POPULARITY
Categories
En este programa les tenemos preparados temas muy interesantes ¡No se lo pierdan! ¿Ves seguido el 11:11 o el 22:22? Roxana Castañeda nos revela qué significan los números espejo y por qué aparecen en momentos clave de la vida. El 90’s Pop Tour evoluciona a “El Antro”, una experiencia que revive la magia de los antros noventeros con DJ en vivo, visuales inmersivos y nostalgia total. Soltar no es perder, es avanzar. Gaby Pérez Islas nos presenta Viajar por la vida y explica cómo sanar heridas, cerrar ciclos y vivir con más ligereza emocional. Pontón llega con lo último en tecnología, tendencias digitales y lo que debes saber para entender el presente y el futuro tech. Esto y más aquí en Tamara con Luz.See omnystudio.com/listener for privacy information.
Misma app con detalles que multiplican resultadoshttps://MiniaturasVirales.com Genera miniaturas estilo MrBeast con tu cara que disparan el CTR de tus vídeos en YouTube. Sin diseño, sin Photoshop. En segundos.0: Ves el resultado arriba del todo sin hacer scroll1: Prueba real sin registro con un click (filtro por IP)2: Te registras con un click con Google para 2 análisis más gratis (Solo login con Google sin pérdida de meter datos y así no se gestionan contraseñas)3: Interfaz directa, minimalista sencilla. Resultados en segundos con algo que marca la diferencia. Se guardan. Última IA con letras integradas.4: De momento sin Gamificación.6: Precios con descuentos. 3 planes. El bueno, el feo y el malo. Pagas por número miniaturas y no suscripción. Contra tendencia que cansa.Importante: El precio solo se ve al registrarte. Porque pruebas gratis!! La gente si ve el precio su mente huye, si lo pruebas ves y entiendes el beneficio. 7: Se da más valor al producto. Ahorras tiempo, diseñado para miniaturas virales, puedes hacerlo con Gemini pero no vas a obtener los resultados, tu foto se mantiene.Detalles que merece la pena pagar si quieres agilizar y tienes un canal de YouTube que quieres hacer crecer.En Gemini tienes 2 al día gratis.EXTRA: Duplico el modelo con PortadaPodcast.com (La gente no crea portadas como vídeos de YouTube pero puedes crear varias para cambiar o por temporada. No clientes recurrentes pero sí para agencias de podcasts)Tienes SpeakFlow.top al desnudo en mi podcast Productividad Máxima y Analizador.top al desnudo en el episodio anteriorGana visibilidad en https://visibilidad.topConviértete en un supporter de este podcast: https://www.spreaker.com/podcast/inteligencia-artificial-para-emprender--5863866/support.Newsletter Negocios con IA: https://negociosconia.substack.com/welcomeNewsletter Marketing Radical: https://marketingradical.substack.com/welcomeMis Libros: https://borjagiron.com/librosSysteme Gratis: https://borjagiron.com/systemeSysteme 30% dto: https://borjagiron.com/systeme30Manychat Gratis: https://borjagiron.com/manychatMetricool 30 días Gratis Plan Premium (Usa cupón BORJA30): https://borjagiron.com/metricoolNoticias Redes Sociales: https://redessocialeshoy.comNoticias IA: https://inteligenciaartificialhoy.comClub: https://triunfers.com
Actuar ahora si tardas menos de 2 minutos. Ves una canción en instagram. La escuchas. Un artículo. Lo lees. Una idea para podcast. Lo grabas. Si no puedes ahora lo apuntas en el calendario o en la lista de episodios, artículos, apps…Y cuando en el calendario tengas apps o sea tu rutina lo haces. Tomar acción inmediata. Así tengo más de 90 proyectos. Más de 100 canciones en Spotify. Mas de 15 libros. Más de 20 podcasts activos. Comunidad. Instagram 180k seguidoresBailo bachata. KiteSé inglés. Y tengo mucho tiempo libre. Y ayudarme de la IAConviértete en un supporter de este podcast: https://www.spreaker.com/podcast/productividad-maxima--5279700/support.Newsletter Marketing Radical: https://marketingradical.substack.com/welcomeNewsletter Negocios con IA: https://negociosconia.substack.com/welcomeMis Libros: https://borjagiron.com/librosSysteme Gratis: https://borjagiron.com/systemeSysteme 30% dto: https://borjagiron.com/systeme30Manychat Gratis: https://borjagiron.com/manychatMetricool 30 días Gratis Plan Premium (Usa cupón BORJA30): https://borjagiron.com/metricoolNoticias Redes Sociales: https://redessocialeshoy.comNoticias IA: https://inteligenciaartificialhoy.comClub: https://triunfers.com
Esta semana começamos no Alentejo, com uma visita à incontornável Adega Cooperativa de Borba. Depois, é no Douro que revelamos mais um premiado dos Best of Wine Tourism. Desta vez, a família Symington que viu a sua Vesúvio & Bomfim Experience distinguida na categoria Experiências Inovadoras de Enoturismo. No final, as sugestões do diretor da Revista de Vinhos, Nuno Pires, com os selos “Altamente Recomendado” e “Boa Compra”.
Piše Sanja Podržaj, bereta Lidija Hartman in Aleksander Golja. Piše se leto 1835, poletna vročina pa neusmiljeno pritiska na Ljubljano. Dohtar – literarizirani France Prešeren – se premočen in prekrokan zbudi na bregu Ljubljanice. Nič novega. Toda tokrat ni sam, njegovi prsti so prepleteni z ledeno mrzlimi prsti utopljene mladenke. Dramatičen začetek novega romana literarnega zgodovinarja, publicista, urednika in pisatelja Aljoše Harlamova Dohtar in Povodni mož se zvrtinči v razgibano zgodovinsko kriminalko, v kateri ne manjka napetosti in spletk (tudi političnih), ko mora genialni pesnik pod pritiskom strogega Metternichovega odposlanca z Dunaja ugotoviti, kdo ogroža mlade Ljubljančanke. In ne – odgovor ni Povodni mož. Dohtarja po eni strani spoznamo kot stereotipno predstavo Franceta Prešerna, ki se je ugnezdila v našo kolektivno zavest. Njegovo življenje se vrti okrog veseljačenja s prijatelji, medtem ko opravlja službo pravnika v odvetniški pisarni Blaža Crobatha in tolče revščino. Zanj skrbi njegova vdana sestra Katra, ki mukoma prenaša njegove muhe in ga spodbuja, naj poskusi vsaj kaj privarčevati, da bo lahko odprl svojo advokaturo. Ves denar porabi za pijačo, zato naokrog hodi razcapan in drži se ga slab sloves. A kot pesnik je genialen – in za pesnike se spodobi, da so trpinčeni, nesrečni in predvsem nesrečno zaljubljeni. Podoba, ki se je verjetno zapekla v spomin več generacij, je Prešeren, ki ga je v biografskem filmu Pesnikov portret z dvojnikom izvrstno upodobil igralec Pavle Ravnohrib. Tam je bil prikazan kot arhetipski romantični pesnik, vendar literarna zgodovina in komparativistika kažeta nekoliko drugačno sliko. Vsak, ki se ukvarja s pisanjem, ve, da gre za trdo delo, ki zahteva tudi veliko študija in tehnične spretnosti, še posebej pri strogih pesniških oblikah, kot so sonet, gazela, glosa in druge forme, prek katerih se je izražal Prešeren. Danes vemo, da je imel veliko zaslugo pri tem jezikoslovec, literarni zgodovinar in kritik Matija Čop, ki je Prešerna seznanjal s trendi v svetovni književnosti in ga spodbujal, naj jih posnema. Z ozirom na to je zelo verjetno, da ljubezen do Julije Primic ni bila tako usodna, ampak je šlo bolj za zgledovanje po poeziji italijanskega renesančnega pesnika Francesca Petrarce, za katerega je značilno čaščenje in oboževanje nedosegljive ženske. To je za svoj roman spretno izkoristil Aljoša Harlamov, saj je v njem naročnica sonetnega venca kar Julijina mama, podjetna vdova Julijana Hartl. Sonetni venec naj bi namreč vzbudil zanimanje za njeno hčerko med bogatimi snubci. Prav tako Harlamov v romanu prikaže, kako bi lahko nastajal Krst pri Savici. Pesnika k pisanju spodbuja prijatelj Čop, nevrotičen izobraženec, ki ves čas tiči med knjigami. Dohtar v romanu pa ves čas išče rešitve, kako bi epsko lirsko pesnitev zaključil. Zaradi ostrega analitičnega uma, natančnosti in discipline, ki jo terja takšno delo, pa je Dohtar primeren tudi za detektiva. V tej vlogi se znajde, ko sklene dogovor s skrivnostnim Metternichovim odposlancem z Dunaja. Ta ga ne bo obtožil za umor dekleta, s katerim so ga našli na bregu Ljubljanice, če v desetih dneh najde pravega morilca. Izkaže se, da Dunajčana ne zanima samo smrt nesrečne mladenke, temveč predvsem delovanje ljubljanske prostozidarske lože Prijateljev Rimskega kralja in Napoleona. Sprva celo misli, da je tudi Dohtar del te lože. Harlamov je v zgodovinski plati romana prikazal zanimivo obdobje, ko se je v izobraženskih krogih že začela oblikovati neka nacionalna zavest, obstajalo pa je več struj, ki so prihodnost naroda in jezika videle zelo drugače. Dohtar je v romanu glede tega precej nevtralen, kar bralkam in bralcem omogoča dober razgled po različnih scenarijih, ki bi se lahko odvili. Sam se ima namreč predvsem za Kranjca in kot Kranjce razume pač vse ljudi, ki živijo na Kranjskem, ne glede na to, kateri jezik govorijo. S Čopom se o poeziji pogovarjata v nemščini, njun skupni cilj pa je prek poezije povzdigniti kranjski jezik. Drugače je razvoj jezika na ozemlju današnje Slovenije na primer videl Stanko Vraz, ki tudi nastopa v romanu. Zagovarjal je ilirizem, torej bližanje kajkavščini in nato poenotenje južnoslovanskih jezikov. Polemike o jezikovnem vprašanju, ki sta jih imela s Prešernom, so se ohranile v pismih. To je samo en primer, kako živo in prepričljivo je zastavljeno zgodovinsko ogrodje romana, v katerem spoznamo tudi nekatere druge kulturnike tistega časa, s katerimi je Prešeren prijateljeval: poleg že omenjenega Čopa so tu še trgovec, zbiratelj in mecen Andrej Smole, pesnik in urednik Miha Kastelic ter slikar Matevž Langus. In niso vsi predstavljeni v najboljši luči, zaradi česar so kot literarni liki ne le prepričljivi, temveč tudi zanimivi in zabavni. Takšen je tudi celoten roman, ki se kljub zgodovinskosti ne jemlje preveč resno in nas na številnih mestih uspe nasmejati. To gre verjetno pripisati tistemu domišljijskemu delu, ki je dopolnil in literariziral zgodovinsko podstat. Tako lahko beremo posrečene odlomke, ki na zbadljiv in domiseln način povezujejo Prešernov čas z našim: »Mladi Ljubljančani so, če je bilo verjeti nerganju njihovih staršev, že cele dneve preživeli za zasloni. Preizkušali so nove modne kroje, ki so jih dali šivati po spominu z izletov v Trst, nove kombinacije, si posojali, pomerjali to in ono in se nenehno hodili preoblačit.« Dohtar in povodni mož ni prvi roman o Francetu Prešernu, pred Harlamovom so o njem pisali Anton Slodnjak, Ilka Vašte, Mimi Malenšek, Ivan Sivec … A prvič beremo roman, ki ni zgolj biografski, ampak Prešerna preoblikuje v polnokrven literarni lik. In prvič beremo roman, v katerem je slovenski literat predstavljen kot amaterski detektiv. Vendar pa to ni nekaj novega v svetovnem merilu, saj so različni avtorji za like v svojih zgodovinskih kriminalkah uporabili Agatho Christie, Arthurja Conana Doyla, Oscarja Wilda, Charlesa Dickensa, sestre Brönte in druge. Kriminalni žanr se je med slovenskimi avtorji že dodobra razcvetel in pravi čas je, da se razveja tudi v podžanre, kot je zgodovinska kriminalka. France Prešeren se torej prelevi v detektiva, to, da je v romanu imenovan Dohtar, pa nam omogoča, da se vseeno distanciramo od ustaljene podobe pesnika, ki jo gojimo kot narod. Preiskavo začne pod prisilo Dunajčana, ki se predstavlja z različnimi imeni, a kmalu v njej začne uživati. Sledi ga nemalokrat vodijo v slepo ulico, na napačno pot ga želi speljati tudi Dunajčan, ki ga skuša prepričati, da je umor dekleta povezan s framasonsko ložo. Dunajčan in Dohtar med preiskavo spleteta nenavadno vez, zdi se, da oba uživata tako v raziskovanju skrivnosti kot tudi v intelektualnih pogovorih o svobodi, poeziji, politiki in pravičnosti, v katere se zapletata. Hkrati pa se Dohtarju s preiskavo odpira tudi drugačen pogled na Ljubljano in njeno družbo. Odkriva, da svojih bližnjih prijateljev le ne pozna tako dobro, kot si je mislil, in da vsak nekaj skriva. Ko Dohtar umorjeno dekle poveže z izginotjem dveh drugih mladih Ljubljančank, sum pade tudi na tiste, ki jim najbolj zaupa. Ko nazadnje pride do odgovora, še sam ne more verjeti resnici in roman se konča prav tako dramatično, kot se je začel. Dohtarju se primer razrešuje na podoben način kot piše pesmi. Po dolgem premlevanju, iskanju možnih povezav, ki ga vodijo tudi v napačne smeri, se nenadno zgodi preblisk, ko na primer nekdo reče nekaj, kar v njem vzbudi nek spomin ali vtis. Na takšen način vročično zaključi Krst pri Savici, navdihnjen od muz ali vina, in na takšen način se mu tudi izkristalizira, kdo je morilec. Tovrstni momenti se kar nekajkrat ponovijo in to lahko romanu tudi očitamo. S tem se nekako vrača k podobi trpinčenega genija, poleg tega pa po nekaj ponovitvah takšen način razkrivanja novih sledi in dokazov postane predvidljiv, nedomišljen in monoton. Kljub temu pa tega romanu ne moremo zares zameriti, saj ima toliko drugih odlik: inovativno zgodbo, izdelano zgodovinsko ozadje, izbran in bogat jezik, s katerim nam živo slika tako prostor in čas kot tudi like in dogajanje, napetost, duhovitost … skratka vse tisto, zaradi česar je branje vznemirljivo in zabavno. Vse, kar si od žanra tudi želimo.
