Podcasts about George Steiner

We were made by a Maker to be makers. Bruce Herman joins Evan Rosa to diagnose the quiet illness of a passive consumer culture that trains us to sit in front of screens and scroll and take, rather than make. “When we're not making something, we're not whole. We're not healthy.“ His cure is stubbornly ordinary: go make a loaf of bread, grab a stick and start carving, make a good meal or a good cocktail for the person visiting you—anything is resistance to this hypnotic, passive culture. From episode 216 of the podcast, in this segment, Herman traces what it means to receive art not as a consumer but through submission—not master and slave, but subject to subject, that vulnerable openness that lets a poem or a painting change your life. He reflects on making as human wholeness, the difference between art and info-tainment, why suffering can rip us open to beauty (from Walker Percy's writing to Christian Wiman's poetry), Rilke's charge that “you must change your life,“ hospitality as the ultimate act of art, and Herman's closing counsel to make out of love, not fear. Episode Highlights We are in relationship, and we were made by a Maker to be makers. If we let that go somehow and we become mere consumers, I think we begin to enter into some kind of illness of one sort or another. When we're not making something, we're not whole. We're not healthy. And I don't want to make an idol out of health either, but I do think our culture is unhealthy right now. We think of it as, we're discerning buyers. But the fact is we're being turned into very passive creatures. One of the best things you can do is go make a loaf of bread. Go out and grab a stick and start carving it. Anything is resistance to this sort of hypnotic passive culture. If you want to really receive what a poem is communicating, you have to submit to it. You have to let yourself go and enter into what might feel like a bad risk of being changed. Not submit in a sense that I'm a master and you're my slave. It's more like you're a subject and I'm a subject. Mutual submission. We're so guarded so much of the time that it takes something catastrophic to open us up again. Do away with the nonsense that you're not an artist. You can't help it. You were made by a Maker to be a maker. End of story. The ultimate act of art is hospitality, where you're welcoming someone in, to make something beautiful for them. Challenge the bad news with a recognition that daily kindnesses are being poured out everywhere, on every street. Don't give in to fear, because it's not a basis for anything good. About Bruce Herman Bruce Herman is a painter, writer, and educator whose work has been shown in more than 150 exhibitions across the United States and internationally, and held in collections including the Vatican Museums in Rome, the Cincinnati Museum of Fine Arts, and the Grunewald Print Collection of the Hammer Museum in Los Angeles. He taught at Gordon College for nearly four decades, where he founded the art department and held the Lothlórien Distinguished Chair in Fine Arts. His books include “Through Your Eyes“ and “Ordinary Saints,“ and he was a collaborator on the touring “QU4RTETS“ project with Makoto Fujimura, Christopher Theofanidis, and Jeremy Begbie. His most recent book, “Makers by Nature: Letters from a Master Painter on Faith, Hope, and Art,“ was published by IVP Academic in 2025. Helpful Links and Resources Makers by Nature, Bruce Herman's 2025 book from IVP Academic: https://www.ivpress.com/makers-by-nature Bruce Herman's website and painting archive: https://www.bruceherman.com Bruce Herman, artist bio and background: https://www.bruceherman.com/about Archaic Torso of Apollo by Rainer Maria Rilke (“You must change your life“), trans. Stephen Mitchell: https://poets.org/poem/archaic-torso-apollo Real Presences by George Steiner, on courtesy and hospitality in art: https://press.uchicago.edu/ucp/books/book/chicago/R/bo3684420.html Christian Wiman: https://poetryfoundation.org/poets/christian-wiman QU4RTETS, the collaborative project on T. S. Eliot's Four Quartets: https://www.bruceherman.com/series Show Notes Made to make We are in relationship; identity begins there, not in isolation Makers by nature—letting the maker-impulse go tips us toward illness, moral, mental, and emotional Wholeness and health—the claim that not-making leaves us unwell, without idolizing health Consumer culture—the commercial aim to sell, and to keep us passive in front of screens Discerning buyers, or passive creatures? The illusion of control while being trained to take Screens and scrolling Political theater and infotainment—very little real journalism left, mostly consumer entertainment Neil Postman and amusing ourselves to death as the frame for the diagnosis Making as resistance—bake bread, carve a stick, do anything against the hypnotic pull Reception as submission—a word out of fashion, reclaimed away from enslavement Mutual submission—the erotic analogy, and desire's corruption in the sexual sins To receive a poem you must risk being changed Rilke's Grecian torso and the charge, you must change your life Subject to subject, not master and slave Walker Percy's museum story—a painting that blazed into life, then went quiet Bringing a friend to re-enter the original encounter vicariously The workman through the skylight—catastrophe reopens what habit had closed Guardedness—why it can take suffering to break us open Christian Wiman—cancer, poetry, and being ripped open toward receptivity You might be changed, and it might not be what you wanted; the risk of real encounter Make from love, not fear Do away with the nonsense that you're not an artist Everyday making—a loaf, a meal, a good cocktail, hospitality Hospitality as the ultimate art; George Steiner's Real Presences and courtesia Beauty can be complex, not merely pretty Fear-mongers left and right—and why not to listen Daily kindnesses—the neighbor, the shoveled driveway, the half-decent casserole Welcome to the festival; let the festival begin #BruceHerman #MakersByNature #ForTheLifeOfTheWorld #FaithAndArt #TheologyOfMaking #ArtAndFaith #Creativity #Hospitality #MakeNotConsume #YaleFaithAndCulture

