POPULARITY
Categories
Ingen har lenger sammenhengende fartstid på HamKams A-lag enn Magnus Nilsen. Denne sommeren står varme, belastning og noen av landets mest dyrbare kropper i fokus. Sørlendingen er med landslaget i USA for at Erling Haaland & Co. skal prestere best mulig. Han byr på historier fra kulissene på behandlingsbenken i HamKam.See omnystudio.com/listener for privacy information.
O presidente americano, Donald Trump, voltou a bater o próprio recorde de previsões equivocadas sobre a guerra. Disse, na última madrugada, que em questão de dois a três dias ia fechar um acordo com o Irã pra resolver tudo. Da intratável questão nuclear até a reabertura do Estreito de Ormuz. Mas, foi antes do Irã ter derrubado um helicóptero de ataque americano ali junto do Estreito, que os americanos revidaram com ataques a alvos militares iranianos. Além do âncora da CNN William Waack, participam desta edição Thaís Herédia, analista de Economia, Caio Junqueira, analista de Política, Daniel Rittner, diretor editorial de Brasília, Cristiano Noronha, vice-presidente da Arko Advice, Lourival Sant'Anna, analista de Internacional, Paulo Filho, mestre em Ciências Militares, e Carlos Frederico Coelho, professor de Relações Internacionais da PUC-Rio e da Eceme.
Jerry Seinfeld vai estrear-se em Portugal. O humorista americano é o cabeça de cartaz da primeira edição do Commedia À La Carte Fest, que acontece de 29 de outubro a 1 de novembro. A atuação de Seinfeld será na MEO Arena, e é um exclusivo na Europa. O festival vai ocupar salas por toda a cidade de Lisboa. Herman José, Inês Aires Pereira são alguns dos destaques nacionais. No Humor À Primeira Vista, Gustavo Carvalho recebe César Mourão, programador e um dos fundadores do festival. O humorista narra o longo processo até receberem o “Sim” de Seinfeld; revela novidades do cartaz, como a presença do artista plástico Vhils; e explica que o festival vai ocupar Lisboa a partir do Parque Mayer, com programação gratuita ainda por anunciar. Este é o último episódio do Humor À Primeira Vista antes de uma pausa para férias.See omnystudio.com/listener for privacy information.
Abertura dos trabalhos na Amorosidade
Ballspark hiver navn rundt i rommet.
I neste uke er AaFK-spillerne tilbake igjen etter litt ferie, men det er mer enn nok å snakke om i Sunnmørsball. Minimum seks seire og noen uavgjorte kamper av de 19 gjenværende kampene i eliteserien må trolig vinnes for å overleve, om man skal stole på tidligere historikk.Fotballekspertene Jonas Grønner og Erling Ytterland er klare på hva som bør stå øverst på Kjetil Rekdals handleliste i sommerens overgangsvindu. Ekspertene har gitt terningkast på spillerne som ble hentet inn til denne sesongen, og det blir alt fra én toer til femmer på terningen.Og med en rekke spillere på utgående kontrakter, er duoen klare på hvem klubben bør kvitte seg med, og hvem de bør se an først ut fra hvilken divisjon klubben spiller i neste sesong.Den siste ukas beste signering er det AaFKs kvinnelag som har stått for. De har fått på plass en skikkelig stjernesignering. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Skulle ikke vært podcaster, skulle vært... Skulle vært, medaljevinner. Ledet Solbakkens menn til seier, osv, osv. Perler For Svin er en norsk podcast om norsk film! Du finner oss på https://www.instagram.com/perlerforsvin_norskfilmpodcast/ https://twitter.com/Perler_For_Svin, https://www.facebook.com/perlerforsvinpod eller www.PerlerForSvin.no ! Kassett kan kjøpes ved å vippse 140 kroner til Benjamin på 416 53 144, legg ved adresse! Med lydklipp hentet fra åpne kilder på nett og benyttet i henhold til god skikk for sitering. Disse inkluderer klipp fra Pappa Tar Gull (1964), Jessheim (Diaz), Hvem er denne karen? (Diaz), Olsenbanden Siste Skrik (2022), Uno (2004), Lasse og Geir (1976), Flåklypa Grand Prix (1975), Mot i Brøstet (1993), Fort Boyard (1990), Snake Eater (Norihiko Hibino), Døden på Oslo S (1990) og Filmmagasinet (1961).
Estude Psicanálise de forma simples, leve e sem complicações desnecessárias. Seja meu aluno na Confraria Analítica, a minha escola de formação teórica em Psicanálise: https://confrariaanalitica.com/Lucas Nápoli é psicólogo, psicanalista, professor, escritor e palestrante. Tem os títulos de Doutor em Psicologia Clínica pela PUC-RJ e Mestre em Saúde Coletiva pela UFRJ.➤ Adquira o pacote com os 3 e-books - https://bit.ly/packebookslucasnapoli➤ Adquira o meu ebook "Entenda-se: 50 lições de um psicanalista sobre saúde mental" - https://hotmart.com/pt-br/marketplace/produtos/e-book-entenda-se-50-licoes-de-um-psicanalista-sobre-saude-mental/I89387385X➤ Adquira a versão física do livro “Entenda-se: 50 lições de um psicanalista sobre saúde mental” - https://lucasnapolipsicanalista.kpages.online/livro-fisico-entenda-se-2d20dc88-3c99-494b-bd41-3c376cae3108➤ Adquira o meu ebook "Psicanálise em Humanês: 16 conceitos psicanalíticos cruciais explicados de maneira fácil, clara e didática" - https://hotmart.com/pt-br/marketplace/produtos/ebook-psicanalise-em-humanes-lucas-napoli/P42041012E➤ Adquira o meu ebook "O que um psicanalista faz?" - https://hotmart.com/pt-br/marketplace/produtos/o-que-um-psicanalista-faz-dr-lucas-napoli/X28810791USiga-me nas redes sociais:Instagram: https://www.instagram.com/lucasnapolipsicanalista/Facebook: https://www.facebook.com/lucasnapolipsicanalistaTelegram: https://t.me/lucasnapoliSite: https://lucasnapoli.com/
In quel tempo, insegnando nel tempio, Gesù disse: «Come mai gli scribi dicono che il Cristo è figlio di Davide? Disse infatti Davide stesso, mosso dallo Spirito Santo: “Disse il Signore al mio Signore: Siedi alla mia destra, finché io ponga i tuoi nemici sotto i tuoi piedi”. Davide stesso lo chiama Signore: da dove risulta che è suo figlio?». E la folla numerosa lo ascoltava volentieri.
A Piccoli Sorsi - Commento alla Parola del giorno delle Apostole della Vita Interiore
Vorresti ricevere notizie, saluti, auguri dalle Apostole della Vita Interiore?Lasciaci i tuoi contatti cliccando il link qui sotto e con la nostra nuova rubrica digitale potremo raggiungerti.https://www.it.apostlesofil.com/database/- Premi il tasto PLAY per ascoltare la catechesi del giorno e condividi con altri se vuoi -+ Dal Vangelo secondo Marco +In quel tempo, insegnando nel tempio, Gesù diceva: «Come mai gli scribi dicono che il Cristo è figlio di Davide? Disse infatti Davide stesso, mosso dallo Spirito Santo:"Disse il Signore al mio Signore:Siedi alla mia destra,finché io ponga i tuoi nemicisotto i tuoi piedi".Davide stesso lo chiama Signore: da dove risulta che è suo figlio?».E la folla numerosa lo ascoltava volentieri.Parola del Signore.
Mercado Flash, quinta-feira, 4 de junho. Neste episódio falamos da forma como as eleições do Real Madrid estão a mexer com o futebol português, nomeadamente com o Benfica. O Sporting tem Catamo a ser alvo de desejo do AC Milan e no futebol internacional há um novo treinador em Leverkusen e outro prestes a chegar ao Liverpool.
Jonatan Osland og Martinius Rendedal er to unge menn som har startet en ny podcast på Sennep.net. Den heter Vers for Vers og har som mål at du skal bli smittet med en kjærlighet for Guds ord, og at du ser hvilke skatter Gud har lagt ned i Bibelen. Det er ikke småtteri!Sennep-podden tar en prat med de ferske podcastvertene og lurer på; hvor kommer denne lidenskapen for Bibelen fra? Hvordan har det seg at Jonatan som nesten alltid har vært kristen, fant Martinius som ble frelst bare for et par år siden? Og kan to så unge menn ha noe klokt å si til oss som er sånn ordentlig voksne?