¿Sientes que el "NO" constante está destruyendo tu motivación?
Comunidad La Manada del Vínculo: https://sites.google.com/view/institutodogcoaching-comunidad/home¿Ves un estímulo a lo lejos y ya estás sintiendo el desastre? Si el paseo con tu perro se ha convertido en un ejercicio de vigilancia constante, este episodio es para ti. Hoy vamos a explorar ese fenómeno invisible que ocurre en vuestro vínculo mucho antes de que se produzca el primer ladrido: la anticipación.A menudo creemos que, si no decimos nada y mantenemos la correa floja, estamos transmitiendo calma. Pero tu perro no escucha tus palabras; él percibe tu coherencia corporal. En este episodio, hablamos de cómo tu mente "ladra" a través de micro-tensiones y cambios fisiológicos que tu perro interpreta como una señal de peligro inminente.En este episodio desgranamos:El radar emocional: Por qué tu perro detecta tu ritmo cardíaco y tu tensión antes incluso de que tú seas consciente de ellos.La falsa calma vs. presencia real: El peligro de intentar "fingir" que todo está bien mientras tu mente visualiza el conflicto.Incoherencia en el paseo: Cómo tu pensamiento de alerta rompe la seguridad que tu perro necesita para no reaccionar.Gestión emocional: Herramientas para identificar tu propia anticipación y recuperar el liderazgo desde la calma, no desde la jerarquía.Este no es un episodio sobre cómo "controlar" a tu perro, sino sobre cómo entender la comunicación bidireccional que fluye por la correa y cómo tu propia autorregulación es la llave para una relación sana.Rompe el ciclo en La Manada del VínculoLa anticipación es un hábito mental difícil de romper en soledad. En La Manada del Vínculo (nuestra comunidad en Skool), trabajamos específicamente este mes de Febrero la autoconciencia y el lenguaje invisible. Si quieres dejar de caminar con miedo y empezar a construir un puente de confianza real, este es tu sitio.
Meditación del Evangelio según San Marcos 5, 21-43 por el biblista P. Norberto Padilla, misionero claretiano.Martes 3/feb/2026, Contigo hablo, niña, levántate.Canción: Levántate (2020), de Silvia Mariella----------Lectura del santo evangelio según san Marcos 5, 21-43En aquel tiempo, Jesús atravesó de nuevo la otra orilla, se le reunió mucha gente a su alrededor, y se quedó junto al lago. Se acercó un jefe de la sinagoga, que se llamaba Jairo, y al verlo se echó a sus pies, rogándole con insistencia:—Mi niña está en las últimas; ven, pon las manos sobre ella, para que se cure y viva.Jesús se fue con él, acompañado de mucha gente que lo apretujaba. Había una mujer que padecía flujos de sangre desde hacía doce años. Muchos médicos la habían sometido a toda clase de tratamientos y se había gastado en eso toda su fortuna; pero en vez de mejorar, se había puesto peor. Oyó hablar de Jesús y, acercándose por detrás entre la gente, le tocó el manto, pensando que, con sólo tocarle el vestido, curaría. Inmediatamente se secó la fuente de sus hemorragias y notó que su cuerpo estaba curado. Jesús, notando que había salido fuerza de él, se volvió en seguida, en medio de la gente, preguntando:—¿Quién me ha tocado el manto?Los discípulos le contestaron: —Ves cómo te apretuja la gente y preguntas: «¿Quién me ha tocado?»Él seguía mirando alrededor para ver quién había sido. La mujer se acercó asustada y temblorosa, al comprender lo que había pasado, se le echó a los pies y le confesó todo. Él le dijo: —Hija, tu fe te ha curado. Vete en paz y con salud.Todavía estaba hablando, cuando llegaron de casa del jefe de la sinagoga para decirle:—Tu hija se ha muerto. ¿Para qué molestar más al maestro?Jesús alcanzó oír lo que hablaban y le dijo al jefe de la sinagoga:—No temas; basta que tengas fe.No permitió que lo acompañara nadie más que Pedro, Santiago y Juan, el hermano de Santiago. Llegaron a casa del jefe de la sinagoga y encontró el alboroto de los que lloraban y se lamentaban a gritos. Entró y les dijo:—¿Qué estrépito y qué lloros son estos? La niña no está muerta, está dormida.Se reían de él. Pero él los echó afuera a todos, y con el padre y la madre de la niña y sus acompañantes entró donde estaba la niña, la cogió de la mano y le dijo:—Talitha qumi.Que significa: Contigo hablo, niña, levántate. La niña se puso en pie inmediatamente y echó a andar —tenía doce años—, y se quedaron viendo visiones. Les insistió que nadie se enterase; y les dijo que dieran de comer a la niña.Palabra del Señor... Gloria a ti, Señor Jesús#SoyClaretiano #Evangelio #MisionerosClaretianos #CMFAntillasIntro: Lámpara Es Tu Palabra, de Ain Karem
+ Evangelio de nuestro Señor Jesucristo según san Marcos 5, 21-43 Cuando Jesús regresó en la barca a la otra orilla, una gran multitud se reunió a su alrededor, y él se quedó junto al mar. Entonces llegó uno de los jefes de la sinagoga, llamado Jairo, y al verlo, se arrojó a sus pies, rogándole con insistencia: «Mi hijita se está muriendo; ven a imponerle las manos, para que se cure y viva.» Jesús fue con él y lo seguía una gran multitud que lo apretaba por todos lados. Se encontraba allí una mujer que desde hacia doce años padecía de hemorragias. Había sufrido mucho en manos de numerosos médicos y gastado todos sus bienes sin resultado; al contrario, cada vez estaba peor. Como había oído hablar de Jesús, se le acercó por detrás, entre la multitud, y tocó su manto, porque pensaba: «Con sólo tocar su manto quedaré curada.» Inmediatamente cesó la hemorragia, y ella sintió en su cuerpo que estaba curada de su mal. Jesús se dio cuenta en seguida de la fuerza que había salido de él, se dio vuelta y, dirigiéndose a la multitud, preguntó: «¿Quién tocó mi manto?»Sus discípulos le dijeron: «¿Ves que la gente te aprieta por todas partes y preguntas quién te ha tocado?» Pero él seguía mirando a su alrededor, para ver quién había sido. Entonces la mujer, muy asustada y temblando, porque sabía bien lo que le había ocurrido, fue a arrojarse a sus pies y le confesó toda la verdad. Jesús le dijo: «Hija, tu fe te ha salvado. Vete en paz, y queda curada de tu enfermedad.» Todavía estaba hablando, cuando llegaron unas personas de la casa del jefe de la sinagoga y le dijeron: «Tu hija ya murió; ¿para qué vas a seguir molestando al Maestro?» Pero Jesús, sin tener en cuenta esas palabras, dijo al jefe de la sinagoga: «No temas, basta que creas.» Y sin permitir que nadie lo acompañara, excepto Pedro, Santiago y Juan, el hermano de Santiago, fue a casa del jefe de la sinagoga. Allí vio un gran alboroto, y gente que lloraba y gritaba. Al entrar, les dijo: « ¿Por qué se alborotan y lloran? La niña no está muerta, sino que duerme.» Y se burlaban de Él. Pero Jesús hizo salir a todos, y tomando consigo al padre y a la madre de la niña, y a los que venían con él, entró donde ella estaba. La tomó de la mano y le dijo: «Talitá kum», que significa: «¡Niña, yo te lo ordeno, levántate!» En seguida la niña, que ya tenía doce años, se levantó y comenzó a caminar. Ellos, entonces, se llenaron de asombro, y él les mandó insistentemente que nadie se enterara de lo sucedido. Después dijo que dieran de comer a la niña. Palabra del Señor.
Mc 5,21-43.Cuando Jesús regresó en la barca a la otra orilla, una gran multitud se reunió a su alrededor, y él se quedó junto al mar.Entonces llegó uno de los jefes de la sinagoga, llamado Jairo, y al verlo, se arrojó a sus pies,rogándole con insistencia: "Mi hijita se está muriendo; ven a imponerle las manos, para que se cure y viva".Jesús fue con él y lo seguía una gran multitud que lo apretaba por todos lados.Se encontraba allí una mujer que desde hacía doce años padecía de hemorragias.Había sufrido mucho en manos de numerosos médicos y gastado todos sus bienes sin resultado; al contrario, cada vez estaba peor.Como había oído hablar de Jesús, se le acercó por detrás, entre la multitud, y tocó su manto,porque pensaba: "Con sólo tocar su manto quedaré curada".Inmediatamente cesó la hemorragia, y ella sintió en su cuerpo que estaba curada de su mal.Jesús se dio cuenta en seguida de la fuerza que había salido de él, se dio vuelta y, dirigiéndose a la multitud, preguntó: "¿Quién tocó mi manto?".Sus discípulos le dijeron: "¿Ves que la gente te aprieta por todas partes y preguntas quién te ha tocado?".Pero él seguía mirando a su alrededor, para ver quién había sido.Entonces la mujer, muy asustada y temblando, porque sabía bien lo que le había ocurrido, fue a arrojarse a sus pies y le confesó toda la verdad.Jesús le dijo: "Hija, tu fe te ha salvado. Vete en paz, y queda curada de tu enfermedad".Todavía estaba hablando, cuando llegaron unas personas de la casa del jefe de la sinagoga y le dijeron: "Tu hija ya murió; ¿para qué vas a seguir molestando al Maestro?".Pero Jesús, sin tener en cuenta esas palabras, dijo al jefe de la sinagoga: "No temas, basta que creas".Y sin permitir que nadie lo acompañara, excepto Pedro, Santiago y Juan, el hermano de Santiago,fue a casa del jefe de la sinagoga. Allí vio un gran alboroto, y gente que lloraba y gritaba.Al entrar, les dijo: "¿Por qué se alborotan y lloran? La niña no está muerta, sino que duerme".Y se burlaban de él. Pero Jesús hizo salir a todos, y tomando consigo al padre y a la madre de la niña, y a los que venían con él, entró donde ella estaba.La tomó de la mano y le dijo: "Talitá kum", que significa: "¡Niña, yo te lo ordeno, levántate".En seguida la niña, que ya tenía doce años, se levantó y comenzó a caminar. Ellos, entonces, se llenaron de asombro,y él les mandó insistentemente que nadie se enterara de lo sucedido. Después dijo que le dieran de comer.
San Marcos 5, 21 – 43En aquel tiempo, al regresar Jesús a la otra orilla, se le aglomeró mucha gente mientras él permanecía junto al lago.Entonces llegó uno de los jefes de la sinagoga, llamado Jairo. Al ver a Jesús, se echó a sus pies y le suplicaba con insistencia, diciendo: «Mi niña está agonizando; ven a poner las manos sobre ella para que sane y viva». Jesús se fue con él. Mucha gente lo seguía y lo apretujaba. Una mujer que, padecía hemorragias desde hacía doce años, y que había sufrido mucho con los médicos, que había gastado todo lo que tenía sin provecho alguno y más bien había empeorado, oyó hablar de Jesús, se acercó por detrás entre la gente y tocó su manto. Pues se decía: “Si logro tocar aunque sólo sea su manto, quedaré sana”.Inmediatamente se secó la fuente de sus hemorragias y sintió que había quedado sana. Jesús se dio cuenta en seguida de la fuerza que había salido de él, se dio vuelta en medio de la gente y preguntó: «¿Quién ha tocado mi ropa?» Sus discípulos le contestaron: «Ves que la gente te está apretujando ¿y preguntas quién te ha tocado?» Pero él miraba alrededor a ver si descubría a la que lo había hecho. La mujer, entonces, asustada y temblorosa, sabiendo lo que le había pasado, se acercó, se postró ante él y le contó toda la verdad. Jesús le dijo: «Hija, tu fe te ha salvado; vete en paz; estás liberada de tu mal». Todavía estaba hablando cuando llegaron unos de casa del jefe de la sinagoga diciendo: «Tu hija ha muerto; no sigas molestando al Maestro». Pero Jesús, que oyó la noticia, dijo al jefe de la sinagoga: «No temas; basta con que sigas creyendo». Y sólo permitió que lo acompañaran Pedro, Santiago y Juan, el hermano de Santiago. Llegaron a casa del jefe de la sinagoga y, al ver el tumulto, unos que lloraban y otros que daban grandes gritos, entró y les dijo: «¿Por qué este tumulto y estos llantos? La niña no ha muerto; está dormida». Pero ellos se burlaban de él. Entonces Jesús echó fuera a todos, tomó consigo al padre de la niña, a la madre y a los que lo acompañaban, y entró a donde estaba la niña. La tomó de la mano y le dijo: «Talitha kum» (que significa: Niña, a ti te hablo, levántate). La niña se levantó al instante y se puso a caminar, pues tenía doce años. Ellos se quedaron totalmente admirados. Y él les mandó con insistencia que nadie se enterara de lo sucedido, y les indicó que dieran de comer a la niña.………….Además puedes escuchar el Evangelio diario en las siguientes plataformas:Spotify: https://open.spotify.com/show/2M0Ubx3Jh55B6W3b20c3GOApple podcast: https://podcasts.apple.com/us/podcast/evangelio-del-d%C3%ADa/id1590423907 Para más información puede consultar nuestro sitio: https://www.vozcatolica.com o escríbanos a info@vozcatolica.com .Si quiere colaborar con este Apostolado lo puede hacer dirigiéndose a: https://vozcatolica.com/ayudanos . Desde ya muchas gracias.