Vandaag bespreken we het boek Filosofie van de kroeg, van Hans Schnitzler. Hans Schnitzler is filosoof en we bespraken eerder zijn boek Wij nihilisten en Kleine filosofie van de digitale onthouding. Voor mij was het boek een herhaling van zetten waarin de ouderwetse kroeg de oplossing biedt voor de plek tussen de grote boze buitenwereld en de intieme besloten kring van je huis en je gezin. Een plek waar je bekenden en vreemden tegenkomt die op een gemoedelijke manier elkaar ontmoeten. Voor mij heeft de kroeg een geur van bier. Ik drink geen alcohol en heb dat gevoel niet van de kroeg. Zelden gehad ook. Ik herken het gevoel wel van de sportvereniging en de koffietent. Een plek waar ik een kop thee drink en kan genieten van de mensen die er zijn en een gesprek heb. Bekende met een gepaste afstand. Ik begrijp de behoefte aan een plek die vroeger de gemeenschap rondom de kerk bood, maar dan minder veroordelend. De alcohol zorgt voor een lossere sfeer. Na een paar biertjes of glazen wijn worden de lippen losser, maar de meeste mensen ook luidruchtiger. Het boek is voor mij een verromantisering van de oude bruine kroeg die steeds minder bezocht wordt en dus langzaam verdwijnt. Een cultuur die verandert. Het voelt bijna alsof Schnitzler het liefst in deze cultuur wil blijven hangen, wat nostalgisch. Het boek gaat ook vooral over samenleven, de samenleving. Een plek waar je gezien wordt, maar niet beoordeeld. Het is een boekje, klein, compact, met niet veel pagina's waarin hij fijn schrijft. Maar dat kan toch nog veel tekst zijn als je het idee van de kroeg niet echt ziet als een fijne plek. Video van de NOS over de afname van de bruine kroegen in Nederland https://youtu.be/aJtExYDiMCI Inhoud Berichtje vooraf: een café-overpeinzing Een eerste verkenning van het terrein: ik versus wij Een confrontatie als teken aan de wand Een hybride tussenwereld: noch publiek, noch privé Ademruimte Universiteit voor Humoristiek Luchtige samenklontering Vallen en weer opstaan Wil tot (on)vriendelijkheid De bruine kroeg is dood, leve de bruine kroeg! (Her)ontwakend tribalisme Kabbelde troost: de kroeg als wijkplaats Slim en glad: de samenleving als apparaat Een wereldlijke liefdespraktijk Het ritme van de menselijke maat (délicatesse, s'il vous plaît!) Na sluitingstijd Berichtje vooraf: een café-overpeinzing Hoe samen te leven - een belichaamde interactiviteit onderzoeken wat de mogelijkheidsvoorwaarden zijn voor een leefbare samenleving Een eerste verkenning van het terrein: ik versus wij Een extreem ik-tijdperk waarin we de ander hard nodig hebben met toenemende ongelijkheid en polarisatie. Niets muffigs aan naoberschap - je kan op de buurt rekenen en de buurt kan op jou rekenen. P20 Een tirannie van het persoonlijk (p25) - meritocratie Oefenruimtes voor het 'goede leven' - mooi p31 Symbool voor de Europese geest - ik zou dan eerder samen eten aan een grote tafel kiezen als in het zuiden van Europa. P32 koffiehuizen vind ik logischer dan de kroeg, meer een noord-Europese gelegenheid, meer in het geniep. Zuid-Europees is meer op straat, aan tafel, op het terras. Een confrontatie als teken aan de wand Bijzonder hoofdstuk, hoe je iemand verwijderd (Wilders) uit de voor jou bekende en beschermende omgeving. MEt verbaal geweld, veroordeling en dreiging. Een hybride tussenwereld: noch publiek, noch privé Ademruimte Universiteit voor Humoristiek Luchtige samenklontering Vallen en weer opstaan Wil tot (on)vriendelijkheid De bruine kroeg is dood, leve de bruine kroeg! (Her)ontwakend tribalisme Kabbelde troost: de kroeg als wijkplaats Slim en glad: de samenleving als apparaat Een wereldlijke liefdespraktijk Het ritme van de menselijke maat (délicatesse, s'il vous plaît!) Na sluitingstijd Opvallende lessen uit het boek voor ons: 00:00 intro - een eerste indruk van het boek 04:50 Het masculine van de kroeg. 08:30 De mogelijkheidsvoorwaarden voor een leefbare samenleving. 10:10 De kroeg is een tegengewicht van de echokamer (social media). 12:10 Is naoberschap muffig? 15:55 De internationaal georienteerde elitaire opvatting over de ontwikkelingen versus de lokale en regionale verbindingen. 21:00 Hans heeft een rechtse politicus met verbaalgeweld uit zijn café verwijderd. Had een gesprek hier beter gepast? 25:10 Hoe creëer je veedraagzaamheid? 30:50 De luchtigheid van de kroeg, het niet echt kennen van mensen en niet intiem worden. 34:00 Is de kroeg de ideale publieke ruimte waar mensen weer met elkaar in gesprek komen? 37:00 Zo bouw je een betere samenleving - délicatesse. 38:30 Subjectief zijn als je een boek leest. Bronnen die we genoemd hebben Wij Nihilisten – Hans Schnitzler #boekencast afl 78 Kleine filosofie van de digitale onthouding – Hans Schnitzler #boekencast afl 120 Interview Wim Kayzer met George Steiner https://www.youtube.com/watch?v=K3G-I6vCIZc Hannah Arendt - Vita Activa Jürgen Habermas - Wikipedia Schrijver Eva Rovers wil een Derde Kamer in Den Haag - FD Nu is het aan ons – Eva Rovers #boekencast afl 61 Waarom we politiek niet alleen aan politici kunnen overlaten – Eva Rovers #boekencast afl 129 How to Live Together - Roland Barthes Wachten, een levenshouding – Dirk De Wachter #boekencast afl 136 Luister naar deze aflevering Beluister hier ons gesprek over het boek Filosofie van de kroeg. We hebben een leuk boek gekozen om te lezen, niet per se om de inhoud, maar vooral om het gesprek dat het heeft opgeleverd. In een halfuur delen wij dit boek met jou. Een halfuur met kennis die je tot je neemt terwijl je wandelt, loopt of rijdt, bijvoorbeeld. Video van deze aflevering Bekijk ons gesprek op video https://youtu.be/mDReCUAFrYk https://youtu.be/mDReCUAFrYk In deze aflevering bespreken we het boek Filosofie van de kroeg Samenvatting (met hulp van AI) In Boekenkast aflevering 137 bespreken Tom en ik, Filosofie van de kroeg van filosoof Hans Schnitzler, na eerdere afleveringen over Wij nihilisten en Digitale detox. Ik vind het boek minder door haar negatieve associaties met de kroeg en alcohol en omdat Schnitzler de kroeg als dé plek voor sociale ontmoeting presenteert, terwijl ik ook andere publieke ruimtes zie (zoals sportkantines, koffietenten of samen eten). Tom vond het leuker, maar werd kritischer door het gesprek, onder meer over drempels voor vrouwen, nostalgie en culturele verschillen tussen Noord- en Zuid-Europa. We bespreken thema's als kroeg versus echokamers, noaberschap, ‘oefenruimtes voor het goede leven', humor en de publieke ruimte (Arendt/Habermas), en een scène waarin een extreemrechtse politicus uit een stamkroeg wordt gezet, wat volgens hen wringt met het ideaal van open gesprek. We eindigen met waardering voor het gesprek dat het dunne boek oproept en we kondigen Het uur van de wolven aan. Transcript [00:00:00] Erno Hannink: Welkom in de nieuwe Boekencast aflevering, aflevering 137 Vandaag het boek Filosofie van de kroeg door Hans Schnitzler. We hebben eerder een boek van Hans gelezen, Wij nihilisten. Dat is al even geleden, aflevering 78. En Hans is een filosoof. Hij schrijft veel in... In columns en zo, in verschillende bladen, de standaard de groene, de Amsterdammer weet ik dan wat, vallende money. Hebben wij niet [00:00:29] Tom van der Lubbe: ook digitale detox gedaan van hem? Ja [00:00:33] Erno Hannink: ook nog. [00:00:34] Tom van der Lubbe: Dus als een derde boek. [00:00:36] Erno Hannink: Ja, precies. [00:00:37] Tom van der Lubbe: Want ze zijn van de sterren bij ons. [00:00:40] Erno Hannink: Nou, misschien was, maar is. Oké sorry. Want, waarom zeg ik dit? Ja, weet je, ik vond het niet zo'n leuk boek en dat komt omdat twee dingen voor mij. Ik heb een soort emotie bij de kroeg en die is niet echt positief. Ik heb daar een verbinding met alcohol in zitten en met alcoholgebruik en met te veel alcoholgebruik en daar ben ik niet zo'n fan van. Maar wat ik verder van het boek... Wat vind, is dat hij veel terugkomt op telkens weer dat de kroeg dan het verschil maakt. En ik denk, maar er zijn toch nog meer plekken waar dat kan. Het is heel erg, ik heb het gevoel dat het heel erg van zijn eigen beleving, hoe hij de kroeg ervaart dat hij daar heel veel zit. Dat het fundament is van het boek. Natuurlijk filosofie is het andere fundament, dat is ook super duidelijk. Maar ik heb andere plekken waar ik dat doe, waar ik dit soort dingen doe. En ik snap wel waar hij over schrijft dat je een... Plek hebt tussen de grote maatschappij die grote boze buitenwereld en die interne die intieme besloten kring van je huis van je gezin dat je daar een plek tussen hebt waar je mensen ontmoet die Nou, waar je gewoon lekker mee keuvelt, waar je ook misschien niet tegen zegt, maar dat je gewoon samen bent. En die plek zie ik ook, maar dan heb ik andere plekken. Ik vind dat niet in de kroeg. Dus voor mij was het telkens weer van, oh ja, dan komen we weer bij de kroeg uit hoor. Dan gaan we weer naar die kroeg en dan hebben we de kroeg en dan hebben we de kroeg. En dus ik had het een beetje van, kom op man. Had je niet een andere plek kunnen bedenken dan de kroeg? Grappig hadden wij, heeft de NOS nu gisteren een nieuwe video gepubliceerd Ze hebben altijd van die... Ja, onderwerpen die ze in video's bespreken, die niet in hun nieuws of zo uitkomen, maar dat gaat over de teloorgang van de kroeg in deze huidige tijd. Dus dat sluit er heel erg aan bij dit boek natuurlijk. Daar klaagt Hans ook over, die vindt dat dat overeind moet worden gehouden. En voor mij is het ook een soort... Nostalgie wat hij heeft in dit, dat hij daar hier aan vast wil houden aan die oude geschiedenis die cultuur van vroeger dat dat er bij hem in zit en dat hij daarin wil blijven hangen dat gevoel heb ik ook een beetje,...

Micaela Latini"Amras"Thomas BernhardTraduzione di Magda OlivettiEdizioni Adelphiwww.adelphi.itSprofondati nelle tenebre della torre di Amras, emblema di un sobborgo di Innsbruck, due fratelli illuminano lo sfacelo di un'intera civiltà.«Nei miei libri tutto è artificio ... e lo spazio della scena è totalmente buio ... Nell'oscurità tutto diventa più chiaro» ha scritto Bernhard. Ed è dalle tenebre della torre di Amras, dove hanno trovato rifugio dopo essere scampati al suicidio della loro famiglia – concertato in una notte di Föhn –, che affiorano sotto i nostri occhi i fratelli K . e Walter. Avvinghiati l'uno all'altro, prigionieri di una «endogamia spirituale», uniti da un affetto che scaturisce dalla «reciproca avversione naturale», vivranno in quel luogo «un'unica notte senza sonno»: una notte attraversata, per noi lettori-spettatori, da un freddo bagliore, e da una domanda perenne, destinata a non avere risposta: «perché siamo costretti a vivere ancora?». Libro prediletto di Bernhard, presto dimenticato per la sua giovanile sfrontatezza e l'audacia compositiva – cui concorrono materiali disparati, pagine scritte da Walter nella torre, lettere, aforismi –, Amras ci sconcerta ancora oggi per la sua voce inaudita, come quella della «cornacchia congelata» che abita in queste pagine e in ognuno di noi, turbandoci «con la sua attenzione»: la coscienza.Thomas Bernhard nasce nel 1931 a Heerlen, in Olanda, figlio di una ragazza-madre che aveva lasciato l'Austria per sottrarsi allo scandalo. Ancora neonato, viene affidato ai nonni con i quali vive, prima a Vienna, poi a Seekirchen e a Salisburgo, gli anni dell'infanzia e dell'adolescenza. Frequenta il liceo classico, che non conclude. A diciotto anni viene ricoverato in sanatorio, dove comincia a scrivere. Pubblica racconti su quotidiani e riviste e, nel 1963, il suo primo romanzo, Gelo, che vince il prestigioso premio Brema. I suoi attacchi alle istituzioni statali e a importanti personaggi politici suscitano e continueranno a suscitare scandalo. A partire dagli anni Settanta si dedica intensamente al teatro scrivendo numerosi testi che il regista Claus Peymann mette in scena quasi sempre con l'attore Bernhard Minetti. Nel 1975 pubblica il romanzo Correzione, che alcuni critici, come George Steiner, considerano il suo capolavoro. Muore a Gmunden nel 1989.Tra le sue opere principali: Perturbamento, Il nipote di Wittgenstein, Il soccombente, Estinzione. Il suo teatro è raccolto in sei volumi da Ubulibri (tutti riproposti da Einaudi). Dei romanzi di Bernhard Einaudi ha pubblicato Gelo, Correzione e Amras.Micaela Latini insegna Estetica e Letteratura tedesca all'Università di Ferrara. Tra le sue pubblicazioni: Il Possibile e il Marginale. Studio su Ernst Bloch (Mimesis, 2005); Il Museo degli errori. Thomas Bernhard e gli Antichi Maestri (AlboVersorio, 2011); La pagina bianca. Thomas Bernhard e il paradosso della scrittura (Mimesis, 2010); (con Alessandra Campo), Dieci anni di estetica tedesca (Aesthetica edizioni, 2012); Un'estetica dell'esagerazione. Sulla filosofia d'occasione di Günther Anders (Jouvence, 2018); Lo sguardo ritratto (Meltemi 2021).Diventa un supporter di questo podcast: https://www.spreaker.com/podcast/il-posto-delle-parole--1487855/support.IL POSTO DELLE PAROLEascoltare fa pensarehttps://ilpostodelleparole.it/