Noen av Det nye testamentets mest kjente og siterte ord, finner vi i Matteus 28,16-20. Disse berømte setningene kaller vi for «misjonsbefalingen». Her, noen dager før Jesus drar tilbake til Himmelen, underviser han...
Seierherrene skriver historien og de som skriver den norske vil ikke at du skal vite at det var prester som bygget Norge før og etter 1814. En ny bok - Samfunnsbyggerne - dokumenterer nøkkelrollen driftige prester spilte. Potetprest er bare et stikkord. Disse prestene tok vare på befolkningen gjennom nødårene under Napoleonskrigene, hvor det bokstavelig talt sto om liv og død.De sørget for å bygge kornmagasiner som gjorde at sulten ikke gjorde like store innhugg som før. Derfra var ikke spranget stort til landbrukshøyskoler og husmorsskoler. Det var ikke den ting ikke prestene hadde en finger med i.Dette var et arbeid Hans Nielsen Hauge var kjent for. Han samarbeidet med "potetprestene". Dette var en folkebevegelse nedenfra som arbeiderbevegelsen overtok og utmanøvrerte. Derfor hører vi ikke så mye om dem. De har ligget i skyggen av arbeiderbevegelsen og sosialistene som snart har fortrengt også den borgerlige siden.Vi sitter igjen med et forvrengt bilde av Norges-historien.Vår samtalepartner Reidar Magnus Stang har skrevet kapitlet om Johan E. Gunnerus (1717-1783), universalgeniet som grunnla Norges første vitenskapsselskap.Han kalles en polyhistor gjennom fagene botanikk, zoologi, ornitologi, mykologi (sopplære) og mineralogi. Han var aktiv innen folkeminne og på toppen av det hele prest og biskopa.Stikkordet for disse prestene er virketrang. Noen ganger i historien er det som skapertrangen bryter ut og river med seg menneskene i samtiden. Det var tilfelle med disse prestene. De brakte opplysning til Norge og klarte å omsette det i handling: Undervisning, og entreprenørskap.Niels Wulffsberg grunnla Morgenbladet, Drammens Tidende, et av Norges første trykkerier, Norges første nyhetsavis Tiden og grunnla Drammen Sparebank. Det var ikke den ting han ikke engasjerte seg i.Disse prestene har hatt stor innflytelse på den suverene nasjonen Norge skulle bli. Det er på tide at de trekkes frem i lyset.Møt en av forfatterne Reidar Magnus Stang i møtet med red. kl 20.00
Na Rádio Rural de Natal, o quadro Bem-Estar e Saúde vai ao ar toda segunda-feira, com a participação da psicopedagoga Mi Bispo, trazendo orientações e dicas para o equilíbrio emocional e o desenvolvimento pessoal.
O Pedcast é uma roda de discussões quinzenal encabeçada pelo SneakersBR, primeiro veículo do mundo a falar de cultura sneaker em português, em atividade desde 2007.
“Também Diane Arbus nos deu, na sua fotografia,/ da loucura não o refúgio (o asilo) mas a corrida/ (atrevida) – ou o passo de dança (Disse, Dança?)./ ‘Pass through the fire to the light', de novo L. Reed.” Isto é uma costela dessas que arrancamos para palitar a boca que gostaríamos de refazer a cada par de meses, dominados por um assombro que nos leve a um tal grau de estranheza que não tenhamos notícias nenhumas de quem costumávamos ser. Lemos a poesia para cair longe, para desaparecermos, sermos desses que se dão como perdidos. E a tal costela, neste caso, arrancada de um poema de Fernando Guerreiro, segue-se a um desses começos tão auspiciosos por estarem lançados no meio da maior confusão, nessa sua alteração interminável do estilo, uma alegria de ter por objecto o acidente, de viver variado, ir sabendo de si como de algo extraviado, assim, um ser disponível ao trespasse, fantasma de outros, fora dos eixos da sua biografia, abrindo-se a uma temporalidade mais vasta, inquietante… E o tal poema, esse belo estafermo, arranca assim: “Nada de obras completas – apenas champanhe, na primavera e um romance./ Por vezes esquecemo-nos de como morrer é simples –/ de sopro, no coração ou mesmo de cancro./ Num poema de Lou Reed todas as arritmias do espírito/ seriam resolvidas no aneurisma fluido do ritmo.” E aqui vemos Kafka passar ao fundo, aditando uma brevíssima explicação dos seus modos tão esquivos: “Evito as pessoas não porque quero viver sossegadamente, mas sim porque quero morrer sossegadamente.” É um abandono próprio de quem nunca, na verdade, teve qualquer margem de recuo na existência, e entendeu que pelo menos tinha direito a uma morte que não desse espectáculo, que não viesse a servir de gala a larvas e moscas. Afinal, o abandono é a morada que resta àqueles que nunca conheceram neste mundo uma condição propriamente doméstica. Cícero recordava aqui há um bocado um belo dito de Anaxágoras… “este filósofo agonizava em Lâmpsaco e os seus amigos perguntaram-lhe se ele queria, caso acontecesse uma desgraça, que o transportassem para Clazómenas, a sua pátria: ‘É absolutamente inútil', disse Anaxágoras, ‘de onde quer que se parta para os Infernos, o caminho é o mesmo.' Mas voltemos à fotografia de Diane Arbus e ao poema de Guerreiro: “talvez seja isso a loucura/ um Haloween dos subúrbios – uma ronda dos espíritos/ em que cada um entra, antes de regressar ao seu túmulo,/ para ensaiar (invertido no seu negativo) uma contra-dança./ Todos juntos, a máscara é ao mesmo tempo o que une e distingue – a bata: o impulso da forma, por onde a carne s'adelgaça – e o corpo, avança.” De algum modo esta é uma sensação comum, a de que este tempo como está só nos oferece um adeus intencionalmente arrastado em duração, a urgência de fazer um tempo contra o mundo, cada um arrastando as correntes para se manter acordado, deixando um rasto húmido e negro, como lesma ulcerosa e maldita. E assim acaba o mundo, não como uma coisa realmente tenebrosa, mas como algo que se faz esperar, ao ponto de alguns se queixarem de até nessa última hora estarmos sujeitos aos atrasos, a ficar na fila que não avança. “Mas esta porra não anda?”, resmunga alguém. Llansol diz que teve conhecimento não sabe onde de rituais primitivos de enterro em que se esvaziava a cavidade ventral de todas as vísceras do morto e aí se depositavam bilhetes com votos escritos… Talvez um ritual desses pudesse devolver algum impulso ao que se escreve, e, por mais que frágeis, nesse bafio doce daquilo que se usa para rechear o morto, talvez isso despertasse uma outra urgência dos vivos para com a vida. Seria um esforço a favor de uma persistência menos ordinária, e isto num momento em que aquilo a que por estes dias se usa tomar como uma atitude culta não é mais que uma disposição para sacralizar disparates, para se entregar a esses tributos que a estupidez presta ao orgulho. Os autores morrem cheios de tesão. Alguém os convenceu de que algo subsistirá dos seus espíritos, e andam por aí convencidos de que essa vergonha de serem inteiramente devassados pela fome da terra, não só pelos nossos corpos, mas por todos os sinais da nossa existência, a eles não poderá roer tudo, uma vez que lhe vão impondo um certo limite. Leram em Steiner que leu em Baruck de Mezbizh… “Quando uma palavra é pronunciada em nome do seu autor, os lábios deste movem-se dentro do túmulo. E os lábios de quem profere a palavra movem-se do mesmo modo que os do Mestre já morto.” É fácil detectar essa gravidade dos que falam com a confiança de que alguém fará deles mestres num porvir de dar à corda, mas a subtileza dos espíritos, toda essa delicadeza dos que desejam repetir-se pela eternidade fora, é precisamente aquilo que mais nos cansa, quando começamos a suspeitar que o verdadeiro génio é a coisa menos talentosa que há. Não está dotado de um dom, mas da sua ausência, de uma maldição, de um sentido dilacerante do tempo, de uma ânsia de explorar a cada momento essas zonas que mais resistem, de mergulhar no interdito, aquilo “que não se deixa dizer e que, justamente nessa medida, é preciso, de cada vez, tentar dizer” (Diogo Nóbrega). O que tem faltado já nem é tanto uma razão, mas a veemência de quem constrói o seu desacordo deixando-se queimar para ver as coisas a uma outra luz, esses seres que se entregam à profundidade vazia, e alcançam o que lhes é exterior, o fora, o Outro, uma força de dar vida a personagens precisamente porque não se insistiu mais em si, no mesmo. William Hazlitt não tem dúvidas de que Shakespeare era um espírito sem educação, tanto na frescura da sua argumentação como na variedade das perspectivas. “Shakespeare não fora acostumado a escrever redacções na escola a favor da virtude ou contra o vício. A isto devemos o tom desinteressado, mas salutar, da sua moralidade dramática.” Neste episódio, alguém que costuma ouvir assiduamente o podcast, quis apontar a alguns aspectos que lhe foram ficando deste esforço excessivo para erguer por cá um mau caminho. Com um balanço tremendo em leituras recomplicadas, densas, e uma estupenda capacidade para aceitar os convites e ciladas que trama aquela potência do falso, Diogo Nóbrega veio também partilhar um percurso memorioso de vorazes leituras, e uma compreensão arguta de alguns dos nós em que vimos esbarrando e que se mostram tão difíceis de desatar.