*3 de febrero – IV Martes durante el año - Evangelio de nuestro Señor Jesucristo según san Marcos 5, 21-43* Cuando Jesús regresó en la barca a la otra orilla, una gran multitud se reunió a su alrededor, y él se quedó junto al mar. Entonces llegó uno de los jefes de la sinagoga, llamado Jairo, y al verlo, se arrojó a sus pies, rogándole con insistencia: «Mi hijita se está muriendo; ven a imponerle las manos, para que se cure y viva.» Jesús fue con él y lo seguía una gran multitud que lo apretaba por todos lados. Se encontraba allí una mujer que desde hacia doce años padecía de hemorragias. Había sufrido mucho en manos de numerosos médicos y gastado todos sus bienes sin resultado; al contrario, cada vez estaba peor. Como había oído hablar de Jesús, se le acercó por detrás, entre la multitud, y tocó su manto, porque pensaba: «Con sólo tocar su manto quedaré curada.» Inmediatamente cesó la hemorragia, y ella sintió en su cuerpo que estaba curada de su mal. Jesús se dio cuenta en seguida de la fuerza que había salido de él, se dio vuelta y, dirigiéndose a la multitud, preguntó: «¿Quién tocó mi manto?»Sus discípulos le dijeron: «¿Ves que la gente te aprieta por todas partes y preguntas quién te ha tocado?» Pero él seguía mirando a su alrededor, para ver quién había sido. Entonces la mujer, muy asustada y temblando, porque sabía bien lo que le había ocurrido, fue a arrojarse a sus pies y le confesó toda la verdad. Jesús le dijo: «Hija, tu fe te ha salvado. Vete en paz, y queda curada de tu enfermedad.» Todavía estaba hablando, cuando llegaron unas personas de la casa del jefe de la sinagoga y le dijeron: «Tu hija ya murió; ¿para qué vas a seguir molestando al Maestro?» Pero Jesús, sin tener en cuenta esas palabras, dijo al jefe de la sinagoga: «No temas, basta que creas.» Y sin permitir que nadie lo acompañara, excepto Pedro, Santiago y Juan, el hermano de Santiago, fue a casa del jefe de la sinagoga. Allí vio un gran alboroto, y gente que lloraba y gritaba. Al entrar, les dijo: « ¿Por qué se alborotan y lloran? La niña no está muerta, sino que duerme.» Y se burlaban de Él. Pero Jesús hizo salir a todos, y tomando consigo al padre y a la madre de la niña, y a los que venían con él, entró donde ella estaba. La tomó de la mano y le dijo: «Talitá kum», que significa: «¡Niña, yo te lo ordeno, levántate!» En seguida la niña, que ya tenía doce años, se levantó y comenzó a caminar. Ellos, entonces, se llenaron de asombro, y él les mandó insistentemente que nadie se enterara de lo sucedido. Después dijo que dieran de comer a la niña. Palabra del Señor.
Tema del dia Encara ets a temps de votar-nos als Premis Martí Gasull! Entra a https://www.premismartigasull.cat/ Ves a "Nominats als premis a la Innovació" Tria Easy Catalan Baixa una mica i introdueix 4 dades (nom, cognom, email i codi postal) Clic a "He llegit i accepto" i VOTAR NOMINAT Demana-li a algú del teu voltant que voti també!
Muchos más recursos para tu vida de fe (Santo Rosario, Oración, etc.) en nuestra web https://sercreyente.com________________Martes, 3 de febrero de 2026 (4ª Semana del Tiempo Ordinario)Evangelio del día y reflexión... ¡Deja que la Palabra del Señor transforme tu vida! Texto íntegro del Evangelio y de la Reflexión en https://sercreyente.com/hemorroisa-hija-jefe-sinagoga-talitha-qumi/[Marcos 5, 21-43] En aquel tiempo, Jesús atravesó de nuevo en barca a la otra orilla, se le reunió mucha gente a su alrededor y se quedó junto al mar. Se acercó un jefe de la sinagoga, que se llamaba Jairo, y, al verlo, se echó a sus pies, rogándole con insistencia: «Mi niña está en las últimas; ven, impón las manos sobre ella, para que se cure y viva». Se fue con él y lo seguía mucha gente que lo apretujaba. Había una mujer que padecía flujos de sangre desde hacía doce años. Había sufrido mucho a manos de los médicos y se había gastado en eso toda su fortuna; pero, en vez de mejorar, se había puesto peor. Oyó hablar de Jesús y, acercándose por detrás, entre la gente, le tocó el manto, pensando: «Con solo tocarle el manto curaré». Inmediatamente se secó la fuente de sus hemorragias y notó que su cuerpo estaba curado. Jesús, notando que había salido fuerza de él, se volvió enseguida, en medio de la gente y preguntaba: «¿Quién me ha tocado el manto?». Los discípulos le contestaban: «Ves cómo te apretuja la gente y preguntas: “¿Quién me ha tocado?”». Él seguía mirando alrededor, para ver a la que había hecho esto. La mujer se acercó asustada y temblorosa, al comprender lo que le había ocurrido, se le echó a los pies y le confesó toda la verdad. Él le dice: «Hija, tu fe te ha salvado. Vete en paz y queda curada de tu enfermedad». Todavía estaba hablando, cuando llegaron de casa del jefe de la sinagoga para decirle: «Tu hija se ha muerto. ¿Para qué molestar más al maestro?». Jesús alcanzó a oír lo que hablaban y le dijo al jefe de la sinagoga: «No temas; basta que tengas fe». No permitió que lo acompañara nadie, más que Pedro, Santiago y Juan, el hermano de Santiago. Llegan a casa del jefe de la sinagoga y encuentra el alboroto de los que lloraban y se lamentaban a gritos y después de entrar les dijo: «¿Qué estrépito y qué lloros son estos? La niña no está muerta; está dormida». Se reían de él. Pero él los echó fuera a todos y, con el padre y la madre de la niña y sus acompañantes, entró donde estaba la niña, la cogió de la mano y le dijo: Talitha qumi (que significa: «Contigo hablo, niña, levántate»). La niña se levantó inmediatamente y echó a andar; tenía doce años. Y quedaron fuera de sí llenos de estupor. Les insistió en que nadie se enterase; y les dijo que dieran de comer a la niña.________________Descárgate la app de SerCreyente en https://sercreyente.com/app/¿Conoces nuestra Oración Online? Más información en: https://sercreyente.com/oracion¿Quieres recibir cada día el Evangelio en tu whatsapp? Alta en: www.sercreyente.com/whatsappTambién puedes hacer tu donativo en https://sercreyente.com/ayudanos/Contacto: info@sercreyente.com
Piše Milan Vogel, bere Bernard Stramič. Malo nenavadno je, da se roman o nekom začne z njegovim pogrebom, a Tone Partljič se je tako odločil v prvem delu skoraj sedemsto strani obsegajoče knjige Voranc. V uvodnih stavkih je zapisal: ”Pravijo, da takega dne, kot je bil tisti četrtek 23. februarja 1950, Koroška še ni doživela, čeprav je bilo v zgodovini dežele veliko usodnih in pomembnih dni, ki so jim ljudje pravili – zgodovinski. Nekateri so celo zapisani v kakih šolskih knjigah. ” Roman je napisan na podlagi biografskih podatkov in zgodovinskih arhivskih virov. Avtor je pri tem opravil spoštovanja vredno delo in ga s svojim humorjem tudi nekoliko partljičevsko obarval. Nit Vorančevega življenja in dela teče od mladosti še ne na svojem na Preškem vrhu do umika pred aretacijo čez Strojno v Avstrijo leta 1930. Vmes pa je dogajanje zelo živahno, Partljič na primer piše o vihtenju cimprovke, ko je Lovro očetu pomagal tesati tramove – oče je bil namreč prepričan, da bo postal ”holcar”, saj so imeli denar za šolanje samo za sina Alojza, ki je pozneje postal duhovnik in celo član pobegle jugoslovanske vlade v Londonu). Beremo tudi o dveh zadružnih tečajih v Ljubljani in na Dunaju, poroki z Micko Šisernik in dveh hčerah, organiziranju in vodenju različnih skladov, ko je bil v službi v železarni v Guštanju, itd. Javnosti pa je bilo bolj neznano njegovo ilegalno delovanje kot člana prepovedane Komunistične partije Jugoslavije, čeprav tudi to ni ostalo skrito, saj, kot je rekla neka Hotuljka, ”v Kotljah se vse zve”. Sčasoma je postal tako pomemben komunist, da je bil izvoljen za enega od treh slovenskih delegatov na tretjem kongresu KPJ na Dunaju. Seveda ga je za vse življenje zaznamovala prva svetovna voja, ki jo je najprej doživel kot črnovojnik, nato pa kot mobiliziranec na soški fronti in potem na Tirolskem, kjer je prebegnil na italijansko stran in dolgo preživel v taboriščih tudi na jugu Italije. Ves čas mu je šlo po glavi, da bi moral o tem kaj napisati, a zaradi drugih obveznosti ni utegnil, tako da je roman Doberdob nastal šele pozneje. Voranca je njegovo ilegalno delovanje tako zaposlovalo, da ni imel časa ne za družino ne za pisanje. Nenehno je imel sestanke ali doma na Koroškem ali v centrali v Ljubljani, njegova glavna naloga pa je bilo organiziranje ilegalnih prehodov ljudi in literature čez jugoslovansko-avstrijsko mejo na Remšniku, Pernicah in največ na Strojni. Čeprav so ljudje vedeli, da je komunist, ki jih večinoma niso marali, je bil tako ugleden in priljubljen, da ga je pričakal domači žandar in ga opozoril, naj ne gre domov, ker ga tam čaka zaseda žandarjev, ki so prišli iz Ljubljane in Maribora, eden celo iz Beograda, da bi ga aretirali. Tako mu je uspel pobeg čez mejo v Avstrijo. Poleg zgodovinskih in biografskih dejstev Partljič v roman vpleta tudi motive iz Vorančevih literarnih del. Tako npr. naletimo na babico, ki pobira bobovce in ji Voranc pravi, da bodo že drugi pobrali, ona pa odgovori tako kot v Ajdovem strnišču: ”Pusti me Voranc, saj to delam zadnebar.” In res je je potem umrla. Ali občinska sirota, ki jo v kadunjah prevažajo po hišah, da jo preživijo. Pa Koplji pod brezo in tako naprej. Prvi del romana torej zajema Prežihovo delovanje od mladosti do pobega čez mejo leta 1930. V njem je le malo o njegovem literarnem ustvarjanju, saj mu je uspelo napisati le krajša besedila za različne revije, zelo pa se je razveselil svoje prve knjige Povesti, ki je izšla leta 1925. Partljiču pa snovi za drugi del gotovo ne bo zmanjkalo.
¿Sigues siendo la misma persona que eras hace 5 años?
Ves este enorme tiburón prehistórico del tamaño de una ballena azul en las películas, ¡pero no es así como realmente se veía Megalodón! Sí, el Megalodón existió, ¡pero el tiburón más grande de la historia no se parecía en nada a lo que todos pensábamos! Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices
En este Sanedrín analizamos los resultados de Netflix y su sorprendente intento de comprar Warner Bros. ¿Estamos ante una fusión histórica? Además, Iván nos trae el análisis de AST SpaceMobile (ASTS): ¿oportunidad real o hype tecnológico? ¿Ves a Netflix capaz de liderar Hollywood? ¿Invertirías en ASTS? Suscríbete para no perderte los próximos Sanedrines. Todos los domingos, en directo. Dos cosas que debes saber: 1 - Cada día mandamos un email con una idea, estrategia o reflexión privada para que avances más rápido en tu camino como inversor. El de hoy ya te lo has perdido, si quieres recibir el de mañana, te apuntas en: https://locosdewallstreet.com/7-errores/ 2 - Al apuntarte recibes un video titulado «7 errores fatales (muy habituales) en la selección de oportunidades en bolsa». Me da igual en lo que inviertas, tus años de experiencia o el tamaño de tu cartera. Si inviertes deberías verlo (antes de tomar una decisión de la que poder arrepentirte). Lo recibes al apuntarte en nuestra newsletter aquí: https://locosdewallstreet.com/7-errores/ ══════════════ 00:00 – Introducción y presentación de Iván Guzmán 02:36 – Actualidad del mercado: índices, tecnológicas y factores macro 07:51 – Resultados clave de la semana: Tesla, Microsoft, Meta, Apple 13:20 – Análisis AST SpaceMobile (ASTS) con Iván Guzmán 18:36 – Contratos de defensa, comparativas y cartera del Club UMA 27:40 – Análisis LWS: opciones y volatilidad en Unihell 37:40 – Novedades en LWS Financial Research y Option Labs 42:05 – Resultados de Netflix Q4: ingresos, márgenes y suscriptores 51:00 – Recompras, stock-based compensation y guía 2026 57:45 – Rumores de compra de Warner Bros 1:09:20 – Q&A: opciones financieras, sectores y carrera profesional ══════════════ DISCLAIMER El contenido de este canal de YouTube tiene exclusivamente fines educativos y no constituye asesoramiento financiero ni recomendaciones de inversión. Todos los temas tratados están diseñados para ayudar a los espectadores a entender mejor el mundo de las finanzas, pero las decisiones de inversión deben tomarse de forma personal y bajo la responsabilidad de cada individuo. Invertir en mercados financieros conlleva riesgos significativos debido a su complejidad y volatilidad. Es posible perder parte o la totalidad del capital invertido. Por ello, es fundamental que realices tu propio análisis antes de tomar cualquier decisión y, si lo consideras necesario, consultes con un profesional financiero acreditado. Recomendamos: Contar con un fondo de emergencia equivalente a al menos tres meses de tus gastos básicos antes de invertir. Analizar muy detenidamente y con precisión cualquier inversión. En caso de duda consultes con un asesor financiero certificado por CNMV Mantenerte alejado de promesas de rentabilidades astronómicas, dinero rápido u otros esquemas engañosos. En Locos de Wall Street, nuestra misión es fomentar una educación financiera sólida, ética y accesible para todos, ayudando a nuestros seguidores a tomar decisiones informadas y responsables. ══════════════ #Netflix #WarnerBros #Inversión #Bolsa #ASTS #Sanedrín #LocosDeWallStreet #EducaciónFinanciera #Acciones #FusiónEmpresarial
¿Tu equipo de ventas sigue usando playbooks que funcionaban hace 10 años? ⚠️ En este episodio de Conversando de Ventas con Joe y Pablo, revelamos los secretos que separan a los vendedores que cierran millones de aquellos que apenas sobreviven. El modelo que funcionó ayer está matando tus resultados hoy. Si no te adaptas ahora, en 2026 serás historia.
A todos nos ha pasado: el novio o la novia de tu amigo simplemente no te cae bien. Ves actitudes que no te gustan, decisiones que no compartes y situaciones que te incomodan… pero, ¿hasta dónde es válido opinar?En este episodio hablamos de los límites entre la amistad y las relaciones de pareja, de por qué no siempre tenemos la razón y de cómo acompañar a nuestros amigos sin invadir procesos que no nos corresponden.Porque querer a alguien también implica respetar sus decisiones, incluso cuando no estamos de acuerdo.Reflexionamos sobre el papel del amigo, la diferencia entre cuidar y controlar, y el momento exacto en el que una opinión puede convertirse en una intromisión.¡Únete a esta conversación! Déjanos tu experiencia en los comentarios. Este episodio puede abrirte los ojos o ayudarte a entender lo que ya sentías pero no sabías cómo decir.Compra nuestro merch: doscabraslocas.com00:00 Intro05:00 ¿Como detectar cuando alguien no le conviene a tu amigo?07:00 ¿Por que uno puede ver lo que nuestros amigos no?09:00 La ilusión de la introspección 12:00 Tendencia femenina a asumir roles 20:00 Conclusiones 2CL26:00 Historias de los oyentes 2CL
Ayer hablábamos de obediencia; hoy, bajo nuestro lema "He aquí el Cordero: Luz que salva", profundizamos en la mirada. Para señalar al Cordero, necesitamos los ojos de Dios, no los del mundo. ¿Cómo miras a los demás en tu trabajo o familia? ¿Ves la apariencia o el corazón?»