Vissa menar att religionen lever inom poesin. Paul Tenngart finner snarare en jordisk livsmening. Lyssna på alla avsnitt i Sveriges Radios app. ESSÄ: Detta är en text där skribenten reflekterar över ett ämne eller ett verk. Åsikter som uttrycks är skribentens egna.Är det möjligt i vår tid att känna djup samhörighet med universum? Är törsten efter existentiell trygghet hopplöst naiv och daterad, eller finns det en djupare mening som vi utan att ljuga för oss själva kan förankra våra liv vid? Var kan vi i så fall hitta den? Den som ställer sig de här frågorna hamnar förr eller senare hos den kanadensiske filosofen Charles Taylor. Han har ju skrivit så mycket om den moderna världens andlighet – i polemik mot de många tänkare som hävdar att modernitet går hand i hand med religionslöshet. Nej, menar Taylor, religionen har inte försvunnit under 1800- och 1900-talen, utan bara tagit sig nya uttryck. Ett av dessa är poesi. I den maffiga undersökningen Cosmic Connections: Poetry in the Age of Disenchantment undersöker Taylor vilken livsmening den västerländska poesin har erbjudit efter det att 1700-talets rationalistiska upplysningsfilosofi gjorde vår värld avförtrollad. Grundtesen är att alltsedan romantiken har det varit poesins huvuduppdrag att återförtrolla världen. Med symboler, metaforer, rytm och halsbrytande tankesprång visar den lyriska texten vägen bort från logiken och empirin, bort från deduktionen och mätningarna, mot något annat. Något djupare, mer meningsfullt, andligt. Lyckas den då, poesin, där den traditionella västerländska religionen successivt har tappat i trovärdighet och kraft? Nja, menar Taylor, inte riktigt. Allt som oftast tvivlar poeterna, både på sina egna språkliga verktyg och på hur verklighetsförankrad deras aning om något större egentligen är. Men de försöker åtminstone. De vägrar lägga sig platt för rationalismen. Det är svårt att säga något verkligt nytt om de senaste 200 årens västerländska poesi, men den filosofiska örnblicken är välkommen. En litteraturhistoriker fastnar lätt i detaljer och det krävs nog ett utifrånperspektiv för att uppfatta kopplingen mellan poesins återförtrollning och det som sociologen Hartmut Rosa kallar resonans – den levande förbindelse mellan individ och värld som sägs skapa vår känsla av mening. Poesin blir en fråga om samhörighet, upplevelsen av en andlig dimension i tillvaron blir en social erfarenhet. Vi människor vill känna gemenskap – inte bara med våra familjer och vänner utan med människosläktet och alla andra invånare i världen. Men tyvärr stannar Taylors undersökning vid 1980 års Nobelpristagare i litteratur, Czeslaw Milosz. Han hinner inte fråga sig vad vår egen tids litteratur säger om relationen mellan oss och världen? Den frågan är inte minst relevant med tanke på alla de diktverk om människa och natur som frodats i den västerländska litteraturen alltsedan 1990-talet, den så kallade ekopoesin. Nog finns det både tydliga paralleller och distinkta skillnader mellan denna sentida strömning och det författarskap som utgör Charles Taylors paradigmatiska exempel på romantisk återförtrollning – naturpoeten William Wordsworth. En av mina ekopoetiska favoriter är den amerikanske poeten C. K. Williams och hans Pulitzerprisbelönade samling Repair från 1999. Flera av Williams texter gestaltar en intensiv mänsklig längtan efter samhörighet med icke-mänskliga varelser. I en dikt sitter en man fast på ett tåg som har stannat mitt ute i ingenstans. Han tvingas höra på grannens konstanta mobiltelefonpladder och blickar trängtande ut genom tågfönstret. Då får han ögonkontakt med en hare och upplever en kort stund av djupt samförstånd med djurlivet därute på fältet. Men han tvivlar på om haren bryr sig det minsta om hans existens. I en annan dikt hittar en pojke en del av ett djurskelett på trottoaren framför ett museum. Han fascineras av dess märkliga form och funderar över hur den lilla benbiten har hamnat här och vart den ska ta vägen när han släpper den. Kommer den att ta sig ner genom gatustenen förbi tunnelbanenätet och avloppssystemet för att till slut brytas ner och förenas med jorden? Hans mamma blir arg och ryter åt honom att slänga ifrån sig den smutsiga saken. De ska ju in på museet nu och titta på en annan sorts natur – rengjord, sorterad och propert uppställd i glasmontrar. Mannen på tåget och pojken på trottoaren är med om precis det som diktjaget i Wordsworths dikt ”Tintern Abbey” känner: en ögonblicklig upplevelse av återanknytning till världen. Det de söker efter och delvis uppnår är resonans. Sedan C. K. Williams Repair kom ut har något hänt som gjort ekopoesin mer central, ja kanske rentav akut. Kunskapen om den globala uppvärmningens orsaker och konsekvenser ställer människans relation till naturen i en helt ny belysning. I Sverige etablerades det ekopoetiska klimatmotivet med Jonas Grens samling Antropocen från 2016, som bland annat innehåller en fantastisk dikt om en pappa och en son som plockar tranbär i en backe där någon på sjuttiotalet hällde ut en dunk med växtbekämpningsmedlet hormoslyr. Bärplockarna skördar det som mannen sådde en vår för länge sedan. För honom var dumpningen ett ögonblicks verk, men för framtida generationer av människor lever kemikalierna kvar. Och detsamma gäller för hela planeten. Våra liv varar på sin höjd en människoålder, men det vi gör under denna begränsade tidsperiod sätter djupa spår i framtidens naturer. Det är förstås skrämmande. Men det visar också att våra liv är betydelsefulla. Ekopoesin gestaltar den intensiva direktförbindelsen mellan våra kroppar och allting annat på jorden. Och denna sorts resonans behöver inte vara förankrad i den andliga överbyggnad som Charles Taylor är ute efter. Den amerikanske litteraturkritikern George Steiner frågade en gång om stor konst verkligen kan skapas i ett sekulariserat samhälle. Ekopoesin visar hur absurd den frågan egentligen är. Varför skulle gudstron ha monopol på djupare livsmening? Ett bra exempel på sekulär livsmening finns i svenska Eva Ribichs vackra diktsamling Mängd, regn från 2024. Innan Ribich beskriver en drastisk översvämning som går över i en förödande torka har hon ringat in den enskilda människans position på jorden: Platsen min kropp tar. Vattnet som trycks undan och germig rum. Kan inte hålla mig ute. Människokroppen har obönhörligen en plats bland världens fenomen, och det är mycket betydelsefullt vad vi gör med den medan vi befinner oss här. Återförtrollning är kanske fel ord. Den planetära resonans som ekopoesin gestaltar är inte utomvärldslig. Den ekologiska livsmeningen har inte heller behov av något kosmiskt perspektiv. Dess existentiella samhörighet är biologisk och helt och hållet jordisk. Och det räcker ganska långt.

„Poctivě učit znamená dotýkat se toho, co je v lidské bytosti životně nejdůležitější. Znamená to hledat přístup k tomu nejcitlivějšímu a nejvnitřnějšímu v osobnosti dítěte i dospělého. Mistr útočí, proniká, pustoší, aby mohl vyčistit a znovu postavit,“ poznamenává George Steiner v knize Lekce mistrů. Zvlášť zaujme závěr citované pasáže: tento literární vědec a celoživotní učitel je přesvědčen, že každá výuka je svým způsobem násilná. Musí narušit způsob, jakým dítě či mladý člověk běžně myslí, a podrobit jej disciplíně.S vděkem proto Steiner v týdeníku Die Zeit vzpomíná na učitelku starořečtiny, která po žácích házela křídy. „Musíme se bát. Potřebujeme staromódní disciplínu při učení, a pak se z toho stane radost. Obrátí se to. Jednoho dne si řekneme: I já umím číst Homéra.“ Steiner tímto přístupem zosobňuje tu linii západní intelektuální tradice, která počítá s tím, že vztah mezi učitelem a žákem bývá spojen i se zraňováním – často oboustranným.Jiný postoj zastává Komenský. V jeho koncepci není učitel mág s právem manipulace, ale zahradník, který své žáky nenásilně vede. „Učitel má napodobovat přírodu: nic neurychluje, nic nevynechává, ale všechno činí ve svůj čas a postupně,“ poznamenává v Didactica magna. V otázce kázně se však Steiner i Komenský zas potkávají. Heslo škola hrou nelze zaměňovat za škola zábavou.Jak Steiner, tak třeba Jan Patočka, který Komenského dílo svébytně rozvíjí, zdůrazňují, že dvacáté století – ač se označuje za století výchovy – je jedinečné svou vnitřní nevychovaností a neukázněností. Představa úcty k učiteli či mistrovi je dnes téměř směšná. Ale jsme pak ještě vůbec schopni učit druhé – a učit sebe?I. Kdo má učit? Zahradník, nebo kouzelník? [úvod až 17:25]II. „Na hřišti nepoužíváme profánní jazyk“ [17:25 až 30:25]III. Steiner: Učení je odmítnutí učit [30:25 až 48:50]IV. Komenský: Člověk je animal disciplinabile [48:50 až 01:01:45]V. Století výchovy přeje nevychovanosti [01:01:45 až konec]BibliografieJohn Dewey, Democracy and Education: An Introduction to the Philosophy of Education. New York: Macmillan, 1916.Philip Kitcher, The Main Enterprise of the World: Rethinking Education. New York, NY: Oxford University Press, 2021.Jan Amos Komenský, Didaktika, Praha: Dědictví Komenského, státní pedagogické nakladatelství, 1951, str. 67.Jonathan Lear, Imagining the End: Mourning and Ethical Life, Cambridge, MA: Harvard University Press, 2022.Tereza Matějčková, Žijeme v době „záchodové kultury“? George Steiner, velikán humanitní vzdělanosti, v Evropě nevidí budoucnost, in: Pravda neexistuje?, 10. díl, 23. 1. 2024, volná část: https://www.youtube.com/watch?v=y4nKcR0jKW0Jan Patočka, „Jan Amos Komenský a dnešní člověk“, in: Komeniologické studie, II, Praha: OIKOYMENH, 1998.Plutarch, Moralia, sv I, přel. Frank Cole Babbitt, Cambridge, MA: Harvard University Press, 1927.„Public Health Monitor Young Adults 2024“ (Gezondheidsmonitor Jongvolwassenen 2024) provedeno organizacemi: GGD'en (Gemeentelijke Gezondheidsdiensten), RIVM a GGD GHOR Nederland.Iris Radisch – George Steiner, Pessimisten sind lächerlich, in: Die Zeit, 17/2014, online: 16. 4. 2014. https://www.zeit.de/2014/17/george-steinerGeorge Steiner, Lekcie majstrov, přel. Martina Ivanová, Bratislava: Artforum, 2022.