Homilia Padre Matheus Del Rey, IVE:Evangelho de Jesus Cristo segundo João 16,29-33Naquele tempo,os discípulos disseram a Jesus:"Eis, agora falas claramente e não usas mais figuras.Agora sabemos que conheces tudo e que não precisas que alguém te interrogue.Por isto cremos que vieste da parte de Deus".Jesus respondeu: "Credes agora?Eis que vem a hora - e já chegou - em que vos dispersareis, cada um para seu lado,e me deixareis só. Mas eu não estou só o Pai está comigo.Disse-vos estas coisas para que tenhais paz em mim.No mundo, tereis tribulações. Mas, tende coragem! Eu venci o mundo!"Palavra da Salvação.
Naquele tempo, 29 os discípulos disseram a Jesus: "Eis, agora falas claramente e não usas mais figuras. 30 Agora sabemos que conheces tudo e que não precisas que alguém te interrogue. Por isto cremos que vieste da parte de Deus". 31 Jesus respondeu: "Credes agora? 32 Eis que vem a hora - e já chegou - em que vos dispersareis, cada um para seu lado, e me deixareis só. Mas eu não estou só, o Pai está comigo. 33 Disse-vos estas coisas para que tenhais paz em mim. No mundo, tereis tribulações. Mas, tende coragem! Eu venci o mundo!"
I denne episoden møter vi Christoffer Honningsvåg (35) fra Ålesund, som nå bor i Fredrikstad med kona si og deres fire år gamle datter. Han har spilt fotball og jobbet med sporten hele livet, samtidig som han har vokst opp i en familie preget av rus samt fysisk og psykisk vold. Disse erfaringene har formet ham på ulike måter, noe vi får ta del i gjennom denne sterke episoden.I rollen som pappa har tidligere opplevelser kommet til overflaten, og Christoffer deler åpent om hvordan dette har påvirket ham som far og ektefelle.Han ønsker å bidra til å normalisere samtaler om psykisk helse, og håper at historien hans kan være til hjelp for andre som opplever psykiske utfordringer, spesielt i prestasjonsorienterte miljøer.
João Bettencourt, ator de 24 anos atualmente em destaque na novela ‘Páginas da Vida’, é o convidado de Daniel Oliveira no Alta Definição desta semana. Revela um lado íntimo e emocional numa conversa marcada pela ausência da figura paterna, um vazio que atravessou a sua infância e adolescência. Ao longo da conversa, sem ressentimento, o ator fala sobre a forma como aprendeu a aceitar com a distância paternal e a encontrar na mãe, na irmã e no avô os pilares afetivos que sustentaram o seu crescimento. A família surge como o lugar de proteção e equilíbrio que o ajudou a construir a própria identidade. Antes da representação, existia o sonho de ser futebolista, interrompido por problemas de saúde que o obrigaram a redefinir o futuro. A representação apareceu de forma inesperada e acabou por transformar a sua vida. O ator que encarna a personagem de Ricardo Dias, filho da vilã Marta em ‘Páginas da Vida’, fala ainda dos desafios de crescer num meio exigente, das dúvidas pessoais e de uma fase de desorientação que o levou a perceber a importância de se manter fiel a si próprio. Entre a fé, o trabalho e os valores que traz de casa, mostra-se consciente da pessoa que quer ser e da necessidade de preservar a sua essência, mesmo perante as pressões e mudanças da vida adulta. O Alta Definição foi emitido na SIC a 16 de maio.See omnystudio.com/listener for privacy information.
Homilia Padre Leonardo Câmara, IVE: Evangelho de Jesus Cristo segundo João 16,23b-28Naquele tempo, disse Jesus aos seus discípulos:"Em verdade, em verdade vos digo:se pedirdes ao Pai alguma coisa em meu nome,ele vo-la dará.Até agora nada pedistes em meu nome;pedi, e recebereis;para que a vossa alegria seja completa.Disse-vos estas coisas em linguagem figurativa. Vem a hora em que não vos falarei mais em figuras,mas claramente vos falarei do Pai.Naquele dia pedireis em meu nome, e não vos digo que vou pedir ao Pai por vós,pois o próprio Pai vos ama, porque vós me amastese acreditastes que eu vim da parte de Deus.Eu saí do Pai e vim ao mundo; e novamente parto do mundo e vou para o Pai".Palavra da Salvação.
Naquele tempo, disse Jesus aos seus discípulos: 23b "Em verdade, em verdade vos digo: se pedirdes ao Pai alguma coisa em meu nome, ele vo-la dará. 24 Até agora nada pedistes em meu nome; pedi, e recebereis; para que a vossa alegria seja completa. 25 Disse-vos estas coisas em linguagem figurativa. Vem a hora em que não vos falarei mais em figuras, mas claramente vos falarei do Pai. 26 Naquele dia pedireis em meu nome, e não vos digo que vou pedir ao Pai por vós, 27 pois o próprio Pai vos ama, porque vós me amastes e acreditastes que eu vim da parte de Deus. 28 Eu saí do Pai e vim ao mundo; e novamente parto do mundo e vou para o Pai".
Enquanto o pacote laboral avança para negociação parlamentar após o impasse na concertação social, o Governo tenta encontrar margem de acordo com o Chega, num xadrez político onde férias e banco de horas surgem como possíveis moedas de troca. José Eduardo Martins considera que “não há outro remédio senão negociar” com um partido que “quer sempre o impossível”, Pedro Delgado Alves defende que o Chega age por puro oportunismo, “navegando a crista da onda” sem convicções profundas. No caso das torturas na esquadra do Rato, o ministro da Administração Interna é elogiado pela sua gestão, mas o debate potestativo marcado pelo Chega gera críticas: para José Eduardo Martins, o partido tentou “branquear os polícias criminosos” num movimento preocupante para a democracia. No Reino Unido, as eleições autárquicas agravam a crise do governo de Keir Starmer, com o Reform UK, de Nigel Farage, a vencer no País de Gales após 27 anos de domínio trabalhista. Pedro Delgado Alves alerta que o fim de linha para o primeiro-ministro britânico não significa necessariamente o fim do governo nem eleições antecipadas. Ouça a análise dos comentadores no Antes Pelo Contrário em podcast, emitido na SIC Notícias a 14 de maio. * A sinopse deste episódio foi criada com o apoio de IA. Saiba mais sobre a aplicação de Inteligência Artificial nas Redações da Impresa Para ver a versão vídeo deste episódio, clique aquiSee omnystudio.com/listener for privacy information.