Dr. Macy Bolt unpacks a new vestibular diagnosis impacting many older adults. Even if you don't think you're cut out to treat vestibular disorders, after this episode you may find you are! She discusses the diagnosis, differential and clinical tidbits, and how to help these patients, even if you don't typically treat dizziness. DOI:10.3233/VES-190672 Want to make sure you stay up to date in all things Geriatrics in less than 3 minutes every other week? Join thousands of others in our free MMOA Digest Email list - https://institute-of-clinical-excellence.kit.com/a3837f54b7
¿Qué significa el dinero para ti? Escribe tus respuestas a la pregunta: “¿Qué significa el dinero para ti?”. Considera tus respuestas Observa cada una de las respuestas que escribiste al responder la pregunta. ¿Te hace sentir más ligero pensar que eso es lo que es el dinero? ¿O te hace sentir más pesado? Si algo te hace sentir más ligero, es verdadero para ti. Si te hace sentir más pesado, es una mentira. Como lo vemos nosotros, el dinero es un vehículo. Eso es lo que realmente es. Lo demás de la lista, como la seguridad, la relajación, la libertad, etc., es lo que las personas pensaban que era el dinero. ¿Ves que si observas al dinero desde un punto de vista que no es verdaderamente tuyo, puede parecer diferente a lo que es realmente? Por ejemplo, observa una pared en la habitación en que te encuentras. Esa es una pared. ¿Es una pared bonita, fea, perfecta, adecuada, buena o solo es una pared? Es solo una pared. ¿Puedes superar la idea de que la pared es bonita o fea? Lo mismo pasa con el dinero. Decimos: “Buen dinero. Mal dinero. El dinero acertado. El dinero equivocado. La forma apropiada de hacer dinero. La forma equivocada de hacer dinero”. Todo eso son juicios. No tienen nada que ver con lo que es el dinero; es simplemente lo que decidiste con base en tus experiencias buenas o malas y lo que te enseñaron o lo que aprendiste de otras personas. A lo largo de este libro, te ofrecemos preguntas, procesos y otras herramientas que puedes utilizar para ser consciente de los puntos de vista que tienes acerca del dinero y sacarlos de tu espacio. Esperamos que las uses para que crees una realidad financiera diferente.
LA BIBLIOTECA SECRETA DE LEOPOLDOHay gente extraña —les gusta pasar las noches leyendo libros.Otros son aún más extraños —creen en la magia que se esconde entre las páginas,en aventuras fantásticas,en historias de amores imposibles,en fantasmas que caminan entre los vivos,y piensan que todo lo que no existe —quizás sí existe.En fin, esta historia es para los que son un poco extraños,como tú y como yo —ya sabes, para los que.Entonces… escucha.Si desde el centro del pueblo tomas el camino hacia el monte,encontrarás una villa vieja y noble,que lleva ahí mucho tiempo.Serán unos 350 añosque está ahí en silencio,observando y respirando despaciobajo el cielo toscano.Salones enormes llenos de historia,pasillos sin fin,y ventanas grandes como sueños —pero ahora, en lugar de platos y figuritas de porcelana,nos regala historias en papel para quien quiera leerlas.Sí, ahora es la biblioteca del pueblo —un poco apartada, pero tan hermosa.Bueno, no se puede tener todo.Pues bien, sucedió que,en una noche de verano,envuelta en un manto de estrellasy la luz suave de faroles delicados,la villa se había llenado de voces, música, sonrisas,y tantas historias contadas y escuchadas,en voz alta o susurradas,que se entrelazaban en el abrazo de la fiesta.Sin duda una noche ya especial,pero presta atención,porque algo aún más inusual estaba por suceder.Sí, porque Elisa también estaba allí.Ojos grandes como el cielo,cabello oscuro como la noche,y un libro en la mano — como siempre.A pesar de todo lo que pasaba a su alrededor,Elisa prefería leer.Estaba allí, en el pasillo principal:entre el jardín y el patio interior,a medio camino entre lo seguro y el quizás,sentada en un sillón un poco grande para ella,sumergida en una historia misteriosa y cautivadora —en un mundo todo suyo.Pasa una página, luego otra,se acomoda los lentes amarillos,y pasa otra página…Cuando lentamenteel eco de una música de pianollegó a sus oídos.No le prestó mucha atención.Creyendo que venía del patio,pasó otra página — y luego otra.Pero pronto se dio cuentade que las notas que escuchabano venían del patio de la villa,sino de uno de sus pasillos —traídas por una brisa suave,desde lugares lejanos y sin tiempo.Sin pensarlo mucho,Elisa se levantó en silencio,se puso el libro bajo el brazo,y siguió la música.Atravesó antiguos pasillosy salas con estantes llenos de librosde todos los tamaños y colores imaginables —arcoíris de pensamientos y palabras en filaque parecían no terminar nunca.Mientras la música se hacía más fuerte,la luz disminuía,las salas que atravesabacomenzaban a parecer olvidadas,las escaleras de piedra que subía y bajabagastadas por el tiempo,los pasillos laterales eran ahora pasajes oscurosiluminados solo por antorchas en las paredes,que aparecían y desaparecían en la oscuridadcomo respiraciones.Una escalera,una puerta de madera entreabierta,otro pasaje,otra escalera,y más salas y estantes y libros sin fin.Luego, de pronto,una neblina cubrió el suelocomo una marea gentil,y frente a ella una gran cortina pesada —entreabierta.Se veía un poco de luzy unas pequeñas escaleras de madera.Las subió, esas pequeñas escaleras,y la música la envolvió como un abrazo.En el escenario, velas flotaban en el airecomo luciérnagas en una noche sin tiempo.Y allí, en el centro,sentado frente a un piano pequeñito,había un ratón.Pero no un ratón cualquiera.Leopoldo llevaba una chaqueta de tweed verde oscuro,pantalones marrones planchados con cuidado,y en su hociquito, unos lentes doradosque brillaban con una sabiduría antigua y gentil.Sus dedos danzaban sobre las teclascomo si estuvieran contando un secreto.«Bienvenida, Elisa», dijo, sin dejar de tocar.«Te estaba esperando.»Elisa parpadeó, encantada.«¿Cómo sabes mi nombre?»«Ah», sonrió Leopoldo, dejando que la última notase apagara suavemente en el aire,«quien ama las historias siempre reconoce a quien las busca.»Se levantó, se ajustó la chaqueta con un gesto elegante,y la miró con ojos llenos de estrellas.«¿Sabes dónde estás?»«En la biblioteca del pueblo», respondió Elisa,pero su voz temblaba un poco,como si supiera que la respuesta era otra.«Esa la conocen todos», dijo Leopoldo,bajando despacio del escenario.«Cada pueblo tiene una que todos conocen.Pero cada pueblo también tiene otra —una que casi nadie encuentra.»Hizo una pausa, los ojos brillando.«Tú has encontrado la segunda.»• • •Leopoldo la guió hacia una gran puerta de maderaque Elisa habría jurado que no estaba ahí un momento antes.Se abrió lentamente, sin ruido,como un suspiro contenido demasiado tiempo.Y lo que vio le quitó el aliento.Estantes infinitos trepaban hacia arriba,descendían hacia abajo,se extendían en todas direccionescomo espirales de galaxias hechas de papel y sueños.Velas flotaban por todas partes,iluminando libros que parecían respirar,latir despacio,como corazones dormidos.«¿Qué lugar es este?», susurró Elisa.«Esta», dijo Leopoldo caminando entre los estantes,«es la biblioteca de los libros nunca escritos.»Elisa lo siguió, confundida.«¿Libros nunca escritos? ¿Pero cómo pueden existir?»Leopoldo se detuvo, se volvió,y la miró con dulzura infinita.«Cada historia soñada existe, Elisa.Cada aventura imaginada antes de dormir.Cada cuento pensado pero nunca puesto en papel.Todos viven aquí,en la frontera entre el mundo y el sueño,esperando.»• • •Se detuvieron frente a un estante.Leopoldo señaló un libro pequeño,encuadernado en azul como un cielo de verano.«Tócalo», dijo suavemente.Elisa extendió la mano, vacilante,y rozó la portada.Un calor gentil le atravesó los dedos.Y por un instante — solo un instante —escuchó la risa de un niño,vio un dragón hecho de nubes,y un castillo construido con almohadas y mantas.«Este», dijo Leopoldo,«era el sueño de un niño de seis años.Una historia que le contaba cada noche a su osito de peluche.Nunca la escribió.Pero existe. ¿Ves? Existe.»Elisa sonrió, el corazón ligero.• • •Caminaron más,por pasillos de historias silenciosas,hasta que Leopoldo se detuvo frente a otro libro.Este era diferente.Más grande, encuadernado en cuero oscuro,con letras doradas que parecían temblar.«¿Y este?», preguntó Elisa, bajito.«Este», dijo Leopoldo,y su voz se hizo suave como una caricia,«pertenecía a una abuela.»Elisa lo tocó.Y sintió algo diferente.No una risa, esta vez.Sino una voz cálida, lejana,que contaba de una niña valienteque atravesaba un bosque encantadopara llevar la luz a un pueblo olvidado.«Era la historia que quería dejarles a sus nietos»,explicó Leopoldo.«Pero el tiempo… el tiempo a veces corre más rápido que los sueños.No le alcanzó el tiempo para escribirla.»Elisa sintió que le ardían los ojos.«Pero está aquí», susurró.«Está aquí», confirmó Leopoldo.«Para siempre.»• • •Siguieron caminando, en silencio,hasta que llegaron a un estante diferente a los demás.Estaba casi vacío.Solo unos pocos libros, espaciados,y tantos espacios abiertos, esperando.En el centro, un libro sin título.La portada era blanca, limpia,como nieve recién caída,como una página esperando su primera marca.«¿Puedo?», preguntó Elisa.Leopoldo asintió.Lo tocó.Nada.Ningún calor. Ninguna voz.Solo silencio.Pero un silencio lleno,como un aliento contenido.«Este libro está vacío», dijo Elisa, sorprendida.«Aún no escrito», corrigió Leopoldo.«Ni siquiera soñado. Todavía no.Espera a alguien que encuentre el corajede imaginarlo.»Se volvió hacia ella,y sus ojos brillaroncomo las velas que flotaban alrededor.«Quizás te espera a ti.Quizás espera a alguien más.Pero espera.»• • •Elisa se quedó quieta,mirando aquel libro blanco.Y comprendió.Comprendió que cada historia que había imaginado,cada aventura inventada antes de dormir,cada sueño que creía perdido al despertar,existía en algún lugar.Y comprendió algo más.Que no hay que tener miedo de escribir.Porque las historias ya existen —en el corazón, en la mente, en los sueños.Ponerlas en papelno es crearlas de la nada.Es solo abrir una puertay dejarlas salir.• • •«Tengo que irme, ¿verdad?», dijo Elisa, bajito.Leopoldo sonrió.«Tu mundo te espera.Pero ahora sabes que este lugar existe.Y sabes que cada historia que sueñessiempre tendrá un lugar aquí,la escribas o no.»Hizo una pausa.«Pero si la escribes», añadió con una sonrisa pícara,«podrá vivir también allá afuera.Y esa, mi querida, es otra magia todavía.»• • •Elisa se encontró de nuevo en el pasillo de la villa,sentada en el sillón un poco grande para ella,el libro todavía bajo el brazo.La fiesta continuaba,voces y música y risas,como si el tiempo nunca hubiera pasado.Pero algo había cambiado.Ella había cambiado.Abrió el libro que estaba leyendo,miró las páginas,y sonrió.Luego lo cerró.Porque ahora sabíaque las historias más bellasno son solo las que leemos.Son las que llevamos dentro,las que soñamos con los ojos abiertos,y las que un día,con un poco de coraje,nos atrevemos a contar.— Esta historia fue escrita por Marco Ciappelli para "Storie Sotto Le Stelle" Each story is currently written and narrated in both Italian and English.The translation from Italian (the original language) to English and the reading of the stories are performed using Generative Artificial Intelligence — which perhaps has a touch of magic... We hope it has done a good job!If you like it, make sure to tell your friends, family, and teachers, and subscribe to this podcast to stay updated. You'll be able to read or listen to new stories as soon as they become available. Visit us On The Official Website https://www.storiesottolestelle.com/ Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.
Último mam... mama.. martes de año amiguis, se nos va el 2025. Quesque el tequila ya no es la mejor bebida del mundo, nosotros tenemos otras cifras. Hay una pastilla que supuestamente sustituye el ejercicio, ¿la usarían? ¿Será que las chicas son menos psicópatas que los hombres, ustedes qué opinan? Les diremos qué día es el mejor, y el peor, para una primera cita. ¿Ves caras demoniacas? Te diremos la razón.