“Un gran escritor a quien las revoluciones sociales y las guerras expulsan de lengua en lengua es un símbolo cabal de la era del refugiado; ningún otro exilio puede ser más radical”: George Steiner en su libro Extraterritorial

Nato a Parigi nel 1929 ma emigrato negli Stati Uniti in seguito alle leggi razziali, George Steiner è stato una delle figure di primo piano a livello internazionale nel campo della critica. Nella sua attività ha scritto numerosi saggi e studi di grande valore su molti temi: dalla linguistica all'etica, dalla teoria della traduzione alla letteratura, dalle arti figurative alla scienza. L'Università di Bologna gli ha conferito la laurea ad honorem in Linguistica italiana e civiltà letterarie durante la cerimonia tenuta martedì 30 maggio 2006 presso l'Aula Absidale di Santa Lucia.

Na estante desta semana, há um ensaio sobre a nova inteligência: “Artificial – A nova inteligência e a fronteira do humano”, de Mariano Sigman e Santiago Bilinkis”; a reedição de uma tese de doutoramento em História Medieval: “A Concepção Nobiliárquica do Espaço Ibérico”, de Luís Krus; o livro de estreia de um grande inovador literário: “As Coisas”, de Georges Pérec; e há ainda, de um outro George, mas sem ‘s’, George Steiner, um pequeno ensaio sobre a leitura: “O Silêncio dos Livros”.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Por Yaiza Santos Ahora que Sword is born, ¡que se prepare, por fin, Nueva York! Se rindió de nuevo ante la maravilla de la inteligencia artificial, y le dio la razón a Vance cuando se dirigió a la tía Úrsula el miércoles en París: trabajemos juntos. ¿En qué cabeza cabe la ridícula idea de que Europa desarrolle una IA propia? De igual modo es inconcebible una defensa europea propia, como ha prometido Rutte. ¡Occidente es uno!, clamó, y no existe sin que Europa y América vayan unidas. El mundo no va en esa dirección, es consciente, y está consternado por esa entrega de Ucrania por parte de Trump. La paz será lo que él ya previó: injusta y beneficiosa solamente al asesino Putin. Pero no puede dejar de repudiar a los líderes democráticos por alentar la herocidad de Zelenski sin arriesgar un solo muerto. Estaba preocupado por el destino de Idafe Martín, al pasar semanas sin leerlo en El País –¡mi superioridad frente a mis enemigos proviene de que yo sí sé lo que ellos escriben!, dijo–, así que respiró aliviado de que haya conseguido nuevo trabajo como asesor del presidente. Él mismo echará una mano al presidente, por cierto, ya que de los cien actos sobre Franco que prometió para este año solo lleva uno y estamos en febrero: próximamente se publicará una edición ampliada de En nombre de Franco. Así que con Santos volverá al sillón rojo. Maldijo la presencia del delincuente Houli en una comisión del Congreso, celebró el artículo sobre las ciudades caminables que trajo The Economist y comentó otro apasionante burning paper sobre el así llamado «ick», que ciertamente amaina con la edad. Y fue así que Espada yiró. Bibliografía: Bill Bufford, La transmisión del sabor Santiago González, «Gresca en el Gobierno», EL MUNDO Arcadi Espada, En nombre de Franco George Steiner, La idea de Europa Adam Zagajewski, George Steiner y Jacqueline de Romilly, Nuestras palabras Rob Riemen, Nobleza de espíritu «El ick: Sensibilidad al asco, narcisismo y perfeccionismo en los umbrales de elección de pareja», Personality and Individual Differences, 2025 The Staircase See omnystudio.com/listener for privacy information.

EIN HÖRWUNSCH MIT GEDANKENSTÜTZEN VON ETEL ADNAN, LICHTENBERG, ANNEMARIE VON MATT, ROBERT MUSIL & GEORGE STEINER

durée : 00:29:35 - Les Nuits de France Culture - par : Marc Floriot - - réalisation : Virginie Mourthé - invités : George Steiner Érudit, critique littéraire, linguiste, écrivain et philosophe franco-américain

Antes de vos darmos férias por tempo indeterminado, e de nós mesmos irmos por aí fazer figuras nas estâncias balneares ou, simplesmente, como ursos polares que, por serem incapazes de saltar das placas de gelo, desenvolvem essa forma de camuflagem que passa por se disfarçarem de turistas de modo a colherem este ou aquele benefício fiscal, atiramos mais uma vez o bote para vasculhar com os remos a superfície de um naufrágio de tal modo vasto que tem sabido passar desapercebido. E, porque somos teimosos, voltamos às questões da língua, e com a orientação de Hugo Maia, tradutor a partir do árabe, vamos tentar admirar as subtilezas nas diferenças ou semelhanças entre o lado de cá e o de lá, assinalando alguns aspectos perniciosos no movimento de tradução, em que tantas vezes um texto invade o original, decompondo-o em partes lexicais, gramaticais, num regime de dissecação que traz riscos óbvios, desde logo porque há tradutores que, mesmo cheios de boas intenções, acabam por ferir de morte aqueles textos que procuram verter para outro idioma. Mas há outros perigos, como assinala George Steiner, desde logo essa ideia de ir buscar alguma coisa ao estrangeiro e logo regressar a casa: "o trazer de volta do sentido 'capturado' para a língua e solo nativos". "São Jerónimo, um grande tradutor, refere-se precisamente à tradução quando fala do significado caputrado e levado para casa numa espécie de triunfo romano", adianta Steiner. Tantas vezes a língua é essa arma disfarçada, e à medida que esta se alimenta de significados que lhe são estranhos não é raro que produza uma adaptação que funciona como uma carcaça para consumo pela matilha. De resto, como vinca Pascal Quignard, "com-preender é aprender com outros". "Ora, a predação com outros é a matilha. Deste modo, se compreender nunca é mais do que matar, se perceber nunca é mais do que diferenciar silhuetas que dão medo, toda a praedatio é um transporte de morte, todo o narrador é um regressado do mundo dos mortos, toda a narração impõem uma gramática do passado (é um retorno que não pode dizer o ir senão porque o re-torno teve lugar)." Este mesmo autor esclarece como os homens tão raras vezes têm consciência dos seus processos de predação no que toca ao esforço de traduzir de forma compreensiva uma ideia, uma imagem ou uma narrativa que lhes é alheia, sobretudo se a sua estranheza lhes provocar vertigens. "Os homens raramente abrem os olhos para a anarquia aterradora da crónica humana. Qualquer catástrofe se torna aos olhos humanos, isto é, no fundo da sua memória inevitavelmente linguística, uma prova que tem um sentido. Esse sentido é o de uma saciedade, ou seja, uma paz. O narrador social (o mito) defende sempre a reprodução da ordem social que ele inscreve violentamente no lugar contra o 'parasita' que daí desaloja através do sangue e de quem devora a morte violenta e a aparência e até a recordação. Cada povo distribui a si mesmo os seus feitos orientados, as suas associações a posteriori, as suas mentiras, os seus 'facta falsa', de língua para língua, ou seja, de comunidade para comunidade." Tendo isto em conta, e se são evidentes os benefícios em termos de comunicação e até num plano nutritivo para um idioma absorver os recursos de outro, é preciso também reconhecer como a tradução deve ser exercida como uma tarefa crítica, e não apenas norteada segundo princípios de ordem filológica, uma vez que este transporte de um significado acaba por trair algum do ânimo, seja na forma ou no conteúdo, do texto invadido. Nos séculos das grandes explorações marítimas, as manipulações intermináveis a que foram sujeitas as representações ou narrativas míticas de cada povo iam no sentido de servir os interesses de expansão dos poderes europeus. Estes competiam uns com os outros para conquistar ou controlar faixas de terra cada vez maiores, a fim de poderem explorar e monopolizar os valiosos recursos naturais e mercados das outras nações. Mas e o que ocorreu na forma como se operou o trânsito de ordem cultural e linguístico? Sabemos como naquele processo, tantos povos indígenas foram subjugados e destruídos, tantas lendas apropriadas e e reviradas de forma a servirem os impiedosos interesses ou as narrativas heróicas dos descobridores. Não se trata de propor novas grelhas de revisionismo, mas de não encarar a tradução meramente como um processo técnico, e antes reconhecer que as traduções só se fazem tão impunentemente quando não é tido em conta a diferença de perspectiva e de olhar, até de mundos a que corresponde este ou aquele texto. Quignard compara a tradução a esse processo que passa por dar morte, para depois ingerir, digerir e por fim excretar o original: "o mito transporta o seu conteúdo como o caçador carrega ao ombro um transportado que está ligado a um assassínio anterior ao seu próprio retorno, pois é o assassínio do caçado que permite o seu retorno ao grupo que vai trinchar o corpo, distribuir os pedaços, banquetear, por fim". Se cada língua gera e articula uma visão do mundo, uma narrativa do destino humano, não houve incidente mais fortuito para a recreação e a libertação dos homens do que a catástrofe de Babel, que impediu a união e produziu uma manta de retalhos de aproximações, de erros de interpretação, mentiras que nos impedem de existirmpos nois confins de um só idioma unificador que tudo abarque. Steiner incita-nos a encarar aquela catástrofe como uma inaudita promessa. "Fascinado pelo jogo e maravilha das língua, já em criança eu tinha a impressão que a história de Babel era um 'disfarce', que invertia um significado mais antigo e verdadeiro. Querendo celebrar a monarquia cósmica de Deus, as tribos tinham-se juntado para construir um sublime arranha-céus, uma espiral que aproximasse ainda mais o seu culta da omnipotência celestial. Para recompensar este labor religioso, o Senhor tinha, ainda que de uns modos um pouco bruscos e camuflados, concedido ao homem o presente incalculável das várias línguas. Oferecera aos homens e mulheres a luz, a riqueza inesgotável do Pentecostes. Ao invés de uma maldição, a cornucópia das diferentes línguas derramadas sobre a humanidade constituía uma bênção inigualável."

Uno scatolone di libri incautamente acquistato in un momento di debolezza oggi ci fa parlare di Umberto Eco, Jocelyn Haley, Ernest Hemingway, Giuseppe Ungaretti, George Steiner. E alla fine tra monaci medievali, ninfe dagli occhi verdi, alcolizzati, poeti ermetici e critici letterari comprendiamo come ogni atto comunicativo comporti sempre l'atto del “decifrare”, anche quando si comunica nella stessa lingua. Ma che fatica però. Forse aveva ragione Wittgenstein: “su ciò di cui non si può parlare, si deve tacere”.