"Våre barn vokser opp i et samfunn der det ikke skal finnes fare. Da er kanskje angst prisen vi betaler for å leve fysisk trygt", skriver Akiah A. Ottesen i en ytring på psykologisk.no. Og videre: "Basert på spørreundersøkelse blant kommuneansatte konkluderer de med at barn som ikke får tidlig helsehjelp kan utvikle mer alvorlige symptomer og problemer over tid. Og alle roper at vi trenger mer ressurser. Men hva hvis premisset er feil? Hva hvis det er samtiden som skaper lidelse hos våre barn" Disse spørsmålene finner både Lena og Marcus svært interessante. Har vi en sykliggjørende kultur som gjør at det vi sier til de unge, og det de selv rapporterer som symptomer på sykdom, egentlig bare er selve livet som viser seg med alt det innebærer? Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
"Onde nascem os pirilampos", da portuguesa Clara Vieira é uma curta metragem em competição no Festival de Cinema de Cannes. Dois adolescentes não se atrevem a assumir uma relação amorosa num filme que alerta também para a consciência ecológica. A obra integra a selecção La Cinef, consagrada aos filmes de escolas de cinema. A realizadora, estudante da Escola Superior de Teatro e Cinema em Portugal, chega, desta feita, a um dos mais prestigiosos festivais da sétima arte do mundo. Após uma estreia no Indie Lisboa, ela começa por reagir a enfim, a esta sua selecção para Cannes. Foi uma grande surpresa porque não estava nada à espera, não é? Isto é uma coisa que não costuma a acontecer. Então daí pronto, a minha reacção. E então, quando surgiu a notícia, a sua sensação foi o quê? De incredulidade? Sim, basicamente isso. Mas também porque, como estou ainda a terminar a escola, ainda tenho muitos trabalhos para fazer. Ainda tenho muita coisa a acontecer e por isso a notícia foi um bocado "overwhelming" [avassaladora] nesse sentido. Precisamente, é um filme de escola ou porque está integrado de facto, lá onde concorrem filmes precisamente de escolas de cinema, como é o caso da sua, que é uma Escola superior de teatro e cinema. Ia perguntar-lhe para chegar a este produto final como é que foi, por exemplo, a selecção do elenco e a rodagem ? A selecção do elenco nós fizemo-lo antes de ter o argumento escrito. Ou seja, foi um processo muito colaborativo com os actores. Por acaso, uma coisa que acontece na nossa equipa que não acontece com mais nenhuma outra equipa a nível profissional, é o facto de nós nos conhecermos há três anos, não é? Então nós trabalhamos juntos há três anos e por isso já temos uma dinâmica de turma criada ali, relações pessoais também. E acaba o trabalho por ser muito mais fácil nesse sentido. Quem são estes actores que estão a dar corpo ao seu filme? O Miguel Melro é um rapper. Ele faz batalhas de rap na Liga Knock Out, mas também é actor. E depois os outros quatro são amigos mesmo. E também são actores. Tiraram a formação na Academia Contemporânea do Espectáculo, que foi onde eu também fiz teatro. O que é que pretendeu com este argumento? Ou seja, o que eu queria era uma forma também de documentar um grupo de amigos, porque a ideia de grupo é uma coisa que me fascina muito. Eu acho que a ideia do grupo é uma coisa forte. Ou seja, também por conhecer o trabalho de actor, não é porque também já tenho formação em teatro. Acho que uma coisa que me interessava era trabalhar com actores no processo criativo, ou seja, o actor como criador também. E acho que isso depois sente se bastante no filme que eles fizeram parte desse processo. Então os pirilampos produzem luz, mas sem produzir calor. Vão normalmente acasalar em Maio e Junho. E na altura, machos e fêmeas produzem luzes para comunicar. Há um fascínio enorme em relação aos pirilampos e em relação a este processo, nós vêmo-lo, aliás, no filme. O que é que pretendia efectivamente fazer em torno dos pirilampos para este filme? A ideia dramatúrgica do filme era que nós experienciássemos o processo emocional das personagens através da luz. À ideia dos pirilampos surgiu por causa da questão ecológica que o filme também aborda. Ou seja, neste caso, a extinção dos pirilampos, que é uma coisa que está posta em causa no filme de forma um bocado subtil, mas é um factor ambiental, digamos assim, que está em causa. E por isso pareceu-me uma boa relação. Também porque visualmente eu acho bastante mágico, na medida em que para mim, haver pirilampos é uma ideia abstracta, porque eu nunca os vi. Então também tem esse lado. É um grupo de jovens que acampa. Nós vemo los comer, rir-se. E então o Melro de que falava vai a procura de pirilampos e leva consigo uma jovem para chegar a este produto final em Cannes. Disse que tinha também formação na área de teatro e referências cinematográficas. Quais são as que tem? O que é que gostou de ver? O que é que privilegiou em relação ao cinema que também foi consumindo para chegar agora aqui à fase final da sua formação superior? É difícil porque para mim é mesmo uma mistura de tudo. No processo criativo não passa só pelo cinema, referências cinematográficas, passa também por referências... Teatrais, dizia, que gostava muito... Teatrais. Sim, também por bandas desenhadas. Muitas coisas, então. Mas eu posso assim falar, se calhar... De Portugal, do estrangeiro ? Sim, sim, sim. Se calhar eu posso falar de referências cinematográficas. O Apichatpong [Weeasethakul] é claramente uma grande referência para mim. Cinema tailandês, então, não é? Sim, também gosto muito do [Werner] Herzog. Se calhar em Portugal a Catarina Vasconcelos. Porque a mim agrada-me bastante a ideia de espiritualidade no cinema, ou seja, a ideia de acreditar em coisas que não vemos. Eu sinto que eles todos falam muito de fantasmas, menos o Herzog. O Herzog chama mais a terra. Mas há também esse contraste, que é interessante. Vai a Cannes, teve tempo ou oportunidade de ver quais são as outras propostas que vão contracenar com a sua lá na Mostra La Cinef da prestigiosa selecção oficial. Há coisas que já tentou ver que vai tentar ver ? Sim, a ideia e estamos a falar só na categoria La Cinef ou... ? Começando pela sua categoria, sim. Sim, a ideia é eu. Eu quero ver todos os filmes que estão na competição. E está muito optimista, muito pessimista ? Muito "logo se vê" ? Em que estado de espírito é que está ? Eu vi numa notícia que eu sou a realizadora mais nova. Então eu não estou propriamente com muita expectativa, porque são pessoas que estudam muitos anos cinema. Ou seja, aqui em Portugal são só três anos. Acredito que noutros países serão mais e que se calhar também tem outros recursos e isso é uma coisa que se calhar é intimidante. Mas não sei. Eu acho que estar lá por si só já é uma grande vitória. Mas gostava de ganhar, obviamente. Vai tentar então ver muito cinema. E quais são assim os nomes de cineastas que vão ter filmes a serem exibidos em Cannes, que lhe chamaram mais a atenção e que porventura vai tentar privilegiar? Eu ainda estava aqui a estudar o cartaz. Eu gosto muito da realizadora do "I saw the TV glow" [Jane Schoenbrune] sei que ela vai ter um filme, também do realizador do "Close" [Lukas Dhont]. Também é um filme que eu adoro. Mas eu quero muito ver os filmes portugueses. Estou muito entusiasmada. Quero mesmo muito ver. Eu gostei muito da premissa do do filme do Daniel. Do Daniel Soares, que está em competição nas curtas da selecção oficial. Sim.