2 Timoteo 3:13 “Mas los malos hombres y los engañadores irán de mal en peor, engañando y siendo engañados”.Al principio el hombre, un ser tripartito era una sola unidad, con la caída de hombre se rompe la unidad y comienza a desarrollar su carácter con base en sus emociones, sus sentimientos y su conocimiento. De todo lo que el hombre recibe a través de sus vivencias y sus experiencias en todas las áreas de su vida, lo aleja cada vez más y más del carácter de Dios.Uno de las consecuencias de alejarse cada vez más del carácter de Dios es el impregnarse del carácter malsano o comúnmente llamado “Mal genio”, a menudo pensamos que el mal genio es una explosión, algo que estalla hacia afuera y arrasa con todo a su paso. Pero la realidad es más profunda y dolorosa: el mal genio es, ante todo, una implosión. El daño real comienza adentro, devastando el alma de la persona iracunda mucho antes de que toque a los demás. La primera víctima de la ira siempre somos nosotros mismos.Para entender esto, imaginemos la figura de un caballo. El maestro de sabiduría lo ilustra perfectamente en Proverbios 29:11 “El necio da rienda suelta a su ira, pero el sabio la reprime”, esa «rienda» es la conexión vital entre el jinete y el caballo; si se suelta, el animal pierde el freno, se desboca y corre sin dirección. Aunque hoy en día está de moda decir que no debemos reprimir nada y que debemos ser libres como caballos salvajes, la verdad es que un caballo indómito solo sirve para verlo de lejos en una fotografía. Tenerlo cerca es peligroso.Cuando perdemos el freno, empezamos a soltar palabras hirientes desde lo más profundo del ser., es una situación trágica que la Biblia describe en Proverbios 29:20: “¿Ves a un hombre precipitado en sus palabras? Más esperanza hay para el necio que para él”. Así que, cuando vemos a alguien estallar por situaciones pequeñas como… (coloca un ejemplo cotidiano: Perder su lugar en la fila del cajero, alguien que le atraviese el carro, etc) debemos preguntarnos cuánto dolor y amargura hay acumulado en el interior de la persona. Esas palabras hirientes no son culpa de las circunstancias, sino de un corazón que ha perdido la rienda.El desafío es grande porque no estamos solos; vivimos en una sociedad de gente que agita el ambiente. Lo dice Proverbios 29:8: “Los provocadores agitan la ciudad, pero los sabios se alejan de la ira”. Nuestras ciudades parecen estar en llamas, llenas de gente que avanza a gritos y empujones, como si esa fuera la única manera de sobrevivir. Es fácil pensar que debemos unirnos a ellos, ya que si no gritamos también, nos aplastarán.Sin embargo, hay una advertencia muy clara sobre con quién nos juntamos, Proverbios 22:24-25 dice: “No te asocies con el hombre iracundo, ni andes con el hombre violento, no sea que aprendas sus maneras y tiendas lazos para ti mismo”, si caminamos con los violentos, terminaremos aprendiendo sus mañas y quedaremos atrapados en su misma red de amargura.En lugar de eso, la verdadera sabiduría está en mirar el ejemplo de Jesucristo. Él conoce perfectamente la presión de esta sociedad que nos agita, y vino precisamente para ofrecernos un intercambio, Mateo 11:29: “Llevad mi yugo sobre vosotros, y aprended de mí, que soy manso y humilde de corazón; y hallaréis descanso para vuestras almas”.El apóstol Pablo entendió esto perfectamente, estando prisionero, y sabiendo que el carácter se prueba en la dificultad, nos dejó este consejo vital en Filipenses 2:5: “Haya, pues, en vosotros este sentir que hubo también en Cristo Jesús”. Esa es la meta final: no dejar que la sociedad dicte nuestras reacciones, sino permitir que el carácter de Cristo tome las riendas de nuestra vida.El Carácter de Cristo es el fin último de todo cristiano. Es el punto máximo en el crecimiento espiritual, por lo tanto desarrollar el carácter de Cristo es la tarea más importante de la vida, cristiana, es la única cosa que nos va a identificar con El en todo momento y en todo lugar, Jesús lo dejó bien claro en el sermón del monte, Mateo 5:3-11, en que la recompensa eterna en el Cielo estará basada en el carácter que desarrollamos y demostramos aquí en la tierra, por tal razón, el objetivo de toda nuestra enseñanza no es llenar al pueblo de Dios de información y conocimiento sino el cambiar vidas.El carácter nunca se construye en un salón de clases o en el salón de la iglesia, el carácter se construye en la vida diaria, cuando entendemos cómo Dios anhela desarrollar nuestro carácter y el de nuestra familia a Su imagen y semejanza, el desarrollo del carácter siempre involucra una decisión, cuando tomamos la decisión correcta, nuestro carácter crece más como el de Cristo.Observemos Gálatas 5:22-23 “Mas el fruto del Espíritu es amor, gozo, paz, paciencia, benignidad, bondad, fe, mansedumbre, templanza; contra tales cosas no hay ley”. El fruto del Espíritu es una imagen perfecta de Cristo, Él encarnó las nueve cualidades. Si vas a desarrollar el carácter de Cristo, debes tener estas cualidades en tu vida.Romanos 8:29-30 “Porque a los que antes conoció, también los predestinó para que fuesen hechos conformes a la imagen de su Hijo, para que él sea el primogénito entre muchos hermanos. Y a los que predestinó, a estos también llamó; y a los que llamó, a estos también justificó; y a los que justificó, a estos también glorificó”. El término carácter viene de la palabra griega “charazo” y se refiere a lo que esta esculpido en piedra o en acero y que le da una determinada forma de ser a aquello en lo que está grabado. El carácter es lo que uno es, no lo que aparenta ser, o los demás creen que es. ¿Como podemos conocer Su carácter?, El conocimiento teórico se convierte en algo espurio, superficial, por tal motivo es necesario tener una experiencia personal e intima con Dios, cuando te conviertes a él, cuando le entregas tu vida a Él y comienzas a tener una relación espiritual, esa relación a la cual hemos llamado #CotidianidadConÉl, es la mejor manera de llegar a conocer Su carácter.Observemos los atributos que describen a Dios: Es espíritu, invisible, inmutable, omnisciente, lleno de sabiduría, veraz, fiel, bondadoso, misericordioso, lleno de amor, santo, justo, celoso, tardo para la ira, su voluntad en medio de aquel que lo anhela, omnipotente, perfecto, hermoso.La Biblia dice que Dios es espíritu, Juan 4:24 “Dios es Espíritu; y los que le adoran, en espíritu y en verdad es necesario que adoren”, por lo tanto llegar a conocer a Dios es más difícil que llegar a conocer a un ser humano, así que si todavía estamos en duda sobre el carácter de Dios, podemos fijarnos en la vida de Jesús. Cuando sabemos quien es Jesús, sabemos cómo es Dios.Es digno de confianza. Si llegamos a conocer quién es Dios, no necesitamos tener miedo de que él será diferente mañana, Hebreos 13:8 lo describe como el principio y el fin, el Alfa y la Omega y se resume como “Jesucristo es el mismo ayer, hoy y siempre”.Es amor, 1ª Juan 4:8. Jesús es la encarnación perfecta del amor de Su Padre. Porque fue Dios quien dio a su Hijo único, para que todo aquel que en él cree no se pierda, sino que tenga vida eterna, Juan 3:16.Es justo. “Dios de verdad, y sin ninguna iniquidad, justo y recto es él”, Deuteronomio 32:4. Él ama la verdad y la justicia, y odia la mentira y la injusticia.Es santo. Isaías 6:3 dice: “Santo, santo, santo es el Señor de los ejércitos; toda la tierra está llena de su gloria! “.Es misericordioso. Éxodo 34:6-7 “Y pasando Jehová por delante de él, proclamó: ¡Jehová! ¡Jehová! fuerte, misericordioso y piadoso; tardo para la ira, y grande en misericordia y verdad; que guarda misericordia a millares, que per...
Una noche, afuera de tu casa, le disparan a alguien. Mientras piden ayuda (la cual no llega) tú te das cuenta de que la víctima no va a sobrevivir porque… Ves a la muerte junto a ella. En este capítulo te contamos macabras apariciones de la muerte en momentos donde la línea entre la vida y la muerte se desvanece. Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices
En este video analizamos las negociaciones secretas entre Nicolás Maduro y Donald Trump, incluyendo la supuesta oferta de dos años de transición; la salida y protección de dirigentes opositores como el equipo de María Corina Machado; el aumento explosivo de las apuestas en Polymarket sobre la caída del régimen; la reciente prohibición y suspensión de vuelos hacia Venezuela; el impacto político del caso Jeffrey Epstein en Estados Unidos y cómo podría influir en la situación venezolana; y la inminente entrada en vigor de la designación del Cartel de los Soles como organización terrorista.Este episodio conecta geopolítica, mercados, seguridad aérea, filtraciones, presión internacional y movimientos internos que pueden abrir un nuevo capítulo en el conflicto venezolano.Todo lo analizado está basado en fuentes públicas, informes oficiales y coberturas internacionales.Si te interesa la política venezolana, la influencia de Estados Unidos, las tensiones regionales, el colapso del chavismo y los escenarios que vienen, este video te va a aclarar el panorama.
Bienvenidos a FailAgain, una newsletter / podcast sobre crear contenido y estrategia.“Roba como un artista” te dio permiso para copiar. Pero nunca te enseñó cómo hacerlo sin convertirte en un clon barato.Te recomiendo que escuches la versión extendida en formato pódcast de este contenido.Seguro que has leído (o al menos te suena) el libro “Roba como un artista” de Austin Kleon.Es un manifiesto que nos dio permiso a todos los que creamos contenido para inspirarnos en el trabajo de otros. Tranquilo, no pasa nada, puedes copiar. Toda la creatividad es un remix, es imposible ser 100% original.Y con eso nos quitó la culpa. Pudimos respirar aliviados.Pero nos contó solo la mitad de la historia.El libro te dice que robes, pero no te dice cómo hacerlo bien. Al menos no de forma clara.Hoy vamos a hablar de cómo yo veo el hecho de inspirarse en otros creadores. Roba como un artista te da el permiso filosófico. Este contenido te va a dar las herramientas para aplicarlo de forma práctica.Entiende y luego copiaLa diferencia real entre los creadores que están creciendo y los que se estancan no es si copian o no copian.Porque prácticamente todos tenemos referencias y copiamos a lo largo de nuestro día a día como creadores.La diferencia es que unos copian superficialmente y otros hacen ingeniería inversa.Hoy te voy a enseñar un sistema que yo utilizo para analizar creadores que lo hacen bien, que crecen, que sacan contenidos exitosos... y extraer los principios estratégicos que están utilizando para incorporarlos en nuestra forma de crear. Todo ello sin convertirnos en un clon barato.Robar mal vs. robar bienAustin Kleon nos dejó una verdad como un templo: todo creador que admiras ha copiado a alguien antes.En el arte, la música, el cine... Todo evoluciona por imitación + innovación. No hay ideas 100% originales. Podríamos hablar de ejecuciones originales.El problema es que “Roba como un artista” no resuelve esa parte de ejecución original.Copiar mal (modo clon)Esto es lo que hace el 90% de la gente. Réplicas superficiales:* El formato es el mismo* El diseño es prácticamente idéntico* Utilizan casi las mismas palabras¿El resultado? Una versión inferior. Un eco. Un reverb de ese original que siempre va a ir por detrás.Ejemplo: “Voy a hacer vídeos de un minuto y medio con subtítulos amarillos y una lista de tres puntos... porque vi que a otro creador le funciona.”Aquí no hemos entendido nada. Solo estamos copiando un formato. No nos hemos hecho ninguna pregunta.Copiar bien (ingeniería inversa)Copiar bien es entender qué funciona en la estrategia de ese creador, entender por qué funciona para su audiencia, y luego aplicar esos principios con tu voz, tu estilo, tu público, tu forma.Ejemplo del mismo caso: “Ok, ¿por qué está funcionando esto? Ah, porque usa un gancho con un problema en los tres primeros segundos (primer principio). Después da tres pasos accionables (segundo principio: estructura clara). Y utiliza un formato muy visual y rápido que engancha en esta plataforma (tercer principio: adaptación a plataforma).”Ahora entiendo las dinámicas y los porqués. Puedo ver cómo encajarlo dentro de mi temática, mi tono, mi identidad visual.¿Ves la diferencia? Uno copia la pintura. El otro entiende la forma de pintar.Sistema de 4 capas para hacer ingeniería inversaCapa 1: Identificar patrones de contenidoNo vale con ver un vídeo viral. Tienes que hacer trabajo de campo:* Pilla un creador que te sirva como referencia* Revisa sus 10-15 últimas piezas de contenido (o más)* Analiza cuáles han funcionado mejor, cuáles peor, cuál está siendo su evolución¿Qué analizar específicamente?* Estructura: ¿Cómo empiezan? ¿Cómo desarrollan? ¿Cómo cierran?* Formato: ¿Qué tipo de imágenes, iconos, elementos visuales usan?* Tono: ¿Cómo hablan? ¿Qué palabras repiten?* Duración: ¿Cuánto duran sus piezas?* Frecuencia: ¿Cada cuánto publican?Cuando veas que algo se repite en 5-7 de esas 10-15 piezas, ahí tienes un patrón.Capa 2: Extraer el principio estratégicoEsta es la capa más importante. Aquí es donde separamos a los que copian de los que aprenden.No te preguntes “¿qué hace?”Pregúntate “¿por qué lo hace?”Por ejemplo:* Si todos sus vídeos empiezan con una pregunta directa → Principio: Genera curiosidad inmediata* Si sus newsletters siempre tienen ejemplos prácticos → Principio: La gente necesita ver aplicación real, no solo teoría* Si usa imágenes con poco texto → Principio: Facilita el scroll, mantiene atención visualTienes que entender la intención detrás de cada decisión. Eso es lo que puedes trasladar a tu contenido.Capa 3: Pasar por tu filtro personalAhora viene tu parte. Tienes el principio, pero no puedes aplicarlo tal cual.Tienes que preguntarte:* ¿Esto tiene sentido para mi audiencia?* ¿Esto encaja con mi forma de comunicar?* ¿Esto funciona en mi plataforma principal?* ¿Esto va con mi personalidad?Si la respuesta a cualquiera de estas preguntas es “no”, entonces no copies ese principio. Punto.Tu filtro personal incluye:* Tu forma de expresarte (tono, vocabulario, energía)* Tu contexto (tu vida, tus experiencias, tu punto de vista)* Tu audiencia específica (sus problemas, su nivel, su madurez)* Tu identidad visual (colores, tipografías, estilo)Capa 4: Experimentar y medirNo basta con aplicar el principio una vez. Tienes que:* Probar el principio en 3-5 piezas de contenido* Medir si funciona mejor que tu contenido anterior* Ajustar según resultadosMétricas a observar:* Engagement (comentarios, guardados, compartidos…)* Alcance (vistas, impresiones)* Retención (si es vídeo/audio)* Feedback cualitativo (qué dice tu audiencia)Si después de 3-5 intentos no funciona, no significa que el principio sea malo. Significa que no encaja con tu contexto. Y eso está bien.Los 3 errores más comunes al “robar”Error 1: Copiar solo el formatoCopiar el diseño, la duración, el estilo visual... pero sin entender el por qué detrás.Ejemplo real:Ves carruseles de Instagram súper estéticos y piensas “voy a hacer lo mismo”. Pero no te das cuenta de que ese creador habla de un tema con conexión emocional brutal (espiritualidad, identidad) que hace que la gente comparta como loca.Tu tema no tiene esa conexión. El formato estético solo no va a salvarte.Aquí lo analicé en profundidadError 2: Analizar solo los éxitosVes un vídeo que se viralizó y piensas “voy a hacer eso”. Pero no ves que ese creador lleva 3-4-5 años construyendo su autoridad y confianza. Hay un montón de trabajo invisible que hace que su contenido simple funcione.Antes de analizar solo casos de éxito:* Analiza el historial completo del creador* Mira su trayectoria, no solo ese contenido estrella* Entiende por qué ese contenido petó tanto en su contextoError 3: Copiar mecánicamente sin adaptarUsar las mismas palabras, el mismo tono, la misma estructura palabra por palabra.Esto es la orden del día:* Creadores en TikTok que fusilan vídeos frase por frase* Creadores grandes que copian a cuentas pequeñas * Newsletters que son calcos de otras newslettersCuando hay creadores acusados de esto, a mí ya me da muchísimo repelús.Lo que menos vas a querer cuando estás empezando es que se te acuse de copiar. Así que llega a tu propio contenido y adapta lo máximo posible a tu forma de ser, tu forma de crear y tu audiencia.Y no es tan difícil. Simplemente pregúntate:* ¿Cómo haría yo esto?* ¿Cómo lo diría yo?* ¿Cómo lo explicaría a mi audiencia?Con ese filtro, esa pieza ya será diferente.Tu tarea de 30 minutosNo te voy a dar un plan de 30 días. Te voy a dar una tarea de 30 minutos.Esto es lo que quiero que hagas:* Elige un creador que admires (de tu nicho o uno muy cercano). Solo uno.* Revisa sus 5-10 últimas publicaciones. No más.* Encuentra un patrón:* Si son vídeos: ¿Cómo empiezan?* ¿Cuál es la estructura de esos vídeos/newsletters?* ¿Qué formato visual utilizan?* ¿Qué tipo de imágenes, iconos, elementos?* ¿Extensión de los bloques de texto?* Anota el principio que hay detrás de ese patrón:* ¿Por qué está funcionándole?* ¿Por qué está utilizando ese tipo de imágenes/b-roll/estructura?* Piensa una forma en la que podrías aplicar ese principio (no esa cosa exacta) en tu próximo contenido.Importante: No tienes que aplicar lo que le has visto. Tienes que aplicar el principio que hay detrás.Solo tienes que hacer esto. Solo. (Pero es mucho).Es pasar de consumo pasivo a análisis activo con un creador que además te encanta.Este es el primer paso real para dejar de clonar y empezar a crear con inspiración y estrategia.Esta semana en YouTubePDSi te ha gustado este enfoque para analizar creadores, esto es justo lo que vamos a empezar a hacer en Factoría Creativa.Tenemos sesiones previstas de análisis de creadores donde vamos a aplicar este y otros métodos en directo a casos reales. Incluso podríamos analizar tu propio proyecto.Deja de crear a ciegas. Empieza a utilizar sistemas que funcionan.