Na estante da semana, temos reedição das magistrais lições de George Steiner em ‘As Lições dos Mestres', um estudo sobre ‘Bandidos' que desafiam a ordem estabelecida sob o olhar aprovador do historiador marxista Eric Hobsbawm, a investigação de Victor Costa sobre a arte tipográfica em ‘Letras, história, arte e engenho' e a ‘Nova Era do Kitsch' descrita e analisada por Gilles Lipovetsky e Jean Serroy.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Francouzsko-americký filozof kultury George Steiner, jehož kniha Jazyk a ticho vyšla nedávno v češtině, byl považován za posledního velkého humanistu. Ve svém díle se zabýval nejen výklady klasiků, byl rovněž pozorným kritikem vývoje západní kultury, zvláště té evropské. Sám se sice po druhé světové válce vrátil do Evropy, o zdejším světě však hovoří jako o postkultuře, o kultuře na ústupu. Důvodem není jen to, že se už nepíší velká díla a přinejlepším jsme komentátory cizí, někdejší velikosti, ale vlivem digitálních technologií, jimiž se Steiner zabýval v závěru svého životu, ztrácí lidé schopnost hlubokého čtení. Čtou sice stále více, ale stále méně to umí. Autorka se v podcastu zabývá třemi stěžejními tématy Steinerova díla. Zaprvé vztahem antisemitismu a západní společnosti, zadruhé pojmem postkultury a související neschopnosti číst a zatřetí Steinerovým odporem vůči té filozofii, která tvrdí, že vše je sociální konstrukce. Takový základ humanitní vzdělanosti podrývá to, co má podpírat, a navíc maří schopnost rozvíjet se. Podle Steinera mizí důraz na to, že existuje rovina skutečnosti, jíž je třeba se podrobit a dále ji řečmi nerozmělňovat. Potud je nečasový jeho přístup ke vzdělání, které by člověku nemělo dodávat sebevědomí, ale spíše mu je brát. V rozhovorové knize Dlouhá sobota poznamenává: „Důležité je, abyste se cítili velmi malí ve srovnání s objektivitou tam venku. V tomto ohledu jsem staromódní. Nepravidelná řecká slovesa se musíte učit se strachem. Na francouzském lyceu v New Yorku jsem měl skvělou učitelku řečtiny, která po nás házela křídu. Nevěřím, že se obtížná slovesa lze učit s láskou. Jsou nadaní lidé, pro které je to hračka. Ale my průměrní se musíme potit. Musíme se bát. Potřebujeme staromódní disciplínu při učení, a pak se z toho stane radost. Obrátí se to. Jednoho dne si řekneme: I já umím číst Homéra.“ Bibliografie Laure Adler – George Steiner, Un long samedi, Paris: Flammarion, 2014. Iris Radisch – George Steiner, Pessimisten sind lächerlich, in: Die Zeit, 17/2014, online: 16. 4. 2014. https://www.zeit.de/2014/17/george-steiner George Steiner, Jazyk a ticho. Eseje o jazyce, literatuře a nelidskosti, přel. Michal Kleprlík, Praha: Dauphin. George Steiner, Na Modrovousově hradě. Několik poznámek k redefinici kultury, přel. Michal Kleprlík, Praha: Dauphin, 2020. Maryanne Wolfová, Čtenáři, vrať se: Mozek a čtení v digitálním světě, přel. Romana Hegedüsová, Praha: Host, 2020. Maryanne Wolf, „Unsere Lesegehirne dürfen nicht verkümmern“, in: Sueddeutsche Zeitung, 27. Dezember 2023. https://www.sueddeutsche.de/gesundheit/lesen-smartphone-buecher-1.6324910.

Marco Cassini"Alias"Incontri sulla traduzioneCircolo dei Lettori, Torinowww.circololettori.itFondazione Circolo dei lettori e Scuola del libro presentano "Alias". Incontri sulla traduzione, la prima edizione di un simposio sul tradurre, su chi traduce e chi sogna di farlo.A febbraio a Torino, tra giovedì 1 e sabato 3 al Circolo dei lettori, si alternano incontri dedicati alla teoria e alla pratica di uno dei più affascinanti mestieri legati al mondo del libro. «Tradurre non è tradire, è il contrario: far dialogare fra loro lingue, parole, voci di autrici e autori è il principio stesso di ogni arte, non soltanto della letteratura. Perché la cultura è essa stessa traduzione, messaggio che passa fra chi scrive e chi legge.Ancora una volta, George Steiner ci illumina sull'evidenza che «capire» significa sempre «decifrare», anche quando la comunicazione avviene all'interno della stessa lingua. Tradurre è anche avere nelle mani, nella testa e nel cuore un mestiere bellissimo che è un confronto quotidiano, intenso e appassionante, in cui ogni giorno le lingue regalano e si regalano qualcosa di nuovo» commenta Elena Loewenthal, direttore Fondazione Circolo dei lettori.«Le nostre letture sono spesso mediate dal lavoro invisibile di chi, dietro le quinte di un testo, ha sapientemente (ri)costruito scenografia, dialoghi, costumi, luci di quello spettacolo favoloso che è l'opera letteraria, che sembra svolgersi sotto i nostri occhi come fosse nato nella lingua che conosciamo. Le traduzioni ci portano in mondi e tempi che ci diventano familiari anche se concepiti con altri segni, in altre latitudini. ALIAS racconta tutto questo; è un assaggio di percorsi che qui possono prendere l'avvio. È dedicato a chi i libri in traduzione li legge e desidera indagare quella metamorfosi e a chi quel mestiere alchemico vorrebbe farlo suo», dichiara Marco Cassini della Scuola del libro. giovedì 1° febbraio h 19Consigli per sopravvivere in naturaValentina Lodovini legge Margaret Atwoodintroduce Gaja CenciarelliDa sempre Margaret Atwood trasfigura narrativamente i grandi temi che animano i nostri giorni, dalla incombente catastrofe climatica alla questione femminile; in questo testo, pubblicato in Italia da Racconti edizioni, l'autrice tratteggia un prontuario per sopravvivere sì in natura, ma soprattutto alla nostra natura, quella di esseri umani. La lettura di Valentina Lodovini, una delle più apprezzate attrici del panorama cinematografico italiano, ci permetterà di assaporare le parole di Atwood nella versione di Gaja Cenciarelli, che introdurrà la lettura raccontando come è entrata nel suo mondo letterario.venerdì 2 febbraio h 17-17.45Gina Maneri: «Saer, Onetti e gli altri: il traduttore camaleonte»In traduzione è preferibile un approccio filologico o autoriale? Le cose non sono così semplici: chi traduce deve saper affrontare scritture diverse e modulare il suo approccio, capire quando la forma è sostanza e quando invece la scrittura è solo un veicolo per raccontare delle storie.venerdì 2 febbraio h 18-18.45Marco Federici Solari: «Satira e sintassi: tradurre la comicità di Brecht»La traduzione del comico mostra i cortocircuiti tra le culture: ciò che fa ridere gli uni lascia perplessi gli altri. E si è allora costretti alla riscrittura. Di esempio in esempio, con lo sguardosempre rivolto ai problemi della resa linguistica, affronteremo un maestro della satira come Bertolt Brecht.venerdì 2 febbraio h 19Nobel oblige: tradurre i maestri con Maurizia Balmelli, Margherita Carbonaro, Anna Ruchat. Modera Vittoria MartinettoLe traduttrici che hanno reso in italiano, tra le altre, le opere dei premi Nobel Herta Müller e Thomas Mann (Carbonaro), Jean-Marie Le Clezio (Balmelli), Elfriede Jelinek, Nelly Sachs e Heinrich Böll (Ruchat), stimolate da Vittoria Martinetto (traduttrice e docente di letteratura iberoamericana all'Università degli studi di Torino) raccontano difficoltà e piacere di tradurre opere immortali.sabato 3 febbraio h 10-10.45Federica Aceto: «Ali Smith: la lingua inglese come personaggio»Ali Smith fa un uso originale e personalissimo della lingua inglese, che nei suoi libri trascende il ruolo di semplice veicolo di senso, diventando a tutti gli effetti un elemento fondamentale della storia, un vero e proprio personaggio. Ciò rende particolarmente difficile e stimolante il compito di chi traduce, costantemente sul filo del paradosso e dell'intraducibilità.sabato 3 febbraio h 11-11.45Fabio Pedone: «Rifare il classico: tradurre il mondo alla rovescia dei Viaggi di Gulliver»Ritradurre un classico moderno come Gulliver's Travels non significa riprodurlo con una patina linguistica d'epoca, ma ridargli vita nel momento attuale, con tutti i suoi paradossi,per provare a ricreare un'utopia concreta: l'emozione impregiudicata della prima lettura in un pubblico coevo.sabato 3 febbraio h 12-12.45Lorenzo Flabbi: «Tradurre Annie Ernaux, le sfide della scrittura esatta»In traduzione, è più facile riprodurre in maniera convincente le sinuosità di un raffinato arabesco (la scrittura di Julien Gracq, ad esempio) o la traiettoria di una linea precisissima che non ammette deviazioni (Annie Ernaux, per dirne una)? Si elabora qui una possibile risposta, appoggiandosi a una fedeltà traduttiva lunga dieci anni.Durante i tre giorni si indagano gli aspetti più camaleontici di questo mestiere che richiede solitudine ma suscita contatti inaspettati, costringe all'attenzione ma addestra alla fantasticheria. Partendo da scrittori e scrittrici del calibro di Margaret Atwood, Herta Müller, Thomas Mann, Jean-Marie Le Clezio, Elfriede Jelinek, Heinrich Böll, Annie Ernaux e Bertolt Brecht esploriamo i problemi della resa linguistica grazie a traduttori e traduttrici che ogni giorno affrontano la difficoltà e il piacere di tradurre opere immortali, il filo sottile tra paradosso e intraducibilità, il bisogno di capire quando la forma è sostanza e quando invece la scrittura è solo un veicolo per raccontare delle storie. Info e prenotazioniQuote di iscrizione:1 lezione: 30 euro • 5 lezioni: 120 euroiscrizioni: info@scuoladellibro.itper i titolari di Carta Io leggo di Più del Circolo dei lettori1 lezione: 15 euro • 5 lezioni: 60 euroiscrizioni: info@circololettori.itIL POSTO DELLE PAROLEascoltare fa pensarewww.ilpostodelleparole.itDiventa un supporter di questo podcast: https://www.spreaker.com/show/tracce-di-il-posto-delle-parole_1/support.