O contato ocorreu no Palácio da Alvorada, na véspera do feriado de primeiro de maio, após Lula mencionar a dificuldade de agendar um encontro presencial com o presidente dos Estados Unidos.Você já leu uma notícia hoje e sentiu que já viveu esse momento antes? Essa sensação de déjà Vu não é coincidência. No Brasil, o que é manchete hoje costuma ser o eco de decisões e fatos que analisamos meses, ou até anos atrás. Para celebrar os 8 anos da Crusoé, decidimos enfrentar esse ciclo. Pegamos o que nasceu no digital e, pela primeira vez, transformamos em um registro físico, tátil e permanente. Chegou a edição especial Crusoé impressa. É um item colecionável, atemporal e limitado. Uma revista feita para quem gosta de ler com calma, longe das notificações do celular. Um exemplar para guardar sobre o que realmente importa na história recente do brasil. Esta edição é um presente exclusivo para novos assinantes do Combo de 2 anos O Antagonista e Crusoé. Utilize o cupom 8ANOSCRUSOE e acesse o link: https://bit.ly/crusoe-edicao-impressa Papo Antagonista é o programa que explica e debate os principais acontecimentos do dia com análises críticas e aprofundadas sobre a política brasileira e seus bastidores. O programa traz contexto e opinião sobre os temas mais quentes da atualidade. Com foco em jornalismo, eleições e debate, é um espaço essencial para quem busca informação de qualidade. Ao vivo de segunda a sexta-feira às 18h no nosso canal no Youtube. https://www.youtube.com/@OAntagonista Siga O Antagonista no X: https://x.com/o_antagonista Acompanhe O Antagonista no canal do WhatsApp. Boletins diários, conteúdos exclusivos em vídeo e muito mais. https://whatsapp.com/channel/0029Va2SurQHLHQbI5yJN344 Leia mais em www.oantagonista.com.br | www.crusoe.com.br #Trump #Lula #JoesleyBatista #Politica #Bastidores #Diplomacia #Brasil #EUA #JBS #Noticias #PodcastBrasil #HistoriaPolitica #Revelação #Mundo #Geopolitica #Curiosidades #Jornalismo #Presidentes #Dialogo #Urgente
For en tid tilbake fikk jeg et spørsmål fra en gruppe elever på en videregående skole. De hadde diskutert influenceren Andrew Tate, og spurte meg rett ut: Hva synes du egentlig om ham? Spørsmålet kom med en viss nervøsitet, kanskje fordi Tate er en omstridt figur – beundret av noen, avskydd av andre – men uansett vanskelig å ignorere. Og jeg svarte så ærlig jeg kunne: Jeg mener at Andrew Tates innflytelse er skadelig. Han formidler et budskap som er umoralsk, egosentrisk og ribbet for grunnleggende menneskelige verdier som empati, respekt og relasjonell forståelse.Andrew Tate er ikke et isolert fenomen. Han er snarere et symptom på en større kulturell bevegelse som i økende grad verdsetter overfladisk suksess, dominans og personlig gevinst – ofte på bekostning av fellesskap, omsorg og etikk. Vi lever i en tid hvor sosiale medier gir enorm makt til personer som mestrer algoritmenes spill, men som ikke nødvendigvis har noe meningsfullt å bidra med når det gjelder menneskelig vekst, psykologisk innsikt eller sosialt ansvar.I stedet ser vi at mange unge – særlig gutter – trekkes mot et ideal som lover styrke, frihet og suksess, men som i praksis ofte fører til fremmedgjøring, empatiløshet og et tomt jag etter ytre bekreftelse. Disse idealene dyrkes i et digitalt klima hvor det å være "alfa", vinne i konkurransen og vise null sårbarhet fremstår som veien til verdighet. Problemet er bare at det motsatte ofte er sant: Når vi lukker døren til det sårbare, mister vi også kontakten med det som gjør oss menneskelige.I dagens episode skal jeg innom nettopp dette: Hva slags verdier er det vi dyrker i kulturen vår? Hvorfor får stemmer som Andrew Tate så stor plass? Hva sier dette om den mentale og emosjonelle tilstanden til vår tid? Og hvordan kan vi forstå disse strømningene – ikke bare som sosiale eller politiske fenomener, men som uttrykk for dype psykologiske lengsler og mangler?Velkommen til en kort episode hvor jeg snakker noe om maskulinitet, makt, verdier – og hva det vil si å være et menneske blant andre mennesker i en tid hvor det digitale ofte overstyrer det relasjonelle. Jeg begynner med hva jeg spontant svarte da en gjeng med ungdommer spurte meg hva jeg synes om Andrew Tate.Vil du ha mer psykologi og flere dypdykk i menneskets sjelsliv?Vil du har en praksis for selvutvikling og hjelp til å dykke ned i ditt eget indre liv?Da kan BeBalanced.ai være noe for deg! Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Du tror du tar bevisste valg, men mye skjer på autopilot. Hvor kommer det fra?Vi styres ofte av programmering fra barndommen som ligger i underbevisstheten. Disse mønstrene påvirker hvem vi tiltrekkes av, hvordan vi reagerer, og hva vi tolererer i relasjoner.I denne episoden snakker Anniken med mental trener Anniken Binz om hvorfor hjernen gjentar gamle strategier for trygghet, selv når de ikke fungerer og hvordan emosjonelle sår fortsatt preger oss i voksenlivet.Den gode nyheten: Alt som er feillært kan avlæres. Når du blir bevisst dine mønstre, kan du begynne å endre dem, og skape sunnere valg i livet og i kjærligheten. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Prova Shopify ad 1 € - Vai su shopify.it Oggi Dentro La Storia celebra la Festa dei Lavoratori con un video molto particolare che celebra la memoria del sacrificio di chi, in nome del lavoro e della democrazia, ha pagato con la vita. Il 24 gennaio 1977 a Madrid un commando terrorista fa irruzione negli uffici di uno studio legale in Calle de Atocha 55 e compie una strage: cadono sotto i colpi delle mitragliette cinque tra avvocati e sindacalisti, altre quattro persone restano gravemente ferite. L'attacco è realizzato da franchisti ed estremisti di destra per costringere i sindacati e il rinato Partito Comunista spagnolo a reagire con forza, obbligando così lo Stato a decretare la legge marziale favorendo così il ritorno della dittatura. La reazione composta e civile di Madrid e dei sindacati ai funerali delle vittime stroncherà sul nascere i piani criminosi degli aspiranti golpisti che hanno usufruito anche dell'appoggio dei neofascisti italiani.
Historiador Bruno Cardoso Reis diz que há pontos certeiros nas criticas de Merz que disse que o Irão está a humilhar os EUA. Aponta ainda um "acordo parcial" como cenário ideal para estreito de Ormuz.See omnystudio.com/listener for privacy information.
Comprendere l'ironia in una lingua straniera è il livello più avanzato di padronanza. L'umorismo italiano gioca molto sul doppio senso, su parole che suonano in modo simile e su riferimenti culturali precisi — il che non è per niente facile. Vediamo insieme una selezione di battute e barzellette italiane con la spiegazione dell'ironia dietro ognuna. Se Ridi a Queste Battute, il Tuo Livello È Madrelingua Le Battute 1. "La Nave Spiegò le Vele al Vento, ma il Vento Non Capì" L'ironia nasce dal doppio significato del verbo spiegare. Nel senso più comune significa illustrare qualcosa a qualcuno, chiarire, mostrare come funziona una cosa. Nel contesto nautico, però, spiegare le vele significa aprirle al vento. L'ironia sta nel fatto che il vento, pur ricevendo una "spiegazione", non capisce — come a dire che la spiegazione è andata a vuoto. 2. "In Quale Stanza Ci Si Sente più Ottimisti? In Bagno, Perché Ogni Cosa che Farai Sarà un Su-cesso" L'ironia nasce dalla parola scritta volutamente come su-cesso. «Successo» significa trionfo, vittoria, risultato positivo. Ma nella battuta la parola è spezzata per rivelare cesso — termine molto informale e colloquiale che indica il bagno, e in particolare il water. Quindi in bagno si è ottimisti non solo perché ogni cosa sarà un successo, ma perché fisicamente si è sempre sul cesso. 3. "Se una Mucca Si Trova a Bratislava, È una Slovacca" Per capire questa battuta bisogna conoscere un sinonimo di «mucca»: vacca — da cui derivano, ad esempio, «vaccino» e «carne vaccina». «Slovacca» indica una persona proveniente dalla Slovacchia, la cui capitale è Bratislava. Quindi una mucca (ovvero una vacca) che si trova a Bratislava è, a tutti gli effetti, una slo-vacca. 4. "Qual È il Colmo per un Mango? — Non lo So. — Mango Io" Il colmo è il massimo dell'assurdo, la cosa più paradossale che possa capitare — struttura fissa di molte barzellette italiane. Qui chi risponde dice «Mango io», che suona quasi identico a «Manco io». Manco è una parola colloquiale che significa nemmeno, neanche, neppure — usata per rafforzare una negazione: «Manco io lo so» = «Nemmeno io lo so». L'ironia nasce dalla scelta di usare il nome del frutto al posto di «manco». 5. "Come Si Chiama un Cane Husky Non Particolarmente Bello? Una Schifezza" Il gioco è fonico. In italiano la H è muta, e il nome della razza husky viene pronunciato all'inglese: àski. Leggendo velocemente «un àski fezza» si ottiene il suono di «una schifezza» — parola molto colloquiale che significa cosa brutta, disgustosa, di pessima qualità. L'ironia nasce quindi dalla pronuncia, non dal doppio significato di una parola. 