In this episode of the Pop That Mumma Podcast, I sit down with Dr Melanie Jackson, a brilliant midwife and maternal health advocate, to chat about vaginal examinations (VEs) during labour. We discuss what they're for, how they relate to cervical dilation and birth progress, and why they're such a common yet often misunderstood part of maternity care.Dr Jackson shares her insight into the risks, benefits, and alternatives to routine VEs, and we talk about informed consent and why you always have the right to say no. We also explore how the body naturally progresses in labour, what evidence-based care really looks like, and how expectations around cervical dilation can sometimes do more harm than good.If you're pregnant and planning for birth, this episode will help you feel more confident and informed!To find out more about Dr Melanie and her work, follow her on social media here. Be sure to check out her amazing podcast, The Great Birth RebellionA special thanks to our sponsor, Bugaboo. You can find all the products mentioned in this episode.Donkey 5 Dragonfly Fox 5 RenewYou can check out their full range of products on their website.Want to hear more? Check out our other episodes! Do the Inner Work! Why Birth Prep is More Than Just a Plan What Happens When You Lose (and Find) Yourself in Motherhood: Beyond “Enjoying It While It Lasts”How Exercise Transforms Pregnancy, Labour and Recovery
Betty Kellenberger acaba de hacer algo increíble. , se convirtió en la mujer más vieja en caminar todo el Camino de las Montañas del Este – un camino de 2.200 millas que va por 14 estados desde Georgia hasta Maine. “Ves partes increíbles de nuestro país que no verías de otra manera,” dijo Kellenberger desde Mujer de 80 años rompe récord de caminar en las montañas Read More » Read the full Article: Mujer de 80 años rompe récord de caminar en las montañas
Leitura bíblica do dia: LUCAS 14:25-33 Plano De Leitura Anual: JEREMIAS 24–26; TITO 2 Rute veio de uma família religiosa não-cristã que discutia sobre espiritualidade academicamente e disse: “Continuei orando, mas sem ouvir a Deus”. A jovem começou a estudar a Bíblia e lenta, mas firmemente avançou em direção à fé em Jesus como o Messias. Rute descreve o momento decisivo: “Ouvi uma voz clara em meu coração dizendo: ‘Você já ouviu o suficiente, já viu o suficiente. É hora de apenas crer'”. No entanto, Rute enfrentou um problema: seu pai reagiu como se o vulcão Vesúvio tivesse entrado em erupção. Quando Jesus andou na Terra, multidões o seguiram (LUCAS 14:25). Não sabemos exatamente o que eles procuravam, mas Jesus buscava por discípulos. E isso tem um custo. “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo”, disse Jesus (v.26). Ele contou uma história sobre a construção de uma torre: “Quem começa a construir […] sem antes calcular o custo…?” (v.28). O ponto de Jesus não era que devemos literalmente odiar a família; ao contrário, devemos escolhê-lo acima de tudo. Ele disse: “ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui” (v.33). Rute ama profundamente a sua família, mas conclui: “Seja qual for o custo, vale a pena”. O que você precisa renunciar para seguir a Jesus? Por: TIM GUSTAFSON
«Porque el ocuparse de la carne es muerte, pero el ocuparse del Espíritu es vida y paz». (Romanos 8:6) Si te dieran a escoger entre la vida y la muerte, ¿cuál escogerías? La respuesta parece obvia, pero en realidad no lo es. Elegir la muerte no significa saltar del puente más cercano; es mucho más sutil que eso. La Biblia dice que ocuparse de la carne y enredarse en el mundo es muerte. La Biblia también dice que la Palabra de Dios es vida: «Hijo mío, presta atención a mis palabras… Ellas son vida…» (Proverbios 4:20-22). Ocuparse del mundo es muerte. Ocuparse de la Palabra es vida. En Lucas 10, hay una historia que ilustra muy bien este principio: Es la historia de María y Marta. Quizás tú la recuerdas. María estaba sentada a los pies de Jesús oyéndolo enseñar mientras que Marta, muy afanada, estaba en la cocina preparando el almuerzo para todos. Por fin, Marta no soportó más. «…Se acercó a Jesús y le dijo: «Señor, ¿no te importa que mi hermana me deje trabajar sola? ¡Dile que me ayude!» Jesús le respondió: «Marta, Marta, estás preocupada y aturdida con muchas cosas. Pero una sola cosa es necesaria. María ha escogido la mejor parte, y nadie se la quitará.»» (Lucas 10:40-42). María había dejado todo a un lado para oír la Palabra. Pero Marta había dejado que los asuntos de la vida, aparentemente importantes, tomaran prioridad sobre la Palabra. Había elegido la muerte en lugar de la vida. ¿Ves lo fácil que es caer en esa trampa? Podrías decir: “Pero, hermano Copeland, si yo no pasara todo mi tiempo atendiendo los asuntos de la vida, terminaría fracasando”. ¿De veras? Marta probablemente pensó lo mismo. Probablemente pensó que si no preparaba el almuerzo para toda esa gente, pasarían hambre. Pero no hubiera sido así. Jesús había alimentado milagrosamente a multitudes, y Él podía hacerlo otra vez en la casa de Marta. Ella pudo haberse sentado a los pies de Jesús y haber disfrutado de un banquete costeado por Dios. No cometas el mismo error que Marta. No te enredes tanto en los asuntos de la vida para que no escojas, por descuido, la muerte. Decide poner la Palabra en primer lugar. ¡Escoge la vida! Lectura bíblica: Romanos 8:5-13 © 1997 – 2019 Eagle Mountain International Church Inc., también conocida como Ministerios Kenneth Copeland / Kenneth Copeland Ministries. Todos los derechos reservados.
Ves, te dije que nunca te iba a lastimar.
Bienvenidos a FailAgain, una newsletter / podcast sobre crear contenido y estrategia.Imagina sentarte a crear y entrar en un trance que te permite producir contenidos de mayor calidad y en menos tiempo. Pues bien, esto existe y se llama entrar en Estado de Flow creativo.Te recomiendo que escuches la versión extendida en formato pódcast de este contenido.¿Alguna vez has grabado dos horas seguidas y te han parecido 15 minutos?Las ideas fluían, grabaste sin trabarte, escribiste sin pensar. Todo natural.Y cuando terminas: “¿Ya han pasado dos horas?”Eso es el estado de Flow.Y no, no es tener un buen día.Es activar condiciones específicas que puedes replicar cada vez que te sientas a crear.Hoy te enseño cómo.EXTREMOS y CreadoresLa mayoría de creadores oscilamos entre dos perfiles de eficiencia creativa:El creador dispersoAbres el ordenador → Miras redes → Emails → Revisas competidores→ Ideas viejas → Intentas escribir → Notificación → Se te van 15 minutos.Después de 2 horas: un título y cuatro líneas.Podrías haberlo hecho en 20 minutos.El creador quemadoSe fuerza a trabajar 8 horas seguidas produciendo contenido que al final ni le gusta.“Hay que sacarlo.”Termina odiando lo que publica. Cada día más cerca del burnout.El problema en ambos casos: No entendemos cómo funciona nuestro cerebro cuando crea.Por qué el Flow lo cambia todoCuando dominas el Flow, cambian las reglas.Ya no es trabajar más horas. Es que cada hora cuente el doble o el triple.Y no solo produces más. Produces mejor. Porque estás 100% conectado y la audiencia lo nota. Cuando una pieza nace en Flow, tiene otra energía.Los 5 Activadores del FlowBuenas noticias por aquí: El Flow es entrenable, como un músculo y puedes hacer que tus sesiones de trabajo sean entrando en este estado de concentración profundo cuando lo necesites.Estas son las 5 condiciones que necesitas activar:Activador 1: Objetivos clarosTienes que saber exactamente qué vas a crear y su extensión.* ❌ “Voy a trabajar en la newsletter”* ✅ “Voy a escribir 500-600 palabras del segundo bloque sobre Flow para la newsletter”¿Ves la diferencia?Escríbelo antes de empezar. En la misma hoja/doc donde vas a crear.Activador 2: Dificultad equilibradaLa tarea tiene que ser un 7/10 de dificultad.* Muy fácil → Te aburres → Te dispersas* Muy difícil → Procrastinas → Nunca empiezasPara tareas complejas: Divídelas.Ejemplo: Para crear un vídeo YouTube (algo que es una tarea 10/10 para mi):* Sesión 1: Miniatura + titular + escaleta* Sesión 2: Desarrollo + grabaciónHe roto el proceso. Ahora puedo fluir en cada parte.Activador 3: Entorno controladoEl Flow es tan frágil como tu atención.Una notificación = Pierdes 10-15 minutos.Mi setup:✅ Móvil fuera (que te cueste ir a buscarlo)✅ Puerta cerrada✅ Auriculares con música sin letra (lofi, ruido blanco/marrón)✅ Música que no conozcas (que no puedas tararear)✅ Comunica la sesión: “Estaré hasta las 18:30, no me molestéis”Esto último funciona doble: proteges tu espacio y te comprometes con alguien a cumplirlo.Activador 4: Ritual de inicioNecesitas un disparador que le diga a tu cerebro “ahora empieza el modo creación”.Ejemplos:* Café específico (que solo te haces para crear)* Playlist concreta* Escribir la fecha y frase en tu libreta* Respiraciones o estiramientos* Ver un vídeo que te activeEncuentra el tuyo y lo más importante es que sea consistente.No es magia. Es condicionamiento.Tu cerebro aprende: “Cuando pasa esto, arranco a crear”.Con el tiempo, solo con hacer el ritual, entras en modo focus.Activador 5: PropósitoAntes de cada sesión pregúntate: “¿Por qué esta pieza es importante?”Si solo creas porque “toca publicar”, el Flow será mucho más difícil.Busca el significado:* ¿Ayuda a alguien con un problema?* ¿Es un experimento del que quiero aprender?* ¿Construye parte de algo mayor?Ejemplo: Esta pieza que estás leyendo ayuda a alguien que no encuentra rutinas para crear. Con estos 5 puntos puede encontrar un mecanismo.Eso me mantiene conectado.Checklist pre-sesión* ✅ Objetivo específico - ¿Cuántas palabras? ¿Sobre qué?* ✅ Dificultad - ¿Es un 7/10? Si no, divide* ✅ Distracciones eliminadas - Móvil fuera, puerta cerrada* ✅ Ritual de inicio - ¿Qué le dice a tu cerebro “empieza”?* ✅ Propósito - ¿Por qué importa esta pieza?Bajada de expectativasEl Flow no aparece al instante.Aparece a los 10-15 minutos, cuando tu cerebro ya está en modo trabajo.A la hora de crear este contenido que estás leyendo, tuve varias fases. Primero dudé si el tema era interesante, luego critiqué los puntos que me había puesto para trabajar… pero al final entré en el proceso y todo se puso a rodar y conectado.Así que calma.Los primeros 10-15 minutos tendrás roces. Avanza.De repente miras el reloj: han pasado 30-40 minutos. Una hora.Esa es la señal. Estás en Flow.¿Y si hago 5 horas seguidas?No.El Flow consume mucha energía. Es muy demandante.Después de una sesión intensa vas a estar cansado. De verdad.(Al principio hay un poco de euforia: “terminé la pieza, genial”. Pero enseguida bajas revoluciones)Para sostener las rutinas de creación necesitas recuperar:✅ Duerme 7-8 horas: El cerebro resetea y construye conexiones✅ Muévete: Camina, entrena, estira. El cuerpo ayuda al cerebro✅ Aburrimiento de calidad: Pasea sin música. Estate sin pantallas. Lee. Conversa. Es descanso activo cerebral.Plan de 30 díasEl Flow no es un truco para un día. Es un sistema que construyes poco a poco. Si te interesa aplicarlo en tu proceso creativo, te pongo unos deberes para los próximos 30 días:Semana 1: Encuentra tu ritual* Sesiones: 2-3 por semana* Duración: 30-40 minutos* Objetivo: Probar rituales. Ver cuál conecta.Tómatelo como exploración. No seas exigente.Semana 2: Afina el entorno* Sesiones: 3-4 por semana* Duración: 60 minutos* Objetivo: Perfeccionar tu espacio. Eliminar distracciones.Subes carga. Estiras tiempo. Habrá dudas (”¿dónde está el móvil?”).Semana 3: Incrementa intensidad* Sesiones: 2-3 normales + 1-2 dobles* Dobles: Dos bloques de 45-60min (con descanso)* Objetivo: Ver límites.Aquí descubres: ¿te cunde más una sesión larga o dos cortas?Semana 4: Diseña tu sistemaPregúntate:* ¿Qué días te sientes más inspirado?* ¿Te funcionan mejor sesiones dobles o una de 90-120min?* ¿Cuál es tu ritual definitivo?* ¿Cuál es tu momento del día de máximo rendimiento?Diseña tu sistema 100% adaptado a ti.Qué trackear (opcional):