durée : 00:29:35 - Les Nuits de France Culture - par : Albane Penaranda - Par Olivier Germain-Thomas - Avec George Steiner (écrivain)

In this Episode , Tess Lewis spoke about Translating Micro fiction, her marathon project 'Notes', Seagull books, and some really useful books on the art of translation.You can find the recommended list of books compiled by her in the show notes -Tess Lewis is a writer and translator from French and German. Her translations include works by Peter Handke, , Jonas Lüscher , Lutz Seiler, Walter Benjamin, and Montaigne. Her translation of Maja Haderlap's Angel of Oblivion won the ACFNY Translation Prize and the 2017 PEN Translation Award. Her essays and reviews have appeared in a number of journals and newspapers including The New Criterion, The Hudson Review, World Literature Today, The Wall Street Journal, The American Scholar, and Bookforum. A Guggenheim and Berlin Prize fellow and a 2024 American Library in Paris Scholar of Note, she serves as an Advisory Editor for The Hudson Review and co-curator of the Festival Neue Literature, New York City's annual festival of German language literature in English. www.tesslewis.orgLink to Article on 'Photography as a metaphor for Translation'https://bit.ly/PhototransList of Books on Translations:Is that a Fish in Your Ear, by David Belloshttps://amzn.to/3H5BHvnAfter Babel, by George Steiner https://bit.ly/3Hjf1Z3Sympathy for the Traitor: A Translation Manifesto, by Mark Pollizzotti https://amzn.to/3TAMAwV19 Ways of Looking at Wang Wei, by Eliot Weinbergerhttps://bit.ly/3tFb39BWhy Translation Matters, Edie Grossmanhttps://bit.ly/41FLphRTranslator, Trader: An Essay on the Pleasantly Pervasive Paradoxes of Translation, by Douglas Hofstadterhttps://bit.ly/3RCSk6OTranslation Memoirs:Catching Fire: A Translation Diary, by Daniel Hahnhttps://bit.ly/3vcepRTThis Little Art, by Kate Briggshttps://bit.ly/41C0uReTranslator's Notes and Introductions:Emily Wilson's Odysseyhttps://bit.ly/48d5ZbLMaria Dahvana Headley's Beowulfhttps://bit.ly/3vh86gdEmma Ramadan's notes for Sphinx by Anne Garretahttps://bit.ly/3GXfH60Revenge of the Translator by Brice Matthieussenthttps://bit.ly/3tqzZSr* For your Valuable feedback on this Episode - Please click the below linkhttps://bit.ly/epfedbckHarshaneeyam on Spotify App –http://bit.ly/harshaneeyam Harshaneeyam on Apple App –http://apple.co/3qmhis5 *Contact us - harshaneeyam@gmail.com ***Disclaimer: The views and opinions expressed by Interviewees in...

A special seasonal highlights show, with contributions from novelists Anne Enright and Samantha Harvey; and James Marcus on partygoers Susan Sontag and George Steiner.'The Wren, The Wren', by Anne Enright'Orbital', by Samantha Harvey'Maestros and monsters: Days & nights with Susan Sontag & GeorgeSteiner', by Robert BoyersProduced by Charlotte Pardy Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Humanitní vědy dosloužily, jsou neužitečné, navíc škodlivé, protože jsou ideologicky homogenní a vychýlené jedním ideologickým směrem. To jsou základní námitky, které jim – a v přeneseném smyslu i humanitním vědcům – adresují někteří politici, novináři, část veřejnosti. Humanitní vědy se skutečně v krizi zdají být, třeba již proto, že přinejmenším v západním světě klesají dramaticky počty. Stále častěji se navíc ozývají i výrazní a světově uznávaní akademici, ať už americký psycholog Jonathan Haidt, kanadských psycholog a filozof Steven Pinker nebo francouzský politolog Olivier Roy a německý filozof Ingolf Dalferth, kteří potvrzují, že humanitní vědy nejsou v dobré kondici. Tomu je třeba věnovat pozornost již proto, že tyto vědy jsou stěžejní. Jsou – či mají být – prostorem pro reflexi společnosti, ale rovněž uchovávají prostor pro to, aby se kultivovalo vědění o výjimečných dílech a myslitelích. Díky tomu zůstávají tato díla živá. Poznání těchto minulých děl člověku umožňuje získat odstup od přítomností, a tím jí lépe rozumět, a především nebýt jejím ideovým vězněm. Nelze však opomenout ani to, že velká literatura tradičně kultivuje člověka samého, a umožňuje, jak poznamenává George Steiner, návrat k našemu lepšímu já. Umožňuje, nezaručuje. Celá epizoda na echo24.cz nebo na forendors.cz/pravdaneexistujetm

Author of hundreds of essays and a dozen books, Robert Boyers, joins Writer's Voices to discuss his newest book, Maestros and Monsters: Days and Nights with Susan Sontag and George Steiner. Categorized as a memoir, this book is about Boyers' close friendships with both Sontag and Steiner, both brilliant and intellectual minds, who despised each Read More

In this episode, Robert Boyers joins Mark Bauerlein to discuss his new book “Maestros & Monsters: Days & Nights with Susan Sontag & George Steiner.”

In this episode, Robert Boyers joins Mark Bauerlein to discuss his new book “Maestros & Monsters: Days & Nights with Susan Sontag & George Steiner.”

« Horcynus Orca », de Stephano d'Arrigo est un peu le Moby Dick de la littérature italienne. Paru en 1975, il fut salué par les plus grands auteurs : Pasolini, Primo Levi, George Steiner. Fruit d'un travail d'écriture qui a duré près de 20 ans, sa traduction fut tout aussi fastidieuse puisqu'elle a demandé près de six ans de travail. La langue du livre mélange jargon des pêcheurs de Messine, l'italien du Mezzogiorno, des sicilianismes italianisés, mots-valises et néologismes forgés de toutes pièces. Rencontre avec l'un des deux traducteurs de cette œuvre épique. Antonio Werli, traducteur de Horcynus Orca, de Stefano d'Arrigo dont la nouvelle traduction sort aux éditions du Nouvel Attila.Et la chronique de Lucie Bouteloup « Façon de parler » : les mots de l'amour et de la drague.

« Horcynus Orca », de Stephano d'Arrigo est un peu le Moby Dick de la littérature italienne. Paru en 1975, il fut salué par les plus grands auteurs : Pasolini, Primo Levi, George Steiner. Fruit d'un travail d'écriture qui a duré près de 20 ans, sa traduction fut tout aussi fastidieuse puisqu'elle a demandé près de six ans de travail. La langue du livre mélange jargon des pêcheurs de Messine, l'italien du Mezzogiorno, des sicilianismes italianisés, mots-valises et néologismes forgés de toutes pièces. Rencontre avec l'un des deux traducteurs de cette œuvre épique. Antonio Werli, traducteur de Horcynus Orca, de Stefano d'Arrigo dont la nouvelle traduction sort aux éditions du Nouvel Attila.Et la chronique de Lucie Bouteloup « Façon de parler » : les mots de l'amour et de la drague.

This week, James Marcus goes partying with Susan Sontag and George Steiner; and Laura Beers sheds a light on Eileen O'Shaughnessy, George Orwell's first wife.'Maestros and monsters: Days and nights with Susan Sontag and GeorgeSteiner', by Robert Boyers'Wifedom: Mrs Orwell's invisible life', by Anna FunderProduced by Charlotte Pardy Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Rebem les periodistes culturals Cl

Rebem les periodistes culturals Cl

Rebem les periodistes culturals Cl

Les felicitats i les recances de la vida de George Steiner, confiades amb car

In this episode, Phil and JF discuss Vanessa Onwuemezi's, "Dark Neighbourhood," a tale of scintillant darkness from her debut collection of the same name. This strangest of strange stories is set in a vast encampment of destitute yet hopeful people whose lives consist entirely of waiting for their turn to step through the iron gates of the Beyond. Living off the dregs of civilization, they seem the last of our kind. They are the ones who, having made it to the front of the line, have the dubious honour of contemplating directly the mystery that awaits us all. Unlike anything we've covered on the show, "Dark Neighbourhood" is a chilling and moving story that elicits interpretation as elegantly as it resists it. Pierre-Yves Martel's album Mer bleue (https://pierre-yvesmartel.bandcamp.com/album/mer-bleue) drops on May 1st, 2023! Support us on Patreon (https://www.patreon.com/weirdstudies) and gain access to Phil's ongoing podcast on Richard Wagner's Ring Cycle. Listen to volume 1 (https://pierre-yvesmartel.bandcamp.com/album/weird-studies-music-from-the-podcast-vol-1) and volume 2 (https://pierre-yvesmartel.bandcamp.com/album/weird-studies-music-from-the-podcast-vol-2) of the Weird Studies soundtrack by Pierre-Yves Martel (https://www.pymartel.com) Find us on Discord (https://discord.com/invite/Jw22CHfGwp) Get the T-shirt design from Cotton Bureau (https://cottonbureau.com/products/can-o-content#/13435958/tee-men-standard-tee-vintage-black-tri-blend-s)! Get your Weird Studies merchandise (https://www.redbubble.com/people/Weird-Studies/shop?asc=u) (t-shirts, coffee mugs, etc.) Visit the Weird Studies Bookshop (https://bookshop.org/shop/weirdstudies) REFERENCES Show Notes.docx Vanessa Omwuemezi, Dark Neighbourhood (https://bookshop.org/a/18799/9781913097707) Peter Breugel, Landscape with the Fall of Icarus (https://www.bl.uk/collection-items/landscape-with-the-fall-of-icarus) Weird Studies, Episode 140 on “Spirited Away” (https://www.weirdstudies.com/140) Karl Marx, Capital (https://bookshop.org/a/18799/9781453716540) Phil Ford, Dig (https://bookshop.org/a/18799/9780199939916) Murray Bookchin, Post-Scarcity Anarchism (https://theanarchistlibrary.org/library/murray-bookchin-post-scarcity-anarchism-book) Weird Studies, Episode 98 on “Taboo” (https://www.weirdstudies.com/98 https://www.weirdstudies.com/98) Michael Wadleigh (dir.), Woodstock (https://www.imdb.com/title/tt0066580/) Samuel R. Delaney, Dahlgren (https://bookshop.org/p/books/dhalgren-samuel-r-delany/8507517?ean=9780375706684) Leonard Cohen, “Waiting for the Miracle (https://www.youtube.com/watch?v=LXvG0SMP7tw) Martin Esslin, The Theatre of the Absurd (https://bookshop.org/a/18799/9781400075232) One red paperclip (https://en.wikipedia.org/wiki/One_red_paperclip), story of guy who traded a paper clip for a house Weird Studies, Episode 101 on Tanizaki (https://www.weirdstudies.com/101) James Hillman, The Dream and the Underworld (https://bookshop.org/a/18799/9780060906825) George Steiner, Real Presences (https://bookshop.org/a/18799/9780226772349) H. P. Lovecraft, “Nyarlothotep” (https://www.hplovecraft.com/writings/texts/fiction/n.aspx) Alexander Wendt and Raymond Duvall, “Sovereignty and the UFO” (https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/0090591708317902) Weird Studies, Episode 144 on Hellraiser (https://www.weirdstudies.com/144) Weird Studies, Episode 29 on Lovecraft (https://www.weirdstudies.com/29)