6. "Due Mandarini Litigano Furiosamente e Uno Dice all'Altro: Guarda che Ti Spicchio!" Il gioco ruota attorno alla parola spicchio — una delle parti in cui si divide un agrume sbucciato, quella forma a mezza luna. Da qui deriva il verbo spicchiare, che significa aprire un agrume a spicchi. La battuta sostituisce il verbo picchiare — colpire, percuotere violentemente — con spicchiare, che gli somiglia quasi perfettamente. Normalmente durante un litigio si direbbe «Guarda che ti picchio!», ma dal momento che chi litiga sono due mandarini, la minaccia diventa «Guarda che ti spicchio!» 7. "Qual È il Formaggio Servito nei Vagoni Ristorante? La Mozzarella in Carrozza" Per capire questa battuta serve un po' di vocabolario ferroviario. Un vagone è una delle parti che compongono un treno — e carrozza ne è il sinonimo esatto. Quando si acquista un biglietto del treno in Italia, il posto viene indicato con «carrozza numero X, posto Y». Il formaggio servito nei vagoni ristorante è quindi la mozzarella in carrozza — che è anche un piatto reale della cucina napoletana: mozzarella fritta tra due fette di pane. La battuta sfrutta la perfetta coincidenza tra il termine ferroviario e il nome del piatto. 8. "Due Casseforti Si Incontrano per Strada. Che Combinazione!" Il doppio significato riguarda la parola combinazione. L'esclamazione «Che combinazione!» è molto comune nell'italiano parlato e significa che coincidenza! Ma nel contesto delle casseforti, combinazione è anche il codice segreto con cui si apre una cassaforte — senza il quale non è possibile accedere al suo contenuto. Le due casseforti si incontrano ed è davvero una combinazione — nel senso di coincidenza, ma anche perché ognuna di loro ha la propria combinazione. Nota grammaticale: il singolare è la cassaforte; al plurale entrambe le parole prendono il plurale: le casseforti. 9. "Mi Rifiuto", Disse il Netturbino Il netturbino — detto anche spazzino o operatore ecologico — è chi si occupa della raccolta della spazzatura. L'ironia nasce dalla parola rifiuto: come sostantivo significa spazzatura, esattamente il materiale con cui lavora ogni giorno. Come prima persona singolare del verbo rifiutarsi, invece, «mi rifiuto» significa non voglio farlo, dico di no. Il netturbino rifiuta qualcosa — usando involontariamente la stessa parola che definisce il suo lavoro. 10. "Qual È la Pianta più Puzzolente? La Pianta dei Piedi" Il gioco nasce dal doppio significato di pianta: può indicare un vegetale, ma anche la parte inferiore del piede. La domanda chiede quale pianta abbia l'odore più sgradevole — e la risposta non è un vegetale esotico, ma la pianta dei piedi. 11. "Perché il Pomodoro Non Riesce a Dormire? Perché l'Insalata Russa" L'ironia ruota attorno all'aggettivo russa. Nel contesto del dormire, richiama il verbo russare — fare il suono continuo e fastidioso con bocca e naso durante il sonno. Il pomodoro non riesce a dormire perché qualcuno russa. Ma chi russa? L'insalata russa — piatto classico italiano a base di verdure miste e maionese, il cui aggettivo russa indica l'origine dalla Russia. La battuta sfrutta la perfetta coincidenza fonetica tra i due significati. Domande Frequenti Perché Capire le Battute È un Segno di Livello Avanzato? Perché l'umorismo richiede la conoscenza simultanea di più livelli della lingua: i doppi significati delle parole, le somiglianze fonetiche, i riferimenti culturali e le espressioni colloquiali. Non basta conoscere la grammatica — bisogna aver interiorizzato la lingua in modo profondo e naturale. Cosa Significa "Il Colmo" in Italiano? «Il colmo» indica il massimo dell'assurdo, la situazione più paradossale e improbabile che si possa immaginare. È una struttura fissa usata in molte barzellette italiane: «Qual è il colmo per un...» introduce sempre una situazione comica basata sulla professione, il nome o la natura del soggetto. Come Si Chiama Chi Raccoglie la Spazzatura in Italiano? Ci sono tre termini usati in italiano: netturbino (il più tradizionale), spazzino (molto comune nel parlato) e operatore ecologico (la denominazione ufficiale e più formale). Tutti e tre si riferiscono alla stessa figura professionale. La Mozzarella in Carrozza È un Piatto Reale? Sì. La mozzarella in carrozza è un piatto tradizionale della cucina napoletana: mozzarella fritta racchiusa tra due fette di pane. Il nome deriva dal fatto che la mozzarella si trova "in carrozza" — racchiusa nel pane come un passeggero. È anche da qui che nasce la battuta, sfruttando il doppio significato di carrozza come vagone del treno. Qual È il Modo Migliore per Imparare i Giochi di Parole Italiani? Il metodo più efficace è consumare contenuti in italiano autentico: film, serie TV, podcast, canzoni e testi umoristici. I giochi di parole non si imparano studiando le regole — si interiorizzano attraverso l'esposizione ripetuta alla lingua reale, colloquiale e culturalmente radicata. Il modo migliore per entrare nella cultura italiana? Ridere con lei — approfondisci con l'articolo dedicato ad altre 10 barzellette italiane. Accedi a siti e contenuti italiani da qualsiasi parte del mondo e in totale sicurezza con NordVPN! Usa il codice coupon LEARNAMO per ricevere uno sconto speciale! { "@context": "https://schema.org", "@type": "Quiz", "name": "Quiz sulle Battute Italiane", "description": "Quiz interattivo sui giochi di parole e sull'umorismo italiano con 10 domande sui doppi significati, la fonetica e le espressioni colloquiali.", "educationalLevel": "Avanzato B2-C1", "learningResourceType": "Quiz", "inLanguage": "it", "hasPart": [ { "@type": "Question", "name": "Nella battuta della nave, quale verbo ha un doppio significato?", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "spiegare" } }, { "@type": "Question", "name": "Qual è il significato colloquiale di 'cesso'?", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "bagno / water" } }, { "@type": "Question", "name": "Nella battuta della Slovacchia, quale sinonimo di 'mucca' è nascosto nel nome del Paese?", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "vacca" } }, { "@type": "Question", "name": "Nella struttura 'Qual è il colmo per un...', a cosa si riferisce la parola 'colmo'?", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "il massimo dell'assurdo / la situazione più paradossale" } }, { "@type": "Question", "name": "Nella battuta del cane husky, su cosa si basa l'ironia?", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "sulla pronuncia / sulla somiglianza fonetica" } }, { "@type": "Question", "name": "In quale piatto tradizionale italiano troviamo la parola 'carrozza'?", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "mozzarella in carrozza" } }, { "@type": "Question", "name": "Nella battuta delle casseforti, cosa significa 'Che combinazione!' come esclamazione?", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "che coincidenza" } }, { "@type": "Question", "name": "Nella battuta del netturbino, 'rifiuto' può essere sia un sostantivo che la prima persona del verbo 'rifiutarsi'.", "acceptedAnswer": { "@type": "Answer", "text": "Vero" } }, { "@type": "Question",...
A Piccoli Sorsi - Commento alla Parola del giorno delle Apostole della Vita Interiore
Vorresti ricevere notizie, saluti, auguri dalle Apostole della Vita Interiore?Lasciaci i tuoi contatti cliccando il link qui sotto e con la nostra nuova rubrica digitale potremo raggiungerti.https://www.it.apostlesofil.com/database/- Premi il tasto PLAY per ascoltare la catechesi del giorno e condividi con altri se vuoi -+ Dal Vangelo secondo Giovanni +In quel tempo, Gesù si manifestò di nuovo ai discepoli sul mare di Tiberìade. E si manifestò così: si trovavano insieme Simon Pietro, Tommaso detto Dìdimo, Natanaèle di Cana di Galilea, i figli di Zebedèo e altri due discepoli. Disse loro Simon Pietro: «Io vado a pescare». Gli dissero: «Veniamo anche noi con te». Allora uscirono e salirono sulla barca; ma quella notte non presero nulla.Quando già era l'alba, Gesù stette sulla riva, ma i discepoli non si erano accorti che era Gesù. Gesù disse loro: «Figlioli, non avete nulla da mangiare?». Gli risposero: «No». Allora egli disse loro: «Gettate la rete dalla parte destra della barca e troverete». La gettarono e non riuscivano più a tirarla su per la grande quantità di pesci. Allora quel discepolo che Gesù amava disse a Pietro: «È il Signore!». Simon Pietro, appena udì che era il Signore, si strinse la veste attorno ai fianchi, perché era svestito, e si gettò in mare. Gli altri discepoli invece vennero con la barca, trascinando la rete piena di pesci: non erano infatti lontani da terra se non un centinaio di metri.Appena scesi a terra, videro un fuoco di brace con del pesce sopra, e del pane. Disse loro Gesù: «Portate un po' del pesce che avete preso ora». Allora Simon Pietro salì nella barca e trasse a terra la rete piena di centocinquantatré grossi pesci. E benché fossero tanti, la rete non si spezzò. Gesù disse loro: «Venite a mangiare». E nessuno dei discepoli osava domandargli: «Chi sei?», perché sapevano bene che era il Signore. Gesù si avvicinò, prese il pane e lo diede loro, e così pure il pesce. Era la terza volta che Gesù si manifestava ai discepoli, dopo essere risorto dai morti.Parola del Signore.