Bienvenido al podcast Productividad Máxima. Hoy traigo una estrategia de productividad sobre: El Efecto Dominó del 1%: microhábitos que hacen grande a tu negocio.La idea es simple: mejora un 1% cada día en lo que importa. No parece mucho, pero el interés compuesto de la productividad es brutal. Un 1% mejor hoy, otro mañana, y al cabo de unas semanas tu trabajo no se reconoce. Es como empujar la primera ficha de dominó: pequeña, fácil. Pero cuando cae, va tirando de fichas cada vez más grandes.Te cuento una historia. Marta tiene una tienda online de productos eco. Llevaba meses queriendo lanzar un newsletter para fidelizar clientes. Pero cada semana se liaba con el diseño perfecto, la herramienta perfecta, los textos perfectos. Resultado: cero envíos. Un día hicimos un pacto de 14 días con el 1%. Nada de “newsletter perfecto”. Solo un microhábito: cada mañana, después del primer café, 15 minutos de “bloque newsletter”. Temporizador. Y una checklist mínima: asunto claro, una idea, una llamada a la acción, enviar a una lista pequeña. La regla era: versión uno en 15 minutos. Mejoramos un 1% cada día: un asunto mejor, un botón más visible, una anécdota más humana. ¿Qué pasó? Día 1: email sencillo, 3 ventas. Día 7: tasa de apertura +22%. Día 14: automatizó una secuencia de bienvenida y duplicó las ventas de repetición. Todo por empujar cada día la ficha más pequeña.Así funciona el Efecto Dominó del 1%. Y aquí tienes cómo aplicarlo hoy mismo:- Define la piedra grande. ¿Qué actividad mueve la aguja en tu negocio? Captar leads, vender, entregar mejor tu servicio, retener clientes. Elige una.- Parte esa piedra en ladrillos de 15 minutos. No necesitas una mañana entera. Solo un bloque corto, diario y no negociable.- Diseña un disparador. “Después de…” es magia. Después del café. Después de abrir el portátil. Después de publicar en redes. Tu microhábito empieza siempre tras ese disparador.- Escribe una checklist mínima viable. ¿Qué significa “hecho” en 15 minutos? Por ejemplo, para ventas: enviar 3 propuestas personalizadas. Para contenido: titular, idea, CTA. Para producto: una mejora, un test, un email a un cliente. Si cumples la checklist, está hecho.- Aplica el 20/80 dentro del microhábito. Del 100% de cosas que podrías hacer, elige el 20% que impacta el 80%. Lo demás, si sobra tiempo.- Cierra con una mejora del 1%. Al final, pregúntate: ¿qué puedo ajustar mañana para que esto sea un 1% más fácil o más efectivo? Plantillas, listas, atajos, una frase mejor, un botón más claro.Piensa en esto como ir al gimnasio del negocio. No intentas levantar 100 kilos el primer día. Levantas poco, pero cada día. El músculo no crece con un atracón mensual, crece con repeticiones diarias. Tu negocio igual: no necesita heroísmo esporádico, necesita constancia inteligente.Otra similitud: cocina. Si cada día afilas un poco el cuchillo, cortas más rápido y con menos esfuerzo. El 1% es afilar el cuchillo. No es glamuroso, pero al final del mes habrás cocinado más, mejor y con menos cortes.¿Quieres un guion simple de 2 minutos para arrancar tu microhábito?- Abres tu herramienta. Cero pestañas extra.- Escribes tu intención en una línea: “Hoy envío 3 propuestas cortas”.- Inicias temporizador 15 minutos.- Haces solo eso. Sin música nueva, sin revisar métricas, sin perfección.- Al sonar el temporizador, envías o guardas, y anotas la mejora del 1% para mañana.Sugerencias de microhábitos de 15 minutos para emprendedores:- Ventas: 3 propuestas personalizadas o 5 follow-ups pendientes.- Contenido: escribe 1 post o graba 1 audio corto.- Producto: soluciona 1 fricción de cliente o mejora 1 microdetalle de onboarding.- Networking: 2 mensajes sinceros a gente clave, sin pedir nada.- Finanzas: revisa 1 métrica y decide 1 acción.Reto para hoy: elige una “piedra grande”, crea tu microhábito de 15 minutos con disparador, temporizador y checklist mínima. Hazlo durante 5 días seguidos. Si al quinto día no notas más claridad y resultados, me escribes. Pero apostaría a que verás más movimiento que en semanas de “cuando tenga tiempo”.Y ahora, una recomendación que multiplica este Efecto Dominó: el Club de Emprendedores Triunfers. Deja de tomar malas decisiones en tu negocio. Es un club privado de emprendedores que nos ayudamos a solucionar dudas y problemas para tomar mejores decisiones de negocio.Porque una mala decisión puede hundir tu negocio. Además de hacerte perder mucho tiempo ⏰ y dinero
Bienvenidos a FailAgain, una newsletter / podcast sobre crear contenido y estrategia.Analizo un creador que nos explica su crecimiento brutal en Instagram… y descubro que no tiene ni idea de lo que dice.CAUTIONMe topé con un vídeo donde un creador explicaba cómo había ganado 70.000 seguidores en Instagram con carruseles super estéticos. Photoshop, imágenes de Pinterest con esa luz aesthetic, tipografías bonitas...Y mientras lo veía, pensaba: “Esto ya lo he visto antes. Alguien lo va a copiar, no le va a funcionar, y se va a frustrar durante tres meses”.Probablemente ni siquiera él sabe por qué está creciendo de verdad.El problema de copiar sin analizarTodos hemos caído en esta trampa.Ves algo que funciona, piensas “yo puedo hacer eso”, te pones a crear... y pasan dos o tres meses sin que pase nada. Te frustras. Sorry, has perdido tiempo creando contenido que no va a ninguna parte.¿Por qué pasa esto?Porque solo estás viendo la punta del iceberg. Te fijas en el formato, en el diseño, en lo visible. Pero no analizas los factores que realmente importan y que están debajo de la superficie.Necesitas un filtro. Un sistema para detectar cuándo algo no va a funcionar para ti, aunque le haya funcionado a otra persona.Las 4 capas de análisis (para no copiar sin sentido)Cuando analizo cualquier caso de éxito, trabajo con cuatro capas. No son opcionales. Están siempre presentes. Lo que cambia es el peso de cada una.Capa 1: Demanda temática¿Hay gente buscando o necesitando ese contenido?Aquí analizas el tema en sí. ¿Cuánta gente potencial existe en ese nicho? ¿Hay tendencia o está en declive?No es lo mismo hablar de criptomonedas ahora que en 2021. Mismo contenido, demanda totalmente diferente.Capa 2: Conexión emocional¿El tema genera engagement de forma natural o tienes que forzarlo?Hay temáticas donde la conexión emocional ocurre sola:* Contenido polarizante: Genera opiniones y comentarios* Identidad: La gente se ve reflejada y reacciona* Transformación: Promete un cambio en tu vidaPiénsalo así: contenido de humor vs. fórmulas de Excel. Ambos son útiles. Pero uno se comparte 10.000 veces más porque cuando te ríes, quieres compartirlo.Capa 3: EjecuciónAquí es donde se centran los que te venden cursos.Formato, diseño, copy, producción. Todo el “cómo hacer”.Es importante, sí. Pero sin las otras capas, no sirve para nada. Puedes tener el mejor vídeo del mundo, pero si el tema no cumple con las capas anteriores, no vas a conseguir esos resultados explosivos que te prometen.Capa 4: Distribución y timing¿El formato aprovecha una tendencia natural de la plataforma?Si Instagram está premiando Reels, tiene sentido usar ese formato. Pero ojo: lo que funciona en una plataforma puede no funcionar en otra.El caso real: cuando el formato es solo un 10%Volvamos al creador de los 70.000 seguidores.Toda su estrategia, según él, se basa en carruseles estéticos. Pero cuando miras su contenido, descubres algo que apenas menciona: habla de Jesús, fe y espiritualidad para jóvenes.Ese detalle como que no importa, ¿no?Pues lo analicé con el framework:* Demanda: 2,1 billones de cristianos en el mundo. Millennials y Gen Z buscando respuestas espirituales. Competencia baja en contenido religioso bien producido y adaptado al formato digital.* Conexión emocional: Contenido religioso. Obviamente vas a tener una conexión profunda. Es altamente compartible entre personas que comparten la misma fe.* Ejecución: Sí, el diseño está cuidado. Las imágenes están bien trabajadas. Pero hay mil creadores con diseños igual de buenos en otros nichos que no crecen.* Timing: Carruseles pueden ser tendencia. El movimiento espiritual puede estar en auge. Pero no es el factor diferencial.La conclusión que nadie te cuentaEl creador atribuye el 100% de su éxito al formato.Para mí, el formato supone un 10-15%. El resto, el 85%, viene del tema que eligió. Eligió un tema con demanda masiva y capacidad de conexión brutal.Y esto no significa que sus contenidos no sean buenos. Lo son. Pero no es lo que él cree que está funcionando.Qué hacer con estoLa próxima vez que veas un caso de éxito y pienses “voy a hacer lo mismo”:* Para un momento* Aplica las 4 capas* Pregúntate: ¿qué está haciendo realmente que esto funcione?No se trata de que nada funciona o de que todo es mentira. Se trata de que lo que para ellos fue una explosión, para ti puede no serlo. Aunque tus contenidos sean buenos, bonitos e interesantes.Si no se cumplen las otras capas, no van a tener esa capacidad de explosión.Y ojo, esto no es para desanimarte. Es para que inviertas tu tiempo en cosas que tengan posibilidades reales de funcionar para ti.¿Has comprado algún cursito o seguido algún tutorial que luego te has dado cuenta que no iba a funcionar en tu proyecto? Soy todo orejas.Esta semana en YouTubePDSi quieres más análisis como este, pásate por Factoría Creativa. Ahí analizamos creadores, herramientas y compartimos info pensada para que crezcas sin caer en los cantos de sirena.Un abrazo, GuillermoPD2: ¿Quieres que analice algún creador o caso en concreto? Responde a este email y lo miro. This is a public episode. If you would like to discuss this with other subscribers or get access to bonus episodes, visit www.guitermo.com
En Ivoox puedes encontrar sólo algunos de los audios de Mindalia. Para escuchar las 4 grabaciones diarias que publicamos entra en https://www.mindaliatelevision.com. Si deseas ver el vídeo perteneciente a este audio, pincha aquí: https://www.youtube.com/watch?v=vEmBioLR3YE ¿Has sentido que alguien intenta hablarte desde el otro plano? ¿Ves señales que no puedes explicar? Cindy Yvel @Cindyyvel médium y canalizadora, nos revela cómo reconocer los mensajes de tus guías espirituales y seres queridos fallecidos. Descubre qué significan las sincronías, los sueños, los símbolos repetitivos… y cómo abrir tu intuición para recibir su ayuda. Una entrevista reveladora que podría cambiar tu forma de ver el mundo invisible. Cindy Yvel DJ , tarotista y comunicadora. Más información en: https://www.mindalia.com/television/ PARTICIPA CON TUS COMENTARIOS EN ESTE VÍDEO. -----------INFORMACIÓN SOBRE MINDALIA--------- Mindalia.com es una ONG internacional, sin ánimo de lucro, que difunde universalmente contenidos sobre espiritualidad y bienestar para la mejora de la consciencia del mundo. Apóyanos con tu donación en: https://www.mindalia.com/donar/ Suscríbete, comenta positivamente y comparte nuestros vídeos para difundir este conocimiento a miles de personas. Nuestro sitio web: https://www.mindalia.com SÍGUENOS TAMBIÉN EN NUESTRAS PLATAFORMAS Facebook: / mindalia.ayuda Instagram: / mindalia_com Twitch: / mindaliacom Odysee: https://odysee.com/@Mindalia.com *Mindalia.com no se hace responsable de las opiniones vertidas en este vídeo, ni necesariamente participa de ellas.
Meditación del Evangelio según San Lucas 7, 36-50 por el biblista P. Norberto Padilla, misionero claretiano.Jueves 18/sept/2025, Sus muchos pecados están perdonados, porque tiene mucho amor.Canción: Sobre todo tú (2013), de Uzyel----------Lectura del santo evangelio según san Lucas 7, 36-50En aquel tiempo, un fariseo rogaba a Jesús que fuera a comer con él. Jesús, entrando en casa del fariseo, se recostó a la mesa. Y una mujer de la ciudad, una pecadora, al enterarse de que estaba comiendo en casa del fariseo, vino con un frasco de perfume y, colocándose detrás junto a sus pies, llorando, se puso a regarle los pies con sus lágrimas, se los enjugaba con sus cabellos, los cubría de besos y se los ungía con el perfume. Al ver esto, el fariseo que lo había invitado se dijo: «Si éste fuera profeta, sabría quién es esa mujer que lo está tocando y lo que es: una pecadora.» Jesús tomó la palabra y le dijo: «Simón, tengo algo que decirte.» Él respondió: «Dímelo, maestro.» Jesús le dijo: «Un prestamista tenía dos deudores; uno le debía quinientos denarios y el otro cincuenta. Como no tenían con qué pagar, los perdonó a los dos. ¿Cuál de los dos lo amará más?» Simón contestó: «Supongo que aquel a quien le perdonó más.» Jesús le dijo: «Has juzgado rectamente.» Y, volviéndose a la mujer, dijo a Simón: «¿Ves a esta mujer? Cuando yo entré en tu casa, no me pusiste agua para los pies; ella, en cambio, me ha lavado los pies con sus lágrimas y me los ha enjugado con su pelo. Tú no me besaste; ella, en cambio, desde que entró, no ha dejado de besarme los pies. Tú no me ungiste la cabeza con ungüento; ella, en cambio, me ha ungido los pies con perfume. Por eso te digo: sus muchos pecados están perdonados, porque tiene mucho amor; pero al que poco se le perdona, poco ama.» Y a ella le dijo: «Tus pecados están perdonados.» Los demás convidados empezaron a decir entre sí: «¿Quién es éste, que hasta perdona pecados?» Pero Jesús dijo a la mujer: «Tu fe te ha salvado, vete en paz.»Palabra del Señor... Gloria a ti, Señor Jesús#SoyClaretiano #Evangelio #MisionerosClaretianos #CMFAntillasIntro: Lámpara Es Tu Palabra, de Ain Karem
+ Evangelio de nuestro Señor Jesucristo según san Lucas 7, 36-50 Un fariseo invitó a Jesús a comer con él. Jesús entró en la casa y se sentó a la mesa. Entonces una mujer pecadora que vivía en la ciudad, al enterarse de que Jesús estaba comiendo en casa del fariseo, se presentó con un frasco de perfume. Y colocándose detrás de él, se puso a llorar a sus pies y comenzó a bañarlos con sus lágrimas; los secaba con sus cabellos, los cubría de besos y los ungía con perfume.Al ver esto, el fariseo que lo había invitado pensó: «Si este hombre fuera profeta, sabría quién es la mujer que lo toca y lo que ella es: ¡una pecadora!».Pero Jesús le dijo: «Simón, tengo algo que decirte». «¡Di, Maestro!», respondió él.«Un prestamista tenía dos deudores: uno le debía quinientos denarios, el otro cincuenta. Como no tenían con qué pagar, perdonó a ambos la deuda. ¿Cuál de los dos amará más?».Simón contestó: «Pienso que aquel a quien perdonó más».Jesús le dijo: «Has juzgado bien». Y volviéndose hacia la mujer, dijo a Simón: «¿Ves a esta mujer? Entré en tu casa y tú no derramaste agua sobre mis pies; en cambio, ella los bañó con sus lágrimas y los secó con sus cabellos. Tú no me besaste; ella, en cambio, desde que entré, no cesó de besar mis pies. Tú no ungiste mi cabeza; ella derramó perfume sobre mis pies. Por eso te digo que sus pecados, sus numerosos pecados, le han sido perdonados porque ha demostrado mucho amor. Pero aquel a quien se le perdona poco, demuestra poco amor».Después dijo a la mujer: «Tus pecados te son perdonados».Los invitados pensaron: «¿Quién es este hombre, que llega hasta perdonar los pecados?». Pero Jesús dijo a la mujer: «Tu fe te ha salvado, vete en paz».Palabra del Señor.