Un día como hoy, 23 de abril: Nace: 1564: William Shakespeare (posiblemente), dramaturgo, poeta y actor inglés (f. 1616). 1804: Marie Taglioni, bailarina sueca (f. 1884). 1857: Ruggero Leoncavallo, compositor italiano (f. 1919). 1891: Serguéi Prokófiev, compositor ruso (f. 1953). 1929: George Steiner, filósofo y escritor francés (f. 2020). Fallece: 1616: William Shakespeare (según el calendario juliano), dramaturgo, poeta y actor inglés (n. 1564). 1926: Theodore Roussel, pintor británico de origen francés (n. 1847). Conducido por Joel Almaguer. Una producción de Sala Prisma Podcast. 2023

Comment expliquer cette impression distante, cette tristesse philosophique qui s'empare de nous lorsque nous plongeons dans nos pensées ? D'où vient-elle ? Que pouvons-nous faire pour lutter dans nos vies quotidiennes contre cette constante de l'esprit humain ? C'est la thématique que je vous propose d'explorer dans cet épisode. Nous partons explorer 3 des 10 raisons possibles à la tristesse de pensées du livre de George Steiner. --- Support this podcast: https://podcasters.spotify.com/pod/show/le-dolmen/support

Un día como hoy, 3 de febrero. Nace: 1807: Jenaro Pérez Villaamil, pintor español. 1809: Félix Mendelssohn, compositor alemán. 1874: Gertrude Stein, escritora estadounidense. 1887: Georg Trakl, poeta austriaco. 1894: Norman Rockwell, fotógrafo y pintor estadounidense. 1899: Lao She, escritor chino. 1904: Luigi Dallapiccola, compositor y pianista italiano. 1910: Blas Galindo, compositor mexicano. 1947: Paul Auster, poeta y novelista estadounidense.. Fallece: 1847: Marie Duplessis, cortesana francesa, modelo de La dama de las camelias. 2020: George Steiner, filósofo y escritor francés. Conducido por Joel Almaguer. Una producción de Sala Prisma Podcast. 2023

Jorge Vaz de Carvalho, 1955Ensaísta, tradutor, poeta, e cantor lírico. É licenciado em Línguas e Literaturas Modernas pela Faculdade de Letras da Universidade de Lisboa, mestre em Literaturas Comparadas pela Universidade Nova de Lisboa e doutor em Estudos de Cultura na Universidade Católica de Lisboa. É professor e Coordenador Científico da área de Estudos Artísticos da Faculdade de Ciências Humanas da Universidade Católica de Lisboa. Tendo iniciado os estudos musicais em criança, trocou a actividade docente pela de cantor lírico, tendo-se estreado em 1984 no Teatro Nacional de São Carlos e desenvolvendo desde então uma notável carreira internacional como barítono. Foi director da Orquestra Nacional do Porto entre 1999 e 2006, tendo liderado o processo de construção da formação sinfónica, e director do Instituto das Artes entre 2005 e 2007. O seu trabalho literário inclui obras de poesia (A Lenta Rendição da Luz Relógio d'Água, 1992), conto, ensaio (Jorge de Sena: sinais de Fogo como romance de formação, Prémio PEN Clube 2010 e Prémio Jorge de Sena 2011) e tradução (Ciência Nova de Giambattista Vico, Prémio de Tradução Científica e Técnica FCT/União Latina 2006; Canções de Inocência e de Experiência de William Blake Assírio & Alvim, 2009; Vida Nova de Dante Alighieri Relógio d'Água, 2010; obras de Umberto Eco; George Steiner, Tolstoi ou Dostoievski; Ulysses de James Joyce (Grande Prémio de Tradução Literária APT/SPA 2015) e Emma de Jane Austen, entre outros.Exerce ainda constante actividade de conferencista, em Portugal e no estrangeiro. Links: https://imprensanacional.pt/jorge-vaz-de-carvalho/ https://visao.sapo.pt/jornaldeletras/letras/2022-01-13-jorge-vaz-de-carvalho-traduzir-o-genio-de-dante/ https://arquivos.rtp.pt/conteudos/jorge-vaz-de-carvalho/ https://ensina.rtp.pt/etiqueta/jorge-vaz-de-carvalho/ https://www.sabado.pt/sabermais/jorge-vaz-de-carvalho https://www.publico.pt/2022/02/02/culturaipsilon/noticia/ulisses-retrato-romance-arte-total-1993907 https://www.publico.pt/2005/10/01/jornal/baritono-jorge-vaz-de-carvalho-no-instituto-das-artes-e-a-grande-surpresa-41670 https://www.publico.pt/2005/11/12/jornal/jorge-vaz-de-carvalho-diz-que-a-musica-e-a-area-artistica-com-mais-dificuldades-48441Episódio gravado a 27.01.2023 http://www.appleton.pt Mecenas Appleton:HCI / Colecção Maria e Armando Cabral /A2P Apoio:Câmara Municipal de Lisboa

Welcome to another episode of the **Bowie Book Club**, where wild speculation and grasping for straws about Bowie's favorite books has reigned supreme since 2016. This time we read In Bluebeard's Castle by George Steiner - an eccentric polymath, kind of like a certain David Jones we all know. Plus, T.S. Eliot impersonations!

In this episode we discuss Nostalgia for the Absolute by George Steiner. Next time we'll discuss Soccernomics by Simon Kuper and Stefan Szymanski.Recording of the CBC Massey Lecture by George Steiner on YouTube.

Preorder print copies of Notes from the Grid here. https://wordandsilence.com/human-voices-wake-us/ For the next month or so, I will be reading a short book of essays, Notes from the Grid, that it has taken me the last sixteen years to complete. Tonight, I read the third and fourth. The second essay begins at 28:28. The excerpt I play from an interview with George Steiner comes from a 1996 episode of Desert Island Discs. As always, send any comments to humanvoiceswakeus1@gmail.com. --- Support this podcast: https://anchor.fm/humanvoiceswakeus/support

Voor deze aflevering gingen Annette en Mathieu op bezoek in Brussel bij Frans Timmermans, eerste vicevoorzitter van de Europese Commissie. Precies 30 jaar nadat het Verdrag van Maastricht werd ondertekend. In hoeverre biedt het EU-verdrag handvatten om de belangrijkste kwesties van deze tijd het hoofd te bieden? Een gesprek over alle grote Europese uitdagingen van dit moment. Van de spanning met Rusland, tot de aanpak van de klimaatcrisis. En van de vraag of er een Europees minimumloon komt tot de vraag of het Stabiliteits- en Groeipact moet worden herzien.   Tips in deze uitzending: - Frans Timmermans raadt ‘Global Crisis' aan van Geoffrey Parker https://www.bol.com/nl/nl/f/global-crisis/9200000002775527/ - Mathieu tipt ‘The Idea of Europe' het essay van George Steiner https://nexus-instituut.nl/publication/the-idea-of-europe Het essay waar onze podcast zijn naam aan te danken heeft.  Over Café Europa: - Mathieu Segers en Annette van Soest bespreken elke aflevering met een gast de achtergronden bij het Europese nieuws. Ook bellen zij elke keer met Eveline Bijlsma - correspondent in Parijs voor oa RTL Nieuws,  Han Dirk Hekking - Europaverslaggever FD, of Derk Marseille - correspondent in Duitsland voor oa BNR Nieuwsradio- Annette van Soest is presentator en journalist oa voor Haagsch College en BNR Nieuwsradio- Mathieu Segers is hoogleraar hedendaagse Europese geschiedenis en Europese integratie aan Maastricht University - Freek Ewals is de oprichter en programmamaker van Haagsch College en doet de redactie van Café EuropaDeze aflevering werd mede mogelijk gemaakt door de Europese UnieCafé Europa is een initiatief van Haagsch College en Studio Europa Maastricht

Sprache und Form sind wichtig, um unserem Glauben Ausdruck zu verleihen. Vor allem, wenn die üblichen Kanäle plötzlich verschüttet zu sein scheinen. So ähnlich ging es auch Jan Ullmann, der heute zu Gast ist. Nach einer Krise hat er mit Psychologie und Kontemplation einen völlig neuen Weg gefunden, Gott zu begegnen und ich freue mich, dass er uns heute einen Einblick in seine Geschichte gibt. Nützliche Links zur Episode und das Kleingedruckte: Zur Vertiefung des Themas empfiehlt Jan Das Gebet der Sammlung von Thomas Keating und die Bible Series von Jordan Peterson. Die Morgenroutine findest du in Miracle Morning von Hal Elrod. Tieferen Einblick in die Psychologie gibt es z.B. von Gunther Schmid, George Steiner oder C.G. Jung Rachel Held Evans. Wholehearted Faith: Embracing Uncertainty, Risk, and Vulnerability on the Path to God. HarperOne, 2021. Falls du Kontakt mit anderen auf der Reise in die Wildnis suchst, solltest du mal beim Netzwerk @freikirchen.ausstieg oder bei @glaubensweite vorbeischauen. Den Podcast findest du bei Instagram unter @strichpunkt.pod Musik: “Reverie” by Scott Buckley Copyright: strich;punkt 2022

