v-selzer/ Biden v. Byrne https://www.courtlistener.com/docket/67990012/robert-hunter-biden-v-patrick-m-byrne MMFA v. FTC https://www.courtlistener.com/docket/70612884/media-matters-for-america-v-federal-trade-commission/ X Corp v. MMFA https://www.courtlistener.com/docket/68023366/x-corp-v-media-matters-for-america/ Flores v. NFL https://www.courtlistener.com/docket/67718968/flores-v-the-national-football-league/ Aviel v. Gor https://www.courtlistener.com/docket/69746961/aviel-v-gor/ Show Links: https://www.lawandchaospod.com/ BlueSky: @LawAndChaosPod Threads: @LawAndChaosPod Twitter: @LawAndChaosPod
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. The founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. This episode blends art, activism, education, and cultural preservation through the lens of Black history and dance. Here are the key highlights:
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. The founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. This episode blends art, activism, education, and cultural preservation through the lens of Black history and dance. Here are the key highlights:
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. The founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. This episode blends art, activism, education, and cultural preservation through the lens of Black history and dance. Here are the key highlights:
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. Founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. The conversation centers around the power of dance as activism, preserving Black history, and honoring sacred spaces tied to African-American heritage. Stacey also shares details about her Juneteenth performance in Galveston and the deep cultural research driving her work.
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. Founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. The conversation centers around the power of dance as activism, preserving Black history, and honoring sacred spaces tied to African-American heritage. Stacey also shares details about her Juneteenth performance in Galveston and the deep cultural research driving her work.
Two-time Emmy and Three-time NAACP Image Award-winning, television Executive Producer Rushion McDonald interviewed Stacey Allen. Founder and artistic director of Nia’s Daughters Movement Collective. The conversation centers around the power of dance as activism, preserving Black history, and honoring sacred spaces tied to African-American heritage. Stacey also shares details about her Juneteenth performance in Galveston and the deep cultural research driving her work.
On Friday's Mark Levin Show, Kilmar Abrego Garcia, a so-called ‘Maryland dad' was sent to an El Salvador prison and brought back to the U.S. today by AG Pam Bondi to face criminal charges. Despite evidence of his crimes, including human trafficking and domestic violence, Democrats, media, and some judges defended him, claiming Trump acted dictatorially and that Garcia lacked due process. They lied; he got due process with an immigration judge and an immigration board. Senators Chris Van Hollen and his Democrats still publicly supported him. How will we ever get this country under control given that the Democrat Party hates America? Rep Jamie Raskin argues that even under the Alien Enemies Act, due process is necessary, referencing a D.C. Circuit judge who noted that Nazi saboteurs in the U.S. during World War II received due process hearings as a historical precedent for legal fairness. This is the example that Raskin uses? The Nazis had a trial and were executed in less than 3 months. Also, the FBI and DHS are highlighting threats to Jewish and Israeli communities. It's interesting all the violence goes one way. You don't see Jews trying to kill Palestinians. This is what open borders and the Democrat party gets you. Afterward, there's a hit piece out on the Director of the White House Presidential Personnel Office Sergio Gor. The piece claims that Gor influenced Trump to withdraw Jared Isaacman's nomination as NASA administrator, allegedly to target Elon Musk, who recommended Isaacman. However, the withdrawal stemmed from Isaacman's donations to Democrats, including $100,000 to a Schumer-aligned PAC, $50,000 to Josh Shapiro's campaign, and other Democratic contributions, with no support for Trump until after the election. This background made Isaacman unsuitable for a key role in a Republican administration. Later, Iran reportedly ordered thousands of tons of ballistic missile components from China, potentially enabling the production of around 800 missiles. Iran is stalling nuclear negotiations with the U.S. while bolstering its missile capabilities and supplying groups like the Houthis in Yemen. These actions, supported by China, are efforts to undermine Israel and Western interests. Finally, Mark honors the 81st anniversary of D-Day. If we had lost on D-Day we would have lost WW2. The casualties were enormous, yet these brave young men put their lives on the line, many knowing they would die. Learn more about your ad choices. Visit podcastchoices.com/adchoices
BachelorClues and PaceCase sound the alarm on the state of The Bachelor franchise and lay out what needs to happen to save it. From casting Blake Moynes, Tyler Cameron, or even Harry Jowsey as lead, to investing real money into revitalizing Season 30, the hosts break down how to fix the broken pipeline and restore the glory of the game. They also react to a Disney exec's eyebrow-raising comments, discuss the upcoming Bachelor Mansion renovation show, celebrate Joey Graziadei hitting 1M followers, and spotlight Hakeem Moulton's surprise appearance on Secret Lives of Mormon Housewives.Let us know what GoR merch you want to see: https://forms.gle/eiucU6A16iXiPd1e9__Join the Pit on Patreon for more exclusive content and shows! : / gameofroses__Want coaching tips? email gameofrozes@gmail.com__Follow us on TikTok: @gameofrosesFollow us on Instagram-Game of Roses: @gameofrosespodPacecase: @pacecaseBachelor Clues: @bachelorclues Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
In today's episode, we investigate the notorious story of Gorée Island, a location where boys are for sale, in a disturbing practice that is more than likely still happening to this day. This is a story that will make you sick to your stomach, and a story that will have you questioning everything you know and thought you knew...--- SUBSCRIBE TO "THE CONSPIRACY FILES" on YouTube!: https://www.youtube.com/@UCsYWvjBZc6nhVspRKh9BppQ - LISTEN TO "THE CONSPIRACY FILES" WHEREVER YOU GET YOUR PODCASTS!: -Spotify - https://open.spotify.com/show/5IY9nWD2MYDzlSYP48nRPl -Apple Podcasts - https://podcasts.apple.com/us/podcast/the-conspiracy-files/id1752719844 -Amazon/Audible - https://music.amazon.com/podcasts/ab1ade99-740c-46ae-8028-b2cf41eabf58/the-conspiracy-files -Pandora - https://www.pandora.com/podcast/the-conspiracy-files/PC:1001089101 -iHeart - https://iheart.com/podcast/186907423/ -PocketCast - https://pca.st/dpdyrcca -CastBox - https://castbox.fm/channel/id6193084?country=us - "THE CONSPIRACY FILES" is the most DANGEROUS show on the internet. Join host COLIN BROWEN (of "The Paranormal Files" and "Murder In America") as he dives deep into some of the world's most dangerous and disturbing conspiracy theories. From Epstein Island to the North Fox ring and the murder of Marilyn Monroe, NO STORY is off limits and NO DETAILS or INFORMATION will be left out. If you like conspiracies, mysteries and true crime, then THIS SHOW is for you. Get ready to have your mind blown. - SUBSCRIBE to "The Paranormal Files" (my ghost hunting channel!): https://www.youtube.com/theparanormalfilesofficialchannel?sub_confirmation=1 - LISTEN TO MURDER IN AMERICA (my podcast)! SPOTIFY: https://open.spotify.com/episode/204fV6xstY3a5atxoHOhz8?si=H1einpJoR42jnfmEjqk5qw APPLE PODCASTS: https://podcasts.apple.com/us/podcast/murder-in-america/id1547409175 SOUNDCLOUD: https://soundcloud.app.goo.gl/tkz56KWDmYAyVNAZA - Connect with me on social media!
© 2020-2026 Ivy Podcast Discovery LLC