Lc 7,36-50.Un fariseo invitó a Jesús a comer con él. Jesús entró en la casa y se sentó a la mesa.Entonces una mujer pecadora que vivía en la ciudad, al enterarse de que Jesús estaba comiendo en casa del fariseo, se presentó con un frasco de perfume.Y colocándose detrás de él, se puso a llorar a sus pies y comenzó a bañarlos con sus lágrimas; los secaba con sus cabellos, los cubría de besos y los ungía con perfume.Al ver esto, el fariseo que lo había invitado pensó: "Si este hombre fuera profeta, sabría quién es la mujer que lo toca y lo que ella es: ¡una pecadora!".Pero Jesús le dijo: "Simón, tengo algo que decirte". "Di, Maestro!", respondió él."Un prestamista tenía dos deudores: uno le debía quinientos denarios, el otro cincuenta.Como no tenían con qué pagar, perdonó a ambos la deuda. ¿Cuál de los dos lo amará más?".Simón contestó: "Pienso que aquel a quien perdonó más". Jesús le dijo: "Has juzgado bien".Y volviéndose hacia la mujer, dijo a Simón: "¿Ves a esta mujer? Entré en tu casa y tú no derramaste agua sobre mis pies; en cambio, ella los bañó con sus lágrimas y los secó con sus cabellos.Tú no me besaste; ella, en cambio, desde que entré, no cesó de besar mis pies.Tú no ungiste mi cabeza; ella derramó perfume sobre mis pies.Por eso te digo que sus pecados, sus numerosos pecados, le han sido perdonados porque ha demostrado mucho amor. Pero aquel a quien se le perdona poco, demuestra poco amor".Después dijo a la mujer: "Tus pecados te son perdonados".Los invitados pensaron: "¿Quién es este hombre, que llega hasta perdonar los pecados?".Pero Jesús dijo a la mujer: "Tu fe te ha salvado, vete en paz".
Muchos más recursos para tu vida de fe (Santo Rosario, Oración, etc.) en nuestra web https://sercreyente.com________________Jueves, 18 de septiembre de 2025 (24ª Semana del Tiempo Ordinario)Evangelio del día y reflexión... ¡Deja que la Palabra del Señor transforme tu vida! Texto íntegro del Evangelio y de la Reflexión en https://sercreyente.com/al-que-poco-se-le-perdona-ama-poco/[Lucas 7, 36-50] Un fariseo le rogaba que fuera a comer con él y, entrando en casa del fariseo, se recostó a la mesa. En esto, una mujer que había en la ciudad, una pecadora, al enterarse de que estaba comiendo en casa del fariseo, vino trayendo un frasco de alabastro lleno de perfume y, colocándose detrás junto a sus pies, llorando, se puso a regarle los pies con las lágrimas, se los enjugaba con los cabellos de su cabeza, los cubría de besos y se los ungía con el perfume. Al ver esto, el fariseo que lo había invitado se dijo: «Si este fuera profeta, sabría quién y qué clase de mujer es la que lo está tocando, pues es una pecadora». Jesús respondió y le dijo: «Simón, tengo algo que decirte». El contestó: «Dímelo, Maestro». «Un prestamista tenía dos deudores: uno le debía quinientos denarios y el otro cincuenta. Como no tenían con qué pagar, los perdonó a los dos. ¿Cuál de ellos le mostrará más amor?». Respondió Simón y dijo: «Supongo que aquel a quien le perdonó más». Y él le dijo: «Has juzgado rectamente». Y, volviéndose a la mujer, dijo a Simón: «¿Ves a esta mujer? He entrado en tu casa y no me has dado agua para los pies; ella, en cambio, me ha regado los pies con sus lágrimas y me los ha enjugado con sus cabellos. Tú no me diste el beso de paz; ella, en cambio, desde que entré, no ha dejado de besarme los pies. Tú no me ungiste la cabeza con ungüento; ella, en cambio, me ha ungido los pies con perfume. Por eso te digo: sus muchos pecados han quedado perdonados, porque ha amado mucho, pero al que poco se le perdona, ama poco». Y a ella le dijo: «Han quedado perdonados tus pecados». Los demás convidados empezaron a decir entre ellos: «¿Quién es este, que hasta perdona pecados?». Pero él dijo a la mujer: «Tu fe te ha salvado, vete en paz».________________Descárgate la app de SerCreyente en https://sercreyente.com/app/¿Conoces nuestra Oración Online? Más información en: https://sercreyente.com/oracion¿Quieres recibir cada día el Evangelio en tu whatsapp? Alta en: www.sercreyente.com/whatsappTambién puedes hacer tu donativo en https://sercreyente.com/ayudanos/Contacto: info@sercreyente.com
Get ready for an insightful episode of the Scrap!!! Welcoming back Battalion Chief Eric Wheaton! This episode dives into firefighter training methodology, emphasizing mechanics, consistency, and intensity to enhance work capacity and performance through linear progression. We'll explore measurable training, targeting deficiencies, and the value of simultaneous search and suppression. Eric will share his perspective on the truck company mindset, reflecting on his first year as a Battalion Chief and the pursuit of excellence over promotions. Expect practical insights on using CrossFit as a fitness foundation for firefighters, embracing challenges to prepare for the demands of work and life, and finding balance in a high-stakes career. Eric will also touch on raising resilient kids and planning for life beyond the fire service, offering a relatable take on managing personal and professional growth. This conversation is packed with actionable takeaways for firefighters and anyone striving for improvement.Join us LIVE on YouTube, Tuesday, September 9th at 8 PM CST. Bring your questions for Eric and be part of this engaging discussion. Don't miss this opportunity to gain valuable insights from a seasoned fire service leader!
Routine vaginal examinations (VEs) are a standard component of intrapartum care, traditionally performed at regular intervals to monitor cervical dilation, effacement, and fetal station, which are indicators of labor progression. Yet, the American College of Obstetricians and Gynecologists states that there is insufficient evidence to recommend a specific frequency for cervical examinations during labor, and examinations should be performed as clinically indicated. Now, a recently published RCT form AJOG MFM is adding additional credence to that. Can we space out clinical exams in otherwise “low-risk” laboring women to 8 hours? Listen in for details. 1. AJOG MFM: (08/18/25) Routine Vaginal Examination Scheduled At 8 vs 4 Hours In Multiparous Women In Early Spontaneous Labour: A Randomised Controlled Trial https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S25899333250016122. Nashreen CM, Hamdan M, Hong J, et al.Routine Vaginal Examination to Assess Labor Progress at 8 Compared to 4 h After Early Amniotomy Following Foley Balloon Ripening in the Labor Induction of Nulliparas: A Randomized Trial. Acta Obstetricia Et Gynecologica Scandinavica. 2024;103(12):2475-2484. doi:10.1111/aogs.14975.3. First and Second Stage Labor Management: ACOG Clinical Practice Guideline No. 8. Obstetrics and Gynecology. 2024;143(1):144-162. doi:10.1097/AOG.0000000000005447.4. Moncrieff G, Gyte GM, Dahlen HG, et al. Routine Vaginal Examinations Compared to Other Methods for Assessing Progress of Labour to Improve Outcomes for Women and Babies at Term. The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2022;3:CD010088. doi:10.1002/14651858.CD010088.pub3.5. Gluck, O., et al. (2020). The correlation between the number of vaginal examinations during active labor and febrile morbidity, a retrospective cohort study. [BMC Pregnancy and Childbirth]6. Pan, WL., Chen, LL. & Gau, ML. Accuracy of non-invasive methods for assessing the progress of labor in the first stage: a systematic review and meta-analysis. BMC Pregnancy Childbirth 22, 608 (2022). https://doi.org/10.1186/s12884-022-04938-y
El Llamado de Dios a las Familias | Inspirado en Nehemías En medio de una sociedad en ruinas, Dios está levantando constructores. Así como Nehemías recibió la carga de restaurar Jerusalén, hoy tú y yo somos llamados a levantar muros espirituales alrededor de nuestros hogares, matrimonios e hijos. ¿Ves la destrucción? ¿Ves la confusión moral, la división familiar, los valores desmoronados? ¡Entonces también puedes ver la oportunidad de reconstruir! Nehemías oró, se levantó y actuó. No peleó solo por muros de piedra, sino por un pueblo, por una generación. Hoy, Dios nos llama a hacer lo mismo. En este mensaje descubrirás: Por qué la restauración comienza en casa Que cada uno tiene una parte en la reconstrucción espiritual Cómo tu trabajo en fe abre paso a los milagros de Dios “¡Recuerden al Señor… y luchen por sus familias!” – Nehemías 4:14 “Cada uno reparó la sección frente a su casa” – Nehemías 3:28 Este es un llamado urgente a padres, jóvenes y líderes: Levanta muros de oración. Edifica tu hogar como un altar. Y verás a tu iglesia y tu ciudad ser transformadas. El avivamiento de una ciudad comienza con la restauración de las familias. #Nehemías #RestauraciónFamiliar #IglesiaViva #Avivamiento #FamiliasFuertes #ConstruyeElMuro #Oración #UnidosEnCristo
23 years of combination experience. A driver on Truck 7 with Portland Fire & Rescue, Brothers In Battle cadre member. Growing up Anthony was attracted to public service and was thinking law enforcement but in high school sports kind of pushed some of those notions to the side. Right before Anthony was set to go into the education field he had a friend ask him about the fire service which really got things going again to a point where Anthony sought it out jumping in with both feet and never looked back. Anthony is a die hard truckie through and through. Although he jokes towards the engine we all know on the fire ground we all have a place where things need to get done. I certainly hope the listeners can truly tune in when we discuss the topic of VES and Anthony's mindset towards it.IG: airbrax
Grabs 162 South Metro Fire Rescue, Colorado (March 2025)First truck assigned all in VES Delta side.Taylor Slaught FirefighterVince Pratt EngineerHouse converted to Assisted LivingInitial Call as AFA, then upgraded to working fire with 6 trapped.High windowsFirst window-heard vict call out from bed. 3 in first, pass victim out window head first.Extending search from first room, bathroom and door swing (good orientation)Find second victim in hall face down, dragged victim to same room where victim 1 came out.Third victim heavyFourth victim-a lot of hands trying to make grabs.Fifth victim found and removed by engine company.All victims out and fire out in 12 minutes.1)Fire attack supports search2)when to VES vs going in through normal egress points.3)when to extend your search beyond the initial VES room.4)victim handling/when to take them out a window or go through a normal egress point.5)making the decision when you locate a victim whether to hand them off to an exterior crew and continue searching or take the victim out and you stay with them until they are transported.
Grabs 161 Orem Fire Department, UT, (7/19/2025)Name and Rank: Austin McBride Firefighter Critical Care Paramedic Department Name: City of Orem Fire Department Date of Grab: 7/19/2025Type of building: 2 story residential with add-on/DIY construction. Ill add a picture so you can reference it. Approx time from arrival to removal: 7 minutesWeight of the victim (approximately): 140Method of removal: VES, removed out of second story window via ladders. 3-4 takeaways for show notes: 1) Due to communication lapses, I ended up performing the search alone, so I had to modify our standard search tactics: 2 people,1 isolates, one searches. Due to no visibility and quick location of the victim right by the window, isolating the door was delayed to effect the rescue. We can talk about the fire conditions and why I made that decision. 2) The window we brought the victim out of had a car parked right in front of it, so ladders were augmented to the side of the car, making the rescue more difficult (for those who encounter this in the future, stick that ladder right through the windshield) 3) Instead of bending the victim's legs at the window and hoisting the victim out the window, I found clean air right at the window and sat him up just below the window while I waited for ladders to be thrown and help to arrive to me. 4) I was engineer (driver) that day, so I was in a pumping mindset. Once an audible was called and our assignment was changed to rescue mode, I found myself lacking some critical equipment once performing the rescue: Radio, tool and water can. Take away: Always prepare for a potential rescue or for an audible to be called, even if you are a driver (Engineer), or even a fourth due arrival you never know.
Tracklisting: 01. Nora En Pure - Senses Of Comfort (Extended Mix)02. Eran Hersh & Meital O Faran - Underwater (Daniel Portman Remix)03. Nora En Pure - Tantrum (Extended Remix)04. Aplexo - Enough (Extended Remix)05. TIAEM - Quasar (Extended Remix)06. Vešča, Nahue Sintes Ft. Josefina - Oblivion (Extended Remix) *07. Aedan Terra - Shadows Of Us (Extended Remix)08. Milan Steenwinkel - Hold Me (Extended Remix)09. Teho - Deep Down (Extended Remix)10. Khainz - Fall to You (Extended Mix) 11. Lost Roads - Momentum (Extended Remix)12. Joston - Affection From Afar (Extended Remix)13. Mölly & Bridges - Daylight (Extended Remix) **Listeners Choice *Pure Discovery **