Sprache und Form sind wichtig, um unserem Glauben Ausdruck zu verleihen. Vor allem, wenn die üblichen Kanäle plötzlich verschüttet zu sein scheinen. So ähnlich ging es auch Jan Ullmann, der heute zu Gast ist. Nach einer Krise hat er mit Psychologie und Kontemplation einen völlig neuen Weg gefunden, Gott zu begegnen und ich freue mich, dass er uns heute einen Einblick in seine Geschichte gibt. Nützliche Links zur Episode und das Kleingedruckte: Zur Vertiefung des Themas empfiehlt Jan Das Gebet der Sammlung von Thomas Keating und die Bible Series von Jordan Peterson. Die Morgenroutine findest du in Miracle Morning von Hal Elrod. Tieferen Einblick in die Psychologie gibt es z.B. von Gunther Schmid, George Steiner oder C.G. Jung Rachel Held Evans. Wholehearted Faith: Embracing Uncertainty, Risk, and Vulnerability on the Path to God. HarperOne, 2021. Falls du Kontakt mit anderen auf der Reise in die Wildnis suchst, solltest du mal beim Netzwerk @freikirchen.ausstieg oder bei @glaubensweite vorbeischauen. Den Podcast findest du bei Instagram unter @strichpunkt.pod Musik: “Levity” by Johny Grimes Copyright: strich;punkt 2022

Professor Jean d'Aspremont (University of Manchester and Sciences Po Paris) joins us to discuss his overall scholarship and his latest book After Meaning. Publications referred to in the episode: Jean d'Aspremont, Formalism and the Sources of International Law: A Theory of the Ascertainment of Legal Rules (Oxford: Oxford University Press, 2011). Jean d'Aspremont, Epistemic Forces in International Law (Cheltenham: Edward Elgar, 2015). Jean d'Aspremont, International Law as a Belief System (Cambridge: Cambridge University Press, 2017). Jean d'Aspremont, The Discourse on Customary International Law (New York: Oxford University Press, 2021). Jean d'Aspremont, After Meaning: The Sovereignty of Forms in International Law (Cheltenham: Edward Elgar, 2021). Alasdair MacIntyre, After Virtue: A Study in Moral Theory (Notre Dame: University of Notre Dame Press, 1981). Jacques Derrida, The Beast and the Sovereign (Chicago: Univerity of Chicago Press, 2009). George Steiner, Errata: An Examined Life (New Havean: Yale University Press, 1999). Jacques Derrida, Le monolinguisme de l'autre (Paris: Galilée, 1996).

Prieteni, vă oferim o ediție explozivă. Asta pentru că am văzut amândoi noul Bond. Nu dăm spoilere, dar ne amintim toate isprăvile trăite în cinematografe de-a lungul multor ani. Cu filme și actori preferați. Și punem pe masă multe feluri de cartofi prăjiți. Mai jos, toate capitolele și minutele de început. Ne ia câteva minute (17) să ne salutăm și să povestim ce-am mai făcut. Inclusiv că am mâncat în Parlament  17.49 - Noul Bond, ultimul cu Craig este pretext pentru aventurile noastre la cinema. Din anii ‘60 până azi. 44.25 - Răspundem la întrebarea voastră: ce sfaturi aveți pentru tinerii scriitori? 55.28 - Ne îngrijorăm sănătos că Facebookul ne distruge viața, iar proprietarul său minte 1.18.30 - Neașteptările, vă asigur sunt minunate. Doi artiști de demult și doi de azi.  1.30.05 - Fotbalamucul alege dintre perlele lui Hagi, dar de fapt punem umărul la statuia pe care ar merita-o 1.47.53 - Cărțile noastre sunt admirabile. Vă propunem Jurnalele de Călătorie ale lui Albert Einstein, Tatăl meu la izolare, de Cristian Teodorescu și Nostalgia după absolut, de George Steiner 2.08.57 - Iar oalele și ulcelele se umplu cu cartofi prăjiți și alte obsesii culinare.  

À la question de ce qui pourrait fonder l'identité culturelle de l'Europe, le philosophe George Steiner, fit cette proposition : « les cafés font l'Europe ». Club politique, fabrique d'opinions, lieu de création artistique, d'émulation intellectuelle et de conversation amoureuse, le café stimule l'esprit, vivifie la conversation et entretient les passions. Aux traditionnels cafés qui ont fait la modernité européenne, faut-il ajouter cette nouvelle génération de lieux de sociabilité, de création artistique mais aussi de réinvention des modèles socio-économiques et culturels en Europe que sont les tiers-lieux culturels ? Avec : Éric Jozsef — EuropaNow! / FR-IT Giuliano Da Empoli — Essayiste / IT Ella Overkleeft — Trans Europe Halles / NL Modération : Mathilde Girault — Ground Control / FR European Lab, 10 ans : la bataille des récits du 8 au 10 juin 2021 — Lyon, France europeanlab.com

George Steiner commented in Existentialists and Mystics that Iris Murdoch's writings present ‘[l]uminous shades of Blake's “holiness of the minute particular”'. This lecture explores some of the ways in which Murdoch engages with this oft-maligned Romantic visionary, whose works are referenced in her fiction, her letters and her philosophy. Blake and Murdoch share a dialectical moral vision that suggests the necessity for revolutionary violence, seeks an acknowledgement of evil, and invites the individual to attend to the world around them. Dr Daniel Read completed his doctoral studies at Kingston University. This lecture was given at the University of Chichester in February, 2018.

This week on the Culture Gabfest, Stephen Metcalf, Dana Stevens, and Julia Turner break down the Oscars and Bong Joon-ho's historic win. Next, the discuss Star Trek: Picard with Slate associate editor and Trekkie Marissa Martinelli. Finally, they dive into a recent New York Times Magazine article on the way television imagines New York City. On the Slate Plus segment this week, the fashion of the Oscars.  Podcast production by Jessamine Molli. Production assistance by Rachael Allen.Outro Music: Eminem Performs 'Lose Yourself' at Oscars 2020EndorsementsDana: Bong Joon Ho's Oscar acceptance speeches, as Dana wrote about in her recent Slate piece “Bong Joon-ho's Oscar Night Had All the Genre-Bending Twists of His Movies.”Julia: “Chasing Colombia's ‘cocaine hippos'” by Peter Rowe in the Los Angeles Times.Steve: “The Seriousness of George Steiner” by Adam Gopnik in the New Yorker.“An Evening With George Steiner (1929-2020)” by Kinton Ford in n+1. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

His name was George Steiner. He passed away Monday at the age of 90 at his home in Cambridge, England. He had served as the chief literary critic at The New Yorker for over thirty years. Now it may seem odd for so highbrow a figure as a professor of literature to serve as a connection to a sermon given on a hillside by an itinerant first century rabbi, to fishermen and tax collectors and other ordinary people who had gathered around him. But maybe there is more in common between Jesus’ teachings and the obituary of a scholar of literature than at first meets the eye. Rev. Larry Hayward preaches on the Fifth Sunday in Ordinary Time. The Scripture lesson is Matthew 5:14-15.

Í Víðsjá í dag verður meðal annars fjallað um fransk-bandaríska fræðimanninn og rithöfundinn George Steiner sem andaðist í Cambridge á mánudag, níræður að aldri. Steiner var mikilvirkur og áhrifamikill fræðimaður, bókmenntarýnir sem beindi ekki síst sjónum sínum að áhrifamætti tungumálsins, og samhengi bókmennta og samfélags. Margir telja hann í hópi merkustu hugvísindamanna Vesturlanda á síðustu áratugum. Í Víðsjá í dag verður rætt við Ástráð Eysteinsson, prófessor í almennri bókmenntafræði við Háskóla Íslands um George Steiner. Jón Proppé listfræðingur fjallar um myndlistarkonuna Gerði Helgadóttur og safnið sem við hana er kennt í Kópavogi. Hólmfríður Garðarsdóttir prófessor í spænsku við Háskóla Íslands horfir til vesturs í Víðsjá á fimmtudögum í febrúar. Í dag fer hún með hlustendur í ferðalag til Chile, og fjallar um kvikmyndir og umrót, undir yfirskriftinni: Öll erum við ryk. Og upplifun nútímamanns á tónlist og ímynd tónskáldsins Ludwigs van Beethovens kemur einnig við sögu. Umsjón: Guðni Tómasson og Eiríkur Guðmundsson

Confira os destaques do Caderno 2 desta terça-feira (04/02/20)See omnystudio.com/listener for privacy information.

Leer es peligroso. Puede introducir en la mente del lector nuevas ideas, abrir sus horizontes a perspectivas antes ignoradas, llevarle a lugares que nunca conoció, conocer realidades que estaban fuera de su mirada y ayudarle a comprenderse mejor a sí mismo y al mundo que le rodea. Como dijo George Steiner, “leer bien significa correr grandes riesgos”, una frase que el ensayista Alfonso Berardinelli hace suya en su nuevo libro, “Leer es un riesgo”. Recorremos este arriesgado camino de la lectura haciendo algunas paradas:Bibliotecas y librerías: el refugio de los libros. El escritor y periodista Jesús Marchamalo y el escritor, crítico y profesor Jorge Carrión charlan sobre la evolución de las bibliotecas y las librerias, de la digitalización y modernización de estos espacios y de las curiosidades de las bibliotecas particulares.Biblioterapia con el actor Eduardo Noriega que nos cuenta una de las formas más peculiares de ordenar los libros.A propósito del proyecto cultural “Rock sin subtítulos” Fernando Navarro nos habla de la música en Londres, de los españoles que viajarán a la ciudad de la niebla y los musicales que no hay que perderse.Las traductoras María Teresa Gallego y Marta Sánchez-Nieves charlan sobre cómo mantener la esencia de una obra, el misterio de la traducción literaria.Diego Areso, director de arte de El País nos habla del rediseño de Babelia coincidiendo con la renovación de los cuatro suplementos de El País y el 25 aniversario de Babelia.¿Estás dispuesto a permitir que los libros te transformen? Sí es así, dale al play. Quien no arriesga, no gana.