Vi har en «doozy» til dere denne uka, der vi i ukas Topp 5, inspirert av Retro Rewind. Fra videoutleie til cowboyer: Vi snakker…
Vi har en "doozy" til dere denne uka, der vi i ukas Topp 5, inspirert av Retro Rewind, snakker om spill som putter deg i en jobb som teknisk sett ikke finnes lenger i noen meningsfylt grad. Pluss mye mer spillprat såklart!
Na noite de 3 de outubro de 2023, Mônica Silva — grávida de sete meses — saiu de casa após uma ligação de poucos segundos. Disse aos filhos que voltaria em minutos… mas nunca mais foi vista.Sugira casos: casosreaispodcast.com.brApoie e receba episódios antes: apoia.se/casosreaisSiga: @casosreaisoficial | @erikamirandasRoteiro: Lucas AndriesEdição: Publi.tv - Produtora de vídeos
A Piccoli Sorsi - Commento alla Parola del giorno delle Apostole della Vita Interiore
Vorresti ricevere notizie, saluti, auguri dalle Apostole della Vita Interiore?Lasciaci i tuoi contatti cliccando il link qui sotto e con la nostra nuova rubrica digitale potremo raggiungerti.https://www.it.apostlesofil.com/database/- Premi il tasto PLAY per ascoltare la catechesi del giorno e condividi con altri se vuoi -+ Dal Vangelo secondo Luca +Ed ecco, in quello stesso giorno, [il primo della settimana], due [dei discepoli] erano in cammino per un villaggio di nome Èmmaus, distante circa undici chilometri da Gerusalemme, e conversavano tra loro di tutto quello che era accaduto.Mentre conversavano e discutevano insieme, Gesù in persona si avvicinò e camminava con loro. Ma i loro occhi erano impediti a riconoscerlo. Ed egli disse loro: «Che cosa sono questi discorsi che state facendo tra voi lungo il cammino?». Si fermarono, col volto triste; uno di loro, di nome Clèopa, gli rispose: «Solo tu sei forestiero a Gerusalemme! Non sai ciò che vi è accaduto in questi giorni?». Domandò loro: «Che cosa?». Gli risposero: «Ciò che riguarda Gesù, il Nazareno, che fu profeta potente in opere e in parole, davanti a Dio e a tutto il popolo; come i capi dei sacerdoti e le nostre autorità lo hanno consegnato per farlo condannare a morte e lo hanno crocifisso. Noi speravamo che egli fosse colui che avrebbe liberato Israele; con tutto ciò, sono passati tre giorni da quando queste cose sono accadute. Ma alcune donne, delle nostre, ci hanno sconvolti; si sono recate al mattino alla tomba e, non avendo trovato il suo corpo, sono venute a dirci di aver avuto anche una visione di angeli, i quali affermano che egli è vivo. Alcuni dei nostri sono andati alla tomba e hanno trovato come avevano detto le donne, ma lui non l'hanno visto».Disse loro: «Stolti e lenti di cuore a credere in tutto ciò che hanno detto i profeti! Non bisognava che il Cristo patisse queste sofferenze per entrare nella sua gloria?». E, cominciando da Mosè e da tutti i profeti, spiegò loro in tutte le Scritture ciò che si riferiva a lui.Quando furono vicini al villaggio dove erano diretti, egli fece come se dovesse andare più lontano. Ma essi insistettero: «Resta con noi, perché si fa sera e il giorno è ormai al tramonto». Egli entrò per rimanere con loro. Quando fu a tavola con loro, prese il pane, recitò la benedizione, lo spezzò e lo diede loro. Allora si aprirono loro gli occhi e lo riconobbero. Ma egli sparì dalla loro vista. Ed essi dissero l'un l'altro: «Non ardeva forse in noi il nostro cuore mentre egli conversava con noi lungo la via, quando ci spiegava le Scritture?».Partirono senza indugio e fecero ritorno a Gerusalemme, dove trovarono riuniti gli Undici e gli altri che erano con loro, i quali dicevano: «Davvero il Signore è risorto ed è apparso a Simone!». Ed essi narravano ciò che era accaduto lungo la via e come l'avevano riconosciuto nello spezzare il pane.Parola del Signore.
"O Reino dos Céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho…" Mateus 22-2-13"Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos." Mateus 22:2-14"Assim os derradeiros serão primeiros, e os primeiros derradeiros; porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos." Mateus 20:16
Nella notte tra il 17 e il 18 agosto 1978 davanti all'isola di Cavallo, al largo della Corsica, un colpo di fucile colpì all'inguine un ragazzo di 19 anni che stava dormendo su una barca. Quel ragazzo si chiamava Dirk Hamer, era tedesco. Morì 111 giorni dopo in seguito alla ferita, dopo aver subito l'amputazione della gamba andata in cancrena. A sparare quel colpo, con un fucile semiautomatico da guerra, era stato un italiano molto famoso: il principe Vittorio Emanuele, discendente dei Savoia, pretendente al trono d'Italia. Lui stesso ammise, subito dopo il fatto, di aver sparato quella notte due colpi, durante una lite con un ragazzo italiano. Disse di essere molto dispiaciuto per ciò che era accaduto. Poi, con il tempo, cambiò versione, affermò che qualcun altro aveva sparato e che, anzi, lui era il reale bersaglio di quei colpi. Vittorio Emanuele fu processato a Parigi e venne assolto e quell'assoluzione resta il grande mistero di questa storia. Poi, anni più tardi, in cella per un'altra vicenda, Vittorio Emanuele tornò a parlare di quella notte, non sapendo di essere registrato. Ammise nuovamente di essere stato lui a sparare e a colpire Dirk Hamer. Disse, riferendosi al processo: «Li ho fregati». Ma la storia di quella notte ebbe anche altre conseguenze indirette. Il padre di Dirk Hamer, dopo la morte del figlio, sviluppò una nuova pseudoterapia contro i tumori e le malattie gravi. Chiamò il suo metodo “nuova medicina germanica” sostenendo che ogni malattia derivava in realtà da un trauma psichico e che si potesse guarire senza cure farmacologiche ma solo superando quel trauma. Chiamò il trauma psichico alla base di ogni malattia la “Sindrome Dirk Hamer”. Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices
Nella notte tra il 17 e il 18 agosto 1978 davanti all'isola di Cavallo, al largo della Corsica, un colpo di fucile colpì all'inguine un ragazzo di 19 anni che stava dormendo su una barca. Quel ragazzo si chiamava Dirk Hamer, era tedesco. Morì 111 giorni dopo in seguito alla ferita, dopo aver subito l'amputazione della gamba andata in cancrena. A sparare quel colpo, con un fucile semiautomatico da guerra, era stato un italiano molto famoso: il principe Vittorio Emanuele, discendente dei Savoia, pretendente al trono d'Italia. Lui stesso ammise, subito dopo il fatto, di aver sparato quella notte due colpi, durante una lite con un ragazzo italiano. Disse di essere molto dispiaciuto per ciò che era accaduto. Poi, con il tempo, cambiò versione, affermò che qualcun altro aveva sparato e che, anzi, lui era il reale bersaglio di quei colpi. Vittorio Emanuele fu processato a Parigi e venne assolto e quell'assoluzione resta il grande mistero di questa storia. Poi, anni più tardi, in cella per un'altra vicenda, Vittorio Emanuele tornò a parlare di quella notte, non sapendo di essere registrato. Ammise nuovamente di essere stato lui a sparare e a colpire Dirk Hamer. Disse, riferendosi al processo: «Li ho fregati». Ma la storia di quella notte ebbe anche altre conseguenze indirette. Il padre di Dirk Hamer, dopo la morte del figlio, sviluppò una nuova pseudoterapia contro i tumori e le malattie gravi. Chiamò il suo metodo “nuova medicina germanica” sostenendo che ogni malattia derivava in realtà da un trauma psichico e che si potesse guarire senza cure farmacologiche ma solo superando quel trauma. Chiamò il trauma psichico alla base di ogni malattia la “Sindrome Dirk Hamer”. Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices
A Piccoli Sorsi - Commento alla Parola del giorno delle Apostole della Vita Interiore
Vorresti ricevere notizie, saluti, auguri dalle Apostole della Vita Interiore?Lasciaci i tuoi contatti cliccando il link qui sotto e con la nostra nuova rubrica digitale potremo raggiungerti.https://www.it.apostlesofil.com/database/- Premi il tasto PLAY per ascoltare la catechesi del giorno e condividi con altri se vuoi -+ Dal Vangelo secondo Giovanni +Sei giorni prima della Pasqua, Gesù andò a Betània, dove si trovava Làzzaro, che egli aveva risuscitato dai morti. E qui fecero per lui una cena: Marta serviva e Làzzaro era uno dei commensali.Maria allora prese trecento grammi di profumo di puro nardo, assai prezioso, ne cosparse i piedi di Gesù, poi li asciugò con i suoi capelli, e tutta la casa si riempì dell'aroma di quel profumo.Allora Giuda Iscariòta, uno dei suoi discepoli, che stava per tradirlo, disse: «Perché non si è venduto questo profumo per trecento denari e non si sono dati ai poveri?». Disse questo non perché gli importasse dei poveri, ma perché era un ladro e, siccome teneva la cassa, prendeva quello che vi mettevano dentro.Gesù allora disse: «Lasciala fare, perché ella lo conservi per il giorno della mia sepoltura. I poveri infatti li avete sempre con voi, ma non sempre avete me».Intanto una grande folla di Giudei venne a sapere che egli si trovava là e accorse, non solo per Gesù, ma anche per vedere Làzzaro che egli aveva risuscitato dai morti. I capi dei sacerdoti allora decisero di uccidere anche Làzzaro, perché molti Giudei se ne andavano a causa di lui e credevano in Gesù.Parola del Signore.
Neste programa, um aluno da Bahia comentou que está casado há quase quatro anos. Ele tem 25 anos, enquanto sua esposa tem 42. Segundo ele, o casal discute diariamente por motivos banais, inclusive quando ele vê as conversas dela e não gosta do que encontra, além de conflitos relacionados a questões financeiras.O aluno afirmou que se sente inútil, já que a esposa não aceita suas opiniões. Ele também relatou que ela o acusa de reclamar demais, mas explicou que sua intenção é estar presente, participar e proteger. Disse ainda que gosta de saber o que acontece, mas sem agir como um detetive. Por fim, ele mencionou outras situações e pediu a opinião dos professores.Terapia do AmorEm seguida, Bruno compartilhou sua história completa. Em suma, ele disse que antes de participar das palestras da Terapia do Amor, ele era cheio de complexos e vivia traumas do passado. Porém, teve a vida transformada por meio dos ensinamentos. Participe todas as quintas-feiras, às 20h, no Templo de Salomão, no Brás, em São Paulo. Para mais locais e endereços, acesse terapiadoamor.tv ou ligue para (11) 3573-3535. Bem-vindos à Escola do Amor Responde, confrontando os mitos e a desinformação nos relacionamentos. Onde casais e solteiros aprendem o Amor Inteligente. Renato e Cristiane Cardoso, apresentadores da Escola do Amor, na Record TV, e autores de Casamento Blindado e Namoro Blindado, tiram dúvidas e respondem perguntas dos alunos. Participe pelo site EscoladoAmorResponde.com. Ouça todos os podcasts no iTunes: rna.to/EdARiTunes
Melanie Disse is the Principal Consultant and Tech Adviser to Melanie Disse Consulting. Melanie Disse Consulting is a CX & VoC consulting firm helping businesses leverage CX as a key competitive differentiator to drive business performance through understanding customer experiences. Melanie is based in Auckland, New Zealand. In this conversation with Peter Ryan, Melanie outlines how companies can more effectively obtain feedback from customers and how to make use of this feedback. Most companies struggle to turn customer feedback into action and many are still relying on the surveys that customers hate completing. Is there a better way to engage customers and get productive feedback? https://www.linkedin.com/in/melanie-disse/ https://www.melaniedisseconsulting.com/ Summary: Mark Hillary and Peter Ryan discuss the importance of leveraging customer insights to drive great customer experience (CX) with Melanie Disse, a consultant from New Zealand. Melanie highlights the need for organizations to move beyond just collecting feedback to actually acting on it. She identifies three stages: listen, analyze, and act, emphasizing the challenges in breaking down silos and using technology to unify data from various sources. Melanie also notes the global phenomenon of poor customer service and the necessity for organizations to implement feedback to improve CX. They conclude by promoting the CX Outsourcers event in Ottawa, where Melanie will be speaking.
A Piccoli Sorsi - Commento alla Parola del giorno delle Apostole della Vita Interiore
Vorresti ricevere notizie, saluti, auguri dalle Apostole della Vita Interiore?Lasciaci i tuoi contatti cliccando il link qui sotto e con la nostra nuova rubrica digitale potremo raggiungerti.https://www.it.apostlesofil.com/database/- Premi il tasto PLAY per ascoltare la catechesi del giorno e condividi con altri se vuoi -+ Dal Vangelo secondo Giovanni +In quel tempo, i Giudei raccolsero delle pietre per lapidare Gesù. Gesù disse loro: «Vi ho fatto vedere molte opere buone da parte del Padre: per quale di esse volete lapidarmi?». Gli risposero i Giudei: «Non ti lapidiamo per un'opera buona, ma per una bestemmia: perché tu, che sei uomo, ti fai Dio».Disse loro Gesù: «Non è forse scritto nella vostra Legge: "Io ho detto: voi siete dèi"? Ora, se essa ha chiamato dèi coloro ai quali fu rivolta la parola di Dio - e la Scrittura non può essere annullata –, a colui che il Padre ha consacrato e mandato nel mondo voi dite: "Tu bestemmi", perché ho detto: "Sono Figlio di Dio"? Se non compio le opere del Padre mio, non credetemi; ma se le compio, anche se non credete a me, credete alle opere, perché sappiate e conosciate che il Padre è in me, e io nel Padre». Allora cercarono nuovamente di catturarlo, ma egli sfuggì dalle loro mani.Ritornò quindi nuovamente al di là del Giordano, nel luogo dove prima Giovanni battezzava, e qui rimase. Molti andarono da lui e dicevano: «Giovanni non ha compiuto nessun segno, ma tutto quello che Giovanni ha detto di costui era vero». E in quel luogo molti credettero in lui.Parola del Signore.
To learn more about how you can join a group with full support and plenty of opportunities to speak, visit: https://portuguesewitheli.com/club To support this podcast, consider leaving a review or making a donation (only if you can, and if you feel this podcast’s helped you
Muitos sabem o que falar quando são confrontados.Pedem desculpas.Choram.Fazem promessas.Mas depois… fazem tudo de novo.A verdade é simples:Palavras podem enganar, atitudes não.Quem realmente se arrepende muda.Quem não muda apenas repete promessas.Podemos enganar pessoas…Mas a Deus ninguém engana. Assista ao vídeo e entenda por que falar não é o mesmo que se arrepender. Se este vídeo lhe ajudou, compartilhe para ajudar mais pessoas.
To book your conversation with Eli this very week, go to https://portuguesewitheli.com/get-your-roadmap/ To support this podcast, consider leaving a review or making a donation (only if you can, and if you feel this podcast’s helped you
“Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.” Atos 19:2“Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo. E os que ouviram foram batizados em Nome do Senhor Jesus. E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.” Atos 19:4-6